O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,716 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,353 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,526

    Overall
    348,716

ตอนที่ 38 : ตอนพิเศษ 4 : ผีดิบพี่ชาย (สายบาปวนไป)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 921 ครั้ง
    29 เม.ย. 61


ตอนพิเศษ P.3

ผีดิบพี่ชาย (สายบาปวนไป)


 

*คำเตือน! : ตอนพิเศษนี้บาปมาก 555 สำหรับผู้มีจิตใจรักในศีลธรรมและรักครอบครัว ไม่ควรอ่านนะเจ้าคะ เพราะไรต์ไม่อยากโดนบ่น เนื่องจากเขียนตอนนี้มาสำหรับคนที่เรียกร้องสายบาป แล้วก็อยากสนองตัวเองด้วย ผีดิบพี่ชายบันไซ 555*

 

*ย้ำ ตอนพิเศษนี้แต่งมาตามความเรียกร้อง ดังนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องจริง แค่สนองความต้องการเฉยๆ นะจ๊า*

คำเตือน 2 : เนื้อหาตอนนี้เต็มไปด้วยความโหดร้ายของพี่ดิบพี่ชาย งื๊อ~~~



*******

 

                วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ฉันกับอันเซลเลือกที่จะกลับบ้านมาหาความสุขใจ โดยไม่ลืมหอบเสื้อผ้ากลับมาให้พี่ชายซักให้ด้วยแบบหน้าไม่อาย แต่จะทำยังไงได้ พวกฉันไม่ชินกับการต้องมาซักผ้าเอง


                เอาง่ายๆ...


ขี้เกียจกันตัวเป็นขนนั่นแหละ


                ตอนที่กลับมาถึงบ้านในวันศุกร์ตอนเย็น พี่ชายก็ดูดีใจที่พวกเรากลับบ้าน ขับรถมารับที่สถานีรถไฟฟ้าแบบไม่สนว่าจะดึกแค่ไหน พอเห็นหน้าพวกเราก็กอดด้วยความยินดี


ทว่าพอพี่เขาเห็นกองเสื้อผ้าที่พวกเราแบกมา สีหน้าของพี่ชายก็ดูจะปลงบางอย่างนิดหน่อย ก่อนที่ในดวงตาจะมีบางอย่างปะทุออกมาคลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นความโหด


                ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า


แต่...


คงตาฝาดไปนั่นแหละ


ฉันคิดปลอบใจตัวเองว่ามันคงไม่มีเรื่องอะไร ในเมื่อพี่ชายรักฉันกับอันเซลที่สุดก็คงยอมเหมือนทุกครั้ง และค่ำวันนั้นตอนที่ทุกคนนอนหลับหมดแล้ว ฉันก็แอบเอาเสื้อผ้าของตัวเองไปใส่ไว้ในตระกร้าผ้าของพี่ชายแบบเนียนๆ เพื่อที่พรุ่งนี้พี่เขาจะได้ซักผ้าให้แบบไม่มีทางเลือก


หุๆ


ฉันนี่มันหัวหมอตลอด!








 

เช้าวันต่อไปพี่โอเรนออกไปทำงานตามปกติ อันเซลต้องพาจูเนียร์ไปหาหมอฟัน ส่วนฉันไม่มีอะไรทำจึงได้อานิสงค์นั่งพักว่างวนไป นั่งเล่นนอนเล่นอยู่ในห้องรับแขกแบบชิลๆ เสื้อผ้าก็ไม่ซัก ตีเนียนนไปเรื่อยตามประสาเด็กดื้อด้วยหวังว่าวันอาทิตย์พี่ชายคนดีจะซักให้เหมือนทุกครั้ง


ฉันมันพวกแผนสูงตลอดนั่นแหละ...


คิดแล้วฉันก็นอนเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ แล้วตอนนั้นเองที่อยู่ๆ ไฟในบ้านก็หม่นลง บรรยากาศอึมครึมเหมือนหลอดไฟเสื่อมคุณภาพ หรือหลอดไฟหมดอายุถึงเวลาต้องเปลี่ยนใหม่แล้ว


หลอดไหนเสื่อมแล้วเนี่ย


ฉันพูดกับตัวเองแล้วลุกขึ้นแล้วก็เดินหาหลอดไฟที่ผิดปกติ เพื่อที่จะได้ไปหาซื้อหลอดไฟมาเปลี่ยนได้ถูก แต่เดินหาไปมากลับพบว่าหลอดไฟไม่ได้เสื่อมสภาพหรืออะไรเลย ทว่าที่ไฟหม่นลง เพราะมีใครบางคนไปหรี่ไฟให้อ่อนลง


แต่ตอนนี้นอกจากฉัน ก็ไม่มีใครอยู่บ้านนี่?


ฉันเริ่มรู้สึกไม่ดี ในหัวสงสัยว่าอันเซลมาแกล้งรึเปล่า แต่พอไปดูที่ลานจอดรถ ปรากฏว่าไม่มีรถของอันเซล รถของพี่โอเรนแน่นอนว่าไม่อยู่ที่นี่ สรุปคือฉันอยู่ที่นี่คนเดียวจริงๆ


แล้วใครหรี่ไฟ?


หรือมีคนแอบเข้าบ้าน...


สุดท้ายฉันก็ค่อยๆ ย่องไปยังสวิชต์ไฟ แล้วเดินตามทางไปเรื่อยๆ เพื่อหาตัวคนบุกบ้าน จนกระทั่งเห็นรอยเลือดประหลาดบนพื้น


หยดเลือดสีแดงบนกระเบื้องหินอ่อนสีขาวมองดูแล้วสยดสยอง จนน่าสงสัยว่ามันเป็นโจรประเภทไหนกันที่กล้าแอบบุกเข้ามาในบ้านหลังนี้ด้วยสภาพเลือดโชก จนเลือดไหลหยดตามพื้นแบบนี้


ฉันเดินตามรอยหยดเลือดขึ้นไปเรื่อยๆ จนขึ้นไปถึงชั้นสอง ก็เห็นว่าประตูห้องของตัวเองเปิดแง้มไว้อยู่ ทั้งยังมีรอยเลือดหยดเข้าไปในนั้นด้วย


ห้องฉัน...


โจรนั่นเข้าห้องฉัน!


คิดได้แบบนั้นฉันก็รวบรวมพลังให้พร้อมปล่อยคลื่นความหนาว ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง แต่ก่อนที่จะได้มองเห็นใครในห้อง ฉับพลันนั้นเองไฟทั้งบ้านก็ดับ ทุกอย่างมืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็น


ฉันพยายามจะหาสวิตช์ไฟให้เร็วที่สุด แต่ปรากฏว่าไม่ว่าจะกดยังไงระบบไฟฟ้าก็ไม่ทำงาน


ซวย!


คิดด้วยความตกใจแล้วฉันก็รีบคลำทางเพื่อลงไปชั้นล่าง เพราะทิ้งโทรศัพท์เอาไว้ที่โซฟาข้างล่าง ตอนนี้ฉันต้องไปเอาโทรศัพท์มาจะได้เปิดโหมดไฟฉาย แล้วใช้ส่องแสงสว่างให้ตัวเอง


ทว่าก่อนที่จะได้ก้าวเดินไปไหน ตอนนั้นเองที่มีเสียงประตูห้องปิดดัง ปัง


มีคนเข้ามา...


ฉันยืนนิ่ง พยายามรวบรวมพลังความหนาวเอาไว้ที่มือ เตรียมปล่อยสุดพลังถ้าพบอะไรน่าสงสัย แต่ในวินาทีที่กำลังตั้งสมาธิ ก็พลันมีเสียงลมหายใจดังแผ่วผ่านหู ก่อนจะมีมือหนาคว้าร่างฉันเข้าไปกอดแน่น


ปล่อยนะ!” ฉันตะโกนพร้อมกับพยายามจะใช้พลังจัดการ ทว่าก็มีเข็มบางอย่างแทงเข้าที่คอ จากนั้นอยู่ๆ พลังของฉันก็หายเกลี้ยง เรี่ยวแรงก็หายไปทันที


ยานั่นทำให้เรี่ยวแรงของฉันหมดไปดื้อๆ อย่างรวดเร็ว


เจ้าโจรนี่...


โหดเกินไปแล้ว


ฉันคิดอย่างหมดเรี่ยวแรง จากนั้นก็รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นของโจรกระทบที่ใบหู มือหนาของเขาจับเส้นผมของฉันรวบขึ้นแล้วปัดไปไว้ด้านข้าง เพื่อเผยต้นคอฉัน


ไม่รู้จะทำอะไร แต่ใจไม่ดีเลยสักนิด...


จะทำอะไรน่ะ ฉันถามแบบมึนๆ เพราะตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะไม่ไหวกับฤทธิ์ยาที่โดยฉีดมากขึ้นแล้ว ไม่มีแรงจะต่อต้านเลยจริงๆ แรงจะยืนยังแทบไม่เหลือเลยตอนนี้


ง่วง มึน สับสน


ฉันกำลังจะหมดเรี่ยวแรงและปล่อยให้ตัวเองโดนโจมตีแบบไม่สามารถป้องกันตัวเองได้...


มือของโจรกอดร่างของฉันไว้แน่นมากขึ้น แผ่นหลังของฉันสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจนร้อน จากแผ่นอกกว้างที่แนบชิด แถมเพียงแค่สัมผัสฉันก็ยังรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่น่ากลัวของอีกฝ่ายด้วย


ฉันพยายามหันมองไปหาคนข้างหลังพร้อมพูดขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะ


เขาแค่นหัวเราะแบบชั่วร้ายครั้งหนึ่ง ในความมืดฉันเห็นดวงตาสีฟ้าใสของเขาเปล่งประกาย ดวงตาคู่นั้นมันเป็นดวงตาที่ฉันคุ้นเคย ดวงตาของคนที่ฉันควรกลัว


พี่ชาย...


พี่โอเรน ฉันพูดขึ้นมาแบบอ่อนแรง ในใจนึกยินดีที่คนที่ทำร้ายฉันไม่ใช่โจรน่าเกลียด แต่เป็นพี่ชายสุดหล่อ


พี่เขามองฉัน มือหนึ่งกอดร่างฉันแน่น ในขณะที่อีกมือหนึ่งเอื้อมมาไล้ลูบแก้มของฉัน มันเป็นสัมผัสที่ไม่อ่อนโยน แถมยังชวนขนลุกแปลกๆ โดนเฉพาะเมื่อการไล้แก้มของพี่เขาทำให้มีรอยเลือดติดใบหน้าฉัน จากนั้นมือของพี่เขาก็หยุดด้วยการจับคางของฉันไว้แน่น


ผีดิบพี่ชาย?


เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะพูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า ตอนนี้ฉันไม่ใช่พี่โอเรน แต่เป็นพี่ชายผีดิบที่กำลังจะกินเนื้อน้องสาว ระหว่างที่พูดใบหน้าของเขาก็เริ่มซุกไซ้ซอกคอเพื่อสูดดมกลิ่นของเหยื่ออย่างแนบชิด สันจมูกของพี่เขาไล้ไปโดนจุดไหน ก็ทำเอาขนฉันลุกเพราะตอนนี้สมองรู้ดีว่าพี่ชายผีดิบกำลังกินเนื้อฉันแล้ว


ฉันไม่รอดแล้ว...


กลิ่นหอมน่ากินสมกับเป็นเด็กดื้อ เพราะเด็กดื้อมักจะอร่อย พี่เขาพูดอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงแหบพร่าชวนให้หวาดเสียวหัวใจ ฉับพลันนั้นเองฉันก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคอ


กลิ่นเลือดหวานคลุ้งโชยออกมา เมื่อพี่เขาฝังเขี้ยวที่สามารถฉีกกระชากเนื้อของฉันออกได้เป็นส่วนๆ ลงบนต้นคอที่แสนบอบบาง ส่วนมือของเขาก็กอดร่างฉันแน่น เพื่อป้องกันไม่ให้ฉันหนีไปไหนได้


หมดทางสู้แล้ว...


ริมฝีปากของพี่เขากัดลิ้มชิมรสฉันจากต้นคอสักพัก ก็เลื่อนขึ้นไปยังใบหูที่แสนอ่อนไหว ซึ่งเพียงแค่พี่เขาขบใบหูด้วยเขี้ยวแหลมๆ พร้อมกับบีบต้นแขนของฉันแน่น ก็ทำเอาฉันหลุดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวจับใจ


หลังจากนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองโดนกัดตรงไหนบ้าง แต่ต้นคอต้นแขนโดนกัดจนเจ็บระบม ทั้งยั้งรู้สึกถึงเลือดที่กำลังซิบออกจากบาดแผลของเขี้ยวแหลม


ผีดิบพี่ชายกัดกินฉันแบบไร้ซึ่งเมตตา แรงกัดและเขี้ยวแหลมของเขาไม่ใช่สิ่งที่ฉันควรจะท้าทายเล่นได้เลยสักนิด


ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ


ลองพยายามสิ พี่จะให้โอกาสสักครั้ง พี่เขาพูดด้วยน้ำเสียงโหดๆ ก่อนที่มือแข็งแกร่งที่กอดร่างฉันไว้จะปล่อยพันธนาการออก เพื่อให้ฉันได้พยายามจะหนีจากเขา แต่ก่อนที่ฉันจะไปก็ไม่วายก้มมากระซิบที่ข้างหูว่า แต่ถ้าหนีไปไม่ได้ จะต้องได้รับโทษหนักว่าเดิม


ด้วยความมึนงงจากฤทธิ์ยาประหลาด และความกลัวจับใจ ฉันก็รีบพยายามวิ่งหนีไปด้วยแรงเท่าที่มา ทว่าสุดท้ายก็วิ่งไปชนกับเตียงเพราะมองไม่เห็นทาง จึงล้มลงหน้ามุดเตียง หมดท่าโดยสิ้นเชิง


ในวินาทีนั้นยังไม่ทันได้พลิกตัวกลับ ผีดิบพี่ชายก็เดินมาคร่อมร่างฉันไว้ ร่างแข็งแกร่งของพี่เขาทาบอยู่บนตัว ฉันไม่สามารถขยับไปไหนได้อีก ได้แต่ตกอยู่ภายใต้ความยิ่งใหญ่ของผีดิบพี่ชายที่ไม่สามารถต่อต้านได้


พี่ชายนั้นยิ่งใหญ่เกินใคร...


ฉันมองไม่เห็นว่าพี่เขากำลังทำอะไร เพราะนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง แต่ตอนนี้รับรู้ถึงมือใหญ่แข็งแกร่งของพี่เขาปัดผมของฉันออกจากเรือนกาย เพื่อเผยต้นคอและแผ่นหลังของฉันที่กำลังสั่นสะท้าน


พี่เขาก้มลงมากระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้หวาดกลัวจับหัวใจ กลัวตอนนี้มันก็สายไปแล้ว... คาริน


พี่ชาย...


ฉันยังไม่ทันพูดจบ ก็รับรู้ถึงไออุ่นของร่างหนาที่แนบชิดเข้ามาใกล้ สันจมูกของพี่เขาไล้ตั้งแต่ต้นคอของฉันลงมาจนถึงแผ่นหลัง ทุกการเคลื่อนไหวเชื่องช้าแต่กลับน่ากลัว ทำเอาหัวใจของฉันเต้นกระหน่ำทุกวินาทีที่ผิวกายสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ท้องไส้เสียววาบ เพราะไม่รู้ว่าผีดิบพี่ชายจะกัดกินฉันจากตรงไหนอีก


ในเมื่อหนีไม่ได้ ก็ต้องรับโทษ ผีดิบพี่ชายกล่าวแล้วก็หัวเราะในลำคอ


ฉันหลับตาพริ้มอย่างไม่มีทางสู้ เพราะตอนนี้กำลังใกล้หมดสติแล้ว แต่ก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างจะปิดสนิท ผีดิบพี่ชายก็จัดฉันยกใหญ่ ฝังเขี้ยวแหลมลงบนผิวหนังอ่อนโยนของฉันอย่างรุนแรง ความเจ็บแปลบที่วาบขึ้นมาทำให้หลับไม่ลง สติสตางที่กำลังหายก็กลับมา เพื่อรับกับความเจ็บปวดของโทษทัณฑ์ที่เขามอบให้


คมเขี้ยวใหญ่ของเขาขบกัดใบหู ก่อนจะเคลื่อนกัดลงมายังต้นคอ ผ่านไปสักพักพี่เขาก็ถอนเขี้ยวออก แล้วเคลื่อนริมฝีปากไล้ลงมาตามแผ่นหลัง คล้ายกำลังหาตำแหน่งที่รสชาติของเนื้อน่าจะอร่อยที่สุด


สัมผัสแผ่วเบาชวนหวาดเสียวของผีดิบพี่ชายชวนให้ฉันกลัวจนตัวสั่นไหวไปทั้งร่าง ก่อนที่อยู่ๆ พี่เขาจะกัดลงมาตรงเนินไหล่ ทำเอาสะดุ้งจนเผลอร้องออกมาด้วยความตกใจระคนเจ็บปวด ระหว่างนั้นมือหนาของพี่เขาลูบแผ่นหลังของฉันเบาๆ ราวกับปลอบโยน ทว่าสุดท้ายพี่เขาก็ถอนเขี้ยวออก แล้วเปลี่ยนตำแหน่งไปกัดยังเนินไหล่อีกข้าง ก่อนจะฝังคมเขี้ยวหนาลงไป แล้วขย้ำราวกับหิวหระหายเนื้อ


ฉันสะดุ้งตกใจต่อการโดนทำโทษ แต่ก็ไม่มีแรงขยับหนีอีกแล้ว


การโดนพี่ชายกินทำให้ฉันหมดพลังต่อต้าน การกัดแต่ละครั้งทั้งรุนแรงแรง น่ากลัว และเต็มไปด้วยความหิวกระหายอย่างแรงกล้า


ทว่า...


สัมผัสตอนโดนกัดมันกลับชวนเคลิ้ม ทั้งที่มันก็เจ็บปวดมากเสียอย่างนั้น


ฉันกัดนิ้วของตัวเองแน่น เพื่อห้ามไม่ให้ตัวเองร้องออกมา ก่อนจะพูดด้วยเสียงหวาดหวั่นว่า ปะ... ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ ผีดิบพี่ชาย


ฉันได้ยินเสียงพี่เขาหัวเราะ มือหนาพลิกร่างของฉันด้วยความแรง เพื่อให้ฉันหันหน้ามาเผชิญหน้าเขา จากนั้นในความมืดฉันก็เห็นว่าพี่เขากำลังยกยิ้มแบบพวกวายร้ายที่น่าเกรงขาม


ผีดิบพี่ชาย~


ฉันกำลังจะโดนกินอีกแล้วใช่ไหม


เด็กดื้อต้องโดนทำโทษ จนกว่าจะปรับปรุงตัว


หนู...


ฉันยังไม่ทันพูดอะไร ผีดิบพี่ชายก็โน้มตัวลงมา แล้วกัดลงไปบนต้นคอของฉันอักครั้ง แรงครั้งนี้ทำให้ฉันถึงกับส่งเสียงร้องออกมาดังลั่น ฟันของเขาขบกัดเนื้อของฉันแน่น จนรู้สึกราวกับผิวหนังจะฉีกออกจากัน


การโจมตีของพี่ชายมันหนักหนามาก ทั้งฤทธิ์ยานั่นก็ทำให้มึน สุดท้ายฉันก็หมดสติไป...


พอรู้สึกตัวอีกครั้ง ฉันก็พบว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นกระหน่ำ ผิวหนังของฉันร้อนฉ่าราวกับคนเป็นไข้ และสิ่งแรกที่ฉันเห็นตอนลืมตาขึ้นมาก็คือ ภาพของพี่โอเรนที่กำลังกดรีโมต เพื่อลดระดับแอร์ในห้อง


พี่โอเรน ฉันพูดแล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากพบว่าเมื่อครู่เป็นเพียงความฝันเท่านั้น


ฉันไม่ได้โดนผีดิบพี่ชายกินจริงๆ


แต่... ฮือออ


ฉันกลัวแล้ว ไม่ดื้อแล้ว ผีดิบพี่ชายอย่าลงโทษหนูเลย~


พี่โอเรนหันมามองฉัน ก่อนจะพูดว่า คาริน ไหนๆ ก็กลับบ้านมาแล้วซักผ้าให้หน่อยได้ไหม วันนี้พี่ต้องไปทำงาน ส่วนอันเซลต้องพาจูเนียร์ไปหาหมอฟัน ตอนนี้มีเธอว่างคนเดียว


ฉันโดนผีดิบพี่ชายจัดการไปเสียขนาดนั้น คิดเหรอว่าจะกล้าขัดขืน


ฉันพยักหน้ารับแต่โดยดี ค่ะ


พี่ชายเห็นฉันเป็นเด็กดีผิดปกติจึงเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เดินมาลูบหัวฉันเบาๆ ทว่าสัมผัสของพี่เขากลับทำให้ฉันนึกถึงสิ่งที่เกิดในฝัน


ตอนที่พี่เขาจับฉันมากัดกินเนื้ออย่างหิวกระหาย...


พี่เขาพูด ถ้าอย่างนั้นก็ไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตา อาหารเช้าใกล้เสร็จแล้ว จูเนียร์กำลังทำอยู่


ค่ะ


จากนั้นฉันก็ไปล้างหน้าล้างตา เพื่อปลุกให้ตัวเองตื่นจากฝันร้าย


จากนั้นมื้อเช้าของพวกเราสี่คนพี่น้องก็ดำเนินไปตามปกติ พี่น้องคุยกันรักใคร่กลมเกลียว จนกระทั่งทุกคนทานอาหารเช้าเสร็จ และต้องแยกย้ายกันออกไปทำธุระนอกบ้าน


ก่อนไปทำงาน พี่โอเรนหันมามองหน้าฉัน ก่อนจะบอกด้วยสีหน้าจริงจังแกมดุว่า อย่าให้พี่กลับมาแล้วเห็นว่าผ้ายังเต็มตระกร้านะคาริน ไม่งั้นพี่ไม่ปล่อยไว้แน่


ฉันทำหน้างอแง หนูไม่ได้ดื้อขนาดนั้นสักหน่อย


พี่โอเรนยิ้มกับลูกอ้อนของฉัน ก่อนจะยื่นมือมาดึงจมูกฉันด้วยความมันเขี้ยวแล้วกล่าว คารินเด็กดื้อขนาดนี้ ยังกล้ามาบอกว่าตัวเองไม่ดื้ออีก


พอพี่เขาปล่อยจมูกน้อยๆ ของฉันออก ก็เปลี่ยนมาจุ๊บหน้าผากลาตามปกติ จากนั้นก็ออกไปทำงานตามสไตล์พี่ชายเดี่ยวน้องสามที่น่านับถือ


พอพี่เขาไปแล้วฉันก็เดินไปล้างจานในบ้าน ก่อนจะเดินไปที่ตระกร้าผ้าที่กองล้น เพราะมีทั้งเสื้อผ้าของพี่ชาย ของอันเซล ของจูเนียร์ และของฉันที่ดองมาหนึ่งอาทิตย์


ทำดีไหมนะ?” ฉันถามตัวเองด้วยความสงสัย


ความจริงฉันก็กลัวพี่ชายนะ


แต่...


บทลงโทษของพี่เขากำลังทำให้ฉันคิดหนักว่าจะซักผ้าดีไหม?


***************


เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเป็นเด็กดื้อกันนะ ผ้าต้องซักด้วยรู้ไหม 5555

อย่าดื้อกับพี่ชาย ไม่อย่างนั้นผีดิบพี่ชายจะเข้าฝัน 5555


ย้ำๆๆๆๆ ตอนนี้แต่งเล่นๆ ตามคำเรียกร้องเท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้องเรื่องเด้ออออ


แล้วเจอกันตอนหน้าในตอนหลักน้าาาา 555

ปล.ใครชอบตอบพิเศษกดหัวใจให้ไรต์รูู้น้า เผื่อจะปล่อยผีดิบเจ้าขาวมาด้วย 555555


ลาด้วยผีดิบแมวที่ชอบทำโทษเวลาไรต์ไม่สนใจ แง๊~~~





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 921 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #8384 ชิน เรย์ (@chin-rei) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:40
    คารินนนนนน เป็นเรา เราจะไม่ซักหรอกน้าาาาา อนยากเจอผีดิบพี่ชายยยยยย
    #8384
    0
  2. #8368 + SaiChil + (@parkchaewon00) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    แม้นางจะฝันแต่ฉันขอพายเรือบาปจร่าาาา บ้านนี้กินกับใครก็อร่อย อ๊ากกกกก
    #8368
    0
  3. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:25
    โธ่ววว เหมือนเอาเข่าตบหน้าเราตฃด้วยความฝัน 5555
    #7754
    0
  4. #5398 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:10
    เรือผีนี้ดีต่อใจยิ่ง อุ้วๆๆๆ
    #5398
    0
  5. #5103 CHISAWA (@anchalee_anchale) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:20
    #ทีมเรือผีหนักมาก
    #5103
    0
  6. #5045 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    หนูเปงเด็กดื้อค้าาาา
    #5045
    0
  7. #4876 wolfgirl2 (@WolfGirl) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 05:10
    ศีลธรรมคืออัลลายยยย ม่ายรุ้วจักกกก ผีดิบพี่ชาย บันไซ!!!!
    #4876
    0
  8. #4824 ซายะจินกะ (@tean555555) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    ศิลธรรมอัลลัยไม่รู้จัก
    #4824
    0
  9. #4822 bunnybomi (@alicey) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:52
    เรามันคนบาปปป รักพี่โอเรนที่สุดดดด -////-
    #4822
    0
  10. #4819 Hubfinfin (@Hubfinfin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:24
    อยากมีอย่างนี้บ้างจังงงงง#พี่ชายผีดิบ
    #4819
    0
  11. #4715 Phimsamon (@Phimsamon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 21:10
    กรีดดดด#อยากมีพี่ชายผีดิบบ้าง
    #4715
    0
  12. #4634 AHCIN_NOS (@AHCIN_NOS) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 12:46
    งุ้ยยยยยย นึกภาพตามแล้วเลือดกำเดาจะไหล อร้ายยยยย><
    #4634
    0
  13. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 01:36
    ความคิดเราบาปเหมือนกันเลยเจ๊คาริน
    #4460
    0
  14. #4459 ikmzksskOO (@ikmzksskOO) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 01:09
    >\\\\\< ชอบบบบทำไมชอบ!!!
    #4459
    0
  15. #4455 Princess oF Fire (@fireprincess) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:02
    ย้ายเรือจากอีวานมาชั่วคราวค่ะ 55555
    #4455
    0
  16. #4454 bb_25513 (@bb_25513) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:59
    ตรูบาปของแท้จ้าาาาาาา
    #4454
    0
  17. #4453 Menight * (@menight) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:36
    ยอมล้าวววววววววว
    #อยากมีพี่ชาย
    #4453
    0
  18. #4450 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:38
    บาปตรงไหน ไม่ใช่สายเลือดนี่นาาา //โดนตบ
    #4450
    0
  19. #4449 F I R S T. (@bamKW) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:35
    เรือบาปมาแล้ว...ขามีสองข้างเหยียบมันทั้งสองเรือเนี้ยแหละ!!//ไม่ซักแล้วผ้า เอือกกก
    #4449
    0
  20. #4448 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:58
    ถ้าไม่ซักผ้าแล้วโดนแบบนี้อะนะ...
    ไม่ซักผ้าดีกว่า~ ฟิ้ว~ //โยนตะกร้า
    #4448
    0
  21. #4447 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:52
    มันเป็นเพียงความฝัน~
    #4447
    0
  22. #4446 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:04
    ...อยากดองผ้าไว้บ้างจัง //เอาแขนเสือเช็ดน้ำลาย
    #4446
    0
  23. #4445 newmable (@newmable) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 19:35
    ผีดิบบันไซ~~อะเฮือกกก-.,-
    #4445
    0
  24. #4444 ..miran.. (@miranti) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 19:23
    <p>พร้อมลงเรือคนบาปได้ทุกเมื่อ มาอีกได้ไหมค่ะ -.,-</p>
    #4444
    0
  25. #4442 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:45
    นุ้งแมวน่ารักกก สรุปคือความฝันงั้นรึ เสียดายยย
    #4442
    0