นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 47 : [เล่ม 2] ตอนที่ 4 : เหยื่อที่เล็งไว้ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,669 ครั้ง
    23 เม.ย. 63

ตอนที่ 4

เหยื่อที่เล็งไว้ 1

 

 

เย็นวันนั้นหลังจากจบการฉลองกับเพื่อน

 

ลี่อินเดินทางไปรับเย่ถงกับฉีอัน เพื่อไปกินเลี้ยงเฉลิมฉลองกันต่อ เธอตามใจน้องชายตัวน้อยด้วยการพาเขาไปกินหม้อไฟ ณ ร้านเดิมที่เคยมากับหยางเสี่ยวหมิง 

 

นอกจากนี้เด็กชายยังเตรียมบางอย่างมาให้เธอด้วย

 

“พี่อินอิน ผมวาดรูปมาให้ด้วยนะ!” เขาเอ่ยแล้วก็หยิบรูปวาดจากกระเป๋ามายื่นให้ “แม่บอกว่าหลังเรียนจบ พี่อินอินก็จะได้ทำงาน และเป็นผู้ใหญ่แบบเต็มตัว ผมเลยตั้งใจวาดพี่อินอินสวมมงกุฎ แล้วยืนอยู่บนแท่นที่หนึ่งเลย”

 

ลี่อินมองรูปนั้นก่อนจะยิ้มออกมา

 

เธอชอบมาก...

 

เด็กชายวาดรูปออกมาได้ถูกใจ นอกจากเธอจะสวมมงกุฎสีทองไม่พอ เท้ายังเหยียบอยู่บนแท่นที่มีเลขหนึ่งอยู่เด่นหรา น้องชายคนนี้เหมือนรู้ว่าคนอย่างเธอชอบชัยชนะขนาดไหน

 

แบบนี้คงต้องเอาไปใส่กรอบแล้ว

 

ลี่อินเอารูปภาพนั้นมาเก็บเอาไว้ด้วยความหวงแหนพลางกล่าว “ขอบคุณมากเลยนะอันอัน เดี๋ยวพี่อินอินจะเอาไปใส่กรอบรูป แล้วติดไว้ที่ผนังบ้านเลยนะ”

 

“จริงเหรอครับ?!”

 

“ใช่แล้ว” ลี่อินพยักหน้ารับ เพื่อยืนยันสิ่งที่ตัวเองกล่าว “ฉีอันอุตส่าห์วาดให้ขนาดนี้เชียวนะ”

 

“แค่พี่อินอินชอบผมก็ดีใจมากแล้วครับ” เด็กชายกล่าวแล้วก็คีบชิ้นเนื้อเล็กๆ ที่แม่คอยหั่นให้มากิน ก่อนจะเงยมายิ้มให้เธอ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาชอบมากขนาดไหน

 

ลี่อินมองภาพเด็กน้อยที่กำลังมีความสุขเบื้องหน้า

 

ก่อนที่ตอนนั้นเองไม่รู้ว่าทำไม ในช่วงเวลาที่มีความสุขขนาดนี้ แต่เธอคิดถึงใครบางคนที่เคยมาด้วยกันที่นี่ เพราะถ้าเขาอยู่ที่นี่ก็คงมีความสุขไม่ต่างจากเธอ

 

จากนั้นมือจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา 

 

หญิงสาวกล่าวกับฉีอัน “อันอัน ไหนหันมายิ้มให้กล้องหน่อยสิ พี่อินอินจะส่งไปให้พี่หมิงหมิงที่กำลังทำงานยุ่งอยู่ต่างเมือง จนไม่มีเวลามาเลี้ยงฉลองกับพวกเรา”

 

“ส่งไปให้พี่หมิงหมิงอิจฉาเลย!” เด็กชายกล่าวแล้วก็ยิ้มแป้น

 

ลี่อินถ่ายภาพนั้นเอาไว้ ก่อนที่จะส่งไปให้ใครบางคนที่คงทำงานยุ่งอยู่ เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมในช่วงเวลาแบบนี้ถึงได้คิดถึงเขาขึ้นมาได้ อาจเป็นเพราะถ้าเขาอยู่ด้วยกันวันนี้ ก็คงมีความสุขจนมาเป็นเจ้ามือให้ไปแล้ว 

 

ลี่อิน: -รูปที่ส่งไป-

 

ลี่อิน: มีเด็กอยากให้คุณอิจฉาค่ะ

 

พอเธอส่งรูปไปแล้วก็มองรูปฉีอันครู่หนึ่ง ก่อนที่ตอนนั้นเองจะมีใครบางคนโทรเข้ามา ชื่อที่ปรากฏคือ ‘ประธานอู๋’ ผู้ที่เป็นเจ้าของบริษัทสังกัดที่เธออยู่

 

หญิงสาวรับสายทันที

 

“สวัสดีค่ะประธานอู๋”

 

“สวัสดีครับ ผมเพิ่งได้ข่าวว่าวันนี้เป็นวันจบการศึกษา ยินดีด้วยนะครับ”

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

“แล้วก็... นอกจากเรื่องนี้ ผมมีเรื่องสำคัญมาบอกด้วย” เขากล่าวแล้วเงียบไปสักพัก มีเสียงกระดาษดังขึ้น ก่อนที่ประธานอู๋จะเอ่ยต่อ “ตอนนี้มีงานถ่ายโฆษณาใหม่มาด่วนมาก เจ้าของบริษัทสนใจคุณลี่อิน เนื่องจากช่วงนี้ชื่อเสียงของคุณในด้านความสวยงามกำลังเป็นไปด้วยดี”

 

“งานของบริษัทอะไรคะ?”

 

“บริษัท innébeau ครับ ผมคิดว่าคุณลี่อินคงรู้จักอยู่แล้ว ตอนนี้บริษัทนี้ต้องการหานางแบบที่จะมาถ่ายทำโฆษณาตัวหนึ่ง พวกผมลองเสนอนางแบบในสังกัดไปแล้ว และคนที่เขาสนใจคือคุณลี่อินครับ ตอนนี้ผมเลยมาถามคุณว่าอยากลองงานนี้ไหมครับ? หรืออยากอ่านข้อมูลเพิ่มเติมไหมครับ?”

 

“ฉันขออ่านข้อมูลก่อนแล้วกันค่ะ”

 

 

....

 

 

ในค่ำคืนนั้น

 

ขณะที่หยางเสี่ยวหมิงอยู่ที่โรงแรมตามลำพัง เนื่องจากคืนนี้ดึกเกินกว่าจะบินกลับบ้าน พอเหลือเวลาว่างเขาจึงหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูว่ามีใครติดต่อมาหรือไม่

 

วันนี้เขาประชุมงานจนแทบลืมเวลาไปแล้ว

 

ตอนนั้นเองที่เขาพบว่ามีข้อความจากลี่อินส่งมา ชายหนุ่มพลันรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองสั่นไหว เนื่องจากความตื่นเต้นบางอย่าง ก่อนจะรีบกดเข้าไปอ่าน

 

เธอส่งอะไรมา?

 

และสิ่งที่เขาเห็นคือภาพของฉีอันกับข้อความน่ารักๆ จากลี่อิน ซึ่งนั่นทำให้เขาถึงกับยิ้มออกมาทันที วันนี้แม้จะทำงานหนักและเหนื่อยมาทั้งวัน

 

ทว่า...

 

เขาเห็นเพียงแค่นี้กลับมีหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

 

หยางเสี่ยวหมิง: ขอบคุณมากเลยครับ 

 

ลี่อิน: พอดีวันนี้ฉันพาเขาไปกินที่ร้านเดิมที่พวกเราเคยไปกันมาก็เลยคิดถึงคุณขึ้นมาค่ะ ฉีอันเองก็พูดถึงคุณที่ไปทำงานต่างเมือง

 

หยางเสี่ยวหมิงอ่านข้อความของเธอแล้วก็ยิ้มกว้างมากกว่าเดิม เพราะลี่อินเพิ่งบอกว่าคิดถึงเขาตอนไปกินอาหารร้านที่เคยไปด้วยกัน

 

ชายหนุ่มอ่านข้อความนั้นวนไปมาหลายรอบแบบไม่รู้ตัว ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปหาเธอ

 

หยางเสี่ยวหมิง: ผมก็คิดถึงนะครับ

 

เขาเผลอส่งข้อความจากใจตัวเองไป และนั่นทำให้ชายหนุ่มถึงกับเบิกตากว้าง เมื่อเห็นสิ่งที่ตัวเองเพิ่งกดส่ง เขาไม่คิดว่าตัวเองจะส่งอะไรแบบนั้นไป

 

ถ้าเกิดลี่อินรู้สึกเหมือนถูกคุกคามล่ะ

 

อา...

 

เขาพิมพ์อะไรไป!?

 

หยางเสี่ยวหมิงนั่งเครียด เขามองหน้าจอด้วยใจที่เต้นระส่ำระส่าย ลี่อินเองก็อ่านข้อความนั้นไปแล้ว ถ้ากดลบตอนนี้ก็คงน่าสงสัยยิ่งกว่าเดิม

 

ไม่ทันแล้ว...

 

ชายหนุ่มคิดพลางก็มองหน้าจอ ตอนนี้จิตใจคล้ายยอมรับต่อความผิดพลาดของตนเอง ลี่อินก็กำลังพิมพ์บางอย่างมาหาเขา จากนั้นไม่นานข้อความก็เด้งขึ้น

 

ลี่อิน: เดี๋ยวบอกฉีอันให้นะคะ

 

ลี่อิน: วันนี้ขอบคุณสำหรับทุกอย่างอีกครั้งค่ะ

 

ลี่อิน: ตอนนี้ก็ดึกแล้ว คุณเองก็คงทำงานมาหนัก ฉันไม่รบกวนมากดีกว่า 

 

ลี่อิน: อย่าลืมพักผ่อนให้เพียงพอด้วยนะคะประธานหยาง

 

คำตอบของเธอทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น ในใจไม่รู้ว่ากำลังรู้สึกอย่างไรกันแน่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขากังวลว่าเธอจะกลัวคำพูดของเขา แต่กลายเป็นว่าเธอเข้าใจไปอีกแบบ

 

เธอคิดว่าเขาคิดถึงฉีอัน

 

หยางเสี่ยวหมิง: ขอบคุณมากนะครับ

 

เฮ้อ...

 

ทำไมเขารู้สึกเสียดายแบบแปลกๆ กันนะ?

 

 

....

 

 

            เวลาผ่านไป 2 วัน

 

            หลังจากลี่อินอ่านรายละเอียดโฆษณาของบริษัท innébeau จบและตัดสินใจกับตัวเองได้ เธอก็ติดต่อกลับไปหาประธานอู๋แล้วบอกว่าตัวเองสนใจ

 

จากนั้นก็ได้วันเวลาสำหรับการนัดเซ็นต์สัญญามาทันที

 

ดูท่าจะเป็นงานด่วนจริง...

 

“ถ้าอย่างนั้นเอาไว้เจอกันนะครับ”

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

ลี่อินตอบรับประธานอู๋ ก่อนจะวางสายไป จากนั้นเธอก็หยิบรายละเอียดของบริษัทนี้ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง และหลังจากการสืบค้นข้อมูลมาตลอดทั้งคืนก่อนหน้า

 

เธอก็จำเรื่องราวของบริษัทนี้ได้

 

บริษัท innébeau เป็นบริษัทเกี่ยวกับ skincare และ beauty products อื่นๆ แต่สิ่งที่บริษัทนี้เน้นมากคือการนำวัตถุดิบจากธรรมชาติมาสกัด ทั้งยังเป็นบริษัทแรกๆ ในช่วงหลายสิบกว่าปีก่อน ตอนที่กระแสรักโลกยังไม่มา แต่บริษัทนี้ก็แสดงนโยบาย และกล่าวว่า ‘ผลิตภัณฑ์ทุกชิ้นไม่มีส่วนผสมหรือสารสกัดจากสัตว์’

 

Organic

 

Vegan-friendly  

 

นั่นจึงทำให้พอมาในช่วงยุคนี้ บริษัทที่ก่อตั้งมานานแล้ว ทั้งยังมีนโยบายที่กำลังเป็นเทรนด์แบบนี้ จึงได้รับความนิยมอีกครั้ง ตอนนี้ก็กำลังเป็นที่พูดถึงกันในโซเชียล

 

ทว่า...

 

ในอนาคตเธอจำได้ว่าบริษัทนี้จะล่ม

 

ลี่อินจำได้ดีว่าทำไมบริษัทนี้ถึงล่ม ทั้งที่กำลังได้รับความนิยมจากกระแสของผู้ใช้มาก เพราะข่าวนั้นเองก็ค่อนข้างโด่งดัง จนกลายเป็นที่ถูกพูดถึงอยู่นานทีเดียว

 

“น่าสนใจ”

 

ในตอนนั้นดวงตาของลี่อินพลันฉายแววเหี้ยม ปากสีแดงเข้มกระตุกรอยยิ้มขึ้นมา ก่อนที่เธอจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบด้วยความสบายใจในเช้าวันนี้

 

....

 

            เมื่อถึงวันเซ็นต์สัญญา

 

            ลี่อินเดินทางไปยังบริษัทของต้นสังกัด ตามที่ประธานอู๋ได้นัดหมายไว้ เธอไปที่นั่นโดยไม่คิดว่าประธานบริษัทของ innébeau จะมาด้วยตัวเอง

 

            “สวัสดีค่ะ”

 

            ประธานของบริษัท innébeau เป็นชายวัยกลางคน สีหน้าท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรนัก แม้ตอนเขาพูดคุยกับประธานอู๋นั้นปกติดี แต่พอหันมาพูดคุยกับลี่อินแล้วกลับเต็มไปด้วยถ้อยคำแซะ

 

            “บริษัทของผมเสนอเงินไปมากเท่านี้ ทำไมผู้หญิงอย่างคุณถึงไม่รีบกระโดดใส่ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นมัน?”

 

            ลี่อินอยากจะหันไปชักสีหน้าใส่อีกฝ่าย หากไม่ติดว่าเธอยังมีหน้าตาต้องรักษา

 

ทำไมไม่รีบกระโดดใส่เหรอ?

 

เธอก็ต้องเลือกไหมล่ะ?

 

ในขณะที่หญิงสาวกำลังจรดปากกาลงเซ็นชื่อในสัญญา ประธานของบริษัทเครื่องสำอางที่ไม่ค่อยเป็นมิตร ก็ยังคงไม่หยุดคำพูดที่ไม่ให้เกียรติกัน

 

“ผู้หญิงอย่างคุณนี่หาเงินง่ายจังเนอะ แค่ถ่ายรูปก็ได้เงินขนาดนี้แล้ว”

 

“คะ?”

 

“ถ้าประธานอู๋ไม่บอกว่าคุณมีชื่อเสียงมาก ราคางานพื้นฐานของคุณก็เท่านี้ ทั้งยังต่อรองเรื่องสัญญากับผมเสียยืดยาว ผมไม่มีทางให้คุณถึงขนาดนี้หรอกนะ”

 

“แบบนั้นเหรอคะ?”

 

“คงเป็นนางแบบของประธานอู๋ใช่ไหม?” น้ำคำของเขาส่อแววเชิงดูถูกอย่างชัดเจน “แต่ในเมื่อทำสัญญาไปแล้ว ก็ทำงานให้มันคุ้มเงินผมด้วยล่ะ”

 

ลี่อินมองสบดวงตาของประธานเบื้องหน้า 

 

ในวินาทีนั้นเธอแทบอยากจะกระตุกรอยยิ้มเหี้ยมออกมา แล้วบอกเขาไปเลยว่าเธอเห็นอะไรในอนาคต เอาให้หน้าชากันไปข้างหนึ่ง

 

เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสุดท้ายบริษัทนี้ถึงล่ม

 

แต่เอาเถอะ...

 

ก็สมควรอยู่แล้วกับคนแบบนี้

 

ตอนนี้ก็แค่คอยรอดูคนหมดเนื้อหมดตัวอย่างมีความสุข แล้วก็รอฟังคำพูดขอโทษจากเขาในตอนจบก็พอ คนอย่างหวังลี่อินโดนตบหน้ายังไม่แค้นใจเท่าโดนดูถูก

 

เขาช่างกล้าพูดนัก

 

เดี๋ยวในอนาคตจะได้เห็นดีกันเลย

 

.......

 

ในอนาคตบริษัทนี้จะเกิดอะไรขึ้นนนน

เจ๊อินกำลังวางแผนการร้ายอะไรในหัวกันแน่?

ต้องมาติดตามกันต่อนะค้าาาาา

 

แต่สุดท้ายคือสงสารเฮีย

อุตส่าห์บอกคิดถึง เจ๊ดันเข้าใจผิดไปอีกแบบ 555

 

วันนี้มีภาพปกฉบับสมบูรณ์มาฝากกก

เล่ม 1
เล่ม 2

 

แล้วเจอกันจ้าาาา

 

ลาด้วย...

ไรต์ที่กำลังออดอ้อนรีดเดอร์ที่กำลังอ่านนิยาย 5555 // ขอบคุณสำหรับการติดตามมากเลยนะ งื้อออ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.669K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,239 ความคิดเห็น

  1. #23115 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 16:29

    ขอบคุณ
    #23,115
    0
  2. #18049 pommys (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:36
    รอดูตอนจบของบริษัทนี้
    #18,049
    0
  3. #17683 Luna_l (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:06

    ชอบบบบบ
    #17,683
    0
  4. #17041 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 13:43
    จัดการมัน
    #17,041
    0
  5. #14927 Run'Around (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:14
    อยากได้เป็นเล่มจังเลย มีแผน pre order ไหมคะ🤣🤣🤣
    #14,927
    1
    • #14927-1 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 47)
      11 พฤษภาคม 2563 / 15:17
      มีเร็วๆ นี้ค่า รออีกนิดนึงน้าาา
      #14927-1
  6. #10785 auar (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 20:58
    ชอบปกเล่มสอง ช่างงานดีกร๊าวใจเหลือเกิน
    #10,785
    0
  7. #9787 freshy358 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:46
    เอาแล้วววว
    #9,787
    0
  8. #9635 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 13:18
    สนุกมากค่ะ
    #9,635
    0
  9. #9578 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 11:15
    อยากรู้เลยนะครับว่าล่มเพราะอะไร 55555
    #9,578
    0
  10. #9547 talk_to_me (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 09:47

    ไร้ท์หายไปไหนค๊าาาาา เมื่อคืนก็รอจนดึกเลยยยย 😭
    #9,547
    1
    • #9547-1 ทศฐาณ์(จากตอนที่ 47)
      24 เมษายน 2563 / 16:35
      ประธานบริษัทคนนี้ชั่งฝีปากกล้ามาท้าทายอันอันเรอะ!!!!
      #9547-1
  11. #9545 mvpkamphon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 07:40

    ทำไมมีนิสเดวเองอ่ะคับ

    #9,545
    0
  12. #9543 copacabana (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 03:14
    วงวารเฮียเขานะครัช
    #9,543
    0
  13. #9539 noobeekusuma (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 00:16
    ทำไมปกรูปเฮียหล่อมากก
    #9,539
    0
  14. #9537 warin463 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 23:42
    สงสารเฮีย5555555.

    ปล.ปกน่ารักมากแม่เห้นแล้วอยากด้ายยยย
    #9,537
    0
  15. #9533 BearBear2911 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:43
    สงสารเฮียมาก 555
    #9,533
    0
  16. #9532 1612254 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:37
    เฮ่ออ สงสารเฮีย จะบอกชอบเขาก็ไม่กล้าจะออกตัวแรงก็กลัวเขาหนี ส่วนเจ๊ก็ยังไม่รู้ว่าเขาชอบ(ก็นะเฮียเก็บอาการณ์ดีจนเราหวั่นว่าจะนก) แล้วก็ขอไว้อาลัยแก่คนที่ว่าเจ๊นะ ขอให้โชคดี เหอะๆ
    #9,532
    0
  17. #9531 fah-fahh (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:37
    เห็นนกตัวใหญ่เลยค่าา555
    #9,531
    0
  18. #9530 luffypokpok (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:35
    หน้าปกสวยมากกกกก ตอนแรกที่ยังไม่เสร็จก็คิดว่าเฉยๆนะ แต่พอเสร็จแล้วรู้สึกว่ามันสวยอ่ะ
    #9,530
    0
  19. #9529 Someonepp (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:23
    โอ้ยยย อยากรู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เจ๊จะทำไรอีก ติดตามรอเลยจ้าาาา
    #9,529
    0
  20. #9527 sweetydow (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:31

    ม่ายสนจายยยยยยยหรอกกกกกก



    .... เปิดจองมะไหร่ เค้าจะรีบจองทันที ..... งื้อ ไวๆน้าาา

    #9,527
    0
  21. #9526 zeeuperr (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:27

    เอาเลยๆ ยึดมันนนน
    #9,526
    0
  22. #9525 lookmu_kaew (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:20
    รอหนังสืออออออ
    #9,525
    0
  23. #9522 graymoon30 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:06
    เข้มข้นจนหยุดอ่านไม่ได้
    #9,522
    0
  24. #9521 rambo&mm (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 20:56
    ยึดบริษัทมาเป็นของเราเลยเจ๊อิน
    #9,521
    0
  25. #9520 มีนพฤกษา (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 20:43

    สอยมาเลยจ้า เอามาเป็นขอตัวเลย ปากแบบนี้

    #9,520
    0