O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,786 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,356 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,596

    Overall
    348,786

ตอนที่ 68 : ตอนพิเศษ : ช่วงเวลาหลังจากคาริน่าตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 245 ครั้ง
    9 ก.ค. 61


ตอนพิเศษ

ช่วงเวลาหลังจากคาริน่าตาย





                หิมะสีขาวที่ร่วงหล่นลงบนตัวไม่เคยสร้างความหนาวเย็นให้ฉันมาก่อน แต่ในเวลานี้ฉันกลับรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่เบียดแทรกเข้ามาในร่างกาย  


                ฉันมองไปเบื้องหน้า มีเพียงพื้นผิวของหิมะสีขาวที่แสนว่างเปล่าตรงนั้น สายลมเย็นพัดผ่านทำให้กิ่งสนสั่นไหวอย่างน่ากลัว


แต่...


ฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง มีเพียงความหนาวที่ฉันรับรู้ได้เท่านั้น


เรี่ยวแรงของฉันกำลังหมดไป ภาพเบื้องหน้ากลายเป็นสีดำหม่นมัว ฉันมองอะไรไม่เห็น แต่ความเจ็บปวดตรงหน้าอกทำให้ฉันอยากรีบหยุดหายใจ เพื่อหลีกหนีสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเอง


ฉันกลัว...


ฉันกลัวความตาย 


ฉันยอมรับว่าฉันกลัวมากจนร่างกายสั่นสะท้าน สองมือพยายามกอบกุมทุกอย่างรอบตัว เพื่อฉุดรั้งให้ตัวเองกลับมามีสติอีกครั้ง


แต่ฉันก็คว้าได้เพียงหิมะที่แสนเย็นเยียบ 


มันว่างเปล่า


ในเวลานี้ ทุกอย่างมันช่างว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เคียงข้างฉัน และฉันก็ค้นพบว่าตัวเองอ่อนแอเพียงใดเมื่อต้องรับมือกับความตายอย่างโดดเดี่ยว


ฉันไม่เคยคิดเลยว่าในวันหนึ่ง ตัวเองจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้เพียงลำพัง ฉันได้แต่นึกสมเพชตัวเองที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเมื่อชีวิตมาถึงในจุดหนึ่ง คนเราจะต้องเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยวเพียงลำพัง


ทว่าถึงอย่างนั้นฉันก็ยังกลัวจับขั้วหัวใจ


พี่โอเรน...


อันเซล...


อีวาน...


ฉันต้องการพวกเขาในเวลานี้ 


แม้ว่าสุดท้ายฉันจะต้องตาย แต่ฉันก็ต้องการพวกเขา 


ฉันอยากกอดพี่ชายไว้ แล้วฟังคำปลอบโยนว่าฉันจะต้องปลอดภัย


ฉันอยากจับมืออันเซลไว้ แล้วมองหน้าเขาที่ทำให้ฉันมั่นใจว่าทุกอย่างจะต้องโอเค


ฉันอยากจูบอีวาน แล้วฟังเรื่องอนาคตของพวกเราสองคนที่เต็มไปด้วยความสุข ฉันและเขาเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปแบบที่เขาสัญญา


แต่...


ฉันไม่มีใคร 


ฉันไม่เหลือใครเลยในเวลานี้ แม้แต่ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต มีเพียงความหนาวเย็นและความว่างเปล่าที่โอบกอดร่างของฉันไว้ พวกมันไม่กอดปลอบ จับมือฉัน หรือมอบจุมพิต 


พวกมันทำเพียงแค่กลืนกินชีวิตของฉันไปอย่างช้าๆ เท่านั้น






 

ท่านครับ สายของเราจากแอสคิวเนียรายงานมาว่า... น้องสาวของท่านเสียชีวิตแล้ว


เสียงรายงานดังขึ้นกลางห้องที่แสบเงียบ และนั่นเป็นตอนที่เวลาคล้ายหยุดนิ่งไปกะทันหัน คนที่รายงานกัดฟันแน่นด้วยไม่รู้ว่าเจ้านายของตนจะแสดงอาการอย่างไรต่อสิ่งที่ได้ยิน 


และสิ่งที่เขาเห็นก็คือ เจ้านายของเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม กอดอกหันมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ แผ่นหลังกว้างยังคงยืดตรงแสดงความแข็งแกร่ง 


โอเรนยังคงรักษาท่าทีนิ่งขรึมเอาไว้ได้ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงราบเรียบ นั่นเป็นเรื่องจริงหรือเพียงข่าวลือ


เรื่องจริงครับนายท่าน มีการยืนยันอย่างแน่ชัดจากรัฐบาลแอสคิวเนียมาแล้ว เสียงกล่าวรายงานยังคงดังต่อ ทางแอสคิวเนียจะส่งร่างของคุณคาริน่ามาที่นี่ในอีก 3 วัน และผู้นำของแอสคิวเนียต้องการเจรจากับท่านส่วนตัว


ชายหนุ่มร่างสูงพยักหน้ารับ ขอบคุณมาก ออกไปได้แล้ว


ครับ


เมื่อภายในห้องทำงานที่แสนกว้างใหญ่เหลือเพียงโอเรนคนเดียว ทุกอย่างก็ช่างว่างไปเสียในวินาทีนั้น


                โอเรนหลับตาลงอย่างเชื่องช้า เขาเฝ้ามองโลกนี้ล่มสลายจากฝีมือของตน แต่ไม่เคยรับรู้ถึงความเจ็บปวด เฝ้ามองผู้คนมากมายสูญเสียสิ่งที่รักเพราะการกระทำของเขา แต่เขาก็ไม่เคยรู้สึกโศกเศร้า


จนกระทั่งวันนี้...


ริมฝีปากของเขาขบเข้าหากัน ก่อนที่ร่างจะเซลงนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน สองมือเคลื่อนมากุมศีรษะ ในหัวของเขามีเพียงคำไม่กี่คำที่ดังวนไปมา และมันตอกย้ำให้เขารู้ว่าที่ผ่านมาความพยายามของเขามันเสียเปล่าเพียงใด 


เขาคิดว่าตนเองทำได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งครอบครองโลกใบนี้


แต่...


ผลลัพธ์สุดท้ายคือ เขาไม่สามารถรักษาคนที่รักที่สุดเอาไว้ได้


เขาทำพลาดไปเสียทุกอย่าง... 


พลาดอย่างไม่น่าให้อภัย


มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลงมาแตะบริเวณหัวใจของตัวเอง จังหวะหัวใจของเขายังคงเต้นดังปกติ เพียงแต่ความรู้สึกวูบตรงตำแหน่งอกทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออก 


เพียงแค่คิดว่าน้องสาวต้องทนเจ็บปวดจากความตายโดยที่เขาไม่รับรู้อะไรเลย ทั้งยังช่วยอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ความอ่อนแอที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองมีก็พลันเข้าเกาะกุมจิตใจ ก่อนที่หยดน้ำตาใสหยดเล็กจะร่วงหล่นออกมาจากดวงตาเป็นหยดแรกของชีวิต


แม้เพียงหนึ่งหยด แต่นั่นบอกได้ถึงความเจ็บปวดของเขาในยามนี้ได้ดีที่สุด  


เขาไม่เคยเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อน


ไม่เคยเลยสักครั้ง...






 

                อีวานมองร่างของคนรักด้วยสีหน้าที่ไร้ซึ่งความรู้สึก ความจริงเขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไรกับภาพที่เห็นตรงหน้า 


เขาเศร้าที่ต้องมาเห็นสิ่งนี้... แต่น้ำตาทุกหยดในร่างกายเหมือนจะหมดไปแล้ว มันเหือดหายไปทีละนิดหลังจากเขาร้องไห้มาหลายชั่วโมงติดกันแบบไม่สนใจใคร 


เขาโกรธแค้นคนที่ทำเรื่องนี้... แต่เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเขาเพิ่งสั่งลงมือประหารเพื่อนของตัวเอง เขาคับแค้นดาเซียอย่างถึงที่สุด และมองเธอตายไปต่อหน้าต่อตาแบบไม่คิดเมตตา


ทว่า...


การร้องไห้และการตายของดาเซียกลับไม่ช่วยรักษาความเจ็บปวดในใจนี้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว


เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรต่อไปดีแล้ว


เบื้องหน้าเขาคือร่างของคาริน่าที่นอนหลับตาพริ้มในโลงศพสีดำสนิท เธอใส่ชุดเดรสสีขาวที่เขาตั้งใจสั่งตัดให้เธอใส่ในวันแต่งงาน แม้สุดท้ายงานแต่งจะล่มไม่เป็นท่า 


แต่เขาก็ไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะได้ใส่มันในงานศพแบบนี้


เวลานี้ใบหน้าของเธอยังคงดูงดงามแม้ว่าผิวจะขาวซีด แม้ยามไร้ซึ่งวิญญาณและชีวิต คาริน่าก็ยังคงงดงามสำหรับเขาเสมอ 


เขาจิตนาการชีวิตที่ปราศจากคนตรงหน้าไม่ได้เลย...


เขาวาดฝันไว้มากมายกับคาริน่า ให้ทุกอย่างที่มีแก่เธอ จนเขาไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเลยด้วยซ้ำ สุดท้ายตอนนี้พอเธอตายไป ความรู้สึกของเขาก็คล้ายตายไปพร้อมกับเธอ


เขาต้องการคาริน่ากลับมา แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว


มือของเขาเอื้อมไปลูบแก้มขาวของหญิงคนรัก ความเย็นที่สัมผัสได้จากเรือนกายของคาริน่าให้ความรู้สึกแปลกประหลาด และเขาไม่อยากยอมรับเลยแม้แต่นิดเดียวว่านับจากวันนี้เขาจะไม่มีเธออยู่เคียงข้างอีกแล้ว


อีวานโน้มหน้าลงก่อนจะจุมพิตบอกลาเธอเป็นครั้งสุดท้ายบนหน้าผากที่เย็นเฉียบ 


เขาหวังเหลือเกินว่าเจ้าหญิงคนงามจะฟื้นขึ้นมาด้วยจุมพิตจากรักแท้ที่เขามอบให้เธอ แต่ที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งเทพนิยาย และคาริน่าไม่มีวันฟื้นคืนกลับมาแล้ว 


เขาคงต้องยอมรับว่าเขาสูญเสียเธอไปแล้ว


สูญเสียไปตลอดกาล...



******* ติดตามต่อได้ในรูปเล่มและ e-book *********  





มาตามสัญญาว่าจะลงตอนพิเศษในรูปเล่มและอีบุ๊คส์ให้ทุกคนได้ลองอ่านในช่วงใกล้ปิดพรีออร์เดอร์ฮะ


ตอนนี้ก็เป็นเนื้อหาช่วงหลังจากที่คาริน่าตาย มีคนมาขอเยอะมากๆ และไรต์ก็รับประกันว่าในรูปเล่มมีนะฮะ



ขณะนี้เหลือเวลาพรีออร์เดอร์ 5 วันสุดท้ายนะฮะ



หมดเขตวันที่ 14/07/2018
สนใจสามารถทักได้ในอินบ็อก :    เจ้าถั่วดำ  ได้เลยนะฮัฟฟฟฟ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 245 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #8281 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:48
    อืออ่านแล้วก็เข้าใจนะ
    #8281
    0
  2. #8280 15332082 (@15332082) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:21
    โลกที่ไม่มีเธอมันช่างว่างเปล่า ตื่นมาทึกเช้าต้องเจอเธอ แต่ตอนนี้ไม่มีเธออยู่แล้ว มีแต่ความเหงา ต้องใช้เวลากี่วันกี่เดือนกี่ปี ถึงจะลืมได้ ต้องร้องไห้ทุกครั้งที่มองรูปตลอด นึกถึงตอนที่เธออยู่ทีไรใจมันก็เหมือนตาลงไปทุกที #ประสบการณ์ตรงจากคนสูญเสียน้อง
    #8280
    1
    • #8280-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 68)
      10 กรกฎาคม 2561 / 11:40
      อ่านแล้วจะร้องไห้ มันต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ เลยค่ะ ToT // ขอให้เข้มแข็งนะคะ
      #8280-1
  3. #8279 boonleeLM (@panaleeboon) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 17:06
    ไรท์!!! แวอิสอันเซลลลลลล นีดดด นีดทูโนค่ดๆๆๆๆๆๆๆ
    #8279
    2
    • #8279-1 Nyx (จากตอนที่ 68)
      9 กรกฎาคม 2561 / 17:28
      ดัดจริต
      #8279-1
    • #8279-2 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 68)
      9 กรกฎาคม 2561 / 18:31
      เดี๋ยวไรต์ลงเพิ่มให้ 5555555
      #8279-2
  4. #8278 Rose Teara (@nice2547) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 16:11
    หน่วงงงง ฮือ ที่ไม่เอาตอนของอันเซลเพราะต้องการกระตุ้นให้เปย์รูปเล่มใช่ไหมคะ? บอกเลยว่าไม่ได้ผลหรอกนะคะ! เพราะไม่มีตังค์เปย์...ฮือ
    #8278
    2
    • #8278-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 68)
      9 กรกฎาคม 2561 / 18:32
      ที่ไม่มีของอันเซลเพราะมันครึ่งตอนพอดี แต่เอาลงเพิ่มได้ 5555
      #8278-1
  5. #8277 岭飞 (@Potae-kamui) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:46
    .........
    #8277
    0
  6. วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 14:18
    ฮุ่ม ขยี้อารมณ์เหลือเกิน TvT
    #8276
    0
  7. #8275 Orguzt (@morgaina) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 11:20
    สงสารคนที่ยังอยู่ งืออออ
    #8275
    0
  8. #8273 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 09:24

    พี่โอเรน ;_;

    #8273
    0
  9. #8272 Safarina (@Potnano1) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 02:34
    อันเซลล่ะ อันเซลล่าาาาาา??? 😭😭😭
    #8272
    0
  10. #8271 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 01:41
    นี่แหละฉากที่อยากอ่านมากที่สุด หน่วงอย่างที่คิดเลย ฮืออออ
    #8271
    0