O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,343 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,327 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,153

    Overall
    348,343

ตอนที่ 43 : (3) ตอนที่ 36 : สาเหตุของทุกอย่าง (100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1431 ครั้ง
    4 พ.ค. 61


ตอนที่ 36

สาเหตุของทุกอย่าง





ฉันลูบแผ่นหลังที่กำลังสั่นไหวของเรมี่เพื่อปลอบโยน ก่อนจะกระซิบอย่างแผ่วเบาว่า ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอกเรมี่... ฉันขอโทษ


เรมี่นิ่งไปสักพัก มือของเขากอดฉันแน่นกว่าเดิม แล้วก็กล่าวตอบมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่เป็นไรคาริน่า ฉันเข้าใจเธอดี แล้วฉันก็ไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ได้ที่คิดจะเอาทุกอย่างจากเธอ ทั้งที่... ไม่เคยให้อะไรเธอเลย


เรมี่กำลังโทษตัวเอง...


ฉันเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า ก่อนจะคว้ามือเขาไว้ด้วยความเห็นใจ มานี่เถอะ ตามฉันมานี่


กล่าวแล้วฉันก็ลากเขาเข้ามาในบ้าน เรมี่เดินตามมาอย่างว่าง่าย เพราะเขากำลังเมาและโศกเศร้าเกินกว่าจะต่อต้าน ฉันพาเขาไปนั่งรออยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก จากนั้นก็เดินไปหาผ้าชุบน้ำเย็น เพื่อเอามาเช็ดใบหน้าให้เรมี่ เผื่อมันจะช่วยให้เขามีสติจากอาการที่กำลังเป็นอยู่ได้บ้าง


อย่างน้อย...


ฉันก็หวังว่าเขาจะหายเศร้า


เมื่อเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับผ้าชุบน้ำ ฉันก็เห็นเรมี่กำลังนั่งร้องไห้อย่างน่าสงสาร ส่วนฉันมันเป็นพวกเห็นคนอื่นร้องไห้แล้วทนไม่ได้ สุดท้ายจึงรีบเดินไปนั่งข้างกายเรมี่ ส่วนมือก็ใช้ผ้าเย็นๆ เช็ดใบหน้าและน้ำตาให้เขา


ไม่ต้องร้องเรมี่ ไม่ร้องนะ ฉันพูดแล้วก็ใช้มืออีกข้างดึงหัวเขามาซบไหล่ ซึ่งเรมี่ก็ไม่ขัดขืนอะไร เขาหันมาซบไหล่ฉันแล้วร้องไห้ต่อ


สุดท้ายแทนที่จะได้เช็ดหน้าเขาด้วยผ้าเย็นๆ กลับกลายเป็นชุดคลุมอาบน้ำของฉันแทนที่ต้องซับน้ำตาแห่งความเศร้าโศกนั่น


เรมี่สะอื้น มือของเขาโอบกอดร่างฉันไว้แน่น หัวหัวยังคงพิงอยู่ที่ไหล่ของฉัน จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแบบคนที่กำลังร้องไห้จนจะหมดแรง คาริน่า... ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าไม่ได้เจอเธออีก ฉันจะทรมานขนาดไหน


ฉันฟังแล้วก็ลูบแผ่นหลังเขา ตอนแรกก็เศร้าตาม แต่อยู่ๆ ก็เริ่มสงสัยกับตัวเองขึ้นมา


เท่าที่ลองคิดอย่างถี่ถ้วน...


ดูเหมือนสาเหตุที่เรมี่ร้องห่มร้องไห้ขนาดนี้ คงไม่ใช่เพราะฉันกำลังจะแต่งงานแล้วล่ะ เพราะแบบนี้มันมากเกินไป ถ้าเขาจะร้องไห้เพราะเรื่องนี้ เขาควรร้องตั้งแต่ฉันเป็นแฟนอีวานแล้ว


ดังนั้นคำพูดของเขาจะต้องมีนัยยะอะไรบางอย่างซ่อนอยู่


เสียเธอไปเอย ในวันหนึ่งจะไม่ได้เจอเธออีกเอย คำพูดพวกนี้มันเกินกว่าความเจ็บปวดของผู้ชายที่อกหัก เพราะหญิงที่เขารักโดนคนอื่นชิงไป แต่มันเหมือนกับฉันกำลังจะจากโลกนี้ไปไกลแสนไกล


หรือว่า...


เขาคิดจะฆ่าฉัน?


สิ้นความคิดนั้นฉันก็ก้มลงมองชายหนุ่มที่กำลังร้องไห้ซบไหล่ฉันด้วยความฉงน ความสับสนประดังประเดเข้ามาในใจ จากนั้นฉันก็ต้องขอโทษเรมี่ในใจ


ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำแบบนี้


มือข้างหนึ่งของฉันยังคงลูบแผ่นหลังของเรมี่ ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งแอบเคาะไปตามพื้นผิวของโซฟา แรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากปลายนิ้วของฉันมีจังหวะ และมันคือสัญญาณให้อาวุธลับของฉันออกมาจากที่ซ่อน


แจ็กสัน...


เจ้ากบจิ๋วลูกรักคืออาวุธไม้ตาย และเป็นอาวุธลับของฉันจริงๆ ดังนั้นถ้าไม่จำเป็นฉันก็ไม่เอาออกมาใช้บ่อยครั้ง เพราะอาวุธลับจะเป็นอาวุธลับก็ต่อเมื่อมันลับจริงๆ


ฉันสบตาแจ็กสัน เพื่อสั่งให้มันไปแอบซ่อนอยู่ที่ตัวของเรมี่ ส่วนคำสั่งอื่นฉันค่อยส่งตามไปที่หลัง ซึ่งแจ็กสันก็ยังคงเป็นกบที่ฉลาดที่สุดในโลก มันกระพริบตาปริบๆ ใส่ ก่อนจะกระโดดมุดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของเรมี่อย่างแนบเนียน


ตอนฉันเล่นเกม ไม่ได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเหตุการณ์ทุกอย่างมากเท่าตอนนี้ จึงมองไม่เห็นเบาะแสอะไรเลย แต่ตอนนี้มีความคาใจอยู่ตลอดเวลา เจออะไรฉันจึงคิดว่าน่าสงสัยไปหมด


และบางที...


สิ่งที่ฉันสงสัยทั้งหมด มันอาจอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิดก็ได้







 



เมื่อเรมี่จากไป ฉันก็ส่งคำสั่งทางไกลไปให้แจ็กสัน เพื่อให้มันส่งสัญญาณที่อยู่ของเรมี่มาให้ตลอดเวลา รวมทั้งถ่ายทอดเสียงและภาพมาให้ดูเป็นบางเวลา หากเจอสถานการณ์ที่น่าสงสัย


แล้วฉันก็พบจริงๆ...


คืนนั้นเรมี่คุยโทรศัพท์กับดาเซีย พวกเขาคุยกันเรื่องสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่สิ่งที่ฉันสนใจคือเรื่องสาเหตุของสงครามทั้งหลาย ทั้งจากจักรวรรดิ และราชอาณาจักรอัสเทียที่เริ่มออกเคลื่อนไหว


มันมีคีย์เวิร์ดที่น่าสนใจคือ การผูกสัมพันธไมตรีข้ามประเทศ...


ฉันฟังไม่เข้าใจมากนัก เพราะสิ่งที่ดาเซียกับเรมี่คุยกันไม่ค่อยให้รายละเอียด พวกเขาเข้าใจกันดีอยู่แล้วจึงพูดเข้าประเด็นอื่น ทำให้ฉันที่ยังไม่เข้าแม้แต่คีย์เวิร์ดนั่นสับสนไปทันที


สุดท้ายทำอะไรไม่ได้ ฉันจึงให้แจ็กสันแอบส่งข้อมูลลับนั่นให้ต่อไป


คืนนั้นฉันแทบไม่ได้นอน เพราะต้องรอรับข้อมูลลับของเรมี่ จนกว่าเขาจะนอนซึ่งก็ดึกดื่นเที่ยงคืน พอเช้าวันต่อมาฉันก็พบว่าเรมี่จะเข้าฐานทัพกลางเพื่อประชุมรวมกับอีวาน และเลนนอน


พวกเขาจะคุยกันเรื่องการผูกสัมพันธไมตรีนั่น...


ฉันไม่รอช้า รีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปที่ฐานทัพกลางทันที ยังไงเสียที่นั่นก็ถือเป็นที่ทำงานของฉันเหมือนกัน ฉันรับราชการในฐานทัพของสาธารณะแอสคิวเนีย การปรากฏตัวของฉันเพื่อไปที่นั่นคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร


ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ฉันก็ถ่อรถไปถึงหน้าฐานทัพกลาง ขณะที่เดินลงจากรถก็บังเอิญเจอเข้ากับคู่กรณีที่ทำตัวลึกลับในช่วงนี้เข้าพอดี หล่อนกำลังเดินลงจากรถเหมือนกัน


ดาเซีย...


หล่อนมองฉันด้วยสายตาเย็นชา ทำตัวเป็นปรปักษ์เหมือนในเกม แต่ในความทรงจำและความรู้สึกล่าสุดของฉัน ดาเซียคือเพื่อนสนิทที่นอนร่วมห้องกัน จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มทักทาย


และมันก็ดันไปเหมือนกวนบาทาเขา...


มาที่นี่ทำไม ดาเซียถามด้วยความฉุนเฉียว เมื่อเห็นรอยยิ้มหวานของฉัน


นี่ฉันไม่ได้ตั้งใจกวนหล่อนนะ...


ฉันกอดอกตอบ ก็มาทำงาน


วันนี้วันอาทิตย์ ไม่มีงานของเธอคาริน่า


ดาเซียฉลาดหัวไวชะมัดเลย...


มาหาอีวาน พอฉันตอบไปแบบนี้ ดาเซียก็เงียบไป หล่อนมองฉันด้วยสายตาเย็นเฉียบก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป จากท่าทางดูแล้วคงโมโหไม่น้อยที่ฉันพูดว่า มาหาอีวาน


สุดท้ายทนเห็นท่าทางแบบนั้นไม่ได้ ฉันจึงต้องถามเธอออกไปจนได้


ดาเซีย เธอชอบอีวานใช่ไหม เธอถึงได้ดูโมโหฉันแบบนี้


ดาเซียหยุดเดิน ก่อนจะหันหน้ามาทำตาขวางใส่ อย่ามาพูดอะไรไร้สาระ ฉันเคยบอกเธอแล้วว่ามันไม่มีวันเป็นแบบนั้น หล่อนพูดแล้วก็เดินเข้ามาใกล้ฉัน ก่อนจะลดระดับเสียงลงให้ฉันได้ยินคนเดียวแล้วกล่าว ฉันอยากจะเขี่ยแฟนเธอลงจากตำแหน่งนั่นใจจะขาด เธอน่าจะรู้เรื่องนี้ดี แล้วฉันจะรักคนที่เป็นเหมือนศัตรูของตัวเองลงได้ยังไง


ฉันถอนหายใจ ก่อนจะถามออกไป แล้วทำไมเธอถึงดูโกรธ ฉันทำอะไรผิด


ดาเซียมองฉันด้วยดวงตาเย็นเยียบ เธอเดินถอยหลังเพื่อทำท่าจะเดินจากไป แต่ก่อนไปก็บอกกับฉันว่า ถ้าอีวานไปรักคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ แล้วเธอก็ไม่มีอะไรไปสู้กับผู้หญิงคนใหม่ของเขาเลย เธอจะเป็นเหมือนฉันไหมล่ะ


หมายความว่ายังไง?


นั่นไม่ใช่คำตอบที่ฉันคาดไว้เลย...


                ฉันไม่เข้าใจ


                ความรักมันเจ็บปวดคาริน่า โดยเฉพาะเมื่อเธอไม่สามารถรักคนที่รักได้ และไม่มีวัน... ไม่มีวันได้สมหวัง ขอให้เธอโชคดีนับจากนี้ก็แล้วกัน คำพูดของดาเซียเต็มไปด้วยความเย็นชา แต่ในแววตาของเธอแฝงความเจ็บปวดฝังลึก


                เมื่อกล่าวคำนั้นจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปอย่างไม่ใยดี ส่วนตัวฉันนั้นยังยืนอยู่ที่เดิม สายตาได้แต่มองตามแผ่นหลังของเพื่อนที่เคยสนิทด้วยความเจ็บปวด


พวกเราต้องเหินห่างกันแบบนี้ เพราะเรื่องไม่เข้าท่าเลยสักนิด


ตอนนี้ฉันเข้าใจทุกอย่างเลย


ดาเซียรักฉัน



***** 40 *****


ฉันเดินกอดอกเข้าฐานทัพกลางของแอสคิวเนียด้วยอารมณ์ที่ไม่สามารถระบุได้ เพราะเพิ่งเจอเรื่องที่เหนือความคาดหมายมากๆ มา ตอนนี้จึงทำเพียงแค่เดินไปจนมาถึงห้องทำงานของอีวาน จากนั้นก็เข้าไปในนั้น ทว่าแทนที่จะเจออีวาน หรือห้องที่ว่างเปล่า


ทว่าฉันกลับเจอเลนนอน...


เขากำลังหยิบกรอบรูปเล็กที่โต๊ะของอีวานมาดู สายตาคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ แต่พอเขาเห็นว่าฉันเข้ามา สายตาคู่นั้นก็พลันเย็นชา เขาวางรูปลงก่อนจะแค่นยิ้มแบบชั่วร้ายให้


เขาทำตัวเหมือนในเกมเป๊ะ


เธอยังมีหน้ามาที่นี่อีกงั้นเหรอ?”


นั่นคือคำถามทั่วไปที่เขามักจะพูดกับฉัน...


ฉันกอดอกก่อนจะกล่าวตอบ ทำไมฉันจะมาไม่ได้ ที่นี่คือห้องทำงานของแฟนฉัน แล้วที่นี่ก็เป็นที่ทำงานของฉัน


เลนนอนยิ้มเหี้ยม เขาเดินมาจับแขนของฉันไว้แน่น ปกติแรงของเขาสามารถหักแขนฉันออกเป็นสองท่อนได้ แต่เขาไม่คิดทำ และฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะทำด้วยจึงไม่ได้หลบ


เขามองฉันด้วยแววตาโหดเหี้ยมแล้วกล่าวว่า ฉันไม่ยินดีกับการแต่งงานของเธอกับอีวาน รู้เอาไว้ด้วยคาริน่า


แค่เห็นว่าเป็นนาย ฉันก็พอรู้ พูดแล้วฉันก็สะบัดแขนของตัวเองออกจากมือของเขา ท่าทางทำเป็นไม่สนใจ แต่ฉันกำลังหาความผิดปกติจากสายตาของเขาอยู่


การหาเบาะแสครั้งนี้ ฉันจะเก็บให้เรียบทุกความผิดปกติ


เลนนอนมองฉันด้วยสายตาที่เป็นศัตรู ก่อนจะพูดข่มขู่ว่า ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะหนีไปจากที่ประเทศนี้ให้เร็วที่สุด เธอไม่ใช่คนประเทศนี้ และเธอคงรู้ดีว่าไม่แค่ฉันที่ไม่ยินดีกับข่าวการแต่งงานของเธอ


ทำไม... รังเกียจอะไรฉันหนักหนา


คำถามนี้ฉันอยากรู้ส่วนตัว...


เลนนอนทำตัวเป็นศัตรูกับฉันตลอดเวลาอยู่ในเกม แต่พอได้มารู้จักเขาให้ดีอีกครั้ง ฉันก็พบว่าคนแบบเลนนอนไม่ได้น่ากลัวอะไรเลย เขาคือผู้ชายคนเดียวที่นั่งดูการ์ตูนเด็กกับฉันด้วยซ้ำ เขาไม่ใช่คนโหดร้าย ก็แค่ปากไม่ค่อยดีเท่านั้น


แต่ตอนนี้เขาดูเหมือนโกรธเคืองที่ฉันเป็นฉัน...


                ฉันไม่มีเหตุผลอะไรต้องมาตอบคำถามเธอ เลนนอนพูดแล้วก็เดินเข้ามาหา เขาโน้มหน้าลงมาใกล้แล้วกระซิบว่า กลับไปซะ อย่ามาที่นี่อีก คาริน่า


                พอพูดจบเขาก็เดินจากไป ส่วนฉันก็มองตามหลังเขาด้วยความฉงน คำพูดเมื่อครู่ของเขาดูเหมือนจะเป็นการไล่ ทว่ามันเหมือนการเตือนมากกว่า


สุดท้ายด้วยกลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน เพราะทั้งดาเซียและเลนนอนต่างดูเหมือนไม่อยากให้ฉันอยู่ที่ที่ แล้วฉันจะอยู่ต่อทำไม ก็เลยรีบเดินออกจากห้องของอีวาน


ตอนแรกมาที่นี่ก็เพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม แล้วก็จะมารับแจ็กสันกลับบ้านไปแบบเนียนๆ ด้วย แต่ตอนนี้เบาะแสที่ได้เพิ่มมาก็มีแล้ว ที่เหลือค่อยไปลุยต่อที่บ้านก็ได้ ส่วนหนูแจ็กเดี๋ยวค่อยสั่งให้ติดตัวอีวานกลับบ้านมา


จากนั้นฉันก็เดินออกจากฐานทัพอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางพบว่าสายตาของทุกคนในฐานทัพเวลามองมายังฉันดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก


เฮ้อออ...


มันเหตุผลอะไรกันแน่ที่ทำให้ฉันต้องตาย อยากรู้ใจจะขาดแล้วเนี่ย !?


 


ฉันพาตัวเองออกมาจากฐานทัพกลาง ขับรถมุ่งกลับบ้าน ระหว่างทางก็รับข้อมูลจากแจ็กสันผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่ของตัวเองต่อไป


หนูแจ็กยังคงเนียน เกาะติดเรมี่ตลอดเวลา และตอนนี้เหล่า 3 ผู้นำก็เริ่มการประชุมกันพอดี ฉันรีบใส่หูฟัง เพื่อแอบสืบข้อมูลลับที่แจ็กสันส่งมาให้ ในขณะที่กำลังขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วสูง


ฉันต้องฟังข้อมูลอย่างตั้งใจ ดังนั้นกลับบ้านไปนั่งฟังเงียบๆ จะดีที่สุด!


ระหว่างทางยังไม่เจออะไรน่าสนใจ พวกเขาคุยแต่เรื่องผลกระทบของสงครามที่อาจจะเกิดขึ้น เรื่องแผนการรบ หรืออะไรที่จริงจังมากเทือกนั้น ซึ่งเรื่องพวกนั้นฉันไม่คิดใส่ใจ เพราะมันไม่มีอะไรที่สลักสำคัญกับตัวของฉัน


จนกระทั่งไปถึงบ้าน พวกเขาก็เริ่มพูดบางอย่างที่น่าสนใจ ฉันทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขก แล้วตั้งใจฟังทุกอย่างที่พวกเขาพูด


พวกเขาต้องการตัวคาริน่า เราควรจะให้คาริน่าได้ไป นั่นเป็นเสียงของเลนนอนที่เปิดบทสนทนาเกี่ยวกับฉัน


เราตกลงกันแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ อีวานแย้งทันที


จะให้ฉันไม่พูดได้ยังไง อีวานนายคิดอะไรอยู่กันแน่ การแต่งงานของนายกับคาริน่าไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย นายเป็นผู้นำของแอสคิวเนีย เธอเป็นน้องสาวของจักรพรรดิอาไชน์ การแต่งงานของพวกนายหมายความว่าพวกนายพร้อมที่จะผูกสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ และไม่มีประเทศไหนต้องการ ทำไมเรื่องแค่นี้นายถึงไม่เข้าใจ!”


ฉันเบิกตากว้างเพราะเริ่มเข้าใจเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว


การผูกสัมพันธไมตรีที่ว่าคือเรื่องนี้นี่เอง...


การแต่งงานขอฉันกับอีวานจะนำมาสู่เรื่องของการผูกสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศใหญ่ ซึ่งไม่มีประเทศไหนต้องการ โดยเฉพาะแอสคิวเนียที่ไม่ต้องการตกอยู่ภายใต้การควบคุมหรือแม้กระทั่งมีสัมพันธไมตรีกับอาไชน์


ส่วนอาไชน์นั้น... พวกเขาควรดีใจ เพราะการแต่งงานของฉันกับอีวานจะทำให้พวกเขาเข้ายึดแอสคิวเนียได้ง่ายมากขึ้น แต่พี่โอเรนกับอันเซลยังมีเยื่อใยต่อฉันมาก และพวกเขาไม่ต้องการให้น้องสาวอยู่ในประเทศศัตรู


สุดท้ายในเวลาที่พวกเราแยกจากกัน แต่พี่น้องของฉันก็ยังรักฉันอยู่เต็มหัวใจสินะ


ฉันเข้าใจเรื่องพวกนั้น เสียงของอีวานเรียกสติให้ฉันกลับไปตั้งใจฟังต่อ


ฉันไม่ว่านายเข้าใจ ในเมื่อนายเพิ่งทำให้เกิดสงคราม ตอนนี้ประเทศอัสเทียเริ่มเคลื่อนไหวทันทีที่รู้ข่าวการแต่งงานของนายกับคาริน่า นายก็รู้ว่าพวกเขาไม่ต้องการให้แอสคิวเนียกับอาไชน์ร่วมมือกันแน่ เพราะพวกเขาไม่ต้องการโดนบดขยี้จากสองประเทศใหญ่ ส่วนอาไชน์ก็เริ่มสงสัญญาณสงคราม... จนกว่าพวกเขาจะได้ตัวคาริน่า พวกเขาจะไม่หยุดสงคราม


พวกเขาจะอยากได้ตัวคาริน่าไปทำไม ในเมื่อพวกเขาทิ้งเธอไปแล้ว!” คราวนี้อีวานเป็นฝ่ายที่ขึ้นเสียง และทุกคนก็เงียบไปทันที เพราะอีวานไม่เคยโมโหจนฉุนขาดแบบนี้มาก่อน


ฉันคิดว่า...


อีวานคงโกรธเกลียดพี่ชายกับน้องชายของฉันที่สุด เพราะอีวานคือคนที่คอยเช็ดน้ำตา และดูฉันในตอนที่หัวใจของฉันแตกสลายในตอนที่พี่น้องทิ้งฉันไป สุดท้ายเขาที่เป็นคนเห็นความเจ็บปวดของฉัน จึงทนไม่ได้หรอกถ้าฉันจะต้องกลับไปหาความเจ็บปวดแบบนั้นอีก


เขารักฉันจริงๆ นะเนี่ย


คราวนี้เป็นเสียงของเรมี่ดังขึ้นมา พวกเขาอาจทอดทิ้งเธอไปอย่างที่พวกเรารู้ แต่มันก็ไม่ใช่ตลอดไป ในเมื่อความจริงแล้วพวกเขาก็พยายามติดต่อกับคาริน่าทุกวิถีทาง เพื่อให้น้องสาวของเขากลับมา แต่... โดนนายบล็อกพวกเขาหมดทุกทาง อีเมล เบอร์โทร หรือแม้แต่จดหมาย นายตัดการติดต่อพวกเขาทุกอย่าง


พอฉันฟังถึงตรงนี้ก็ถึงกับต้องขมวดคิ้ว


ถ้าคำพูดของเรมี่เป็นจริง มันก็หมายความว่าพี่โอเรนกับอันเซลพยายามติดต่อฉันหลังจากทอดทิ้งฉันไปตลอดเวลา แต่อีวานพยายามไม่ให้ฉันได้รู้ สุดท้ายฉันถึงได้คิดว่าตัวเองโดนทิ้ง?


แล้วฉันก็นึกออก...


ในฝันตอนอายุ 15 ปีก่อนที่จะได้เจออีวานอีกครั้ง ฉันจำได้ว่าตัวเองได้อ่านจดหมายของอันเซลที่อีวานไม่เคยให้ฉันอ่านเลย จดหมายที่อันเซลบอกว่า ยอมฆ่าฉันดีกว่า ถ้าจะต้องเป็นศัตรูกัน


เรมี่พูดต่อ ตอนแรกฉันก็ไม่ได้สงสัยว่าทำไมนายถึงต้องการให้ฉันช่วยบล็อคการติดต่อจากต่างประเทศทุกรูปแบบที่จะมาถึงคาริน่า แต่ก็อย่างว่า... ฉันไม่ได้สนใจถึงได้ทำเรื่องพวกนี้ให้นาย จนสุดท้ายพวกเขาเป็นฝ่ายติดต่อมาหาฉันเอง


นายคุยกับพวกเขา


พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาอีวาน ฉันเป็นคนบล็อก พวกเขาก็หาตัวคนทำได้ พี่น้องของคาริน่ารู้ว่านายคือศัตรูสำคัญที่จะขัดขวางทุกอย่าง พวกเขาอยากกำจัดนาย แต่ที่ยื้อเวลามาจนถึงตอนนี้ก็เพราะคาริน่า พวกเขาไม่อยากทำร้ายหัวใจของน้องสาว สุดท้ายจึงเลือกมาคุยกับฉันแทนที่จะคุยกับคาริน่าโดยตรง


ฉันพอเข้าใจนะ...


จากมุมของน้องสาวที่อยู่บ้านเดอ เซกอล ฉันพอเดาความรู้สึกของพี่โอเรนกับอันเซลออกเลย สาเหตุที่พวกเขาเลือกติดต่อไปหาเรมี่ หลังจากรู้ว่าการติดต่อทุกอย่างมาไม่ถึงฉัน เป็นเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าหัวใจของฉันยังสนใจพวกเขาอยู่ไหม


ฉันคิดว่าในใจลึกๆ พวกเขาคงคิดว่าฉันรู้เรื่องการบล็อกนี่ด้วยซ้ำ


พี่น้องของฉันเจ็บปวดกับเรื่องนี้นี่เอง...


สรุปก็คือ นายคุยกับศัตรู


อีวาน เรมี่น้ำเสียงอ่อนลง พวกเขาเป็นศัตรูของพวกเรา แต่... เป็นพี่น้องของคาริน่า นายจะปิดบังเรื่องที่พวกเขาพยายามติดต่อน้องสาวของตัวเองไปอีกนานเท่าไหร่ นายทำให้ความสัมพันธ์ครอบครัวของพวกเขาพัง


ฉันแค่ต้องการปกป้องคาริน่า


ปกป้องจากอะไร นั่นพี่น้องของเธอ


พี่น้องที่ทิ้งเธอไป อีวานพูดย้ำด้วยน้ำเสียงที่แสนเย็นชา เขาเป็นฮีโร่ที่โกรธเกลียดพี่น้องวายร้ายของฉันเข้าไส้อย่างแท้จริง


พอฟังมาถึงตรงนี้ สมองของฉันก็เริ่มครุ่นคิด


เอาตามตรง... พอมารู้เหตุผลแบบนี้ฉันก็เข้าใจทั้งสองฝ่าย


ฉันเข้าใจพี่โอเรน และอันเซลที่อาจมีปัญหาจึงต้องหายตัวไปชั่วคราว เพราะจากนั้นพวกเขาก็พยายามติดต่อฉัน เพื่อให้ฉันกลับไป ทว่าอีวานกลับขัดขวางพวกเขา


ส่วนทางด้านอีวานฉันก็เข้าใจ เขาทำไปเพราะความรักที่มีต่อฉัน เขาเป็นคนที่เห็นฉันร้องไห้ เป็นคนที่เห็นฉันเจ็บปวด ดังนั้นไม่แปลกหรอกที่เขาจะปิดกั้นฉันจากความเจ็บปวดเหล่านั้น


คราวนี้เป็นเสียงเลนนอนพูดขึ้น อีวาน... รีบตัดสินใจก่อนที่จะเกิดสงครามรุนแรงจนมีคนต้องตายไปมากมาย มันถึงเวลาที่นายต้องหยุดแล้ว


จะให้ฉันหยุดอะไร หยุดรักคาริน่ารึไง พวกนายไม่เข้าใจความเจ็บปวดของฉันหรอก


ความจริงแล้วพวกเราเข้าใจ เลนนอนกล่าวก่อนจะถอนหายใจ ฉันเข้าใจเพราะฉันหยุดมันมาแล้ว บางครั้งความรักมันก็คือการเสียสละ พวกฉันเสียสละมาแล้ว และตอนนี้ถึงเวลาของนาย


แล้วจะให้ฉันเสียสละอะไร


ส่งตัวคาริน่าไปให้จักรวรรดิ


ว่าอะไรนะ จะให้ฉันส่งว่าที่เจ้าสาวของตัวเองไปตาย นายพูดอะไรเลนนอน!” น้ำเสียงของอีวานเต็มไปด้วยความฉุนเฉียว ตกใจ และเศร้าไปพร้อมๆ กัน


เรมี่พูดเสริม จักรพรรดิอาไชน์ชั่วร้ายในสายตาของพวกเรา แต่เขาคือคนที่เลี้ยงคาริน่ามา อันเซลก็เป็นน้องชายที่คาริน่าสนิทด้วยมากที่สุด พวกเขาไม่มีทางทำอะไรเธอหรอก


แล้วถ้าเธอเป็นอะไร...


เรมี่พูดขัด หมดเวลาที่นายจะเลือกเส้นทางให้คาริน่าแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่จะให้เธอเลือกเอง ฉันเชื่อว่าพวกเขาเจ็บปวดกันมามากพอแล้ว


จากนั้นทุกอย่างก็เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงเลนนอนดังขึ้นมาว่า นั่นตัวอะไร!”


สิ้นคำนั้นเสียงสัญญาณก็ขาดหาย และทันทีที่เสียงหายไปฉันก็กัดริมฝีปากแน่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ฉันคิดว่าแจ็กสันคงโดนจับได้แน่ จากนั้นฉันก็แทบล้มทั้งยืนด้วยความตกใจ


เจ้าจิ๋วคือสิ่งมีชีวิตไฮเทคที่ฉันรักที่สุด....


 ทว่าก่อนที่จะได้เสียใจ อยู่ๆ ก็มีเสียงของอีวานดังมาเบาๆ ว่า ฉันรู้ว่าเจ้านี่เป็นของเธอคาริน่า รอฉันอยู่ที่นั่น พวกเรามีเรื่องต้องคุยกัน


พอเห็นว่าอีวานไม่ได้ทำลายแจ็กสัน ฉันก็ค่อยโล่งใจออกมาทันที


สุดท้ายฉันก็เดินไปนั่งอยู่ที่โซฟารับแขกเพื่อรออีวาน ตอนนี้เข้าใจทุกอย่างหมดแล้ว จึงไม่มีอะไรติดใจสงสัยอีก ภารกิจตามล่าหาความจริงเป็นอันสมบูรณ์


ฉันเข้าใจสาเหตุการตายของตัวเองแล้ว...


ที่แท้สาเหตุมันก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่อีวานโดนกดดันหนักมากจากหลายทาง ทั้งสงคราม เพื่อนร่วมงาน แม่ หรือแม้แต่คนในประเทศ เพราะการแต่งงานของฉันกับเขามันหมายถึงการผูกสัมพันธไมตรีระหว่างแอสคิวเนียกับอาไชน์ แต่ไม่มีประเทศไหนต้องการสัมพันธไมตรีนี่


แอสคิวเนียไม่ผูกสัมพันธ์กับอาไชน์ เพราะการผูกมัดในลักษณะนี้ทำให้ประเทศมีสิทธิ์ว่าประเทศจะตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาไชน์ ส่วนอาไชน์นั้น... ก็ไม่อยากเสียฉันไป


สุดท้ายอีวานถึงได้ปล่อยให้ฉันได้ไปทำภารกิจที่อาไชน์ เพื่อให้ฉันได้เจอกับอันเซลแล้วเลือกเส้นทางของตัวเอง ตามเนื้อหาของเกมที่ฉันได้ไปจัดการบอสอันเซลนั่นแหละ


ระหว่างที่ฉันไปทำภารกิจจัดการอันเซล อีวานคงถูกกดดันมากขึ้น สุดท้ายพอเขาเห็นฉันกลับมาได้แบบไร้รอยขีดข่วน ทั้งยังมองไม่เห็นเส้นทางรักของพวกเราแล้ว จึงได้เลือกไล่ฉันกลับไปอาไชน์ เพราะรู้แล้วว่าพี่ชายน้องชายของฉันไม่ทำอะไรฉันแน่นอน


ส่วนที่เขายิงปืนไล่ฉันและให้เหตุผลประหลาดนั่นมา คงมีสาเหตุเดียวคือเขาต้องการตัดใจของฉัน และตัดใจฉันให้ไปจากเขา เพื่อให้เราสองจากกันไปตลอดกาลแบบไม่ต้องหวนกลับมาเจอกันอีก สำหรับอีวานเขาเคยบอกว่า ความรักที่เจ็บปวดที่สุดคือ การรักแต่ไม่มีโอกาสได้มอบความรัก


ผู้ชายก็คิดอะไรตื้นๆ ได้แค่นี้...


สุดท้ายฉันจึงได้ลงเอยด้วยการเดินจากเขาไป แต่ตอนที่กำลังจะเดินทางไปยังอาไชน์ ดาเซียคงไม่อยากปล่อยฉันไป สุดท้ายเลยเลือกมาดักฆ่าฉันแทน เพราะนิสัยของดาเซียนั้นค่อนข้างรุนแรง เธอเป็นพวกที่ ถ้าครอบครองไม่ได้ก็จงทำลาย เธอยึดหลักแบบนั้นมาตลอด


เรื่องทุกอย่างมันก็ง่ายแค่นี้เอง...


สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ นอกจากพวกเรารักกัน แต่โชคชะตาชีวิตไม่เป็นใจ


 


ฉันนั่งรออีวานต่อไป ตอนนี้ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว นอกจากรอเวลาให้เครื่องไทม์แมชชีนกลับมาทำงานได้ปกติอีกครั้ง ที่ผ่านมาฉันเล่นบทค่อนข้างเนียน ระบบจึงไม่ได้ทำงานหนักมากนัก และตอนนี้ดูเหมือนความจำยุ่งเหยิงจะเริ่มลดน้อยลง อีกไม่นานระบบก็คงรีเซ็ตตัวแล้ว


ทว่า...


สำหรับฉันในเวลานี้ ก่อนไปจากช่วงเวลานี้ ฉันยังมีสิ่งหนึ่งที่อยากทำมาก ซึ่งมันเป็นไปตามสิ่งที่เคยเป็น ดังนั้นคงไม่มีปัญหาอะไรถ้าฉันจะทำ


นั่นก็คือ... ไปหาอันเซล


หลังจบเรื่องตรงนี้ ฉันก็ต้องไปหาอันเซลอยู่แล้ว ต่างหน่อยก็คือตอนนี้ฉันอยากไปหาเขาด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง


ในเกมฉันไปหาอันเซลเพื่อจัดการเขา แต่ครั้งนี้ฉันไปเพื่ออยากพิสูจน์ว่าเขายังรักฉันอยู่จริงๆ ใช่ไหม เวลาและความห่างเหินไม่สามารถพรากความรักของพวกเราไปได้จริงใช่ไหม


เรื่องนี้เป็นสิ่งที่... ถ้าได้รับรู้ก็คงชื้นใจไม่น้อย


อย่างน้อยถ้าได้รู้เรื่องนี้แล้ว หากในอนาคตฉันต้องพบเจอกับเหตุการณ์ตอนที่พี่น้องจากไปอีกครั้ง ฉันก็จะได้จำไว้ว่าแม้แต่ตอนที่พวกเราอยู่ในฐานะศัตรู พวกเขายังรักฉัน ฉันจะได้มีกำลังใจยืนหยัดที่จะช่วยพวกเขา โดยไม่สูญเสียกำลังใจไปก่อน


สำหรับฉันบอกแล้วว่าครอบครัวสำคัญที่สุด...


ไม่นานนักอีวานก็กลับมา เขาคืนแจ็กสันให้ฉันด้วยดวงตาแดงก่ำที่ไร้ซึ่งน้ำตา และมันชัดเจนว่าเขากำลังห้ามน้ำตาอยู่ ฉันรับแจ็กสันมาแล้วปล่อยให้น้องไปนอนในลังกระดาษ


จากนั้นฉันก็หันกลับไปมองอีวานก่อนจะพูดไปว่า ฉันจะไป


อีวานหลับตาลง ไม่... นั่นไม่ควรเป็นคำพูดที่เธอพูดกับฉัน ตอนเราเจอหน้ากัน


ฉันส่ายหน้าอย่างเชื่องช้า จากนั้นก็อ้าแขนออก เพื่อให้สัญญาณอีวานเข้ามาซบอกฉันแล้วร้องไห้ได้ตามสบาย ซึ่งอีวานก็ทำตาม เขาเดินมาแล้วกอดฉันแน่น


คาริน่า บอกฉันสิว่าเธอไม่ได้โกรธถึงได้คิดจะไปจากฉัน


ฉันพอจำได้ว่าตามเนื้อเรื่องในเกมนั้น กว่าเขาจะตัดสินใจให้ฉันไปที่จักรวรรดิได้ ก็เป็นตอนที่สงครามเริ่มต้นแล้ว มีคนล้มตายคอยกดดันเขา สุดท้ายเขาถึงทำใจให้ฉันไปหาอันเซลได้


ฉันลูบแผ่นอกของอีวานอย่างแผ่วเบา ฉันไม่ได้โกรธ... ไม่เลยจริงๆ


แล้วทำไมถึงต้องไป


ฉันโคลงหัวคิดคำพูดที่อีวานจะเข้าใจได้ง่ายที่สุดว่าฉันไม่ได้โกรธจริงๆ ก่อนจะตอบว่า ฉันรู้ว่าสิ่งที่นายทำมันไม่ถูก แต่ฉันเข้าใจความรักของนายดี ที่ผ่านมานายก็ดูแลฉันดีมาก ขอบใจมากจริงๆ นะ


คาริน่า...


อีวานเริ่มรู้แล้วว่าฉันจะพูดอะไร...


ฉันเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เขา ไม่ต้องร้องหรอกอีวาน นายไม่คิดว่าพวกเราโชคดีเหรอที่อย่างน้อยก็ได้รักกันจนถึงตอนนี้ พูดแล้วฉันก็ชูแหวนเพชรขึ้น พวกเราเกือบจะได้แต่งงานกันแล้วนะ


อีวานมองหน้าฉันด้วยดวงตาแสนเศร้า ฉันไม่พร้อมเสียเธอไปจริงๆ


ฉันขอโทษ ฉันพูดแล้วก็กอดเขาแน่น แต่ฉันคงต้องไป อย่างที่เลนนอนบอก... ความรักคือการเสียสละ มันคงถึงเวลาของพวกเราที่จะต้องทำแบบนี้ และฉันเชื่อว่านายจะยอมรับมันได้


แล้วถ้าพวกเขาทำร้ายเธอล่ะ


ฉันส่ายหน้า พวกเขาไม่เคยทำร้ายฉัน และจะไม่มีวันทำด้วย ให้ฉันไปเถอะนะ เพื่อ... พวกเราทุกคน ความรักของพวกเรามันเป็นจริงไม่ได้ในโลกความจริง แต่อย่างน้อยในใจพวกเราก็ยังรักกัน


สิ้นคำนั้นอีวานก็หลับตาลง เขาไม่สามารถห้ามน้ำตาได้อีก แต่ก็พยายามที่สุดแล้วที่จะห้ามน้ำตา ฉันทนเห็นน้ำตาชายหนุ่มที่กำลังเจ็บปวดไม่ได้ สุดท้ายจึงกอดเขาไว้แน่น


ความรักของพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้ ไม่ว่าทางไหนก็มีแต่ความเจ็บปวดรออยู่ สถานะของพวกเรามันแตกต่างกันเกินไป ฮีโร่ที่แสนดีจะมาคู่กับน้องสาวของวายร้ายที่อยากครองโลกได้ยังไง


มันไม่มีเหตุผลรองรับเลยสักนิด


อีวาน...


เส้นทางของพวกเราคงบรรจบกันไม่ได้ แต่การที่พวกเราได้รู้จักกัน นั่นคือโชคดีที่สุดแล้ว


อย่างน้อยในช่วงเวลาหนึ่งเราก็ได้รักกัน





***********

จบปมอดีตแว้ววว

ในที่สุดก็รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

จากเหตุการณ์นี้... กำแพงที่เจ๊มีให้อีวานจะต้องมากกว่าเดิมแน่

ฮือออ ใครเรืออีวานเค้าขอโต๊ดน้าาาา 5555


แต่...

ใครเรืออันเซลก็ดีใจด้วย

ตอนหน้าเจ๊ไปหาอันเซลแล้ว ถ้าจำได้ตอนนี้จะอยู่ในบทนำอ่ะ

ที่เจ๊ไปยืนเล็งปืนใส่หัวอันเซล

อิอิ




มีเรื่องจะถามมมม

มีใครงงที่ช่วงเนื้อหาตอนนี้ไหมอ่ะ?

คือไรต์เตอร์เห็นมีคนงงว่าทำไมตอนย้อนอดีตมาช่วงนี้ แล้วคาริน่ายังทำตัวเหมือนเดิม ทำไมไม่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างล่ะ คำตอบคือ... มันไม่มีเหตุผลอะไรให้เปลี่ยน เพราะการย้อนอดีตมาครั้งนี้ มันเป็นแค่ภาพจำลองในโลกคู่ขนานจากเครื่องไทม์แมชชีนที่ไม่มีทางส่งผลต่อชีวิตจริง ดังนั้นมันจึงไม่มีเหตุผลให้ต้องลงแรงไปเปลี่ยนแปลงอะไรเลย

ส่วนสาเหตุที่ต้องเล่นตามแบบเดิม เหตุผลก็คือ เพื่อทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบเดิม แล้วดูว่าในอดีตเคยเกิดอะไรขึ้นไง มันก็เลยต้องเล่นแบบเดิม เพราะถ้าไปเล่นแบบใหม่ แล้วชาตินี้จะหาเจอไหมว่าตัวเองม่องเพราะอะไร 5555 เจ๊เลยต้องทำตามบทเพื่อหาเหตุผลของมัน ง่ายๆ แค่นี้ อีกสาเหตุคือเดี๋ยวเครื่องอ๊อง 

สรุปคือ ฉากย้อนอดีตครั้งนี้ เจ๊ทำทุกอย่างที่ผ่านๆ มาเพื่อหาเหตุผลของทุกอย่างที่เกิดในอดีต เพื่อเอาไปแก้ไขชีวิตจริงไรแบบนี้

คือ... ที่จะถามก็คือว่าทุกคนเข้าใจเนื้อหาที่ผ่านมาตามที่ไรต์พูดไหมฮะ

 เพราะถ้าไม่เข้าใจตามนี้ไรต์จะได้ไปแก้ไข อธิบายให้มันชัดเจนขึ้นน่ะ

เข้าใจตามนั้นกันบ่ 555555555



********





ตอนหน้าฉากกดดดดดดดดดดด

สายบาปทั้งหลายยยยยยย

555555555555555555555555555


รออ่านกันนะจ๊าาาา

ปล.ขอบคุณสำหรับการกดดัน อิอิ


ลาด้วยความฟรุ้งฟริ้งของไรต์เตอร์เองงง

//ช่วงนี้ติ่งพิ้งกี้พายหนัก นางน่ารักกกกก แง๊ 555555



แล้วแจกันน้าาาา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.431K ครั้ง

280 ความคิดเห็น

  1. #8440 ThippySlippy (@naumthip) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:40
    สงสารทุกคนเลย อยากแยกร่างเจ้แล้วเอาไปให้ทุกคนเลยตะได้ไม่มีใครเสียใจ
    #8440
    0
  2. #8421 Yume_Sorachi (@Loveanime14) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 18:36
    เป็นตอนที่ร้องไห้เลยค่ะ คือแบบความรักที่ไม่อาจสมหวัง ฮรืออออ ;-;
    #8421
    0
  3. #8369 c.nice (@cwarakarn) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 23:03
    อ่านตอนนี้เหมือนเดจาวูดเลยอ่า ดาเซียรักคาริน่า ดูแลเคียงข้างมาตลอดจนรัก ฮือ
    #8369
    0
  4. #7701 My-Princess123 (@My-Princess123) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 11:48
    กรี๊ดดดดดดด รักเจ้คาริน่ารักอันเซลด้วยจากที่รุ้เหตุผลทั้งหมดทุกตัวละครมีความสำคันกะเจ้มากจริงๆสรุปอย่างที่ว่าคือม่มีอะไรในกอไผ่แค่ทุกคนรักเจ้มากเท่านั้นเอง
    #7701
    0
  5. #7320 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:31
    ย้อนอดีตนี้คือย้อนแต่ความคิดใช่ไหม หรือว่าย้อนมาทั้งตัว ถ้าเป็นแบบหลัง แล้วนางเอกยุคนั้นตัวจริงอีกคนล่ะไปอยู่ไหน
    #7320
    0
  6. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:22
    โอ๊ยยยย อีวานนนน ฮือออ หนูรักเค้าา
    #5959
    0
  7. #5955 Kuro-NekoNo-97 (@Kuro-NekoNo-97) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 18:03
    หักมุมสัส!!!! ดาเซียxคาริน่า (-.,-)
    #5955
    0
  8. #5793 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 09:27
    สงสารอ่ะ นี่ถึงกับน้ำตาไหล
    #5793
    1
    • #5793-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 43)
      8 พฤษภาคม 2561 / 11:17
      ตอนจบตลกน้าาาา 55555
      #5793-1
  9. #5744 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 11:53
    เข้าใจทุกอย่างอย่างถี่ถ้วนเลยค่ะ!
    #5744
    0
  10. วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 21:53
    โธ่ อีวาน
    #5671
    0
  11. #5668 Supriya (@Supriya1606) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 21:49
    <p>เข้าใจฮะะ</p>
    #5668
    0
  12. #5538 pinkysery (@pidichanan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 11:56
    เข้าใจงับ!!
    #5538
    0
  13. #5525 SYNEY (@SYNEY) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 11:09
    นี่ทีมอีวานเศร้เลย กำแพงจะมากขึ้น T^T
    ตอนนี้หนุ่มคึกของเราร้องไห้ เจ็บปวดดดด
    #5525
    0
  14. #5413 modelry (@modelry) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 01:33
    รอมาทั้งวันเลยยยยยยย
    #5413
    0
  15. วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 01:00
    อ้าว ทำไมตอนนี้ก็แอบมีเปลี่ยนอดีตนะ เพราะไปฉากอันเซลก่อนสงครามจะเริ่มอ่ะ หรือว่าเป็นเกมจีบหนุ่ม เลยไม่ถืออะไรมาก เน้นให้เหตุการณ์ฉากหลักๆ ที่คนเล่นได้เล่นมันตรงกันก็พอ?

    สงสารทุกคนเลย มีแต่คนรักนางเอก 555
    #5412
    1
    • #5412-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 43)
      6 พฤษภาคม 2561 / 01:24
      ความจริงมันก็ไม่ต้องเป๊ะขนาดนั้น(เพราะมันก็ไม่ได้เป๊ะมาตั้งแต่นางรอดจากอีวานแล้ว และก็หลายๆ ตอนด้วย) ขอแค่สิ่งที่เคยเป็นยังดำเนินไปตามสิ่งที่เคยเป็นหลักๆ ไม่ฉีกไปจากที่เคยเป็นมากไปก็พอ แค่นั้นก็ถือว่าใช้ได้ค่ะ อิอิ
      #5412-1
  16. #5409 hunnay (@hunnay) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    เปิดฮาเร็ม. รอออ่านนะ
    #5409
    0
  17. #5407 aliankuma (@pandarapimsky) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 18:58
    เพื่อเป็นการไม่ให้ใครเสียใจ แนะนำให้เจ้เปิดฮาเร็ม ไม่ก็โสดตลอดไป 5555
    #5407
    0
  18. #5406 rosechanichawri (@rosechanichawri) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 18:04
    <p>ไม่งงค่ะ เรืออีวาน.... ไรท์อยากมีคนนั่งอยุ่ปลายเตียงตอนนอนมั้ยคะ??</p>
    #5406
    0
  19. #5405 MrXaou (@lokiloss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 18:00
    เพราะรักน้อ
    #5405
    0
  20. #5404 น้ำแข็งใส (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:50
    จริงๆหน่วงกับความรักของเจ๊กับอีวานน่ะ

    ความรักที่เป็นไปไม่ได้ในโชกความจริง เฮ้ออออ

    ขออันเซลมาเยียวยาด่วนคร่าาาา
    #5404
    0
  21. #5403 นุ้งบี๋ (@yanisask) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:33
    สงสารอ่ะ ความรักที่เป็นจริงไม่ได้ TT แต่เรามันสายบาป รอตอนต่อปัยยยยยย
    #5403
    0
  22. #5402 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:49
    นี่มันหน่วงจริงๆ
    #5402
    0
  23. #5400 KKPTK (@KKPTK) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:37
    เรื่องบทจะพีคก็พีคขึ้นมาแบบ //ตบเข่าฉาดเลยตอนรู้ว่าดาเซียรักเจ๊ เพราะก่อนหน้านี้ตอนนี้เคยเห็นเม้นไหนวิเคราะห์ไว้ละแบบ เออ มันใช่ ออกแนว จุกๆเลยอ่ะ สนุกเว่อร์อินตามเลย555
    #5400
    0
  24. #5399 S. MDJB. (@jidtip) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:14
    ไหนๆก็บาปแล้วจงบาปให้สุด!!!55555555
    #5399
    0
  25. #5397 Momoji_K (@Momoji_K) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:08
    ไม่งงเลยค่า อ่านไปแล้วคิดตามก็เข้าใจทุกอย่างเลยแต่ พีคตรงดาเซียชอบเจ๊เนี้ยแหละ สนุกอ่ะชอบๆๆๆๆๆ&#128152;&#128152;&#128150;&#128150;&#128536;&#128536;
    #5397
    0