O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 360,042 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,892 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,008

    Overall
    360,042

ตอนที่ 44 : (3) ตอนที่ 37 : จุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียว (100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1551 ครั้ง
    6 พ.ค. 61


บทที่ 37

จุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียว





วันต่อไปฉันต้องเดินทางไปยังจักรวรรดิอาไชน์ตามที่ตกลงกับอีวานไว้ เขาไม่เห็นด้วยกับการให้ฉันไป แต่สุดท้ายฮีโร่หนุ่มก็เห็นแก่สันติภาพของโลกใบนี้ จึงไม่ดื้อรั้นดันทุรัง แล้วจำใจปล่อยฉันไปแม้หัวใจจะเจ็บปวดก็ตาม


หัวใจของอีวานสมแล้วที่เป็นของฮีโร่ผู้ผดุงสันติภาพ


เมื่อคืนนี้เขานอนกอดฉันทั้งคืน พอเช้ามาก็มาส่งฉันที่สถานีรถไฟฟ้าด้วยสีหน้าเศร้าหมอง สายตาของเขามันชัดเจนว่าการเสียสละนี้จะช่วยยื้อเวลาให้โลกใบนี้มีสันภาพได้นานขึ้นอีกหน่อย แต่หัวใจของเขานั้นจะต้องแตกสลายเป็นชิ้นดี


ต้องใช้ความเสียสละมากเท่านั้นถึงจะทำได้...


ฉันเห็นใบหน้าของอีวานแล้วก็ได้แต่จับมือของเขาไว้แน่น เพื่อปลอบโยนตลอดทางที่พวกเราเดินด้วยกัน ตอนนี้ไม่มีคำพูดใดๆ จะดีไปกว่าการใช้เวลาอยู่ด้วยกันเงียบๆ ซึมซับบรรยากาศตอนมีกันและกันไว้ให้นานที่สุด


อีวานหันมามองหน้าฉัน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแสนเศร้าว่า ฉันจะทนได้ยังไงคาริน่า


ทุกครั้งที่คิดถึงฉัน ก็นึกถึงช่วงเวลาดีๆ ที่พวกเรามีด้วยกัน มันอาจจะทำให้เราก้าวผ่านความเจ็บปวดไปได้ ฉันพูดแล้วก็หยุดที่หน้าทางเข้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ซึ่งสุดทางแล้วที่อีวานจะมาส่งได้ เพราะหลังจากนั้นจะต้องเข้าด่านตรวจข้ามประเทศแล้ว


อีวานมองฉันด้วยสีหน้าเหมือนจะขาดใจ เมื่อเห็นว่ามันถึงจุดที่เราสองต้องแยกจากแล้ว เขากำมือฉันไว้แน่นเหมือนไม่ต้องปล่อยไป ส่วนดวงตาของเขาก็จ้องมองฉันนิ่ง ฉัน... ไม่พร้อม


เมื่อเวลาผ่านไปทุกอย่างจะต้องดีขึ้น ฉันพูดแล้วก็เดินเข้าไปใกล้เขา สองมือกุมมือเขาไว้แน่น ก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นเพื่อจูบลาคนรักในอดีตก่อนจะต้องจากกันตลอดไป


การจูบครั้งสุดท้ายของเรามันมีแต่ความขมขื่น...


เมื่อถอนจูบออก อีวานก็กอดฉันครั้งหนึ่ง เขากระซิบมาที่ข้างหูฉันอย่างแผ่วเบา คาริน่า... ถ้าเธอเดินไปแล้ว ได้โปรดอย่าหันหลังกลับมาอีก ไม่อย่างนั้นฉันคงทนไม่ได้


ค่ะ


สิ้นคำนั้นเขาก็ปล่อยอ้อมกอดอก ก่อนจะพยักหน้าเป็นสัญญาณให้ฉันรู้ว่าเขาพร้อมแล้ว ฉันจึงรีบหันหลังกลับ จากนั้นก็เดินจากเขามาให้เร็วที่สุดแบบไม่คิดหันหลังกลับไปมอง


เมื่อผ่านทางเข้ามาแล้ว ฉันก็ตรงติ่งไปยังด่านตรวจทันที แม้ช่วงนี้ใกล้จะมีสงครามแต่ยังไม่มีประกาศออกมาชัดเจน การโจมตีก็ยังไม่เกิดขึ้น ระบบขนส่งรวมถึงทุกอย่างจึงยังคงดำเนินไปอย่างที่ควรจะเป็น เพียงแต่การตรวจตราข้ามประเทศอาจยุ่งยากหลายขั้นตอนมากขึ้น


จุดมุ่งหมายของฉันคือมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศอาเชียซึ่งเป็นเขตแดนของจักรวรรดิที่อยู่ติดกับประเทศแอสคิวเนียที่สุด และที่สำคัญคือมันเป็นประเทศที่พี่โอเรนส่งอันเซลให้มาดูแล


สรุปก็คืออันเซลอยู่ที่ประเทศอาเชียในฐานะผู้ปกครองจากจักรวรรดิอาไชน์...


ฉันใช้เวลาอยู่นานกับการตรวจคนผ่านด่านเข้าสู่อาเชีย ปกติตามเนื้อหาของเกมไฟต์ติ้งต้องแตะต่อยทุกที่ที่มีโอกาสตามรูปแบบเกมเหมือนเข้ารูททัวร์นาเม้นท์ไปหาบอส ดังนั้นในช่วงด่านตรวจจึงถือเป็นด่านแรกๆ ที่ฉันจะต้องไฟต์ตัวต่อตัว เพราะโดนพนักงานรักษาความปลอดภัยจับได้ว่าพกอาวุธมา และฉันก็ไม่ยอมให้พวกเขายึดไปจึงเปิดศึกกันเลย


ทว่าครั้งนี้ฉันมาตัวเปล่า นอกจากของใช้ส่วนตัวแล้วก็ไม่มีอะไรอีก จึงสามารถเข้าด่านได้ตามปกติ ไม่ต้องไฟต์กับใครทั้งนั้น ทุกอย่างจึงผ่านไปด้วยความสงบเรียบร้อย


หลังจากผ่านด่านตรวจมาแล้ว ฉันก็เดินขึ้นไปบนรถไฟฟ้าความเร็วสูง เมื่อนั่งที่เรียบร้อยก็หยิบมอนิเตอร์พกพาสำหรับดูการทำงานของไทม์แมชชีนขึ้นมาดูว่าการที่ฉันไม่สู้จะทำให้เครื่องอ๊องหนักว่าเดิมไหม แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้ฉันถึงกับต้องขมวดคิ้วมุ่น


การทำงานของไทม์แมชชีนเริ่มเสถียรมากขึ้น...?


ได้ยังไงกัน ฉันพูดด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่คิดอะไรให้วุ่นวาย เพราะนี่เป็นข่าวดีที่ควรดีใจมากกว่าไปสงสัย ในเมื่อระบบเริ่มเสถียรย่อมดีกว่ามันเอ๋อเหรออยู่แล้ว


อีกไม่นานไทม์แมชชีนคงกลับมาทำงานปกติ และฉันสามารถกลับได้แล้ว


จากนั้นฉันก็นั่งรถไปเพลินๆ สายตามองการทำงานของไทม์แมชชีนผ่านมอนิเตอร์พกพาแล้วก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา เพราะดูเหมือนการทำงานของมันจะดีมากขึ้นจริงๆ


แบบนี้ก็หมายความว่า...


ฉันไม่ต้องเครียดเรื่องการดำเนินตามสิ่งที่เคยเป็นแล้ว ในเมื่อตอนนี้ฉันก็ไม่ได้บู๊กับใครบนรถไฟฟ้าความเร็วสูงตามเนื้อเรื่อง แต่การทำงานของไทม์แมชชีนกลับดีขึ้นและดีขึ้นเรื่อยๆ


ถ้าให้คาดเดา ฉันคิดว่าน่าจะมีใครบางคนช่วยฉันจากข้างนอกอยู่ แต่คงต้องรอเวลานานอยู่พอสวมควร เพราะเวลาในนี้หลายวันเท่ากับไม่กี่นาทีในโลกจริง ดังนั้นถ้าคนที่กำลังช่วยแก้ระบบใช้เวลานาน เวลาที่ของฉันในนี้ก็คงนานกว่ามากโข และมันคงทันให้ฉันได้เจอกันอันเซลก่อนกลับ


แบบนี้ก็ไม่ต้องไปจ่อปืนใส่หัวของอันเซลแล้วสินะ ฉันพูดแล้วก็ยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะมองไปนอกหน้าต่างด้วยความหวังและความกังวลเกี่ยวกับเรื่องน้องชาย ฉันหวังว่าจะได้เจอน้องชาย และกังวลว่าเขาจะกลายเป็นคนยังไงไปแล้ว


ฉันไม่รู้ว่าอันเซลตอนเป็นวายร้ายจะเป็นยังไง...


แม้ในความทรงจำล่าสุดเกี่ยวกับเขาตอนเป็นวายร้าย อันเซลจะหล่อ เท่ แบดบอย แล้วก็เดินมากอดฉันเหมือนมีเยื่อใย ทว่ามันมีอะไรบางอย่างในดวงตาของเขาที่เปลี่ยนไปอยู่ดี แถมฉากนั้นมันก็สั้นมาก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลังจากกอดแล้วอันเซลทำอะไรฉันต่อ


คิดแล้วฉันก็รู้สึกตื่นเต้นพิกล


ฉันพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองด้วยการมองออกไปนอกหน้าต่าง น้องชาย... ตอนที่พี่สาวไม่อยู่เธอจะกลายเป็นคนยังไงกันนะ


หวังว่าจะไม่ลืมความรักของฉันไปแล้ว...








 

เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมง ในที่สุดรถไฟฟ้าความเร็วสูงก็เคลื่อนเข้าสู่สถานีของประเทศอาเชีย ฉันเดินลงจากรถไฟฟ้าแล้วเดินไปตามทางที่จำได้ในเกม


ปกติระหว่างทางนี้ก็ต้องสู้อีกนั่นแหละ...


แต่ครั้งนี้ฉันไม่สู้กับใคร เพราะไม่มีอารมณ์อยากเตะต่อยใครในตอนนี้ ฉันอยากไปเจออันเซล อยากเห็นด้วยตาตัวเองว่าตอนที่เขาเป็นวายร้ายแล้วเป็นยังไงบ้าง


ดีไม่ดี...


ฉันอาจมีเวลาเหลือพอที่ถามเขาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาก่อนหน้านั้นก็ได้


ถ้าหากได้ข้อมูลมาจากอันเซลโดยตรง เมื่อกลับไปยังโลกปัจจุบัน ฉันก็จะได้หาทางป้องกันสิ่งที่จะเกิดกับเขาได้ถูก แล้วเพียงแค่นั้นฉันก็จะสามารถช่วยเขาได้


ฉันเดินหน้ามุ่งตรงไปยังทิศที่ตั้งของฐานทัพของจักรวรรดิ ซึ่งอยู่ล้อมรอบปราสาทราชวงศ์เก่าแก่ของอาเชีย สถานที่ซึ่งอันเซลใช้เป็นที่อยู่ของตัวเอง


เมื่อก่อนประเทศนี้เคยมีระบอบการปกครองโดยราชวงศ์ชั้นสูง แต่เมื่อตกอยู่ภายใต้อำนาจของอาไชน์ ราชวงศ์ของชียก็โดนบีบให้ถอนอำนาจ ก่อนที่จักรวรรดิจะส่งคนให้มาปกครอง ซึ่งในปัจจุบันก็คืออันเซลที่แสนร้ายกาจนี่แหละ


แม้ปกติประเทศอาไชน์จะไม่เข้ายึดประเทศไหนอย่างโจ่งแจ้งด้วยการส่งคนไปปกครอง แค่ทำสนธิสัญญาแสนเอาเปรียบ แล้วก็ใช้อำนาจของประเทศกดดันกันเฉยๆ แต่สำหรับประเทศอาเชียที่อยู่ติดกับประเทศแอสคิวเนีย อาไชน์เลือกที่จะครอบครองดินแดนส่วนนี้ไว้เอง สำหรับการขยายอิทธิพลไปยังแอสคิวเนียโดยเฉพาะ


                ประเทศอาเชียเหมือนเป็นสนามพร้อมรบมากกว่าที่อยู่ของคน ทั้งยังไม่มีผู้ปกครองจากจักรวรรดิคนไหนคิดปกครองที่นี่จริงจัง พวกเขามาแค่ใช้ขยายอิทธิพลเข้าแอสคิวเนีย หรือไม่ก็ถลุงแร่ของอาเชียเข้าอาไชน์


พวกเขาทุกคนทำแบบนั้น รวมถึงผู้ปกครองอย่างอันเซลด้วย...


ฉันเดินเข้ามาในประเทศนี้ สิ่งที่เห็นตลอดคือบ้านเมืองที่เคยงดงามกำลังทรุดโทรม ยิ่งมองจิตใจก็ยิ่งห่อเหี่ยว แถมพอได้เห็นผู้คนโดยรอบมีแต่คนสีหน้าอมทุกข์ราวกับใช้ชีวิตไปวันๆ ฉันก็ยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่


อันเซลทนกับภาพพวกนี้ได้จริงๆ น่ะเหรอ?


ถ้าเป็นอันเซลน้องชายที่รู้จักดีคนนั้น ฉันเชื่อว่าถ้าเขาได้มาเห็นภาพแบบนี้ ยังไงเขาก็ทำอะไรสักอย่างให้ทุกอย่างมันดีขึ้นบ้าง เพราะถึงแม้เขาอาจไม่ใช่คนใจดีนัก แต่ก็ไม่ได้ใจร้ายถึงขนาดดูดายต่อสิ่งเลวร้าย จนปล่อยให้คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่พวกนี้ต้องตายเปล่าอย่างไร้ค่า


ฉันเดินทางเข้าเมืองต่อไป มุ่งหน้าตรงไปยังฐานทัพของจักรวรรดิอาไชน์ จนในที่สุดก็มาถึงถนนที่มุ่งเข้าสู่ปราสาทเก่าแก่แห่งอาเชีย ที่นั่นคือที่อยู่ของอันเซล ส่วนโดยรอบก็เป็นฐานทัพที่เต็มไปด้วยทหารของจักรวรรดิ ทั้งทหารที่เป็นคนและทหารที่เป็นหุ่นยนต์


พอมาถึงตรงนี้ฉันก็เล่นตามบท เดินตรงเข้าไปแบบไม่กลัวอะไรทันที ปกติฉากนี้จะเป็นคัทซีนก่อนเข้าฉากต่อสู้กับตัวละครฝ่ายวายร้าย ทว่าตอนนี้มันเป็นเรื่องจริงที่ฉันต้องเผชิญ จึงไม่ใช่คัทซีนให้เสพกราเฟฟิกสวยๆ แต่ฉันต้องสู้ตาย


และทันทีที่เดินตรงดิ่งไปยังทางเข้าฐานทัพ เซ็นเซอร์ของทหารหุ่นยนต์ก็เริ่มทำงาน พวกมันหันมามองฉันพร้อมส่งเสียงเตือน แต่แน่นอนว่าฉันไม่สนใจและเดินหน้าต่อไป ทำให้พวกมันเล็งปืนมายังฉัน ก่อนจะยิงมาพร้อมกัน


ฉันแค่ยิ้มเหี้ยมทันที เพราะของแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก


ฉันดูคัทซีนมาหมดแล้ว!


เมื่อกระสุนพุ่งเข้ามา ฉันเพียงแค่วาดมือไปยังทิศของวิถีกระสุน ก็บังเกิดม่านน้ำแข็งปกป้องฉันจากห่ากระสุนพวกนั้น ทำให้สามารถเดินหน้าต่อไปได้โดยที่ไม่ต้องบาดเจ็บ และพอเดินไปถึงหน้าประตู ฉันก็โยนแจ็กสันให้แอบลอดผ่านซอกประตูรั้วฐานทัพ เพื่อเข้าไปแฮ็กระบบ แล้วปลดล็อกประตูทางเข้าให้


ระหว่างที่รอน้องแจ็กสันทำถารกิจ ฉันก็ต้องจัดการกับหุ่นยนต์ มือข้างหนึ่งวาดม่านน้ำแข็งกันกระสุน ในขณะที่อีกมือก็เคลื่อนไหวไปตามทิศของหุ่นยนต์ เพื่อสร้างแท่งน้ำแข็งแทงทะลุร่างของหุ่นยนต์ให้วงจรเสีย


น้ำแข็งของฉันตอนนี้มันก็แข็งแกร่งมาก...


ฉันจัดการหุ่นยนต์พวกนั้นไม่นานนัก ประตูฐานทัพลับก็เปิดออกด้วยฝีมือการแฮ็กของแจ็กสัน และเมื่อประตูเปิดออก สิ่งที่ฉันเห็นข้างในนั้นก็คือกลุ่มทหารติดอาวุธที่ยืนเล็งปืนมาที่ฉัน ทั้งยังมีลำแสงสีแดงจากสไนเปอร์มาสมทบด้วย


เหมือนในคัทซีนไม่มีผิด...


เมื่อมองตรงไปเบื้องหน้า คนที่ยืนนำกลุ่มทหารติดอาวุธพวกนั้นคือชายหนุ่มท่าทางกุ๊ยๆ คนหนึ่ง


เขาเป็นตัวละครฝ่ายวายร้าย เป็นทหารของจักรวรรดิที่อยู่เคียงข้างอันเซล ฉันจำชื่อเขาไม่ได้หรอก แต่คุ้นหน้าและจำบทพูดของเขาในฉากนี้ได้


“ช่างเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญ น่าประทับใจ ชายคนนั้นพูดแล้วก็ชูมือขึ้นเตรียมส่งสัญญาณรบ จากนั้นปากก็ถามว่า จะยอมแพ้หรือจะสู้ตาย


หากเป็นไปตามเนื้อเรื่องแล้ว ฉันจะต้องสู้ตาย จากนั้นก็เริ่มช่วงต่อสู้ ต้องปะทะกับตัวละครวายร้ายมากหน้าหลายตา จนกระทั่งไปถึงด่านบอสซึ่งก็คืออันเซล แต่นั่นกินเวลานานมากๆ เอาตามตรงก็เนื้อหาเกือบจบภาคเลย แล้วตอนนี้ฉันมีอารมณ์มาเล่นเกมเสียที่ไหน


เสียเวลา


สุดท้ายฉันจึงยื่นมือไปเบื้องหน้า ก่อนจะตอบไปว่า ยอมแพ้... เข้ามาจับฉันไปให้ท่านผู้นำของพวกแกซะ


ง่ายๆ


แค่นี้ก็ได้เจอบอสแล้ว...








 

หลังจากที่ฉันยอมแพ้อย่างง่ายดาย ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปจากที่เคยเป็น จากที่ฉันต้องบุกไปหาอันเซล ตอนนี้ฉันต้องมานั่งอยู่ในห้องขัง แต่ด้วยสถานะของการเป็นอดีตพี่สาวท่านผู้นำอันเซล ฉันก็เลยได้อยู่ในห้องขังที่ดีกว่าห้องขังทั่วไป ซึ่งมันก็คือห้องพักธรรมดาที่มีเวรยามเฝ้านับสิบ


ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย ตอนนี้มือของฉันถูกมัดติดกันไว้แน่น จึงทำอะไรแทบไม่ได้ พวกเขาคงคิดว่าของแค่นี้สามารถจัดการฉันได้ ซึ่งมันไม่จริงเลย ทว่าฉันไม่คิดหนีจึงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปแบบนั้น


พอทำอะไรไม่ได้ฉันก็เบื่อ แต่โชคดีที่ฉันยังมีแจ็กสันที่ช่วยเต้นคลายเหงาให้ดู ทั้งยังสามารถสั่งให้คาบมอนิเตอร์พกพามาให้ดูด้วย ฉันมองหน้าจอมอนิเตอร์ ก็พบว่าการทำงานของไทม์แมชชีนกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ


ดังนั้น...


การกระทำของฉันในตอนนี้ไม่ส่งผลต่อการทำงานของเครื่องแล้วแน่นอน


เมื่อเห็นแบบนั้นก็เริ่มสบายใจขึ้นมาแล้ว จึงนั่งรอให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ตอนนี้ฉันอยากเห็นตัวตนของอันเซลตอนเป็นวายร้ายให้ชัดๆ แล้วก็อยากถามว่าตอนที่ฉันไม่อยู่... มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเขาบ้าง


ตอนนั้นเขาจากฉันมาทำไม...


เวลาเดินไปเรื่อย หนึ่งชั่วโมงผ่านไป สองชั่วโมงผ่านไป จนกระทั่งสิบชั่วโมงผ่านไป ฉันกำลังจะหลับเพราะความง่วงและเบื่อ แต่ในที่สุดประตูห้องของฉันก็เปิดออก


อันเซลมาแล้ว...


ฉันหันขวับไปมองที่ประตูทันที ก็ได้เห็นกับน้องชายที่ตัวเองอยากเห็นจนได้


อันเซลเดินเข้ามาในห้องด้วยมาดของวายร้ายที่ไม่เกรงกลัวอะไร ตอนนี้เขาโตเป็นหนุ่มแน่น ตัวสูงขึ้นมากจากเดิมมาก หน้าตาก็หล่อร้ายกาจ ส่วนแววตาตอนนี้ก็ดูชั่วร้ายสมกับการเป็นวายร้าย จนฉันจิตนาการไม่ออกเลยว่าเขาเคยคิดเรื่องดีบ้างไหม


จากนั้นสายตาของเราทั้งคู่ก็สบประสานเข้าหากัน...


ในวินาทีนั้น พวกเราทั้งคู่นิ่งเงียบไปพักใหญ่ ฉันไม่รู้จะทักเขายังไง เพราะเขาดูไม่เหมือนอันเซลที่ฉันเคยรู้จัก แต่เหมือนวายร้ายน่ากลัวที่ฉันควรเลี่ยง


ส่วนเขาก็มองฉันด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใด นอกจากความโหดร้ายแบบพวกวายร้าย จากนั้นเขาก็ผลักประตูปิดดังปัง พร้อมทั้งล็อกแน่นหนาแบบไม่คิดให้ใครเข้ามา


นอกจากสายตา กิริยาของเขาก็สมกับเป็นวายร้าย...


เมื่อปิดห้องเรียบร้อย เราสองคนได้อยู่กันตามลำพัง ตอนแรกฉันคิดว่าอันเซลจะทักทายกันสักนิดให้บรรยากาศดูเป็นมิตรขึ้น แต่เขาไม่ได้ทำอะไรที่ชวนให้รู้สึกดีขึ้นเลย


เขากอดอก มองฉันด้วยสายตาน่ากลัว ทั้งยังแค่นยิ้มมุมปากให้แบบชั่วร้าย


ฉันไม่รู้จะอธิบายลักษณะของอันเซลในตอนนี้ยังไงดี มันเหมือนกับว่าเขาไม่ใช่น้องชายคนที่ฉันเคยรู้จัก นอกจากหน้าตาที่ยังมีเค้าโครงเดิม ก็ไม่มีอะไรในตัวของชายหนุ่มตรงหน้าที่เหมือนเด็กดื้อที่ฉันรักคนนั้น


ตอนนี้เขากลายเป็นวายร้ายไปแล้ว...


เขาเดินมาใกล้แล้วเชยคางฉันขึ้น ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเขาเหลือบมองฉัน ก่อนจะแค่นยิ้มเหี้ยม ไม่ได้เจอกันนานนี่คาริน่า นานจน... พวกเราไม่ใช่พี่น้องกันอีก ถามจริงลืมฉันไปรึยัง


ทำไมถึงพูดแบบนั้น


อันเซลโน้มหน้ามาใกล้ อย่าถามฉัน ถามใจเธอดูดีกว่าว่า... มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ


ฉันขมวดคิ้วมองเขาตอบ ท่าทางของอันเซลเปลี่ยนแปลงไปจากที่เคยรู้จักมาก ทั้งยังแตกต่างจากในเกมตอนที่เขากอดฉัน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันไม่เล่นไปตามบท ทุกอย่างจึงเปลี่ยนไปเอง หรือเป็นเพราะฉากในเกมตอนนั้นมันเร็วเกินไป จึงไม่ได้เห็นมุมที่แท้จริงของเขาแบบนี้


ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุไหน แต่ที่มั่นใจคือเขาไม่เหมือนน้องชายของฉันเลย...


เมื่อเขาเห็นฉันไม่ตอบอะไร อันเซลจึงแค่นยิ้มก่อนจะใช้มือจับใบหน้าของฉันไว้ นิ้วมือแร่งบีบคางของฉันแน่นจนรู้สึกเจ็บ จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่ว่า กล้ามาหาฉันถึงนี่ คงเตรียมใจไว้แล้วสินะว่าจะจบไม่สวย


สิ้นคำนั้นเขาก็ยิ้มให้กว้างมากขึ้น แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มของน้องชายที่ยินดีเวลาได้เจอพี่สาว


ทว่า...


มันคือรอยยิ้มเหี้ยมของผู้ล่าที่ได้เจอเหยื่อชั้นดี


ฉันเห็นท่าไม่ดี คิดจะหาทางดึงสติของน้องชายกลับมา จึงปัดมือเขาออก แต่ทันทีที่ทำแบบนั้นอันเซลก็ใช้แรงของเขากดร่างของฉันลงบนเตียง เขาคร่อมร่างของฉันเอาไว้ ทำให้ใบหน้าของเราทั้งคู่ห่างกันเพียงแค่คืบเดียว


อันเซลมองฉันด้วยสายตาโหดเหี้ยม ใบหน้าเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไล้ตามใบหน้าของฉันอย่างเชื่องช้า จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชวนหวาดกลัวว่า อย่าทำให้ฉันโกรธคาริน่า เธอมาครั้งนี้ก็ไม่ต้องคิดว่าจะได้กลับไป


ฉันเหลือบมองเขาด้วยหัวใจเต้นตุบตับ แต่ก็ไม่กล้าขัดขืนเพราะกลัวจะทำให้น้องชายโกรธ จากนั้นความสัมพันธ์ที่แย่อยู่แล้วจะแย่ลงกว่าเดิม


แต่...


ตอนนี้สถานการณ์มันไม่เข้าทีมากๆ







********* 50 **********




               อันเซล... จะทำอะไร ฉันถามออกไปตามตรงหลังจากเจอสถานการณ์นี้ ปกติอันเซลไม่เคยทำแบบนี้ แล้วฉันก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะทำด้วย


                อันเซลเงยหน้ากลับขึ้นมาสบตาฉัน ก่อนจะเลิกคิ้วสงสัยแล้วถามว่า ฉันคิดว่าเธอจะรู้ซะอีกว่าฉันจะทำอะไร


                ก็รู้... แต่ไม่เข้าใจว่าทำไม


                เสียงของฉันในเวลานี้คงแข็งกระด้างขึ้นมานิดหน่อย เพราะใจของฉันไม่เข้าใจในตัวน้องชายคนนี้จริงๆ ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่


                ทำไมถึงชอบสงสัยในสิ่งที่ไม่จำเป็น ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉันสิ


                ไม่ได้ ฉันขึ้นเสียงดังขึ้น มือที่ถูกมัดติดกันแน่นเลื่อนขึ้นไปจับใบหน้าของเขาไว้ด้วยหวังจะทำให้อันเซลกลับมาเป็นคนเดิมเสียที ตอนนี้เขาทำเหมือนฉันเป็นศัตรู ทั้งที่ฉันไม่ใช่


แล้วแบบนี้มันเจ็บปวด...


                ข้อมือของฉันแม้จะถูกมัดติดกันแน่น ทว่ามือทั้งสองข้างยังคงใช้จับใบหน้าคมสันเบื้องหน้าได้ ฉันมองใบหน้าของอันเซลที่เด่นชัดถึงการเป็นวัยหนุ่มเลือดร้อน จากนั้นดวงตาก็มองสบเข้าไปในดวงตาของเขา อันเซล เจ๊เป็นพี่สาวของเธอ ไม่ใช่ศัตรู


                อันเซลส่ายหน้า เราไม่ใช่พี่น้องกัน ตั้งแต่เธอเลือกคนอื่น แล้วทอดทิ้งฉันไป


                ฉันทำหน้าบึ้งก่อนจะเถียงกลับ อันเซลก็จากเจ๊ไปนี่ เราสองคนต่างผิดกันทั้งคู่ ถ้าหัวใจของอันเซลเจ็บปวดเพราะเรื่องนี้ หัวใจของเจ๊ก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน


                อันเซลเงียบไปสักพัก ก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเฉย เจ็บปวดเหรอ? แต่ดูเหมือนเธอจะหายไวเกินไปนะ เพราะหลังจากนั้นฉันพยายามติดต่อเธอทุกทางเพื่อขออธิบายทุกอย่าง แต่เธอไม่เคยคิดจะติดต่อฉันกลับ การกระทำของฉันมันชัดเจนว่าไม่ได้คิดจะทิ้งเธอไปไหน แต่เป็นเธอต่างหากที่ชัดเจนว่าจะตัดขาดสัมพันธ์ของเรา


                ก็เรื่องนั้นเจ๊ไม่รู้นี่ อีวานเขาบล็อก...


                ฉันยังพูดไม่ทันจบ แววตาของอันเซลแข็งกร้าวกว่าเดิม จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงห้วน ไมรู้หรือไม่สนใจ การติดต่อของฉันเข้าไปไม่ถึงเธอก็จริง แต่เธอล่ะ... เธอเคยคิดจะเป็นฝ่ายติดต่อกลับมาหาฉันไหม เธอทำเหมือนกับตัวเองติดต่อฉันมาเองไม่ได้ทั้งที่เธอทำได้ ถ้าใจคนเรามันคิดถึงกันเสียอย่างก็ไม่มีอะไรหยุดได้หรอก ดังนั้นสุดท้ายทุกอย่างมันก็ชัดเจนว่าเธอไม่ต้องการฉันอีก


                ฉันฟังแล้วก็ส่ายหน้า ไม่... ไม่ใช่แบบนั้นเลย


                เธอไม่มีเหตุผลอะไรให้แก้ตัวด้วยซ้ำคาริน่า


                ฉันมองสบดวงตาแข็งกระด้างที่แสนห่างเหินของเขา จากนั้นอยู่ๆ ก็เริ่มรื้นน้ำตา อันเซลใจร้ายกับฉันมาก แล้วฉันก็เถียงไปว่า แต่อันเซลทิ้งเจ๊ก่อนนี่!” คราวนี้ฉันพูดออกมาด้วยความงอนจับใจ ทำไมอันเซลถึงยัดเยียดความผิดให้ฉันคนเดียว ทั้งที่เขาเป็นต้นเหตุให้ฉันเสียใจ


แต่ก็สมกับที่เขาเป็นวายร้ายแล้ว


เด็กนิสัยไม่ดี!


อันเซลแค่นยิ้ม แล้วไง ตอนนี้ทุกอย่างมันสายไปแล้ว พวกเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีก แล้วฉันก็เป็นคนชั่วร้ายที่... เลิกสนใจอดีตพวกนั้น และเลือกที่จะมีความสุขกับปัจจุบัน


สิ้นคำนั้นเขาก็โน้มหน้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากของเขาบดขยี้มายังปากของฉันอย่างรุนแรง ลิ้นรุกล้ำเข้ามาแบบไม่สนคำอนุญาติ ในขณะเดียวกันหากฉันดิ้น ฟันของเขาก็จะขบกัดริมฝีปากของฉันเพื่อข่มขู่ให้หยุดขัดขืน


ความรุนแรงของเขาทำให้ฉันหายใจแทบไม่ทัน มือของเขาไม่อยู่นิ่ง เมื่อมือข้างหนึ่งก็บีบเค้นต้นแขนของฉันอย่างรุนแรง ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ใช้จับใบหน้าของฉันไว้แน่นเพื่อไม่ให้ขยับหนีไปได้


ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่พอเขาถอนจูบที่แสนรุนแรงนั่นออก ฉันก็หายใจแทบไม่ทัน


อันเซลมองหน้าฉันด้วยสายตาที่ชั่วร้ายกว่าเดิม มือเขาเขาเริ่มลูบไล้และรุกล้ำไปยังส่วนอื่นของร่างกาย การกระทำของเขามันเกินเลยจากขอบเขตของการเป็นพี่น้อง และสิ่งนั้นตอกย้ำให้ฉันรู้ว่าในหัวใจของเขาดวงนั้น


ฉันไม่ใข่พี่สาวของเขาอีกดี...


พอคิดได้แบบนั้น ใจของฉันก็พลันสั่นสะท้าน จากนั้นหยาดน้ำตาก็รินไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของฉันในตอนนี้ก็คืออันเซล ฉันทนไม่ได้เลยที่ต้องมาเห็นเขาใจร้ายด้วยแบบนี้


มันเจ็บปวด...


อันเซลกำลังซุกไซ้ซอกคอของฉัน ไม่นานนักเขาก็สัมผัสได้ถึงหยดน้ำตาที่กำลังไหล เขาจึงชะงักการกระทำที่แสนรุนแรงแล้วเงยหน้ามามองฉัน


ร้องไห้ทำไม เธอไม่ได้เตรียมใจสำหรับเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกรึไง เขาถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ไม่มีการเป็นห่วงเป็นใยซ่อนอยู่ในคำพูดของเขาเลย


อันเซลใจร้าย...


ฉันมองหน้าเขา ก่อนจะถามออกไปราวกับคนที่หัวใจกำลังใกล้แตกสลายว่า อันเซล... เธอเปลี่ยนไป


เวลาทำให้คนเปลี่ยนเสมอ มีอะไรน่าตกใจ เขาตอบด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ออกจะติดรำคาญในตัวฉันด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นทำให้หัวใจของฉันเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมอีก


สำหรับฉันครอบครัวสำคัญที่สุด และเรื่องเจ็บปวดที่สุดคือการสูญเสียพวกเขาไป


แล้วตอนนี้ก็เหมือนฉันได้เสียอันเซลไปแล้ว...


ฉันสะอื้นราวกับคนสิ้นหวัง ก่อนจะถามออกไปตรงๆ ว่า ความผูกพันระหว่างพวกเรามันไม่เหลือแล้วอย่างนั้นเหรอ ความรักที่เธอเคยมีให้เจ๊... มันหายไปกับเวลาแล้วใช่ไหม


อันเซลมองหน้าฉันแล้วสายตาก็พลันอ่อนลง ความรักที่มีให้เธอมันไม่เคยหายไปคาริน่า มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นตามกาลเวลาที่ผ่านไป ความทรงจำเกี่ยวกับเธอมันยิ่งชัดเจนเมื่อเธอไม่อยู่ และภาพเธอมันยิ่งคอยหลอกหลอนเมื่อฉันพยายามหยุดคิดถึงเธอ เพราะแบบนั้นฉันถึงต้องการเธอ


ถ้าอย่างนั้นทำไมต้องทำแบบนี้กับเจ๊ อันเซลทำเหมือนเจ๊เป็นแค่ศัตรูของเธอ ฉันพูดแล้วก็พยายามห้ามน้ำตาของตัวเองไว้ เพราะไม่อยากทำตัวอ่อนแอต่อหน้าเขาไปมากกว่านี้


อันเซลเป็นพวกชอบจี้จุดอ่อนคนอื่น และถ้าเขารู้ว่าจุดอ่อนของฉันคือเขา


ทุกอย่างที่เขาจะทำต่อไปคงแย่กว่านี้


อันเซลถอนหายใจ มือข้างหนึ่งของเขาเคลื่อนมาแตะแก้มของฉัน นัยน์ตามีแววของความรักใคร่ ฉันยังรักเธอคาริน่า แต่... มันไม่เหมือนเดิม  ตลอดเวลาที่เธอจากฉันไป มันทำให้รู้ว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน แต่เธอดันไปรักคนอื่น อยู่เคียงข้างกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน และทั้งหมดมันทำให้ฉันเจ็บปวด


แต่ตอนนี้เรายังแก้ไขทันนะอันเซล เจ๊รู้สึกผิด และอยากขอโทษเธอถึงได้มาหาเธอถึงที่นี่แบบไม่ลังเล ฉันพูดแล้วก็พยายามเล่าเรื่องทุกอย่างที่ตัวเองรู้ให้เขาฟัง ทั้งเรื่องที่อีวานปิดกั้นการติดต่อของพวกเขา แล้วก็ตัวเองไม่รู้เรื่องพวกเขาเลย อธิบายทุกอย่างให้เขาเข้าใจให้มากที่สุด เพราะความเข้าใจจะช่วยประสานรอยร้าวของความสัมพันธ์นี้


ทว่าตอนนี้เขาเป็นวายร้ายที่แสนร้ายกาจ จึงแน่นอนว่าอันเซลไม่คิดจะฟัง


อันเซลส่ายหน้าแล้วกล่าวเสียงแข็ง ทุกอย่างมันสายเกินแก้แล้วคาริน่า ตอนนี้ความรักในใจของฉันมันเปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ ฉันไม่ได้รู้สึกเพียงแค่อยากปกป้องเธออีกแล้ว แต่ฉันอยากครอบครองเธอทั้งตัวและหัวใจ เพราะฉันไม่อยากเสียเธอไปให้ใครหน้าไหนอีก ตอนนี้ฉันทนอยู่ในสถานะน้องชายที่พร้อมเสียเธอไปไม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นอย่าคิดบังคับฉัน


อันเซล...


ความห่างเหินของพวกเราทำให้ความรักในหัวใจของเขาเปลี่ยนไป มันบิดเบี้ยวไปจากเดิมเพราะความทรมานของเราทั้งคู่ แล้วฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงดี


ตอนนี้เขาต้องการครอบครองฉันเหมือนคนรักกัน...


ความรักแบบนั้นเป็นสิ่งเดียวที่อันเซลต้องการในตอนนี้ เขาเป็นวายร้ายที่อยากครอบครองทุกอย่างแม้กระทั่งโลกใบนี้ ดังนั้นไม่แปลกหรอกที่เขาก็อยากจะครอบครองฉัน


เวลาในช่วงที่ฉันไม่อยู่กับเขาทำให้เขาเปลี่ยนไปแล้ว


ส่วนฉันมันเป็นพี่สาวที่ชอบตามใจน้องชาย แล้วก็เป็นแบบนั้นมาตลอด และในเวลานี้ความรักที่ฉันมีให้เขาก็กำลังจะทำให้ยอมเขาอีกครั้ง ฉันพร้อมมอบทุกอย่างเพื่อเขาได้


ทว่าถึงอย่างนั้นฉันก็พูดออกไปว่า อันเซล... เจ๊กลับมาครั้งนี้ก็ไม่ได้คิดจะไปไหน เจ๊จะอยู่เคียงข้างเธอ


มือของอันเซลเลื่อนมาเช็ดใบหน้าให้ฉัน แต่ดวงตาของเขาไม่ได้มีแววโอนโยนอย่างที่ควรเป็น จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ใดว่า เธอกำลังจะบอกว่าเธอรักฉัน ถ้าอย่างนั้น... ความรักของเธอคืออะไร เธอต้องการอะไรจากฉัน เธอควรจะรู้ไว้ว่าพวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีก ในเมื่อตอนนี้ฉันโตเกินกว่าจะเป็นน้องชายคนนั้นของเธอได้แล้ว


ฉันมองใบหน้าของอันเซล สบดวงตาสีฟ้าเบื้องหน้านิ่ง ความรู้สึกของเขาในยามนี้ฉันแทบสัมผัสมันไม่ได้ แต่ก็พอรับรู้ได้ถึงความห่วงใยของเขาได้บ้าง


เขายังรักฉัน เพียงแต่มันไม่เหมือนเดิม...


แม้สิ่งที่ฉันต้องการคือน้องชายคนเดิม แต่เขาออกตัวมาแรงว่าเขาไม่มีทางกลับไปเป็นอันเซลคนนั้นอีก สุดท้ายฉันจึงหลับตาลงแล้วกล่าวตอบอย่างแผ่วเบาว่า ความรักของเจ๊คือ... อันเซล


คำตอบมันเหลือแค่นั้น ก็แค่อันเซลที่ฉันต้องการ


สิ้นคำนั้นฉันก็รับรู้ถึงใบหน้าของอันเซลที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ ปากของเขาขบกัดต้นของฉันอย่างรุนแรง ก่อนจะพูดว่า ถ้าคำพูดของเธอเป็นเรื่องจริง เธอก็ไม่ต้องตั้งคำถามหรือเสียใจอะไรอีกแล้ว แค่ทำตามใจของฉันก็พอแล้ว


ฉันส่งเสียง อืม ในลำคอ ก่อนจะหลับตาแน่น จากนั้นก็รับรู้ถึงหยาดน้ำตาที่กำลังแห้งเหือดไปทีละน้อย


ครอบครัวคือจุดอ่อนเดียวของฉัน อันเซลจึงถือว่าเป็นจุดอ่อนของหัวใจดวงนี้ มันเป็นจุดอ่อนตลอดกาลที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ทั้งที่ฉันนั้นไม่คิดสนใจใครมากนัก แต่ถ้าเป็นคนในครอบครัวแล้วฉันแคร์มาก ฉันรักพวกเขามากพอที่จะตายเพื่อแทนได้ด้วยซ้ำ


ดังนั้นถ้าความรักแบบนี้เป็นสิ่งที่อันเซลต้องการ ฉันก็ให้เขาได้เพราะความรักที่มีให้เขามากพอที่จะมอบให้ได้


สำหรับตัวฉันแล้ว


ขอแค่เขามีความสุขก็พอ...


จากนั้นฉันก็ยกแขนด้วยหวังจะกอดเขาไว้ แต่ทำไม่ได้เพราะมือถูกมัดอยู่ อันเซลจึงปลดล็อกรหัสเครื่องจับกุมให้ มือของฉันจึงเป็นอิสระ


หลังจากหลุดพันธนาการ สองแขนก็เคลื่อนไปโอบล้อมรอบตัวเขา ดวงตาทั้งคู่หลับลงเพื่อหวังจะรับการสัมผัสจากอันเซลให้เต็มที่ ทว่าตอนที่ริมฝีปากของอันเซลเคลื่อนมาประกบจูบ และมือเขาเขาก็ปลดกระดุมเสื้อของฉันออก เพื่อเค้นบีบความหนั่นแน่นที่ซ่อนเอาไว้ สมองของฉันพลันสับสน มึนงง คล้ายกับตัวเองไปอยู่ใจกลางของพายุ


ไทม์แมชชีนทำงาน... ?


ฉันหลับตาปี๋เพื่ออดทนต่อความมึนงงที่เกิดขึ้น จนกระทั่งพอทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันก็รีบลืมตาขึ้น และภาพที่เห็นก็คือห้องทดลองสีขาว


ฉันกลับมาแล้ว...


เจ๊เป็นอะไรป่ะ มีเสียงคุ้นเคยดังมาจากเบื้องหลัง และไม่รู้ทำไมพอได้ยินเสียงนี้น้ำตาของฉันก็พลันไหลมา อาจเป็นเพราะเรื่องราวที่เกิดกับฉันก่อนหน้านี้มันราวกับเป็นฝันร้าย


อันเซลเปลี่ยนไป เขาร้ายกาจแล้วก็รุนแรง


แต่...


ตอนนี้อันเซลที่ฉันรู้จักยังคงเป็นเหมือนเดิม


ฉันหันขวับกลับไปมองหน้าเขาทั้งน้ำตา ดูเหมือนเขาจะเป็นคนมาช่วยฉันไว้จากอาการเอ๋อเหรอของไทม์แมชชี เขาคงเห็นว่าดึกแล้วแต่ห้องทดลองของฉันยังเปิดไฟสว่าง จึงแอบแฮ็กระบบประตูเพื่อเข้ามาตามแบบที่เขาชอบทำ พอเห็นมอนิเตอร์ขึ้น error รัวๆ จึงจัดการแก้ระบบให้ด้วยความเร็ว


น้องชายคนนี้พึ่งพาได้ตลอดเวลาเลย!


อันเซลเห็นฉันร้องไห้ก็ขมวดคิ้วมุ่น เจ๊ร้องไห้ทำไม ไปเจออะไรไม่ดีมา


ฉันสะอื้นมองเขา ก่อนจะพุ่งตัวเข้ากอดน้องชายตัวแสบแน่น ทำเอาอันเซลตัวแข็งทื่อด้วยความสับสน แต่สักพักเขาก็เอามือมาลูบแผ่นหลังที่กำลังสั่นไหวของฉัน เพื่อปลอบใจไม่ให้ร้อง


เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เจ๊เป็นอะไรอะ ไปเจออะไรในนั้นมา แย่มากเลยเหรอ


ฉันมุดหน้าลงแผ่นอกของอันเซล แอบสัมผัสความเป็นหนุ่มของเขาที่กำลังค่อยๆ เติบโตเป็นหนุ่มแน่น ก่อนจะพยักหน้าพร้อมเช็ดน้ำตาบนอกเสื้อของน้องชายไปด้วย


มันแย่มากเลย


อันเซลถอนหายใจ เขาลูบหลังฉันก่อนจะอ้าแขนออกแล้วเปลี่ยนเป็นกอดปลอบแทน เจออะไรมาะล่ะ


อันเซลแกล้งเจ๊


พอฉันตอบไป อันเซลก็คล้ายหลุดขำออกมา เขากอดโยกตัวฉันเหมือนเวลาผู้ใหญ่กอดปลอบเด็กพลางพูดว่า โอ๋เอ๋ ผมรู้ว่าตัวเองมันโคตรเท่แบบโหดร้าย ชอบแกล้งเจ๊แรงๆ ก็บ่อย แต่มันก็แค่อดีตน่า ตอนนี้ไม่ได้แกล้งอยู่สักหน่อยนี่ ดังนั้นหยุดร้องนะ เขาพูดแล้วก็กอดฉันแน่นกว่าเดิม จากนั้นมือข้างหนึ่งของเขาก็จะเคลื่อนมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา ว่าแต่... ผมแกล้งอะไรเจ๊


ฉันเงยหน้ามองเขา ก่อนจะพูดด้วยใบหน้ามู่ทู่ว่า อันเซลปล้ำเจ๊ อันเซลจับเจ๊กด!”


อันเซลเบิกตากว้าง บ้า! ใครเขาเคยทำอะไรเจ๊แบบนั้น! แล้วไอ้เครื่องก๊องแก๊งนี่มันไทม์แมชชีนย้อนเวลา ไม่ใช่เครื่องสร้างมโนภาพบาปในจิตใจของเจ๊สักหน่อย อย่ามาโกหกกันหน้าด้านๆ ดิ คนอื่นเขาจริงจังนะเว้ย!”


ฉันมองหน้าของเขาตลอดทุกคำพูด เห็นทุกการขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำเหล่านั้น และมันทำให้ฉันรู้สึกคันไม้คันมือ ภาพของเขาตอนมาทำเข้มข่มขู่ แล้วจับฉันกดเมื่อกี้มันยังติดในหัว


เขาในตอนนั้นกล้าดียังไง เป็นแค่น้องชายแต่มาจับฉันกด ในเมื่อหน้าที่นั้นมันต้องเป็นของฉันคนเดียว ฉันผูกขาดหน้าที่นี้มานานมากแล้ว


หมั่นไส้...


ตอนโตขึ้น เขากลายเป็นวายร้ายที่แสนน่ากลัว ฉันจึงต้านทานความร้ายกาจของเขาไม่ได้ แถมสถานการณ์ก็จริงจังจนไม่กล้าเล่น แต่ตอนนี้ฉันกลับมายังโลกปัจจุบัน และเขายังเป็นอันเซลที่น่ารักเหมือนเดิม


บอกเลย...


เคียดแค้นอะไรมาเมื่อกี้ ฉันจะลงกับเขาตอนนี้ให้หมด!


ฉันคิดแล้วก็ผลักอ้อมกอดของน้องชายออกแบบไม่ให้เขาตั้งตัว ก่อนจะใช้เรี่ยวแรงและความเร็วกดเขาลงพื้น จากนั้นก็นั่งทับร่างของเขาไว้อย่างรวดเร็ว


อันเซลเบิกตากว้างกับการโจมตีของฉัน เจ๊! ทำไมชอบทำแบบนี้กับผม!”


โมโหไง


บ้าเอ๊ย! โมโหอะไรก็มาลงกับผมตลอด!” อันเซลโวยวายแล้วก็พยายามดิ้นหนี แต่ฉันก็ใช้มือสองข้างกดไหล่ทั้งคู่ของเขาไว้แน่นจนติดพื้น อันเซลจึงขยับไปไหนไม่ได้อีก


แต่เอาตามความจริง ไม่อิงมารยานะ...


ฉันรู้สึกว่าอันเซลแค่แกล้งดิ้นหนีให้พอเป็นพิธีเท่านั้น เพราะพลังของเขาก็มีมาก หากเขาคิดจะหนีฉันไปเสียอย่างยังไงก็ทำได้ ดังนั้นการกระทำแบบนี้ของเขามันชัดเจน


อ่อยกันชัดๆ...


ฉันหรี่ตามองเขา จะจัดการเธอยังไงดี


เห้ย! หงุดหงิดอะไรก็คุยกันก่อนดิ


ไม่คุย ฉันพูดแล้วก็ทำหน้าโหดร้ายใส่ ก่อนจะพูดต่อ โกรธ โมโห อยากระบาย ไม่อยากคุย!”


อันเซลถลึงตาใส่ เนี่ย! แล้วมาบอกว่าผมแกล้งเจ๊ด้วยการจับกด ทั้งที่ตลอดมาก็มีแต่เจ๊นี่แหละที่เอะอะก็ใช้กำลังกับผม หงุดหงิดอะไรก็ลงกับผมทุกที จับกดเอา จับกดเอา!”


ปากก็ด่าแต่ตัวนอนนิ่ง แบบนี้เขาเรียกว่ายั่วนะ พ่อน้องชาย...


ไม่ต้องมาแก้ตัว


แก้ตัวบ้าอะไรเล่า ด่าเจ๊อยู่โว้ย!”


ฉันทำหน้าโหด ไม่รู้แหละ โกรธอันเซลแล้ว ไม่ปล่อยไว้แน่สิ้นคำนั้นฉันก็ก้มหน้าลงไปจุ๊บแก้มขวาของเขา ทำเอาอันเซลนิ่งไปสนิท และเมื่อเงยหน้ามาก็เห็นว่าเขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ


ฉันพูดเสียงเข้ม แก้มขวา ข้อหาแกล้งเจ๊ในอดีต!”


มันก็แค่อดีต อีกอย่างเจ๊ก็ล้างแค้นผมคืนหมดแล้วไม่ใช่รึไง!”


ฉันไม่สนใจน้องชาย ก่อนจะก้มหน้าลงจุ๊บแก้มซ้ายเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วพูดด้วยเสียงเข้มกว่าเดิม ส่วนแก้มซ้าย ข้อหาทำตัวน่ารัก ช่วยเจ๊ออกมาจากไทม์แมชชีน!”


อันเซลถลึงตาใส่ บ้าเอ๊ย! สรุปทำดีก็โดนอยู่ดี แล้วจะให้ทำยังไงเล่า!”


แบบนี้ไง ฉันพูดแล้วก็ทำปากจู๋พร้อมโจมตี อันเซลเบิกตากว้าง พยายามหาทางรอด


และราวกับเป็นภาพช้า...


อันเซลหลับตาปี๋ เขาพยายามจะหนีจากการแกล้งของพี่สาวที่แสนโหดร้ายคนนี้ ทว่าฉันก็แตะริมฝีปากของตัวเองไปจุ๊บปากนุ่มๆ ของน้องชายได้เสียก่อน จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยท่าทางของผู้ชนะที่แสนยิ่งใหญ่


เจ๊... อันเซลพูดด้วยสีหน้าตกตะลึง


ฉันหรี่ตามองเขา ก่อนจะชูมือข้างหนึ่งขึ้นมา แล้ว... ทำท่ามินิฮาร์ตให้


ส่วนจุ๊บสุดท้าย ข้อหา... รักนะจุ๊บๆ


อันเซลเบิกตามองฉันแบบแหยๆ แก้มของเขาแดงก่ำ ก่อนจะพูดด้วยท่าทางแบบหนุ่มน้อยใสซื่อที่กำลังเอียงอายว่า เจ๊บ้า


ฉันยกยิ้มมุมปากแบบผู้ชนะ


ฉันทำว่าที่วายร้ายสุดโหดเขินซะแล้ว ฝีมือใช้ได้นะเนี่ยตัวฉัน


หึๆ


ในเมื่อน้องชายน่ารักแบบนี้ เจ๊สาบานเลยว่าจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เจ๊จะจับกด... เอ๊ย! จับมืออันเซลไว้ให้แน่น


พวกเราพี่น้องจะต้องอยู่ด้วยกัน!


 ฉันจะไม่ปล่อยให้อันเซลต้องกลายเป็นวายร้ายที่ทั้งโลกเกลียดแบบนั้นแน่นอน ต่อให้เขาเป็นวายร้ายอย่างห้ามไม่ได้ แต่ก็ต้องเป็นวายร้ายที่มีความดีในใจแบบนี้ตลอดไป...




**********


จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง 5555

เจ๊ล้างแค้น จับอันเซลกดตมระเบียบ

อันเซลเกิดมาเพื่อโดนเจ๊กดอ่ะ ไปกดเจ๊แล้วมันไม่เหมาะมาก คือไรต์แต่งไปนี่ก็ได้แต่ส่ายหัว 555

ส่วนสาเหตุที่อันเซลเปลี่ยนไป ก็ไม่มีอะไรมากนอกจากเขาโตแล้วเนอะ แถมยังกลายเป็นวายร้ายด้วย

จะทำให้อันเซลยังคงมุ้งมิ้งแบบปัจจุบันคงยาก

ดังนั้น...

มาลุ้นกันว่าครั้งนี้เจ๊สามารถช่วยให้อันเซลกลายเป็นวายร้ายแบบมุ้งมิ้งได้ไหม เพราะตอนแบดๆ มันถึงใจก็จริง แต่ไม่น่าหยิกแบบนี้เยยย งุ้ยยยยย

สถานีต่อไป ใครคิดถึงบ้านเดอ เซกอล รอนาจาาาา



ส่วนบาปขั้นสุด

สายบาปขั้นสุดรอก่อนนะ ยังไม่ได้แต่ง 555 ขอเล่นเกมก่อย //กราบขออภัยในความไม่สะดวก

เพจของไรต์ เพจ 'เจ้าถั่วดำ' รูปโปรแมวดำยิ้มแฉ่งกวนทีนๆ นั่นแหละ

ถ้าถามว่าบาปขั้นสุดเป็นยังไง ก็เป็นแบบตอนนี้แหละ แต่ว่าไทม์แมชชีนจะหายอ๊องนานกว่าปกติ 5555 

เอาตามตรง เรื่องบาปขั้นสุดนี่คือพูดเล่นๆ แบบไม่คิดว่าจะมีคนมุ่งทางนี้เยอะมาก

คือแบบ... ตื่นมาถึง เห็นคอมเมนท์เป็นร้อยเพื่อขอสายบาปขั้นสุดกันเลยทีเดียว 555

ว่าแต่... เอาจริงชิมิ เขียนมาจะไม่ร้องไห้แง๊เพราะความบาปหนากันใช่ไหม? 5555

อารมณ์แบบ ม่ายยยยย มันบาปไปแล้ว นี่มันพี่น้อง ผิดศีลธรรม เง้อ 55555




ช่างเถอะ....

ไว้เจอกันตอนหน้าจ้า

ปล.ใกล้จบพาร์ท 3 ละ

เดี๋ยวเราจะได้รู้แล้วว่าอันเซลกับพี่โอเรนเข้าสู่เส้นทางวายร้ายเพราะอะไร

ลาด้วยหน้าไรต์ตอนอยากเล่นเกม อ๊ากกกกกกก 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.551K ครั้ง

341 ความคิดเห็น

  1. #8487 nnnapich (@nnnapich) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:47
    ร้องไห้เลยอ่ะ น้ำตาไหลพรั่กๆ
    #8487
    0
  2. #8460 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:59
    ร้องไห้ตามเจ๊เลยยย มันแบบซึ้งอ่ะ ฮืออออ
    #8460
    0
  3. #8102 ยัยหนูมาโซ (@0934547690) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 17:08
    ตกลงปลงใจไปกลับ อันเซลค่ะ!!!
    จะลงลำนี้!!!!!!
    #8102
    0
  4. #8100 Millez (@sora-kaze) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 12:31
    เรืออันเซลนี่มันดีจริง ๆค่ะ ฮืออ นี่ไม่ได้เสียเงินเพื่อซื้อแพคนิยายเด็กดีมานานมากแล้ว หนุ่ม ๆเรื่องนี้ดีมากเลยค่ะ //// เหมือนกำลังเล่นเกมอยู่เลย
    #8100
    0
  5. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:41
    รักอีวานนะแต่รักน้องชายมากๆ มากกว่า 55555
    #7765
    0
  6. #7707 My-Princess123 (@My-Princess123) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:39
    ขึ้นเรืออันเซลแล้วม่เปลี่ยนลำเเน่นอนค่าา555แต่รักพี่น้องคุ่นี้สุดๆ
    #7707
    0
  7. #6867 A_chizz (@ablozzom) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:39
    จบแบบงงๆนะคะ
    #6867
    0
  8. #6573 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 07:13
    ยังไงก็เรืออันเซลนะ โตขึ้นเก็บนิสัยมุ้งมิ้งไว้กับตัว อย่าดาร์กมาก
    #6573
    0
  9. #6523 khwan_sakijang (@khwan_sakijang) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 16:59
    นรกถามถึงเราเเล้วนะไรท์😆อยากได้ nc พี่น้องคู่นี้5555555
    #6523
    0
  10. #6206 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 19:29
    ลุ้นแทบตาย
    #6206
    0
  11. #6059 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 00:28
    5555น่ารัก แบบชอบแบบตอนอดีตด้วย-..-
    #6059
    0
  12. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 03:16
    อันเซลฉบับวายร้ายจับกดมันกร้าวใจมาก ชอบบบ เลิฟ
    #5929
    0
  13. #5851 Demon1704 (@Demon1704) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 14:35
    ไม่ไหว อะไรจะแบดขนาดนี้พ่อคุณ //ดมยาดมแปป
    #5851
    0
  14. #5846 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    สายบาปคุณค่าที่คุณคู่ควร
    #5846
    0
  15. #5802 Manasanan Pumduang (@li-ved) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 11:00
    สายบาปจริงๆนะ บาปคือคุณค่าที่คุณคู่ควร
    #5802
    1
    • #5802-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 44)
      8 พฤษภาคม 2561 / 11:13
      เรามาถึงขั้นนี้กันแล้วสินะ 55555
      #5802-1
  16. #5798 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 10:36
    นี่น้ำตาคลอสุด😂
    #5798
    1
    • #5798-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 44)
      8 พฤษภาคม 2561 / 11:16
      ตอนจบตลกนะ ไม่เศร้า 555
      #5798-1
  17. #5766 มินชูก้า (@naphatsara7) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 00:57
    โอ๊ยยยย หน่วงอ่าา น้ำตาคลอเลยเนี่ย!
    #5766
    0
  18. #5765 Mukrin Namyot (@cronosreberk) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 23:39
    #สายบาปขั้นสุดจ้าไรต์!(แอบอยากได้รูทสี่พี่น้อง) โอ้ยๆบาปๆ
    #5765
    0
  19. #5764 aliankuma (@pandarapimsky) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:59
    โอ้ยยยย ขอบาปกว่านี้ 5555
    #5764
    0
  20. #5763 Rathalos (@Rathalos) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:48
    อันเซ๊ลลลลลลลลลลลลลลล ขอยาดมมมมมไม่ไหวแล้วววววแงงงงงงง
    #5763
    0
  21. #5762 pokadotreal (@love23) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:45
    #สายบาปปปปปป จ้าาาาาาา 55555 แต่เค้าชอบอันเซลเว่อร์ปัจจุบันนะ โดนกดอะถูกแล้วว 5555
    #5762
    0
  22. #5761 tai.tai (@prarineetai) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:33
    ชอบอันเซล เวอรชั่น ปัจจุบันมากกว่าเขินน่ารักกก>\\\< อิเจ๊ก็ชอบจับกดจิงๆ
    #5761
    0
  23. #5758 hapusrwydd (@felicitas) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 21:20
    อันเซล ver. ปัจจุบันน่ารักกว่าเยอะเลยย
    #5758
    0
  24. #5757 ..miran.. (@miranti) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 21:07
    ฟินนนน เรืออันเซลพายเร็วมากตอนนี้! แต่ถ้าไปพายในนรกจะแล่นเร็วกว่านี้อีก!!!! #สายบาปวนไป 
    #5757
    0
  25. #5755 FeMeelz (@Num-khaw) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:28
    นางเหมือนลืมไปเเล้วว่ามาจากโลกไหน 5555
    #5755
    0