O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 359,953 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,883 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,919

    Overall
    359,953

ตอนที่ 41 : (3) ตอนที่ 34 : เครื่องอ๊อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 867 ครั้ง
    2 พ.ค. 61


ตอนที่ 34

เครื่องอ๊อง






วันนี้เรมี่ยังไม่หายป่วย ฉันจึงต้องไปเรียนคนเดียว ทำงานคู่ก็ทำคนเดียว เมื่อถึงช่วงเย็นที่ต้องไปพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ต่อก็ไปเพียงคนเดียว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก


สำหรับฉันการโซโล่เดี่ยวถือว่าสบายมาก


เมื่อคืนฉันโทรคุยกับพี่โอเรนเรื่องเจ้าเครื่องไทม์แมชชีนเพิ่มเติม ขอคำแนะนำตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงตีสอง เรียกว่าคุยยาวๆ จนตอนนี้ก็ได้ไอเดียที่น่าสนใจมาพัฒนาเพิ่มเติมแล้ว


ระบบจำลองเหตุการณ์ในโลกคู่ขนาน...


หากใช้ระบบนี้กับเครื่องไทม์แมชชีนจะทำให้การย้อนเวลาไปในอดีตมีความปลอดภัย เพราะไม่ต้องห่วงว่าการย้อนกลับไปจะทำให้อนาคตเปลี่ยนแปลง ในเมื่อมันเป็นการจำลองเหตุการณ์ในโลกคู่ขนาน ไม่ซ้อนกับเส้นเวลาของโลกแห่งความจริง แต่การดำเนินของทุกสิ่งในนั้นยังคงเหมือนกับเส้นเวลาในโลกนี้


ระบบนี้ค่อนข้างสมบูรณ์แบบในความคิดของฉัน ซึ่งพอคิดดูมันก็คล้ายกับโลกจำลอง แต่ต่างนิดหน่อยที่เจ้าสิ่งนี้สามารถจำลองสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตได้จริงๆ


ถ้าฉันสามารถทำได้ ก็จะเกิดเครื่องมือที่เป็นประโยชน์ขึ้นต่อโลกใบนี้ จากนั้นหนทางการจบปีการศึกษาแรกด้วยเกรดสวยๆ ก็ไม่ไกลเกินเอื้อม!


พี่โอเรนจะต้งภูมิใจ


เมื่อมาถึงห้องทำงานส่วนตัวสำหรับคู่ของฉันก็ถึงเวลาลงมือทำงานทันที ฉันเปิดข้อมูลที่บันทึกไว้เมื่อคืนขึ้นมาดู มันเป็นสูตรคำนวนค่าเวลาที่ฉันนั่งคำนวนเกือบทั้งคืนกว่าจะได้ค่าที่เสถียรออกมาแบบนี้ และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องคีย์สูตรนี้ลงไปในโค้ดการทำงานของหน่วยประมวลผลไทม์แมชชีน


สูตรนี้จะช่วยเสริมให้ระบบการทำงานของไทม์แมชชีนนี้สมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น...


จากนั้นก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นรอบตัวบ้าง เพราะฉันหลุดเข้าไปในโลกแห่งการใช้สมาธิแล้ว ตอนนี้สิ่งฉันรู้เพียงอย่างเดียวคือตัวเองกำลังนั่งอยู่หน้ามอนิเตอร์ นิ้วมือคีย์รหัสโค้ดอย่างรวดเร็ว สายตามองผ่านแว่นกรองแสงไปยังหน้าจอ สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงแค่ตัวเลขและรหัสโค้ดที่แสนยุ่งเหยิงเท่านั้น


พิมพ์อยู่แบบนั้นไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงโค้ดตัวสุดท้าย จนในที่สุดทุกอย่างก็เสร็จ ฉันกดให้โปรแกรมลองรันดูว่าโค้ดมีปัญหาตรงไหนหรือไม่ ระหว่างที่รอฉันก็หันไปมองหน้าต่างห้องทดลองก็พบว่ามืดเสียแล้ว


ทำงานเพลินอีกแล้ว ฉันพูดแล้วก็ถอดแว่นตาออก ก่อนจะหลับตาลงเพื่อพักสายตาสักหน่อย เมื่อกี้ต้องเพ่งตัวเลขและรหัสโค้ด แสงหน้าจอทำร้ายดวงตามาก บอกเลยว่าตาแห้งไปหมดแล้ว


พอได้หลับตาลงก็เหมือนสวรรค์...


ตอนที่ฉันกำลังพักเพียงลำพัง อยู่ๆ ในห้องทำงานก็มีกลิ่นหอมลอยมา ฉันขมวดคิ้วทั้งที่ยังหลับตาด้วยความสงสัย เพราะว่าห้องนี้เป็นห้องทดลองส่วนตัวของฉันกับเรมี่ ห้องทดลองที่อยู่ในโซนห้องทดลองที่แสนเงียบสงบ ห่างไกลจากโรงอาหาร และผู้คน แถมห้องนี้ยังปิดทึบเพื่อให้ระบบเครื่องปรับอากาศทำงานได้สมบูรณ์แบบอีกด้วย


แล้วจะมีกลิ่นอะไรลอยเข้ามาได้ยังไง?


ฉันคิดแล้วก็ลืมตาขึ้น หันมองไปยังที่มาของกลิ่นก็เห็นอีวานกำลังเดินตรงมาหาอย่างเงียบเชียบเหมือนกับไม่ต้องการรบกวน ในมือถือข้าวกล่องมาด้วย และนั่นถึงกับทำให้ฉันต้องถลึงตาด้วยความตกใจ


เขาเข้ามาได้ยังไง?


ห้องนี้ต้องใช้ลายนิ้วมือหรือบัตรนักศึกษาของฉันกับเรมี่ในการเปิดประตูเท่านั้น คนนอกบังเอิญเข้ามาไม่ได้...


เข้ามาได้ยังไงอีวาน


อีวานยิ้มก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานแล้วตอบว่า ตอนนี้ดึกมากแล้ว ดาเซียเป็นห่วงเธอแต่โทรไม่ติดเพราะเห็นว่าเธอปิดเครื่อง ก็เลยโทรมาถามฉันว่าเธออยู่ด้วยรึเปล่า ฉันก็เลยโทรไปถามเรมี่ว่าเธอไปไหน เขาเลยบอกว่าเธอน่าจะอยู่ที่นี่


แล้ว?”


เขายังไม่ได้บอกอยู่ดีว่าเขาเข้ามาในนี้ได้ยังไง?


ฉันก็คิดว่าเธอน่าจะอยู่ที่นี่ ก็เลยมาพร้อมกับซื้อข้าวมาให้คนบ้างานอย่างเธอกินด้วย แล้วที่เข้ามาได้ก็เพราะยืมบัตรนักศึกษาของเรมี่มาใช้


แบบนี้นี่เอง...


ฉันถามเขาแบบแซวเล่น เป็นห่วง?”


แค่อยากได้หน้า


ฉันแค่นหัวเราะให้เขา อีวานจึงกวักมือเรียกให้ไปกินข้าวได้แล้ว ฉันกำลังหิวพอดีก็เลยไม่คิดเกรงใจอะไร ในเมื่อเขาซื้อมาให้ฟรีก็จะกินเสียให้เกลี้ยง


ช่วงนี้กำลังเก็บเงินไปดูคอนเสิร์ตหนุ่มๆ อยู่พอดีด้วย...


ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะมองข้าวกล่องที่อีวานซื้อมาให้ด้วยความฉงน ซื้อมาทำไมสองกล่อง ฉันกินกล่องเดียวก็พอแล้ว


จะมากินด้วยไง


ฉันมองหน้าเขาก่อนจะหัวเราะแล้วพูด นึกคึกอะไรถึงจะมากินข้าวในห้องทดลองนี่ มีแต่กลิ่นสารเคมี


ไม่เห็นเกี่ยวเลยว่ากินที่ไหน มันขึ้นอยู่ที่ว่ากินกับใครต่างหาก เขาพูดแล้วก็ยิ้มให้แบบนุ่มนิ่มแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงเนิบนาบเหมือนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศว่า คิดถึงเธอนะ ไม่ได้เจอกันหนึ่งอาทิตย์ เกือบลืมแล้วว่าเธอสวยขนาดไหน


อีวานก็ยังสมกับเป็นอีวาน...


อยู่ต่อหน้าคนอื่นเขาก็นิ่งขรึม แต่พออยู่กับฉันเขาก็เป็นเสียแบบนี้ ชอบแซวชอบชมให้ฉันรู้สึกจั๊กจี้ จนตอนนี้ฉันลืมไปแล้วว่าเขาเป็นฮีโร่สายขรึม


ฉันส่ายหน้าให้เขาก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะทำงาน หยิบกล่องข้าวมาแล้วเปิดออก เมื่อได้กลิ่นหอมของข้าวร้อนๆ ตอนท้องโล่งแบบนี้ก็ทำเอารู้สึกเหมือนน้ำย่อยเริ่มเดิน กินข้าวเถอะๆ


อีวานยิ้ม หิวเหมือนกัน


จากนั้นเราสองคนก็นั่งกินข้าวด้วยกันที่ห้องทดลอง ช่วงนี้อีวานก็มีโปรเจกต์ให้ทำจนหัวหมุนไม่ต่างจากฉัน เรียนหนักไม่แพ้กันเลย พวกเราจึงเหมือนผีดิบกันทั้งคู่


อีวานนั้นเรียนคณะการปกครองและการบริหาร ซึ่งก็เป็นคณะเดียวกับดาเซียและเลนนอน งานจบปีการศึกษาของพวกเขาคือการแก้ไขวิกฤติทางเศรษฐกิจให้กับประเทศที่กำลังจะล้มละลาย ส่วนงานรองในคลาสคือการออกภาคสนามเพื่อไปพัฒนาหมู่บ้านในชนบทให้มีคุณภาพที่ดีขึ้น


เท่าที่รู้มาก็เหมือนจะต้องแก้ปัญหาที่หนักอยู่เช่น เมืองไหนที่มีมลพิษเยอะก็ต้องหาทางบำบัด เมืองไหนขาดแคลนทรัพยากรก็ต้องหาทางแก้ไข


แค่ฟังก็รับรู้ถึงความยาก...


                ฉันคุยกับอีวานไปสัพเพเหระตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง และตอนที่กำลังกินอยู่นั่นเอง อยู่ๆ อีวานก็หัวเราะ ก่อนจะหยิบทิชชูมาเช็ดแก้มให้ฉัน


                เธอคงหิวมากเลยสินะคาริน่า กินเลอะแก้มเชียว


            ทำมาเป็นว่าฉัน...


                นายก็เหมือนกันแหละฉันพูดแล้วก็ต้องเอื้อมมือไปจัดการกับคราบเปื้อนข้างแก้มให้เขาคืน และพอพวกเราทำเช่นนั้นให้กันและกัน อยู่ๆ ก็ไม่รู้อะไรดลใจให้พวกเราหัวเราะออกมา  


                ฉันนั่งคุยกับอีวานไม่นานนัก เขาก็ขอตัวกลับไปประชุมงานกับเพื่อนในกลุ่มเรื่องโปรเจกต์จบ พอเขาไปแล้วฉันก็กลับมาสนใจกับสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นโปรเจกต์จบของตัวเองต่อ แล้วก็พบว่าโปรแกรมรันปกติดี


พอเห็นว่าทุกอย่างมันใช้ได้ ความคันมือของฉันก็เกิดขึ้น


อยากทดลอง...


นี่เป็นนิสัยทั่วไปและปกติมากในหมู่นักประดิษฐ์ เพราะเมื่อได้ลงมือทำอะไรแล้ว พวกเราก็อยากจะรู้เหลือเกินว่ามันจะใช้ได้ดีขนาดไหน และฉันก็เป็นหนึ่งในนักประดิษฐ์เหล่านั้น


เมื่อคืนฉันอดหลับอดนอนเขียนโค้ดนี้ขึ้นมา...


ตอนนี้ทนไม่ได้ที่จะทดลองมัน!


ลองสักนิดก่อนจะกลับห้องไปนอนเพื่อความสบายใจก็แล้วกัน ฉันพูดแล้วก็หยิบเครื่องเชื่อมสัญญาณสมองที่มีลักษณะเป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เล็กๆ เท่าเมล็ดถั่วมาติดที่ขมับทั้งสองข้าง เพื่อเตรียมทดลองใช้งานไทม์แมชชีนของตัวเอง


เรมี่เป็นคนเขียนโค้ดเรื่องการทำงานของเวลา เพื่อให้การใช้งานไทม์แมชชีนไม่กระทบกับระบบเวลาในโลกแห่งความจริง นั่นหมายความว่าฉันสามารถใช้งานเจ้าเครื่องนี้ได้โดยไม่ต้องกลัวว่ามันจะกระทบกับเวลาจริง และโค้ดนี้ทดลองแล้วพบว่ารันได้ไหลลื่นมาก


ส่วนโค้ดจำลองเหตุการณ์ในโลกคู่ขนานที่ฉันเพิ่งทดลองรันเมื่อครู่ก็รันได้ไหลลื่น ฉันจึงอยากทดลองดูเหลือเกินว่ามันจะได้ผลขนาดไหน...


แค่คิดก็ตื่นเต้นสุดๆ!


ฉันกดปุ่มเริ่มก่อนจะหลับตาลง เจ้าเครื่องนี้ตอนนี้ยังพัฒนาการย้อนเวลาได้ไม่หลากหลาย และเท่าที่สามารถทำได้ในตอนนี้ก็คือการย้อนเวลาไปในห้วงความทรงจำของผู้ใช้งาน ทำให้สิ่งที่ฉันต้องทำต่อไปก็คือคิดไปถึงห้วงอดีตที่ฉันต้องการไป


ตอนนี้ฉันอยากย้อนเวลาไปที่ไหนกันนะ?


ตอนนอนกอดพี่โอเรน ตอนแกล้งอันเซล หรือตอนเล่านิทานให้จูเนียร์ฟัง ทว่าความคิดทั้งหมดก็พลันหายไปเมื่อมีสิ่งหนึ่งผุดขึ้นมาในใจ


อีวาน...


ความคิดนั้นมันผุดขึ้นมาไว้มาก และฉันไม่ทันตั้งตัวหรือตกลงปลงใจอะไร สัญญาณคลื่นสมองก็ถูกส่งไปที่หน่วยประมวลผลกลาง ไทม์แมชชีนของฉันทำงานทันที


รุ่นทดลองก็งี้...


ฉันก็ได้ยินเสียงเครื่องไทม์แมชชีนทำงาน จากนั้นภาพในหัวของฉันก็วูบไหว จนคิดว่าถ้าตัวเองไม่หลับตาไว้อาจได้มึนเบลอจนอ้วกแตกแน่ ฉันยืนมึนเหมือนอยู่ท่ามกลางแผ่นดินไหวแบบนั้นสักพัก พอทุกอย่างสงบฉันก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น และสิ่งแรกที่ฉันเห็นคือห้องครัวสีขาวที่แสนคุ้นเคย


ฉันรู้ทันทีว่านี่คือคอนโดอีวาน...


ภาพสุดท้ายที่ฉันคิดก่อนเครื่องไทม์แมชชีนทำงานคือ ช่วงเวลาสุดโรแมนติกของฉันกับอีวาน ก่อนที่เขาจะขอฉันหมั้น ซึ่งมันเป็นอดีตของฉันที่เคยประสบตอนเล่นเกมเมื่อก่อน


ปกติเหตุการณ์ทั่วไปแบบนี้จะถูกไทม์สคิปไปยังเนื้อเรื่องหลักในเกม แต่ดูเหมือนตอนนี้ไม่มีเกมมาควบคุมแล้ว ฉันจึงได้อยู่ในเหตุการณ์แบบยิงยาว ไม่ได้สคิปเนื้อหาไป ทำให้ไม่ค่อยคุ้นว่าตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ช่างมันเถอะ ยังไงก็ถือว่าย้อนอดีตได้สำเร็จ


และจากผลการทดลองย้อนอดีตครั้งนี้


ฉันพบว่าโปรแกรมทำงานได้ดี แต่ยังเอ๋อไปนิดหน่อย อะไรที่คิดอยากจะไปดันไม่ได้ไป แต่อันไหนคิดเล่นๆ ดันพามา และฉันก็ต้องจำปัญหานี้เอาไว้ เพื่อกลับไปปรับแก้


ส่วนตอนนี้ก็ขออยู่ที่นี่สักพัก เผื่อจะเจอปัญหาอะไรจะได้เอาไปแก้ทีเดียว


ดังนั้นสิ่งแรกที่ฉันต้องทำก็คือการมองสำรวจรอบตัวให้ละเอียด เพื่อจะได้ปรับตัวแล้วทำตัวให้กลมกลืนกับสถานการณ์นี้ได้ถูกต้อง


อย่างที่บอก...


ถึงการกระทำของฉันที่นี่จะไม่ส่งผลกับอนาคต เพราะมันเป็นเหตุการณ์จำลองในโลกคู่ขนาน แต่ถ้าฉันเล่นบทมั่วซั่ว และไม่เนียน มันอาจส่งผลบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟกต์ ทำให้อดีตบิดพริ้วจนสุดท้ายฉันก็จะไม่รู้ว่าการย้อนเวลาครั้งนี้มันสมบูรณ์หรือเปล่า


ดังนั้นเพื่อให้เข้าใจถึงการทำงานของไทม์แมชชีน ฉันจึงต้องระวังการกระทำของตัวเองไว้หน่อย เพื่อไม่ให้อดีตมันเปลี่ยนแปลงจนรวนไปเอง ฉันจะได้มองเห็นปัญหาต่างๆ แล้วนำไปแก้ไข


และสิ่งแรกที่ฉันต้องทำความเข้าใจตอนนี้ก็คือ...


ฉันกำลังทำอาหารอยู่


เอาล่ะ ทำอาหารสินะ ฉันพูดแล้วยื่นมือไปคนซุปต่อแบบเนียนๆ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปมองปฏิทินดิจิตอลตรงผนัง ก็เห็นว่ามีลายมือของฉันเขียนวงเป็นรูปหัวใจที่ตัวเลขวันที่วันนี้ ทั้งยังเขียนไว้ตัวใหญ่ว่า ‘อีวานกลับบ้าน’


ในอนาคตซึ่งเป็นอดีตในความทรงจำของฉัน อีวานทำงานหนัก เพราะเขาเป็นหนึ่งใน 3 ผู้นำแห่งประเทศแอสคิวเนีย จึงต้องออกภาคสนามลงพื้นที่จริงบ่อย ดังนั้นไม่แปลกใจเลยที่ตัวฉันมานั่งนับวันกลับบ้านของอีวาน แล้วพอถึงวันก็มาลงมือทำอาหารให้แฟนหนุ่มกิน ทั้งที่ตัวเองก็ทำอาหารไม่เป็น


อีกอย่าง...


นี่มันคือตอนก่อนที่อีวานจะขอฉันหมั้น ดังนั้นฉันกับอีวานในช่วงนี้จึงเรียกได้เต็มปากว่า คู่รักที่กำลังอินเลิฟกันสุดๆ


คิดแล้วเหม็นความรักตัวเองชะมัด


ฉันเบ้ปากให้ตัวเองในอนาคต ก่อนจะคนซุปในหม้อไปเรื่อย จากนั้นก็เริ่มสงสัยว่าตัวเองทำซุปอะไรต้อนรับแฟนกลับบ้านกัน ในเมื่อสกิลแม่บ้านของฉันมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน


และสิ่งที่ฉันเห็นก็คือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป


อืม


สมกับเป็นฉันดี...


ว่าแต่อีวานชอบฉันลงได้ยังไงกัน?


ฉันคิดแล้วก็ถอนหายใจปลงกับตัวเอง และตอนนั้นเองที่ฉันเหมือนได้ยินเสียงใครเดินเข้ามาหาข้างหลังแบบเงียบๆ


ใคร?


ฉันรีบหันขวับไปมอง แต่ดันเป็นวินาทีเดียวกับที่ใครคนนั้นพุ่งเข้ามาประชิดร่าง มือของเขาจับใบหน้าของฉันไว้แน่น ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากจูบอย่างดูดดื่ม ปากของเขาบดแน่นปากของฉัน ลิ้นซุกซนรุกล้ำเข้ามาภายในแบบไม่ให้ตั้งตัว จากนั้นมือหนาก็เริ่มเคลื่อนลงมือไปรั้งเอวของฉันไว้


ฉันบอกเลย...


ในวินาทีนั้นทัพพีที่อยู่ในมือถึงกับตก


การจูบนั่นเร่าร้อนพอที่จะทำให้ความคิดของฉันแตกกระเจิง และพอเขาคนนั้นถอนริมฝีปากออก ฉันก็หอบหายใจเร็วด้วยความตกใจระคนตื่นเต้น สายตามองไปยังคนที่กล้ามาล่วงเกินก็พบว่าเป็นอีวานวัยหนุ่มแน่น หล่อขรึมถึงใจแบบที่ฉันคุ้นดี ตอนนี้ดวงตาสีทองเบื้องหน้ากำลังมองสบฉันนิ่ง


นัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลายที่ใกล้จะปะทุออกมา โดยเฉพาะเวลาที่เขามองฉันตอบ


“อีวาน...”


สายตาของเขาทำให้ฉันหวั่นใจเหลือเกินว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปกับฉันต้องไม่ดีต่อใจแน่นอน...


“คาริน่า เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่าฉันคิดถึงเธอแค่ไหน” อีวานพูดแล้วก็ยื่นนิ้วไปกดปิดเตาที่ฉันต้มบะหมี่ค้างไว้ การกระทำนั้นของเขาชัดเจนว่า เขาเตรียมพร้อมที่จะหยุดสิ่งที่ฉันทำค้างไว้ เพื่อ... ทำอะไรบางอย่างกับฉัน


ไม่เอาน่า...


ฉันยังไม่ทันคิดหาหนทางรอด มือของเขาก็ดึงร่างของฉันไปแนบชิดแผ่นอกแข็งแกร่งสมชายชาตรีของเขา ก่อนจะเคลื่อนหน้าเข้ามาจูบอีกครั้งอย่างรวดเร็ว


ฉันหลับตาพริ้มรับจูบเขา ส่วนหัวก็พยายามส่งคลื่นสมองไปยังเครื่องส่งสัญญาณที่ติดอยู่บนหัว เพื่อที่จะย้อนเวลากลับไป


แต่...


มันเครื่องมันอ๊อง!


ฉันกลับไปยังโลกปัจจุบันไม่ได้จึงต้องรับจูบกับอีวานอย่างดูดดื่มต่อไป ริมฝีปากของเขาเบียดบดเข้ามาอย่างรุนแรง ชัดเจนว่าเขาคงคิดถึงและมีไฟปรารถนาในตัวฉันมากขีดสุดแล้ว แม้ใจฉันอยากจะผลักเขาออก แต่ก็กลัวผลกระทบที่ตามมา


ถ้าอีวานโมโหแล้วเผลอทำอะไรที่ฉันคาดไม่ถึงขึ้นมา อดีตที่กำลังเกิดตอนนี้อาจรวนไม่เป็นไปตามสิ่งที่มันเคยเกิด จนอาจส่งผลไปยังระบบของเครื่องไทม์แมชชีน


ปัญหาของเครื่องช่วงทดลองมีปัจจัยหลายอย่างที่สามารถทำให้หน่วยประมวลผลเอ๋อ ดังนั้นเพื่อไม่ให้เครื่องมันเอ๋อไปกว่านี้ ฉันจะต้องหาทางแก้ไขอย่างใจเย็น


ตอนนี้ก็ต้องหาทางรับมือกับอีวานแบบมีสติก่อน...


ฉันตั้งสติคิดทุกอย่างแบบใจเย็น จากนั้นก็พยายามหนีอีวานด้วยการเบี่ยงตัวเดินไปข้างๆ เพื่อจะออกจากอ้อมกอดของเขาแบบเนียนๆ แต่การกระทำนั้นกลับทำให้อีวานเลื่อนสองมือแกร่งมาล็อคขาของฉันไว้แน่น เขาใช้ร่างกายของตัวเองมาคั่นกลางระหว่างขาทั้งสองข้างของฉัน ก่อนจะดันตัวฉันขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์อย่างรวดเร็ว


ฉากห้องครัวในตำนานสินะ...


ฉันคิดแล้วตัวก็เริ่มเกร็ง ตอนนี้ร่างของอีวานอยู่ระหว่างขาสองข้างของฉัน ส่วนมือแข็งแกร่งคู่นั้นก็รั้งร่างฉันไว้แน่นแบบไม่ให้ขยับไปไหน แล้วฉันก็ไม่สามารถใช้พลังผลักเขาไปได้


ถ้าฉันเผลอใช้พลังเครื่องเอ๋อแน่นอนฉันมั่นใจ...


อีวานมองฉันนิ่ง ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยไฟปรารถนา ก่อนที่จะโน้มหน้าเข้ามาอีกรอบ ฉันสูดลมหายใจก่อนจะดันร่างเขาไว้เบาๆ


“อีวานใจเย็นก่อน” ฉันบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ


ฉันใจเย็นไม่ไหวแล้ว คาริน่า สิ้นคำนั้นใบหน้าของอีวานก็เคลื่อนเข้ามาซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอฉันอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากของเขาทั้งดูดทั้งขบกัดเนื้อคออ่อนไหวง่ายของฉันแบบรุนแรง จนอดเผลอร้องครางออกมาไม่ได้ มือทั้งสองข้างของเขาบีบเค้นคลึ่งต้นขาทั้งสองข้างของฉันแบบหนักแน่น และทุกสิ่งก็ทำให้ความคิดของฉันกระเจิง


อีวาน หยุดก่อน ฉันพูดแล้วก็พยายามหยุดใบหน้าของเขาที่เริ่มเคลื่อนไปซุกไซ้หน้าอกดูมๆ ของฉัน


เมื่ออีวานหยุดทุุกอย่างชั่วครู่ เขาก็เงยหน้ามามองฉันด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้กำลังเลิกคิ้วสงสัย


ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าสภาพตัวเองเป็นยังไง แต่ริมฝีปากมันร้อนจนเต้นตุบๆ จากการขบกัดของอีวาน ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิง ส่วนลมหายใจก็หอบเหนื่อย โชคดีที่อย่างน้อยเสื้อผ้ายังอยู่ครบ


เฮ้อ... 


ฉันรู้อนาคตเลย ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ฉันไม่รอดจากเงื้อมมือของอีวานแน่...


เขามองฉันนิ่ง ก่อนจะถามว่า มีอะไรคาริน่า


เอาล่ะ...


ฉันจะพูดอะไรเพื่อให้ตัวเองรอดดี?




********************


เครื่องอ๊องเอ๋อพาซวยยยย

ว่าแต่เจ๊จะพูดอะไรให้ตัวเองรอดจากอีวานดีล่ะ



ปล.เผื่อใครสงสัย เรื่องเหตุการณ์นี้

ก่อนอื่นคือนิยามก่อนว่า อดีต คือ เหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง

ดังนั้น ครั้งนี้เจ๊ย้อนอดีตนะ ไม่ได้ไปในอนาคต ย้อนไปในอดีตที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองในเกม มันก็แค่อดีต อิอิ





เจ๊จะทำไงต่อน้า เกิดทำพลาดมาพาเครื่องอ๊องไปกว่านี้ซวยแน่ 5555

//ทำไมไรต์ดูมีความสุขกับเรื่องบรรลัยของเจ๊ เง้ออออ




มาติดตามกันน้าาาา อิอิ


ลาด้วยสภาพความอ๊องเอ๋อของเครื่องไทม์แมชชีน 5555

กลิ้ง... กลิ้ง... กลิ้ง...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 867 ครั้ง

88 ความคิดเห็น

  1. #7792 taetapp (@taetapp) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 19:42
    ฮอตมากเว่อออ
    #7792
    0
  2. #5096 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:21
    yesแน่นอนคนนี้yesแน่นอนนนเสร็จจจจแน่อีเจ๊!!!5555+
    #5096
    0
  3. #4989 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 08:03
    ความบรรลัยของเจ้ทำรีดฟิน55
    #4989
    0
  4. #4965 ink1808 (@ink1808) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 02:23
    ขอให้เครื่องอ๊องนานๆนะ ยากอ่านฉากห้องครัวในตำนานอิอิ~~~~~
    #4965
    0
  5. #4948 Menight * (@menight) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 23:41
    ตาเถรรรรรร วินาทีนี้ต้องเรืออีวานเท่านั้น!!! /กำไม้พายแน่น
    #4948
    0
  6. #4945 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    กรี๊ดดดดด อีวาน พ่อหนุ่มเลือดร้อน
    #4945
    0
  7. #4941 SYNEY (@SYNEY) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:24
    เครื่องอ๊องได้ถูกจังหวะมาก อีวานตอนคึกนี่แซ่บมาก มันก็จะอีโรติกเบาๆ วรั๊ยยยยย #เรืออีวาน
    #4941
    0
  8. #4940 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:04
    อีวานนนน~
    #4940
    0
  9. #4937 toosavez (@toosavez) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 20:10
    ノ(・ω・)ノ
    #4937
    0
  10. #4936 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 18:19
    เครื่องไม่อ๊องนะ เครื่องดี รวนถูกจังหวะ หยุดพักอย่างมีศิลปะ 5555555
    #4936
    0
  11. #4935 N A R T H (@NARTH) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 18:19
    รูทนี้ก็ดีงานเนอะ -.,-
    #4935
    0
  12. #4933 BeerPhilla (@BeerPhilla) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 17:18
    งึมมมมมมมม
    #4933
    0
  13. #4932 0992291240 (@0992291240) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:27
    อีวานนนนน ถ้านายเป็นเตานี่คาริน่าละลายไปแล้ววววว ร้อนแรงไรเบอนี้
    #4932
    0
  14. #4931 BH_TY'19 (@Smsn03411) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:22
    โอ้ววววว-..-
    #4931
    0
  15. #4930 lumière (@orangesombie) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:14
    งื้ออออ~ รูทอีโรติกมันช่างดีงาม >.,< //อีวานสุดยอดดดดด
    #4930
    0
  16. #4929 VaranK16 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 15:58
    มาแตะมือสลับตัวกับเค้ามาเจ๊ มาๆๆๆๆ!!!

    เค้าพร้อมพลีกาย เฮ้ย พลีชีพเพื่อเจ๊....จ้ะ
    #4929
    0
  17. #4928 kiki_khattiyanee (@kiki_khattiyanee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 15:55
    เครื่องอ๊องถูกเวลามากเเล้วจะมีไหมนิฉากคัท5555555555555
    #4928
    0
  18. #4927 Karika-chan (@Rinka3645) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 15:20
    แล้วคนด้านนอกจะเห็นเหตุการณ์มั้ยอ่ะ อย่าเห็นเถอะะะะะ!!
    #4927
    0
  19. #4925 bb_25513 (@bb_25513) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:47
    NCมาสิ5555. แต่เรามันคนใตบาป เราเรือฮาเร็ม
    #4925
    0
  20. #4924 bb_25513 (@bb_25513) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:47
    NCมาสิ5555. แต่เรามันคนใตบาป เราเรือฮาเร็ม
    #4924
    0
  21. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:12
    &#9679;&#9633;&#9679;........
    #4923
    0
  22. #4922 -Kkanoiz- (@savna) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:12
    ฮือออออ เจ้คาริ เสียตัวแน่!!!!! อุว่ะฮ่ะๆๆๆๆๆ555555555
    #4922
    0
  23. #4921 0934545478 (@0934545478) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:43
    เรืออันเซลเด้อ5555เรือแข็งแรงดี-.,-
    #4921
    0
  24. #4920 Princess oF Fire (@fireprincess) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:38
    เครื่องอย่าเลิกอ๊องงงงง เจ๊คาริน่าหวั่นไหวกับอีวานเร็วๆ งุงิ
    #4920
    0
  25. #4919 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:11
    พาเจ้กลับมาาาา อีวาน เทอห้ามทำไรเจ้นะ
    #4919
    0