นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 56 : [เล่ม 2] ตอนที่ 13 : การลงทุน 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,866 ครั้ง
    2 พ.ค. 63

ตอนที่13

การลงทุน3

 

 

ลี่อินอ่านข้อความของหยางเสี่ยวหมิง

 

ไม่น่าเชื่อว่าข้อความเพียงเท่านี้ของเขา สามารถทำให้คนอย่างเธอยิ้มขึ้นมาได้ นานมากแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกอบอุ่นใจ จากความเป็นห่วงของคนอื่นแบบนี้

 

เธออ่านทวนข้อความอยู่หลายรอบ ก่อนจะตอบกลับเขาไปอย่างมีมารยาท

 

ลี่อิน: ขอบคุณมากเลยนะคะ

 

ลี่อิน: ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ฉันเองก็รบกวนเวลาของคุณมามาก

 

ลี่อิน: ดังนั้นเดินทางปลอดภัยนะคะ

 

ลี่อิน: ฝันดีเช่นกันนะคะ

 

หยางเสี่ยวหมิง: ครับ

 

เขาตอบกลับมาอย่างเรียบง่าย สั้น และกระชับตามแบบฉบับคนอย่างเขา ตอนแรกลี่อินคิดว่าการสนทนาจะจบเพียงแค่นั้นเหมือนทุกครั้ง

 

ทว่าสักพักเขากลับพิมพ์ข้อความบางอย่างมาเพื่อถามไถ่เธอ

 

หยางเสี่ยวหมิง: แต่คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?

 

ลี่อิน: เรื่องอะไรคะ?

 

หยางเสี่ยวหมิง: ผมเห็นว่าคุณทำหน้านิ่งไป ตอนที่ลงจากรถ และได้รับสายจากใครบางคน

 

หยางเสี่ยวหมิง: คุณโดนเขาก่อกวนเหรอครับ?

 

หยางเสี่ยวหมิง: มีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ไหมครับ?

 

ลี่อินเลิกคิ้ว เนื่องจากเธอไม่รู้เลยว่าเขาสังเกตการกระทำของเธอ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยแบบนี้เขาก็ทันที่จะเห็น จนสามารถจับประเด็นแล้วมาถามไถ่ได้ทันทีด้วย

 

สายตาของคนอย่างเขาเธอประมาทไม่ได้เลย

 

และคงเพราะแบบนี้...

 

เขาจึงส่งข้อความมาหา ราวกับรู้เวลาที่สมควร เพื่อจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น เพราะมันเกิดจากการสังเกตของเขาตั้งแต่ต้น

 

พอคิดได้แบบนี้ ความอบอุ่นหัวใจก็พลันบังเกิดขึ้นในอก ปกติคนอย่างหวังลี่อินไม่สนใจเรื่องแบบนี้ แต่หยางเสี่ยวหมิงกลับทำให้เธอเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นบ่อยครั้ง

 

เขาทำให้เธอรู้สึกว่าสามารถเล่าบางอย่างให้เขาฟังได้

 

ลี่อิน: ฉันมีปัญหากับที่บ้านน่ะค่ะ

 

ลี่อิน: แต่ว่า... ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ

 

ลี่อิน: ขอบคุณคุณเสี่ยวหมิงมากที่เป็นห่วงกันขนาดนี้นะคะ

 

หยางเสี่ยวหมิงทำท่าจะพิมพ์บางอย่าง แต่เขาพิมพ์แล้วลบอยู่หลายรอบ จนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งนาที ในที่สุดข้อความก็เด้งขึ้นไป

 

หยางเสี่ยวหมิง: ผมยังไม่ได้ไปจากที่คอนโดของคุณ

 

หยางเสี่ยวหมิง : พอดีรู้สึกเป็นห่วงหลังจากเห็นสีหน้าคุณตอนนั้น

 

หยางเสี่ยวหมิง: ถ้าตอนนี้รู้สึกไม่ดี ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณได้นะครับ

 

หยางเสี่ยวหมิง: อยากเล่าอะไรให้ผมฟังก็ได้นะครับ

 

หยางเสี่ยวหมิง :?

 

......

 

ลี่อินอ่านข้อความล่าสุดวนอยู่หลายรอบ ทั้งที่หากมองตามบริบทแล้ว เธอควรจะขอบคุณเขาที่เป็นห่วง แล้วบอกไปว่าไม่เป็นอะไร เพราะเธอก็ไม่เป็นอะไรจริงๆ

 

คนอย่างหวังลี่อินไม่เสียใจเพราะใครนานหรอก

 

ทว่า...

 

ตอนนี้สมองกับหัวใจของเธอมันทำงานสวนทางกัน และหญิงสาวคิดว่าคงเป็นเพราะตัวเองมีอาการมึนเมาเล็กน้อย จากการดื่มที่ร้านอาหาร 

 

การควบคุมความรู้สึกบางอย่างมันจึงดูยาก

 

            ยิ่งเวลานี้เธออยู่ในคอนโดเพียงลำพัง และความโดดเดี่ยวมักทำให้คนที่ชอบพูดคุย หรืออยู่ท่ามกลางคนมากมายแบบเธอรู้สึกเหงามากขึ้นเสียหลายเท่าตัว 

 

ดังนั้นพอรู้ตัวอีกที... 

 

ลี่อินก็พบว่ามือของเธอกำลังพิมพ์ข้อความตอบกลับไปตามใจ อย่างที่สมองของเธอสั่งสัญญาณเตือนมาว่าไม่ควรทำเสียแล้ว

 

            ลี่อิน : ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียว

 

            ลี่อิน : เสี่ยวอันไม่ได้มานอนด้วยกัน ฉันเองก็ไม่ชอบอยู่คนเดียว

 

            ลี่อิน : ถ้ามีเพื่อนมาพูดคุยสักนิดก็คงดี

 

            ลี่อิน : แต่ว่าถ้ารบกวนคุณเสี่ยวหมิงจะดีเหรอคะ?

 

            พอส่งข้อความนั้นไป ลี่อินก็รู้สึกปวดหัวกับตัวเองตุบตับ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์คงกำลังสร้างเรื่องอีกครั้ง ตอนนี้เธอจึงกำลังตัวคล้ายสาวน้อยผู้ไม่ประสีประสา ถึงได้เชิญชวนให้ผู้ชายมาหาในตอนกลางคืน

 

แต่...

 

ก็เพราะว่าเธอไม่ใช่เด็กสาวนั่นแหละ 

 

ความจริงลี่อินจึงรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ 

 

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น ลี่อินไม่มีทางเปิดโอกาสให้แบบนี้แน่นอน แต่เพราะว่าคนที่กำลังส่งข้อความคุยกับเธอเป็นหยางเสี่ยวหมิง คนที่ไม่เคยทำตัวรุ่มร่ามกับเธอเลยสักครั้ง แม้แต่ทางคำพูดที่ล่วงเกินก็ไม่เคยมี ขนาดตอนที่เธอเมาแล้วเขานอนอยู่ข้างเธอทั้งคืนก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

คนแบบเขา...

 

ไม่รู้ว่าจะเรียกอดทนเก่งหรืออะไรดี 

 

แต่การกระทำของเขามันทำให้เธออบอุ่นหัวใจ คล้ายกับว่าอย่างน้อยบนโลกนี้ก็ยังมีคนที่ไว้ใจได้ โดยเฉพาะเรื่องระหว่างหญิงชายที่ควบคุมยากมาก และคนอย่างหวังลี่อินเกิดมานานก็หาคนที่ไว้ใจได้แบบนี้แทบไม่เจอ

 

เขาคือของแปลก

 

ไม่นานนักข้อความจากเขาก็เด้งมา ปรากฏอยู่ในหน้าจอของลี่อิน

 

หยางเสี่ยวหมิง : ผมไม่มีปัญหาครับ

 

หยางเสี่ยวหมิง : พวกเราไปนั่งคุยเล่นกันที่พื้นที่ส่วนกลางก็ได้ครับ

 

หยางเสี่ยวหมิง : ผมคิดว่าถ้าเข้าห้องของคุณคงดูไม่ดีสักเท่าไหร่

 

ข้อความของเขาทำให้หวังลี่อินยกยิ้มขึ้นมาได้อีกครั้ง ตอนนี้เขาเริ่มกลายเป็นคนที่เธอเดาทางออกอีกคน เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นพวกไม่ฉวยโอกาส และไว้ใจได้ถึงขั้นนี้จริงๆ

 

เขาควบคุมตัวเองได้ทุกด้านอย่างสมบูรณ์แบบ

 

น่านับถือ...

 

“หรือฉันจะไร้เสน่ห์สำหรับเขากันนะ?” 

 

ลี่อินกล่าวอย่างไม่ถือสากับตัวเอง ก่อนจะเดินกลับลงไปข้างล่าง เพื่อที่จะไปหาคนที่กำลังรออยู่ ไม่นานนักก็เห็นหยางเสี่ยวหมิงกำลังยืนพิงรถ

 

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งเวลายืนคู่กับรถคันหรูสีดำ

 

ดูดี...

 

จนอยากจะเอาชนะเสียให้ได้

 

“คุณเสี่ยวหมิงยังรออยู่จริงๆ ด้วย”

 

“ผมก็ต้องรออยู่จริงๆ สิครับ ผมไม่ใช่คนโกหกนะครับ”

 

            ลี่อินเดินไปยืนเบื้องหน้าเขา ก่อนจะเงยหน้าแล้วส่งยิ้มให้ “ฉันไม่ได้จะบอกว่าคุณเป็นคนโกหกนะคะ ฉันแค่ไม่คิดว่าจะมีใครเป็นห่วงฉันแบบนี้ค่ะ”

 

            “พวกเราก็รู้จักกันมานานพอสมควรแล้วนะครับ ทำไมยังแปลกใจเพราะนิสัยชอบยุ่งของผม”

 

“ความห่วงใยของคุณมันเรียกว่ายุ่งไม่ได้หรอกนะคะ เพราะคุณไม่เคยบังคับให้ใครต้องรับเอาไว้” ลี่อินกล่าวก่อนจะเดินนำเขาเข้าตึกคอนโด เพื่อจะไปหาห้องนั่งเล่นพูดคุยกัน

 

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็มาถึงห้องโถงกลางพอดี ภายในมีชุดโซฟาและเครื่องครัวที่ถูกจัดเอาไว้ ในเวลานี้ยังไม่มีใครใช้ห้องนี้ ทั้งสองคนจึงราวกับเป็นเจ้าของพื้นที่ส่วนกลาง

 

ลี่อินนั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับหยางเสี่ยวหมิง 

 

“คุณไม่ได้รู้สึกว่าผมกำลังทำเกินไปใช่ไหมครับ เรื่องที่... เป็นห่วงคุณเกินไป?”

 

“ไม่ค่ะ” เธอตอบไปตามตรง “ความจริง... พอได้มองคุณแล้ว ฉันก็อยากจะเป็นแบบคุณให้ได้สักวันเลยนะคะ”

 

“คนบ้างานเหรอครับ?”

 

“ไม่ใช่สิคะ” ลี่อินยกยิ้มน้อยๆ กับมุกตลกหน้าตายของเขา “ฉันอยากเป็นคนที่สามารถแสดงความห่วงใยให้คนรอบตัวได้แบบคุณ”

 

“มันก็ไม่ได้ยากนะครับ” 

 

“สำหรับคุณมันไม่ยาก แต่สำหรับฉันมันคือสิ่งที่ต้องเรียนรู้มากเลยค่ะ” ลี่อินกล่าวแล้วก็ทำท่าคิด ก่อนจะพูดต่อ “มีคนเขาบอกกันมาว่าถ้าเรามีบางอย่างที่มากพอ เราจะสามารถแบ่งปันสิ่งนั้นให้กับคนอื่นได้ คุณเสี่ยวหมิงจะต้องได้รับความรักความใส่ใจมาเยอะมาก คุณถึงมีแบ่งให้คนอื่นขนาดนี้ ส่วนฉันไม่สามารถแบ่งปันเรื่องแบบนี้ให้ใครได้เลย เพราะฉันแทบไม่เคยได้รับมัน จนไม่รู้ว่าจะเอาความห่วงใยที่ไหนไปให้คนอื่น”

 

“ถ้าอย่างนั้นผมจะมอบความห่วงใยให้คุณวันละนิดก็แล้วกันนะครับ”

 

ลี่อินยิ้มรับ “ขอบคุณนะคะ ฉันคิดไว้แล้วว่าคุณจะต้องพูดอะไรประมาณนี้ แบบว่า... ผมสามารถช่วยคุณได้”

 

“แล้วตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยังครับ เรื่องที่กำลังเครียดก่อนหน้านี้”

 

“หายเป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ” เธอกล่าวก่อนจะวกกลับมาพูดเรื่องของตัวเขาอีกครั้ง เพราะว่าสิ่งที่ต้องการพูดยังไม่จบ “ฉันกำลังคิดว่า... คุณเสี่ยวหมิงจะต้องมีครอบครัวที่ดีมากแน่เลย ความเป็นห่วงของคุณมันถึงได้เป็นธรรมชาติขนาดนี้”

 

“คุณจะไปเจอพวกเขาก็ได้นะครับ”

 

“คะ?”

 

“คุณไปเจอครอบครัวของผมได้นะครับ” หยางเสี่ยวหมิงตอบย้ำอีกครั้ง ก่อนจะรีบอธิบายต่ออย่างรวดเร็ว คล้ายต้องการปกปิดความรู้สึกบางอย่าง “ไปเจอเพื่อที่คุณจะได้พิสูจน์คำพูดของคุณเมื่อครู่ ว่าครอบครัวของผมเลี้ยงดูมาแบบไหน ผมถึงกลายเป็นคนแบบนี้”

 

ลี่อินหัวเราะออกมาเล็กน้อย 

 

“คุณใจกว้างเกินไปแล้ว”

 

หยางเสี่ยวหมิงยังคงตีหน้าขรึม “ผมก็แค่... เอ่ยชวนไปตามเรื่องราวครับ เห็นคุณดูสนใจเรื่องพวกนี้ แต่พ่อกับแม่ของผม พวกท่านเป็นคนน่ารักครับ”

 

“แค่มองคุณก็พอเดาออกว่าครอบครัวจะต้องน่ารักมากแน่นอน”

 

“ถ้าอย่างนั้นอยากไปเจอพวกเขาไหมล่ะครับ?” หยางเสี่ยวหมิงถาม ก่อนจะรีบเอ่ยต่อ “พวกเขาเกษียณมาได้สักพัก ตอนนี้เลยผันตัวไปเป็นนักลงทุน ไม่จับงานธุรกิจเองแล้ว ทว่าก็ยังคงชอบที่จะอยู่ในวงการ ตอนนี้คุณเองก็กำลังมีโปรเจ็กต์สำคัญ แทนที่จะไปคุยกับประธานหลิว... คุณไปคุยกับพ่อแม่ของผมก็ได้นะครับ”

 

“จะดีเหรอคะ?”

 

“ดีสิครับ” หยางเสี่ยวหมิงยืนยัน “โดยเฉพาะคุณแม่ของผม ท่านเป็นคนที่ชอบลงทุนกับนักธุรกิจหน้าใหม่ โดยเฉพาะนักธุรกิจที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ท่าน... จะต้องเอ็นดูคุณมากแน่”

 

ลี่อิมมองเขาที่กำลังเล่าเรื่องแม่ให้ฟัง

 

ถ้าเปลี่ยนเขาไปเป็นผู้ชายคนอื่นที่หน้าตาดูเจ้าเล่ห์ ตอนนี้เธอคงคิดว่าอีกฝ่ายกำลังหลอกล่อให้เธอเลือกทำธุรกิจ แบบผูกขาดกับเขาและครอบครัวไปแล้ว

 

น่าสงสัย...

 

ทว่าเพราะหยางเสี่ยวหมิงเป็นผู้ชายหน้านิ่ง คำพูดนั้นราบเรียบ ไม่ได้มีน้ำเสียงอะไรที่แฝงออกมาชัดนัก อีกทั้งคำพูดคำจามักมีเหตุผลสนับสนุน ลี่อินจึงพอที่จะปล่อยผ่านจุดประสงค์ลับของเขาไปได้

 

คนเถรตรงอย่างเขาคงไม่มีเล่ห์เหลี่ยมขนาดนั้น

 

ใช่ไหม?

 

 

......

 

ทางด้านคุณนายหยาง

 

เธอกลับถึงบ้านอย่างสวัสดิภาพ สีหน้าท่าทางคล้ายผู้ชนะ แต่พอเดินเข้ามาถึงบ้าน แล้วเจอสามีของตัวเองนั่งอ่านหนังสือตามลำพัง อีกทั้งพอเดินกลับไปมองลานจอดรถ ก็เพิ่งเพิ่งเห็นว่าลูกชายยังไม่กลับ

 

คุณนายหยางก็เบิกตาโต ก่อนจะรีบเดินไปหาสามี

 

“ป๊า อาหมิงยังไม่กลับเหรอ?”

 

“ยัง” คุณหยางตอบแล้วก็ถอดแว่นของตัวเองออก ก่อนจะทำหน้าดุเล็กน้อย “ว่าแต่วันนี้คุณไปที่ไหนมา ผมต้องทานอาหารคนเดียวเลยรู้ไหม แค่อาหมิงไม่อยู่ก็เหงาพอแล้ว คุณยังทิ้งผมไว้คนเดียวอีก”

 

คุณนายหยางไม่สนใจที่สามีของตัวเองบ่น เพราะดวงตากำลังมองเข็มนาฬิกาบนหน้าปัด ในสมองคิดไปสาระตะ จนป่านนี้ลูกชายกับว่าที่ลูกสะใภ้ยังอยู่ด้วยกัน

 

            ชัดเจนแล้ว

 

“ป๊า เราเตรียมจัดงานแต่งให้ลูกเลยไหม?”

 

“อะไรนะ?”

 

“ฉันคิดว่า...” คุณนายหยางยังไม่ทันที่จะพูดจบ เธอก็จามออกมาหนึ่งครั้ง ราวกับมีใครบางคนกำลังพูดถึง และนั่นทำให้สามีของเธอได้แต่ส่ายหน้า

 

“คุณคงกำลังป่วยถึงได้เพี้ยนขนาดนี้ ไปอาบน้ำนอนเถอะ”

 

“ฉันไม่ได้เพี้ยนนะป๊า!” 

 

.........

 

เฮียนี่... พอเห็นเจ๊สนใจเรื่องงาน พอคิดอะไรไม่ออก ก็ดึงไปเรื่องงานอย่างเดียวนะ 55555

ส่วนตอนที่ 20 นี่... 

ทุกคนมาเดากันว่าจะเป็นเจ๊หรือเฮียที่รุกก่อน อิอิ

 

ลาด้วยไรต์เตอร์... มาส่งหัวใจ 5555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.866K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,234 ความคิดเห็น

  1. #23192 S-sit (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 07:57
    พี่มันร้าย น้องหนีไปปปปป
    #23,192
    0
  2. #23143 zezeuiaz (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 03:12
    คุณแม่น่ารักมาก ได้แน่ลูกสะใภ้คนนี้ แต่ใจเย็นนิดนะ ลูกชายกำลังพยายามอยู่
    #23,143
    0
  3. #23124 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 09:05

    ขอบคุณ
    #23,124
    0
  4. #22085 Tilaa (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 10:44
    ป๊ามีความสุขสุด มีภรรยาน่ารักขนาดนี้55
    #22,085
    0
  5. #19302 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 12:01

    555 ชวนคุณแม่ของเฮียหมิงร่วมลงทุนเลยค่ะ

    #19,302
    0
  6. #18214 Whalien'94 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 08:03
    ม๊าไวมากเว่อร์55555
    #18,214
    0
  7. #18086 pommys (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:07
    เดี๋ยวๆๆๆ คำพูดเสี่ยวหมิงแปลกๆนะ เหมือนชวนลี่อินไปเจอพ่อแม่ เหมือนพาไปเปิดตัว แบบว่าพอพูดถึงครอบครัวที่ดี เสี่ยวหมิงก็ชวนไปหาพ่อแม่อ่ะ
    #18,086
    0
  8. #17722 Luna_l (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 20:01
    น่ารักกกก เฮียหมิงชวนไปบ้านนน
    #17,722
    0
  9. #17053 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 14:17
    นี่มันการพาไปฝากตัวกะพ่อแม่ ป.ล.แม่คิดเป๋นตุเป็นตะแล้ว
    #17,053
    0
  10. #16589 ก้อนสี (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:34
    ม๊าคือน่ารักมาก อุแง
    #16,589
    0
  11. #15896 bbmm3858 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 08:58
    แม่ผัวน่ารัก555
    #15,896
    0
  12. #15534 punriko (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:17
    เอาเรื่องงานมาล่อ ร้ายนะเนี่ย
    #15,534
    0
  13. #14851 01-ST (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:38
    ม๊าคือรีบมาก รีบกว่าลูกชาย 555555
    #14,851
    0
  14. #13880 Memew888 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:21
    หมิงหมิงอะร้ายๆ 5555 อยากผูกขาดรู้
    #13,880
    0
  15. #13802 Aokilovely (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:59
    เสี่วมหมิงน่ารัก ชอบ ชวนหาพ่อแม่แบบอ้อทๆ นางเอกเราก็ไม่รู้ตัว ซะทีหนอ
    #13,802
    0
  16. #13729 bleachy_aoi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 12:02
    หม่าม๊า น่ารักกก ยกตำแหน่งกัปตันพร้อมลูกเรือ อาเม่ย ให้เลย
    #13,729
    0
  17. #13722 hana (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:39

    อ่านแล้วใจละลาย เป็นตอนที่เข้าถึงใจทั้งอบอุ่นและซึ้งใจมาก น้ำตาจะไหล

    #13,722
    0
  18. #13700 yukai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 21:09

    ขอบคุณ
    #13,700
    0
  19. #13684 moomyoon (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:09
    ยังไม่ทันคบก็พาไปพบพ่อแม่แล้ว
    #13,684
    0
  20. #13664 Nery02 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 17:17
    เสี่ยวหมิงนายมันร้าย จะพาลี่อินเข้าบ้านพบพ่อแม่ละสิ5555
    #13,664
    0
  21. #13634 a_lisza (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 15:31
    ขอทายว่าเจ้ค่ะ
    #13,634
    0
  22. #13542 Hawl (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:11
    เดาว่าเจ๊ลี่อินต้องรุกก่อนแต่เอาจริงหนูตกหลุมพรางนะคะ
    #13,542
    0
  23. #13535 Jinious (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 11:59
    ลี่อินลูกกก ที่หนูคิดว่าเจ้าเล่ห์น่ะถูเผงเลย เนียนมากพี่หมิง 5555
    #13,535
    0
  24. #13527 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 10:54
    น้องสงสัยได้ถูกแล้วจ๊ะ อิพี่มันร้ายลึกนะลูก อย่าให้ภาพลักษณ์มาบังตา 555555
    #13,527
    0
  25. #13517 SuShiRoll (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 08:27

    เจ้รุกก่อนแน่นอน เฮียรุกเงียบไป55555

    #13,517
    0