นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 66 : [เล่ม 2] ตอนที่ 23 : ตึง 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,085 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

 

ตอนที่23

ตึง

 

 

เช้าวันต่อไปมาถึงในที่สุด

 

หยางเสี่ยวหมิงข่มตานอนหลับแทบไม่ได้หลังจากเกิดเรื่องเมื่อคืน สิ่งที่เกิดเหล่านั้นยังคงวนเวียนในหัว ทั้งตอนนี้เขาก็กำลังเครียด เพราะกำลังจะได้เจอลี่อินอีกครั้ง

 

เมื่อคืนพอเธอนอนหลับไปแล้ว เขาก็กลับไปนอนห้องของตัวเองตามปกติ

 

ดังนั้นเขาควรจะพูดกับเธออย่างไรในเช้าวันนี้?

 

หรือ...

 

เขาควรที่จะวางตัวอย่างไรกับเธอดี?

 

คนอย่างเสี่ยวหมิงเพิ่งพบว่าบนโลกใบนี้ก็มีเรื่องยุ่งยากเกินแก้ก็ในวันนี้ ทั้งที่ปกติเรื่องเล็กน้อยหรือใหญ่โตขนาดไหน เขาก็สามารถวางแผนควบคุมได้หมด

 

ทว่าเรื่องเมื่อคืนมันเกิดขึ้นแบบคาดไม่ถึง ทั้งยังมีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้องด้วยอีก

 

จนเขาไม่รู้จะรับมืออย่างไรดี...

 

“สวัสดีค่ะประธานหยาง”

 

เสียงของหญิงสาวที่กำลังนึกถึงดึงให้สติของเขากลับมาอีกครั้ง ตอนนี้ลี่อินมายืนอยู่ตรงหน้า เธอแต่งตัวเตรียมพร้อมสำหรับการไปทำงานแล้ว และเพียงแค่เขาได้เห็นสายตาคู่นั้นกับรอยยิ้มหวานของเธอ

 

ภาพเมื่อคืนก็หวนกลับมา

 

แต่เขาก็ไม่สามารถแสดงท่าทีประหลาดออกไปได้ เพราะแค่เรื่องเมื่อคืนก็มากพอ จนทำตัวไม่ถูกแล้ว เขาจึงตอบรับเธอไปด้วยสีหน้าตามปกติ

 

“สวัสดีครับ”

 

“ถ้าอย่างนั้นไปทำงานกันเลยไหมคะ?”

 

“ครับ”

 

สิ้นคำตอบเขา เธอก็ยิ้มให้ตามมารยาท ก่อนจะเดินนำออกไปทันที ท่าทางของเธอแสดงออกชัดเจนถึงความห่างเหิน รอยยิ้มนั่นเหมือนที่เธอให้เขาในวันแรกที่เจอกัน

 

ไม่ใช่เมื่อคืน...

 

และนั่นทำให้หยางเสี่ยวหมิงขมวดคิ้วมุ่น

 

หรือเธอจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้?

 

“ไม่สิ... เมื่อคืนก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

 

หยางเสี่ยวหมิงคิดถึงความจริงนั้นแล้ว เขาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาพร้อมนึกท้อแท้กับตนเองในระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะรีบเดินตามหวังลี่อินไป

 

 

....

 

 

ตลอดทางไปทำงาน

 

ลี่อินนั่งอ่านข่าวในโทรศัพท์ สีหน้าท่าทางผ่อนคลาย ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นอย่างแท้จริง คล้ายพอความมึนเมาหาย หวังลี่อินตัวแสบก็หายไปด้วย เหลือเพียงคนขยันทำงานที่สายตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

 

เธอไม่ได้สนใจเขามากนัก อาจมีบ้างที่ชวนคุยตามประสาคนพูดเก่ง แต่ก็เป็นแค่การถกพวกเรื่องข่าวสารทั่วไปเท่านั้น

 

ไม่ใช่หัวข้อดังเช่นปกติ

 

อย่างพวกเรื่องของเขาหรือเรื่องของเธอ...

 

หยางเสี่ยวหมิงแอบลอบมองหญิงสาวข้างกายตลอดเวลา จนกระทั่งพอถึงที่ทำงาน เขาก็อยากจะคุยกับเธอเรื่องเมื่อคืนสักเล็กน้อย ทว่าก็ไม่มีเวลาที่เหมาะสม เพราะทันทีที่ลี่อินเข้าไปในตัวตึกสำนักงาน ทีมงานก็รีบพาเธอไปแต่งหน้าทำผม เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำงาน

 

ส่วนพอเขาจะตามไป...

 

“ท่านประธานคะ ตอนนี้แผนงานและงบประมาณสำหรับการจัดงานเปิดตัวได้ทำเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยแล้วนะคะ”

 

“ครับ”

 

สุดท้ายต่างฝ่ายต่างก็ไปทำงาน

 

หยางเสี่ยวหมิงนั่งทำงานอยู่ในห้อง ตรวจสอบเอกสารต่างๆ ให้ชัดเจน เขาตั้งใจและจริงจังดังเช่นทุกครั้ง ส่วนลี่อินก็ทำงานของตนเองไป เธอต้องท่องบทเพื่อเตรียมถ่ายวิดีโอ ไปจนถึงการแก้งานของเมื่อวาน

 

ทั้งสองคนยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเองไปสักพักหนึ่ง

 

หยางเสี่ยวหมิงสามารถลืมเรื่องวุ่นวายในหัวออกไปได้ จนกระทั่งงานในช่วงเช้าเสร็จสิ้น และถึงเวลาที่จะต้องเดินทางกลับในช่วงเที่ยง

 

งานทุกอย่างเสร็จสิ้น

 

ทั้งสองคนมีโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง

 

ลี่อินกับหยางเสี่ยวหมิงนั่งอยู่ในรถเคียงข้างกัน โดยมีทีมงานขับไปส่งที่สนามบิน เวลานี้บรรยากาศรอบตัวทั้งคู่นั้นเงียบกริบ เพราะไม่มีใครพูดเรื่องอะไรออกมา

 

ทางด้านของทีมงานที่ขับรถมาส่งทั้งสองคน

 

เธอทำงานประสานงานมาหลายปี ตั้งแต่ตอนที่บริษัทมีไม่กี่สาขา จนตอนนี้เธอได้มาประจำการที่เมืองนี้ ดังนั้นจึงรู้จักกับอาเม่ยเป็นอย่างดี

 

รุ่นพี่อาเม่ยบอกถึงความสัมพันธ์ของท่านประธานหนุ่มกับนางแบบสาวหวังลี่อินมาตลอด ซึ่งก่อนหน้านี้เธอก็พอเห็นอาการของคนมีความรักจากประธานหนุ่มและสาวน้อยน่ารักคนนั้นแล้ว

 

ทว่า...

 

บรรยากาศเบื้องหลังรถตอนนี้

 

ออกจะห่างไกลจากความรักหวานแหววมากนัก

 

ทั้งคู่ไม่พูดคุยกัน สีหน้านิ่งสนิทราวคนไร้อารมณ์ นางแบบสาวก็ทำเพียงนั่งไถโทรศัพท์เล่น ในขณะที่ท่านประธานก็ตีหน้าเงียบขรึม พลางหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านระหว่างทาง

 

พอถึงสนามบิน

 

ทั้งสองคนก็แค่เดินจากไป

 

“อย่าบอกนะว่าท่านประธานยังไม่ทันจีบสาวติด ก็ต้องกลายเป็นคนอกหักไปเสียแล้ว?” พนักงานคนนั้นกล่าวด้วยความรู้สึกเสียดาย จากนั้นก็ทำท่าจะส่งข้อความไปบอกพี่อาเม่ย ผู้ที่ฝากเธอตามเกาะติดสถานการณ์ให้

 

ทว่า...

 

ในตอนนั้นเอง สายตาของพนักงานคนนั้นก็เหลือบไปเห็นบางอย่างเบื้องหน้า

 

หยางเสี่ยวหมิงกำลังเดินคู่กับหวังลี่อิน ตอนแรกทั้งคู่วางท่าทีห่างเหิน ไม่ยอมพูดยอมจากัน แต่ท่านประธานหนุ่มก็ถือโอกาสขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะเกี่ยวมือสาวน้อยมาจับอย่างแนบเนียน ซึ่งหญิงสาวก็เหลือบสายตามองเขาเล็กน้อย

 

เธอเองก็ไม่ได้กล่าวอะไรตอบ ไม่พูดคุยอะไรกับเขา ทว่าก็ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเช่นนั้น

 

แล้วพวกเขาก็เดินจับมือกันไป

 

“ท่านประธาน!” พนักงานสาวอุทานกับตัวเอง ก่อนจะเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์ “สงสัยก่อนหน้านี้คงงอนกัน แสดงว่าท่านประธานยังไม่อกหัก ถ้าอย่างนั้นก็สู้ๆ นะคะ”

 

พนักงานสาวให้กำลังใจ ซึ่งแน่นอนว่าคำพูดนั้นไม่สามารถไปถึงหูท่านประธานได้ เนื่องจากเธอยังนั่งสังเกตการณ์ในรถ ในขณะที่ทั้งสองคนเดินจากไปแล้ว

 

จากนั้น...

 

เธอก็ลืมส่งข้อความไปบอกรุ่นพี่ที่รอความคืบหน้าอย่างสิ้นเชิง

 

 

 

....

 

 

ทางด้านของอาเม่ย

 

การไปดูงานที่ต่างเมืองในครั้งนี้ เธอที่เป็นเลขาไม่ได้ไปด้วย เนื่องจากมีงานและความรับผิดชอบ ในการดูแลเรื่องเอกสารอยู่ที่สาขาใหญ่ ดังนั้นเธอจึงยังคงทำงานอยู่ที่เดิม แล้วเลือกฝากฝังเรื่องสำคัญให้กับรุ่นน้องไปแทน

 

ทว่า...

 

จนป่านนี้รุ่นน้องก็ยังไม่ส่งข้อความอะไรมาบอก

 

“สงสัยท่านประธานจะไม่คืบหน้าอะไรอีกตามเคย” อาเม่ยเอ่ยอย่างนึกปลง จนไม่รู้ว่าท่านประธานของเธอควรให้คำนิยามว่าอย่างไรดี

 

คนไร้อารมณ์?

 

คนน่าเบื่อ?

 

คนใสซื่อ?

 

เธออุตส่าห์เห็นว่ามีโอกาสที่ท่านประธานจะได้อยู่กับน้องลี่อินสองคนที่ต่างเมือง จึงได้เลือกที่จะไม่เข้าไปก้าวก่าย อาสารับทำงานดูแลเอกสารที่สาขาใหญ่ แล้วปล่อยให้ทั้งสองคนขยายความสัมพันธ์ไป

 

แต่...

 

ดูเหมือนท่านประธานคนเก่งกาจของเธอ ก็ยังคงเป็นมือใหม่ในเรื่องความรักเช่นเดิม เพราะเหตุนั้นรุ่นน้องจึงไม่มีเรื่องที่จะส่งมาบอกเลย

 

“เอาเถอะ... ในเมื่อท่านประธานทำให้รู้สึกท้อแท้ ไร้ซึ่งความหวานขนาดนี้ ถ้าแบบนั้นก็ดูซีรี่ย์สักเรื่อง เพื่อสร้างน้ำตาลในจิตวิญญาณเพิ่มแทนก็ได้”

 

อาเม่ยกล่าวแล้วก็แอบเปิดซีรี่ย์ดูระหว่างการทำงาน

 

ประธานไม่อยู่ เลขาจะทำอะไรก็ได้

 

เวลาเคลื่อนผ่านไป ตอนนี้เธอก็กำลังดูฉากที่นางเอกทะเลาะกับพระเอก จากนั้นก็ไปดื่มเหล้าจนมึนเมา แล้วพระรองแสนดีก็มาพานางเอกไปส่งที่ห้อง นางเอกนั้นเริ่มเห็นความดีของพระรอง จึงพยายามจะจูบเขา ทว่าทุกอย่างก็จบลงด้วยการที่เขากล่อมให้เธอนอนหลับ

 

ไม่เกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น

 

ทั้งที่มีโอกาส!

 

“สมกับเป็นพระรอง แสนดีขนาดนี้ก็ไม่แปลกที่สุดท้ายพระเอกจะเป็นคนชนะ เดี๋ยวนางเอกก็กลับไปคืนดีกับพระเอกอยู่ดี”

 

อาเม่ยวิจารณ์หนังไปตามประสาคนอินหนังทั่วไป

 

แต่...

 

“ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่พระเอกเหรอครับ?”

 

อาเม่ยสะดุ้งโหยง เพราะไม่รู้ว่าท่านประธานมาถึงเมื่อไหร่ พอเหลือบมองนาฬิกา ก็พบว่านี่มันเข้าสู่ช่วงบ่ายแล้ว ซึ่งตามกำหนดการณ์ หยางเสี่ยวหมิงก็สมควรเดินทางมาถึงบริษัทแล้วจริงๆ

 

“ท่านประธาน!”

 

อาเม่ยรีบลุกขึ้นทักทาย พร้อมยิ้มกลบเกลื่อนความผิด

 

หยางเสี่ยวหมิงขมวดคิ้วมองเรื่องราวที่เกิดในหน้าจอ ก่อนจะถามด้วยความสงสัย“ทำไมคุณถึงพูดเหมือนกับว่า... ตัวละครผู้ชายที่ดูแลหญิงสาวดีขนาดนั้น สุดท้ายเขาจะต้องสูญเสียเธอไป”

 

“เพราะบทของเขาเป็นพระรองค่ะ”

 

“ทำไมล่ะครับ?”

 

“เพราะว่าพระรองเขาแสนดีเกินไป จนบางครั้งก็ดูเหมือนไม่พยายามเพื่อที่จะได้รับความรัก ดูแลอย่างดีทว่าไม่ชัดเจน สุดท้ายเขาเลย...”

 

“แต่ว่าในสถานการณ์นั้น บางทีเขาก็อาจจะแค่ไม่พร้อม เนื่องจากไม่ได้เตรียมตัวมาก็ได้นะครับ”

 

“แต่ว่า...”

 

“เรื่องความปลอดภัยมันเป็นสิ่งสำคัญ ยิ่งถ้าเรารักและเป็นห่วงใครสักคน เราก็ต้องยิ่งต้องคำนึงถึงเรื่องนี้ให้มากนะครับ”

 

“คือ...”

 

“บางครั้งจะทำตามอารมณ์อย่างเดียวไม่ได้ ความรักมันต้องมาพร้อมความรับผิดชอบ และเรื่องความปลอดภัย ความพร้อม และการเตรียมตัว มันคือความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานนะครับ และการคำนึงถึงสิ่งเหล่านี้มันไม่ได้หมายความว่าเขาพร้อมจะเสียเธอให้คนอื่น หรือไม่พยายามเพื่อความรักนะครับ”

 

อาเม่ยได้ยินแบบนั้นก็ไปไม่ถูก

 

ตกใจแรกคือท่านประธานโผล่มาตอนแอบดูหนังในเวลางาน ตกใจที่สองคือท่านประธานอินกับซีรี่ย์รักวัยรุ่นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

 

ที่สำคัญคือ...

 

การวิจารณ์หนังของท่านประธานออกจะประหลาดไปบ้าง เพราะเหมือนเขาจะเอาบริบทอื่นมาพูดมากกว่าที่จะพูดเรื่องราวในหนัง

 

“ฉันว่าท่านประธานอาจจะ...”

 

“ช่างเถอะครับ แต่ผมแนะนำว่าคุณไม่ควรดูหนังในเวลางานนะครับ”

 

“รับทราบค่ะ!”

 

จากนั้นหยางเสี่ยวหมิงก็เดินกลับเข้าห้องไปทำงานต่อ ส่วนอาเม่ยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อพบว่าท่านประธานไม่เอาเรื่องเธอหนักมาก เพราะเขาอินกับบทพระรองที่แสนน่าสงสารคนนั้นอยู่

 

“โชคยังดีที่ไม่โดนดุนะเรา”

 

อาเม่ยรีบปิดหนัง ก่อนจะกลับมาตั้งใจทำงานตามปกติ และระหว่างที่กำลังพิมพ์เอกสารต่อนั่นเอง หัวคิ้วของเธอก็ขมวดมุ่น

 

เดี๋ยวนะ!

 

ท่านประธานอินกับเรื่องเมื่อครู่...

 

ไม่ใช่ว่าไปเผลอทำตัวเหมือนพระรองที่น่าสงสารคนนั้นมาใช่ไหม?!

 

.......

 

วันนี้มาลงไว้ก่อน

หลังจากนี้อาจจะอัพไม่บ่อยแล้วนะค้า เนื่องจากไรต์จะพยายามไปปั่นรูปเล่มทั้งเล่ม 1 และ 2 ให้จบอย่างรวดเร็วค่ะ เพราะเนื้อเรื่องก็มาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว เหลืออีก 100 กว่าหน้าก็จบบริบูรณ์ ถ้าแต่งวันละ 10 หน้า 10 วันก็จบเรื่องแว้ว (พูดง่ายแต่ทำยากมากค่ะ 5555)

 

ปล.นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักนะคะ 5555

ที่ไรต์บอกช่วงแรกๆ ว่าเพิ่งเคยแต่งนิยายแนวนี้ครั้งแรก คือ ไรต์หมายถึงแต่งนิยายรักนี่แหละ ก่อนหน้านี้ไรต์ไม่เคยแต่งนิยายรักเต็มขั้น จำพวกเรื่องเน้นความสัมพันธ์ตัวละครมาก่อน ซึ่งเรื่องนี้มันก็คือเรื่องแรกเลยที่ลองทำดู ตอนแรกวางไว้ให้เป็น 18+ เต็มขั้น แต่งไปแต่งมานางเอกกับพระเอกนิสัยไม่อำนวย เลยกลายมาเป็นแนวนี้ 555

ไรต์ไม่รู้นะว่าตัวเองทำได้ดีไหม แต่ก็พยายามแต่งให้ดีที่สุดแล้ว เพราะไรต์เองก็ไม่ได้เป็นสายนักอ่านสักเท่าไหร่ ปกติคนเป็นนักเขียนก็ต้องเป็นนักอ่านเนอะ แต่ไรต์ไม่อ่านนิยายเลยน่ะสิ (อ่านล่าสุดน่าจะหลายปีมาแล้ว...) ไรต์เป็นสายเล่นเกมค่ะ 5555

ดังนั้นจึงรู้สึกขอบคุณทุกคนมากที่เป็นกำลังใจให้กันนะคะ

ถ้าตอนที่แล้วทำให้ใครเซ็งไรต์ก็ขออภัยด้วย แต่ไรต์ก็แค่แต่งให้เรื่องมันเป็นสเต็ปตามที่วางไว้เท่านั้นเอง ทว่าก็สัญญาว่าตอนเกินเลยขั้นนั้นมันมีแน่นอน และ cut จะอยู่ในเล่มกับ readawrite ค่ะ

 

แล้วเจอกันค่า

ปล.ไรต์ติดหนังผีง่ะ เพิ่งดูเดอะริง กับแอนนาเบลล์จบ ใครมีแนะนำบอกนะคะ ช่วงนี้อยากดูหนังผี 555

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.085K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,234 ความคิดเห็น

  1. #23134 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 19:33

    ขอบคุณ
    #23,134
    0
  2. #19056 Jkangaboo (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 18:59
    คิดมาตลอดว่าพระรองน่าจะคำนึงถึงเรื่องพวกนี้อยู่ แต่มาบทนี้จะอ่านกี่ครั้งก็เข้าใจพระรองได้ดีขึ้นจริงๆ
    ไรต์ใช้คำว่า ทว่า เยอะไปแล้วนะคะ สู้ๆค่า
    #19,056
    0
  3. #18268 hongjuly (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 15:23

    เข้าใจหัวอกพระรองก็วันแหละ

    #18,268
    0
  4. #18156 abc17973 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 00:34
    เฮียร้อนตัวนะคะะ ก๊าก
    #18,156
    0
  5. #18129 pommys (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 16:49
    อาเม่ยสมควรไปเป็นนักสืบแบบจริงๆจังๆ
    #18,129
    0
  6. #17876 โคมวิเศษ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 15:29
    แทงใจท่านประธานเลยค่ะพี่อาเม่ย 555555
    #17,876
    0
  7. #17487 BearBear2911 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 04:48
    ถึงไรท์จะไม่อ่านนิยาย แต่นินยายที่ไรท์แต่งก็สนุกมากๆค่ะ ชื่นชมและให้กำลังใจนะคะ
    #17,487
    0
  8. #17402 ๋๋๋่่Janenoii (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:58
    ท่านประธานของพี่อาเม่ยน่ะนะ ถอดแบบพระรองมาเป๊ะมาก หึ่ยยย
    #17,402
    0
  9. #17378 Prince Ying (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:51
    อาเม่ยคิดถูกแล้วค่ะ ท่านประธานดันทำอย่างนั้นเป๊ะๆเลย
    #17,378
    0
  10. #17375 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:39
    ทำเหมือนพระรองเดะเลยค่า
    #17,375
    0
  11. #17310 laddawan1144262 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:30

    จะนานเพียงฉันยังรออยู่...❤❤
    #17,310
    0
  12. #17308 Miss-S (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:53
    ไรท์จะทำเป็น2เล่มจบหรือจะมีเล่ม3ต่อมั้ยคะ
    #17,308
    3
    • #17308-1 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 66)
      22 พฤษภาคม 2563 / 22:57
      2 เล่มจบบริบูรณ์เลยค้าบ
      #17308-1
    • #17308-3 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 66)
      22 พฤษภาคม 2563 / 23:04
      ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนและการติดตามมากเลยค่า
      #17308-3
  13. #17307 เเคท (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:58

    รอฉันรอเทออยู่ เเต่ไม่รู้เทอจะมาเมื่อไหร่🥺✌️

    #17,307
    1
    • #17307-1 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 66)
      22 พฤษภาคม 2563 / 22:49
      วันนี้จะพยายามมาลงตอนใหม่นะค้าาา พอดีช่วงนี้ติดน้องหมา แง๊
      #17307-1
  14. #17306 หัวเผือกสีม่วง (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:27
    556 พี่อาเม่ย เธอรู้มากเกินไปแล้ว
    #17,306
    0
  15. #17305 Mumugoodbye (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    ง้าาาา
    #17,305
    0
  16. #17304 เเคท (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 18:50

    มาต่อเถอะน้าาาา

    #17,304
    0
  17. #17301 laddawan1144262 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 00:37

    ฮัลโหลที่รักกก..เฮดอิหยังอยู่????555555555
    ใจจะขาดดังพึด!แล้ว
    #17,301
    0
  18. #17300 Mota27 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:31
    สงสารแล้วจ้าาาาาา
    #17,300
    0
  19. #17299 rachel2 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:24
    พ่อพระรอง!!!?
    #17,299
    0
  20. #17298 pick-17 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:17
    ปวดหัวแทนเลยค่ะ คิดเยอะเกินไป๊คุณพระเอกก อิอิ คิดมากสินะเรื่องบทพระรอง คอยดูมีคนมาจีบน้องแล้วจะกนาวนะจ้ะ
    #17,298
    0
  21. #17297 seefahsai (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:31

    เฮียหมิงงงงงงง
    ความรู้สึกบางครั้งก็ไม่ต้องวิเคราะห์ขนาดนั้นไหมมมม
    #17,297
    0
  22. #17296 DARK (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:46
    รอเปย์ค่ะ
    #17,296
    0
  23. #17295 ladygaiga (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:19
    ฉลาดมากนะอาเม่ย 55555
    #17,295
    0
  24. #17294 To night (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:33
    ซื้อเล่มหนึ่งในเด็กดี แงงงงง
    #17,294
    0
  25. #17293 chalisa1111 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:24
    เฮียใจเย็น เก็บกดมากไปนะเนี่ย
    #17,293
    0