นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : เมื่อลืมตาอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,421 ครั้ง
    25 มี.ค. 63

 

ตอนที่ 2

เมื่อลืมตาอีกครั้ง

 

 

          ห้องนอนวัยเด็ก...

 

          ลี่อินขมวดคิ้วมองไปโดยรอบห้อง 

 

พอก้มมองตัวเองก็พบร่างบอบบางของสตรีวัยสาวในชุดกระโปรงสีชมพูอ่อนลายลูกไม้ เธอลองใช้มือขาวเล็กลูบเอวขอดบาง เพื่อทดสอบว่าสิ่งที่เห็นจับต้องได้ ก่อนจะมองเลยไปเห็นขาเรียวยาวที่กำลังยืนมั่นอยู่บนพื้น จนรับรู้ได้ถึงความนุ่มบนพรมสีชมพูอ่อนเบื้องล่าง

 

          ถึงแม้จะผ่านมาเนิ่นนาน แต่ใครจะจำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้?

 

นี่มันเป็นร่างของเธอในอดีตอย่างแน่นอน ทุกอย่างชัดเจนต่อการรับรู้ จนน่ากลัวว่านี่ไม่มีทางใช่ความฝันอย่างแน่นอน 

 

“เกิดอะไรขึ้น” 

 

ในแววตาของหญิงสาวปรากฏทั้งความสงสัยต่อปัจจุบันที่เกิด กังวลต่ออนาคตตนเองนับจากนี้ และหวนคิดถึงอดีตไปพร้อมกัน

 

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง จนกระทั่งเธอเริ่มตั้งสติได้ ลี่อินคิดว่าต่อให้นั่งหาเหตุผลของสิ่งที่เกิดจนหัวแตกก็คงไม่ได้คำตอบ สู้สำรวจเพื่อหาสิ่งที่ตนเองควรทำต่อไปดีเสียกว่า

 

อย่างน้อยเธอก็อยากมั่นใจอะไรบางอย่าง 

 

          ห้องนอนกว้างขวางหรูหราที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีขาวทอง ตอนนี้กลายเป็นห้องนอนสีชมพูอ่อนในวัยเด็กไปแล้วจริงๆ 

 

รายรอบห้องเต็มไปด้วยตุ๊กตาหมูหมากาไก่ สารพัดสัตว์น่ารักแบบที่เด็กสาววัยรุ่นมักชอบสะสม แต่พอกลับมามองพวกมันในเวลานี้แล้ว

 

รู้สึกเฉยชาเหลือเกิน...

 

“จิตใจของฉันคงแก่ไปมากแล้วจริงๆ สินะ” ลี่อินเอ่ยแล้วก็ถอนหายใจกับตัวเอง  

 

หญิงสาวเดินไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งบนเตียงขึ้นมา มันเป็นตุ๊กตาที่ ‘เขา’ หรือก็คือ ‘ว่าที่สามี’ คนนั้นซื้อมาให้เมื่อไม่นานมานี้

 

พอคิดมาถึงตรงนี้ อยู่ๆ มือของลี่อินก็โยนตุ๊กตาหมีลงพื้น เนื่องด้วยในใจมีความขุ่นเคืองบางอย่างต่อผู้ให้ แม้ว่าตุ๊กตาหมีตัวนั้นจะไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย

 

“ไม่เห็นจะน่ารัก ไร้สาระ” 

 

แม้ปากกล่าวไปเช่นนั้น แต่สายตากลับไม่อาจละจากดวงตาใสแป๋วของหมีน้อยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักอย่างคู่นั้น จนสุดท้ายลี่อินคนใจร้ายก็ต้องถอนหายใจ ก่อนจะหยิบกลับมาวางที่เดิม 

 

“จะยอมใจดีเลี้ยงไว้ก็ได้” 

 

เธอกล่าวแล้วก็เดินต่อไปอีก จนกระทั่งเดินไปถึงหน้ากระจกบานใหญ่ แล้วก็ต้องเบิกตากว้างกับสิ่งที่เห็น 

 

แววตาของเธอเปล่งประกายระยิบระยับในทันที

 

แน่นอนว่าพอมาอยู่ในร่างวัยสาว ใบหน้าเหี่ยวย่นที่เคยต้องมองจนชินชาและปลง ยามนี้ทุกส่วนบนใบหน้ากลับเต่งตึงอย่างเป็นธรรมชาติ

 

เส้นผมสีดำขลับเงางาม ไร้ผมสีขาวแทรกแซม ดวงตากลมโตกระจ่างใส ไม่มีแม้แต่รอยเหี่ยวย่นสักนิดให้กังวล แก้มสองข้างก็เต่งตึงตามธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องไปฉีดยกกระชับหน้าราคาหลายแสน ไหนจะรูปร่างกระชับสมส่วน แบบไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกินมากเท่าเมื่อก่อน

 

สวรรค์เถอะ...

 

แค่กลับมามีรูปร่างแบบนี้อีกครั้ง ชีวิตนี้ก็ตายตาหลับแล้ว!

 

แท้จริงแล้วคนอย่างเธออาจจะอยากได้เพียงเท่านี้ก็ได้ ไม่ต้องมีสามี ไม่ต้องมีทายาท แค่สวยงามไปตลอดก็สุขใจที่ได้ส่องกระจกทุกวันแล้วก็ได้!

 

“เมื่อก่อนไม่คิดเลยว่าตัวเองจะสวยขนาดนี้” 

 

ลี่อินพึงพอใจกับรูปร่างของตัวเองตอนนี้มาก แม้ว่าในความทรงจำของเธอในช่วงนี้ หญิงสาวอย่างเธอไม่เคยพึงพอใจกับความงามตามธรรมชาตินี้เลย

 

“ว่าแต่ฉันย้อนกลับมาในช่วงเวลาไหน” เอ่ยแล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่วางบนโต๊ะขึ้นมา ก่อนจะเห็นช่วงเวลาอย่างชัดเจน ซึ่งถ้าคำนวณจากหมายเลขปีในตอนนี้แล้ว

 

ตอนนี้เธอกลับมาอยู่ในวัยมหาลัยปีสุดท้าย

 

ตรืดดด

 

ฉับพลันนั้นโทรศัพท์ก็สั่นครืน เนื่องจากมีใครบางคนโทรมาพอดี และชื่อที่ปรากฏก็คือ ‘ตงลู่’ หรือก็คือว่าที่สามีคนดีคนเดิมนั่นเอง

 

ช่วงเวลานี้เขากับเธอคบกันแล้ว

 

ลี่อินทำท่าจะกดวางสาย แต่สุดท้ายก็คิดว่าวางสายไปคงไม่ช่วยอะไร เพราะเดี๋ยวเขาก็โทรกลับมาหาเป็นร้อยรอบ จนดีไม่ดีอาจจะมาหาที่บ้านเลยก็ได้

 

เขากับพ่อแม่เธอสนิทกันจะตายไป...

 

ทั้งเธอยังจำได้ว่าช่วงนี้เขารักเธอจนแทบคลั่งขนาดไหน จนไม่อยากจะคิดภาพที่ต้องโดนราวีเลยสักนิด ในอดีตเคยมีช่วงที่ทะเลาะและเลิกรากัน เขาตามง้อเธอหนักมากเพียงใดยังจำได้ดี

 

สุดท้ายนิ้วจึงกดรับสายไป

 

“ว่ายังไง”

 

“ทำไมคำพูดดูเย็นชาจัง” เขากล่าวแบบติดตลก คงนึกว่าแฟนสาวของตัวเองกำลังเล่นบทคนใจร้ายที่แง่งอนแฟนหนุ่มของตัวเอง “ยังงอนเรื่องเมื่อวานเหรอ”

 

“ลืมไปแล้ว”

 

ความจริงเธอไม่รู้มากกว่าว่าเมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้น

 

“พูดแบบนี้ แสดงว่างอนอยู่จริงๆ ด้วยสินะ”

 

ลี่อินกรอกตามองบน คล้ายรู้สึกเหม็นกลิ่นความรักเหลือเกิน 

 

เธออยู่กับความโสดและความผิดหวังจากรักห่วยๆ มานานเกินไป จนไม่อินกับเรื่องหวานหยดย้อยพวกนี้อีกแล้ว ดังนั้นแน่นอนว่าหัวใจของเธอไม่สั่นไหวเพราะเขาอีก หลังจากโดนทำร้ายความรู้สึกจนตายด้าน และแทบนึกไม่ออกว่าหัวใจยังมีอยู่ไหม

 

ชาตินี้เธอคงไม่รักใครอีกแล้ว...

 

“ไม่ได้งอน”

 

“อย่าเพิ่งงอนกันเลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปเที่ยวก็ได้ ดีไหม?”

 

“ไม่”

 

“ใจร้ายแบบนี้ ผมเสียใจนะครับ”

 

“แล้วยังไง”

 

เขาหัวเราะ คงคิดว่าการกระทำของเธอเป็นการแง่งอนเขาไปแล้วจริงๆ สุดท้ายเขาจึงสูดหายใจเข้า ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “เอาเถอะ... คุณจะงอนผมก็ได้ เพราะเดี๋ยวผมจะง้อเอง แต่ลี่อิน... เรื่องนั้นที่เราเคยคุยกันน่ะ”

 

“เรื่องอะไร”

 

“เรื่องการแต่งงานของเรา”

 

“อ้อ... งั้นคำตอบคือไม่”

 

“อย่าเพิ่งพูดอย่างนั้นสิ ผมยังไม่ได้ซื้อแหวนไปคุกเข่าตรงหน้าคุณเลย” เขาคล้ายขบขันต่อแฟนขี้งอนของตนเอง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้า เพื่อเข้าสู่โหมดจริงจัง “อีกไม่นานเราทั้งสองคนก็จะเรียนจบแล้ว ผมกับคุณไม่ใช่พวกรักสนุกที่คบกันไปวันๆ พวกเราจริงจังต่ออนาคตในทุกเรื่องเสมอ ผมคิดว่าอย่างน้อยเราวางแผนเรื่องการแต่งงานไว้มันก็ดีกว่านะครับ”

 

“ฉันว่าไม่ต้องหรอก เพราะฉันอยากจะฉายเดี่ยวต่อไป... ตลอดไป”

 

“ผมเข้าใจนะที่คุณอยากจะลุยทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว เพราะคุณก็เป็นคนอย่างนั้นมาตลอดอยู่แล้ว และผมรักคุณที่เป็นแบบนั้น จึงไม่มีวันที่จะห้ามคุณในเรื่องนั้นอยู่แล้ว ก็แค่... หลังจากที่คุณประสบความสำเร็จแล้วจะเป็นยังไงต่อล่ะ ถ้าไม่มีใครคอยอยู่ข้างคุณ มันจะมีความหมายอะไรเหรอ?”

 

คำพูดของเขาทำให้ลี่อินหวนนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเพิ่งประสบ ถึงเธอจะไม่อยากฟังคำพูดเพ้อเจ้อในวัยหนุ่มของเขา แต่สิ่งที่เขาเอ่ยออกมาก็ไม่ผิดไปจากความจริงสักเท่าไหร่

 

สุดท้ายเธอตายอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง

 

และมันช่างว่างเปล่าเหลือเกิน... 

 

“เพราะผมเข้าใจว่าคุณเป็นคนยังไง ถ้าอย่างนั้นเลยมาเสนอให้เราสองคนแข่งกันดีไหม ผมก็ทำในส่วนของผม คุณก็ทำในส่วนของคุณ แต่ถ้าวันหนึ่งคุณอยากให้ผมช่วย คุณพร้อมที่จะมีผมอยู่ในเส้นทางของคุณ นั่นหมายความว่าการแข่งขันนี้จบลง ดีไหม”

 

พอเขาพูดมาถึงตรงนี้ ลี่อินก็เหมือนจะเริ่มจำได้แล้วว่าเขาจะพูดอะไรต่อไป และหลังจากนั้นเพียงชั่วอึดใจ คำพูดนั้นของเขาก็ดังมาจากปลายสาย

 

“ถ้าเธอแพ้... ต้องแต่งงานกับฉันนะ ลี่อิน”

 

หัวใจของเธอเคยสั่นไหว เพราะคำพูดอยากเอาชนะที่แสนทะเยอทะยานของเขาแท้ๆ แต่ในเวลานี้กลับรู้สึกอยากหัวเราะสมเพชออกมา

 

แพ้เหรอ...

 

“ได้”

 

“ฉันรู้ว่าเธอจะต้องตอบตกลง”

 

“ใช่ ก็ฉันมันเป็นพวกเสพติดการแข่งขัน เรื่องการขวนขวายหาชัยชนะมันอยู่ในสายเลือด แล้วจำไว้ว่าครั้งนี้ฉันไม่มีวันแพ้นายหรอก ตงลู่”

 

“ถ้าไม่มีวันแพ้... นั่นหมายความว่าเธอจะไม่ได้แต่งงานกับฉันนะ?”

 

“แล้วใครอยากแต่งกับนาย?” ลี่อินกล่าวจบก็กดตัดสาย ก่อนจะหันมองตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ จนได้เห็นดวงตาของตัวเองกลับมาส่องประกายเจิดจ้าอย่างที่เคยเป็น

 

หัวใจหญิงแก่ของเธอกำลังหวนกลับมาเป็นวัยสาวอีกครั้ง

 

เธอไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่ตอนนี้อยู่ๆ โอกาสที่จะได้แก้ไขทุกอย่างกลับมาแล้ว และเธอไม่ปล่อยมันทิ้งไปแน่

 

จุดจบของเธอจะต้องไม่เหมือนเดิมอีก!

 

“ครั้งนี้ฉันไม่อ่อนโยนให้ใครแน่”

 

หลังจากปิดต้นฉบับเรื่องพี่ใหญ่ น้องเล็ก ข้าจะดูแลเองไปแล้ว ไรต์เตอร์ไปพักผ่อนมานิดหน่อย แต่ตอนนี้พร้อมกลับมาสู่การเดินทางของนิยายเรื่องใหม่แล้วค่ะ!

เจ๊ลี่อิน... นางเอกคนใหม่ของไรต์ คราวนี้เป็นคนใจร้าย ตายด้านเรื่องความรักค่ะ 5555

ส่วนพระเอกนั้น... ไม่ใช่สาเก่าแน่นอน แต่เป็นคนใหม่ที่แซ่บกว่าเดิม

พระเอกจะเป็นคนยังไง รอติดตามกันนะค้าบบบ

 

ขอบคุณสำหรับการติดตาม แล้วเจอกันค่าาา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.421K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,237 ความคิดเห็น

  1. #19648 นอนดึกจนขอบตาดำ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 00:51
    เลื่อนลงมาหลุดขำตรงสติ๊กเกอร์นี่แหละ555555
    #19,648
    0
  2. #19402 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:08
    สู้เค้าาาาาา
    #19,402
    0
  3. #18800 ฺBedroom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 14:29
    ไปให้เต็มที่เลย คราวนี้มีความสุขมากๆนะ
    #18,800
    0
  4. #18190 Ice1234567891011 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:02

    เป็นคนที่ไม่ชอบอ่านเเนวนี้นะอ่านเเต่วายเเต่เรื่องนี้ดีจริงถึงจะมาช้าไปหน่อยอดอ่านฟรี55555ชอบ

    #18,190
    0
  5. #18136 porporjb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:17

    เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว
    #18,136
    0
  6. #17976 •Polar BeaR• (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 20:19
    ตามมาจากเรื่องพี่ใหญ่น้องเล็ก ครั้งนี้ขอแซ่บๆ
    #17,976
    0
  7. #17442 Luna_l (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:16

    ดีแล้วที่สาเก่าไม่ใช่พระเอก
    #17,442
    0
  8. #17405 beem_7760 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    ทำไมชอบอ่านชื่อลงตู่เป็นลุงตู่ตลอดเลยนะ5555
    #17,405
    1
    • #17405-1 beem_7760(จากตอนที่ 2)
      24 พฤษภาคม 2563 / 13:37
      ตงลู่.
      #17405-1
  9. #17286 Exokainini (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    พึ่งมาอ่าน แต่มันดึกละ เดี๋ยวพน.มาอ่านต่อนะไรต์ สัญญาจะอ่านให้จบเลย
    #17,286
    0
  10. #15451 cream1931 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:14
    อ่านมาเจอประโยคเด็ด

    จะยอมใจดีเลี้ยงไว้ก็ได้ อ่าวเห้ยนางซึนนี่นา~
    #15,451
    0
  11. #14612 li-zhu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 19:44
    สบายใจล่ะไม่ใช่สาเก่า หุๆ
    #14,612
    0
  12. #14337 NeNe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:38
    มองในอีกแง่แฟนนางเอกตอนนี้ก็ยังรักนางอยู่ ก็สงสารอยู่นะอยู่ดีๆก็มีความผิดติดตัวจากการกระทำในอนาคต แต่ถ้านิสัยเป็นงี้อยู่แล้วก็เททิ้งตั้งแต่แรกก็ดีแล้ว5555
    #14,337
    0
  13. #13761 Krataituaglom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:22
    สบายใจและ พระเอกแซ่บ และไม่ใช่สาเก่า555555 น่าสนุกมากๆ เลย
    #13,761
    0
  14. #11644 เสี่ยวซี / หนิงซี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:55
    ชอบฉากจะยอมเลี้ยงตุ๊กตาอ่ะ น่ารักดี
    #11,644
    0
  15. #10828 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 10:34
    ลี่อินต้องปลอดภัยนะ
    #10,828
    0
  16. #8640 Lunar116 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 06:31
    คิดถึงไรท์สุดๆค่ะ แค่เปิดมาสองตอนก็สนุกแล้ววว 🤩
    #8,640
    0
  17. #8265 Moji98 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 19:41
    ดีใจมากค่ะ และขอบคุณไรท์นะคะที่บอก ณ ตรงนี้เลยว่าพระเอกไม่ใช่สามีเก่า ฮื่ออ ปกติไรท์คนอื่นไม่ชอบบอกแล้วมห้คิดเอง เราผิดหวังพวกสามีเก่าคนเลวมาก อ่านต่อไม่ไหว เลยดีใจและขอบคุณไรท์ค่ะที่บอกแต่แรก ^_^
    #8,265
    0
  18. #7801 BNINE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 19:15
    เลิศเว่อร์
    #7,801
    0
  19. #7776 rainy_blue_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 02:53
    จริงๆ ความแค้นไม่น่ามากถึงขั้นต้องย้อนมาแก้แค้นหรอก เพราะหลังจากไล่เขาออกจากบ้านเขาก็ไม่ได้มาราวีอะไรนี่ ยังใช้ชีวิตได้จนแก่ ถึงจะบอกว่าแก่ตายอย่างโดดเดี่ยวนั่นเพราะเลือกเองรึป่าว เพราะถ้าจะอยากมีใครจริงๆก็น่าจะมีได้นะ งง
    #7,776
    1
    • #7776-1 lovelydreammeii(จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2563 / 08:20
      นางก็ไม่ได้แค้นไรมากนะ แค่ไม่อยากกลับไปเป็นแบบเดิมที่โดนหักหลัง
      #7776-1
  20. #7550 POM'POM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 02:28

    ทำไมข้าพเจ้าอ่าน ตงลู่ เป็น ลุงตู่ ละเจ้าคะเดี๋ยวลุงแกก็มาปรับทัศนคติอิฉันหรอก >.<

    // อะแฮ่มๆ นิยายสนุกน่าสนใจน่าติดตามดี สุดท้ายนี้ก็ขอบอกว่า สู้ๆนะคะไรท์เขียนนิยายดีๆแบบนี้ต่อไปเน้อ อย่าพึ่งท้อเพราะโควิด19น๊าาา สู้ๆ \•~•/
    #7,550
    2
    • #7550-1 finfish6624(จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2563 / 16:17
      หลังจากอ่านคอมเม้นท์นี้ ทุกทีที่เห็นชื่อ ตงลู่ ก็จะนึกถึงลุงทุกที
      ม๊ายยยยย แค่โลกแห่งความจริงก็พอแล้ว อย่าตามมาจนถึงโลกนิยายเลย
      5555+
      #7550-1
    • #7550-2 POM'POM(จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2563 / 16:20

      เราจะหลอนถึงลุงไปด้วยกันคะ 5555+
      #7550-2
  21. #7455 neko2804 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 20:39
    ดูไท่ค่อยจะตกใจกลับการได้ย้อนกลับมามีชีวิตสักเท่าไหร่เลย เหมือนแบบปกติมากๆ
    #7,455
    0
  22. #7294 mintewanlaya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:18
    แหม่แส่บขนาดไหนนนนน
    #7,294
    0
  23. #6766 cherryme (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 21:25
    สาใหม่แซ่บๆ คือใครนะ ขอค่าตัวอย่าแพง รีบเผยโฉมจ้าา
    #6,766
    0
  24. #4365 kimurakung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 22:36
    ถ้าพระเอกยังเป็นคนเดิม ก็ไม่สมกับที่ได้โอกาสย้อนเวลากลับมาแก้ไขชีวิตนะเจ้ลี่อิน
    #4,365
    0
  25. #4145 aomsinsenior (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 20:17
    ตามมาตืดหนึบเหมือนเคยค่าาา
    #4,145
    0