My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 12 : • ตอนที่ 12 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    23 มี.ค. 62

-Yuri’s Part-
ในที่สุดเบอร์เกอร์ของฉันกับของพี่สิก้าก็มาสักที ฉันมองพี่สิก้ากัดเบอร์เกอร์เข้าไปคำแรกก่อนที่จะถามออกมา
“เป็นไงบ้างคะ อร่อยมั้ยย” ฉันยิ้มกว้าง
“อื้ม อร่อยนะ แต่ถ้ากินแบบนี้ทุกวันต้องอ้วนแน่ๆ”พี่สิก้าตอบฉันพร้อมกับทำหน้ามุ่ย
“5555 ไม่อ้วนหรอกๆ แค่นี้พี่สิก้าก็ผอมเกินไปแล้วนะ” มันจริงนะ พี่เค้าตัวเล็กมากๆเดินทีจะเป็นลมรึเปล่ายังไม่รู้เลย
“พูดอยู่นั่นน่ะ รีบๆกินแล้วรีบกลับบ้านเถอะ” พี่สิก้าพูด ฉันก้มหน้ากินเบอร์เกอร์ในมือต่อทันที
หลังจากที่เราทั้งสองกินเบอร์เกอร์เสร็จก็กลับบ้านทันที
ระหว่างทางทั้งยูริและเจสสิก้าได้พูดคุยกับเกี่ยวกับสิ่งที่จะต้องไปซื้อในวันพรุ่งนี้ ทั้งสองคุยกันด้วยความสนุกสนาน จนทำให้ภายในรถมีแต่เสียงหัวเราะ

“แหม่ๆ เดินเข้าบ้านมาก็มีแต่เสียงหัวเราะเลยนะ” แม่พี่สิก้าแซวทันทีที่ฉันและพี่สิก้าเดินเข้ามาในบ้าน
“พอดีอารมณ์ดีน่ะค่ะคุณน้า เนอะพี่สิก้า” ฉันตอบไป
“เธอก็อารมณ์ดีทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่รึไง ว่าแต่คุณแม่ยังไม่นอนอีกหรอคะ ดึกแล้วนะคะ” พี่สิก้าพูดกับฉันก่อนที่จะถามคุณน้า
“แม่ลงมาดื่มน้ำน่ะ จะขึ้นไปนอนแล้วแหละ พวกลูกก็อย่านอนดึกนักล่ะ ฝันดีล่ะเด็กๆ” คุณน้าตอบพี่สิก้าก่อนที่จะเดินขึ้นไปบนห้อง
“ฝันดีค่ะคุณน้า/คุณแม่” ฉันกับพี่สิก้าตอบกลับพร้อมกัน
“ถ้างั้นพวกเราก็ขึ้นไปแยกย้ายกันไปนอนดีกว่าเนอะ พน.อย่าตื่นสายนะ พี่สิก้า~” ฉันบอกพี่สิก้า
“จะหาว่าฉันขี้เซาหรอ รีบๆขึ้นไปอาบน้ำนอนเลยๆ” พี่สิก้าไล่ฉันก่อนที่จะเดินขึ้นห้อง
“ค่าาาา ฝันดีนะคะ พี่สิก้า” ฉันบอกฝันดีพี่สิก้าก่อนที่จะเข้าห้องไป

-Jessica’s Part-
หลังจากที่ฉันกลับบ้านมา ก็เจอแม่สุดที่รักของฉันอยู่ข้างล่าง เลยคุยกันนิดหน่อยก่อนที่จะแยกย้ายกับยูล
“ฝันดีนะคะ พี่สิก้า” เสียงของยัยเด็กนั่นตะโกนตามหลังม่ก่อนที่จะได้ยินเสียงปิดประตู สงสัยคงจะเข้าห้องไปแล้วล่ะมั้ง
“ฝันดียัยเด็กแสบ” ฉันพูดเบาๆก่อนที่จะเข้าห้องไปทำธุระแล้วเข้านอนไปในที่สุด

เช้าวันต่อมา
8:45 น.
“พี่สิก้าาาาา!!!! ตื่นได้แล้ววววว~~~~” เสียงดังของเจ้าเด็กแสบทำให้ฉันตื่นขึ้นมาอย่างหงุดหงิด
“โว๊ยยยยย จะตะโกนทำไม ควอนยูล ฉันหลับอยู่นะ!!!” ฉันตะหวาดออกไป
“ก็พี่สิก้าไม่ตื่นสักทีอ่ะ นี่มันจะ 9 โมงแล้วนะ วันนี้เราต้องไปซื้อของให้ฮานิไม่ใช่หรอ????” ให้ตายเถอะ ยังทำหน้าไม่รู้เรื่องอะไรเลยอีก
“โอเคๆ ออกไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันตามลงไป อ้อ แล้ววันหลังน่ะ ไม่ต้องตะโกนเข้าใจมั้ย!!” ฉันพูดอย่างเอือมๆก่อนที่จะเปลี่ยนน้ำเสียงเชิงออกคำสั่ง
“รับทราบคับ เย้ๆ” เจ้าเด็กแสบทำท่าเหมือนทหาร ก่อนที่จะวิ่งออกไปอย่างมีความสุข เจ้าเด็กนี่หนิ อารมณ์ดีทุกวันเลยรึไงเนี่ย
ฉันลุกออกจากเตียง พร้อมกับอาบน้ำแต่งตัวจัดการชีวิตของตัวเองในตอนเช้าก่อนที่จะลงไปกินอาหารเช้า
“กว่าจะลงมานะลูกคนนี้ มาเร็วๆมาทานข้าว” แม่ฉันเรียกฉัน
“แม่อ่าาา นี่แม่ลงมือทำอาหารเองเลยหรอคะ?” ฉันถามอย่างสงสัย ก็ปกติอาหารที่แม่บ้านทำจะไม่เยอะจัดเต็มขนาดนี้หนิ
“เปล่าหรอกลูก ยูลเป็นคนลงมือทำน่ะ” พ่อของฉันตอบแทน
“จะกินได้มั้ยนะ…” ฉันแกล้งพูดขึ้น
“โหห พี่สิก้า พูดงี้ยูลน้อยใจอ่ะ ไม่ต้องกินเลยย” ยูลพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจนิดๆและทำท่าจะดึงจานข้าวฉันออกไป
“โอ๋ๆ ล้อเล่นหน่าาา รีบกินเถอะ เดี๋ยวต้องไปซื้อของกันอีก” ฉันเลิกแกล้งยูลก่อนที่จะรีบลงมือกินข้าว
เมื่อกินข้าวกันเสร็จก็ต่างพากันไปซื้อของให้เจ้าฮานิ
“นี่ยูล ยูลว่าชุดนี้เข้ากับฮานิมั้ย” ฉันหยิบชุดสโนไวท์ให้ยูลดู
“ยูลว่าก็น่ารักดีนะคะ ซื้อไปให้ฮานิใส่ก็ได้ๆ” ยูลตอบ
“โอเค งั้นชุดนี้ชุดนึง ชุดนี้ด้วย ชุดนั้นด้วย” ฉันหยิบชุดต่างๆใส่ตะกร้า
“ยูลว่าเยอะไปนะคะพี่สิก้า พอก่อนมั้ย..?” ยูลพูดพร้อมกับมองของในมือ
“เอ่อ..โอเคๆ แค่นี้แหละ ไปจ่ายตังกัน แล้วไปดูอย่างอื่นต่อ” ฉันพูดเสร็จก็เดินนำไปที่แคชเชียร์ทันที
เจสสิก้ากับยูริจ่ายเงินค่าชุดของฮานิเสร็จ ทั้งสองก็ได้ไปเดินซื้อของอย่างอื่นต่อ ไม่ว่าจะเป็นที่นอนสำหรับฮานิ ของเล่นเล็กๆน้อย รวมถึงอาหารของฮานิด้วย เมื่อทั้งสองซื้อของทุกอย่างครบ ก็ได้ขึ้นรถเพื่อที่จะกลับบ้าน
“นี่ พี่สิก้า เสร็จจากนี่พี่ว่างรึเปล่าคะ?” ยูลถามฉันขณะที่อยู่บนรถ
“ว่างนะ ทำไมหรอ?” ฉันถาม
“คือยูลอยากจะชวนพี่สิก้าไปอควาเรียมน่ะค่ะ” ยูลพูด
“หืม ไปดูปลาอ่ะนะ ไม่น่าเบื่อหรอ?” ฉันถามกลับ
“ที่นั่นมันก็มีอะไรหลายๆอย่างหน่า พี่สิก้า แล้วยูลก็พึ่งไปเจอในเน็ตมาว่าร้านอาหารในนั้นตกแต่งสวยด้วย อยากลองไปดูน่ะ เราไปกันเถอะน้าาาาา~” ยูลพูดพร้อมอ้อนฉัน เวลาอ้อนนี่ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ แกล้งต่อสักนิดละกัน
“แต่ฉันขี้เกียจไปน่ะ อยากจะไปจริงหรอ” ฉันถาม
“อือออ ยูลอยากไปอ่า นะๆๆๆๆ เดี๋ยวยูลโทรให้พี่ดงอุคมาเจอกับพี่ก็ได้ แล้วพี่ก็ไปเที่ยวกันสองคน โรแมนติกจะตาย” ยูลพูด นี่เธออยากไปขนาดเอาพี่ดงอุคมาอ้างเลยหรอเนี่ย แต่แปลกนะ ใจนึงฉันก็อยากจะไปกับเจ้าเด็กนี่ส่วนอีกใจฉันก็อยากไปกับพี่ดงอุค เห้อออ ยัยสิก้าทำไมถึงสับสนแบบนี้ล่ะ!!
“อืมๆ ไปก็ได้ๆ” ฉันตอบตกลงไป
“เยส!!! เดี๋ยวยูลโทรนัดให้เดี๋ยวนี้เลยย!!” เจ้าเด็กนั่นทำท่าดีใจพร้อมกับรีบโทรศัพท์ทันที ถ้าฉันทำแบบนี้ฉันจะหายสับสนมั้ยนะ…

-Taeyeon’s Part-
“วันนี้พี่ฟานี่อยากออกไปเที่ยวไหนรึเปล่าคะ?” ฉันถามคนรักของฉัน
“วันนี้พี่ไม่อยากออกไปไหนอ่ะ พี่อยากนั่งดูแทแททำกับข้าวให้พี่กิน” พี่ฟานี่พูดพร้อมกับกอดฉันเอาไว้ น่ารักจริงๆเลยย แฟนใครเนี่ยยย อยากฟัดหมีจังเลย-.,-
“มากอดอ้อนแทแบบนี้ แทคงปฏิเสธไม่ได้เลยสินะคะ โอเคค่ะ งั้นเราออกไปซื้อของด้วยกันมั้ยคะ” ฉันถาม
“โอเคค่ะ งั้นฟานี่ไปอาบน้ำก่อนนะคะ” พี่ฟานี่ลุกจากโซฟาไป แต่ฉันก็เรียกพี่เค้าไว้ก่อน
“เดี๋ยวก่อนค่ะ แทว่า นี่มันก็จะเที่ยงแล้ว อาบทีละคนมันเสียเวลา ไปอาบพร้อมกันดีกว่าค่ะ” ฉันพูดเสร็จก็พาพี่ฟานี่เข้าห้องน้ำไปพร้อมกันทันที ฉันไม่จับหมีกดในห้องน้ำหรอกนะ ถ้าทนไหว…

หลังจากที่ฉันกับพี่ฟานี่อาบน้ำเสร็จก็พากันไปซื้อวัตถุดิบในห้าง และฉันก็ดันไปเจอบุคคลอันตรายที่ไม่อยากจะเจอที่สุด อยู่ที่นั่นด้วย
“อ้าว บังเอิญจังเลยนะคะ พี่แท~” ซอนมีเดินมาเกาะแขนฉัน เห้ออ เมื่อไหร่ฉันจะไม่ต้องเจอยัยนี่นะ น่ารำคาญชะมัด
“นี่เธอน่ะ ปล่อยแขนแฟนฉันได้ละ ทำตัวหน้าไม่อายอยู่นั่นแหละ” พี่ฟานี่เดินมาพร้อมกับเกาะแขนฉันอีกข้าง เอาล่ะสงครามกำลังเริ่มแล้ว เห้ออ
“นี่ซอนมีเมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับฉันสักที เรื่องของเราสองคนน่ะมันจบไปนานแล้วนะ!” ฉันพูดด้วยความโมโห ก็มันน่าโมโหจริงๆหนิ น่ารำคาญด้วย
“ถ้างั้นวันนี้เรามาเคลียร์เรื่องของเราดีมั้ยคะ คืนนี้ 2 ทุ่มมาเจอฉันที่คาเฟ่ที่เราชอบไปด้วยกันแล้วกันนะคะ อ่อ แล้วก็ไปแค่พี่แทคนเดียวนะคะ พี่แท” ซอนมีขยิบตาให้ฉันแล้วมองพี่ฟานี่ก่อนที่จะเดินไป เห้ออ ยัยนี่สร้างความเดือดร้อนอีกแล้ว!!!
“พี่ฟานี่ให้แทไปมั้ยคะ?” ฉันถามพี่ฟานี่ทันที ฉันกลัวพี่เค้าจะคิดมาน่ะสิ
“แล้วแต่แทแทเลยค่ะ พี่เคารพการตัดสินใจของแทแท แต่ถ้าเคลียร์กันแล้ว ห้ามกลับไปยุ่งกับยัยนั่นแล้วนะ” พี่ฟานี่พูดแล้วยิ้มให้ฉัน ฉันรักพี่ฟานี่ก็เพราะแบบนี้แหละ มีความเป็นผู้ใหญ่มากพอ และมีเหตุผล รักพี่ฟานี่จังง ><
“งั้นถ้าแทถึงที่นั่นแล้ว แทจะรายงานพี่ฟานี่นะคะ เดี๋ยวส่งโลไปให้ด้วย พี่ฟานี่จะได้สบายใจ โอเคนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับยิ้มให้พี่ฟานี่
“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ พี่เชื่อใจแทค่ะ เราไปซื้อของกันต่อดีกว่า จะได้รีบกลับ พี่หิวแล้ว~” พี่ฟานี่กอดฉันแล้วพูดขึ้น
“ถ้าพี่ฟานี่อ้อนขนาดนี้แล้วล่ะก็…คงต้องรีบแล้วล่ะค่ะ^^” ฉันพูด เพราะพี่เป็นแบบนี้ไงเล่าาา ฉันถึงไปไหนไม่รอดด น่ารักที่สุดดดด~~~
แทยอนและทิฟฟานี่ต่างพากันเลือกซื้อวัตถุดิบกันจนเสร็จ โดยก่อนที่จะกลับบ้านทิฟฟานี่ได้ขอตัวเข้าห้องน้ำ
“แทแท เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ” พี่ฟานี่พูด
“โอเคค่ะ งั้นแทรอแถวนี้นะๆ” ฉันบอกพี่ฟานี่ พี่ฟานี่ทำมือโอเค ก่อนที่จะรีบเข้าห้องน้ำไป
‘พอนึกถึงเรื่องซอนมี ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรไม่ชอบมาพากลนะ…ฉันบอกไอยูลอีกคนดีกว่า เผื่อมีอะไรจะได้ไปช่วยกันทัน ฉันยิ่งไม่ไว้ใจยัยนั่นอยู่’ ฉันหยิบโทรศัพท์พลางนึกในใจ

‘ไอยูล วันนี้ฉันบังเอิญเจอซอนมีที่ห้าง ยัยนั่นนัดฉันไปเคลียร์ที่คาเฟ่ที่พวกเราชอบไปกันแต่ก่อน ประมาณ 2 ทุ่ม ฉันไม่ค่อยไว้ใจยัยนั่นเท่าไหร่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันฝากแกด้วยนะ’ ฉันพิมพ์ข้อความส่งไปหาเพื่อนที่ฉันสนิทใจและไว้ใจที่สุด ก่อนที่จะเก็บโทรศัพท์เตรียมตัวกลับบ้านเมื่อเห็นพี่ฟานี่เดินออกมาจากห้องน้ำ
“ไปกันเถอะๆ” พี่ฟานี่เดินมาพร้อมกับช่วยถือของ
“โอเคค่า” ฉันเดินไปจับมือพี่ฟานี่ ต่างคนต่างจับมือกัน โดยอีกมือหนึ่งก็ต่างถือของที่ซื้อมา

-Yuri’s Part-
ระหว่างที่ฉันนั่งรถไปกับพี่สิก้า ฉันก็ได้รับข้อความจากเพื่อนรักของฉัน
‘ไอยูล วันนี้ฉันบังเอิญเจอซอนมีที่ห้าง ยัยนั่นนัดฉันไปเคลียร์ที่คาเฟ่ที่พวกเราชอบไปกันแต่ก่อน ประมาณ 2 ทุ่ม ฉันไม่ค่อยไว้ใจยัยนั่นเท่าไหร่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันฝากแกด้วยนะ’ นั่นแหละข้อความที่ไอแทมันส่งมา ท่าทางก็ดูไม่น่าไว้ใจจริงๆแหละ
‘โอเค ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะรีบไปทันที ไม่ต้องห่วง’ ฉันตอบข้อความกลับไปทันที
“ก้มหน้าแชทใหญ่เชียว คุยกับใครนั่นน่ะ” ระหว่างที่ฉันตอบแชทไอแทอยู่ ก็มีเสียงเย็นๆมาจากคนที่นั่งขับรถอยู่ข้างๆฉัน
“หืม อ่ออ คุยกับไอแทน่ะ พอดีมันฝากๆให้ช่วยอะไรนิดหน่อยน่ะค่ะ” ฉันตอบกลับไป
“ช่วยอะไรหรอ?” พี่สิก้ายังคงถามต่อ
“ก็พอดีแฟนเก่าแทเค้าจะขอเคลียร์อะไรนิดหน่อย แต่ไอแทมันไม่ค่อยไว้ใจ เลยบอกยูลไว้น่ะค่ะ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นก็ให้ยูลไปช่วยน่ะ” ฉันอธิบาย
“อ่ออ เมื่อไหร่ล่ะ” พี่สิก้าพยักหน้า โดยที่สายตายังคงมองไปที่ถนน
“ประมาณ 2 ทุ่มค่ะ อีกนานเลยย” ฉันตอบ
“อืมม ถ้ามีอะไรก็บอกฉันด้วยละกัน เดี๋ยวฉันไปช่วยด้วย” พี่สิก้าเงียบไปสักพักก่อนที่จะพูดขึ้น…พี่เค้าจะไปด้วยทำไมวะ~?
“อ่าาา โอเคค่ะ”
ระหว่างทางยูริและเจสสิก้าต่างไม่ได้พูดอะไรกัน ภายในรถมีแต่ความเงียบ และในที่สุดยูริก็ได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว

-Jessica’s Part-
หลังจากที่ฉันเห็นเจ้าเด็กแสบนี่เอาแต่ก้มหน้าเล่นมือถือฉันก็เลยถามขึ้น ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกดีใจที่คนที่ยูลคุยคือแทยอน หรือฉันจะเริ่มชอบน้องเค้าแล้วนะ… แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าทำไมอยู่ดีๆถึงบอกไปว่าขอไปด้วย อาจจะเป็นเพราะเด็กนั่นอยู่ในความดูแลของฉันเฉยๆแน่ๆ…มั้ง ไม่ได้ๆๆๆ ตอนนี้ฉันต้องมีสมาธิขับรถ ทำไมมันเงียบๆนะ อ่าา เจ้าเด็กนั่นหลับไปซะแล้ว ถึงที่นั่นแล้วค่อยปลุกละกัน

เจสสิก้าขับรถมาเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงที่หมายสักที
“นี่ยูล ถึงแล้วตื่นได้แล้วๆ” ฉันสะกิดยูลเบาๆ
“อื้อออ ตื่นแล้วว” ยูลสะลึมสะลือพร้อมกับขยี้ตาเบาๆ ทำไมถึง…น่ารักอย่างนี้นะ
ฉันกับยูลเดินเข้ามาข้างในอควาเรียมก่อนที่ยูลจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่ยูลไปเข้าห้องน้ำ ฉันก็บังเอิญเจอพี่ดงอุคพอดี แต่ฉันว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก ^^
“อ้าว น้องเจส มาเที่ยวอควาเรียมเหมือนกันหรอครับ” พี่ดงอุคทักฉัน
“อ๋อ พอดียูลอยากมาน่ะค่ะ เลยพามาเที่ยว แล้วพี่ดงอุคมาคนเดียวหรอคะ เอ๊ะ หรือว่าแอบพาใครมา~” ฉันแกล้งแซวพี่ดงอุค จริงๆก็คือหลอกถามนั่นแหละ
“โสดแบบพี่จะพาใครมาได้ล่ะครับ ก็มาคนเดียวนี่แหละ” พี่ดงอุคพูดขำๆ
ขณะนั้นเองโทรศัพท์ฉันก็มีข้อความเข้ามาพอดี จากเจ้าเด็กแสบที่อยู่ในห้องน้ำ
‘พี่สิก้าเจอพี่ดงอุคแล้วใช่มั้ย?’ เด็กนั่นพิมพ์ถามมา
‘อื้อ เจอแล้วๆ แล้วนี่จะออกมารึยังเนี่ย ตกส้วมแล้วรึไง’ ฉันพิมพ์ถามกลับไป
‘อุตส่าห์ปล่อยโอกาสให้อยู่กัน 2 คน มาหาว่ายูลตกส้วม เดี๋ยวปั๊ดบอกให้พี่ดงอุคกลับเลย’ เจ้าเด็กนั่นส่งข้อความกลับ ตลกดี ถ้าให้นึกหน้าตอนที่พิมพ์ล่ะก็ คงจะทำหน้าบู้อยู่ล่ะมั้ง555
‘โหย ขี้งอนเป็นเด็กไปได้ แล้วนี่จะไปด้วยกันรึเปล่า อยากมาเที่ยวไม่ใช่หรอ’ ฉันพิมพ์ถาม
‘จริงๆยูลก็ไม่ได้อยากมาเที่ยวหรอกค่า แค่หาที่ที่ดูโรแมนติกให้พวกพี่อยู่ด้วยกันแค่นั้นเอง ยูลรออยู่ข้างนอกละกันนะคะ พี่สิก้าก็รีบๆทำคะแนนละกันน’ ยูลพิมพ์ตอบมา แต่ก่อนถ้าไปกับพี่ดงอุคกันแค่สองคนฉันคงจะดีใจมากๆ แต่ตอนนี้ฉันกลับอยากไปยูลแค่สองคนมากกว่า เห้อออ ฉันอาจจะแค่อยู่กับเจ้าเด็กนั่นมากเกินไปก็ได้ๆ
“ถ้าพี่ดงอุคมาคนเดียว ไปเที่ยวกับสิก้ามั้ยล่ะคะ พอดียูลเค้าบอกว่าท้องเสียเลยคิดว่าไม่น่าจะเข้าไปไหว กะจะรออยู่ข้างนอกมากกว่า” ฉันเก็บโทรศัพท์มือถือก่อนที่จะเงยหน้าถามพี่ดงอุค
“อืม ได้ครับ ถ้างั้นเดี๋ยวพี่ไปซื้อบัตรเข้าให้นะ รอพี่แปปนึงๆ” พี่ดงอุคพูดจบก็รีบไปที่เคาน์เตอร์จำหน่ายบัตรทันที
“อ่ะ มาแล้วๆ ไปกันครับ” พี่ดงอุคยื่นบัตรให้ก่อนที่จะเข้าไปพร้อมกัน

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น