นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 : ชีวิตแบบเดิมที่หวนกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,863 ครั้ง
    19 เม.ย. 63

ตอนที่3

ชีวิตแบบเดิมที่หวนกลับมา

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

 

            ประตูห้องของลี่อินมีใครบางคนมาเคาะ หลังจากเพิ่งวางสายตงลู่ไปได้ไม่นาน

 

หญิงสาวก้มมองเวลาในมือถือ ก่อนพบว่าถึงเวลาทานอาหารเย็นแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เธอหน้าแหยขึ้นมาก็คือ เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าตัวเลขบอกเวลา มันโชว์เด่นหราบนหน้าจอรูปเธอคู่กับตงลู่ เพียงแค่เห็นก็ขนลุกชูชัน

 

เหม็นความรักเพ้อฝันจริงๆ

 

ต้องลบ!

 

“คุณหนูคะ ตอนนี้อาหารเย็นจัดเรียบร้อยแล้วนะคะ” มีเสียงเรียกดังเข้ามาในห้อง

 

“เดี๋ยวจะลงไปค่ะ” 

 

ลี่อินตอบรับ ขณะที่จัดการรูปหน้าจอชวนขนลุกนั่น เธอเปลี่ยนจากรูปคู่รักให้เป็นหน้าจอสีดำ เพื่ออำลาให้กับความรักและชีวิตห่วยๆ ในอดีต 

 

ลบแล้วก็ลืมไปให้หมดนั่นคือสิ่งที่ควรทำ!

 

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หญิงสาวก็เปิดประตูออกไปภายนอก ห้องของเธอแม้จะเป็นห้องเล็กๆ ทว่าแท้จริงบ้านหลังนี้ไม่เล็กเลย ตรงกันข้ามด้วยซ้ำไป คฤหาสน์ตระกูลหวังมีหรือจะเล็กได้?

 

ครอบครัวของเธอร่ำรวย บ้านหลังนี้ก็ใหญ่โต ทว่าเธอก็แค่ได้อยู่ในพื้นที่เล็กๆ ที่ห้องท้ายสุดของโถงทางเดิน เพราะแม่เลี้ยงต้องการบีบบังคับให้เธอเจียมเนื้อเจียมตัว

 

“อา... พอได้กลับมามองตัวเองในเวลานี้ ก็เพิ่งเห็นว่าฉันถูกบีบมากกว่าที่คิดนะ” ลี่อินเอ่ยแล้วก็ยกยิ้มเหยียดพลางส่ายหน้า เมื่อความทรงจำเก่าๆ หวนกลับมา 

 

ความจริงห้องนอนของเธอเคยเป็นห้องนอนใหญ่ติดระเบียง 

 

ทว่าเมื่อพ่อแต่งงานใหม่กับชู้ที่ลอบคบหากันมานาน หลังจากแม่ของลี่อินตายไปไม่ถึงเดือน ผู้หญิงชู้คนนั้นก็มาเชิดหน้าชูตาอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลหวัง พร้อมกับลูกชู้ที่อายุห่างจากลี่อินเพียงแค่ 2 ปีเท่านั้น 

 

ห้องของเธอกลายเป็นของลูกชู้อย่างลี่จู ด้วยเหตุผลง่ายๆ จากปากของแม่เลี้ยงที่วางอำนาจทันทีที่มาถึง 

 

“ถือว่าให้น้องนะลี่อิน น้องเพิ่งมาอยู่จะได้สบายใจ ถึงยังไงพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ไม่สิ... พวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันมาตลอดนี่”

 

น้องจะได้สบายใจเหรอ...?

 

แม่ของเธอเพิ่งเสียไปไม่ถึงเดือน พ่อกลับแต่งงานใหม่ และมีลูกที่อายุห่างจากเธอแค่สองปีมาปรากฏตัวทันที ตอนนั้นลี่อินอายุ 15 ปี ส่วนลี่จูอายุ 13 ปีแล้ว ต่อให้เธอโง่มากแค่ไหนก็ดูออกว่าพ่อของเธอนอกใจแม่ตั้งแต่แต่งงานกันในช่วงสองปีแรก

 

และน่าบัดซบที่เธอไม่เคยรู้เลย

 

ลี่อินเคยคิดว่าครอบครัวของตัวเอง แม้จะไม่อบอุ่นมากเพราะพ่อไม่ค่อยมีเวลา แต่ก็เป็นครอบครัวธรรมดาที่เรียบง่าย จนกระทั่งเธอได้รู้ความลับของครอบครัวในวันนั้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนมุมมองของเธอไปทันที 

 

และนับจากวันนั้น 

 

บ้านหลังนี้ก็เหมือนไม่เคยใช่ที่ของเธอ...

 

ลี่อินคิดแล้วก็ถอนหายใจ ปกติคนทั่วไปหากได้กลับมาบ้านเก่าคงรู้สึกยินดีไม่น้อย แต่ความทรงจำที่เธอมีในสถานที่แห่งนี้คือความว่างเปล่า ส่วนความรู้สึกที่มีมาตลอดจนฝังใจคือ ความอึดอัด ความระแวง และการถูกบีบจนเหมือนคนนอก

 

หรือจะพูดว่าเธอกลายเป็นคนนอกดี?

 

พอนึกไปนึกมา เวลานี้ลี่อินได้แต่นึกสงสารตัวเองในวัยเด็ก จนคิดไม่ออกเลยว่าเธอในอดีตฝืนทนอยู่ในบ้านหลังนี้ได้ยังไงมาตั้งหลายปี ทั้งยังอยู่ในสภาพที่เจียมเนื้อเจียมตัวอีก เธออยู่ที่นี่ตั้งแต่อายุ 15 ปี จนกระทั่งอายุ 24 ปี นับรวมเวลาแล้วก็ 9 ปีถึงจะออกไปมีบ้านเป็นของตัวเอง

 

ลี่อินหวนคิดถึงอดีตพวกนั้นตลอดทางเดินที่แสนคุ้นเคย แม้สีหน้าจะไม่ได้นึกสลดใจต่ออดีตเหล่านั้นอีกแล้ว แต่รอยยิ้มเหยียดหยามบนใบหน้าก็ยังปรากฏอยู่ตลอดเวลา 

 

สองขาของเธอก้าวลงบันไดวน มือจับราวบันได ส่วนปากก็ฮัมเพลงไปเรื่อยเปื่อย ในหัวปรากฏภาพความทรงจำในบ้านหลังนี้อีกมากมาย รู้ตัวอีกทีเธอก็มาถึงห้องทานอาหารกว้างใหญ่แล้ว

 

และที่นั่นว่างเปล่า...

 

“ทุกอย่างเหมือนเดิมจริงๆ” ลี่อินกล่าวแล้วก็นั่งประจำที่

 

คนในบ้านหลังนี้ไม่ค่อยได้อยู่กันพร้อมหน้า พ่อของเธอมีงานมากมายต้องทำ ซึ่งหนึ่งในสิ่งเหล่านั้นก็คงเป็นการไปดูแลครอบครัวเล็กๆ ทั้งหลายที่ยังแอบซุกซ่อนอยู่อีกเยอะแยะ กว่าทุกคนจะรู้ก็ผ่านไปหลายสิบปี จนเขาเสียชีวิตไปแล้ว ทายาทจากบ้านเล็กบ้านน้อยพวกนั้นจึงมาปรากฏตัว เพราะต้องการมรดกของตระกูลหวัง 

 

ลี่อินยังจำได้ดี 

 

ตอนพ่อของเธอเสียไป เธอยังไม่ทันหายเศร้า ก็ต้องมานั่งจัดการแบ่งมรดกให้กับทายาทมากมายของเขา วุ่นวายตามเรื่องว่าเป็นตัวจริงหรือปลอม

 

ส่วนแม่เลี้ยงของเธอ หรือก็คือแม่ของลี่จู คงรู้ดีว่าสามีของตนเองมีบ้านเล็ก เวลาส่วนใหญ่จึงออกไปช็อปปิ้งข้างนอก หรือไม่อย่างนั้นก็เสริมสวยสร้างเสน่ห์ให้ตนเอง ใช้เงินฟุ้งเฟ้อ กอบโกยเอาความสุข เพราะก็คงไม่รู้ว่าจะโดนคนอื่นมาแทนที่ตอนไหน

 

บ้านหลังนี้นอกจากกองเงินทองที่ชวนอุ่นใจแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างที่ ‘บ้าน’ ควรเป็นเลยสักอย่าง และคงเป็นเพราะลี่อินเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนี้ เธอถึงจริงจังกับการคบหาตงลู่ ไม่ใช่เพียงแค่คบหาแบบคู่รักทั่วไป เธอคิดถึงขั้นวางแผนแต่งงานในอนาคต

 

เธอไม่อยากผิดพลาด 

 

แต่สุดท้ายเธอก็พลาดพลั้งครั้งใหญ่ไปในที่สุด เพราะลืมคำนึงเลยว่าเขาอาจจะเป็นคนที่ห่วยแตกมากก็ได้เมื่อเวลาผ่านไป ยิ่งเธอจริงจังกับการคบหาผู้ชายคนเดียวยิ่งแล้วใหญ่

 

ผู้ชายดีๆ มันหายาก 

 

ลี่อินนั่งทานอาหารของตัวเองไปเรื่อยๆ ส่วนสายตาก็สอดส่องไปโดยรอบ ในหัวกำลังคิดถึงแผนการที่ตัวเองจะทำต่อจากนี้

 

เธอย้อนกลับมาในวัย 22 ปี

 

ในอดีตเธอจะใช้เวลาอยู่ในบ้านหลังนี้ไปอีกประมาณสองปี ก่อนที่จะเก็บเงินไปหาซื้อคอนโดสักแห่งอยู่ แต่ในตอนนี้เธอกำลังคิดแผนการที่จะทำให้ตัวเองตั้งตัวได้เร็วขึ้น

 

เธอจะได้ออกไปจากบ้านหลังนี้เสียที

 

เพราะการอยู่ที่นี่นับจากที่แม่เลี้ยงคนนั้นมา เธอรู้สึกถึงความผิดหวังในครอบครัว และรู้สึกถึงการเป็นคนนอก แม่เลี้ยงก็มีแต่กดหัวให้เธออยู่ภายใต้อำนาจ 

 

ส่วนพ่อไม่เคยมีเธออยู่ในสายตา 

 

ไม่สิ...

 

ความจริงช่วงนี้เธอก็พออยู่ในสายตาของเขาบ้าง เพราะว่าแฟนของเธอคือตงลู่ ครอบครัวของเขาร่ำรวยและมีหน้ามีตาในสังคม พ่อของเธอชอบเขามาก และต้องการผลประโยชน์จากการแต่งงานของเธอกับเขาในอนาคต

 

นอกจากนี้เธอจะมีตัวตนอีกครั้งหนึ่งในตอนที่อายุ 30 ปี 

 

พ่อโทรหาเธอเป็นครั้งแรก หลังจากที่อยู่กันคนละบ้านมาหลายปี เพื่อบอกว่าตระกูลหวังกำลังจะล้มละลาย และเขาต้องการให้เธอช่วยเหลือ 

 

ลี่อินตอนนั้นสามารถยืนได้ด้วยลำแข้งตัวเอง ธุรกิจที่ลงทุนไปก็ได้กำไรมหาศาล เธอไม่มีปัญหาหรอกที่จะช่วยเหลือครอบครัว 

 

แต่ที่ทำให้รู้สึกสงสัยในใจก็คือ ถ้าพ่อไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินทอง

 

เขาคิดจะโทรหาเธอบ้างไหม?

 

มือของลี่อินกำช้อนส้อมแน่น แววตาฉายความเย็นชา เมื่อความทรงจำในอดีตพวกนั้นกำลังหวนกลับมา ซึ่งช่วยไม่ได้ในเมื่อบรรยากาศของบ้านหลังนี้มันทำให้เธอคิดภาพในอดีต

 

น่ารำคาญใจเสียจริง!

 

ลี่อินพยายามสะบัดหัวขับไล่ความคิดวุ่นวายเหล่านั้นออกไป ก่อนจะลงมือทานอาหารต่อ และตอนนั้นเองที่มีเสียงเดินตรงมาที่ห้องรับประทานอาหาร พร้อมกับเสียงทักทายอันสดใสดังเจื้อยแจ้วอยู่เบื้องหลัง

 

“อ้าวพี่อิน!” 

 

เจ้าของเสียงกล่าวแล้วก็เดินมาจับไหล่ทั้งสองข้างของลี่อินจากเบื้องหลัง ไม่ได้มีจิตสำนึกหรือมีมารยาทต่อคนที่กำลังกินอาหารเลยสักนิด

 

เธอโน้มหน้ามาหาใกล้ ก่อนจะกล่าวต่อ “วันนี้ลงมาเร็วจังเลยนะคะ อารมณ์ดีอะไรเหรอ? ไม่ใช่ว่ากำลังโกรธแฟนหล่อๆ รวยๆ คนนั้นของพี่เหรอคะ? หรือคืนดีกันแล้วล่ะ?”

 

ลี่อินหันไปมองคนทักทันที แน่นอนว่าคงไม่ใช่ใครที่ไหน

 

ลี่จู...

 

น้องสาวคนนั้นนั่นเอง

 

แต่การสนใจเรื่องแฟนคนอื่นของน้องสาวคนนี้มันออกจะมากเกินไป พอคิดได้แบบนั้น ลี่อินก็หันไปมองสบดวงตาน้องสาวต่างแม่

 

ในแววตาฉายชัด

 

เธอพร้อมโต้ตอบอีกฝ่าย

 

ลี่จูกล้ามาหาเรื่องกับลี่อินในตอนนี้ นางมารร้ายอย่างเธอมีหรือจะยอมเหมือนในอดีต ครั้งนี้เธอจะทำให้อีกฝ่ายได้รู้สึก

 

 

________

วันนี้น่าจะมาอีกตอนหนึ่งนะคะ

ช่วงนี้อยู่บ้านยาวๆ ไรต์ต้องเรียนออนไลน์อยู่ที่บ้าน เลยว่างไปเลย อีกอย่างทุกคนก็ต้องเก็บตัวอยู่บ้านเหมือนกัน ไรต์เลยจะมาลงบ่อยๆ ทุกคนจะได้อ่านเล่นอยู่บ้าน จะได้ไม่เหงาเนอะ

โรคระบาดน่ากลัวขึ้นทุกวัน ทุกคนรักษาสุขภาพนะคะ อย่าออกไปข้างนอกบ่อย ถ้าออกไปต้องป้องกันตัวเอง และอย่าลืมล้างมือบ่อยๆ น้า ไม่เอามือไปสัมผัสหน้าด้วย ช่วงนี้เป็นห่วงมากๆ เลยค่ะ

แล้วเจอกันน้า~~~

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.863K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,239 ความคิดเห็น

  1. #19403 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:12
    จัดให้สุด
    #19,403
    0
  2. #18801 ฺBedroom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 14:32
    จัดการเลยค่า
    #18,801
    0
  3. #18063 0973127518 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 17:06
    ทำไมเราอ่านตงลู่ เป็น ลุงตู่
    #18,063
    2
    • #18063-1 pabipiba(จากตอนที่ 3)
      13 กันยายน 2563 / 15:34
      จับมือ...
      #18063-1
    • #18063-2 pabipiba(จากตอนที่ 3)
      13 กันยายน 2563 / 15:34
      อ่านเป็น ลุงตู่ เหมือนกัน555+
      #18063-2
  4. #17445 Luna_l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    จัดไปเลยนางเอกกก
    #17,445
    0
  5. #16510 kakallll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:08

    แงงงงชอบบบบบ
    #16,510
    0
  6. #13786 9minx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 15:50
    ชอบจังนางเอกร้ายๆ ฉลาดๆ
    #13,786
    0
  7. #13674 RussLyga (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:55
    หวังว่า กลับมาครั้งนี้ นางเอกจะมีลูกได้น่ะแม่ ไม่งั้นละง่อยแน่เลยค่ะ
    #13,674
    0
  8. #10842 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 14:53
    แอบน่าสงสารนะเจออะไรแบบนี้ ครอบครัวที่ไม่มีครอบครัว
    #10,842
    0
  9. #9471 kwunrudee900 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 12:57
    ชอบเวอร์
    #9,471
    0
  10. #7777 rainy_blue_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 02:59
    อ๋อ ครอบครัวนังก็ร้าย
    #7,777
    0
  11. #6771 cherryme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 21:29
    นังหวังแฟนพี่ตั้งแค่แรกสินะ หึ
    #6,771
    0
  12. #6659 FA-I* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 20:49
    เดือดไฟลุก
    #6,659
    0
  13. #4990 katekate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:37
    แสบๆ ทั้งนั้น แต่ละตัว
    #4,990
    0
  14. #3930 ktrt-m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 15:10
    ชอบอ่ะ ไรท์บิ๊วอารมณ์โกรธได้ดีมาก นี่อินมาก
    #3,930
    0
  15. #3817 mariko102548 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:52

    น้องสาวนี้มีความอยากรู้อยากเห็นเรื่องคนอื่นมากมายจังเลยนะ;)
    #3,817
    0
  16. #3762 Airzaa1810 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 21:11
    จะด่าว่าเสือ_ก็ดูจะแรงไป
    #3,762
    0
  17. #2442 Amarry (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 06:09
    เอาเลย ถ่ายโอนเงิน ยักยอกเงิน เลิกสนคำว่าครอบครัว เลิกแคร์คำว่าพ่อ เพราะมันไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แม่เธอจากไปแล้ว กวาดเงินแล้วชิ่งเถอะ โนสนโนแคร์ไปเลย
    #2,442
    0
  18. #2276 Fah_Nueafah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 18:07
    เสือ-ก!!!!!!!!!
    #2,276
    0
  19. #1984 H-ray (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 19:19
    เราตามมาจากเรื่องพี่ใหญ่นะ แต่มาอ่านเรื่องนี้มันทะ-ๆ เหมือนโครงสร้างจะมีปัญหา นางร้ายถูกพ่อไม่สนใจ มีบ้านเล็กบ้านน้อย สมควรกลัวการแต่งานหรือการมีครอบครัวเพราะจะเป็นเหมือนแม่และตัวเองที่ถูกทอดทิ้งไม่ค่อยมาเหลียวแล ซึ่งนางร้ายดันอยากมีครอบครัว อยากแต่งงานไวๆ เราว่าไรท์อธิบายเนื้อหาขัดแย้งกันอ่ะ ถามว่ามีไหมที่เกียจครอบครัวแบบที่ตัวเองเผชิญ ดั้งนั้นเราต้องเลือกคนเป็นสามีดีๆที่จะรักเรา เข้าข้างเรา เข้าใจเรา ไม่ใช่เราถุกใจผู้ชายคนนี้ที่นิสัยเหมือนตัวเอง
    #1,984
    2
    • #1984-1 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 3)
      7 เมษายน 2563 / 19:59
      เรื่องความคิดของนางเอกนี่ ไรต์วางมาหมดแล้ว และทุกอย่างเป็นไปตามนิสัยของเขานะคะ
      นางเป็นพวก take risk กล้าเสี่ยงเพื่อกำไรสูง ไม่ใช่พวก play safe ค่ะ ความคิดที่คุณบอกมันเป็นลักษณะของคน play safe เนอะ คือขอให้ตัวเองปลอดภัยไว้ก่อน
      แต่นางเอก take risk พอเห็นพ่อมีบ้านเล็กบ้านน้อย ในใจคนอย่างนางมันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความท้าทายว่าฉันจะจริงจังกับแฟนของฉัน แล้วจะประสบความสำเร็จในเรื่องครอบครัว คอยดูฉันสิ ประมาณนี้ค่ะ
      เอาไว้ไรต์ค่อยไปอธิบายให้มันยาวขึ้นละกันนะคะ
      #1984-1
    • #1984-2 Monky.d(จากตอนที่ 3)
      8 เมษายน 2563 / 07:20
      ทำไมคนที่มีปมเรื่องครอบครัวต้องกลัวที่จะมีครอบครัวด้วยล่ะ คนเรามีหลายแบบ บางคนเขาก็อยากมีครอบครัวที่อบอุ่นบ้าง โหยหาความรัก ถ้ากลัวการแต่งงานสักวันจะได้มีไหมครอบครัวที่อบอุ่นน่ะฮึ คุณ H -ray นี่มองโลกด้านเดียวเกินไปจริง ๆ ตัดสินนางเอกจากมุมมองที่คับแคบของตัวเองเกินไปนะ คุณควรออกไปดูโลกข้างนอกบ้างนะ อ่านแล้วรู้เลยว่าความคิดยังไม่โต
      #1984-2
  20. #1940 โบว์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 02:59

    เศร้ามาก

    #1,940
    0
  21. #1698 PuiPui--r (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 11:13
    อย่ามัวรำลึกความหลังอยู่เลยยาย กลับมาก็กวาดให้เรียบ
    #1,698
    0
  22. #1613 TasaneePimmy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 23:54
    ทำไมสางเอกจังอ่อนแออยู่ กลับมาถ้าไม่ทำให้อะไรดีขึ้นก็อย่ากลับมาเลยค่ะ
    #1,613
    0
  23. #1274 Tanz Giroro (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 04:23
    หวังว่าจะไม่โลกสวยนะคะ ผ่านชีวิตมาจนแก่ตายแล้ว
    #1,274
    0
  24. #1005 satori102 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 11:10
    น่าจะดอยหน้ามันสักที
    #1,005
    0
  25. #874 เงาสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 20:06
    น้ำมากไปหน่อย
    #874
    0