O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,280 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,090

    Overall
    348,280

ตอนที่ 39 : (3) ตอนที่ 32 : โปรเจกต์หัวหมุนสื่อรัก?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 861 ครั้ง
    30 เม.ย. 61


ตอนที่ 32

โปรเจกต์หัวหมุนสื่อรัก?





หลังจากเมื่อคืนไปดูดาวกับอีวานมาจนดึก เช้าวันต่อไปฉันก็ต้องแหกขี้ตาตื่น เพื่อไปเข้าชั้นเรียนวันแรกของเทอมแบบง่วงๆ ดาเซียนั้นยังคงเป็นรูมเมทที่ดี หล่อนเห็นว่าฉันนอนตื่นสายอีกแล้ว ก็เลยเป็นคนลงไปสั่งอาหารเช้ามาเตรียมให้ ส่วนตัวหล่อนนั้นไปเข้าเรียนเรียบร้อยแล้ว


เอาตามตรงฉันไม่ได้ตื่นสายนะ ก็ตื่นตามปกติก่อนเวลาเข้าเรียนหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แต่ดาเซียน่ะตื่นเช้าเกินไป รู้สึกว่าดวงอาทิตยยังไม่ขึ้นก็ได้ยินเสียงดาเซียเล่นโยคะแล้ว


ดาเซียนี่มันเป็นสุดยอดผู้หญิงจริงๆ...


พอตื่นมาฉันก็รีบไปอาบน้ำ แต่งตัว และทานอาหารเช้า จากนั้นก็ลงไปเข้าเรียน เมื่อไปถึงห้องก็พบว่าตัวเองมาช้าเกือบที่สุดในคลาสแล้ว เพราะทั้งคลาสมีอยู่ 10 คน ส่วนฉันเข้าห้องเรียนมาเป็นคนที่ 9


ฉันมองไปทั่วห้องเพื่อสำรวจ ก็เห็นว่าอันเซลกำลังคุยกับเพื่อนใหม่อย่างออกรส ดูเหมือนว่าเขาคงไม่ต้องการฉันในตอนนี้สักเท่าไหร่ ฉันจึงเลือกเดินไปนั่งกับเพื่อนที่กำลังโบกมือเรียกให้ฉันไปหา


เรมี่ เนลสัน...


เขาทักทายฉันด้วยความยิ้มแย้มอารมณ์ดี ก่อนจะถามเรื่องดาเซียที่พวกเราตกลงกันไว้ ซึ่งฉันก็ตอบไปตามตรงว่า ดาเซียทำหน้าที่รูมเมทได้ดีมาก


โชคดีจังเลยนะคาริน่า เรมี่ยินดีกับฉันด้วยความจริงใจ


ฉันยิ้มตอบรับ ในใจก็คิดว่าเขามันเป็นคนดีศรีแผ่นดินจริงๆ


แต่...


ฉันยังไม่ลืมหรอกนะว่า ความดีเว่อร์ๆ ของเขาทำอะไรฉันไว้ ส่วนฉันมันเป็นวายร้ายสาวที่กำลังรอคอยหาโอกาสล้างเขาแค้นอยู่


นั่งคุยกับเรมี่ไปเรื่อยๆ ไม่นานนักก็ถึงเวลาเข้าเรียน อาจารย์ประจำวิชาเป็นคนจากประเทศอาไชน์ ท่าทางดูมีความรู้ตามแบบฉบับนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง และในวันแรกพวกเราก็ได้เรียนแค่นิดหน่อยเท่านั้น ทว่างานที่ได้รับมอบหมายกลับยิ่งใหญ่เหลือเกิน


อาจารย์ที่ยืนบรรยายหน้าห้องกล่าวเสียงดังฟันชัด ชิ้นงานหลักเพื่อให้จบปีการศึกษานี้ง่ายๆ คือ นักศึกษาจะต้องจับคู่กับเพื่อนที่มาจากต่างประเทศ เพื่อทำโปรเจกต์สิ่งประดิษฐ์เปลี่ยนโลก ไม่กำหนดว่าสิ่งนั้นจะต้องเป็นอะไร แต่ถ้าสิ่งที่พวกเธอคิดมันไม่ดีพอก็จะไม่ได้รับงบประมาณในการจัดทำ นี่แหละงานง่ายๆ


ง่ายอะไรกัน...


นั่นมันโคตรยากแล้ว!


งานคือ... ให้ทำอะไรก็ได้ที่เปลี่ยนโลก ไม่กำหนดว่าเป็นสิ่งของประเภทไหน แต่ถ้าไม่เด็ดพอก็ไม่ได้งบประมาณอีก แบบนี้มันก็คือการบังคับให้นักศึกษาทุกคนเป็นนักประดิษฐ์เทคโนโลยีขั้นเทพนั่นแหละ แต่ก็สมกับเป็นมหาลัยที่สร้างขึ้นมาจากความร่วมมือของสามประเทศใหญ่ดี


ที่นี่เต็มไปด้วยอัจฉริยะตัวท็อปจะให้เรียนธรรมดาไก่กาได้ยังไงกัน


คลาสนวัตกรรมในเซคชั่นของฉันมีนักศึกษาอาไชน์และนักศึกษาประเทศอื่น 5 ต่อ 5 คนพอดี อาจารย์จึงต้องการให้พวกเราทำงานกับเพื่อนจากต่างประเทศเท่านั้น คงเพื่อตอบสนองนโยบายของเขตซีโร่นั่นแหละ


ฉันฟังแล้วก็หันไปหาเรมี่ก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า คู่กันไหม?


เรมี่ยิ้มตอบรับด้วยความยินดี ก่อนจะพูดอย่างเป็นทางการที่ชวนเขินคนแถวนี้ว่า คุณคาริน่า ได้โปรดตอบรับการเป็นคู่ร่วมทำโปรเจกต์กับผมได้ไหมครับ


ทางการไปไหม...


สุดท้ายฉันก็ได้แต่ถอนหายใจกับนิสัยดีจนโอเวอร์โหลดของเขา ก่อนจะฉีกยิ้มรับการเป็นคู่หูทำโปรเจกต์กับเขา


ความจริงฉันก็นึกเสียใจนิดหน่อย เพราะถ้าอาจารย์ไม่กำหนดว่าให้จับคู่กับคนต่างประเทศ ฉันคงไปคู่กับน้องชายสุดรัก แล้วสร้างอะไรเจ๋งๆ ด้วยกันตามประสาน้องของว่าที่จักรพรรดิวายร้าย


คิดแล้วก็รู้สึกเสียดายที่อดคู่กับอันเซล...


พอนึกถึงตรงนี้อันเซลก็หันมาทำหน้าบึ้งใส่ ดูเหมือนเขาก็คงเสียดายไม่แพ้กันที่อดคู่กับพี่สาวของเขา ในเมื่อพวกเรามันคู่หูตัวแสบที่เข้าใจกันที่สุดในโลกแล้ว


ก่อนหมดชั่วโมง อาจารย์ก็พูดว่า ถ้าอย่างนั้นก่อนหมดเวลาพวกเธอก็ลองทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ปรึกษากันว่าจะทำอะไร แล้วอาทิตย์หน้าเจอกันพร้อมกับการนำเสนอโปรเจกต์นะ


จากนั้นอาจารย์ก็จากไป ฉันกับเรมี่จึงหันมาคุยกันว่าจะทำอะไรดี ลองช่วยกันระดมสมองคิดสิ่งประดิษฐ์แปลกใหม่ จากทฤษฎีทั้งหลายแหล่ที่เคยเรียนมา จนพวกเรารู้สึกว่า ทฤษฎีการย้อนเวลา เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก


เรมี่ครุ่นคิด ก่อนจะพูดว่า มันน่าสนใจนะ แต่สิ่งประดิษฐ์นี้มันเป็นเรื่องที่เปลี่ยนโลกจริงๆ นะถ้าเราทำได้ แล้วเราจะทำได้ภายในหนึ่งปีเหรอ


ฉันยักไหล่ตอบตามสไตล์คนชิลตลอดการ


เอาตามตรงมันไม่มีอะไรน่ากังวลหรอก เพราะเนื้อเรื่องในเกมช่วงหลังจากนี้มีไทม์แมชชีนแล้ว แสดงว่าเทคโนโลยีนี้จะต้องเริ่มต้นพัฒนาในช่วงนี้แหละ ดังนั้นมันจึงไม่มีเรื่องอะไรให้กังวลเลย


ไม่แน่หรอก...


สาเหตุที่มีไทม์แมชชีนในอนาคตอันใกล้ อาจเป็นเพราะฉันกับเรมี่เป็นผู้บุกเบิกสร้างขึ้นมาเป็นรุ่นแรกๆ ของโลกก็ได้ คิดแล้วก็น่าตื่นเต้นจะตายไป


ฉันพูด น่าสนใจดีออกนะ


เรมี่ทำหน้ากังวลเล็กน้อย แต่... นี่มันชิ้นงานจบปีการศึกษาเลยนะ ถ้าพวกเราทำไม่สำเร็จจะไม่ได้เรียนจบกันพอดีเหรอ


ฉันมองหน้าเขาแล้วก็ต้องถอนหายใจ เรมี่ปลูกฝังและถูกสอนให้ทำแต่เรื่องที่ต้องประสบความสำเร็จ 100% ตามหน้าที่และชื่อเสียงของตระกูล ดังนั้นคงไม่แปลกหรอกที่เขาจะกลัวการก้าวไปข้างหน้าที่ไกลเกินไป


แต่ว่า...


คนเราต้องกล้าคิดกล้าทำอะไรใหม่ๆ ไม่อย่างนั้นจะมีวันก้าวไปข้างหน้าได้ยังไง?


สุดท้ายเพื่อความสบายใจของเพื่อน ฉันจึงบอกว่า ถ้าอย่างนั้นฉันจะลองไปหาข้อมูล วิเคราะห์แนวโน้มว่ามีโอกาสทำสำเร็จได้มากน้อยแค่ไหน ส่วนเรมี่... ถ้าอยากทำอย่างอื่นก็ลองหาข้อมูลมาดูนะ แล้วเดี๋ยวพวกเราค่อยมาสรุปกันว่าจะเอายังไง


เรมี่สบายใจขึ้นแล้วจึงพยักหน้าแล้วตอบว่า ถ้าแบบนั้นก็โอเคครับ


จากนั้นพวกเราทั้งคู่ก็ต้องทำการบ้านกันหนักมาก


ฉันทำงานหามรุ่งหามค่ำ เปิดไฟที่โต๊ะอ่านหนังสือเกือบทั้งคืน เพราะต้องสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับทฤษฎีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการย้อนเวลามาอ่านให้หมด ไม่เข้าใจอะไรก็โทรถามพี่โอเรน เพื่อขอความช่วยเหลือ


โชคดีที่พี่ชายรักฉันมาก แม้ว่าจะโทรไปตอนตีสาม แต่พี่เขาก็ยังคงมีคำตอบให้ฉัน แถมการคุยกับพี่เขาแต่ละครั้งก็ทำให้ฉันได้มุมมองในการประดิษฐ์สิ่งของมาเยอะพอสมควร จนเริ่มเห็นความเป็นไปได้ของสิ่งประดิษฐ์สุดท้าทายความสามารถนี้


ฉันเป็นพวกชอบเรื่องตื่นเต้น ไม่ชอบเรื่องน่าเบื่อหน่ายที่รู้ว่ายังไงก็ต้องทำได้ สำหรับฉันการจะทำอะไรออกมาได้สักอย่าง มันต้องยาก ท้าท้าย และได้ใช้ความสามารถของตัวเองเต็มที่เท่านั้น


นี่แหละถึงจะเรียกว่าการพยายาม!


ช่วงหลังๆ มาฉันจึงนอนดึกขึ้น และตื่นสายสุดๆ โชคดีที่มีดาเซียคอยดูแลเรื่องอาหารการกิน ชีวิตของฉันจึงดำเนินไปได้อย่างปกติสุข หิวเมื่อไหร่แค่หันไปหารูมเมทก็มีอาหารให้กินแล้ว


ดาเซียคือฝ่ายสนับสนุนที่แท้จริง


ทางด้านคู่หูโปรเจกต์ เรมี่ตอนแรกกังวลกับโปรเจกต์ไทม์แมชชีน แต่พอเขาไปศึกษามามากเข้าก็เริ่มเห็นเค้าลางความเป็นไปได้ รวมถึงพอเขาเห็นความพยายามของฉันกับข้อมูลที่คืบหน้าขึ้นทุกวัน เขาก็เริ่มมั่นใจว่างานครั้งนี้ต้องประสบความสำเร็จแน่ สุดท้ายพวกเราสองคนก็มีความเห็นเป็นหนึ่งเดียวกัน


โปรเจกต์ของพวกเราจึงเป็น ไทม์แมชชีน โดยมีงบประมาณไม่อั้นจากอคาเดมี่ซีโร่


จากนั้นเราทั้งคู่ก็ทำงานกันเป็นคู่จนเริ่มสนิทกันมากขึ้น ช่วยกันเตรียมข้อมูลการสร้าง ออกแบบหลักการต่างๆ ตามทฤษฎีที่ได้ศึกษามา เพื่อนำเสนอโปรเจกต์ให้อาจารย์รู้ความคืบหน้าทุกๆ อาทิตย์ จนสุดท้ายก็ได้ผลสรุปเป็นที่น่าพอใจว่า ยังไงพวกเราก็สามารถทำสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ได้ภายในหนึ่งปีแน่นอน


ความสามารถของฉันกับเรมี่ไม่ได้อยู่ในระดับคนทั่วไป แถมโปรเจกต์นี้ยังได้รับการสนับสนุนจากพี่ชายที่เป็นถึงนักประดิษฐ์อัจฉริยะด้วยแล้ว ก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องกังวลเลยสักนิด ดีไม่ดีเพียงแค่เทอมเดียวพวกเราอาจทำเสร็จก็ได้


ฉันยอมรับเลยว่าไม่เคยเรียนหนัก จนไม่มีเวลาไปเที่ยวขนาดนี้มาก่อน...


คงเพราะตอนนี้โตขึ้น การเรียนจึงหนักหนากว่าตอนเป็นวัยรุ่น พอมาตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าพี่โอเรนทำงานหนักแค่ไหน ไม่ใช่แค่ความเก่งในการประดิษฐ์ที่ช่วยให้งานออกมาได้ แต่ต้องมีการคิดพลิกแพลง ความสร้างสรรค์ และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าสูงมาก แต่การได้ลงมือทำอะไรที่ฉันชอบและท้าทายแบบนี้มันก็สนุกไปอีกแบบ


ฉันเรียนหนักจนลืมเวลาแบบนี้มานานเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่รู้ตัวอีกทีงานของฉันก็เริ่มคืบหน้าไปไกลแล้ว


เย็นวันหนึ่งฉันจึงนัดคุยงานกับเรมี่ นัดกันเสียดิบดีว่าจะเจอกันที่ห้องอ่านหนังสือของหอใต้ที่ฉันอาศัย แต่พอใกล้ถึงเวลาจริง เรมี่กลับโทรมาบอกว่า ไปไม่ได้เพราะไข้ขึ้นสูง


พอได้ยินแบบนั้นฉันก็คล้ายจะนึกอะไรออก


จะว่าไปแล้ว...


ช่วงนี้พวกเราเรียนหนักมาก จนแทบไม่ได้พักผ่อนเลย ถ้าเป็นไข้ขึ้นมาก็คงไม่น่าแปลกใจ


ฉันคิดแล้วก็หันไปมองกระจกก็เห็นสภาพโทรมๆ ของตัวเอง ใบหน้าสดที่ไม่แต่งหน้า ผมก็ไม่ได้เซ็ต แถมยังรวบดึงเป็นหวงม้ายุ่งๆ เหมือนคนไม่ได้นอน คอนแทคเลนสก็ไม่ได้ใส่จึงใส่แว่นแทน


โห... ฉันพาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้ได้ยังไงกัน?


แต่ตอนนี้ฉันกับเรมี่ก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกันสักเท่าไหร่หรอก


สุดท้ายด้วยความเป็นห่วงเพื่อนร่วมโปรเจกต์ ฉันจึงถามเขาไปว่า แล้วตอนนี้กินอะไรรึยังเรมี่ นี่ก็เย็นมากแล้วนะ


ปลายสายไอโขลกก่อนตอบว่ายังเลย... ตอนนี้กำลังรอให้เลนนอนกลับมาห้องอยู่น่ะ


เลนนอน...


ฉันรู้ดีว่าหมอนั่นเป็นสายเที่ยว ห้องอยู่ไม่ค่อยติดไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม เรียนหนักหน่อยต้องไปดื่ม กว่าเขาจะกลับห้องคงดึกดื่นเที่ยงคืน


ถ้าต้องรอจนถึงตอนนั้นมีหวังเรมี่คงหิวตายก่อนพอดี


ฉันบอกเพื่อนสนิทคนใหม่ไป ไม่ต้องรอเลนนอนหรอก เดี๋ยวฉันไปหา


ปลายสายรีบปฏิเสธ ไม่ได้นะ ไม่ได้ ถึงหอพักจะไม่ได้ห้ามผู้หญิงเข้าหอเพื่อนผู้ชาย แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงก็ไม่ควรมาหาฉันนะ มันจะดูไม่ดี


ฉันไม่เข้าใจความคิดของเขาจริงๆ นะ...


ทำไมเขาต้องสนใจคนนอกมองด้วย ในเมื่อเขาป่วย เขาหิว และเขาต้องการกินข้าวกินยาให้ตรงเวลา สายตาคนอื่นจะทำให้ชีวิตเขาดีขึ้น หรือหายหวัดรึไง?


อีกอย่างฉันกับเขาทำงานร่วมกันมานานมากพอสมควร สนิทกันถึงขั้นที่ฉันปล่อยให้เขานอนซมเป็นผักแบบไม่มีข้าวกินไม่ได้หรอกน่า


ฉันไม่ใช่คนใจร้ายที่ไม่ใส่ใจคนรอบตัวสักหน่อย


ฉันถอนหายใจก่อนบอกเพื่อนตัวเองไปว่า สนคนอื่นทำไมเล่า


ก็...


ไม่มีใครเขาคิดว่าฉันพิสวาสอยากปล้ำนายหรอกน่าเรมี่ เดี๋ยวซื้อข้าวต้มไปให้ก็แล้วกัน แล้วนี่มียารึเปล่า ไปหาหมอรึยัง ฉันถามรัวๆ ด้วยความเป็นห่วงตามประสาพี่สาวที่มีน้องชายและต้องดูแลบ่อยครั้ง


ปลายสายเงียบไปสักพัก ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างยอมแพ้แล้วตอบว่า ไปห้องพยาบาลเมื่อวานมาแล้ว แต่ตอนนี้ยาหมด ส่วนข้าวยังไม่ได้กิน


เฮ้อ...


ลุ้นตั้งนานกว่าเขาจะเป็นเด็กดี ยอมผิดผีให้ฉันไปดูแล


ฉันตอบเขาไป โอเค ถ้าอย่างนั้นก็นอนพักรอไปก่อน เดี๋ยวฉันจะรีบไปหา


พอตัดสายจากเพื่อนสุดยอดสุภาพบุรุษแล้ว ฉันก็รีบไปหาซื้อข้าวต้มอุ่นๆ พร้อมกับซื้อยาแก้ไข้ไปให้เขา หลังจากนั้นฉันก็เดินไปยังหอตะวันออก ตรงดิ่งไปยังห้องพักของเรมี่ และเมื่อเปิดประตูห้องเขาเข้าไป ฉันก็เห็นชายหนุ่มที่น่าสงสารนอนซมอยู่บนเตียงเหมือนคนใกล้ตาย แถมแอร์ในห้องยังเปิดเย็นกว่าปกติจนนอนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าอีก


เพื่อนคนนี้มันน่าจับตีจริงๆ!


ฉันส่ายหัวก่อนจะเดินไปปรับแอร์ให้เข้า จากนั้นก็เดินไปดูสภาพเพื่อนใกล้ๆ พร้อมถามว่า ไหวไหมเนี่ยเรมี่


เรมี่มองฉันด้วยดวงตาเชื่อมเหมือนลูกหมาจ๋อย เห็นแล้วก็อดเอื้อมมือไปแตะหน้าผากเขาไม่ได้ แต่พอทำอย่างนั้นพ่อสุภาพบุรุษที่ไม่เคยให้ฉันแตะต้องตัวก็ฝืนแรงตัวเองมาปัดมือฉันออก ด้วยเหตุผลเดิมๆ


หญิงชายถูกเนื้อต้องตัวกันมันไม่ดี...


จากการสนิทสนมกับเขาตลอดช่วงที่ผ่านมา ฉันบอกตามตรงแบบไม่ปิดบังเลยว่า เรมี่หัวโบราณสุดๆ แล้วถ้ามองดีๆ ในอีกมุมหนึ่ง เขาไม่เหมือนสุภาพบุรุษหรอก แต่เหมือนสาวน้อยหวงตัวมากกว่า


เรมี่ดันมือฉันที่พยายามจะใช้มืออังหน้าผากเขาออกพลางพูดว่า คาริน่า อย่าโดนตัวฉันนานเลย มันไม่ดีกับเธอจริงๆ นะเรมี่พูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ผ่านหน้ากากอนามัยที่เขาใส่ไว้


เห็นไหม... เขาเหมือนสาวน้อยหวงตัว


ฉันกอดอกก่อนจะกล่าว โดนแค่นี้ฉันไม่เป็นมลทินหรอกน่า


            แต่เธออย่าเข้าใกล้ฉันดีกว่านะ ยังไงซะฉันก็เป็นหวัดอยู่ เดี๋ยวเธอจะติดหวัดเอาได้ เรมี่ยังคงพยายามจะผลักไสฉันไป แม้ว่าเขาเหมือนหมาน้อยที่กำลังจะตายแล้วก็ตามที


ฉันกลอกตามองบน ก่อนจะกล่าวแบบสุภาพว่า เรมี่ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันมีภูมิคุ้มกันที่ดีเกินคนทั่วไป เอาตามตรงตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเป็นหวัดเลยสักครั้ง


เรมี่ทำหน้ามุ่ย แต่ยังไงเราสองคนก็ไม่ควรเข้าใกล้กันเกินงามอยู่ดีนะ โดยเฉพาะเมื่อเราอยู่ในห้องลับตาคนแบบนี้


เฮ้อ... ไม่รู้จะพูดยังไงกับความเรมี่ดี


เลิกเถียงแล้วลุกขึ้นนั่งดีๆ ฉันจะได้วัดไข้แล้วจะได้กลับห้อง!” ฉันพูดแล้วก็หยิบแผ่นวัดไข้ขึ้นมา เขาได้ยินคำว่าฉันจะกลับก็รีบกระตือรือร้น ลุกขึ้นมาแล้วยื่นหน้าผากมาให้ฉันแปะแผ่นวัดไข้ไปที่หน้าผากของเขา


จากผลที่ปรากฏ ไข้ของเรมี่ไม่ได้ขึ้นสูงมากนัก ทว่าร่างกายของเรมี่ช่วงนี้โหมงานหนัก อาการของเขาจึงดูหนัก


หวัดของฉันไม่สูงมาก คาริน่าคงหมดห่วงแล้วสินะ ถ้างั้นกลับเถอะ


เรมี่เชื่อคนง่ายเกินไปแล้ว...


ฉันขี้เกียจเถียงกับคนดีแล้ว จึงลุกขึ้นเดินไปหาน้ำเย็นกับอ่างเล็กใส่น้ำ เพื่อเตรียมตัวเช็ดตัวให้เขาแบบไม่ต้องบอก ไม่อย่างนั้นคนอย่างเขาก็จะเถียงแล้วเถียงอีก สุดท้ายฉันคงสะกดอารมณ์แห่งความชั่วร้ายไม่ไหว จนต้องจัดการเขาขั้นเด็ดขาดแน่


เมื่อเตรียมของทั้งหมดมาได้แล้ว ฉันก็เดินกลับมานั่งข้างเตียงเรมี่ คนป่วยแสนดีเห็นเข้าก็ถึงกับเบิกตากว้าง


เขารีบห้ามทันที คาริน่า อย่าคิดจะเช็ดตัวผมเลยนะครับ ถ้าแบบนั้นคุณจะต้องสัมผัสกับร่างกายของผมแบบถึงเนื้อถึงตัวเกินไป!”


ฉันยิ้มอ่อนให้เขา ก่อนจะส่ายหน้าไว้อาลัยให้กับความสุภาพบุรุษ และการรักนวลสงวนกายเกินเหตุของเขา จากนั้นก็จับชายหนุ่มตรงหน้าเปลือยเสื้อเปื้อนเหงื่อที่มาจากอาการไข้ออก เพื่อจะได้เช็ดตัวเขาได้ถนัด เพราะไม่อย่างนั้นเรมี่จะต้องดิ้นและงอแง สุดท้ายไข้จะขึ้นสูง หามเข้าโรงพยายามไม่ทันแน่


สู้กันไปมา ในที่สุดฉันก็สามารถจัดการคนป่วยได้อยู่หมัด ถอดเสื้อยืดสีขาวของเขาออก เผยแผ่นอกขาวนวลสมชายชาตรีให้ฉันชื่นใจในวันเหนื่อยล้า


เรมี่หันมามองฉันด้วยดวงตาเหมือนจะร้องไห้ มือกอดอกตัวเองเพื่อปกปิดยอดอกสีชมพู ส่วนปากเขาก็พูดว่า คุณคาริน่า...


เขากำลังทำให้ฉันเหมือนพวกที่กำลังขืนใจเขา...


แต่คือฉันมาดูไข้เขาไง!


ฉันถูผ้าขนหนูไปตามร่างกายของเขาแบบเน้นๆ เพื่อทำให้ร่างกายที่ร้อนรุ่มของเขาดีขึ้นบ้าง เมื่อจัดการเช็ดตัวให้เขาจนเสร็จ ฉันก็เดินไปหยิบเสื้อยืดตัวใหม่มาให้เขาใส่


พอจัดการเช็ดตัวเขาเสร็จแล้ว เรมี่ก็นอนหน้าแดงก่ำอยู่คนเดียวด้วยท่าทางเอียงอาย


เขาทำเหมือนฉันเพิ่งขืนใจเขาเสร็จ...


เรมี่หันมามองหน้าฉันแบบซึ้งๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ คุณคาริน่าไม่น่าทำแบบนั้นเพื่อผมเลย มันจะทำให้มือของคุณได้สัมผัสกับร่างกายของชายชาตรีอย่างผมนะครับ


เรมี่...


นายไม่ได้ห่วงความบริทสุทธิ์ฉันหรอก ฉันว่านายห่วงตัวเองมากกว่าเรมี่!


เขาพูดต่อ แต่ก็ขอบคุณมากนะครับ การดูแลของคุณทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ ถ้าคุณไม่มาแล้วต้องรอเลนนอน ผมว่าผมคงไม่ไหว


ฉันฟังแล้วก็ยิ้มให้เขา จากนั้นก็พูดว่า ไม่เป็นอะไรค่ะเรมี่ ฉันแค่อยากให้คุณหายไวๆ ถ้าอย่างนั้นกินข้าวเลยไหม เดี๋ยวฉันไปอุ่นมาให้


เรมี่ถอนหายใจกับการดูแลเกินงามของฉัน เขาคงคิดว่าวันนี้ยังไงก็ผลักไสฉันไปไม่ได้แล้ว มีแต่ต้องยอมรับเท่านั้น จึงได้แต่พยักหน้าให้


ฉันยิ้มรับ ก่อนจะเดินเอาข้าวต้มไปอุ่นให้เขา จากนั้นก็กลับมาพร้อมกับถ้วยข้าวต้ม เมื่อนั่งลงข้างเตียง ฉันก็ตักข้าวต้มขึ้นมาเตรียมป้อนให้เขา


แต่ตอนนั้นเองที่เรมี่เริ่มงอแงอีกแล้ว


เขาพูดด้วยสีหน้าเกรงใจ คุณคาริน่า...


กินค่ะ ฉันพูดตัดบทเขาด้วยสุภาพตามแบบที่เขาชอบ แต่น้ำเสียงและสีหน้าชัดเจนมากว่าฉันกำลังดุเขาอยู่ ตอนนี้ฉันกำลังมันเขี้ยวเขาสุดๆ แล้ว เขางอแงเหมือนเด็กน้อยน่าขยี้หัว จนฉันต้องสวมบทเป็นพี่สาวสุดโหดตามแบบที่มักทำกับน้องชายเวลาเขางอแง


งานดุคนชอบงอแงนี่ฉันถนัดนัก...


สุดท้ายคนป่วยก็ไม่มีแรงต่อต้าน เจอสายตาโหดของฉันเข้าไปก็หงอ จึงต้องยันตัวลุกขึ้นนั่ง อ้าปากรอฉันป้อนข้าวต้มให้กิน ส่วนฉันพอเห็นเขายอมแล้ว ก็เป่าข้าวต้มร้อนๆ ให้เขา พอได้ที่ก็ยื่นช้อนไปตรงหน้าเขา


ฉันพูดด้วยความเป็นห่วง กินระวังนะเรมี่


แต่ตอนนั้นเอง...


ฮัดเช้ย!


เรมี่ที่กำลังจะกินจามพอดี ทำให้ข้ามต้มในช้อนกระเด็นเข้ามาเต็มหน้าฉัน สุดท้ายหน้าที่โทรมอยู่แล้วของฉันก็กลายเป็นเละเทะอย่างสมบูรณ์แบบ


เรมี่รีบขอโทษ เขาเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่ที่หัวเตียงมาทำท่าจะเช็ดหน้าให้ฉัน ทว่าเขาก็ชะงักอีกแล้ว


ซึ่งฉันรู้ว่าทำไม...


คุณคาริน่าครับ ผมล่วงเกินเช็ดใบหน้าให้คุณไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นคุณเช็ดเองนะครับ... ผมขอโทษมากจริงๆ นะครับ เขาพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างจริงใจ


ส่วนฉันก็ยิ้มแห้งให้เขา ก่อนจะเอาทิชชู่มาแล้วเช็ดหน้าตัวเอง ส่วนใจก็ท่องคาถาด้วยการนับ 1 2 3 ตามด้วยประโยคว่า เย็นไว้ลูก คนเขาป่วยอยู่


เรมี่...


วันนี้นายมันเป็นจอมก่อกวนชัดๆ


วันนี้ฉันจะล้างแค้นนายยังไงดีหะ!?




**********



เรมี่ นายนี่ทำเรื่องกับเจ๊ไว้เยอะนะ

ระวังถ้าเจ๊เข้ารูท นายจะโดนกด 555555





สปอยยยย (อีกละ)

*ใครไม่อยากอ่านรีบหนีไปปปป 5555*


เรื่องเรือนะเออออ...

สำหรับใครที่สงสัยว่ามีเรือไหนบ้างนะคะ ไรต์จะบอกแบบออฟฟิเชียลเลยว่า

เรือพี่โอเรน : เรือนี้เป็นเรือเดียวที่สามารถคุมเจ๊ได้ ค่อนข้างโหดอยู่ตามตอนพิเศษผีดิบพี่ชาย แต่ก็เป็นคู่รักแบบที่เจ๊ดูเป็นหญิงสุด อารมณ์พี่ชายปราบเด็กดื้อ ก็น่ารักอยู่... มั้ง 5555

เรืออันเซล : เรือนี้เป็นเรือคู่แสบที่เข้าขากัน พากันมั่วไปทั่ว และเข้าใจกันที่สุดในโลก แต่แน่นอน... อันเซลเป็นฝ่ายโดนกด แต่กดเจ๊กลับก็มี ฮุฮุ

เรือเคลวิน : เรือเพื่อนสนิทที่แบบว่า... บทมีไม่เยอะ แต่ความรักนี้จะเป็นรูปแบบอยู่ห่างๆ อย่างห่วง น้ำหยดทุกวันหินยังกร่อน แชทกันทุกวันใจคารินก็หวั่นไหว อบอุ่นพอตัวนะรูทนี้ 555

เรืออีวาน : เรือนี้สายโรแมนติกค่อนไปทางอีโรติก เพราะอีวานนางคึก 555 มีเนื้อเรื่องเชิงชู้สาวเยอะสุด เพราะอีวานจีบเจ๊แรงง กับเจ๊เคยเป็นคู่รักเก่า = พวกเขามีบางอย่างที่เข้ากันได้ดี 

เรือเรมี่ : เรือนี้อย่างที่เห็นเลย เรมี่โดนเจ๊กดแน่นอน โดนเจ๊ดุ โดนเจ๊สารพัดแน่ เพราะเรมี่สุภาพแต่เด๋อ 555 เรมี่จะต้องโดนเจ๊ทำผิดผีบ่อย ก็ฮาดีนะรูทนี้ 5555

เรือเลนนอน : เรือนี้เป็นอารมณ์คู่รักคู่กัด แต่พวกเขามีกิมมิกน่ารักอยู่ที่มีความลับติ๊งต๊องร่วมกัน อารมณ์ด่ากัน ตีกัน แซะกัน แต่ก็รักกัน แล้วก็ผลัดกันกดตามเวลา 555



ส่วนเรือพิเศษมากๆ อย่าง

เรือเจ้าขาว สายค้ำคอร์โคตรๆ เรือดาเซียสายยูริ แล้วก็เรือฮาเร็ม ถ้าอยากอ่านกัน ไรต์ขอดูฟีดแบ็คนะว่าอยากอ่านกันขนาดไหน แบบว่า... มันต้องแน่ใจว่าถ้าแต่งมาจะมีคนอ่านเยอะคุ้มค่าเหนื่อย แฮ่ๆ

แต่รูทพวกนี้ก็น่าสนใจอ่ะ เอาจริงๆ ภาพในหัวเริ่มมาละ มีแววได้แต่ง 555


ปล. เนื่องจากเรื่องนี้ตอนดำเนินเรื่องไม่ค่อยมีหวานๆ ดังนั้นตอนจบไรต์เลยจะจัดเต็มที่นะ

บาปได้บาป พร้อมมาก 5555

ไรต์พร้อมเปิดเผยตัวตนแบบไม่กั๊กละ 5555



ลาด้วย... เอ่อ กระต่ายสายรุ้งอีกเวอร์ชั่น 5555

แล้วเจอกันตอนหน้าน้าาา


มาดูว่าเจ๊จะจัดการกันเรมี่ยังไง 5555555


ปล.เรื่องนี้สายฮา เน้นว่าสายฮา ถ้ายังไม่ถึงพาร์ตจริงจัง ไรต์ก็แต่งไร้สาระงี้แหละ

มันเป็นสไตล์ ความชอบ รวมถึงนิสัยส่วนตัวนะ ดังนั้นอย่าดุไรต์ เง้อออออ


 



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 861 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #8409 19872002Nun (@19872002Nun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 00:02
    เรือฮาเร็มๆๆๆ
    #8409
    0
  2. #6343 Mila999 (@-------------cba) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 16:02
    อยากได้เรือฮาเร็ม แบบ3p พี่ชายน้องชายคาริน //ผิดๆ
    #6343
    0
  3. #6114 Rongrongg2540 (@Rongrongg2540) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 17:57
    ทุกเรือคะ ฮาเร็มสนมากๆๆ
    #6114
    0
  4. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 18:33
    น่าอ่านทุกเรือเลยค่ะะะ ฮือออ ส่วนตัวไม่เคยอ่านแนวยูริมาก่อน เรือดาเซียอาจจะเป็นครั้งแรกของเรา
    #5957
    0
  5. วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 01:13
    ขอทุกเรือค่ะ!!!
    #5823
    0
  6. #5730 L37ter (@napason22) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 05:14
    เรือพี่ชายยยยย
    #5730
    0
  7. #5718 Avaritia >///< (@11minerva) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:47
    เรืออันเซล เรือเรมี่ เรือดาเซีย เรือฮาเร็ม!!!! เรือกระต่ายสายรุ้ง เอ๊ะไม่มี?
    #5718
    0
  8. #5599 ฉินเจียวหง...qinjiaohong (@36272) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 17:04
    ทุกเรือเลยได้ไหมค่ะ555
    #5599
    0
  9. #5377 รอยยิ้มสุดท้าย (@dawnsky) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 10:47
    #เรืออันเซลล
    #5377
    0
  10. #5353 aomaon99 (@aomaon99) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 03:00
    เรืออันเซลลลลลล
    #5353
    0
  11. #5344 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 01:42
    เรืออันเซลติดสปีด ชอบเวลาพวกนางอยู่ด้วยกันนน
    #5344
    0
  12. #5267 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:53
    ค้ำคอร์ไม่เท่าไรแต่เจ้าขาวนี้มันเป็นโชตะป่ะ(ตำรวจ!!!) ส่วนยูริมาแหวกแนวมากไม่เคยอ่านเลย5555 แต่เราหลายใจเอาฮาเร็มวะฮ้าๆๆๆๆ
    #5267
    0
  13. #5229 GGbongr (@GGbongr) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 14:42
    จูบเรมี่ไปหนึ่งครั้งแล้วนางจะยอมทุกอย่าง
    #5229
    0
  14. #5218 saigouhomura (@saigouhomura) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 13:21
    ขอเหมาเรือคะ555 อยากได้ฮาร็ม
    #5218
    0
  15. #5026 Cha_lis32 (@Cha_lis32) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:17
    เลือกยาก55555 ขอเหมาหมดค่ะ! -/-
    #5026
    0
  16. วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 11:33
    เรือเจ้าขาว!!
    #5023
    0
  17. #5004 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 09:15
    ง่า อ่านๆๆๆหมดเลย
    #5004
    0
  18. #4946 FuFar Maxx (@fufer) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:51
    ขอทุกเรืออออออ อยากได้เรือฮาเร็มกับเรือยูริ~~~
    #4946
    0
  19. #4926 ..miran.. (@miranti) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:51
    <p>ขอทุกเรือค่ะ พร้อมอ่านเต็มที่!!</p>
    #4926
    0
  20. #4886 ♠LuzXer.♠ (@kuro-sora) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 07:03
    อยากลงทุกเรือ!!! 555552
    #4886
    0
  21. #4877 wolfgirl2 (@WolfGirl) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 05:24
    เรือพี่โอเรน เรืออันเซล เรือเรมี่ เเละ เรือเลนนอน กริ้สสสสสสสสสสสสสส พร้อมบาปมากบอกเลยยยยย
    #4877
    0
  22. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 00:27
    เรือพี่โอเรน เรืออันเซล เรือเจ้าขาวและเรือเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อค่ะ!!! ชอบเรือพี่น้องมากแต่ก็แอบๆเชียร์เรือเพื่อนสนิทน่ะ
    #4842
    0
  23. #4840 ก้นป่อง (@patsapore) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:20
    ได้ทุกเรือ ดีต่อใจ55555
    #4840
    0
  24. #4838 ikmzksskOO (@ikmzksskOO) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:11
    เรือทุกเรือ แต่เรืออันเซลดีงาม>\\\<
    #4838
    0
  25. #4837 ۷ῐρεr (@u-riz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:06
    เรืออันเซลก้อดี แต่อยากได้เรือดาเซีย 5555
    #4837
    0