O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 357,176 Views

  • 8,480 Comments

  • 10,726 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,035

    Overall
    357,176

ตอนที่ 5 : (1) บทที่ 4 : เราสองกลายเป็น... เพื่อนใหม่?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1016 ครั้ง
    21 มี.ค. 61


บทที่ 4

เราสองกลายเป็น... เพื่อนใหม่?



เมื่อมาอาศัยอยู่ที่ศูนย์วิจัย เดอ เซกอล ฉันก็มีห้องนอนส่วนตัวเป็นของตัวเอง หมายเลขหน้าห้องคือ SN-003 ซึ่งทำให้ฉันเข้าใจทันทีว่าพวกเขาต้องการเลี้ยงดูฉันแบบจริงจัง


แต่...


มันก็ไม่เชิง เมื่อห้องนอนของฉันเป็นเพียงห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ มีเตียงเดี่ยวหนึ่ง ตู้เสื้อผ้าหนึ่ง โต๊ะวาดรูปหนึ่ง ชั้นหนังสือหนึ่ง และกล้องวงจรปิดอีกหนึ่ง ส่วนห้องน้ำอยู่ถัดไป


ห้องพักใหม่ของฉันดูเผิน ๆ ก็เหมือนห้องขังของพวกนักโทษ หรือตัวทดลองในศูนย์วิจัยแบบที่ได้ดูในหนังบ่อย ๆ แตกต่างหน่อยก็ตรงห้องของฉันเด็ดกว่านั้นเยอะ เพราะผนังห้องไม่ได้เป็นสีขาวเรียบ แต่เป็นสีส้มที่มีสติ๊กเกอร์สัตว์น่ารักติดไว้ทั่วห้อง เฟอร์นิเจอร์ที่เหลือก็เข้าชุดกับสีห้องเหมาะสมกับที่เป็นห้องเด็ก


สรุปก็คือ นี่มันห้องขังเด็กน้อยชัด ๆ ...


ลุคเห็นสีหน้าฉันดูอึดอัด เขาจึงอุ้มฉันไปนั่งบนเตียง แล้วพูดปลอบใจว่าทุกอย่างจะโอเค เขาจะดูแลฉันให้ดีที่สุด เพราะหลังจากนี้ที่นี่จะเป็นบ้านของฉัน ฉันจึงควรรู้สึกมีความสุขกับการอยู่ที่นี่


ช่วงแรกมันอาจยาก แต่คาริน่าจะต้องปรับตัวได้แน่


ฉันจ้องมองเขา อาศัยความน่ารักของเด็กน้อยเข้าสู้ ก่อนจะพยักหน้ารับ


ลุค เขาเหมาะสมที่จะเป็นฮีโร่สักคนในเกม น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่ แต่ถึงจะไม่ได้เป็นฮีโร่ในเกม เขาก็จะเป็นฮีโร่ในใจฉันตั้งแต่วันนี้


ตายละ... ฉันนี่ก็ปากหวานใช้ได้นะเนี่ย


 





นับตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ ช่วงแรกมันอึดอัดอย่างที่ลุคบอกไม่มีผิด เมื่อฉันต้องโดนจับตาดูการกระทำทุกอย่าง แต่ว่าลุคก็ดูแลฉันอย่างที่เขาพูดจริง ๆ เขาทำหน้าที่พ่อให้ฉันอย่างสมบูรณ์แบบ


เขาดูแลฉันอย่างดี ตอนเช้าก็มาปลุกให้เข้าห้องทดลอง พอถึงมื้ออาหารก็ถามฉันทุกครั้งว่าอยากกินอะไร


จนฉันก็เผลอห้ามความเกรียนไม่ได้...


วันดีคือนดีฉันก็จะบอกเขาแบบออดอ้อนว่า ลุควันนี้อยากกิน... ยำหอยแครง แกงหอยนางรม นมสตอเบอร์รี่ บะหมี่ผัดเผ็ด เป็ดพะโล้ ตะโก้ลอดช่อง ครองแครงไม่หวาน น้ำตาลมะพร้าวสด และอีกมากมาย


ที่น่าทึ่งคือเขาหามาให้ได้หมด และฉัน... ก็ไม่ได้อยากกิน


การดูแลของเขาดีมากเสียจนทำให้ฉันอยากร้องไห้ที่ไปเกรียนใส่เขา ที่สำคัญเขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านจริง ๆ แม้ว่าเรื่องจริงชีวิตของฉันก็ไม่ได้มีครอบครัว หน้าพ่อแม่ก็จำไม่ได้ แต่เลือนรางเหมือนเดจาวูตอนมองสีหน้าพ่อแม่ของเจ๊คาริน่าที่รังเกียจฉันยังไงก็ไม่รู้


หรือว่าฉันก็โดนเฉดหัวออกจากบ้านเหมือนกันนะ...


ฉันคิดแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะกินเป็ดพะโล้ที่ลุคหามาให้ พออิ่มเข้าหน่อยก็ป้อนให้ลุคกินบ้าง จู๋จี๋ดูดี๋กันไปตามประสาเด็กไม่จริง แต่หญิงแท้อย่างฉัน


ช่วงนี้นักวิทยาศาสตร์จับฉันไปถามนู่นถามนี่ในห้องกระจกเกือบทุกวัน บางวันก็ได้เจออันเซลที่นับวันพลังจะรุนแรงมากขึ้น เพราะบางครั้งฉันกำลังเข้าห้องน้ำ อยู่ ๆ ไฟดันดับ ทำเอาก้าวพลาด ลื่นล้มหัวโขกชักโครกจนร้องไห้ จากนั้นห้องน้ำก็กลายเป็นช่องฟรีซทันที


และแล้ว... วันนั้นฉันก็ไม่ได้ฉิ้งฉ่อง เพราะชักโครกกลายเป็นน้ำแข็งไสในถ้วยพร้อมเสิร์ฟไปแล้ว!


ฉันรู้ว่าสาเหตุที่ไฟดับเกิดจากพลังของอันเซลนั่นแหละ ไม่มีใครอื่นหรอก เพราะตอนฉันเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยหน้าจ๋อย ๆ เขาก็ดูสะใจมากเสียจนฉันอยากเดินไปจุ๊บสักสิบตลบ ปราบพยศมันตรงนั้นแหละ


วายร้ายนี่มันร้ายแต่เด็กจริงจริ๊ง !


บางครั้งฉันก็นึกสงสารพวกนักวิทยาศาสตร์ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ นอกจากพวกฉันจะมีพลังเหนือธรรมชาติที่น่าปวดหัวแล้ว เจ้าของพลังยังจะเป็นเด็กอีก


เมื่อเกิดเรื่องวุ่นวายบ่อยเข้า ตั้งแต่มีอันเซลและฉันเข้ามาอยู่ในศูนย์วิจัย พวกนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลายก็พากันประชุมหาทางแก้ไข ก่อนที่ลุคจะมาบอกฉันในคืนหนึ่งว่า พวกเขาตัดสินใจให้ฉันกับอันเซลได้ทำความรู้จักกัน


ฉันฟังแล้วถึงกับต้องขมวดคิ้วมุ่นในใจ เพราะคิดมาตลอดว่าพวกนักวิทยาศาสตร์ต้องฉลาด มีหลักการคิดที่เป็นระบบ มีตรรกะที่เข้าใจได้


แต่...


พวกเขาตัดสินใจให้เด็กประหลาดสองคนได้รู้จักสนิทสนมกัน ทั้งที่แค่เจอกันวันแรกก็เกิดเรื่องขึ้นเนี่ยนะ?


พวกเขาบอกว่าอันเซลดูเหงามาตลอด แต่พอได้เจอคาริน่า เขาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้น แต่ตอนนี้เหมือนจะควบคุมพลังไม่ได้ เพราะเขาอาจคิดถึงหนู พกวเราจึงอยากให้พวกหนูได้เจอกัน


ฉันว่าที่อันเซลควบคุมพลังไม่ได้ เพราะเขาโตขึ้นและกำลังจะเป็นวายร้ายมากกว่า...


หนูก็คิดถึงอันเซล แต่หนูไม่เหงาหรอกนะ เพราะหนูมีลุคอยู่แล้ว


ดูปากฉัน...ประจบประแจงเก่งเกินเด็กไปละ


ไม่แค่ปาก แม้แต่มือก็ไว ฉันกอดหมับเข้าที่ร่างพ่อบุญธรรมคนหล่อที่ดูแลฉันอย่างดี เขาลูบหัวฉันแล้วหัวเราะ ก่อนจะจับฉันมานั่งบนตัก แล้วเปิดหนังสือนิทานเรื่องกระต่ายกับเป็ดขึ้นตรงหน้า จากนั้นก็เล่าให้ฟังตามภาพประกอบไปเรื่อย ๆ จนกว่าฉันจะหลับ


ไม่นานนักฉันก็เริ่มง่วง อ้าปากหาวนอน


DLC นี้มันดีจริง ๆ เหมือนได้กลับมาในวันวานเก่า ๆ ยังไงยังงั้น...


ฉันคิดแล้วก็หลับไปในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของคุณพ่อบุญธรรมไปในที่สุด


 





เมื่อเช้าวันต่อไปมาถึง ลุคก็พาฉันอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้า เพื่อเข้าห้องกระจกไปตรวจสอบพลังนู่นนี่เหมือนทุกวัน ฉันนั่งหาวแล้วหาวอีก รู้ตัวอีกทีทั้งห้องก็กลายเป็นห้องฟรีซไปเสียแล้ว


ดูเหมือนไม่ใช่แค่อันเซลที่ควบคุมพลังไม่ได้ เพราะแม้แต่ฉันก็ด้วย...


นักวิทยาศาสตร์ห้องตรงข้ามไม่รู้ทำอะไรกันอยู่ แต่ฉันเดาว่าพวกเขาคงกำลังนั่งจดสถิติบลา ๆ กันจนมือหงิกแน่เลย และไม่นานจากนั้นการตรวจสอบพลังก็จบ ลุคพาฉันไปยังห้องเลี้ยงเด็กเป็นลำดับถัดไป


ฉันกำลังจะได้เจออันเซล...


เมื่อลุคเปิดประตูออก ฉันก็เห็นห้องสีขาวสะอาดที่เต็มไปด้วยของเล่นมากมาย แถมยังมีพื้นที่ว่างปูด้วยพื้นยางให้เด็กน้อยได้วิ่งเล่นเหมาะสำหรับเป็นห้องเลี้ยงเด็ก ลุคยิ้มให้ฉันก่อนจะพยักหน้าให้เพื่อบอกว่า เดินเข้าไปเถอะ ในนั้นไม่ใช่ดงงูจงอางอย่างแน่นอน และแน่นอนว่าประโยคหลังฉันเติมมาเอง


ฉันมองด้วยความลังเลปนตื่นเต้น มือกำกระเป๋าของเล่นแน่น เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้อยู่ห้องเดียวกับอันเซลโดยไม่มีกระจกมากั้น ซึ่งมันก็ทำให้ฉันประหม่าไม่น้อย เพราะไม่รู้ว่าพ่อหนุ่มทูนหัววัยเด็กจะทำยังไงกับฉัน ไม่รู้ว่าพอเจอตัวต่อตัวจะดีหรือร้ายใส่ แต่ที่แน่ ๆ คือเขาเคยกอดฉันแน่น


คิดกี่ทีก็เขิน


ไปเถอะคาริน่า หนูจะได้มีเพื่อนที่จะต้องเข้าใจหนูดีแน่


ฉันยิ้มกว้างแบบเด็ก ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนั้น เมื่อก้าวเข้าไปก็เห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กคนหนึ่งกำลังเล่นรถบังคับอยู่ แต่เขาไม่ได้บังคับด้วยรีโมตคอนโทรล หรือมือคอนโทรล เขาเพียงแค่จ้องมัน และทันทีที่เขาเห็นฉันเดินมา ดวงตาคู่นั้นก็จ้องมายังฉันพร้อมกับรถที่ดิฟเหินฟ้าตรงมายังหน้าผากของฉันด้วย


โป๊ก!


การโจมตีนั่นรุนแรง และตั้งตัวไม่ทัน ฉันที่ตัวเล็กนิดเดียวนั่งจมแหมะอยู่บนพื้น ตอนนี้ไม่มีลุคเพราะเขาไปทำงานแล้ว แล้วก็ไม่มีใครทั้งสิ้นในห้องนี้ มีแค่ฉันกับวายร้ายทูนหัวเบื้องหน้า


ฉันไม่รู้จักเขามากนักในตอนนี้ แต่บอกเลย... แวววายร้ายมาแต่เด็กมากกก


มาขวางทางทำไมอะ เด็กผู้ชายเอ่ยแล้วก็กอดอก ดวงตาของเขามองรถของเล่นของตัวเอง ก่อนจะลากมันกลับมาหาเขาด้วยพลังปีศาจแบบเท่ ๆ


ตอนนี้ฉันเข้มแข็งขึ้นมานิดหน่อย จึงพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล เพราะไม่อยากฟรีซห้องนี้ไปเสีย ก่อนจะหลบมุมไปเล่นของเล่นอยู่คนเดียว แสดงอาการงอนวายร้ายจอมแสบเต็มที่ ส่วนอันเซลก็เล่นอยู่ในมุมของเขา ไม่ได้คิดจะมาง้อหรือสนใจใยดีเลยสักนิด


ดูเหมือน... พวกเราก็ไม่ได้เข้ากันดีสักเท่าไหร่


ฉันเล่นตุ๊กตาแบบโลกสวยใสตามประสาผู้หญิง พ่อแม่ลูกสนุกสนานอยู่คนเดียว แต่ที่น่าสงสัยคือพอฉันหันไปยังวายร้ายจิ๋ว ก็เห็นว่าอันเซลขยับเข้ามาเล่นใกล้เรื่อย ๆ และใกล้เข้ามาทุกครั้งที่แอบหันไปมอง


นี่ไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม?


ฉันขมวดคิ้วสงสัย ก่อนจะหันไปเล่นตุ๊กตาต่อ ทว่าเล่นตุ๊กตาอย่างสันติได้ไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงล้อรถพุ่งตรงมาหา และทันทีที่หันไปมองก็เห็นแลมโบกินี่สีม่วงคันจ้อยพุ่งตรงมายังบ้านตุ๊กตาของฉัน


โครม !


บ้านตุ๊กตาเลโก้ที่ฉันอุตส่าห์ใช้เวลาหลายวันสร้างขึ้นมาพังไปต่อหน้า และนั่นคือตอนที่ฉันหันขวับไปมองเด็กเกเรที่แกล้งฉันด้วยอินเนอร์ที่แสนแรงกล้า วายร้ายจิ๋วไม่ได้มีท่าทีสำนึก แถมยังส่งกองทัพรถมาอีกเพียบ


ทั้งมาเซอราตี้สีแดงเพลิง ออดี้สีดำ คาดิแลคสีน้ำเงิน เฟอร์รารี่สีเหลือง แอสตันมาร์ตินสีเขียว เรียกว่ายกทัพซุปเปอร์คาร์มาอย่างกับอยู่มหานครดูไบกันเลยทีเดียว


ฉันเบิกตากว้าง แต่ตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ทันเสียแล้ว รถซุปเปอร์คาร์พวกนั้นเร็วมาก พวกมันชนบ้านเลโก้ และตุ๊กตาของฉัน จนเศษของเล่นพุ่งไปคนละทิศคนละทาง


ฉันมองภาพที่เกิดขึ้นตาค้าง ก่อนที่บางอย่างจะตื้อขึ้นมาในอก


อันเซลใจร้าย...


ใจร้ายที่สุดเลย!


ฉันรู้ตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองยืนขึ้นกำมือแน่น ก่อนจะร้องไห้แงเสียงดัง จากนั้นห้องทั้งห้องก็เริ่มมีน้ำแข็งมาเกาะ บนเพดานบังเกิดแท่งน้ำแข็งที่พร้อมจะหล่นมาทิ่มหัวใครก็ตามที่ฉันไม่พอใจ ความหนาวเหน็บเริ่มมาเยือนราวกับอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ทั้งที่เป็นห้องกึ่งปิดตาย


ปกติคนอื่นจะต้องกลัวเมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่กับอันเซลแล้วไม่เป็นเช่นนั้น เขากอดอกยืนมองฉันแล้วหัวเราะลั่น ฉับพลันนั้นก็มีแรงบางอย่างทำให้ข้าวของเกือบทุกสิ่งปลิวว่อนไปทั่วห้อง ไฟก็กระพริบติด ๆ ดับ ๆ เหมือนตอนผีกำลังจะออก


ฉันโมโหจึงหยิบซุปเปอร์คาร์ของเขามาขว้างใส่วายร้ายจิ๋วไม่หยุด แต่รถทุกยี่ห้อกลับหยุดอยู่หน้าเขา ไม่มีอะไรสามารถทำร้ายเขาได้เลย


ฉันเห็นแบบนั้นก็ยิ่งอาละวาด อันเซลก็ยิ่งได้ใจ พลังของเขาท่วมท้นออกมามากพอ ๆ กับที่ห้องนี้กลายเป็นน้ำแข็งไปครึ่งหนึ่ง ไฟเริ่มติด ๆ ดับ ๆ ถี่ขึ้น ข้าวของปลิวว่อนไปโดยทั่วราวกับเกิดพายุทอร์นาโดในห้อง


อาเพศกำลังจะเกิดขึ้นแล้วละ...


พวกนักวิทยาศาสตร์ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ แต่การให้ฉันกับอันเซลมาอยู่ด้วยกันเป็นเรื่องที่ไม่ควรอย่างยิ่ง เพราะเขาขี้แกล้งมาก แถมแกล้งโหดสุด ๆ ไม่มีความปรานีกันเลยสักนิด ส่วนฉันที่เป็นคาริน่าตอนเด็กก็อ่อนไหวง่าย แถมงอแงนิดเดียวหายนะบังเกิดอีก


พวกเราเหมือนขมิ้นกับปูน!


แต่ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายขึ้น พลันมีเด็กชายผมทองสว่างคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง เขาอายุน่าจะประมาณ 13 ปี เขาเดินเข้ามาในห้องโดยไม่กลัวเภทภัยหายนะที่กำลังเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย จากนั้นก็ตรงมาคว้ามือฉันแล้วเดินไปคว้ามือของอันเซลทำให้พวกเรามายืนประจันหน้ากัน


เมื่อตาสบประสาน พวกเราก็หยุดทุกอย่าง... ความหนาวเริ่มหายไป ส่วนข้าวของก็ตกลงสู่พื้น


ฉันมองอะไรไม่ชัดนัก เพราะว่าน้ำตามันคลอเบ้าตาไปหมดแล้ว แต่ก็พอเห็นว่าคนที่เข้ามาห้ามทัพดูดีมาก เขานั่งคุกเข่าลงข้างฉันกับอันเซล ดึงมือพวกเราให้มาจับกันไว้ จากนั้นมือของเขาก็ลูบหัวพวกเราทั้งคู่อย่างอ่อนโยน


อย่าทะเลาะกันเลยนะเด็กๆ


ฉันสะอึกสะอื้น สูดน้ำมูกเข้าจมูก ก่อนจะเอาแขนเสื้อมาเช็ดน้ำตาออก จากนั้นก็มองไปยังคนที่มาห้ามศึก และตอนนั้นเองที่ฉันต้องหุบปากหยุดร้องทันที


ทำไมน่ะเหรอ?


ก็...


คนที่มาห้ามฉันกับอันเซลทะเลาะกันคือ The great villain boss... โอเรน หรือฉายา จักรพรรดิเลือดเย็น สรุปง่าย ๆ ก็คือ สุดยอดของสุดยอดอภิมหาบอสแห่งวายร้าย ยังไงล่ะ!


เห็นแล้วร้องไห้ไม่ออกกันเลยทีเดียว


ไม่ร้องกันแล้วนะ ดีมากเด็ก ๆ โอเรนเอ่ยด้วยใบหน้าที่แสนอ่อนโยน เขายิ้มจนดูคล้ายพี่ใหญ่ที่เข้ามาปลอบน้อง ๆ ไม่ให้ทะเลาะกัน และพอได้มองหน้าเขายามนี้แล้ว ฉันก็คิดไม่ออกเลยว่าคนแบบนี้ผันตัวไปเป็นวายร้ายขั้นเทพได้ยังไง


ไอ ด๊อน อันเดอร์สแตนนน?


ของเล่นที่พังแล้วก็ไม่ต้องเสียใจนะ เอาของเล่นนี้ไปเล่นกันดีกว่า เขาพูดแล้วก็ยื่นของบางอย่างมาให้เราสองคน และนั่นทำให้ฉันถึงกับต้องมองหน้าเขาใหม่ทันที เพราะในมือของเขามันคือ...


ปืน...


เฮียกะจะให้ฆ่าแกงกันเลยเหรอ?


เอาจริงดิพี่!


อันเซลเห็นปืนแล้วก็ตาเป็นประกาย เด็กชายหยิบมันขึ้นมา ก่อนจะจ่อเล็งมาที่หัวของฉัน ฉากแบบนี้มันคุ้นยังไงก็ไม่รู้ เหมือนเมื่อไม่นานมานี้เป็นฉันที่เคยทำกับเขา


แตกต่างนิดหน่อยที่ตอนนั้นฉันลังเล แต่เขาไม่ ทั้งยังจริงจังมากด้วย แล้วแบบนี้ฉันควรจะกอดเขาเหมือนที่เขากอดฉันไหม?


ฉันคิดแล้วก็หลับตาปี๋ อันเซลยิ้มเหี้ยมก่อนจะเหนี่ยวไก


ตายแน่...


“I love you” เสียงบอทบางอย่างดังขึ้น แทนที่จะเป็นเสียงกระสุน


หะ?


ฉันเงยหน้าลืมตา ก่อนจะเห็นว่าปืนนั่นเป็นของปลอมที่เมื่อกดเหนี่ยวไกปุ๊บ เสียงกระสุนจะดังว่า ‘I love you’ เหมือนปืนเด็กเล่นที่เห็นได้ตามตลาดนัด


อันเซลเห็นแบบนั้นก็โมโห ขว้างปืนลงพื้นก่อนจะกระทืบซ้ำ ๆ แบบไม่ยั้ง


ไม่ love สักหน่อย!” เขาโวยวาย


ฉันมองสิ่งที่เกิดขึ้นในไม่กี่วินาทีนี้ด้วยความสับสน ตอนแรกก็เจออภิมหาวายร้ายเข้ามาปลอบ น้ำตาก็แห้งทันทีด้วยกลัวจะโดนเชือด พอเขายื่นปืนให้ก็เหวอ หัวใจก็เหมือนปลิวหายไปละ


จะมีอะไรให้ตกใจกว่านี้อีกไหม?


โอเรน อภิมหาวายร้ายที่ในตอนนี้เป็นเพียงเด็กชายมาดคุณหนูหน้าใสอายุ 13 กำลังกรุบกริบขยิบตาให้ฉัน ก่อนจะพูดว่า เขาบอกว่าผู้ชายแกล้ง แสดงว่าผู้ชายรัก


ฉันกระพริบตาปริบ ๆ


นั่นแหละค่ะ... เรื่องพีคสุดของวันนี้


ถ้านี่เป็นรัก ก็คงเป็นรักที่โคตรฮาร์ดคอร์ แล้วอย่าลืมว่านี่แค่ 6 ขวบ ถ้าอายุมากกว่านี้... ไม่ใช้ปืนจริง ไล่ยิงกันไส้แตกเลยเรอะ?!



*******



ผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายรัก แบบนี้ก็ได้เหรออออ

ชีวิตคาริน่าจะบรรเทิงไปละ 5555

ตอนหน้าเด็กขี้แกล้งจะจีบ(แกล้ง) คาริน่ายังไงอีก ไว้มาติดตามกันจ้าาา


แล้วเจอกันน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.016K ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #8469 prawwy_blue (@prawwy_blue) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 13:06
    อย่าแกล้งน้องงง
    #8469
    0
  2. #8446 bbgalaxy (@baitoeytears) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:32
    โอ้ยยเขินนนนรหืหรกาก่กสสก
    #8446
    0
  3. #8423 mel-em (@mel-em) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 23:12
    เด็กขี้แกล้งงง
    #8423
    0
  4. #8414 ROJA-BOY (@mimini2545) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 23:37
    นี่นอนอ่านอยู่ หวีดหนักมาก จนแฟนที่นอนอยู่สะดุ้งตื่น แล้วบอกให้ใจเย็นๆ555555
    #8414
    0
  5. #7814 GladToSee (@GladToSee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:31
    บรรเทิงจริง พีคตรงปืนนี่ล่ะ
    #7814
    0
  6. #7671 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:33
    55555555555555 ว้อยยยยยย หมดคำพูดดด
    #7671
    0
  7. #7060 Skreamario (@Skreamario) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 19:41
    น่าร้ากกกก
    #7060
    0
  8. #6049 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 20:19
    5555วงวารหน่อง
    #6049
    0
  9. #5824 JokerPor (@JokerPor) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 09:24
    อาฮะสนุกดีฮะ เราว่าสมองเราไปแล้วหละ อ่านบรรเทิงเป็น บรรไล ไปแล้วซะสติ
    #5824
    0
  10. #5811 patena (@pandorakiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 18:32
    ขำ i love you
    #5811
    0
  11. #5783 0913592910 (@0913592910) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 04:43
    ลั่นคำว่า I Love You 55555
    #5783
    1
    • #5783-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 5)
      8 พฤษภาคม 2561 / 11:20
      น่ารักกกก 5555
      #5783-1
  12. #5618 Avaritia >///< (@11minerva) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:58
    แต่ที่พีคสุดของตอนคืออัลปาก้าตัวเขียวนี่แหละ5555
    #5618
    0
  13. #5617 Avaritia >///< (@11minerva) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:58
    แต่ที่พีคสุดของตอนคืออัลปาก้าตัวเขียวนี่แหละ5555
    #5617
    0
  14. #5219 taetapp (@taetapp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 13:37
    อ่านมาทั้งหมดแล้วเจอตัวเขียวดุ๊กดิ๊ก ตะไมตลกน้อง 55555555555
    #5219
    0
  15. #5056 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 17:47
    -ที่วิ่งนี่ แมงอาไร???
    #5056
    0
  16. #5011 Tamil fighters (@Tamil-fighters) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 10:02
    พีคอ่ะ55555
    #5011
    0
  17. #4771 fairy (@game_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 01:11
    เหวออออ
    #4771
    0
  18. #4232 Killer.P (@paifah_skypp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:44
    I love you พีคสุด 555555
    #4232
    0
  19. #4216 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 22:41
    555ตลกมากอ่ะเรื่องนี้
    #4216
    0
  20. #4044 Irotawin (@niwatorikwankwan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 12:21
    ฮืออออ ชอบโอเรน ชอบเขาาาา ช่วยเอาปืนแบบนั้นมายิงเราทีค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #4044
    0
  21. #3591 Albino_snake (@liu2012) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 20:03
    สนุกกก ชอบความแกล้ง ไอเลิฟยู ว้ายยย
    #3591
    0
  22. #3561 Sonmun (@giftgae01) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 12:19
    อันเซลนี่มันคอลินเลย 5555555 แต่คาริน่าอาจจะต้องไปอัพเวลความทนให้ได้เท่าหนูเอล อิอิ
    #3561
    0
  23. #3448 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:31
    คิดถึงหนูคอรินเลยวุ้ย55555
    #3448
    0
  24. #3395 duangta-bento24 (@duangta-bento24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:25
    เรารู้สึกว่าพวกเขาน่ารักน่าเอ็นดู~~~
    #3395
    0
  25. #2961 Kuro-NekoNo-97 (@Kuro-NekoNo-97) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 13:17
    ผมนึกถึงเกมbeyond two soul กับนิยายเรื่องนึงที่นางเอกมีพลังบินแล้วต้องเข้าไปในโรงเรียนที่มีแต่เด็กมีพลังพิเศษ แล้วโรงเรียนนั้นแทนที่ทีแรกบอกว่าจะให้ฝึกควบคุมพลังแต่กลับเป็นการพยายามลบพลังออกไป พวกตัวเอกเลยพากันหนี
    #2961
    0