นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 65 : [เล่ม 2] ตอนที่ 22 : ความปรารถนา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,050 ครั้ง
    18 พ.ค. 63

ตอนที่22

ความปรารถนา

 

 

หยางเสี่ยวหมิงสบดวงตาของลี่อิน

 

เขายังคงโอบรอบกายเธอไว้นิ่งๆ เพราะไม่รู้ว่าควรทำสิ่งใดต่อ ความนุ่มนวลและอบอุ่นของริมฝีปากเธอเมื่อครู่ เขายังจำรสสัมผัสของมันได้ทุกอย่าง

 

เมื่อครู่...

 

เขาเผลอทำตามใจตนเอง

 

และตอนนี้ก็ถึงคราวที่จะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่กระทำ

 

ส่วนหญิงสาวเบื้องหน้ากำลังจดจ้องมองเขา เพื่อที่จะรอคำตอบของคำถามเมื่อครู่ แววตาที่มองมานั้นหยาดเยิ้มตามลักษณะคนเมาได้ที่ แต่กระนั้นความต้องการบางอย่างก็ยังฉายชัดออกมา ผ่านนัยน์ตาคู่สีน้ำตาลสวยเบื้องหน้า

 

เมื่อครู่เธอถามว่าเขาอยากอยู่กับเธอไหม?

 

แน่นอนว่าผู้ชายอย่างเขาก็ต้องอยากอยู่กับคนที่‘ชอบ’ อยู่แล้ว

 

“ผม...”

 

เขายังไม่ทันตอบจนจบคำ คนเมาที่เริ่มคึกก็เขย่งเท้าขึ้น ก่อนจะจูบบนริมฝีปากของเขาครั้งหนึ่งแบบรวดเร็ว จากนั้นก็ส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้

 

“จะตอบว่าไม่เหรอคะ?”

 

“ผมยังไม่ได้ตอบนะครับ”

 

“ถ้าอย่างนั้นคำตอบคืออะไรคะ?”

 

“ผม...”

 

หยางเสี่ยวหมิงมองคนตรงหน้า สังเกตท่าทางของอีกฝ่ายให้ดีอีกครั้ง

 

หลังจากที่ทั้งสองเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อกัน ความสงสัย ความสับสน ความไม่แน่ใจ กำแพงเหล่านั้นก็คล้ายทลายไปหมดสิ้นแล้ว

 

ทั้งคู่รู้ถึงความต้องการของตนเองดี

 

เวลานี้ฐานะของทั้งสองไม่ใช่เพียงคนร่วมงานกันอีก ดังนั้นจึงไม่ต้องวางตัวเป็นทางการด้วยเช่นเคย ลี่อินจึงกำลังแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา แววตาดื้อรั้นของเธอกำลังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

 

เธอไม่เกรงใจเขาอีกแล้ว...

 

“ตอนนี้คุณกำลังเมา”

 

“ก็เห็นกันชัดเจนอยู่แล้วนี่คะ”

 

“แล้วคุณก็กำลังชวนผมเข้าห้อง ซึ่งผมคิดว่า...”

 

“ช่วยไม่ได้ ก่อนหน้านี้คุณอยากชนะฉันทำไมล่ะคะ? คุณคงยังไม่รู้ แต่ว่าฉันเป็นพวกแพ้ไม่เป็น และพร้อมจะเป็นงูพิษทวงชัยชนะคืนเสมอ” ลี่อินอธิบายก่อนจะกอดเขาแน่นขึ้น มือรั้งร่างของชายหนุ่มไม่ให้หนีไปได้ จากนั้นเธอก็ส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้

 

“ฉันมักจะเกิดด้านมืดทุกครั้งที่มีคนชนะฉันได้ค่ะ”

 

ด้านมืด?

 

“ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณพูด”

 

“คุณไม่เข้าใจ... แล้วยังไงเหรอคะ?”

 

ลี่อินกล่าวแล้วแสร้งทำหน้าไม่รู้ความ เธอเอียงศีรษะไปฝั่งหนึ่งคล้ายครุ่นคิด ทั้งที่แท้จริงแล้วก็กำลังยั่วยุอารมณ์ของคนเบื้องหน้า เพื่อทำให้เขาตกหลุมพรางที่แสนมึนเมาของเธอ

 

“ตอนนี้คุณเปิดเผยความต้องการออกมาแล้ว และฉันรู้ถึงความปรารถนาของคุณหมดแล้วนะคะ”

 

“ผม...”

 

“ถ้าอย่างนั้นลังเลอะไรคะ?”

 

หยางเสี่ยวหมิงเผลอขมวดคิ้วมุ่น เขาไม่คิดว่าเธอจะต่อคำเช่นนั้น นอกจากจะไม่ยอมรับว่าตัวเองกำลังดื้อรั้น ทั้งยังท้าทายกลับมาด้วยสายตา‘ไม่มีวันยอมแพ้’แบบนั้นอีก

 

ลี่อินเป็นเด็กสาวที่อายุน้อยกว่าเขา หยางเสี่ยวหมิงก็ถือว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า ดังนั้นพอเห็นการกระทำตอนนี้ของเธอ

 

เขาจึงทำหน้าดุใส่ เพราะไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงดี

 

“ผมว่าคุณทำแบบนี้มันไม่ดีนะครับ ถ้าเกิดคุณเมาแล้วเผลอไปทำกับคนอื่น...”

 

“ไม่ต้องมาบอกว่าฉันควรทำอะไรหรอกค่ะ”

 

“คุณ...”

 

ลี่อินใช้นิ้วมือแตะบนริมฝีปากของเขา เพื่อที่จะหยุดคำพูดของชายหนุ่มเอาไว้ เธอพอเดาออกว่าประธานหนุ่งไฟแรงเบื้องหน้า แท้จริงก็เป็นผู้ชายที่ไม่ประสีประสาเรื่องความรักคนหนึ่งเท่านั้น

 

ชาติที่แล้วถึงได้โสดสนิท

 

เพราะเขาเอาแต่จริงจังไปเสียทุกเรื่อง...

 

ตอนนี้เขาคงอยากจะดุ เพื่อเตือนเรื่องความดื้อรั้นของเธอ รวมไปถึงการกระทำที่กำลังทำให้เขาใจเต้น จนแม้แต่ใบหน้านิ่งขรึม เขายังไม่สามารถปั้นได้ในตอนนี้

 

ทว่า...

 

เธอไม่อยากฟังคำพวกนั้น

 

“ฉันบอกไว้ก่อนนะคะ ถ้าคุณจะพูดอะไรต่อจากนี้ คำตอบเดียวที่ฉันต้องการคือ ถ้าฉันดื้อแล้วคุณจะจัดการฉันยังไงดีคะ ประธานหยาง?”

 

ลี่อินยังคงชอบการเดิมพันเช่นเดิม

 

ตอนนี้หยางเสี่ยวหมิงกำลังโดยยั่วยุอย่างถึงที่สุด หญิงสาวเบื้องหน้ากำลังก่อเรื่องวุ่นวายเหมือนทุกครั้งที่เธอเมา ทว่าในวันนี้มันออกจะมากกว่าครั้งอื่น เนื่องจากเธอยังมีสติมากพอที่จะควบคุมการกระทำ และเธอจงใจที่จะปั่นหัวเขาแบบนี้

 

สุดท้ายหยางเสี่ยวหมิงจึงคิดว่าคงต้องจัดการคนเมา

 

ลี่อินเห็นแววตาของเขาที่ฉายชัดว่าตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว เธอจึงยกยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนจะถามออกไปอย่างท้าทาย

 

“ว่ายังไงคะ คุณจะทำยังไงดี? ท่านประธานที่แสนเก่งกาจของฉัน”

 

“เข้าไปในห้องครับ”

 

“ตกลงค่ะ” ลี่อินยอมก้าวถอยหลังเข้าไปในห้อง แต่กระนั้นแขนก็ยังโอบกอดเขาไว้แน่น แล้วดึงเข้ามาด้วยกัน จากนั้นก็เอ่ยเตือนเขา“แต่ขอบอกไว้ก่อน... ฉันยอมฟังคุณแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมสามารถทำให้คุณเชื่อฟังได้”

 

“มั่นใจจังเลยนะคะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงฟังคำพูดท้าทายของเธอ หัวใจของเขาแม้กำลังเต้นกระหน่ำด้วยความตื่นเต้น เพราะกำลังได้ใกล้ชิดหญิงสาวที่ตนเองชอบ

 

ทว่าในหัวนั้นเต็มไปด้วยแผนการที่จะใช้จัดการตัวแสบเบื้องหน้า

 

 

...... [50%] .....

 

 

ลี่อินดันร่างของหยางเสี่ยวหมิงให้นอนลงบนโซฟา

 

เธอไม่สนว่าเขาจะขัดขืน หรือกำลังสับสนในสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไรบ้าง คนอย่างเธอใจร้ายพอที่จะควบคุมทุกอย่างไว้ในกำมือเพียงคนเดียว เพราะรู้ว่าตนเองมีความเหมาะสมทุกอย่างที่จะเป็นผู้นำในเรื่องนี้

 

เธอมีประสบการณ์มากกว่าเขาในเรื่องความรัก

 

ส่วนเขาคือศูนย์

 

อีกอย่างตัวเขาเองก็เต็มใจที่จะตามน้ำ หยางเสี่ยวเคลื่อนที่ตามการชี้นำของลี่อิน มือของเขาโอบรอบกายเธอไว้เช่นเดิม จนเขานอนอยู่บนโซฟา ส่วนลี่อินก็คร่อมร่างเขาอยู่

 

เธอเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เขา หมายจะสานต่อเรื่องทุกอย่างต่อ แต่ชายหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมาก่อน

 

“คุณลี่อิน”

 

“คะ?”

 

“ผมว่าแบบนี้มันออกจะ...”

 

“ยังไงคะ?”

 

หยางเสี่ยวหมิงมองสบดวงตาของเธอนิ่ง

 

ลี่อินแสดงตัวตนออกมาชัดเจน จนเขาเพิ่งพบว่าเธอมีแรงดึงดูดที่น่ากลัว ในบางเรื่องลี่อินไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่ายเลย ส่วนเขาก็กลายเป็นคนไม่มีทางสู้ไปแล้ว

 

ดังเช่นสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้

 

ชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงเรือนร่างของเธอที่แนบชิด มือของเขาเคลื่อนจับสะโพกของเธอไว้แน่น จมูกสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมที่แสนยั่วยวน ส่วนดวงตามองเห็นริมฝีปากเบื้องหน้าที่น่าลิ้มลองอีกสักครั้ง

 

พอมีแสงไฟสีทองภายในห้องทาบทับ ภาพเบื้องหน้าก็ราวกับความฝัน

 

บรรยากาศชวนเคลิบเคลิ้มให้เผลอตัว

 

ทว่า...

 

แผนการของเขาคือต้องไม่หลงกลให้คนร้ายกาจแสนดื้อเบื้องหน้า

 

เธอสบดวงตาของเขาเพื่อรอคำตอบ ส่วนนิ้วมือเรียวก็ไล้ไปตามแผ่นอกกว้าง พอสบโอกาสก็แอบปลดเปลื้องกระดุมไปเม็ดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มเผล่อย่างซุกซนให้

 

“ว่ายังไงคะ เมื่อครู่มีเรื่องที่อยากจะบอกกันรึเปล่า?”

 

“ผมว่า... คุณอาบน้ำก่อนดีไหมครับ?”

 

“คุณรังเกียจฉันเหรอคะ?”

 

“ไม่ใช่ครับ” เขากล่าวตอบ“เพียงแต่ผมเห็นว่าคุณทำงานมาหนัก การได้อาบน้ำจะทำให้คุณสดชื่นขึ้น”

 

“หรือสร่างจากอาการเมา?” ลี่อินเอ่ยแล้วก็ไล้นิ้วไปตามแผ่นอกของเขา “แต่ถ้าฉันหายเมาเมื่อไหร่ คุณอาจจะ... ไม่เหลือโอกาสให้หยิบฉวยนะคะ คุณเป็นนักธุรกิจก็ควรจะรู้ว่าช่วงเวลาไหนควรจะลงมือนะคะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงกล่าวแล้วก็เอื้อมมือแตะแก้มของเธอ“วันพรุ่งนี้คุณต้องทำงานแต่เช้า ผมไม่อยากให้คุณเหนื่อยล้าเกินไป ถ้าอาบน้ำก่อน คุณจะได้นอนพักเต็มที่มากกว่า”

 

ลี่อินหรี่ดวงตามองชายหนุ่มที่นอนอยู่เบื้องล่าง

 

คำพูดชัดเจน สมกับเป็นเขา

 

ก็แค่ห่วงใย...

 

แววตาของเขาซื่อตรงต่อคำพูดและความคิดแบบนี้เสมอ และถึงแม้เขาจะเป็นคนตรงไปตรงมา ทว่าแววตาบางครั้งก็ช่างดูอ่านยาก

 

ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าเขากำลังวางแผนอะไรในหัว

 

ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็แสดงออกถึงความต้องการชัดเจนขนาดนั้น

 

เธอคิดว่าเขาจะต้องมีจุดประสงค์แฝงในความหวังดีนี้แน่นอน แต่พอลองคิดอีกที เขาก็ยังเป็นชายหนุ่มโสด ไม่มีประสบการณ์ในด้านนี้เลย บางทีในใจคงแอบซุกซ่อนความโรแมนติก จำพวกครั้งแรกต้องสมบูรณ์แบบเทือกนั้นไว้

 

ส่วนลี่อินเคยผ่านช่วงเวลาแต่งงานมาแล้วชาติหนึ่ง ความรักหวือหวาก็เคยพบเจอมาหมดแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่เพ้อฝันในความหวานแหววพวกนั้นอีก พอถึงเวลาที่พร้อมเธอจึงไม่อยากรั้งรอ เพราะรู้ว่ามันแทบไม่มีความหมายใด ส่วนเขาก็เป็นตัวเลือกที่เธอพร้อมเสี่ยงด้วย ไม่ว่าจะในเรื่องธุรกิจหรือหัวใจ

 

ทว่า...

 

ประสบการณ์ของทั้งสองคนแตกต่างกัน

 

หญิงสาววิเคราะห์ไปมากมาย สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะยอมถอยให้เขาก้าวหนึ่ง

 

“ก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปอาบน้ำก่อน”

 

“แบบนั้นดีแล้วครับ ผ่อนคลายตัวเองสักหน่อย วันพรุ่งนี้จะได้ไม่เหนื่อยมาก”

 

ลี่อินพยักหน้ารับแบบขอไปที ก่อนจะลุกจากร่างของเขา สีหน้าคาดโทษเขาไว้เรื่องหนึ่ง ก่อนจะเดินไปจัดการเรื่องส่วนตัวให้เรียบร้อย

 

พอเธอเดินจากไปแล้ว หยางเสี่ยวหมิงก็นั่งหน้าแดงอยู่คนเดียว

 

เมื่อครู่นี้...

 

เขาต้องหักห้ามใจตัวเองอย่างมาก กว่าจะตีหน้าขรึมพร้อมพูดเรื่องแบบนั้นได้ ลี่อินมีแรงดึงดูดมากเกินไปสำหรับเขา เพียงแค่ดวงตาคู่นั้นมองมา เขาก็ไม่รู้แล้วว่าตัวเองควรทำสิ่งใด

 

แล้วแบบนี้

 

“ผมจะทนคุณได้อีกสักแค่ไหนกัน?”

 

 

....

 

 

หยางเสี่ยวหมิงนั่งครุ่นคิดกับตัวเองอยู่ที่เดิม

 

สัมผัสทุกอย่างของเธอ เขาก็ยังคงจำได้เป็นอย่างดี ทั้งรสชาติของจุมพิต ทั้งกลิ่นหอมจากเรือนกาย ทั้งสัมผัสนุ่มนวลของเธอ ชายหนุ่มไม่สามารถเอาสิ่งเหล่านั้นออกไปจากหัวได้เลย ความรักครั้งแรกมันกำลังเบ่งบานในใจ ดังนั้นมันจึงยากมากที่เขาจะต่อต้านมัน

 

ในตอนที่กำลังคิดอยู่นั่นเอง เสียงของลี่อินก็เรียกเขา

 

“ประธานหยางคะ”

 

“ครับ”

 

“เป่าผมให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ?”

 

คำขอของเธอทำให้หยางเสี่ยวหมิงถอนหายใจออกมา ลี่อินเป็นคนรับมือยากอย่างที่คิด ถ้าเทียบว่าเขาเป็นนักพรตที่พยายามหักห้ามใจตัวเอง เธอก็เป็นนางปีศาจที่คอยกลั่นแกล้งให้เขาทำทุกอย่างพังนี่เอง

 

“ครับ”

 

แต่กระนั้นเขาก็ตอบรับคำขอของเธอ

 

ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ เพราะนอกจากนักพรตที่แก่กล้าแล้ว ใครกันจะต้านทานนางปีศาจไหว?

 

จากนั้นชายหนุ่มก็ช่วยเป่าผมให้เธอ ส่วนหญิงสาวก็นั่งทาครีม ในขณะที่สีหน้าก็ชัดเจนว่ากำลังกลั้นขำต่อการกระทำของเขาอยู่

 

เธอจงใจกลั่นแกล้งเขา...

 

หยางเสี่ยวหมิงได้แต่นึกถอนหายใจอีกครั้ง

 

เขา...

 

หลวมตัวกับเธอมากเกินไป

 

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็วางแผนแก้เผ็ดเธอไว้เรียบร้อยแล้ว

 

“คุณเป็นคนน่ารักขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีคนปล่อยให้คุณโสด แต่ฉันคงไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้นนะคะ ขอบอกไว้ก่อนเลย” ลี่อินเอ่ยพลางยิ้มแป้น ในขณะที่กำลังแต้มเนื้อครีมลงบนผิว

 

ชีวิตคนเราจะมีช่วงเวลาไหนสุขไปกว่าการที่กำลังประทินโฉม แล้วมีผู้ชายหน้าตาดีสักคนมาเป่าผมให้กันล่ะ?

 

ลี่อินกำลังมีความสุขอย่างร้ายกาจอยู่

 

“ทำไมคุณถึงคิดว่าผมน่ารักครับ?”

 

“คุณเป็นถึงระดับประธาน ทว่ากลับมาดูแลนางแบบที่ทำงานร่วมกันดีมาก ดูสิคะ... ถึงกับยอมเป่าผมให้กันขนาดนี้ ฉันประทับใจมากจริงๆ วันหลังจะใช้บริการอีกนะคะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงได้ยินแบบนั้น มือที่กำลังสางผมเธอ จึงเปลี่ยนเป็นเขกหัวคนช่างก่อกวนครั้งหนึ่ง จนลี่อินต้องหันไปทำหน้ายู่ใส่

 

“ท่านประธาน”

 

“ผมทำเพราะคุณขอให้ช่วยนะครับ”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณค่ะ และขอรบกวนโอกาสหน้าด้วยนะคะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงเห็นเธอตอบโต้มาแบบนั้น ก็ได้แต่นึกเอ็นดูตัวแสบเบื้องหน้า เธอไม่ใช่คนยอมใครอย่างแท้จริง

 

พอการเป่าผมเสร็จ ลี่อินส่องกระจก มองความเรียบร้อยอีกครั้ง พอเห็นหยางเสี่ยวหมิงกำลังเก็บของ เตรียมออกไปข้างนอก เธอก็หันไปคว้าหมับเข้าไว้

 

“ในเมื่อฉันพร้อมแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็มาต่อเรื่องของเรานะคะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงมองหน้าเธอ ก่อนที่คราวนี้เขาจะอุ้มร่างของเธอขึ้น หญิงสาวไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนั้น จึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

 

ส่วนใบหน้าก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

 

“โรแมนติกที่สุดเลยค่ะ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

หยางเสี่ยวหมิงตอบรับเพียงเท่านั้น ก่อนจะเดินกลับไปยังโซนห้องนอน เขาวางร่างของเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ลี่อินทำท่าจะดึงร่างเขาให้นอนลงด้วยกัน ทว่าชายหนุ่มกลับเคลื่อนตัวไปห่มผ้าให้เธอ

 

“ประธานหยาง”

 

ลี่อินทำท่าจะลุกมาทักท้วง

 

แต่หยางเสี่ยวหมิงก็กดศีรษะของเธอให้นอนต่อไป เขาจัดแจงห่มผ้าให้เธออย่างมิดชิด ปิดตั้งแต่เท้าจรดคอ ไม่เหลือพื้นที่ให้เนื้อหนังโผล่ออกมาล่อตาล่อใจมากไปกว่านี้

 

ก่อนจบลงด้วยประโยคดับฝันหวานหญิงสาว

 

“นอนพักผ่อนนะครับ”

 

เขาหลอกเธอ?!

 

“คุณล้อเล่นเหรอคะ?”

 

“คุณท้าผมเองว่าถ้าคุณดื้อ แล้วผมจะจัดการคุณยังไง และนี่คือคำตอบครับ” เขากล่าวแล้วก็ลูบศีรษะของเธอ“ผมจะไม่ตามใจเด็กดื้อให้เคยตัวเด็ดขาด และถือคติเสมอว่าถ้ามีครั้งแรก ครั้งต่อไปมันก็จะตามมาได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเลยแกล้งให้คุณดีใจเล่น แต่ที่จริงก็แค่ทำให้คุณอาบน้ำแล้วเข้านอนเท่านั้น”

 

“ใจร้ายที่สุด”

 

เขามองหน้าเธอ

 

ก่อนที่สุดท้ายจะยอมบอกเหตุผลที่แท้จริงออกไป

 

“ผมไม่ได้เตรียมตัวมาสำหรับเรื่องนี้ และหากเกิดเรื่องเกินเลยขึ้น มันจะเกิดผลไม่ดีต่อตัวคุณนะครับ ผมห่วงใยและหวังดีกับคุณเสมอ ดังนั้นจึงไม่อยากทำให้คุณเสียใจ”

 

หยางเสี่ยวหมิงตอบไปตามเหตุผลอย่างที่คนเช่นเขาเป็นมาตลอด

 

“น่าเบื่อ สมกับเป็นคุณจริงๆ”

 

ลี่อินบ่นออกไป ก่อนจะหลับตาหนีไปเลย

 

แต่ถึงปากเธอจะพูดไปแบบนั้น ทว่าในใจไม่ได้คิดเช่นนั้นจริงๆ

 

เธอรู้... เธอเข้าใจเหตุผลของเขาดี อีกอย่างหยางเสี่ยวหมิงก็แค่เป็นของเขาแบบนี้ ละเอียดอ่อน ใส่ใจในทุกรายละเอียด และจริงจังกับทุกปัญหา เขาไม่ใช่คนน่าเบื่ออย่างที่เธอพูดออกไปหรอก

 

ดังเช่นในตอนนี้

 

เขาไม่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้ง ทั้งที่ความปรารถนาในแววตาก็ฉายชัดตั้งแต่แรก โดยเฉพาะในตอนที่เขาเลือกจะเปิดเผยความรู้สึกของเขาออกมา

 

ทว่าเขาก็เลือกที่จะนึกถึงความปลอดภัยของเธอก่อนเป็นอันดับแรก

 

หยางเสี่ยวหมิงก็คือหยางเสี่ยวหมิงวันยังค่ำ

 

เขามีเรื่องให้ประหลาดใจเสมอ...

 

มือของเขายังลูบศีรษะของเธอต่อไป เพื่อที่จะกล่อมให้ลี่อินนอนหลับพักผ่อน ความอบอุ่นในการกระทำของเขา ทำให้ลี่อินเคลิบเคลิ้มไม่ยาก

 

ก่อนที่เธอจะหลับไป

 

เธอจึงไม่ลืมที่จะบอกบางอย่างกับเขา

 

“การกลับมาในครั้งนี้ ฉันได้หวนมามองเรื่องเล็กน้อยในชีวิตมากขึ้น จากที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดสนใจเลย ตอนนี้ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองกำลังมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาเลยค่ะ”

 

“ถ้าแบบนั้นก็ดีแล้วครับ ผมดีใจกับคุณด้วยนะครับ”

 

“คุณเอง... ก็เป็นหนึ่งในความสุขของฉันนะคะ”

 

ลี่อินลืมตามองเขา

 

ความรู้สึกของเธอที่เคยมีต่อหยางเสี่ยวหมิง เวลานี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

 

เมื่อก่อนเขาเป็นแค่คู่แข่งคนหนึ่ง เธอจึงเลือกที่จะสืบความลับทางธุรกิจมากมายของเขา จนนอกจากจะพบวิธีการทำการตลาด และการทำงานต่างๆ ของเขาแล้ว

 

สิ่งหนึ่งที่เธอรู้คือชีวิตส่วนตัวของเขา

 

หยางเสี่ยวหมิงเป็นคนเก่งในวงการธุรกิจ แต่ชาติที่แล้วก็คือคนที่ล้มเหลวในด้านชีวิตส่วนตัว

 

การที่เขาเลือกไม่แต่งงาน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่การที่เขาเอาแต่ทำงาน เวลามากมายเขาเอาไปทุ่มเทให้กับงาน จนสุดท้ายก็หลงลืมคนรอบตัว

 

เหมือนกับเธอ...

 

นั่นคือสิ่งที่เขาทำผิดพลาดไป

 

ลี่อินทำงานหนักมาก คอยแข่งขันกับตัวเอง และคู่แข่งทางการค้าคนอื่น จนรู้ตัวอีกทีสามีก็นอกใจ จุดจบคือความว่างเปล่า เพราะเธอไม่มีใครข้างกาย ส่วนเขาก็ไม่ต่างจากเธอ เขาทำงานมากมาย จุดจบของเขาคือการสูญเสียครอบครัวของตัวเองไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

พ่อแม่ของเขา

 

เขาสูญเสียคนทั้งสองไปอย่างไม่คาดฝัน และนอกจากนั้นเขาก็ไม่เหลือใครข้างกายอีก

 

จากนั้นเขาก็กลายเป็นคนที่ยิ่งทำงานหนัก ประสบความสำเร็จเพิ่มขึ้นทุกปี ลี่อินคอบตามสืบเรื่องราวเหล่านั้นมาตลอด จึงเข้าใจว่าเขาทำไปก็เพื่อลืมเรื่องราวความผิดพลาดของตัวเอง

 

ตอนนั้นนอกจากความสามารถของหยางเสี่ยวหมิง ลี่อินก็รู้สึกว่าเขาก็มีชีวิตเหมือนกันกับเธอ จึงได้รู้สึกสนใจเป็นพิเศษมาตลอด

 

พอมีโอกาสในชาตินี้ก็เลยอยากจะรู้จักเขามากขึ้น

 

“คุณเสี่ยวหมิง”

 

“ครับ”

 

เขาเอ่ยรับพลางมองสบดวงตาของเธอ

 

ลี่อินรู้ดีว่าตนเองโชคดีราวกับปาฏิหาริย์จึงสามารถย้อนกลับมา เธอได้โอกาสกลับมาแก้ไขทุกอย่าง ให้ความสำคัญกับคนที่เคยทอดทิ้ง และตัดคนที่ไม่มีประโยชน์ออกจากชีวิต หลังจากได้เรียนรู้บทเรียนมากมายในชีวิตที่ผ่านมา

 

ทว่าเขาไม่รู้เช่นเธอ

 

และเธอไม่อยากให้เขาต้องเจอจุดจบเช่นเดิม

 

“ประธานหยาง ฉันอยากให้คุณมีความสุขเหมือนกับฉัน ดังนั้น... หลังจากนี้ก็ใช้เวลาเพื่อคนที่คุณรักให้มากขึ้นนะคะ”

 

 

.....

ตอนนี้ยังไม่เกินเลยขั้นที่ทุกคนฝัน ต้องให้เวลาเฮียแกหน่อย เฮียแกยังโสดและซิงมาก ตั้งแต่ชาติที่แล้วยันชาตินี้ เฮียยังไม่เคยมีความรักหรือแฟนเลย

เฮียใสๆ อยู่น่ะ 5555

เฮียเลยไม่รู้ว่าตอนมาต่างเมืองกับสาวสองต่อสองน่ะ เฮียควรจะเตรียมอะไรมา ห๊าาาาา 55555

แต่ไรต์บอกเลยว่าอีกไม่นานเกินรอมีแน่ เพราะเฮียคงไม่รอวันแต่งหรอก เฮียจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน 5555 (เฮียหรือไรต์?)

 

หายค้างคากันแล้วนะ

รอลุ้นตอนหน้าว่าจะเกินเลยกันอีกตอนไหน แต่เร็วๆ นี้แหละค่ะ

 

ลาด้วยไรต์... ก็ขยันตามปกตินะคะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.05K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,237 ความคิดเห็น

  1. #23133 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 15:57

    ขอบคุณ
    #23,133
    0
  2. #20881 FujiwaraShika (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 16:47
    เอาจริงๆน่ะ ถ้าในชีวิตจริงเจอแบบนี้เราจะรีบคว้าไว้ก่อนเลยคนแบบเฮียหายาก5555 อันนี้นิยายไงเลยอยากให้ได้กันไวๆ
    #20,881
    0
  3. #20850 Lucky Mahomie (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 15:48
    เฮียหมิงเปรียบตัวเองเป็นนักพรต เริ่ดดดด
    หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะคะ 😁
    #20,850
    0
  4. #19308 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 14:17

    เฮียหมิงยังไม่ได้เตรียมใจมาเลยค่ะ

    #19,308
    0
  5. #18266 hongjuly (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 14:25

    อยากเจอผู้แบบเฮียบางในชีวิตจริง

    #18,266
    0
  6. #18134 มิมิมุง (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 21:34
    ประธานหยางแสนดีมากกกก ㅠㅠ
    #18,134
    0
  7. #18128 pommys (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 16:44
    ประธานหยางช่างเป็นสุภาพบุรุษ
    #18,128
    0
  8. #18037 Kitty Chia (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:23
    ทำลายจิตใจอย่างแรง ไรท์ใจร้าย...แต่ชอบไรท์นะคะ ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี้
    #18,037
    0
  9. #17742 Luna_l (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 20:52
    แสนดีอะไรขนาดนี้ เฮียต้องรีบรุกน้าาา
    #17,742
    0
  10. #17273 yimmy07 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:07
    โอ๊ย ขัดใจ fc 5555
    #17,273
    0
  11. #17246 ชาลินิน (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 09:51
    เฮียหมิงไม่เคยรักใครเลย เราเข้าใจสิ่งที่เฮียแกทำนะ และเราก็จะรอวันที่เฮียแกอดใจไม่ไหว55555555555555555
    #17,246
    0
  12. #17229 Nanny (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 06:48

    เจอผู้ชายทึ่ใข้สมองเรื่องความรักมากขนาดนี้เราบ้ายบายเลยแหละ คิดวิเคราะห์ไปซะทุกอย่างเชิญอยู่คนเดียวไปเถอะ โลกนี้ทีผู้ชายดีๆเยอะแยะลี่อินเลิกเสี่ยงกับคนนี้เถอะ

    #17,229
    3
    • #17229-2 BBunny B(จากตอนที่ 65)
      22 พฤษภาคม 2563 / 17:25
      เอิ่ม เค้าแค่ยังไม่พร้อม จะอะไรอ่าาเทอ ยังไงก็ได้กันอยู่แล้ว รอซักหน่อยสิ
      #17229-2
    • #17229-3 Celinemax(จากตอนที่ 65)
      22 พฤษภาคม 2563 / 23:26
      ไม่หรอก สำหรับเราแค่ผิดหวังมากกว่า ไรท์บอกจะมีอะไรเกินเลย สรุปไม่มีอะไร เหมือนหลอกให้ยอดวิวพุ่ง สำหรับเราเสียใจมาก ไรท์สปอยตลอกจะมีฉากเกินเลยนะคะ สรุปมันไม่มี ผิดหวังพอเราอ่านตอนนี้จบเราอันฟอลเลยเพระเราผิดหวัง
      #17229-3
  13. #17220 nonameja55 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 04:22
    อยากได้แบบนี้
    #17,220
    0
  14. #17079 กระต่ายฤดูหนาว (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:54
    ถ้าเจ๊เรียกพี่เสี่ยวหมิง หรือ ป๊า ไม่จบเกมเลยหรอ5555
    #17,079
    0
  15. #17076 SirilakFP (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:06
    รีทก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน 555+
    #17,076
    0
  16. #17075 mynameishiran (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:44
    สงสารน้องหมิงๆ อ่า 55555
    #17,075
    0
  17. #17074 Prince Ying (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:13
    ให้แล้วไม่เอา คราวหลังให้เจ๊ลี่อินเล่นตัว แบบว่าถึงจะแต่งแล้วก็ยังไม่ได้ เอาให้ท่านประธานหยางกลายเป็นประธานนกไปเลย
    #17,074
    0
  18. #17070 JPsn (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 17:40
    บับ แง ดีมาก จะมีใครอดทนได้ขนาดนั้นอ่ะ
    #17,070
    0
  19. #17068 MindArmeena (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 16:01
    รอนะคะ
    #17,068
    0
  20. #17067 Someonepp (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:58
    พ่อเทพบุตรของน้อง โอ้ยยยยน ดีอะไรเยี่ยงนี้555
    #17,067
    0
  21. #17066 ntt_namtan (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:39
    โอ้ยยยละมุนมากพ่ออออ
    #17,066
    0
  22. #17065 wellwellwell2 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:22
    ปกติเราสาย nc เลยนะ แต่ตอนนี้ชอบความยับยั้งชั่งใจ ความละมุนของท่านประธานมากอ่ะ ดีงาม
    #17,065
    0
  23. #17063 rossukon2531 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:13
    สนุกค่ะ รอๆ
    #17,063
    0
  24. #17062 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 14:59
    ฮือออออดีมากชอบมากๆ
    #17,062
    0
  25. #17059 มีนพฤกษา (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 14:44
    เราก็จะรอไม่ไหวแล้วเหมือนกัน บอกก่อนล่วงหน้า เดี๋ยวเตรียมให้
    #17,059
    0