O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,586 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,340 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,396

    Overall
    348,586

ตอนที่ 66 : 2 ตอนพิเศษ (สุดๆ) : ยุทธการหนีจากสวนสนุกผีสิงของเหล่าวายร้าย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    2 ก.ค. 61


2
ตอนพิเศษ (สุดๆ) 
: ยุทธการหนีจากสวนสนุกผีสิงของเหล่าวายร้าย! 






กลับมาทางด้านทีมที่ 1 ทีมสีขาวที่มีฉายาว่าทีมเจ้าชายเจ้าหญิงแห่งความหนาว ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนอยู่ในบ้านหิมะของสวนสนุกผีสิง ภารกิจคือการเล่นเลื่อนคนละ 3 รอบ เพื่อหาทางเข้าไปสู่ห้องเก็บสมบัติ


ฟรอสกับคาริน่าลากเลื่อนขึ้นบันไดเลื่อนหิมะ เพื่อขึ้นไปยังจุดปล่อยเลื่อนข้างบนเนินเขาจำลอง และเมื่อทั้งสองคนเข้าประจำที่ ก็นั่งบนเลื่อนก่อนจะไถตัวลงไปตามเนินเขา 


ความลื่นของพื้นหิมะทำให้ตัวเลื่อนเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว สายลมหนาวรุนแรงปะทะเข้าที่ใบหน้าของทั้งสอง ทว่าเจ้าหญิงกับเจ้าชายกลับไม่มีความหวาดหวั่นต่อภารกิจนี้กันเลยสักนิด


ของแบบนี้อยู่ในสายเลือดของพวกเขา!


เมื่อจบการไถลเลื่อนรอบแรก ทั้งสองคนก็ลากเลื่อนขึ้นไปบนเนินเขาอีกรอบ เพื่อเริ่มการไถลตัวรอบที่สอง จากนั้นก็ตามด้วยรอบที่สาม ภารกิจพวกนี้ง่ายมากอย่างน่าเหลือเชื่อสำหรับฟรอสและคาริน่า


แต่...


นี่มันก็แค่การเริ่มต้น เพราะภารกิจของจริงมันหลังจากนี้ต่างหาก!


เมื่อเลื่อนรอบที่ 3 ไถลลงมาจากเนินเขาอย่างรวดเร็ว ประตูลับที่พาไปสู่ห้องเก็บสมบัติลับก็เปิดออก และมันคือพื้นหิมะที่ยุบฮวบลงไปเป็นหลุมยักษ์ คาริน่าเบิกตากว้างเมื่อพบว่าทางข้างหน้าเป็นหลุมยักษ์ แต่จะเบรกก็ไม่ทันแล้ว เมื่อเลื่อนของเธอพุ่งลงไปในหลุมนั้น แล้วเธอก็พบว่าข้างในมันเป็นเลื่อนเหาะน้ำแข็งชัดๆ


กรี๊ด!” คาริน่าแหกปากร้องกรี๊ดตามประสาคนที่เล่นเครื่องเล่นสุดเสียวในสวนสนุก เพราะตอนนี้เลื่อนของเธอกำลังไถลไปตามรางหิมะลื่นที่ม้วนวนไปทั่วทางใต้ดิน ระบบกันภัยก็ไม่มี เมื่อเธอนั่งเกาะอยู่บนเลื่อนเฉยๆ 


คาริน่าหลับตาปี๋ ตอนนี้กลัวตายขึ้นมาทันที เพราะไม่เคยเล่นรถไฟเหาะแบบไม่มีเข็มขัดนิรภัยมาก่อน เลื่อนพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง จากนั้นก็เทคตัวขึ้นกลางอากาศ 


หญิงสาวเผลอลืมตาขึ้นในวินาทีนั้น เมื่อพบว่ารางน้ำแข็งมันขาดออกจากกัน และตอนนี้เธออยู่กึ่งกางสนที่รางขาด แล้วเบื้องล่างเป็นหุบเหว และทันใดนั้นเลื่อนก็เคลื่อนที่ลงอย่างรวดเร็ว


คาริน่าขวัญแตกกระเจิง ทำอะไรไม่ถูกเพราะทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากภายในเสี้ยววินาที


กรี๊ด!!!” เธอแหกปากร้องลั่น ท้องไส้เสียวปั่นป่วนเมื่อเลื่อนตกลงสู่พ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เธอจะคิดว่าตัวเองต้องตายแน่ๆ เลื่อนก็กระแทกกับรางอีกฝั่ง ทำให้เธอไถลเลื่อนต่อไปด้วยความเร็วสูง


จะตายก็ไม่ตายสักที!


คาริน่าหลับตาปี๋ เรี่ยวแรงที่ใช้กรีดร้องเริ่มหมดไป เพราะตอนนี้หัวใจเหมือนหายไปแล้ว และตอนนั้นเองที่มีอะไรบางอย่างช่วยดึงเลื่อนของเธอไว้ไม่ให้เคลื่อนที่ไปเร็วเกินไป พอคาริน่าเริ่มรู้สึกว่าเลื่อนไม่เร็วมากแล้ว เธอก็หันไปมองข้างหลังว่าอะไรเกี่ยวเลื่อนของเธออยู่ ก็พบว่าเป็นฟรอสที่ใช้พลังสายลมหนาวสร้างเกล็ดน้ำแข็งใต้เลื่อนของเธอ เพื่อเพิ่มแรงเสียดทานให้เคลื่อนที่ช้าลง จากนั้นเลื่อนของทั้งสองคนก็เคลื่อนเข้าใกล้กัน


ฟรอสไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากระโดดลงจากเลื่อนของตัวเอง แล้วปีนไปนั่งอยู่ด้านหลังคาริน่า และด้วยความที่เลื่อนไม่ได้ใหญ่มาก คาริน่าจึงต้องนั่งอยู่ในอ้อมกอดของฟรอส


หญิงสาวตัวแข็งโดยฉับพลัน เพราะไม่เคยเข้าใกล้ชายหนุ่มสุดหล่อที่ไม่ใช่คนในครอบครัวมาก่อนเลย แถมคนข้างหลังยังเป็นคนที่นิสัยเท่มากอีกต่างหาก


คุณแม่ผู้มาบังคับเลื่อนของคาริน่ายังคงนิ่งเฉย เขาไม่มีท่าทางวิตกต่อสิ่งใดที่เกิดขึ้น ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลยทั้งนั้น เพราะสิ่งเดียวที่เขาคิดก็คือ... เขาจะต้องปกป้องเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดเขาให้ได้


คุณแม่ก็คือคุณแม่อยู่วันยังค่ำ


ผู้กำกับไม่เคยเล่นอะไรปกติ ชอบสร้างเรื่องประหลาด ระวังตัวไว้ด้วยคาริน่า


คาริน่าไม่เคยผ่านวีรกรรมของผู้กำกับมาก่อนเลยสักครั้ง สุดท้ายจึงไม่รู้ว่าเรื่องประหลาดที่ว่านั่นคืออะไร ก็เลยตอบฟรอสแบบเชื่อฟังไปว่า ค่ะ 


และสิ้นคำนั้นเอง เลื่อนก็คล้ายตกราง ร่วงหล่นลงสู่พื้นด้านล่างตามแรงโน้มถ่วง และนั่นถึงกับทำให้คาริน่าเสียววาบในท้อง กรีดร้องออกมาในที่สุด ฟรอสเห็นว่าเด็กหญิงในอ้อมกอดกำลังกลัวจึงใช้มือหนึ่งกอดเอวเธอไว้แน่น เพื่อกันไม่ให้เธอตกลงไปในเหวลึก ส่วนอีกมือก็จับเลื่อนเอาไว้ ก่อนจะบังคับให้กลับเข้าราง และหลังจากนั้นก็ถึงทางเข้าไปเอาสมบัติ


ประตูน้ำแข็งยิ่งใหญ่เด่นอยู่เบื้องหน้า คาริน่าที่หน้าซีดเผือดมองมันก่อนจะหัวเราะให้ตัวเองเบาๆ เพราะในที่สุดเธอก็ถึงที่นี่สักที


                เมื่อเลื่อนจอด สองวายร้ายสุดคูลก็เดินลงจากเลื่อน แล้วทันใดนั้นคาริน่าก็ทนไม่ไหว รีบวิ่งไปปล่อยอ้วกที่อัดแน่นอยู่กลางอกออกมาทันที ฟรอสเห็นแบบนั้นก็เดินไปช่วยลูบหลังให้


                ทางน้ำแข็งเมื่อกี้มันหวาดเสียวมาก แถมเลื่อนยังเคลื่อนที่เร็วมากอีก เขาเข้าใจดีเลยว่ามันหวาดเสียวขนาดไหน เพราะขนาดเขายังร็สึกหวั่นใจเล็กน้อย แต่โชคดีที่หลับตานั่งสมาธิตลอดช่วงทางที่ผ่านมา จึงพอรักษาอาการเอาไว้ได้


แต่เด็กสาวเบื้องหน้าคงไม่ได้เตรียมใจมา...


คาริน่าปล่อยอ้วกมึนหัวต่อไป ปกติเธอก็ชอบเรื่องหวาดเสียว แต่ที่เสี่ยงตายจนหัวใจหล่นหายแบบนี้ ไหนจะทางน้ำแข็งที่ขาด ไหนจะไม่มีระบบป้องกันความปลอดภัย


รอดมาอยู่ตรงนี้ได้เหมือนตายแล้วได้เกิดใหม่ชัดๆ!


ผ่านไปสักพักเจ้าหญิงแห่งความหนาวก็พร้อมลุยต่อ เธอกลับมาตั้งตัวได้อีกครั้งหลังเพิ่งรอดตายมาได้ และตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าพวกรุ่นพี่เบื่ออะไรกับผู้กำกับคนนี้


เล่นอะไรไม่เข้าท่า!


สองหญิงชายเดินผ่านประตูน้ำแข็ง ทางเข้าไปสู่สมบัติลับ จากนั้นเมื่อเข้าไปในห้องน้ำแข็ง ก็พบว่าในห้องกว้างมีแท่นสี่เหลี่ยมอยู่ใจกลางห้อง และบนแท่นนั้นมีกล่องสมบัติตั้งอยู่


เราเดินไปเอาได้เลยหรือว่าต้องระวังอะไรไหมคะ คาริน่าถามรุ่นพี่ เพื่อให้เขาประเมิณสถานการณ์ให้ เธอไม่รู้ว่าผู้กำกับจะเล่นอะไรแปลกๆ อีกรึเปล่า


ฟรอสมองสำรวจไปโดยทั่ว เขาเดาไม่ออกว่าผู้กำกับจะเล่นอะไรต่ออีก จึงลองหาเบาะแสอื่น แล้วก็เจอป้ายน้ำแข็งเข้า เขาจึงเดินไปอ่านป้ายนั้น สมบัติลับอยู่ตรงหน้าแล้ว เดินไปเอาได้เลยจ้า ปล.วิธีการเปิดคือให้สมาชิกทีมแตะกล่องพร้อมกัน


เอาได้เลย?” คาริน่าถามย้ำ


ก็คงแบบนั้น ไปด้วยกันเถอะ ฟรอสเอ่ยแล้วก็เดินไปยังกล่องสมบัติพร้อมกับคาริน่า จากนั้นมือของทั้งคู่ก็แตะกล่องสมบัติพร้อมกัน ฉับพลันนั้นแสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้น ก่อนที่กล่องสมบัติจะเปิดออก


คาริน่าหรี่ตาเลี่ยงแสงสว่าง ก่อนจะเหลือบมองดูว่าในกล่องสมบัตินั้นมีอะไร แล้วก็พบว่ามันคือกระดาษแผ่นหนึ่ง จากนั้นเธอก็อ่านให้ฟรอสฟัง


สวัสดีสมาชิกทีมสีขาว พวกคุฯติดกับผู้กำกับเข้าให้แล้ว ตอนนี้ขอให้สนุกกับห้องขังน้ำแข็ง เพราะในห้องนี้ใช้พลังพิเศษอะไรไม่ได้แล้ว คิคิ พออ่านจบคาริน่าก็ขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะเอ่ยว่า นี่มันอะไรคะ


เธอหันมองไปรอบตัว ก่อนจะพบว่าตัวเองอยู่ในกรงขังน้ำแข็งไปเสียแล้ว


ฟรอสกอดอกถอนหายใจ ก่อนจะเดินไปนั่งโซฟาที่มีในห้อง แล้วพูดว่า ผู้กำกับชอบเล่นแบบนี้แหละ จนกว่าเธอจะพอใจ พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้


แล้วพวกเราต้องทำยังไงต่อคะ


นั่งรอ


คาริน่าเป็นสาวหัวร้อน ไม่ใช่ชายหนุ่มผู้เยือกเย็นจึงถอนหายใจแบบโมโหๆ ก่อนจะเอ่ยถามฟรอสว่า รออะไรคะ


รอให้ผู้กำกับเผยแผนที่แท้จริงของตัวเองออกมาไง


คาริน่าเห็นว่ารุ่นพี่จำยอมต่อสถานการณ์แบบนั้นก็เลยถอนหายใจออกมา แล้วจำยอมต่อสิ่งที่เกิดขึ้นบ้าง ในเมื่อรุ่นพี่บอกว่าทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ ก็คงต้องรอต่อไป


ผู้กำกับเป็นคนแบบนี้นี่เอง...







 

ทางด้านทีมที่ 2 หรือทีมสีแดง ชายหนุ่มสามมุมต่างพากันเข้าไปในตัวอาคารของบ้านผีสิง ตีมของบ้านผีสิงนี้คือโรงพยาบาลร้าง ผีเฮี้ยนขั้นสุดคือคุณหมอโรคจิตที่ถือมีดวิ่งไล่คน เพื่อจับไปรักษา(ฆ่า) ส่วนผีที่จะมาหลอกหลอนตามทางคือ คนป่วยและนางพยาบาล


ก่อนที่จะต้องเริ่มการเดินทางเข้าไปในนั้น ทั้งสามหนุ่มฟังเสียงประกาศบอกเล่าเรื่องราวประวัติโรงพยาบาลพร้อมกัน คอลินยืนกอดอกฟัง เขาไม่ได้กลัวผีตามสิ่งที่ได้ยิน เนนนั้นก็ง่วงเหงาหาวนอนไปตามประสาคนขี้เกียจ ขนาดจะกลัวเขายังขี้เกียจกลัวเลย


ส่วนน้องเล็กของทีมนั้น... บัดนี้หน้าซีดเป็นไก่ต้มไปแล้ว


อันเซลพยายามปิดหูทั้งสองข้างของตัวเอง แต่ก็ห้ามภาพหมอถือมีด ภาพวิลแชร์ที่ไม่มีคนนั่ง ภาพนางพยาบาลในชุดเปื้อนเลือด และทุกๆ อย่างที่เคยดูในหนังผีแนวโรงพยาบาล


หลอนโว้ยยย!


เนนเห็นอันเซลทำท่าทางตลกแบบนั้นก็ยิ้ม ก่อนจะเอามือไปแตะไหล่เขา อันเซลสะดุ้งโหยงด้วยคิดว่าเป็นมือผี แต่พอเห็นว่าเป็นรุ่นพี่แปลกๆ ก็ถอนหายใจอกมา


พี่อย่าแกล้งได้ป่ะ ไม่ตลก


ไม่ได้แกล้งสักหน่อย เนนพูดก่อนจะยิ้มเล็กน้อย แค่จะเรียกให้ได้สติ เพราะตอนนี้เรื่องเล่าจบแล้ว ประตูโรงพบาลก็เปิดแล้วด้วย


อันเซลได้ยินแบบนั้นก็เพิ่งสังเกตว่าเรื่องเล่าจบแล้วจริงๆ แถมรุ่นพี่ทั้งสองคนยังเริ่มจับผิดได้ว่าเขากลัวผีอีกด้วย


คอลินกอดอกมองรุ่นน้องด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์แปลกๆ แต่เขาไม่ได้พูดอะไรนอกจากบอกว่า ไปเถอะ รีบไปทำภารกิจให้เสร็จจะได้จบเกมบ้าบอนี่สักที


จากนั้นสามหนุ่มสามมุมก็พากันเข้าไปในบ้านผีสิง เนนมีดวงตาที่แสนขี้โกง จึงสามารถนำทางเพื่อนร่วมทีมไปยังจุดซ่อมวงจรไฟฟ้าของอาคารได้แบบไม่ต้องกลัวหลงไปเจอผี


ตลอดทางอันเซลพยายามเก๊กท่าเหมือนว่าตัวเองไม่ได้กลัวอะไร ทว่าความจริงแล้วเขากลัวมากถึงมากที่สุดต่างหาก แล้วตลอกทางเดินก็ชวนให้ใจสงบไม่ได้เลย


โรงพยาบาลมืดๆ มีเสียงครืดคราดของเตียงคนไข้ ดีไม่ดีก็มีเสียงไอ เสียงอ้วกอยู่ข้างหู ไหนจะพลังงานลึกลับ สายลมหนาวที่พัดผ่านผิวที่สัมผัสได้อีก ทุกอย่างทำเอาหลอนจนขนลุก ถ้าไม่มีเนนนำทางและคอลินเดินตามหลังให้ อันเซลคงกลัวจนหัวระเบิดไปแล้ว และรู้ตัวอีกทีอันเซลก็ดึงเสื้อของเนนที่เดินนำทางไว้แน่น


เนนนั้นปกติก็ยิ่งเดินเฉื่อยอยู่แล้ว พอมีคนดึงเอาไว้เขาก็แทบก้าวเท้าไม่ออก


ฉันไม่มีแรงเดินแล้ว น้องชายไม่ต้องรักกันขนาดนี้ก็ได้ เนนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะหยุดเดิน 


คอลินที่เดินตามหลังมาเห็นว่าสองคนข้างหน้าไม่ยอมเดินกันต่อก็ด่าเข้าให้ ไอ้เนน! จะขี้เกียจมากเกินไปแล้ว เวลานี้มันใช่เรื่องมาหยุดเดินแล้ว


ตัวเอง ก็เค้าโดนดึงตัวไว้ เค้าหมดแรงเดินไปข้างหน้า เนนพูดด้วยท่าทางเขินอายแบบน่าจับเตะ คอลินขมวดคิ้วมองเพื่อนตัวเอง ก่อนจะมองไปยังอันเซลที่ดึงเสื้อของเนนไว้แน่น


อันเซลเห็นว่าคอลินจะว่าเขา จึงรีบออกตัวแรง ผมไม่ผิดนะ ก็ผมกลัวพี่เขาล้มลงไป เห็นว่าลมมันเย็น มืดก็มืด พี่เขาก็หาวตลอดทาง กลัวหลับไง!”


อันเซลยังคงเป็นจอมมารยาที่น่ารักอยู่วันยังค่ำ


คอลินได้ยินอันเซลแบบนั้นก็เลิกสงสัยในตัวของรุ่นน้อง เพราะหลงเชื่อไปแล้วว่าอันเซลทำไปเพราะเป็นห่วงเนน ดังนั้นคนที่จะโดนด่าก็คงหนีไม่พ้นคนขี้เกียจที่ชอบหาข้ออ้าง


คนขี้เกียจรู้ว่าตัวเองกลายเป็นแพะไปแล้ว แต่ก็ไม่คิดจะเถียงอะไร แม้ว่าสิ่งที่อันเซลพูดนั้นมันจะไม่ใช่จุดประสงค์ที่แท้จริงในการดึงเสื้อเขา แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร 


เนนรู้ว่าอันเซลกลัวผีมากแค่ไหน ตลอดทางได้ยินเสียงความคิดของอันเซลจนปวดหัวหน่อยๆ แต่ต้องยอมรับจริงๆ ว่ารุ่นน้องคนนี้มีบางอย่างที่ทำให้นึกเอ็นดู จึงไม่รู้สึกรำคาญแต่กลับกลายเป็นตลกแทน


สงสัยเพราะอันเซลเป็นน้องเล็กของบ้านก็เลยรู้จักวิธีอ้อนคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า...


ระหว่างที่ทั้งสามคนนั้นกำลังเถียงกันอยู่ ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาโดยรอบ ทั้งสามคนหยุดการเถียงกันไปมา แล้วหันมองไปโดยรอบ เพื่อดูว่าเสียงนั้นมันมาจากตรงไหน ก่อนจะพบว่า...


หมอหนุ่มเปื้อนเลือดถือมีดวิ่งตรงมาหาพวกเขา


เนนวิ่งนำทางไปเลย เร็วๆ!” คอลินสั่งเสียงดังลั่น


ฉันวาร์ปได้ไหม เนนต่อรองแบบขี้เกียจ


ไอ้เนน แบบนั้นก็ทิ้งเพื่อนสิวะ!”


งั้นวิ่งก็ได้ เนนตอบก่อนจะเริ่มวิ่งเหยาะ คอลินเห็นแบบนั้นก็ขยี้หัวตัวเองรุนแรง ถ้าไม่รู้ว่าหมอนั่นขี้เกียจ เขาคงคิดว่าเนนมันจอมกวนบาทา เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวเองใช้ไม่ได้ หมอนั่นมันไม่เคยวิ่งเพราะวาร์ปตลอด สุดท้ายมือจึงคว้าคอเสื้อของเนนด้วยหวังจะดึงให้วิ่งไปด้วยกัน


อันเซล วิ่งดิ!”


อันเซลมองผีหมอนั่นนิ่ง ขาทั้งสองข้างสั่นสะท้าน จุดอ่อนของเขาเพียงหนึ่งเดียวคือกลัวผี เมื่อก่อนที่ผ่านมาไม่เคยเห็นผี แต่นี่...


นะ... นะ... นั่นคือผีจริงเหรอครับ


ผีจริง!”


คำตอบของคอลินทำให้อันเซลสั่นไปกว่าเดิม คอลินเห็นแบบนั้นก็รีบใช้พลังเงาดำของตัวเองสร้างทางขวางกั้นผีหมอไว้ ก่อนจะคว้าคอเสื้อของอันเซลมา จากนั้นก็วิ่งหนีทันที โดยมีเนนเป็นคนบอกทางว่าต้องเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาตรงไหนบ้าง


คอลินกลายเป็นคนแบกทีมอยู่คนเดียว แต่พ่อยอดเบเบ๋ก็ไม่หวั่น ทั้งสองมือลากสมาชิกทีมให้วิ่งตามมา จนในที่สุดก็มาถึงที่หมาย 


อันเซล รีบทำภารกิจนี้ให้เสร็จสิ


พวกพี่ต้องอยู่ที่นี่นะอันเซลย้ำเพื่อให้เนนกับคอลินอยู่กับเขาที่นี่ ห้ามไปไหนเด็ดขาด เพราะที่เพิ่งวิ่งหนีมาเมื่อกี้มันระทึกใจสุดยอดเกินไป


คอลินกอดอก ถามเสียงขรึม สรุปนี่กลัวผีจริงๆ?”


ไม่ได้กลัว!” อันเซลพูดแล้วก็หันกลับไปยังงานของตัวเอง ตอนนี้เขากลับมามีสติอีกครั้งแล้ว จึงรีบศึกษาสายไฟต่างๆ เพื่อต่อวงจรไฟฟ้าที่เก่าคร่ำครึให้กลับมาทำงานได้อีกครั้งหนึ่ง


ระบบไฟฟ้านี่มันโบราณมาก ใครเขายังใช้กันอีกเนี่ย!


อันเซลบ่นในใจ ในขณะต่อวงจรไฟฟ้าต่อไป และตลอดเวลาที่ทำหน้าที่ อันเซลพยายามจดจ่อกับงานตรงหน้า เพื่อให้ตัวเองลืมสิ่งที่เพิ่งเกิดรอบตัว ไม่นานนักไฟฟ้าก็ใช้ได้ แสงไฟสีขาวสว่างวาบ อันเซลมองผลงานของตัวเองก่อนจะถอนหายใจโล่งอก


ในที่สุด... เฮ้ย!” อันเซลสะดุ้งโหยง เมื่อโดนคอลินแกล้งหลอกผี 


กลัวผีจริงๆ ด้วยสินะ


ไม่ได้กลัวสักหน่อย!”


คอลินหัวเราะชั่วร้าย เนนเห็นเพื่อนตัวเองแกล้งเด็กแบบนั้นก็พูดกับอันเซลว่า หมอนั่นชอบแกล้งคนกลัวผี พูดแล้วก็ก้มหน้าไปกระซิบให้อันเซลฟังใกล้ๆ เอลว่าที่แฟนหมอนั่นกลัวผีน่ะ 


ว่าที่?”


ตอนนี้กำลังอินเลิฟอยู่ไง อยากเอาคืนก็แกล้งเลย หมอนี่ซึนจะตาย แกล้งสนุก เนนกระซิบล่อลวงให้เด็กน้อยคิดตาม แล้วทำให้สิ่งไม่ดีนั้น


ทางด้านคอลินกอดอก มองสองวายร้ายที่กำลังกระซิบกระซาบบางอย่างกัน


อันเซลไม่ยอมโดนแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวจึงแซวคอลินไปว่า ผมรู้นะว่าพี่คอลินชอบแกล้งคนกลัวผีอะ แต่คนไม่ใช่แฟนจะให้ทำแทนไม่ได้


คอลินขมวดคิ้วมุ่นแล้วถาม เล่นอะไรกัน


ไม่ได้เล่น นี่พูดจริงต่างหาก ก็ผมไม่ใช่พี่เอลไง ดังนั้นพี่จะมาแกล้งผมแทนพี่เอลไม่ได้ เก็บแรงไว้แกล้งแฟนพี่เหอะ


คอลินได้ยินแบบนั้นก็หน้าแดงก่ำ ใครมันไปบอกความจริงสุดลับในใจของเขาให้เด็กคนนั้นรู้ว่าเขาคิดอะไรแบบนั้นกับเอล! (ในช่วงเวลาที่พาพวกเขามานี้ คอลินยังไม่ได้เป็นแฟนกับเอลลา แต่ว่าแอบชอบอยู่)


ไอ้เนนชัวร์...


เอลไม่ใช่แฟนฉัน


แต่ก็ชอบ ใช่ไหมล่ะ


จอมวายร้ายสุดโหดโดนแซวตรงๆ แบบนั้น พ่อจอมซึนก็หน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม แต่ยังคงแกล้งขรึมแล้วพูดเฉไฉไปเรื่อย เล่นอะไรกัน ไป! ไปเอาสมบัติได้แล้ว


ขี้อายกว่าที่คิดนะเนี่ย กิ้วๆ อันเซลยิ่งแกล้งได้ก็ยิ่งเอาใหญ่ สุดท้ายคอลินเลยใช้เงาของตัวเองปิดไฟในห้องนี้ แล้วแกล้งหลอกผีเจ้าเด็กจอมกวนให้กลัวหัวกระเจิง


สองวายร้ายแกล้งกันไปมา แต่อีกหนึ่งคนที่วางแผนทั้งหมดกลับนั่งหาวอยู่บนโซฟา ในมือหนึ่งกอดกล่องหีบสมบัติเอาไว้แน่น 


และใช่... 


ตอนนี้สามวายร้ายโดนไม้เด็ดจับขังกรงเข้า เนนรู้ทุกอย่างดี แต่อันเซลกับคอลินนั้นยังแกล้งกันอยู่จึงไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็นะเมื่อพวกเขาเลิกแกล้งกัน ก็คงรู้ว่าห้องที่ตัวเองอยู่ในกลายเป็นห้องขังเปื้อนเลือดนั่นแหละน้า

 







เมื่อหลีกหนีจากความวุ่นวายในบ้านผีสิงของทีมที่ 2 ก็คือความน่ารักมุมิของทีมที่ 3 หนูลัวร์จูงมือโอเรนแล้วพาเดินไปทั่วด้วยความสนใจ เด็กหนุ่มตาใสมองปลาที่ว่ายรอบตัวด้วยความสนุก


นั่นปลาตัวสีส้ม!”


โอเรนยิ้ม เขามองใบหน้าที่สดใสร่าเริงของเด็กหนุ่มข้างกายก่อนจะพูดเป็นภาษากระต่ายว่า นั่นคือปลาการ์ตูน พวกมันอาศัยอยู่ในดอกไม้ทะเลไง


เหมือนในการ์ตูนเลย


ใช่ การ์ตูนเรื่องนั้นเป็นการ์ตูนที่ดี


สองวายร้ายแหละเหล่าสัตว์โลกน่ารักเดินเที่ยวเล่นไปทั่ว ภารกิจของพวกเขานั้นต้องบอกว่าไม่มีอะไรเลย เพราะผู้กำกับรักพวกเขามาก น่ารักมุมิและสุดยอดพี่ชายคือที่สุดแล้ว


ผู้กำกับไม่ลำเอียงกับทีมอื่นเลยจริงๆ


ตรงนี้มีเกมสามมิติให้เล่นด้วย!” ลัวร์พูดด้วยความสนใจ ก่อนจะเข้าไปเล่นเกมสามมิติ รับบทเป็นนักตกปลา แล้วตกปลาภาพโฮโลแกรมรอบตัวอย่างสนุกสนาน กระต่ายก็พยายามกระโดดงับปลา ส่วนพี่เป็ดกับโอเรนนั่งรออยู่ข้างนอก สมกับเป็นพี่เลี้ยงเด็ก


โอเรนมองเด็กหนุ่มที่กำลังหัวเราะสนุกสนานกับกระต่าย ก่อนจะหันมาคุยกับเป็ด ลัวร์เป็นเด็กดื้อไหม


เป็ดส่ายหน้า ก่อนจะทำท่าหัวใจ เพื่อบอกว่า น่ารักมาก


นายโชคดีนะที่มีเจ้านายเป็นเด็กดี น้องๆ ของฉันมีแต่คนดื้อๆ แต่ฉันก็รักพวกเขามาก คงเพราะเด็กๆ ก็น่ารักเหมือนกันทุกคนเลยสินะ


เป็ดพยักหน้ารับ ก่อนจะทำท่ากอดแบบอบอุ่น เพื่อบอกว่า รักเด็กมากเหมือนกันเลย


จากนั้นทั้งสองคนก็คุยกันไปทั่ว ท่าทางเหมือนคนเป็นพ่อที่มารอลูกเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ จนกระทั่งพวกเด็กๆ อย่างลัวร์และกระต่ายเล่นกันจนเหนื่อย พวกเขาก็พากันเดินเที่ยวต่อไป


ตลอดทางโอเรนชี้บอกลัวร์ถึงปลาทุกชนิดที่ว่ายผ่านอุโมงค์กระจก ลัวร์ตาเป็นประกายที่ได้ฟังเรื่องนู้นนี้มากมาย และเวลาเพียงไม่เท่าไหร่ในอุโมงค์ ลัวร์ก็รู้สึกผูกพันกับพี่ชายที่มาด้วยกันไปแล้ว


พี่โอเรนฮะ พี่อยากมีน้องชายเพิ่มไหม


โอเรนลูบหัวลัวร์น้อยๆ ก่อนจะบอกว่า อยากมี แต่พี่ดุมากเลยนะ


ลัวร์ได้ยินแบบนั้นแล้วก็ทำหน้าคิด ก่อนจะบอกว่า งั้นเป็นเป็นน้องชายของพี่โอเรนแล้ว เป็นแบบนี้ดีกว่า จะได้ไม่โดนดุไง


จากนั้นเด็กน้อยตัวดีก็วิ่งไปทั่ว การทำภารกิจของพวกเขาเต็มไปด้วยเรื่องเล่า เสียงหัวเราะ และปลามากมาย แต่ต่างจากทีมอื่นโดยสิ้นเชิง และตอนนี้พวกเขาก็เดินทางมาถึงทางออกแล้ว


ทางออกไปสู่สมบัติลับ...


พวกเราไปเอาสมบัติลับกันเถอะลัวร์ โอเรนพูดเป็นภาษากระต่ายเต้นดุ๊กดิ๊ก


ครับ แต่ว่า... เรามาถ่ายรูปกันก่อนน้าไม่ว่าเปล่า มือของหนูลัวร์ก็ลากโอเรนให้เดินไปถ่ายรูปด้วยกัน จากนั้นภาพสุดน่ารักก็ถูกบันทึกไว้ในอควาเรียม


เมื่อถ่ายรูปเสร็จ ทั้งหมดก็เดินไปยังทางออก เพื่อไปเอากล่องสมบัติมา และเมื่อเดินผ่านทางออกไป ทั้งหมดก็เห็นกล่องสมบัติตั้งเด่นหราอยู่เบื้องหน้า


ลัวร์ตื่นเต้น ไม่สนใจสิ่งใดก็วิ่งเข้าไปหากล่องสมบัติ โอเรนเห็นแบบนั้นก็ตกใจ เพราะรู้สึกไม่เข้าท่าจึงรีบวิ่งไปห้าม


แต่ว่า...


สายเกินไป เมื่อมือของลัวร์แตะกล่องสมบัติปุ๊บ แสงสว่างเจิดจ้าก็สว่างวาบ จากนั้นรอบตัวก็กลายเป็นกรงขังพวกเขาเอาไว้


โอเรนขมวดคิ้วมุ่นต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะมองดูภายในกล่องสมบัติก่อนจะเจอโน้ตแผ่นเล็กที่ถูกเขียนไว้ด้วยลายมือแสนสวยว่า


เค้าขอโทษนะตัวเอง แต่เค้าจำเป็นต้องทำ แงงง อย่าโกรธกันน้า


เห็นแบบนั้นโอเรนก็ขมวดคิ้วมุ่นกว่าเดิม


ผู้กำกับ... เป็นคนแบบนี้หรอกเหรอ?








 

สุดท้ายก็มาถึงทีมที่ 4 ทีมคุณป้าเลี้ยงต้อยที่บัดนี้พวกเขาอยู่ในบ้านบอลหลากสี เอลลาเดินตามหลังจูเนียร์ที่กำลังเดินไปตามทาง เพื่อเล่นเกมแต่ละด่านในบ้านบอลให้จบ


ทั้งคู่เดินมาถึงด่านแรก มีบ่อน้ำตื้นๆ อยู่ภายในกลุ่มก้อนลูกบอล ในบ่อน้ำมีแท่นสี่เหลี่ยมให้กระโดดข้ามฝั่งไป และตรงหน้าด่านนี้ก็มีกติกาเขียนไว้


กระโดดข้ามบ่อน้ำกันเถอะ ระวังอย่าตกนะ!’


จูเนียร์หันมามองพี่สาวข้างหลัง ก่อนจะถาม พี่สาวจะไปก่อน หรือจะให้ผมกระโดดไปก่อนดีฮะ


เอลลานั้นมันจอมสร้างภาพให้ตัวเองดูดี โดยเฉพาะการการเป็นพี่สาวต่อหน้าเด็กผู้ชาย จึงยิ้มหวานให้จูเนียร์แล้วกล่าวเสียงหวานว่า จูเนียร์ไปก่อนเลยจ๊ะ เดี๋ยวพี่สาวจะตามหลังน้า


ถ้าเกิดหนูจะตกน้ำ เดี๋ยวพี่สาวจะพุ่งเข้าไปกอดร่างหนูไว้เองจ้า!


เด็กน้อยหน้ามนมองหน้าเอลด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะพยักหน้ารับแต่โดยดี แล้วเริ่มต้นเล่นด่านแรก เด็กน้อยกระโดดลงไปตามแท่นเหลือน้ำ นับหนึ่ง สอง สาม สี่ ก็ผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว


เกมนี้มันยากเฉพาะกับเด็ก 5 ขวบเท่านั้น...


เมื่อจูเนียร์ข้ามฝากไปได้แล้ว เอลลาก็เริ่มกระโดดไปตามแท่นเหนือน้ำ มันไม่มีอะไรยากเลย จนกระทั่งเธอเงยหน้ามองไปยังเด็กหนุ่มฝั่งตรงข้าม


เด็กน้อยผมขาวยิ้ม แก้มแดงกลมน่าหยิก ปากสีชมพูก็ขยับพูดส่งเสียงเชียร์เธอว่า พี่สาวสู้ๆ ฮะ


ในวินาทีนั้นความน่ารักของเขากระแทกเข้ากลางใจของคุณป้าเลี้ยงต้อย จนเผลอลืมไปว่าตัวเองต้องกระโดด เธอดันเผลอก้าวไปเบื้องหน้า จากนั้นก็...


ตู้ม!


เอลลาตกลงไปในน้ำ จูเนียร์เบิกตากว้างด้วยไม่เข้าใจว่าพี่สาวคนนั้นตกลงไปในน้ำได้อย่างไร หรือเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็รีบวิ่งไปดูเอลลาทันที


พี่สาวเป็นอะไรไม่ฮะ


เอลลาเก๊กหน้าขรึม แล้วลุกขึ้นมาจากบ่อน้ำที่ลึกประมาณข้อเท้าของเธอ ก่อนจะพูดเสียงขรึมว่า เมื่อกี้เกิดเหตุผิดพลาดนิดหน่อย แต่พี่ไม่เป็นไร พวกเราไปกันต่อเลยเถอะ


จูเนียร์มองเอลลาแล้วก็เริ่มสับสน ไม่แน่ใจว่าพี่สาวคนนี้ไว้ใจได้จริงไหม แต่เขาก็ยอมฟังคำพูดของเธอ แล้วเดินไปยังด่านต่อไป


เมื่อผ่านด่านแรกไปแล้ว ทั้งสองคนก็มาถึงด่านที่สอง นั่นก็คือด่านปีนขึ้นไปข้างบน แล้วโหนเชือกผ่านบ่อน้ำไปยังประตูทางออก


เมื่อจบด่านนี้ก็จะจบทุกอย่างแล้ว!


จูเนียร์หันมามองเอลอีกครั้ง ก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจว่า พี่สาวอยากไปก่อน หรือให้ผมไปก่อนครับ


เอลลายิ้มแห้ง เพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองดูกลายเป็นคนไม่เอาไหนแล้ว แต่ความผิดใคร มันไม่ใช่ความผิดเธอเลย ทุกอย่างเป็นเพราะเด็กหนุ่มน่ารักคนนี้ต่างหาก


ผู้กำกับรู้จักเธอดี...


ดังนั้นหลังจากนี้เธอจะพยายามควบคุมตัวเองให้ได้


จูเนียร์ไปก่อนเลยน้า พี่สาวจะตามหลังเอง


จูเนียร์พยักหน้าแบบไม่ค่อยไว้ใจ แต่ก็ยอมปีนขึ้นไปแต่โดยดี เด็กน้อยจับเชือกทีละเส้น จากนั้นก็ค่อยๆ ปีนขึ้นไปข้างบน จากนั้นเขาก็ยืนรอเอลเพื่อรอไปต่อพร้อมกัน


เอลลาสูดหายใจเข้าลึกๆ เมื่อถึงคิวปีนของเธอ หญิงสาวจับเชือกไว้ ก่อนจะค่อยๆ ปีนขึ้นไปทีละนิด ทั้งยังพยายามห้ามจิตใจของตัวเองไม่ให้เผลอไปคิดถึงเรื่องเด็กผู้ชายนุ่มนิ่ม


และแล้ว... ความสำเร็จอยู่ที่ไหน ความพยายามก็อยู่ที่นั่น!


เอลลาปีนขึ้นไปข้างบนได้แบบปลอดภัย ไม่ได้สร้างเรื่องน่าขายหน้าอะไรอีก และจูเนียร์ก็ถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะเดินไปยังที่ต่อไป นั่นก็คือการโหนเชือกข้ามบ่อน้ำเพื่อไปยังฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นทางออก


จูเนียร์หันมามองเอล แต่คราวนี้หญิงสาวไม่รอให้เด็กหนุ่มทางก็บอกว่า จูเนียร์ไปก่อนเลยจ๊ะ


เด็กหนุ่มหน้ามนเริ่มไว้ใจเอลลาแล้ จึงพยักหน้ารับก่อนจะคว้าเชือกแล้วโหนไปยังอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลักเชือกคืนกลับมาให้กับเอลลา


หญิงสาวรับเชือกมา จากนั้นก็สูดหายใจเข้า สร้างแรงฮึกเหิมให้ตัวเอง ก่อนที่จะโหนเชือกเพื่อไปฝั่งตรงข้าม เธอมีสติมากจึงเกาะเชือกไม่ปล่อย


ทว่า...


ระหว่างทางกลับเกิดเรื่องขึ้น เมื่อมือของเธอเคยเปียกน้ำมาก่อน ทำให้เมื่อถึงแรงเหวี่ยงจุดหนึ่ง มือของเธอก็จับเชือกไม่ไหว จึงตงลงไปในบ่อน้ำในที่สุด


ตู้ม!


เอลลาทำเรื่องน่าอายอีกแล้ว...


จูเนียร์เห็นแบบนั้นก็ตกใจ จึงรีบวิ่งลงไปดูสภาพของเอลลา แต่ตอนนั้นเองที่มีเสียงปี๊บ ปี๊บ ปี๊บดังขึ้น แสงไฟสีแดงสว่างวาบพร้อมกับเสียงที่บอกว่า ผู้เข้าแข่งขันทำภารกิจไม่ผ่าน ผู้เข้าแข่งขันทำภารกิจไม่ผ่าน


เอลลากับจูเนียร์เบิกตากว้าง ทำท่าจะวิ่งหนีแต่ฉับพลันนั้นทางเบื้องหน้าก็ปรากฏเป็นหลุมสไลด์เดอร์ ร่างของทั้งสองไถลลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะติดเข้าไปในกรงขังจนได้


เอลลาเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจ พี่สาวขอโทษนะ เพราะพี่เองที่ไม่ดี


จูเนียร์เห็นเอลลาเป็นแบบนั้นก็ทนอยู่เฉยไม่ได้ จึงเดินเข้าไปนั่งข้างกายเพื่อนร่วมทีมแล้วพูดว่า ไม่เป็นอะไรฮะ ถ้าผมก็ผิดเหมือนกัน เพราะถ้าผมช่วยดูแลพี่สาว พวกเราก็คงไม่พลาด


เอลลาฟังคำพูดแสนหวานนั้นแล้วก็รู้สึกว่าความเศร้าหายเป็นปลิดทิ้ง แต่ดันรู้สึกโมโหตัวเองมากกว่า


ทำไมกันนะ... 


ทำไมเธอไม่ขอจูเนียร์จุ๊บแต่แรกสักครั้ง เพื่อสร้างกำลังใจตัวเอง แล้วลุยทีเดียวไปเลยเนี่ย เพราะสุดท้ายมัวแต่เก็บงำความต้องการของตัวเองไว้ สมองเลยกระเจิง ไม่มีสมาธิแบบนี้!






 

เมื่อวายร้ายทุกทีมอยู่ในกรงขังกันครบถ้วนหน้า ทั้งทีมที่ทำสำเร็จและทีมที่ทำไม่สำเร็จต่างนั่งอยู่ในกรงขัง และมันก็ถึงเวลาที่ผู้กำกับจะประกาศภารกิจต่อไปให้พวกเขาฟังแล้ว


ภายในห้องขังของทุกทีม มีเสียงประกาศดังขึ้น ขณะนี้ทุกคนต้องอยู่ในห้องขัง และสิ่งต่อไปที่ทุกคนต้องทำก็คือ  การแข่งกันขอร้องต่อผู้อ่าน เพื่อให้พวกเขาโหวตให้ผ่านออกไปทำภารกิจต่อ


และสำหรับผู้อ่าน พวกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการรับฟังวายร้ายแต่ละคน ก่อนที่จะเลือกว่าใครควรจะเป็นคนรอดไป แล้วทำภารกิจสุดท้ายให้สำเร็จ!”


สิ้นคำนั้น ไฟก็สว่างวาบเข้าไปยังใบหน้าของวายร้ายทีละคน


เอล: เอลลามองตรงมาเบื้องหน้า เธอทำหน้าเศร้าก่อนจะกล่าวว่า ฉันรู้ดีว่าทุกคนคงอยากโหวตคนอื่นมากกว่าฉัน เพราะฉันในสายตาของทุกคนมันก็แค่คุณป้าเลี้ยงต้อย เฮ้อ... 


คอลิน: คอลินถอนหายใจ ก่อนจะโบกมือไปมา จะโหวตใครก็โหวตไป แต่ไม่ต้องมาโหวตฉัน เบื่อเกมบ้านี่เต็มทน ให้คนอื่นเล่นไปเหอะ


เนน: เนนหาวนอนครั้งหนึ่ง ก่อนจะกล่าวแบบขี้เกียจๆ ว่า รักเค้าไม่ต้องโหวตหรอก บอกคำว่ารักก็พอ โอเคนะ หาว... สิ้นคำก็เอนตัวพิงเก้าอี้แบบขี้เกียจๆ พร้อมนอนหลับทุกเมื่อ


ฟรอส: ฟรอสมองมาเบื้องหน้าแบบนิ่งๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จะโหวตฉันก็ได้ ฉันคิดว่าตัวเองพร้อมจะทำภารกิจต่อไป


ลัวร์: ลัวร์ทำหน้าเศร้า หิวข้าวจังเลยฮะ


คาริน่า: คาริน่ากอดอก ก่อนจะทำหน้าโหดแบบจริงจัง โหวตมาเลย ตอนนี้อยากเห็นหน้าผู้กำกับมาก กล้าดียังไงสร้างรางน้ำแข็งแบบนั้น!”


อันเซล: อันเซลยักไหล่แบบไม่แคร์อะไรทั้งนั้น กล้าโหวตก็กล้าไป เอาเลยดิ


โอเรน: พี่เขาทำหน้านิ่ง ดวงตามองตรงมาแบบห่วงใย ก่อนจะพูดว่า โหวตฉันก็ได้ ถ้าเลือกใครไม่ได้แล้ว ฉันพร้อมทำเพื่อทุกคน...


จูเนียร์: จูเนียร์ก้มหน้าลงมองพื้น ก่อนจะกล่าว ผม... ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะทำได้นะครับ


 

คุณจะเลือกใครให้ไปต่อ ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว!


ปล.คุณสามารถโหวตได้ตามใจ แต่จะมีคนที่ผ่านออกมา เพื่อทำภารกิจได้แค่ 2 คนเท่านั้น อิอิ


****************

รักใครชอบใครโหวตได้เลย!!!
(อย่าปล่อยให้ไรต์เหงาน้า แงง ช่วงนี้เหงา 555)
พาร์ทสุดท้ายจะมาวันที่ 7/07/2018 น้าาา อิอิ

ปล.วันที่ 7/07/2018 จะลดราคาอีบุ๊คส์เรื่อง ella into el ใน meb รวมถึงเรื่อง o.v.e.r.l.o.a.d. เล่มแรกด้วยที่จะวางขายแล้วลดราคา
มาบอกไว้เลย เผื่อใครมีแผนจะซื้อเน้ออออ อิอิ 


ปล.2 ตอนนี้เหลือเวลา 2 อาทิตย์สุดท้าย ก่อนหมดการ pre-order หนังสือเรื่อง o.v.e.r.l.o.a.d. วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้ายยยย


ลาด้วย...
หน้าตาของผู้กำกับหลังจากแกล้งทุกคนสำเร็จ อิอิ

แล้วแจกันนนนน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #8284 Ingfalalabell (@FPPD) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 19:21
    คุณแม่กับคุณพี่คนโตค่าาา
    #8284
    0
  2. #8283 Biibeesssss (@UsmaneeBueraheng) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 09:07
    จูเนียร์กะอันเซล
    #8283
    0
  3. #8282 P a s t a :D (@Pasta7701) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 06:05
    เอลกับอันเซลค่ะ
    #8282
    0
  4. #8274 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 09:25

    พี่โอเรนกับฟรอส

    เมื่อสุดยอดผู้ปกครอง(พี่ชาย+คุณแม่) มาเจอกัน 555

    #8274
    0
  5. วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:43
    คาริน่ากับคอลิน
    ไม่ก็
    คาริน่ากับเอล555
    #8266
    0
  6. #8259 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 00:38
    เหมือนคาริน่านางได้ปลดปล่อยอ่ะ5555
    #8259
    0
  7. #8251 zidคุง (@zidkung) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:46
    โหวตคาริน่ากับคอลินนน XD
    #8251
    0
  8. #8250 tifa_ares (@tifa_ares) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 15:17
    คารินกับคอลิน ชื่อคล้องกันเชียวววว 555 อยากเห็นคนหึงงงง
    #8250
    0
  9. #8249 orangerose (@orangerose) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:37
    คาริน่า กับ ฟรอส
    #8249
    0
  10. #8248 Hunter information (@vampireearth) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 13:37
    คอรินกับคาริน่าค่าาา ไม่ก็ เอลกับคาริน่าอยากลองดูมันแปลกดี
    #8248
    0
  11. #8247 •[AnNa]• (@lnwza_2017) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 12:04
    คาริน่ากับอันเซลค่าาาา
    #8247
    0
  12. #8246 ve 'nus (@patye) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:37
    คาริน่า โอเรนนนนนน
    #8246
    0
  13. #8245 Rujisa Pipopwattana (@ba-la-blue) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 17:39
    ฟรอสกังพี่โอเรนค่ะ สายขุ่นแม่ดี
    #8245
    0
  14. #8244 Kami desu (@vachirayarsk2544) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 12:39
    จูเนียร์กับลัวร์ค่ะ พอดีชอบเลี้ยงต้อ----
    #8244
    0
  15. #8243 PhuQ (@Phusanisa2464) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 11:54
    คาริน่า พี่โอเรน
    #8243
    0
  16. #8241 kgr1418 (@kgr1418) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 01:08
    พี่โอเรน เบเบ๋คอริน
    #8241
    1
    • #8241-1 Tomboy... (@Tiwajaoka) (จากตอนที่ 66)
      4 กรกฎาคม 2561 / 10:13
      ฟรอส โอเรน
      #8241-1
  17. #8240 Rabbit. K.S. (@crosuei) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 00:06
    คาริน่ากับคอลิน
    #8240
    0
  18. #8239 fah-fahh (@fah-fahh) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 23:27
    นุ้งอันเซล!!
    #8239
    0
  19. #8238 SallyCR (@SallyCR) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 22:54
    คารินน่ากับเอลค่า
    #8238
    0
  20. #8237 PanawanSaeLoo (@PanawanSaeLoo) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 22:01
    คาริน่า อันเซล
    #8237
    0
  21. #8236 OrapanO (@OrapanO) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:25
    คอลินกับเอลล่าคะ55555(ติ่งคู่นี้)
    #8236
    0
  22. #8235 -VaLenTiNE- (@parnsax1) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:16

    คาริน่า ฟรอส ค่ะ

    #8235
    0
  23. #8234 Karina-chan (@Rinka3645) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:06

    อ๊ากกกจูเนียร์ดาเมจแรงมากกกก????????????????????❤❤❤❤ เอาไปเลยจ้ะ! เอาคะเเนนของพี่สาวไปเลย! พี่เชื่อว่าหนูทำได้!!!????❤????❤????❤????????❤????❤

    เอาเนนไปด้วยค่ะ รู้สึกหมั่นไส้นิดๆ ไม่รู้เพราะอะไร????

    ขอโหวตให้วายร้ายรุ่นใฟม่ทุกคนเลยค่ะ!????

    แต่ก็แล้วแต่เลยนะค่ะ เพราะของทุกคนน่าสนใจมาก

    #8234
    0
  24. #8233 may_yume (@Malisza) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:57
    คาริน่า ฟรอส
    #8233
    0
  25. #8232 vodka (@patcharapak) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:43
    เจ๊คาริน่ากับคอลินน
    #8232
    0