นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22 : เวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,385 ครั้ง
    5 เม.ย. 63

ตอนที่ 22

ยืดเวลา

 

 

          ตงลู่วางสายจากรุ่นพี่ชางอวี่

 

สีหน้าของเขานิ่งสงบ เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองกระทำลงไป เขาเพิ่งบอกให้รุ่นพี่ถอนตัวลี่อินออกจากงานโฆษณา โดยกำชับเอาไว้ว่าเรื่องนี้ห้ามให้เธอรู้ตัวเด็ดขาด เพราะหากลี่อินรู้เข้า 

 

เขาคงโดนต่อว่าสารพัด

 

ปกติเขาไม่ใช่คนที่ขัดขวางการทำงานของลี่อิน ที่ผ่านมาปล่อยให้แฟนสาวของตัวเองลุยเดี่ยวได้ตามความตั้งใจ ส่วนตนเองก็คอยมองอยู่เบื้องหลัง

 

ทว่า...

 

ในครั้งนี้เขารับรู้ถึงความไม่ถูกต้องบางอย่าง

 

ทั้งจากตัวของลี่อินที่ค่อนข้างเย็นชา ไปจนถึงผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นที่เขาเคยเจอ สองคนนั้นเคยนั่งบนรถคันเดียวกัน คุยอะไรกันบ้างเขาก็ไม่รู้ แค่ต้องคิดว่าหากปล่อยให้ลี่อินไปทำงานกับคนแบบนั้นอีก เขาก็นอนหลับไม่ได้แล้ว

 

เพราะถ้าลี่อินไปรักคนอื่นล่ะ?

 

เขาทนเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก ลี่อินจะไปรักใครนอกจากเขาไม่ได้ และคนอย่างเขาถ้าอยากได้อะไร ก็ต้องได้มันมาเท่านั้น ไม่เว้นแม้แต่หัวใจของลี่อิน หรือต่อให้ไม่ได้หัวใจของเธอมา อย่างน้อยร่างกายของเธอก็ต้องเป็นของเขา

 

ใครหน้าไหนก็แย่งเธอไปไม่ได้! 

 

สุดท้ายตงลู่จึงเลือกใช้วิธีการที่ไม่น่าอภัย เขาโทรไปหารุ่นพี่ชางอวี่โดยตรง แล้วเสนอเงินทุนก้อนหนึ่งให้กับรุ่นพี่ เพื่อแลกกับการถอนตัวลี่อินออกจากงานโฆษณา

 

บริษัทโฆษณาของรุ่นพี่ชางอวี่เพิ่งเปิดใหม่ แน่นอนว่าเงินทุนเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าได้เงินทุนมาโดยแลกกับการแค่เอาตัวของนางแบบคนหนึ่งออก รุ่นพี่ชางอวี่ก็ไม่มีอะไรเดือดร้อน เพราะนางแบบคนอื่นก็ยังมีเหลือเยอะแยะ สวยน่ารักเหมือนลี่อินก็มีให้เลือกตั้งมาก

 

ดังนั้นรุ่นพี่จึงยอมทำให้ตงลู่แต่โดยดี

 

ตงลู่คิดแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะโอนเงินตามจำนวนที่ตกลงไว้ให้รุ่นพี่ชางอวี่ไป เมื่อเสร็จสิ้นเขาก็ทิ้งตัวลงนั่งด้วยความเหนื่อยใจ ซึ่งไม่ใช่เหนื่อยล้าร่างกาย แต่เป็นหัวใจที่เจ็บปวดมากขึ้นทุกวัน

 

เขารู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันผิดต่อลี่อินมาก

 

แต่...

 

ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงยืนยันที่จะทำสิ่งนี้อยู่ดี ไม่มีทางที่อะไรจะมาเปลี่ยนใจของเขาได้ จนกว่าลี่อินจะเป็นของเขาแล้วเท่านั้น

 

จนกว่าเธอจะแต่งงานกับเขา...

 

“บางทีผมอาจจะต้องทำให้คุณพ่ายแพ้เร็วขึ้นลี่อิน”

 

 

.....

 

 

สองวันผ่านไป

 

การตัดสินใจเลือกตัวนางแบบเสร็จสิ้น แต่สิ่งที่ทำให้ชางอวี่ต้องกลืนน้ำลายเลยก็คือ ชื่อนางแบบที่หยางเสี่ยวหมิงต้องการคือคนที่เขาถอนรายชื่อออกไปโดยพลการ

 

หวัง ลี่อิน

 

“หวังลี่อินเหรอครับ?”

 

“ใช่แล้วค่ะ”

 

หยางเสี่ยวหมิงไม่ได้มาที่นี่ด้วยตัวเอง แต่เป็นทีมงานฝ่ายการตลาดของบริษัทมาแทน ดังนั้นบรรยากาศจึงไม่ดูน่ากลัวเกินไปนัก และชางอวี่ยังพอกล้าที่จะเปิดอกพูดคุย

 

“ทำไมถึงต้องเป็นหวังลี่อินครับ?”

 

“เพราะคุณหวังลี่อินเป็นหญิงสาวที่ตรงตามคอนเซปต์ของแบรนด์คลินิกเรา ที่สำคัญคือนี่เป็นคำตัดสินโดยตรงมาจากท่านประธานค่ะ”

 

“แต่ผมว่ามีคนอื่นที่เหมาะกว่ามากนะครับ” ไม่ว่าเปล่า มือของชางอวี่ยังเปิดแฟ้มรายชื่อนางแบบ เพื่อนำเสนอให้ดูอีกด้วย 

 

ทีมงานด้านการตลาดมองชางอวี่ สองคิ้วขมวดด้วยความงุนงง ก่อนจะยกยิ้มแล้วน้อยแล้วกล่าวต่อ “คำตัดสินออกมาแล้วนะคะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเปลี่ยนใจค่ะ”

 

“ขอโทษครับ”

 

“ติดปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”

 

“คือว่า...” ชางอวี่ถอนหายใจ ก่อนจะเล่นละครมาหนึ่งฉาก “ผมไม่คิดว่าพวกคุณจะเลือกหวังลี่อิน เลยไม่ได้เตรียมการมาล่วงหน้าสำหรับแก้ไขปัญหานี้”

 

“ปัญหา?” 

 

“คือ... เมื่อเช้านี้เลยครับ เธอโทรมาบอกยกเลิกงานกับผม บอกว่าไม่อยากทำงานแล้ว ถ้าได้รับเลือกก็ปฏิเสธไปได้เลย”

 

“ยกเลิกโดยไม่แจ้งล่วงหน้าเหรอคะ?”

 

“ใช่ครับ” ชางอวี่พยักหน้า เขาทำสีหน้าเศร้า “ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะครับ ทั้งที่วันนี้นัดเซ็นต์สัญญากันแท้ๆ”

 

“นั่นสิคะ ฉันก็เตรียมทุกอย่างมาพร้อมแล้วด้วย เพราะคิดว่าวันนี้จะได้ส่งเอกสารทั้งหมดให้คุณ เพื่อจัดการงานในขั้นต่อไป” 

 

“ผมก็ไม่คิดว่าลี่อินจะไร้ความรับผิดชอบแบบนี้ คือผมไม่อยากจะพูดเยอะนะครับ เพราะมันคงเหมือนกำลังแก้ตัว แต่หวังลี่อินมาแคสติ้งงานนี้ เพียงเพราะอยากทำอะไรใหม่ๆ เท่านั้น แต่เธอไม่ได้ตั้งใจมากเท่าไหร่หรอกครับ อย่างว่า... เธอเป็นลูกสาวในครอบครัวคนรวย โดนตามใจมาจนเคยตัว เลยเอาแต่ใจแบบนี้แหละครับ”

 

“แบบนี้ก็แย่เลยสิคะ”

 

“ใช่ครับ ถ้าอย่างนั้นลองเปลี่ยนเป็นคนอื่นดูไหมครับ?”

 

“ท่านประธานไม่ได้ให้รายชื่อสำรองเอาไว้ เพราะคนเดียวที่เลือกคือคุณหวังลี่อิน ส่วนในเอกสารก็มีแต่รายละเอียดงานที่วางไว้เพื่อคุณหวังลี่อินเท่านั้น ถ้าเปลี่ยนก็ต้องทำสัญญาฉบับใหม่ ที่สำคัญฉันคงไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินใจแทนได้ ดังนั้นขอติดต่อท่านประธานสักครู่นะคะ”

 

“ครับ ขอโทษที่ทำให้ยุ่งยากนะครับ”

 

เมื่อฝ่ายการตลาดสาวเดินออกไป ชางอวี่ก็ถอนหายใจโล่งอก โชคดีที่สมองของเขาคิดคำพูดโกหกเหล่านั้นออกทัน จึงไม่ทำให้อีกฝ่ายจับพิรุธได้เลย

 

จนเวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ฝ่ายการตลาดสาวก็กลับมา 

 

“เป็นยังไงบ้างครับ คุณเสี่ยวหมิงต้องการเปลี่ยนตัวนางแบบเป็นใครครับ? ผมจะรีบติดต่อไปให้ทันที แล้วสามารถเริ่มงานได้ภายใน 3 วัน ส่วนสัญญารอเซ็นต์ภายหลังได้ครับ” ชางอวี่เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น แสดงถึงความจริงจังในการทำงานนี้

 

“ท่านประธานบอกว่า ถ้าไม่ได้คุณหวังลี่อินก็ให้ยืดเวลางานออกไปก่อนค่ะ”

 

“ยืดเวลา?”

 

“ใช่ค่ะ” 

 

“แล้วยืดเวลานี่... นานเท่าไหร่ครับ?”

 

“ท่านประธานไม่ได้ระบุชัดเจน แต่คิดว่าอย่างต่ำก็น่าจะประมาณเกือบสองอาทิตย์ เนื่องจากตารางงานของท่านประธานยุ่งมากเลยค่ะ เพราะมีติดต้องเดินทางไปต่างประเทศด้วย คงไม่สามารถดำเนินการเรื่องสัญญาได้ทันในเร็วๆ นี้แน่นอนค่ะ”

 

“แต่... มันแค่การเลือกนางแบบนะครับ”

 

“ท่านประธานเป็นคนละเอียดกับงานมากค่ะ ถ้างานไม่ดีดังใจก็ไม่ปล่อยออกมาดีกว่า อีกอย่างนี่เป็นคำสั่งโดยตรง ฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากชี้แจงให้คุณฟัง”

 

ฝ่ายการตลาดสาวเอ่ยต่อ “เพื่อความสบายใจของคุณ ทางเราจะโอนเงินสำหรับค่าดำเนินการที่ผ่านมาในส่วนที่เหลือให้คุณ แต่เรื่องงานและสัญญาต่อจากนี้คงต้องรอไปก่อนระคะ”

 

ชางอวี่เบิกตากว้าง

 

งานของเขาโดนยืดเวลา!

 

สัญญาณมาแบบนี้ชักไม่ค่อยเข้าท่า 

 

อีกฝ่ายพูดเรื่องการจ่ายเงินค่าจัดหานางแบบ นั่นหมายความว่าโปรเจ็กต์ในส่วนงานแรกถือว่าจบกัน ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะพลาดงานชิ้นใหญ่หลังจากนั้นไป

 

เพราะงานในครั้งนี้มีมากกว่านั้น 

 

หากดำเนินการในขั้นต้นอย่างการจัดหานางแบบที่เหมาะสมได้ หยางเสี่ยวหมิงจะทำสัญญาระยะยาวถึงหนึ่งปี ไม่ใช่แค่การจ้างต่อหนึ่งชิ้นงาน อีกทั้งงบประมาณของอีกฝ่ายต่อหนึ่งโปรเจ็กต์ยังไม่มีกำหนด เพราะเงื่อนไขที่ต้องการมีเพียงอย่างเดียวคือ ทำงานออกมาให้ตรงตามใจหยางเสี่ยวหมิงที่สุดเท่านั้น

 

สำหรับงานโฆษณาตัวนี้ ถือว่าเป็นงานใหญ่ที่สุดเท่าที่บริษัทโฆษณาที่เพิ่งเปิดใหม่ของเขาเคยได้รับ สัญญาระยะยาว งบประมาณไม่อั้น โปรเจ็กต์เข้ามาตลอดปี

 

นี่มันคืองานชิ้นใหญ่ เขาต้องคว้าไว้ให้ได้!

 

เขาไม่คิดเลยว่าเรื่องการถอนตัวลี่อินออก มันจะส่งผลต่องานขนาดนี้เลย ทว่าสิ่งที่ทำให้รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาคือ ทำไมหยางเสี่ยวหมิงถึงต้องเรื่องมากขนาดนี้

 

ถ้าเป็นบริษัทอื่นก็คงจบเรื่องไปแล้ว!

 

นี่มันเรื่องใหญ่กว่าที่คิด... 

 

จนเขาได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี

 

 

....

 

 

ทางด้านของหยางเสี่ยวหมิง

 

เขาเพิ่งได้รับข่าวมาจากทีมงานฝ่ายการตลาด ว่าหวังลี่อินถอนตัวออกจากงานโดยไม่แจ้งล่วงหน้า และนั่นทำให้เขาเกิดความสงสัยทันที เพราะจากเหตุผลที่บริษัทโฆษณาบอกมา หวังลี่อินถอนตัวจากงานของเขากะทันหัน เพราะอีกฝ่ายเอาแต่ใจ และมาทำงานเพียงเล่นๆ เท่านั้น

 

ทว่า...

 

เท่าที่เขาจำได้

 

เธอไม่ใช่คนที่ดูเหมือนทำเล่นเลยสักนิด

 

ตอนที่คุยกับลี่อินส่วนตัว หญิงสาวก็แสดงออกถึงความตั้งใจชัดเจน สายตาที่เธอมองมา เขายังจำได้แม่นยำ มันเป็นสายตาของคนที่ตั้งใจจริง ทั้งยังดื้อด้านจนกว่าตัวเองจะทำสำเร็จเท่านั้น ไม่ใช่สายตาของคนโลเลหรือโกหก แล้วคนแบบเธอจะมาทำงานด้วยความนึกสนุก จนนึกอยากถอนตัวตอนไหนก็ได้เพียงแค่นั้นเหรอ? 

 

หยางเสี่ยวหมิงเอนหลังพิงเก้าอี้ นิ้วมือควงปากกาด้วยความครุ่นคิด 

 

เขานึกไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้น ตอนที่แฟนหนุ่มมารับเธอ แล้วแสดงความไม่พอใจออกมา พอเชื่อมโยงไปถึงสาเหตุที่ลี่อินได้เข้ามาแคสติ้งงาน เพราะเป็นรุ่นน้องของประธานบริษัทโฆษณา

 

เขาก็คิดว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง 

 

สุดท้ายเขาจึงบอกให้ฝ่ายการตลาดหาช่องทางติดต่อหวังลี่อินมาให้เขาเป็นการส่วนตัว แล้วบอกยืดเวลาการทำโฆษณาไปก่อน จนกว่าเขาจะตรวจสอบทุกอย่างได้ชัดเจน 

 

เพราะถ้ามีคนเล่นไม่ซื่อกับเรื่องนี้

 

เขาคงต้องสั่งสอนสักเล็กน้อย

 

คนอย่างเขา ภายนอกแม้ดูสุภาพ แต่เขาไม่ใช่คนใจดี โดยเฉพาะเรื่องการทำงาน เขาจริงจังมากทุกรายละเอียด และถ้าบริษัทโฆษณานั่นไม่มีความซื่อตรงต่อหน้าที่ ไร้ความรับผิดชอบอย่างมืออาชีพ และมองเขาเขาเหมือนลูกค้าที่ไม่รู้เรื่อง จนจะส่งงานอะไรให้ก็ได้

 

เขาก็คงต้องทำบางอย่างให้ฝ่ายนั้นได้รู้ 

 

ว่าหยางเสี่ยวหมิงไม่ใช่เพื่อนเล่น 

 

.....

ถ้าเรื่องมันโป๊ะแต่งขึ้นมา 

อย่าว่าแต่ทำแบบนี้เจ๊อินจะโกรธ 

เฮียหมิงก็รู้สึกเหมือนโดนกระตุกหนวดนา

 

วันนี้มาช้า เพราะเมื่อวานแอคทีฟเกินไป 5555

แล้วมาติดตามกันต่อ

ปล.ถ้ามีคนอยากอ่านต่อเยอะ คอมเมนต์เยอะ กำลังใจรัวๆ วันนี้ไรต์ก็จะฮึบ ลุกจากความขี้เกียจมาต่อเลยนะค้าาาา

อิอิ 

ลาด้วย... ท่าทางของพวกเราตอนนอนรอคนโดนจับโป๊ะค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.385K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,236 ความคิดเห็น

  1. #23113 HaHaZaJang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 12:55
    ทำไมอ่านคำว่า “ตงลู่” ชอบเปลี่ยนเป็น “ลุงตู่” ทุกทีให้ตายสิ
    #23,113
    0
  2. #23102 ppom1960 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 13:19
    นี่แหละคนจริงจัดการเลยเฮียหมิง
    #23,102
    0
  3. #23039 บิลเลียส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:12
    ตงลู่เป็นตัวละครแบบที่บิดเบี้ยว เป็นตัวละครที่ต่อให้เลวกว่านี้คนอ่านที่เข้าใจและมองเขาตามแบบของจิตวิทยาจะรู้สึกสงสารมากกว่าเกลียด
    #23,039
    0
  4. #21784 asteriory (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 13:06
    ชอบจังพระเอกฉลาดเนี่ย
    #21,784
    0
  5. #19821 Wan_NY (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 22:40
    หึๆๆๆๆ พี่หมิงไม่พลาดอยู่แล้ววว
    #19,821
    0
  6. #17482 Luna_l (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 01:48
    เฮียหมิงฉลาดเว้ย อิรุ่นพี่กับนังตู่เตรียมตัว
    #17,482
    0
  7. #15345 150221 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 17:51
    ชอบพระเอกนะฉลาดแต่ใช่คนนี้มั้ยไรท์
    #15,345
    0
  8. #14915 JPsn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 12:16
    นังตัวดี!!!!
    #14,915
    0
  9. #13790 Krataituaglom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:00
    ทั้งเจ๊และเฮีย ไม่ใช่คนที่จะมาเล่นด้วยได้นะจ๊ะ555555 ลาก่อนรุ่นพี่
    #13,790
    0
  10. #11619 joice0808 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 03:20

    นี่ยังจีบน้องอินไม่ติด เลยนะครับคุณนายหยาง (ออกตัวแรงเชียว) ลูกสะใภ้คนนี้ได้ใจอีช้อย ยิ่งนัก #ข่มมา ข่มกลับ ไม่โกง นะจ้าเพื่อนเฉิน อิแม่รอมานาน #อยากรับขวัญลูกสะใภ้เร็วๆ จัง เมื่อไหร่ลูกจะแนะนำ เดี๋ยวแม่แกล้งบังเอิญเจอ ดีมั้ยนะ //555// มโนของรี้ดไปไกลมากค่ะไรท์



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 เมษายน 2563 / 03:37
    #11,619
    0
  11. #11454 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 13:57
    สมน้ำหน้ารุ่นพี่นะ เห็นแก่เงิน ตอนนี้มิตรภาพที่น้องอินจะมีให้คงหมดลงด้วย
    #11,454
    0
  12. #11294 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:57
    โอโห้เรื่องนี้แต่งได้ดีมากชีวิตจริงแบบนี้เลย
    #11,294
    0
  13. #11286 ZhangQiwen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:44

    สุดยอดไปเลยเฮีย! เฮียต้องช่วยซ้อให้ได้นะ

    #11,286
    0
  14. #10819 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 05:20
    อิเชี่ยค่ตเลยอ่ะ อะไรวะเห็นแก่เงินขนาดว่าร้ายน้องเลยหรอ?คบไม่ได้วะ
    #10,819
    0
  15. #10361 -iy- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 20:21
    โอ้โห สุดยอดโปรเฟสชั่นแนล รักเลยยยย
    #10,361
    0
  16. #10225 dream4try (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 16:19
    ชั้นเบ้ปากเลย อั๋ ปั้นน้ำเป็นตัวได้หน้าไม่อาย
    #10,225
    0
  17. #10206 Airika_Catcha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:48
    ชางอวี่นิสัยแย่มากเลย เห็นแก่ตัวแล้วยังใส่ร้ายรุ่นน้องอีก
    #10,206
    0
  18. #9970 T--dZ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:06

    พระเอก ก็คือพระเอกกก


    มาเหนือมากจ้าาา


    วี้ดดดดดดดด FC

    #9,970
    0
  19. #9341 parkhana2 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 02:25
    เอิ่บ รุ่นพี่คะ แบบนี้ไม่ไหวเน้อออ
    #9,341
    0
  20. #8830 KanyaphakC (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 19:54
    โห ถ้านางเอกรู้รุ่นพี่คนนี้โดนเละเเน่
    #8,830
    0
  21. #8541 ppvs_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 02:17
    โห ชางแย่อะ แย่มาก!
    #8,541
    0
  22. #7508 bophobia (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 22:53
    ฉลาดค่ะดี
    #7,508
    0
  23. #7106 pcyckk (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 07:51
    โป๊ะค่ะๆๆๆๆๆ
    #7,106
    0
  24. #7070 mptyk_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 04:45
    เหอๆ ผิดหวังกับพี่ชางมาก
    #7,070
    0
  25. #6978 cherryme (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 23:21
    ฉันบอกแล้ววว โป๊ะแน่แกกก
    #6,978
    0