My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 13 : • ตอนที่ 13 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

-Tiffany’s Part-
เมื่อทั้งคู่ไปซื้อวัตถุดิบเพื่อทำอาหาร กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เกือบจะบ่ายโมงแล้ว แล้วกว่าแทยอนจะทำอาหารเสร็จก็เกือบๆครึ่งชั่วโมง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ทิฟฟานี่หงุดหงิดแต่อย่างใด ระหว่างที่แทยอนทำอาหารเธอกลับมองหน้าคนรักอย่างหลงใหล
“ถ้าพี่ฟานี่จะมองแทขนาดนั้น กินแทแทนกินข้าวมั้ยคะ?” แทยอนถามฉันพลางทำหน้ากวน กินได้จริงฉันทำไปนานแล้วย่ะ
“ได้หรอ ถ้าได้ก็จัดมาเลยสิคะ” ฉันแกล้งแทยอนกลับไป สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคืออาการเขินของคิมแทยอน
“พี่ฟานี่ชอบทำแทเขินจังเลยนะคะ นี่ค่ะ ลองกินดูๆๆๆ” แทแทพูดพร้อมกับยื่นจานอาหารที่พึ่งทำเสร็จมาให้ฉัน
“เป็นไงบ้างง อร่อยมั้ยย” แทแทถามฉันทันทีหลังจากที่ฉันตักอาหารคำแรกเข้าปาก รสชาติอาหารที่แทแททำน่ะอร่อยที่สุดเลยล่ะ มันทำให้ฉันหนีไปไหนจากแทแทไม่พ้นแล้วล่ะ!!
“อืมมมมม” ฉันแกล้งแทแท
“อ่าาา มันไม่อร่อยใช่มั้ยคะ แทบอกแล้วให้ไปกินข้างนอก” แทแททำหน้าดูผิดหวังแล้วพูดออก พลางหันหลังเก็บกระทะไปล้าง เหมือนลูกหมาเวลาหูลู่ไม่มีผิด ^^
“นี่ แทแทอ่า อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ พี่ยังไม่ได้บอกเลยนะว่ามันไม่อร่อยน่ะ” ฉันลุกขึ้นเดินเข้าไปสวมกอดแทแทจากด้านหลัง
“ก็แทเห็นพี่ฟานี่ทำท่าคิดนานหนิ แล้วเป็นไงบ้างคะ” แทแทหันหน้ามาถามฉัน ทั้งๆที่กอดกันอย่างนั้นแหละ
“มันอร่อยซะจนพี่บรรยายออกมาไม่ถูกเลยล่ะ แทแทต้องลองเอง” ฉันพูดพร้อมกับก้มหน้าไปเรื่อยๆ จนริมฝีปากของเราทั้งสองมาชนกัน ผ่านไปไม่นานเราทั้งสองก็ถอนริมปีฝากพร้อมกับจ้องตากัน
“อืมม อร่อยจริงๆด้วยค่ะ แถมหวานด้วย ^^ “ แทยอนพูดพลางยิ้มให้ เวลานี้ฉันมีความสุขที่สุดเลย ยอมรับว่าฉันเริ่มกังวลเรื่องแทแทกับยัยแฟนเก่านั่นน่ะ แต่ไม่ใช่ว่าฉันไม่ไว้ใจแทแทนะ แค่กังวลเฉยๆน่ะ
ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฉันกังวลในความคิดมันเผลอแสดงออกมาทางใบหน้าของฉันจนเกินไปจนแทแทสังเกตเห็น
“พี่ฟานี่กังวลเรื่องอะไรอยู่คะ บอกแทได้มั้ย?” แทแทถามฉัน
“มันเห็นชัดขนาดนั้นเลยหรอ” ฉันถามพลางยิ้มนิดหน่อย
“ค่ะ ชัดมากก ถ้าให้แทเดาคงจะเป็นเรื่องในห้างใช่มั้ยคะ” อ่า นี่คิมแทยอนหรือหมอดูเนี่ย
“อื้ม พี่ไว้ใจแทนะ แต่พี่ไม่ไว้ใจยัยนั่นเลย” ฉันกังวลมากกว่าเดิม
“โธ่ พี่ฟานี่ แทจะพยายามระวังตัวนะคะ แล้วอีกอย่างแทบอกไอยูลแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้น แทเชื่อว่าทั้งยูลทั้งพี่ฟานี่ช่วยแทได้ เพราะงั้นไม่ต้องกังวลอะไรนะคะ” แทแทพูดพร้อมกับกอดฉันไว้แน่น ตอนนี้ฉันได้กลายเป็นลูกหมีในอ้อมกอดลูกหมาอย่างแทไปซะแล้ว
“อื้มม พี่จะพยายามไม่กังวลนะ กินข้าวต่อดีกว่าเดี๋ยวเย็นหมด แทแทก็มากินด้วยกันสิ” ฉันผละออกจากอ้อมกอดของแทแทพร้อมกับจูงมือแทแทให้ไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวด้วยกัน
“ค่าาาาา”

-Jessica’s Part-
ทั้งสองคนก็เข้าไปเที่ยวในอควาเรียมด้วยกัน ต่างฝ่ายต่างผ่อนคลายกันมากขึ้น เพราะได้มีการพูดคุยเรื่องต่างๆซึ่งเรียกรอยยิ้มให้ทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี กว่าทั้งสองจะเที่ยวกันเสร็จก็กินเวลาไปถึงทุ่มกว่าๆ ก็ได้เวลาที่ควรจะหาอะไรใส่ท้องซะแล้ว
“ข้างในนี่ใหญ่ใช่เล่นเลย น้องเจสว่ามั้ยครับ” พี่ดงอุคถามฉัน
“จริงค่ะ กว่าจะเดินครบนี่ เล่นซะดึกเลยย” ฉันตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ
“ตอนนี้น้องเจสหิวรึยังครับ ไปหาอะไรกินกันมั้ยครับ?” พี่ดงอุคชวนฉันไปกินข้าว
“ก็ดีเหมือนกันนะคะ เจสก็เริ่มหิวนิดนึงแล้วด้วย แต่เดี๋ยวเจสขอโทรหายูลก่อนนะคะ” ฉันบอกกับพี่ดงอุค พลางหยิบโทรศัพท์ ป่านนี้เจ้าเด็กแสบนั่นคงรอนานแล้วล่ะมั้ง
“ฮัลโหล ยูลพี่ดูอควาเรียมเสร็จแล้วนะ พี่จะไปกินข้าวต่อ ตอนนี้ยูลอยู่ไหนแล้ว” ฉันพูดทันทีที่ยูลรับโทรศัพท์
‘อ่อ พี่สิก้าไปกินข้าวกับพี่ดงอุคเลยค่ะๆ ยูลมาเดินเล่นน่ะค่ะ อาจจะกลับเอง พี่สิก้ากินเสร็จก็กลับไปก่อนได้เลยนะคะ’ เจ้าเด็กนั่นพูดตอบกลับ ตัวเองบอกอยากมาแท้ๆ สุดท้ายก็ไม่เข้า แล้วนี่ยังจะปล่อยให้ฉันกลับคนเดียวอีกหรอ มันน่าโกรธจริงๆ
“อืม กลับบ้านเองดีๆล่ะ” ฉันตอบกลับอย่างอารมณ์เสียนิดๆก่อนที่จะวางสายโดยไม่รออีกฝ่ายตอบกลับทันที
“ยูลบอกว่าให้เราไปกินข้าวกันแค่สองคนน่ะค่ะ” ฉันบอกพี่ดงอุค
“โอเคครับๆ งั้นเราไปกันเถอะ”
“ค่ะ” แต่ก็เอาเถอะ มากินข้าวกับพี่ดงอุคสองต่อสองก็ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าดีใจ…มั้งนะ

-Tiffany’s Part-
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่แทยอนกับซอนมีจะต้องไปเจอกันตามนัด ถึงแม้ปากจะบอกไม่ห่วงยังไงมันก็น่าห่วงอยู่ดีนั่นแหละ
“รีบๆเคลียร์แล้วรีบกลับมานะคะ พี่จะรอนะ” ฉันไปส่งแทยอนหน้าประตู จริงๆอยากจะตามไปส่งถึงที่นั่น แต่แทแทบอกให้ส่งแค่หน้าประตูก็พอ…เห้ออ
“โอเคค่ะ แทแทจะรีบกลับมาหาคุณพี่แฟนนะคะ จุ๊บ” แทแทพูดเสร็จก็จุ๊บมาที่ปากฉันเบาๆ
“บ้า แทแทอ่ะ พี่เขินนะ ไปได้แล้วๆ” ฉันรีบไล่แทยอนออกไป ไม่อย่างนั้นฉันได้จับแทยอนปล้ำแน่ๆ
“ค่าๆ เขินแล้วไล่ตลอดเลยย ไปแล้วนะๆ” แทยอนโบกมือบ้ายบายเล็กๆ ก่อนที่จะเดินออกไป ฉันโบกมือกลับและมองแทยอนลงลิฟต์ไป

-Taeyeon’s Part-
หลังจากที่ฉันออกมาจากบ้านพี่ฟานี่ฉันก็รีบมาสถานที่ตามนัดทันที จะได้รีบเคลียร์แล้วรีบกลับ ฉันไม่อยากให้พี่ฟานี่รอนาน ในขณะที่ฉันมาถึงสถานที่นัดพบ ก็ได้เจอกับตัวการที่รออยู่
“เอาล่ะ จะเคลียร์อะไรก็รีบๆ แฟนฉันรออยู่” ฉันพูดเสียงเรียบ
“พี่แทยังใจร้อนไม่เปลี่ยนเลยนะคะ ใจเย็นๆสิ นั่งลงก่อนค่ะ อ่ะดื่มนี่ก่อนแล้วค่อยคุยกันนะคะ” ยัยนั่นพูดให้ฉันนั่งลงก่อนที่จะยื่นแก้วไวน์มาให้ฉัน ยัยนี่คิดจะทำอะไรนะ..
“อ่ะ หมดแล้วรีบๆพูดมา เร็ว!” ฉันรับแก้วไวน์ แล้วกระดกดื่มหมดทันที
“ใจเย็นๆสิ นั่งรออีกแปปนะ เดี๋ยวยาก็ออกฤทธิ์แล้ว” ยัยนั่นพูดพร้อมกับแสยะยิ้มให้ฉัน ยาอะไรวะ!? อย่าบอกนะว่าในไวน์ ซวยแล้วไอแท
“อย่าบอกนะว่าเธอใส่ยาไว้ในไวน์น่ะ เธอนี่มันเลวจริงๆ!!” ฉันด่ายัยนั่น พร้อมกับจะลุกขึ้นแต่ด้วยฤทธิ์ยาจึงทำให้ฉันมึนหัว แล้วหลับไป…
“เอ่อ ขอโทษนะคะ พอมีห้องว่างสักห้องมั้ยคะ? พอดีแฟนฉันเมาแล้วหลับไปน่ะค่ะ ไม่ได้เอารถมาด้วย”
ซอนมีบอกพนักงานในร้านทันที พร้อมกับพยุงแทยอนเข้าไปนอนในห้องก่อนที่จะทำตามแผนของตัวเองต่อไป

-Tiffany’s Part-
ในขณะที่ฉันกระวนกระวายเกี่ยวกับเรื่องแทแท ก็มีคนโทรเข้ามาหาฉัน ซึ่งหน้าจอปรากฏให้เห็นเป็นชื่อของแทยอน ฉันจึงรีบรับสายทันที
“ฮัลโหล แทแทคะ ตอนนี้อยู่ไหนแล้วเนี่ย” ฉันถามปลายสายทันที
‘ก็อยู่กับฉันไงคะ หึ’ ฉันรู้ทันทีว่าคนที่อยู่ปลายสายไม่ใช่แทยอนแน่นอน
“เธอเป็นใคร!” ฉันถามเสียงเรียบ
‘ล่าสุดพี่แทมาหาใครก็คนแหละ อ่อ มาหาได้นะ ถ้าอยากรู้ว่าพวกเราทำอะไรกัน ก็มาได้ ฉันอยู่ที่เดิมนั่นแหละ’ ยัยซอนมี! ยัยนั่นโทรมาพูดแค่นั้นแล้วก็วางสายไปทันที ทำอะไรกันหรอ!!!
“ยัยฟานี่ตั้งสติๆ แทแทอาจจะแค่ไปเข้าห้องน้ำก็ได้ ยัยนั่นแค่ปั่นแกเฉยๆ” ฉันพูดสงบสติตัวเองสักพักก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่า โทรหายูริน่าจะดีที่สุด
“ฮัลโหล ยูริ มารับพี่ที่บ้านหน่อย ด่วนเลย ส่วนเรื่องทั้งหมดเดี๋ยวพี่เล่าให้ฟังในรถ” ฉันโทรหายูริทันที
‘โอเคได้ค่ะ เดี๋ยวยูลจะรีบไปเดี๋ยวนี้’ หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องอย่างที่ฉันคิดนะ แทยอน…

-Yuri’s Part-
ระหว่างที่ฉันเดินเล่นอยู่ พี่ฟานี่ก็โทรเข้ามา พูดด้วยน้ำเสียงรีบร้อนและเป็นกังวล ฟังดูก็พอจะเดาๆได้ว่ายัยซอนมีต้องก่อเรื่องไว้แน่ๆ ฉันรีบขับรถออกไปรับพี่ฟานี่โดยเร็วที่สุด ส่วนพี่สิก้าน่ะหรอ พี่ดงอุคก็คงไปส่งเองแหละมั้ง พี่เค้าคงลืมที่เค้าเคยบอกไปแล้วแหละ ว่าจะไปด้วยกันน่ะ ช่างเถอะควอนยูลตอนนี้แกต้องโฟกัสที่เรื่องไอแทก่อน
“พี่ฟานี่ ขึ้นรถค่ะ!!” ฉันตะโกนเรียกพี่ฟานี่ ก่อนที่จะรีบขับไปตามที่นัดโดยเร็วที่สุด
ระหว่างทางพี่ฟานี่ก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
“พี่ฟานี่ใจเย็นๆนะคะ ยูลว่ายัยนั่นไม่กล้าทำอะไรหรอก” ฉันพูดปลอบพี่ฟานี่
“พี่ก็ขอให้เป็นแบบนั้น” พี่ฟานี่พูดเสียงสั่นๆ
ผ่านไปสักพักก็ถึงคาเฟ่ที่ทั้งสองคนนัดกันเอาไว้
“น้องคะ เมื่อกี้มีผู้หญิงผมยาวตัวเตี้ยๆ มาบ้างรึเปล่าคะ” พี่ฟานี่รีบเข้าไปมาพนักงานที่นั่นทันที
“อืมม ก็มีนะครับ แต่ดูเหมือนจะเมาหลับ เลยพยุงไปนอนที่ห้องของทางคาเฟ่แล้วครับ” พนักงานคนนั้นตอบ
“พอจะรู้มั้ยคะว่าห้องไหน พอดีฉันเป็นเพื่อนเค้าน่ะ” ฉันถามต่อทันที
“ชั้น 3 ห้อง 309 เดินตรงไปลิฟต์อยู่ขวามือนะครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ” พนักงานคนนั้นพูดเสร็จก็เดินไปรับลูกค้าต่อทันที
“รีบไปกันค่ะ พี่ฟานี่” ฉันพูดกับพี่ฟานี่พร้อมกับรีบไปที่ห้อง 309

-Tiffany’s Part-
แกร๊ก ฉันเปิดประตูเข้าไปทันทีโดยที่ไม่ได้เคาะ แล้วก็ดูเหมือนว่าห้องไม่ได้ล็อค
สภาพในห้องมีเสื้อผ้ากระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น พร้อมกับมีคนสองคนนอนอยู่บนเตียง สภาพดูเหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลยด้วย…
ฉันหวังว่ามันคงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดหรอกนะ แทยอน…
“แทแท!!!” ฉันรีบเข้าไปหาแทยอนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงทันที
“อ้าว มาแล้วหรอ มาไวดีเหมือนกันนะ” ยัยนั่นตื่นขึ้นแล้วลุกขึ้นโดยสภาพมีแค่ผ้าขนหนูห่อตัวเพียงผืนเดียวเท่านั้น
“ซอนมีเธอรีบแต่งตัวแล้วรีบกลับไปก่อน แล้วค่อยมาคุยกันวันหลัง” ยูลพูดกับยัยนั่นเสียงเรียบ
ฉันปลุกแทแทๆเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นสักที หรือว่า…หึ ยัยนี่ร้ายจริงๆเลยนะ
“คุยกันวันนี้นี่แหละค่ะ ตอนนี้ซอนมีก็กลายเป็นของพี่แทแล้วเหมือนกัน” ดูยัยนั่นพูดสิ หน้าด้านจริงๆ!!
“หึ ฉันว่าเธอคงจะเข้าใจผิดไปเองนะ” ฉันลุกขึ้นแล้วเดินไปหายัยนั่น
“เข้าใจผิดอะไร”
“เธอคงจะวางยาแทแทแล้วจัดฉากขึ้นมาสินะ” ฉันพูดขึ้น ยัยนั่นทำหน้าตกใจ
“เธอพูดอะไรน่ะ” ยัยนั่นเริ่มแสดงพิรุธ
“แทแทปลุกไม่ตื่นขนาดนี้ ถ้าไม่โดนยาแล้วจะโดนอะไรล่ะ แล้วถ้าแทแทหลับลึกขนาดนี้แล้วล่ะก็ ก็คงจะไปทำอะไรคนอย่างเธอไม่ได้ หึ เธอนี่มันร่านจริงๆนะ” ฉันด่ายัยนั่น มันคงไม่แรงไปหรอกสำหรับผู้หญิงอย่างยัยนั่นน่ะ
“มันจะมากเกินไปแล้วนะ แก!!” ยัยนั่นกำลังจะง้างมือมาตบฉัน
เพี๊ยะ!!
“นี่!! พอสักทีเหอะ ซอนมี เธอเป็นคนทิ้งไอแทไปก่อนนะ แล้วจะกลับมาทำไมอีก ยิ่งเธอทำแบบนี้ ยิ่งน่าสมเพช แล้วมันก็ทุเรศมากๆด้วย ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรกับเธอหรอกนะ แต่ตอนนี้น่ะ ฉันเริ่มรังเกียจเธอแล้ว เลิกยุ่งกับพี่ฟานี่แล้วก็ไอแทสักที กลับไปได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะเรียกตำรวจมาจับเธอ” ยูลเอาหน้ามารับฝ่ามือยัยนั่นแทนฉัน ก่อนที่จะพูดไล่ยัยนั่นไป ฉันไม่เคยเห็นยูลโมโหขนาดนี้เลยแฮะ ถ้ายัยเจสมาเห็นคงจะตะลึงหน้าดู
“พะ..พี่ยูล ซอนมีขอโทษ” ยัยนั่นทำตัวไม่ถูกเลยล่ะ
“รีบกลับไปได้แล้ว ไอแทตื่นค่อยมาคุยกันใหม่ อ่อ แล้วอย่าคิดที่จะทำอะไรแบบนี้อีก อย่าคิดที่จะยุ่งกับสองคนนี้อีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ” ยูลพูดเสียงเรียบ น่ากลัวกว่าเอฟเฟคยัยเจสอีก…
ยัยซอนมีไม่ได้พูดอะไร รีบหยิบเสื้อผ้าของตัวเองแล้วออกไปทันที คงจะเจ็บใจไม่ใช่น้อย ต้องฉลาดน้อยเบอร์ไหนถึงคิดแผนแบบนี้เนี่ย…
“อูยย เจ็บเป็นบ้า~” หลังจากยัยนั่นออกไปยูลก็กุมหน้าตัวเองทันที ท่าทางจะเจ็บจริง ยัยนั่นเล่นง้างซะสุดเลย
“เป็นไงมั่งยูล พี่ขอโทษนะ ปากแตกเลยอ่ะ” ฉันพูด
“ไม่เป็นไรค่ะๆ แผลนิดเดียวเอง ว่าแต่ พี่ฟานี่จะเอายังไงต่อคะ” ยูลถามฉันพร้อมกับชี้ไปที่แทแทที่นอนหลับอยา เห้ออ ถ้าตื่นมาจะตกใจมั้ยเนี่ย คิมแทยอน
“ถ้างั้นเดี๋ยวแต่งตัวให้แท แล้วเอาแทไปนอนบ้านพี่ก่อนก็ได้ๆ เดี๋ยวพี่เคลียร์เรื่องแทกับยัยนั่นเอง ยูลไม่ต้องห่วง” ฉันบอกกับยูล
“โอเคค่ะ คุยกับไอแทมันดีๆนะคะ มันรักพี่มากนะะะ” ยูลบอกกับฉัน
“อื้ม พี่รู้ พี่ไม่โกรธแทหรอก พี่ไว้ใจแทน่ะ” ใช่ ฉันไว้ใจแทมากๆ และฉันก็รู้ว่าแทไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก
หลังจากที่ฉันกับยูลใส่เสื้อผ้าให้แทเสร็จก็ช่วยกันพยุงแทแทขึ้นรถ ก่อนที่จะให้ยูลไปส่งที่บ้าน พร้อมกับพยุงขึ้นไปบนห้องอีกรอบ
“ฮึบ อ่าาา ขอบใจมากนะยูล แล้วก็ขอโทษด้วยนะ” ฉันพูดกับยูลด้วยความรู้สึกผิด
“ไม่เป็นไรค่ะ แทมันเป็นเพื่อนรักยูล ส่วนพี่ฟานี่ก็เป็นคนรักมัน ยูลก็คงอยู่เฉยๆไม่ได้หรอกค่ะ” ยูลพูด แทแทเนี่ยโชคดีจริงๆนะที่มีเพื่อนแบบยูลเนี่ย
“จ้ะ แล้วนี่จะไม่ทำแผลจริงๆหรอ” ฉันถามเพราะตอนนี้มันดูบวมมากๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวยูลไปทำแผลที่บ้านพี่สิก้าทีเดียวเลยค่ะ พี่ฟานี่ดูแลไอแทมันไปเถอะค่ะ” ยูลพูดแล้วยิ้มให้ฉัน
“ไปให้ยัยเจสทำแผลให้ก็ได้นะ” ฉันขยิบตาให้
“พี่ฟานี่รู้หรอคะ…”
“โหห ใครบ้างล่ะที่จะดูไม่ออก ก็คงมีแต่ยัยเจสคนเดียวนั่นแหละที่ดูไม่ออกว่ายูลชอบมันน่ะ” โอ้โห ยูลแสดงอาการชัดขนาดนั้น
“พี่ฟานี่อย่าไปบอกพี่สิก้านะคะ ถือว่ายูลขอ”
“พี่ไม่เอาไปบอกหรอก ว่าแต่เราเถอะ ขืนชักช้าระวังยัยเจสไปคบกับพี่ดงอุคนะ” ฉันว่าฉันพูดอะไรผิดไปแน่เลย น้องยูลทำหน้าเศร้าทันทีเลย พี่ขอโทษน้าาา~
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ๆสองคนเค้าก็ดูเหมาะสมกันอยู่แล้ว แถมพี่สิก้ายังให้ยูลช่วยจีบพี่ดงอุคอีก ก็คงจะสมหวังกันเร็วๆนี้แหละค่ะ” ยูลยิ้มให้ฉัน ดูก็รู้ว่าเป็นการฝืนยิ้มแบบสุดๆ ยัยเจสนะยัยเจส ยัยเพื่อนตัวแสบ ต้องคุยกันสักหน่อยแล้วว
“เอาหน่าไม่ต้องเศร้าไปหรอก สักวันมันจะเป็นวันของยูลเองแหละ ตอนนี้ยูลไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ ดึกมากแล้ว เดี๋ยวยัยเจสเป็นห่วงเอา เรื่องแทเดี๋ยวพี่จัดการเอง ขอบคุณอีกทีนะ” ฉันพูดแล้วยิ้มให้
“ค่า ไม่เป็นไรค่า งั้นยูลกับแล้วนะคะ บายค่ะ” ยูลพูดก่อนที่จะเดินออกจากบ้านแล้วขับรถออกไป

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น