O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 360,023 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,989

    Overall
    360,023

ตอนที่ 47 : (3) ตอนที่ 39 : เริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 856 ครั้ง
    12 พ.ค. 61


ตอนที่ 39

เริ่มต้น






                หลังจากปรึกษากับพี่โอเรนเรื่องจูเนียร์ในคืนนั้น พวกเราก็ได้แผนการช่วยเหลือน้องชายคนเล็กอย่างละมุนละม่อมมาแล้ว และมันก็คือแผนการสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจให้น้องชายด้วยการประคบประหงมอย่างดี


พี่โอเรนคอยดูแลเรื่องทั่วไปตามปกติ อันเซลพาไปเที่ยวเล่น ส่วนฉันก็มีหน้าที่สอนการบ้านและนอนกับเขา


การดูแลน้องชายแบบนี้ถือว่าได้ผลดีมาก เพราะจากที่สังเกตดู ยิ่งเวลาผ่านไปสีหน้าของจูเนียร์ก็ยิ่งดูมีความสุขมากขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเศร้า เงียบ เหม่อลอย แต่ตอนนี้เขากลายเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


ทุกการเปลี่ยนแปลงของน้องชายคนเล็กทำให้พวกเราพากันใจชื้น


อันเซลคือพี่ที่สามารถถามคำถามแปลกๆ กับจูเนียร์ได้เป็นธรรมชาติที่สุด เขาจึงมีหน้าที่สืบความลับเรื่องปัญหาที่น้องชายเก็บซ่อนเอาไว้ในใจ


วันหนึ่ง ระหว่างที่อันเซลกำลังนั่งต่อเลโก้ไซส์มหึมากับน้องชาย เขาก็ถามจูเนียร์ออกไปเล่นๆ ว่า เจ้าจู ได้ข่าวว่าเมื่อไม่นานเฟี้ยวจัดไปต่อเพื่อนนี่ ทำไมถึงทำงั้นล่ะ


จูเนียร์เงยหน้าขึ้นมามองหน้าอันเซล ก่อนจะยักไหล่แบบไม่แยแส แล้วตอบแบบไม่แคร์ว่า หมอนั่นน่าหมั่นไส้ครับ ผมก็เลยอัดสักครั้ง


ท่าทางการพูดแบบนั้น... อันเซลหมายเลขสองชัดๆ !


ทว่าอย่างน้อยก็ยังมีเรื่องน่ายินดี เพราะในที่สุดคดีการต่อยเพื่อนในโรงเรียนของจูเนียร์ก็ถูกเปิดเผย ที่แท้มันก็ไม่มีอะไรมากเลย นอกจากเขาหมั่นไส้เพื่อน


เฮ้อ...


ท่าทางของจูเนียร์มันเจนว่าตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว ถึงได้ดูสนุกสนาน และเริ่มเปิดใจบอกปัญหาของตัวเองมาแล้ว ก่อนหน้านี้เขาคงเหงาก็เลยดูซึมๆ เหม่อลอย แต่พอพวกเราดูแลเขาดีมาก ใส่ใจเขาแทบตลอดเวลา น้องน้อยก็กลับมาเป็นเด็กที่น่ารักตามปกติ


สรุปฉันคิดมากไปจริงๆ สินะ...


ฉันคิดแล้วก็มองภาพของคู่พี่น้องเบื้องหน้า ก่อนจะเริ่มขมวดคิ้วเป็นปม เพราะฉันเริ่มเห็นเค้าลางความเหมือนกันจากสองคนนั้น เย็นวันนั้นฉันจึงต้องรีบไปหานิทานเจ้าหญิงเจ้าชายมาเตรียมไว้เล่าให้จูเนียร์ฟังก่อนนอน เพราะกลัวน้องชายตัวน้อยจะกลายเป็นเด็กเถื่อนแบบอันเซลไปเสียได้


ไม่ได้ๆ


น้องน้อยต้องเติบโตมาเป็นแบบพี่โอเรนเท่านั้น!


เมื่อสถานการณ์ทุกอย่างเริ่มเป็นไปได้ด้วยดี ปัญหาของจูเนียร์ก็เริ่มคลี่คลาย สุดท้ายฉันจึงเริ่มคลายกังวล คืนนี้จึงเดินมาหาน้องชายที่ห้องนอนอย่างอารมณ์ดี


เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นเด็กผู้ชายขาวๆ กำลังนั่งทำการบ้านอยู่ที่โต๊ะ มือที่กำลังจับปากกาเพื่อคัดลายมือนั้นช่างน่ารัก จนฉันอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปจุ๊บหัวขาวนุ่มนิ่มของเขาเบาๆ ด้วยความเอ็นดู


จูเนียร์เงยหน้ามามองฉัน ก่อนจะก้มลงไปคัดลายมือต่อไป


ฉันนั่งลงข้างเขา มองเส้นตัวอักษรบนกระดาษการบ้านของจูเนียร์ ขีดแต่ละเส้นถูกบรรจงเขียนมาอย่างงดงาม ตัวอักษรที่ได้จึงสวยงามหมดจด


จูเนียร์เป็นคนที่ใจเย็นมาก สมาธิก็สูงหากเขาได้ตั้งใจทำอะไรสักอย่างแบบนี้ อาจเป็นเพราะเขาเคยถูกเลี้ยงดูมาในห้องสีเหลี่ยมสีขาว ไม่มีเรื่องอะไรให้ทำ เขาจึงอยู่กับตัวเองได้ค่อนข้างนาน ยกเว้นเวลาโดนขยี้จิตใจ เขาจะกลายเป็นปีศาจร้ายได้ทันที


และนั่นทำให้ฉันสงสัยขึ้นมานิดหน่อยจึงอดถามออกมาไม่ได้


จูเนียร์ เพราะอะไรเพื่อนคนนั้นถึงน่าหมั่นไส้เหรอ ฉันถามเขาเล่นๆ ในขณะไล้มือไปตามเส้นผมสีขาวนุ่มของเขา


ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมผมของเขาถึงกลายเป็นสีขาว ทั้งที่เขาควรมีผมสีทองเหมือนฉัน


จูเนียร์บรรจงคัดลายมือต่อไปพลางตอบว่า เพื่อนคนนั้นพยายามหาเรื่องผม เขาพูดจาไม่ดีด้วย และมันทำให้ผมหวนนึกถึงอดีต


เขาพูดเรื่องอะไร


เรื่องพวกเรา


ฉันเลิกคิ้ว เรื่องพวกเรา ยังไง?”


เขาคนนั้นบอกว่าครอบครัวของเรามันพวกขี้แพ้ พวกเราเป็นผลผลิตมาจากครอบครัวที่ผิดพลาด พ่อแม่แยกทางและตายจาก พวกเราถึงถูกทอดทิ้ง ผม... ไม่ชอบให้ใครมาดูถูกพวกเรา ก็เลยต่อยหมอนั่นไป


แบบนี้นี่เอง...


จูเนียร์ต่อยเพื่อนเพราะเรื่องครอบครัว


ฉันลูบหัวเขาเบาๆ ครอบครัวของเราไม่ใช่พวกขี้แพ้สักหน่อย จูเนียร์ก็น่าจะรู้ดีว่ากว่าพวกเราจะมีวันนี้ได้ต้องพยายามมากแค่ไหน แบบนี้เขาเรียกว่าครอบครัวนักสู้ อีกอย่างนะ... พวกเรามันสุดยอดครอบครัวหน้าตาดี แค่นี้ก็ไม่มีครอบครัวไหนสู้ได้แล้ว


จูเนียร์ชะงักมือมามองหน้าฉัน หน้าตาดีเหรอครับ


ใช่ ฉันพูดแล้วก็ยิ้มกริ่มก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง การพูดเรื่องไร้สาระกับจูเนียร์นั้นง่ายนิดเดียว เพราะเจ้าเด็กน้อยนั้นเชื่อง่าย และตอนนี้เขาก็เชื่อฉันไปแล้วด้วย


ในหัวของจูเนียร์คงจำขึ้นใจไปแล้วว่า ข้อดีของพวกเราที่ไม่มีครอบครัวไหนสู้ได้ก็คือ หน้าตา


หลังจากเขาทำการบ้านเสร็จก็ถึงเวลาเข้านอน ฉันพาเขาไปนอนบนเตียงก่อนจะเตรียมตัวเล่านิทานน่ารักๆ ให้ฟัง จูเนียร์นอนพิงไหล่ฉัน แล้วฟังนิทานไปเรื่อยก่อนที่สักพักเขาจะหลับไปในที่สุด


พอน้องน้อยหลับตาพริ้มน่ารัก ฉันก็ปิดหนังสือนิทานลง มือเอื้อมไปปิดโคมไฟหัวเตียง ก่อนจะหันมาจุ๊บหัวนุ่มของจูเนียร์ จากนั้นก็ห่มผ้าให้เขาแล้วก็หลับไปพร้อมกัน


เมื่อฉันทิ้งตัวลงนอน จูเนียร์ก็ดิ้นมาเบียดมากกว่าเดิม แขนข้างหนึ่งยื่นมากอดฉันไว้เหมือนทุกคืน ช่วงนี้เขาติดการนอนกับฉันมากจนน่าเอ็นดู และฉันก็ใจง่ายพอที่จะปล่อยให้จูเนียร์นอนกอดได้ตามสบาย


ฉันหลับตานอนได้ไม่นานนัก ก็คล้ายได้ยินเสียงจูเนียร์พึมพำอะไรสักอย่างเหมือนฝันร้าย แขนที่กอดฉันไว้เริ่มกอดแน่น มือเขากำชายเสื้อของฉันไว้จนมันยับย่น


ฉันลืมตาขึ้นมามองน้องชาย ก็เห็นเขาทำสีหน้าเหมือนทรมานกับฝันร้าย ปากก็พูดซ้ำไปซ้ำมาว่า รอผมก่อน รอผมก่อนนะ


เขาฝันอะไร?


มือของจูเนียร์กำชายเสื้อของฉันแน่นกว่าเดิม จากนั้นปากของเขาก็พูดว่า ผมจะไปหาคุณ... สิ้นคำนั้นตัวเขาก็ดิ้นคล้ายเขาฝันว่ากำลังวิ่งไปไหนสักที่


ฉันเห็นว่าน้องฝันร้ายจึงอดไม่ได้ที่เขาดึงเขามากอดปลอบ เพื่อขับไล่ฝันร้ายให้หายไป ไม่นานนักจูเนียร์ก็หยุดดิ้นแล้วหลับไปในที่สุด พอเห็นว่าน้องชายหยุดแล้วฉันก็ค่อยโล่งใจ


ทว่า...


ตอนนั้นเองที่มีหยดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเขา ปากสีชมพูของน้องชายขยับเอื้อนเอ่ยอย่างแผ่วเบาเป็นครั้งสุดท้าย ผมจะไปหาคุณ ได้โปรด... รอผมก่อน


เขาฝันอะไรกันแน่นะ?


แต่มันก็แค่ความฝัน คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง...


 







สถานการณ์ทุกอย่างยังคงเป็นไปตามปกติ เช้ามาพี่โอเรนก็ตื่นมาทำอาหารให้พวกเรา จูเนียร์ตื่นแต่เช้าไปโรงเรียน ส่วนฉันกับอันเซลช่วงนี้ปิดเทอมจึงช่วยพี่โอเรนทำงานบ้านบ้าง เก็บกวาดเช็ดถูเล็กน้อยพอช่วยแบ่งเบาพี่ชาย


ในวันนี้ ก่อนพี่โอเรนกับจูเนียร์จะออกไปจากบ้านพร้อมกัน ฉันก็ไปลาทั้งสองคนตามปกติ จุ๊บแก้มลาพี่โอเรนครั้งหนึ่ง แล้วก็จุ๊บหัวจูเนียร์ครั้งหนึ่ง น้องน้อยมองฉันด้วยดวงตาเป็นประกาย ทว่าไม่มีรอยยิ้ม จนฉันอดสงสัยไม่ได้


มีอะไรรึเปล่า จูเนียร์


เปล่าครับ เขาตอบแล้วก็โบกมือลาฉันกับอันเซลด้วยท่าทางปกติ ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป


พอพี่ชายกับน้องชายออกไปจากบ้านแล้ว ก็เหลือเพียงแค่ฉันกับอันเซลที่อยู่บ้านกันสองคน พวกเรามันเป็นจอมขี้เกียจ จึงนอนกองกันอยู่ในห้องรับแขก เมาท์กันไปเรื่อย พอถึงช่วงบ่ายก็ไปหาทำงานบ้านบ้างตามความเหมาะสม จนกระทั่งถึงเวลาเย็นอันเซลก็ต้องแว๊นบิ๊กไบท์ไปรับน้องชายที่โรงเรียน


เจ๊ ผมไปรับน้องก่อนนะ


อืม ขับรถดีๆ แวะซื้อขนมมาให้เจ๊บ้างก็ได้


อันเซลทำหน้าแหย ใช้ได้ใช้ดี


ฉันฟังน้องชายบ่นแล้วก็รู้สึกหมั่นไส้จนต้องเท้าสะเอวมองหน้าหาเรื่องเขา ก่อนจะถามเสียงเข้มไปว่า แล้วจะซื้อไหม


ซื้อคร้าบ คุณหญิง อันเซลตอบแบบประชดประชัน ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน จากนั้นก็ขับรถออกไปรับจูเนียร์ดังเช่นทุกวัน


พอในบ้านเหลือแค่ฉันคนเดียว ฉันจึงเดินไปยังห้องครัว เพื่อเตรียมตัวทำอาหารเย็น แต่ในขณะที่กำลังจะล้างผักก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น


ฉันเดินไปรับโทรศัพท์ในห้องรับแขกก็พบว่าอันเซลโทรมา


อยู่ร้านขนมแล้วเหรอ ฉันถามในขณะเริ่มคิดว่าจะกินอะไรดี แต่เสียงปลายสายกลับดูแปลกประหลาด อันเซลดูตกใจ และเขาพูดใส่หูฉันมารัวๆ


เจ๊ จูเนียร์ไม่ได้มาโรงเรียน คุณครูที่โรงเรียนยืนยัน มีหลักฐานครบถ้วนว่าเขาไม่ได้เข้าเรียน แต่เมื่อกี้ผมโทรไปถามพี่โอเรนว่าจูเนียร์อยู่กับพี่เขารึเปล่า ปรากฏว่าพี่เขาส่งจูเนียร์ไปโรงเรียนตามปกติตั้งแต่เช้าแล้ว


ฉันขมวดคิ้ว เดี๋ยวนะ... งง เกิดอะไรขึ้นกันนะ!”


จูเนียร์โดดเรียน แล้วตอนนี้เขาก็หายไปไหนไม่รู้ ติดต่อไม่ได้ หาตัวไม่เจอ!”


พอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกว่าลมแทบจับ จึงล้มตัวลงนั่งบนโซฟา มือข้างหนึ่งกุมหน้าผาก ก่อนจะตอบไปแบบอึ้งทึ่งมึนว่า ไม่ตลกนะ เรื่องแบบนี้ห้ามล้อเล่น


ไม่ได้ล้อเล่น ตอนนี้ผมแกะรอยจากสัญญาณโทรศัพท์ของจูเนียร์แล้ว มันอยู่ที่สถานีรถไฟฟ้าขาออกเมือง


ว่าไงนะ!”


ผมกำลังจะไปที่สถานีรถไฟฟ้าขาออกเมือง เจ๊ออกมารอผมหน้าบ้านนะ เดี๋ยวผมจะผ่านไปรับแล้วเราค่อยไปพร้อมกัน อันเซลกล่าวจบเขาก็วางสายทันที เพราะตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว เพราะจูเนียร์โดดเรียนไปที่สถานีรถไฟฟ้าขาออกเมืองราวกับเขาต้องการหนีไปจากที่นี่


ส่วนฉันหลังจากนั้นก็แทบไม่มีสติหลงเหลืออยู่อีกต่อไป ในสมองคิดฟุ้งซ่านไปหมดด้วยไม่เข้าใจว่าจูเนียร์ทำอะไร คือถ้าเขาไม่อยากไปโรงเรียนก็แค่โทรมาบอกฉันก็ได้ ฉันกับอันเซลพร้อมไปรับเขาไปเที่ยวเล่น


แต่เขาไม่บอกอะไรเลย...


และตอนนั้นเองที่สายตาของฉันเพิ่งเห็นว่ามีข้อความบางอย่างถูกส่งมาหาเมื่อสองชั่วโมงก่อน แต่ตอนนั้นฉันกับอันเซลกำลังช่วยกันซักผ้า ฉันก็เลยไม่เห็นว่ามีข้อความส่งเข้ามา ความจริงหลังจากช่วงบ่ายจนถึงเย็น ฉันก็เพิ่งได้จับโทรศัพท์นี่แหละ


ฉันเลื่อนข้อความดูชื่อผู้ส่ง ก็ต้องเบิกตากว้าง หัวใจเต้นตุบตับ


ไม่นะ...


นั่นมันข้อความจากจูเนียร์!


ฉันไม่รอช้ารีบเปิดข้อความนั้นอ่าน ก่อนจะแทบลมจับยิ่งกว่าเดิม เมื่อพบว่าในข้อความนั้นมันเป็นเหมือนข่าวร้าย


 


ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ ผมรักพี่คาริน่า พี่โอเรน แล้วก็พี่อันเซลมาก แต่ตอนนี้ผมมีเรื่องบางอย่างที่ต้องทำ ผมไม่รู้ว่ามันจะนานไหม แต่ว่า... ผมเลือกเส้นทางนี้เอง ดังนั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ต้องเป็นห่วงผมนะ


 


ข้อความนี่มันคือข้อความบอกลา...


ฉันพลันฉันก็รับรู้สึกความอุ่นที่ดวงตา ก่อนที่สักพักหยดน้ำตาจะไหลออกมา ในขณะที่บางอย่างก็ผุดเข้ามาในหัวอย่างพอดิบพอดี


วันหนึ่งพี่น้องจะทิ้งฉันไป


ตอนแรกฉันเครียดเรื่องนี้เฉพาะกับพี่โอเรนแล้วก็อันเซล เพราะรู้ว่าในอนาคตพวกเขาจะกลายเป็นวายร้าย และการเป็นวายร้ายหมายความว่าพวกเขาจะต้องเจอจุดหักเหของชีวิตให้เลือกเดินทางสายมืด จนฉันลืมไปเลยว่าในอนาคตฉันไม่เหลือใครจริงๆ ซึ่งนั่นรวมถึงจูเนียร์ด้วย


จูเนียร์...


ฉันหลับตาลงส่ายหน้าด้วยอยากจะปลุกให้ตัวเองตื่นจากฝันร้ายนี้สักที แต่สุดท้ายเมื่อลืมตาขึ้นมา ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม


ฉันอยู่ในบ้านหลังนี้คนเดียว


ไม่จริง...


ทุกอย่างมันกำลังจะเริ่มต้น...


และฉันจะต้องหยุดมันก่อนที่ทุกอย่างจะลงเอยเหมือนเดิม!




*********************


จบพาร์ท 3 แว้วววว


ทำไมมันเร็วอย่างนี้ ยังแต่งไม่ถึงสองเดือนเลยนะ เหลือพาร์ทเดียวก็จะจบเรื่องแล้ว

แง๊~~~~~~


มาดูกันๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ๆๆๆๆ


ปล.เนื้อเรื่องของจูเนียร์ ไรต์จะเขียนสรุปเป็นตอนพิเศษมุมมองของจูเนียร์ให้อีกทีนะฮะ

แต่ขอผ่านช่วงปมหนูจูไปก่อย แล้วจะเขียนทุกอย่างละเอียดอีกครั้งเน้ออออ


ลาด้วยไรต์ที่มอบความรักให้รีดเดอร์

ขอบคุณที่ยังติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ และหวังว่าจะอยู่ด้วยกันต่อน้า

เหลืออีกแค่พาร์ทเดียวแย้ว อย่าเพิ่งทิ้งไรต์เน้ออออออ



แล้วเจอกันจ้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 856 ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #6574 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 07:32
    ห๊ะ พึ่งเริ่มตอนนี้เหรอ
    #6574
    0
  2. #6058 ฟู่เอ๋อร์ (@maymal) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 00:07
    <p>รอมากอ่ะ อยากอ่านต่อ</p>
    #6058
    0
  3. #6055 BuamX2G7 (@BuamX2G7) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:34
    ไม่ได้อ่านแค่วันเดียวแต่ทำไมมันค้างขนาดนี้!!!~ลงแดงแล้วค่ะะะ เค้ารออยู่น้าาา วันนี้จะมาต่อไหมคะ??
    #6055
    1
    • #6055-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2561 / 22:49
      วันนี้จะมาต่อจ้า กำลังแต่งต่ออยู่น้าาา
      #6055-1
  4. #6054 _warit_ (@_warit_) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:20
    ไรท์ คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ได้โปรดอัพเร็วๆนะ &#128514; แม้จะผ่านมาแค่วันเดียวแต่ไม่ได้อ่านเจ้คารินาแล้วมันเหงาอ่า&#128546;
    #6054
    1
    • #6054-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2561 / 22:49
      วันนี้ไรต์เป็นหวัด เลยนอนทั้งวัน แต่ตอนนี้กำลังแต่งอยู่เน้อออ
      #6054-1
  5. #6052 TKKKKKKKKKKKK (@TKKKKKKKKKKKK) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    กลับมาได้หรือเปล่า....
    #6052
    0
  6. #6051 ssschacha (@nnk_pk) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 20:26
    ฮืออออออ น้องจูวววววว
    #6051
    0
  7. #6046 bunnybomi (@alicey) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:26
    กลับมาเถอะะะ พลีสสสสส
    #6046
    0
  8. #6045 สาวน้อยขี้มโน (@kittyay12345) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:00
    พอบอกว่าเหลือพาทเดียวแล้วน้ำตามันจะไหล
    #6045
    0
  9. #6044 Dermie (@JaminiChevalier) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 14:08
    <p>ฮืออออออ</p>
    #6044
    0
  10. #6043 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:57
    น้ำตาข้าไหลอีกแล้ว~~~พยายามเข้าเด้อไรท์
    #6043
    0
  11. #6042 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:05
    ลุ้นมากมายยยยยยยยยน
    #6042
    0
  12. วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 08:58
    ฮืออออ
    #6041
    0
  13. #6039 papengk noiaroon (@papengk) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 05:24
    ไม่เอานะ อย่าทิ้งคาริน่าไว้คนเดียว แง่งงง
    #6039
    0
  14. #6038 •Lovely• (@chananya12112547) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:20
    ทำไมจูเนียร์ถึงมีผมสีขาว?
    #6038
    0
  15. #6037 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:15
    หนูจู กลับมานะลูก
    #6037
    0
  16. #6036 King Moon (@Onlybest) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 21:10
    ม่ายยยน่ะะ
    #6036
    0
  17. #6035 Daw Prdz KS (@doddydoody) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:38
    หนูจูววววววว
    #6035
    0
  18. #6034 ppon58750 (@ppon58750) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:27
    ม่ายยยยยยยยยนะ
    #6034
    0
  19. #6033 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:18
    หนูจู!! ม่ายยยย น้องไปไหนนน โนนววววว!!!
    #6033
    0
  20. #6032 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:05
    เจ๊ต้องใจเย็นก่อน&#8203; จำได้ว่าหนูอันจะมารับนะ&#8203; สติๆ&#8203;

    ป.ล. จูละเมอให้อารมณ์เหมือนกับตอนที้นางคุยกับเจ๊ใหม่ๆเลยอ่ะ&#8203; คงไม่ใช่ฉากบีฮายเดอะซีนเกมส์ในอดีตที่เจ๊ใจสลายแล้วหนูจูวิ่งมาไม่ทันเนอะ
    #6032
    0
  21. #6031 Mklpo (@Mklpo) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:59
    น้ำตาจะไหลแล้ว
    #6031
    0
  22. #6030 pantapet (@panthita_khunpet) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:18
    ลูกกกกกก
    #6030
    0
  23. #6029 มยองฮัน (@poppula09) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 17:58
    หนูจูล฿ก กลับมาก๊อนนนนน
    #6029
    0
  24. #6028 Bebe_yanticha (@Bebe_yanticha) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:32
    อิหยังวะะะะ จูจูไปไหนลู๊กกกก กลับมาก๊อนนนน
    #6028
    0
  25. #6026 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 14:09
    นี่มันครอบครัวตัวปัญหา ไปๆ
    #6026
    0