นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 : อำนาจเปลี่ยนมือ ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,434 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

ตอนที่16

อำนาจเปลี่ยนมือ ตอนต้น

 

 

ภาพเบื้องหน้าไม่ต่างจากที่ลี่อินคิดเอาไว้นัก

 

ตงลู่นั่งคุยอยู่กับพ่อของเธอในห้องรับแขก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าระคนความไม่พอใจ ดวงตาแดงก่ำทั้งสองข้าง ยิ่งมีแสงไฟสีทองอ่อนทาบทับใบหน้าหล่อเหลานั้น เขาก็ยิ่งดูเหมือนเจ้าชายแสนดีผู้ชอกช้ำมากขึ้นไปอีก

 

น่าเวทนา

 

คาดว่าการโดนเธอทำร้ายจิตใจในวันนี้

 

เขาคงเจ็บปวดมาก...

 

หากลี่อินยังป็นคนหัวอ่อน จิตใจหวั่นไหวง่าย เธอคงเห็นใจอีกฝ่ายไปแล้ว ทว่าจิตใจของเธอมันหยาบกระด้างเกินไป จนต่อให้เขาเสียใจหนักกว่านี้ สิ่งที่เธอรู้สึกก็คือความว่างเปล่า เพราะตอนนี้รอยช้ำที่แขนของเธอยังปวดอยู่เลย

 

เขาเสียใจบ้างจะเป็นอะไรไป

 

ในเมื่อน้ำตาของเขามันลบล้างความเจ็บปวดของเธอยังไม่ได้เลย

 

ลี่อินอาจอยู่ในร่างของเด็กสาววัย23 ปี ภายนอกดูเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่จิตใจภายในคือหญิงที่โดนหักหลัง และทำร้ายมาสารพัด หัวใจมันด้านชา จนนอกจากจะเห็นว่าเรื่องนี้มันไร้สาระมากแล้ว อีโก้ในตัวของเธอมันก็ยังมากล้นกว่าเดิมอีก

 

เธอควรโมโหเขาด้วยซ้ำไป

 

ตงลู่เป็นใครถึงกล้ามาแตะตัวเธอแบบนี้กัน?

 

นานมากแล้วที่ไม่มีใครกล้ามาทำร้ายเธอ หรือถึงเนื้อถึงตัวอย่างไร้มารยาทแบบนี้ ถ้าให้นับเวลาก็จากวันที่เธอส่งให้เขาไปอยู่กับลี่จูด้วยกัน ซึ่งก็ผ่านมาหลายสิบปีแล้ว

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนอย่างเธอเห็นเขาร้องห่มร้องไห้ ก็คงเรียกการ์ดมาจับตัว แล้วลากเขาออกไปให้พ้นสายตา เธอจะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำงาน แต่เพราะตอนนี้ยังไม่มีการ์ด สิ่งที่เธอทำได้จึงเป็นเอาความสงบสยบทุกปัญหา แล้วเอาความด้านชาเข้าบีบเค้นเขาให้รู้สึกผิดแทน

 

“อยู่พร้อมหน้าเลยนะคะ”

 

พ่อของเธอหันมองมา สีหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าระอาเหลือแสน

 

“ลี่อิน...”

 

หญิงสาวขัดขึ้นทันที“ไม่คิดว่าวันนี้คุณพ่ออยู่บ้านนะคะ”

 

“ทำไมถึงทำให้ตงลู่เสียใจแบบนี้”

 

เขาเองก็เข้าเรื่องเลยเช่นเดียวกัน

 

“หนูเองก็เสียใจนะคะ ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว” ลี่อินเอ่ยแล้วใช้ความบอบบาง น่าถนุถนอนของตนเองให้เป็นประโยชน์

 

ด้วยการเล่นละครน่าสงสารสักฉาก...

 

มือของเธอแสร้งกอดแขนของตัวเอง นิ้วไล้ไปตามรอยจ้ำแดง เพื่อให้พ่อเธอเห็นชัดเจนถึงสิ่งที่เกิดกับเธอ ซึ่งพ่อของเธอก็เห็นทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้คิดใส่ใจอะไร

 

เขาถอนหายใจ“รอยพวกนั้นวันเดียวก็คงหาย แต่ตงลู่เขาเสียใจ ต่อให้เวลาผ่านไป บางครั้งความเจ็บปวดอาจไม่หาย ดังนั้นลูกควรขอโทษเขา”

 

เหมือนจะมีเหตุผล...แต่เป็นเหตุผลที่คงมีแต่พวกหัวอ่อน คิดอะไรเองไม่ได้ หรือเรียกง่ายๆ ว่า‘โง่’ ถึงจะเชื่อคำพูดนั้น

 

เมื่อครู่เขาก็แค่พูดไป เพื่อให้เรื่องนี้มันจบ

 

ไม่มีความใยดีอะไรเลย

 

ลี่อินถอนหายใจ เมื่อได้เห็นละครฉากเดิมๆ เพราะสุดท้ายก็คือความรู้สึกของเธอมันไม่มีค่าอะไร ความเจ็บปวดของเธอก็เช่นกัน สิ่งสำคัญสำหรับพ่อเธอคือ การรักษาหัวใจของตงลู่ให้ยังคงรักลูกสาวของตระกูลหวังต่อไป เพื่อที่ตระกูลเฉินและตระกูลหวังจะได้ดองกันในอนาคต

 

แล้วเขาก็ได้ประโยชน์

 

ลี่อินอยากแค่นเสียงหัวเราะออกมา แต่ตอนนี้เธอทำแบบนั้นได้ที่ไหน สิ่งที่เธอต้องทำคือพิสูจน์ให้เขาได้เห็นว่าความเจ็บปวดและความรู้สึกของเธอมันมีค่า

 

ถ้าเธอยอมแบบเมื่อก่อน

 

ความรู้สึกของเธอมันก็จะไม่มีค่าอะไรเหมือนเดิม กลายเป็นแค่ของตายที่พวกเขาแค่แสดงความเสียใจนิดหน่อย ก็จะได้รับความเห็นใจจากเธอ

 

ทว่าตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นน้ำตาของตงลู่ หรือความหวังดีจอมปลอมของพ่อเธอ สิ่งเหล่านั้นมันไม่ใช่ราคาความเห็นใจและการให้อภัยของเธอเลย

 

“ตงลู่... คุณไม่รักฉันแล้วเหรอคะ?”

 

อยู่ๆ ลี่อินก็เอ่ยคำพูดนี้ขึ้นมา ทำเอาชายหนุ่มที่กำลังเสียใจสะดุ้งเล็กน้อย เขามองสบสายตาของลี่อินที่มองตรงมา จนรับรู้ถึงความเย็นชาของเธอ

 

ดวงตาคู่นั้นมันเหมือนกับ... เธอสามารถตัดขาดจากเขาได้ในทุกนาที

 

“รักสิ เพราะรักมาก ถึงได้เสียใจแบบนี้”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ทำให้เห็นสิคะ”

 

“ทำให้เห็น?”

 

“แสดงให้ฉันเห็นว่าคุณรักฉันไงคะ”

 

ตงลู่กลืนน้ำลายลงคอ ลี่อินไม่ใจดีเหมือนทุกครั้ง ปกติแค่เขาเสียใจนิดหน่อย เธอก็รีบขอโทษขอโพยแท้ๆ แต่ช่วงนี้เธอไม่ยอมเลยสักนิด และเขาไม่อยากให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้

 

เขาอยากได้ความรักจากเธอเหมือนเดิม!

 

“ผมต้องทำยังไง”

 

“คุกเข่าขอโทษฉัน... เหมือนตอนที่คุณคุกเข่าขอให้ฉันเป็นแฟน”

 

“คุกเข่า?”

 

เขาไม่คิดว่าลี่อินจะขอให้เขาทำอะไรแบบนี้เลย

 

“ใช่ค่ะ” ลี่อินกล่าวแล้วก็ชี้ที่พื้นเบื้องหน้า“คุกเข่าตรงนี้ ข้างหน้าฉัน และต่อหน้าทุกคน ให้พวกเขาได้เห็นว่าคุณยอมรับความผิดในวันนี้”

 

“แต่...”

 

“คุณบอกว่ารักฉันไม่ใช่เหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นไม่คิดจะรับผิดชอบคำพูดนั้น แล้วยอมรับความผิดของตัวเองในวันนี้เหรอคะ อย่าลืมว่า... คุณทำฉันเจ็บมากนะคะ”

 

ลี่อินกล่าวแล้วก็ลูบไปบนรอยจ้ำแดงของตัวเอง

 

ตงลู่หยาดน้ำตาที่เคยมีหายเกลี้ยงไปแล้ว ตอนนี้จิตใจของเขามีแต่ลี่อิน เมื่อก่อนเพียงใช้กำลังฉุดรั้งเธอไว้ หญิงสาวก็ไม่กล้าไปไหนแล้ว

 

ทว่า...

 

ครั้งนี้แม้จะดึงไว้มากแค่ไหนเธอก็ไม่อยู่ ทั้งยังพร้อมจะไปโดยไม่ใส่ใจใยดี

 

เขาเพิ่งรับรู้ถึงความหวาดกลัวในใจ ผู้หญิงที่เขารักเย็นชาได้ถึงเพียงนี้ แต่ก็ยังไม่พร้อมเสียเธอไป และเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ตงลู่ก็เดินมาเบื้องหน้าลี่อิน ก่อนจะคุกเข่าทั้งสองข้างลง สายตาเงยมองเธอ

 

คงมีเพียงสิ่งนี้อย่างเดียวที่จะรั้งเธอไว้ได้...

 

“ผมขอโทษครับ”

 

ลี่อินก้มลงมองเขา ในสายตาว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใด ไม่ได้มีทั้งความยินดีหรือความรู้สึกแย่ แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเธออยู่เหนือกว่าเขาแล้ว และถึงแม้สิ่งที่เขาทำมันจะไม่ใช่ราคาความเมตตาของเธอเลย

 

ทว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาของเขา

 

ตงลู่ยังต้องอยู่...

 

ลี่อินเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเขา นิ้วมือไล้แก้มขาวนั่น ก่อนจะยอบกายลงไปโอบกอดเขาไว้“ขอบคุณมากนะคะ รู้ไหม... คำขอโทษเป็นสิ่งที่กล้าหาญที่สุดที่คุณเคยทำกับฉันเลยตงลู่”

 

เขาโอบกอดเธอไว้แน่น ราวกับกลัวจะสูญเสียไป

 

“ผมขอโทษครับ”

 

อา...

 

เธอได้ทำให้ตงลู่กลายเป็นเด็กน้อยแสนเชื่องไปแล้ว หลังจากนี้ก็ปั่นหัวและควบคุมได้ง่ายดาย

 

ลี่อินคิดแล้วก็เหลือบสายตาไปมองลี่จู น้องสาวคนนั้นแอบยืนอยู่ไม่ไกล สองมือกำลังกำหมัดแน่น เมื่อเรื่องทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิด

 

แทนที่ลี่อินจะโดนต่อว่า!

 

กลับกลายเป็นตงลู่ไปคุกเข่าขอโทษอยู่แทบเท้า แสดงออกถึงความรักที่มากล้นจนยอมทำทุกอย่างเสียได้

 

ตงลู่ ทำไมคุณถึงยอมเธอขนาดนั้น

 

เจ็บปวด!

 

ลี่จูไม่รู้สึกตัวเลยว่าตนเองเผลอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บแค้นเพียงใด

 

 

....

 

 

หลังจากที่เรื่องวุ่นวายจบลง และตงลู่กลับบ้านของเขาไปแล้ว

 

ลี่อินกลับไปห้องของตัวเอง จัดการอาบน้ำแต่งตัว เมื่อเสร็จเรียบร้อย เธอก็หยิบชุดนอนสีชมพูมาสวมใส่ ก่อนจะนั่งทาครีมที่หน้ากระจก ปากฮัมเพลงไปตามประสาคนอารมณ์ดี

 

จนกระทั่งถึงเวลานอน ลี่อินทิ้งตัวลงไปบนเตียง ก่อนที่จะหันมองไปรอบตัว

 

ห้องนี่เล็กเกินไปสำหรับเธอแล้ว

 

คงถึงเวลาที่จะเปลี่ยนที่อยู่...

 

แน่นอนว่าเธอไม่ได้หมายถึงการหนีไปจากที่นี่อย่างเช่นคนแพ้ แต่เป็นการไปยึดครองสิ่งที่ตัวเองเคยมีคืนมาอย่างผู้ชนะ

 

แล้วเฉดหัวไล่น้องสาวคนนั้นให้มาอยู่ในห้องเล็กๆ นี่แทน

 

หรือจะไปอยู่ไหนก็เรื่องของลี่จู

 

อย่างไรแล้วสิ่งที่เธอจะทำนี้ แท้จริงก็แค่เป็นการเตือนให้ฝ่ายนั้นได้รู้ ว่าอำนาจในบ้านนี้มันเปลี่ยนมือแล้วเท่านั้น

 

จนเธอจะทำอะไรก็ได้

 

ในแผนการที่วางไว้ เธออยากอยู่ที่นี่ต่ออีกสักปี อย่างน้อยก็จนกว่าเงินลงทุนระยะสั้นนั้นจะพร้อมเอาไปลงทุนต่อ เธอไม่อยากจะเอาเงินไปใช้จ่ายอย่างอื่น และอยากเอาเงินที่มีไปลงทุนให้เต็มจำนวนมากกว่า เพราะเหตุนั้นเธอจึงยังปล่อยตงลู่ไปไม่ได้ เขาคือคนที่ใช้ต่อรองได้ดี

 

นอกจากนี้การอยู่ที่นี่ต่ออีกหนึ่งปี ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมอยู่แบบจำยอมทน แต่เธอจะอยู่แบบเป็นฝันร้ายให้สองแม่ลูกคู่นั้นต่างหา

 

พวกเขาควรเจียมตัว

 

ไม่ใช่เธอที่ต้องเป็นคนอยู่เงียบๆ

 

ลี่อินคิดแล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไปนอกห้องนอน ก่อนจะเดินไปยังห้องทำงานที่ไฟยังคงสว่าง เพื่อเจรจาบางอย่างกับพ่อของเธอ

 

ถึงเวลาแล้ว...

 

ที่เธอจะทำให้ทุกคนได้รู้ ว่าคนที่มีอำนาจในบ้านนี้ไม่ใช่สองแม่ลูกนั่น แต่เป็นเธอคนนี้ ลี่อินที่เป็นลูกภรรยาหลวงอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

 

แถมยังเป็นลูกที่เจ้าคิดเจ้าแค้นมากเสียด้วย

 

....

เจ๊อินกลับมาคราวนี้ ไม่คิดอ่อนโยนให้ใครอีกแล้ว!

มาดูว่าตอนหน้าเจ๊อินจะไปต่อรองอะไร จนทำให้แม่เลี้ยงกับลี่จูต้องอยู่กันไม่สุข

 

ปล.ใครเม้นสงสัยว่าบ้านลี่อินมีห้องนอนแค่ 3 ห้องอีก ไรต์จะกำหมัดแล้วนะ (น้องสาวโอนี่จังหัวร้อน 555) คือไรต์บอกตั้งแต่ตอนแรกๆ ว่าห้องอื่นมันแค่อยู่ชั้นล่างเฉยๆ แล้วที่คนพวกนั้นไล่ลี่อินออกจากห้องใหญ่ ไม่ใช่เพราะในบ้านมันมีห้องแค่นี้ แต่พวกนั้นทำไปเพราะต้องการกดหัวลี่อิน ให้รู้ตัวว่าต้อยต่ำกว่า อำนาจในบ้านเป็นของพวกนาง 

แล้วที่ลี่อินจะทวงคืนคือทำไปแบบมีนัยสำคัญ คือเพื่อข่มอีกฝ่าย ไม่ใช่ว่าอยากได้ห้องนอนใหญ่กว่าจริงๆ หรือมันไม่มีห้องในบ้านแล้ว

โอเค๊

โอนี่จังกำหมัด

55555

พวกเธอต้องอ่านกันให้ดีๆ นะ เพราะฉันอธิบายไปหมดแล้วน่ะสิ //ทำเสียงโอนี่จัง 5555

 

บันทึกนิดหน่อย เกี่ยวกับแรงบันดาลใจ และ ref เหตุการณ์

ความจริงแรงบัลดาลใจในเหตุการณ์ของเจ๊อิน ไรต์ก็เอามาจากประเด็นที่ผู้หญิงบางคนมักยอมให้ฝ่ายชายทำร้าย โดยยอมเพราะความรัก หรือที่แย่กว่านั้นคือ โดนบ่อยจนเห็นเป็นเรื่องปกติ จนบางครั้งฝ่ายชายขอโทษเล็กน้อยก็ยอมคืนดี มันมีข่าวพวกนี้มันออกบ่อยมาก ไรต์เลยเอามาเขียนในตอนนี้

ความรู้สึกของเรามันจะมีค่า ก็ต่อเมื่อเรายืนหยัดให้กับตัวเอง แล้วให้คุณค่ากับความรู้สึกของตัวเองก่อน

การที่ยอมแบบง่ายๆ สุดท้ายนานวันไป ความรู้สึกเราก็ไม่มีค่าอะไร กลายเป็นของตายไปในที่สุด แล้วก็ต้องเจอกับเรื่องเดิมๆ ไม่จบสิ้นนั่นเอง (ซึ่งมันก็จะเหมือนกับสิ่งที่เจ๊อินเคยต้องทนในชาติที่แล้ว)

เวลาไรต์เห็นข่าวเทือกนี้แล้ว ถึงไม่อยากให้คุณค่า แต่ไรต์ก็ได้แต่กำหมัด //จากคำที่ใช้ก็รู้เลยว่าเป็นน้องสาวใคร 555

แต่สาเหตุที่เจ๊อินยอมให้ตงลู่ เพราะยังไม่ถึงเวลาให้เขาไปเท่านั้น ไม่ได้ยอมเพราะเห็นใจแต่อย่างใด พอดียังต้องใช้ประโยชน์อีกนิดหน่อย 555

ตัวละครเจ๊อินมันชัดเจนว่ารักตัวเองมากที่สุดอะเนอะ เพราะผ่านเรื่องมาเยอะจนไม่อยากรักใครแล้ว เสียเวลาทำมาหากิน 5555

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามมากเลยนะค้าาา

เดี๋ยววันนี้ตอนเย็นมีต่ออีกแน่นอนค่ะ ขอกำลังใจเยอะๆ น้าาาา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.434K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,237 ความคิดเห็น

  1. #23097 ppom1960 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 22:13
    สนุกมากจ้า
    #23,097
    0
  2. #19659 bitw24602 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 08:20
    แอบสงสารตงลู่นะ โดนเล่นกับใจแบบนี้ นางคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เรื่องที่นอกใจส่วนหนึ่งก็คงเพราะถูกชักจูงจากลี่จู แต่สิ่งที่ทำตอนนี้กับอนาคตก็เกินให้อภัยจริงๆ
    #19,659
    0
  3. #19281 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 02:19

    พ่อเองก็ทำไม่ถูกตั้งแต่แรกที่เอาเมียเก็บและลูกเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วไล่ลูกสาวไปอยู่ห้องเล็กแทนห้องเดิมน่ะ

    #19,281
    0
  4. #19250 -ฝนดาวตก- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 07:44
    เอาจริงๆนะ พ่อแม่เลี้ยงชั้นมาดีถ้าใครทำร้ายร่างกายคือโกรธมาก อยู่กับเฮียหมิงดีกว่าน้องเอ้ย
    #19,250
    0
  5. #19106 gdky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 18:00

    อิเจ้ แกสุดยอดดด ฉันละนับถือจริงๆ

    #19,106
    0
  6. วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:20
    พอทำร้ายร่างกายความน่ารักหายไปหมดเลย
    #19,094
    0
  7. #18178 ManowSweettt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:09
    ทำไมเราชอบอ่านตงลู่ เป็นลุงตู่... ขอโทษค่าาา
    #18,178
    1
    • #18178-1 วีกลม กลมดิก(จากตอนที่ 16)
      12 มิถุนายน 2563 / 07:46
      เหมือนกันเลยครับ
      #18178-1
  8. #18170 awaaaaaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 00:44
    กำหมัดแน้วว 555

    เพราะเซฟจีทำให้เราไม่สามารถอ่านเป็นล.ลิงได้อีกต่อไป
    #18,170
    0
  9. #18154 vaiyavig (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 02:50
    ทุกคนคะ รักกันจะต้องไม่มีการทำร้ายกันนะคะ ดูรอยที่แขนค่ะ ถ้ารักกันจะห่วงและไม่ทำให้เจ็บ แบบนี้ตงลู่รักแต่ตัวเองค่ะ กลัวตัวเองจะเสียลี่อินไป เห็นแก่ตัวค่ะ
    #18,154
    0
  10. #17470 Luna_l (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 00:56
    เจ๊เจ๋งโคตรๆ เอาให้มันไม่กล้าเถียงกลับอีกเลย
    #17,470
    0
  11. #13804 9minx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:23
    จริงๆ ตงลู่นางก็น่าสงสารนะถ้าตัดเรื่องอารมณ์ร้อนออก ไม่น่าเ-้ยอ่ะพูดจริง เขียนฉากร้องไห้นางมาคือใจอ่อนยวบ เพราะตอนนี้นางยังไม่นอกใจไงเลยมีความสงสารให้อยู่
    #13,804
    0
  12. #11431 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 11:08
    ตงลู่น่ารักนะตอนนี้ และค่อนข้างน่าสงสารอยู่นะ
    #11,431
    0
  13. #11105 ไออิกู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 17:28
    ตงลู่น่ารักอ่า55555
    #11,105
    0
  14. #10222 dream4try (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 16:00
    มาค่ะ!! ไปฟาดเลย
    #10,222
    0
  15. #10051 VKK42 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 19:17
    ปรบมือค่ะ!!!!!!
    #10,051
    0
  16. #9857 19769 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 12:56
    ทำเลยเอาให้หนักเจ๊อิน5555
    #9,857
    0
  17. #7800 orxyx_m (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 18:10
    อยากจะบอกว่า เคยเป็นหนึ่งในนั้น โดนเค้าทำร้ายแต่ก็ยอมให้อภัยแล้วกลับไปอยู่ในวงจรเดิมๆ แต่ตอนนี้มูฟออนแล้วนะคะ 555 ถึงจะยังคิดถึงบ้าง แต่พยายามเตือนสติตัวเองตลอดว่าอย่ากลับไป
    #7,800
    0
  18. #6932 cherryme (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 22:57
    น้องสาวโอนี่ใจเย้นๆค่ะ55555555
    #6,932
    0
  19. #4438 kimurakung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:37
    เจ้แก้เกมส์ได้ถึงอกถึงใจมากกกกกกก จัดหนักๆๆเอาให้2แม่ลูกนั่นเหมือนตายทั้งเป็นไปเลย
    #4,438
    0
  20. #4162 aomsinsenior (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:07

    ตงลู่นี่เผลออ่านเป็นลุงตู่... ถ้าได้อ่านผิดสักครั้งมันจะจำอะไรท์
    #4,162
    3
    • #4162-2 BuaphanP(จากตอนที่ 16)
      13 เมษายน 2563 / 22:16
      นี่อ่านลุงตู่ตลอดเลย555
      #4162-2
    • #4162-3 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 16)
      13 เมษายน 2563 / 22:21
      เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเป็นปกติค่ะ 5555555555555555
      #4162-3
  21. #3874 182525292527 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 06:12
    อาเจ๊กำหมัดแบบ300%
    #3,874
    0
  22. #2752 Poly_Mokona (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 05:15
    เอ่อออ แอยสงสารตงลู่แฮะ นางก็รักของนางอ่ะนะ
    #2,752
    0
  23. #2577 PUBG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 18:35

    โอนี่จังงง 5555
    #2,577
    0
  24. #2525 Amarry (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 16:47
    หมดเวลาชูคอแล้วนังแม่ลูกกาฝาก
    #2,525
    0
  25. #2364 Fah_Nueafah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:51
    คือ เผลออ่านตงลู่เป็ยลุงตู่...
    #2,364
    2
    • #2364-1 gigigingin(จากตอนที่ 16)
      8 เมษายน 2563 / 22:27
      เหมือนกันเลยค่ะ แงงงง 55555
      #2364-1
    • #2364-2 stts2(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2563 / 14:10
      นึกว่าเป็นคนเดียว555555
      #2364-2
  26. #698 MettaChaisura (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:34
    ทำไมเรารู้สึกเห็นใจตงลู่ เหมือนเขาไม่ได้ทำไรผิดอ่ะ ในชาติที่แล้วอินก็ทำงานหนักเพื่อหน้าที่อำนาจ จนตงลู่มีชู้อันนี้ยอมรับ แต่อินไม่โทษตัวเองเลยไม่รู้ตัวเองทำไรผิดต่อตวลู่ไหม ตอนนี้เราเห็นแต่ด้านของอิน พอมาชาติที่สองเราสงสารตงลู่ที่รักอิน แต่อินอยากแต่จะแก้แค้นในชาติที่แล้วที่ตงลู่ชู้กับน้อง เหมือนอินจะมองแต่ตัวเองเกินไปนะ
    #ว่าว่าเราเราก็อิน
    #698
    5
    • #698-4 acapybab(จากตอนที่ 16)
      14 เมษายน 2563 / 21:09
      เอาตามตรงเราสงสารตงลู่เหมือนจขม.เลย นางรักเจ้แกมากอะ แต่แค่หึงแรงหวงแรง ตามฉบับลูกคนรวยที่พ่อแม่ตามใจอะ อยากได้อะไรต้องได้ ไม่ได้ก็โมโห หัวร้อน ใช้ความรุนแรงแก้ปัญหา จากตอนที่อ่านมา ตงลู่เครียดและคิดหนัก ว่าแบบแฟนกุเปลี่ยนไปอะเพราะอะไรวะ ท่าทางก็เย็นชา ไม่สดใสเหมือนเก่า และพอจะมารับแฟน ดันเห็นผช.ที่ไหนไม่รู้มาเช็ดหน้าเช็ดตาให้ ทั้งๆที่ตอนนั่งรถไปกินข้าวจะลูบหัวแฟนแต่นางไม่ให้ คนรักมากหึงมากหวงมาก ก็สติแตกนะ เราว่าตงลู่รักเจ้แกจริงๆแหละนางก็ดูซื่อๆนะ อาจจะโดนอีปลิงนั่นเป่าหูมาตลอดก็ได้นะ ใช้ช่องว่างระหว่างที่เจ้แกโหมงานหนักไม่สนใจตงลู่เข้ามาอ่อย มาเป็นคนที่ให้คำปรึกษาละรวบหัวรวบหางเอง การที่ตงหลู่มีชู้มันไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอกค่ะ อันนี้มันก็ไม่ควร แต่อย่างว่า พอหลงไปติดกับผญตอแหลก็เลยกลายเป็นงี้ ตอนแรกเราคิดว่าตงลู่คงเป็นพระเอก แบบนางเอกกลับมาแล้วทำตัวให้เป็นเมียที่ให้เวลาผัวบ้างไรงี้ ละจัดการอีเห็บปลิงนั่น การที่นางเอกมาเเก้แค้นกับตงลู่ในตอนนี้ ตอนที่เขารักและก็มีแค่เจ้แกคนเดียว เราสงสารเขา เขาไม่ได้รับรู้หรอกว่าอนาคตเขาทำอะไรไว้กับเจ้แก แต่ตอนนี้อะ เขารักเจ้แกมากๆ เป็นเรา เราจะจบกับเขาด้วยดี ถ้าเขาเป็นชู้กับอีปลิงนี่แต่แรกไม่ใช่หลังแต่งงาน แล้วนางเอกจะมาแก้นเเค้น อันนี้จะสนับสนุนเลย แต่ก็นั่นแหละ ไม่ได้อยากว่าอะไรพล็อตที่ไรท์เขาวางไว้หรอก แต่เราสงสารตงลู่ เขาไม่ควรได้รับการแก้แค้นอะไรในตอนที่เขารักเจ้แกสุดหัวใจอะ
      #698-4
    • #698-5 No! Sparrow(จากตอนที่ 16)
      18 เมษายน 2563 / 19:24
      เราก็คิดว่าถ้าตอนนั้นตงลู่นอกใจขณะที่มีนางเอกเป็นภรรยา ตอนนี้มันก็เหมือนนางเอกนอกใจขณะที่นางเอกกับตงลู่เป็นแฟนกัน รู้สึกไม่อินเท่าไหร่เลย
      #698-5