นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 50 : [เล่ม 2] ตอนที่ 7 : ผู้ร่วมทุน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,548 ครั้ง
    27 เม.ย. 63

ตอนที่7

ผู้ร่วมทุน

 

 

 

“เรื่องระยะเวลานั้น... ฉันสามารถทำได้ตามใจประธานหยางเลยค่ะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงเลิกคิ้วสูง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าคำตอบของเธอจะเป็นเช่นนั้น แต่พอยิ่งได้มองเห็นแววตาเปล่งประกายกับรอยยิ้มที่แสนมั่นใจของเธอ

 

เขา...

 

ก็ยิ่งรู้สึกถูกใจหวังลี่อินมากขึ้น

 

แท้จริงแล้วมุมนี้ของเธอมันช่างดึงดูดสายตาของเขา

 

หัวใจภายในแผ่นอกพลันเต้นเร็วขึ้นในวินาทีนั้น เลือดในกายสูบฉีดราวกับกำลังเจอบางอย่างที่น่าสนุก และหวังลี่อินเบื้องหน้าคือคนที่กำลังทำให้เขารู้สึกเช่นนั้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมา

 

แม้ภายในเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงนั้น ทว่าภายนอกเขายังคงนิ่งขรึมเช่นเคย

 

หยางเสี่ยวหมิงยังไม่หลุดมาดประธาน

 

“ทำได้ตามใจผมยังไงครับ?”

 

เขายังคงถามอย่างตรงไปตรงมา

 

“ยิ่งเสี่ยงมากเท่าไหร่... ก็มีโอกาสได้รับผลตอบแทนสูงและเร็วมากเท่านั้นค่ะ” ลี่อินยืดตัวตรงก่อนจะอธิบายต่อ“ถ้าประธานหยางอยากเสี่ยงกับฉันสูงสุด ภายในเวลาหนึ่งเดือนฉันก็ทำให้ได้ค่ะ”

 

คำตอบของลี่อินเองก็ตรงไปตรงมา

 

ส่วนแววตาเธอก็ท้าทายเช่นกัน

 

เธอมีความเชื่อมั่นในตัวเองเต็มที่ และสิ่งนี้มันคือคุณลักษณะที่ดีของคนทำธุรกิจในสายตาของหยางเสี่ยวหมิง ข้อแรกคือต้องคิดว่าตัวเองทำได้ก่อน

 

และคำกล่าวของลี่อินมันชัดเจน

 

ยิ่งเขาให้เงินทุนมากเท่าไหร่ เธอก็สามารถทำให้เร็วมากเท่านั้น ผู้หญิงตรงหน้ารู้จักวิธีต่อรองอย่างแท้จริง

 

ทำได้ตามใจเขาเหรอ...

 

นอกจากจะเป็นการเอาอกเอาใจเขา นั่นยังเป็นการเรียกร้องเงินทุนที่สูงไปพร้อมกันด้วย

 

เขามองไม่ผิดแล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่บังเอิญเดินชนกัน เขาก็พอมองออกแล้วว่าเธอต้องเป็นคนดื้อรั้นไม่น้อย และนิสัยแบบนั้นออกจะเหมือนเขาอยู่หลายส่วน

 

“คุณมั่นใจใช่ไหมครับว่าสามารถทำได้ตามใจผม”

 

“มั่นใจค่ะ”

 

หากเป็นคนอื่นมาพูดแบบนี้ คนอย่างเขาไม่มีทางเชื่อแน่นอน ทว่าหลังจากได้ทำงานกับหวังลี่อินมานาน พอมองกลับไปตอนที่เธอเพิ่งมาแคสต์งาน เขาก็พบว่าพัฒนาการของลี่อินเร็วมาก

 

คนที่มุ่งมั่นขนาดนี้

 

ต่อให้ล้มกี่ครั้งก็ยังดื้อลุกขึ้นมาต่อแน่นอน

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอรู้รายละเอียดที่ชัดเจนมากกว่านี้ เพื่อที่จะตัดสินใจว่าพร้อมเสี่ยงมากแค่ไหนนะครับ”

 

“ไม่มีปัญหาเลยค่ะ” ลี่อินยิ้มรับด้วยความยินดี“ว่าแต่มีข้อมูลส่วนไหนที่ประธานหยางต้องการเพิ่มเติมเป็นพิเศษไหมคะ ฉันสามารถเตรียมข้อมูล จัดทำเอกสาร แล้วส่งให้ภายในคืนนี้ได้เลยค่ะ”

 

“ผมอยากให้คุณพูดให้ผมฟังถึงแผนงานอย่างละเอียดมากกว่าครับ”

 

“ได้เลยค่ะ”

 

ลี่อินทำท่าจะหยิบเอกสารแผนงานออกมา เพื่อพูดให้เขาฟังอย่างละเอียด ทว่าหยางเสี่ยวหมิงกลับหยุดการกระทำของเธอไว้ ก่อนจะกล่าวออกมา

 

“ผมขอเป็นคืนนี้ครับ”

 

“คะ?” ลี่อินเลิกคิ้วสงสัย“คืนนี้เหรอคะ?”

 

“ครับ” หยางเสี่ยวหมิงตอบกลับ“พวกเราไปกินอาหารกันสักมื้อ ส่วนหัวข้อที่พูดคุยกันคือเรื่องแผนงานของคุณ เพราะผมว่า... คุยกันที่ห้องทำงานมันเคร่งเครียดเกินไป”

 

“ทานอาหารในขณะเจรจางานเหรอคะ”

 

นี่มันหมายถึงสัญญาณที่ดี

 

“ครับ”

 

“ได้ค่ะ” หญิงสาวตอบรับทันที โอกาสแบบนี้ไม่ใช่ว่าหาได้ง่าย ถ้าหยางเสี่ยวหมิงชวนไปทานอาหาร เพื่อที่จะพูดคุยเกี่ยวกับแผนงานเพิ่มเติม

 

นั่นหมายความว่าเขาสนใจมันแล้วจริงๆ

 

“ถ้าอย่างนั้นเจอกันคืนนี้นะครับ”

 

“ค่ะ ว่าแต่ที่ร้านไหนดีคะ?” ลี่อินยิ้มรับพลางถาม“หรือจะให้ฉันเป็นคนจองแล้วแจ้งรายละเอียดกับประธานหยางคะ?”

 

“เอาเป็นว่า... เดี๋ยวผมไปรับคุณครับ”

 

แม้ใบหน้าของเขาจะยังคงมาดประธานที่น่าเชื่อถือ

 

ทว่า...

 

ในแววตาของชายหนุ่มกลับแฝงแววเจ้าเล่ห์อยู่ไม่น้อย

 

 

 

(50%)

 

 

 

เย็นวันนั้น

 

ก่อนถึงเวลานัดหมายไปรับประทานอาหารมื้อค่ำกับลี่อิน เพื่อพูดคุยเรื่องการลงทุนในธุรกิจที่เธอหมายตา หยางเสี่ยวหมิงรีบจัดการงานที่บริษัทให้เสร็จเร็วกว่าทุกวัน เขาจะได้มีเวลากลับบ้านมาอาบน้ำแต่งตัวก่อนไปเจอเธอ

 

เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องทำแบบนี้

 

ปกติต่อให้เป็นการนัดคุยธุรกิจกับประธานของบริษัทอื่นนอกเวลางาน เขาก็แค่ออกจากออฟฟิศแล้วเดินทางไปเลย เพราะอย่างไรแล้วชุดที่สวมใส่ไปทำงานก็เรียบร้อยทุกวัน อาจมีดีหน่อยก็เปลี่ยนสูทตัวนอก

 

แต่...

 

สำหรับวันนี้เขารู้สึกว่าต้องอาบน้ำใหม่เท่านั้น

 

ตอนนี้หยางเสี่ยวหมิงกำลังยืนอยู่หน้ากระจก เมื่อครู่เขาเพิ่งเซ็ตผมของตัวเองเสร็จไป ยืนหวีอยู่นานสองนานกว่าจะพอใจ จากนั้นก็เดินไปเปิดตู้กระจกที่จัดเก็บนาฬิกา ก่อนจะกอดอกขมวดคิ้วมุ่นว่าควรเลือกเรือนไหนดี

 

ควรเลือกแบบเน้นโชค หรือเน้นความสวยงามดี?

 

เขาไม่เคยเครียดเรื่องการแต่งตัวขนาดนี้มาก่อน ทว่าวันนี้กลับบังเกิดความลังเลใจกับการเลือกนาฬิกาสักเรือน เพราะตอนนี้เขาเลือกไม่ได้ว่าจะเอาโชค หรือความดูดีเป็นที่ตั้ง

 

หรือเขาต้องการทั้งสอง?

 

“ใส่เรือนไหนดีนะ?”

 

ในระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั่นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หยางเสี่ยวหมิงกำลังคิดหนักอยู่ เขาจึงทำเพียงอนุญาตให้คนที่เคาะเข้ามาได้

 

ผู้ที่มาคือคุณนายหยาง หรือแม่ของเขานั่นเอง

 

“อาหมิง วันนี้จะไปไหน?”

 

คุณนายหยางถามทันทีที่เห็นว่าลูกชายของตนเองกำลังแต่งตัว ทั้งยังดูพิถีพิถันกว่าตอนไปทำงานในทุกเช้าอีก เส้นผมไม่มีหลุดลุ่ยแม้แต่เส้นเดียว ทุกอย่างอยู่เป็นทรงอย่างกับช่างมืออาชีพทำ

 

พอพบว่าผิดปกติ สายตาของเธอก็พลันหรี่ลง ทว่าเพื่อไม่ให้ลูกชายจับได้ว่าเธอสงสัย จึงส่งเสียงถามไปตามธรรมชาติ“วันนี้กลับบ้านเร็วทั้งที แต่กำลังจะออกไปข้างนอกอีกเหรอ?”

 

“พอดีผมมีนัดคุยเรื่องธุรกิจนิดหน่อยครับแม่”

 

“นอกเวลางานน่ะเหรอ?”

 

“ครับ... พอดีวันนี้มีคนมาเสนอโปรเจ็กต์ที่น่าสนใจ เพื่อขอให้ผมร่วมลงทุนด้วย ผมเองก็เห็นว่าธุรกิจนั้นไม่เลวเลย มีโอกาสทำกำไรได้มาก ก็เลยนัดคุยกับเธอนอกเวลาครับ”

 

หยางเสี่ยวหมิงตอบไปตามตรง

 

แต่...

 

นั่นกลับทำให้คุณนายหยางเบิกตากว้าง เพราะลูกชายเพิ่งพูดคำว่า ‘เธอ’ ออกมา แสดงว่าคนที่มาเสนอโปรเจ็กต์เป็นผู้หญิง แถมอาหมิงก็แต่งตัวเสียหล่อ

 

สัญชาตญาณของความเป็นแม่ที่เฝ้ารอลูกสะใภ้มันดังเตือนลั่น!

 

“ธุรกิจอะไรเหรอลูก? โปรเจ็กต์อะไรเหรอ? ทำไมลูกดูสนใจขนาดนี้” คุณนายหยางเล่นบทไหลไปตามน้ำอย่างแนบเนียน เนื่องจากรู้นิสัยของลูกชายตนเองดี

 

คนอย่างอาหมิง ถ้าเขาไม่คิดบอก ต่อให้เค้นยังไงก็ไม่บอก

 

ดังนั้นต้องแอบสืบ

 

หยางเสี่ยวหมิงไม่รู้ว่าแม่ของตนเองกำลังคิดอะไรในหัว แต่เพราะเขาเองก็มักคุยเรื่องงานกับแม่ของตัวเองอยู่แล้ว ดังนั้นจึงเล่าไปโดยไม่รู้สึกผิดสังเกต

 

“ธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสำอางน่ะครับ แม่น่าจะรู้ข่าวที่กำลังเกิดอยู่ใช่ไหมครับ?”

 

“บริษัทที่โดนแฉน่ะเหรอ?”

 

“ครับ” เขาพยักหน้า ในขณะที่สายตายังคงมองเลือกนาฬิกา “แต่นี่ก็ใกล้ช้าแล้ว ผมต้องรีบเดินทาง แม่ช่วยผมเลือกหน่อยสิ ผมควรสวมนาฬิกาเรือนไหนดีครับ?”

 

คุณนายหยางในหัวนั้นกำลังคิดไปล้านแปด พอลูกชายบอกให้ช่วยเลือกนาฬิกาจึงสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบพยักหน้าตกลงทันที

 

ตั้งแต่เลี้ยงเขามา ลูกชายไม่เคยให้เธอช่วยเรื่องพวกนี้เลย

 

“ได้สิ เดี๋ยวแม่ช่วยเลือกนะ”

 

“ขอบคุณครับ” หยางเสี่ยวหมิงกล่าว สีหน้าของเขาฉายชัดถึงความโล่งอก “ถ้าแม่เลือกให้ ผมก็วางใจว่ามันต้องเข้ากับผมวันนี้แน่นอน”

 

“เชื่อมือแม่ได้เลย ที่ผ่านมาก็จับป๊าเราแต่งตัวมาตลอดนั่นแหละ แถมไม่เคยทำให้เสียหน้าเลยสักครั้งนะ”

 

“แม่ของผมทำไมเก่งขนาดนี้ ตั้งแต่จำความได้มีปัญหาอะไรก็ขอให้แม่ช่วยได้ทุกเรื่อง ป๊ามีแม่คอยดูแลมาตลอดแบบนี้คงโชคดีมาก”

 

“แล้วเมื่อไหร่เราจะมีบ้างล่ะ?”

 

“มีอะไรครับ?”

 

“ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้” คุณนายหยางหันไปทำหน้าดุ“คนที่จะมาดูแลเราเหมือนที่แม่ดูแลป๊าไง”

 

“แม่รีบเลือกนาฬิกาให้ผมเถอะครับ อย่ามัวชวนคุยเลย” เขาไม่ยอมตอบคำถามไปมากกว่านั้น ก่อนจะเบี่ยงประเด็นกลับมาที่เรื่องนาฬิกาอีกรอบ

 

คุณนายหยางพยักหน้ารับแบบจำยอมปล่อยไป

 

เธอไม่เค้นถามก็ได้ เพราะเดี๋ยวจะสืบเอง!

 

จากนั้นสายตาของคนเป็นแม่ก็มองเลือกนาฬิกาต่อ ก่อนจะเลือกหยิบมาเรือนหนึ่ง แล้วสวมใส่ให้ลูกชายของตนเอง“เรือนนี้เข้ากับลูกวันนี้มาก เรียบ หรู ไฮโซ และหล่อเหลาชวนมอง”

 

“จริงเหรอครับ?” หยางเสี่ยวหมิงมองแม่ตัวเอง“วันนี้ผมดูดีใช่ไหมครับ?”

 

คุณนายหยางได้ยินคำถามนั้น ในใจก็ยิ่งรู้สึกคันยุบยิบ ลูกชายกำลังถามเธอว่า‘เขาดูดีใช่ไหม?’ อารมณ์ไหนกันที่คนอย่างหยางเสี่ยวหมิงสนใจว่าตัวเองดูดีหรือเปล่า

 

แต่กระนั้นเธอก็ตอบไปให้เขาสบายใจ

 

“ลูกหล่อมากที่สุดอยู่แล้ว”

 

“ผมขอแบบไม่อวยนะครับ ผมดูดีจริงๆ แล้วใช่ไหมครับ?”

 

“จริงสิ!” คุณนายหยางยิ่งย้ำกว่าเดิม“ลูกชายของแม่หล่อที่สุดอยู่แล้ว นี่ไม่ได้อวยสักหน่อย หล่อกว่าป๊าเราด้วยซ้ำเนี่ย คิดดูว่าแม่ยอมยกตำแหน่งที่หนึ่งในใจให้เลยนะ!”

 

“ถ้าแม่ยืนยันแบบนั้น ผมเชื่อก็ได้” เขาถอนหายใจ ก่อนที่สายตาจะเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ“แต่ผมต้องไปแล้ว เพราะต้องไปรับเธอด้วยน่ะครับ”

 

รับ...?

 

คุณนายหยางแม้หูผึ่งกับสิ่งที่ได้ยิน ทว่าสีหน้ายังคงปกติ ยิ้มแย้มแจ่มใสแบบไม่มีพิรุธ

 

“ถ้าอย่างนั้นขอให้งานราบรื่นนะ”

 

“ครับ”

 

หยางเสี่ยวหมิงกล่าวแล้วก็เอื้อมไปหยิบน้ำหอมมาฉีด มือจัดแต่งเสื้อผ้าให้ดีอีกครั้ง ส่องกระจกเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อย ก่อนจะกอดลาแม่ตัวเอง จากนั้นก็รีบเดินจากไปทันที

 

ส่วนทางด้านคุณนายหยาง

 

เมื่อลูกชายจากไปแล้ว เธอก็รีบวิ่งออกจากห้องของลูกชาย มือคว้าหยิบกุญแจรถมา ระหว่างทางผ่านสามีของตนเอง ก็ไม่ลืมฝากฝังเรื่องสำคัญ

 

“ป๊าเฝ้าบ้านให้ดีนะ”

 

“คุณจะไปไหน?”

 

“เรื่องสำคัญน่ะป๊า”

 

ตอนนี้เธออยากจะเห็นกับตาว่ามันเป็นอย่างที่คิดไหม

 

ถ้ามันเป็นจริง...

 

เธอจะไปนั่งเคารพบรรพบุรุษ

 

แล้วจุดธูปบอกทุกคนว่าอีกไม่นานอาหมิงก็จะมีทายาทแล้ว!

 

 

....

 

 

ทางด้านหยางเสี่ยวหมิง

 

เขาขับรถไปจอดที่หน้าคอนโดของลี่อิน พอไปถึงยังไม่ทันส่งข้อความไปบอก หญิงสาวก็เดินมาหาที่รถแล้ว และภาพของเธอก็ทำให้เขาเผลอมองอยู่นาน

 

วันนี้เธอสวยมาก...

 

หวังลี่อินในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงสด

 

เรือนร่างที่สวยงามรับกับชุดที่เข้ารูป ทั้งยังเปิดเผยบางส่วนที่เย้ายวนอย่างน่ามองชม ผิวขาวนั่นช่างตัดกับสีแดงฉูดฉาด และเขาก็เผลอมองเธออยู่นาน

 

ไม่นานนักลี่อินก็เปิดประตูรถ ก่อนจะมานั่งข้างกายเขา จากนั้นเธอก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นการแต่งตัวของชายหนุ่ม เพราะตั้งแต่หัวจรดเท้าทุกอย่างเป๊ะหมด

 

ขนาดนาฬิกายังเลือกเข้าชุดมาก!

 

“คุณเสี่ยวหมิงดูดีมากเลยนะคะ”

 

ลี่อินอดชมไม่ได้

 

“เหรอครับ?” หยางเสี่ยวหมิงยังคงวางมาดขรึม ขณะที่เริ่มออกรถไปยังร้านอาหารที่จองเอาไว้“แต่วันนี้คุณลี่อินก็ดูดีมากเหมือนกันนะครับ”

 

“ฉันไปกินมื้อค่ำครั้งสำคัญกับประธานหยางทั้งทีนะคะ ผู้หญิงน่ะถือเรื่องการแต่งตัวให้เป็นมงคลมากค่ะ” ลี่อินตอบไปตามประสา ก่อนจะชวนเขาพูดคุย“ตอนแรกฉันก็กังวลว่าตัวเองจะแต่งตัวเยอะเกินไปไหม แต่พอเห็นประธานหยางแล้ว... ฉันแทบรู้สึกว่าตัวเองยังแต่งได้มากกว่านี้ เพราะตอนนี้แทบรู้สึกเหมือนแต่งน้อยไปเลยค่ะ เพราะคุณแต่งตัวดีมากค่ะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงโดนชมแบบนั้นก็ยกยิ้มรับเล็กน้อย

 

“มีอะไรในตู้... ผมก็แค่หยิบมาใส่ตามประสาผู้ชายโสดที่ไม่เก่งเรื่องพวกนี้ ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันดูดีขนาดนั้นหรอกครับ”

 

“นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจแต่งตัวนะคะ ยังดูดีขนาดนี้ จนไม่น่าเชื่อ...ว่าประธานหยางจะโสดอยู่อีก" 

 

ลี่อินกล่าวแล้วก็มองชายหนุ่มที่กำลังขับรถ ตลอดเวลาแผ่นหลังของเขาเหยียดตรงดูสง่า ใบหน้านั้นนิ่งขรึมแต่ไม่ดูเย็นชา ในทางตรงกันข้ามออกจะดูน่าเชื่อถือและอบอุ่น

 

ไม่คิดเลย...

 

ประธานหยางจะดูดีขนาดนี้ ทั้งที่มีอะไรในตู้ก็แค่หยิบมาใส่

 

ผู้หญิงอย่างเธอชักเริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะแพ้ไม่ได้ แต่สมแล้วที่เขาเป็นคู่แข่งหมายเลขหนึ่งของเธอ 

 

เอาชนะยากทุกเรื่องเสียจริงเชียว

 

......

แต่งตอนนี้จบแล้วขำ

เฮียขี้จุ๊ ตัวเองแต่งแล้วแต่งอีก ทำมาเปงมีอะไรก็หยิบใส่

เป็นไงล่ะ...

ตอนนี้เรื่องแต่งตัว เจ๊ก็มองเป็นคู่แข่งแล้ว 55555

 

ว่าแต่ตอนคุยเรื่องธุรกิจตอนหน้าจะเป็นยังไง แบบนี้ต้องมาติดตามกันต่อแว้วววว

ลาด้วยไรต์ที่มาเต้นอ้อนแบบน่ารักๆ แล้วเจอกันตอนดึกๆ อีกครึ่งนึงค้าบบบ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.548K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,241 ความคิดเห็น

  1. #23195 Aug465 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 19:35
    เราเป็นfc คุงแม่ 555
    #23,195
    0
  2. #23142 zezeuiaz (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 02:38
    คุณแม่ใจเย็นๆนะ แฟนยังไม่ทันได้เป็น ทายาทคงยังไม่มา
    #23,142
    0
  3. #23118 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 17:33

    ขอบคุณ
    #23,118
    0
  4. #22083 Tilaa (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 10:01
    แหมมมมมมมมม เก๊กกันใหญ่555
    #22,083
    0
  5. #21482 Luke3139 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 17:05
    พระเอกนางเอกเรื่องนี่ขี้เก๊กทั้งคู่555
    #21,482
    0
  6. #20708 mexo9031 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 20:46
    พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ หุหุ
    #20,708
    0
  7. #19833 Wan_NY (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 00:54
    55555 เก๊กไว้ๆ
    #19,833
    0
  8. #19638 LC_Mai (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 22:25
    เชื่อจ้า ว่าไม่ได้ตั้งใจให้มันดูดีชนาดนั้นจริงๆ 5555
    #19,638
    0
  9. #19501 laya Pattarawatin (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 08:16
    มีอะไรในตู้ก็หยิบมาใส่เด้อ โอ้ยย กรอกตาเป็นเลข 8เลข ตาพระเอกเรา
    #19,501
    0
  10. #19297 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 10:04

    โอ้เฮียหมิงขี้จุ๊ขนาด ขนาดนาฬิกายังให้คุณแม่เลือกให้เลยอ่ะ

    #19,297
    0
  11. #19296 -ฝนดาวตก- (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 05:02
    แหมมมม หยิบอะไรในตู้ก็/ด้มาใส่55
    #19,296
    0
  12. #18209 Ms.mouw (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:04
    ขอยาดขำม๊าค่ะ555555
    #18,209
    0
  13. #18199 C.BenChin (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 16:08
    อยากจะแหมม ให้ถึงดาวอังคาร
    #18,199
    0
  14. #18079 pommys (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 19:29
    ขออนุญาตขำ มีอะไรในตู้ก็หยิบๆมาใส่
    #18,079
    0
  15. #17700 Luna_l (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:29
    แม่ตลกมาก555555
    #17,700
    0
  16. #17071 กระต่ายฤดูหนาว (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 18:01
    ยังไม่ทันได้คบม๊าบอกจะมีทายาท55555
    #17,071
    0
  17. #17046 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 13:55
    แม่แบบตลกดี ส่วนพระเอกตลกมากกกกดแกหยิบอะไรในตู้มามส่ก็หยิบหรอใช่หรอออ
    #17,046
    0
  18. #15905 รักนะเซี่ยเหลียน (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 11:01
    ชอบความ ‘ป๊าเฝ้าบ้านดีๆนะ’ 5555555
    ป๊าคงอารมณ์แบบ.....ห๊ะ? อะไรนะ? อยู่ดีๆจะไปไหนเนี่ยคุณ?555555555
    #15,905
    0
  19. #15602 maggie999 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:02
    แหม่ๆ ช่างกล้าพูดมีอะไรในตู้ ก็หยิบมาใส่ แล้วใครหรอที่เลือกนาฬิกาตั้งนาน สุดท้ายต้องให้คุณแม่เลือกให้ น่าหมั่นใส้มากๆ
    #15,602
    0
  20. #13916 ๋๋๋่่Janenoii (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:46
    คุณม๊าน่ารักมากอ่ะ
    #13,916
    0
  21. #13537 K-Koi Kimber (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:05

    คุณแม่ที่มีความพยายามอย่างสูงในการแอบตามดูว่าที่ลูกสะใภ้ นับถือๆ
    #13,537
    0
  22. #12567 num no (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 02:28
    น่ารักมาก
    #12,567
    0
  23. #12429 เกร้วกราดมาก (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 23:37
    อยากจะแหมมให้ถึงดาวอังคาร
    #12,429
    0
  24. #12094 Alinas (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 19:49

    แหม มีอะไรในตู้ก็แค่ใส่เนอะ

    #12,094
    0
  25. #11414 ZhangQiwen (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 08:59
    อย่าให้แฉว่าเฮียเลือกเยอะขนาดไหน
    #11,414
    0