O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,970 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,369 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,780

    Overall
    348,970

ตอนที่ 32 : (3) บทที่ 26 : ต่อหน้าต่อตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 988 ครั้ง
    20 เม.ย. 61


บทที่ 26

ต่อหน้าต่อตา







            ช่วงเวลาตอนปิดเทอมผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงวันสุดท้ายก่อนจะเปิดเทอมจนได้


            ทำไมเวลาเดินเร็วแบบนี้...


                ฉันกับอันเซลตื่นเช้ามาวันนี้ก็พากันยืนจ้องบ้านตาละห้อย ใจไม่อยากออกจากบ้านหลังนี้เลยสักนิด เพราะช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดก็คือการได้อยู่บ้านกับครอบครัวอย่างพร้อมหน้า


ลองคิดภาพที่อีกไม่นานหลังจากนี้จะไม่ได้เห็นสิ...


ตื่นมาตอนเช้าตรูได้กลิ่นอาหารฝีมือพี่ชาย ตอนสายๆ ก็ช่วยกันแบกตระกร้าเสื้อผ้าที่ซักแล้วไปตากช่วยน้องชายคนเล็กสุดขยันที่หลังบ้าน ตอนเที่ยงนอนกลางวันในห้องรับแขก บ่ายๆ มาก็ออกไปหาเล่นกีฬากันที่สนามแถวบ้าน ตกเย็นก็ไปซุปเปอร์มาร์เก็ต เลือกซื้อของไปทำมื้อเย็น ดึกดื่นค่ำคืนมาก็ดูหนังโปรดด้วยกัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน


ทุกวันนี้ทุกอย่างมันดีมากแล้ว ไม่อยากเปลี่ยนอะไรมันเลย...


ทว่าหน้าที่ติดหลังก็ทำให้ฉันกับอันเซลไม่มีทางเลือก สุดท้ายในวันนี้พวกเราจึงต้องนั่งเก็บของใส่กระเป๋าเงียบๆ ในห้องนอน เพื่อเตรียมตัวไปเรียนต่อในระดับมหาลัยที่อคาเดมี่ซีโร่ซึ่งอยู่ห่างไกลจากบ้าน


                อคาเดมี่ซีโร่เป็นมหาวิทยาลัยศูนย์กลางความรู้ของทั่วโลก ถูกสร้างขึ้นมาตาม สนธิสัญญาซีโร่ ว่าด้วยการสงบศึกเพื่อร่วมพัฒนาสังคมในเขตซีโร่ ซึ่งเป็นเขตที่ไม่มีประเทศไหนปกครองตายตัว แต่ผลัดเปลี่ยนอำนาจกันตามวาระกำหนด


เขตซีโร่เป็นศูนย์กลางดินแดนที่เชื่อมสามประเทศใหญ่เข้าด้วยกัน ทิศเหนือติดเขตประเทศแอสคิวเนีย ทิศตะวันตกจรดทิศใต้ติดเขตประเทศในเครือจักรภพของประเทศอาไชน์ ส่วนทิศตะวันออกติดเขตของประเทศอัสเทีย และด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์ที่ถูกล้อมรอบด้วยประเทศใหญ่ เขตซีโร่จึงกลายเป็นเขตกันชนของสามประเทศไม่ให้ปะทะกัน โดยมีสนธิสัญญาซีโร่ควบคุมดูแลความเรียบร้อย


                ตามกฎของสนธิสัญญาได้มีการระบุให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยที่เขตซีโร่ เพื่อใช้เป็นศูนย์รวมความรู้ของแต่ละประเทศ ซึ่งอีกนัยก็ถือเป็นสัญลักษณ์ความร่วมมือกันของสามประเทศใหญ่ ทำให้ทุกปีแต่ละประเทศจะต้องส่งนักศึกษาเข้าไปเรียนร่วมกันในมหาลัยแห่งเขตซีโร่ แต่รู้จักกันในชื่อ อคาเดมีซีโร่ มากกว่า โดยในแต่ละปีจะมีคนถูกเลือกให้เข้าไปศึกษาแค่ราว ๆ 300 คนเท่านั้น


                ฉันกับอันเซลโชคดีมากสุดๆ มั้ง ที่ได้รับการคัดเลือกจากนักเรียนนับแสน...


                วันสุดท้ายก่อนต้องจากกัน พี่โอเรนก็มาช่วยฉันตรวจกระเป๋ากันพลาดลืมของ นั่งอยู่บนพื้นห้องเย็นๆ ช่วยฉันพับและเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าให้เป็นระเบียบ และหลังจากที่พี่โอเรนช่วยดูของในกระเป๋าเสื้อผ้าของฉันแล้ว อยู่ ๆ ก็ขอตรวจดูมือถือเสียอย่างนั้น


                คารินโตเป็นสาวแล้ว แอบคุยกับหนุ่มหลายคน พี่อยากรู้หมดทุกอย่าง


                ฉันยิ้มก่อนจะพยักหน้าอย่างไม่มีลับลมคมใน จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมายื่นให้พี่เขาเช็คดูตามสบาย พี่โอเรนเปิดดูทั้งข้อความ การโทรออกและโทรเข้า รวมถึงโพสต์ในโซเชียลเน็ตเวิร์คทุกอย่างของฉัน


                มนุษย์พี่ชายกำลังหวงน้องนี่มัน...


น่ากอดเหลือเกิน~


                ฉันคิดแล้วก็พุ่งเข้ากอดเอวพี่โอเรน ส่วนคางก็วางไว้บนไหล่แข็งแรงของพี่ชาย สายตามองใบหน้าของพี่โอเรนตอนขมวดคิ้วมุ่นขณะอ่านข้อความที่ฉันคุยตอบกับหนุ่มๆ ที่มาจีบด้วยความเครียด


                ข้อความมากมายแม้ทำให้พี่ชายเครียด แต่ก็ยังไม่มีหนุ่มคนไหนมีท่าว่าจะจีบฉันติด พี่โอเรนจึงวางใจเลื่อนผ่านไปได้อย่างไม่ติดใจอะไร


            จนกระทั่ง...


                เบอร์ต่างประเทศ สัญญาณจากต่างประเทศ วิดีโอคอลคุยกัน 3 ชั่วโมง... ใคร?” พี่โอเรนเอ่ยถามก่อนจะชูหน้าจอที่เป็นข้อความแชทของฉันกับอีวาน ซึ่งมีหลักฐานว่าเคยวิดีโอคอลกันถึง 3 ชั่วโมงอยู่ด้วย


                ฉันตอบไปตามความจริงอย่างไม่คิดปิดบัง อีวาน โอดอนเนลล์ ค่ะ


                นักเรียนแลกเปลี่ยนเมื่อ 3 ปีก่อน ลูกชายของรัฐมนตรีกระทรวงภาษีของสาธารณะรัฐแอสคิวเนีย พี่โอเรนพูดด้วยความครุ่นคิด ก่อนจะหันหน้ามามองฉันแล้วส่ายหน้าให้ช้าๆ


            ไม่จำเป็นต้องพูด ฉันก็เข้าใจสิ่งที่พี่เขาต้องการบอก...


                ฉันพยักหน้ารับ ก่อนจะกอดเอวพี่โอเรนแน่นกว่าเดิมแล้วบอกว่า แค่เพื่อนกันค่ะ หนูไม่คิดเกินเลยกับเขาหรอก


                แล้วเขาล่ะ?”


                คิดว่า... คงไม่คิดเกินเลยเหมือนกัน ฉันเดาสุ่มไป เพราะไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แม้อนาคตเขาจะรักฉัน แต่นั่นไม่ได้บอกว่าปัจจุบันมันคืออะไร


                แต่คุยกัน 3 ชั่วโมง?”


                ก็แค่คุยไปเล่นๆ พอดีไม่ได้เจอกันมาตั้ง 3 ปี... มันก็เท่านั้นค่ะ ฉันยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตัวเอง เพื่อความสบายใจของพี่ชาย


แต่เอาตามตรงฉันไม่รู้ใจของอีวานเลย...


                พี่โอเรนถอนหายใจจากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงว่า คาริน... สิ่งที่ทำให้คนเราเจ็บปวดได้ง่ายมากที่สุดคือหัวใจ แต่พี่ก็ไม่อยากจะบีบบังคับอะไรคาริน แต่ว่า... อีวาน โอดอนเนลล์คือบุคคลสำคัญของสาธารณะรัฐแอสคิวเนีย สถานะของเขาจะทำให้คารินเจอแต่เรื่องน่าปวดหัว พี่อยากให้คารินคิดให้ดีถ้าจะสนิทกับเขา อย่างน้อยก็ต้องมั่นใจว่าเขาเป็นคนดีจริงๆ และจะไม่มีวันพาคารินไปทำเรื่องเสื่อมเสีย


            พี่โอเรนเป็นห่วงฉันมาก...


                หนูเข้าใจค่ะ ฉันพูดแล้วก็กอดพี่โอเรนแน่นขึ้นกว่าเดิม หน้าเริ่มมุดไปหนุนแขนของพี่ชาย ส่วนหัวก็นึกไปถึงภาพในอนาคตที่พี่เขาจะกลายเป็นวายร้าย จากนั้นฉันก็พูดสัญญาว่า พี่โอเรน... ไม่ว่ายังไงหนูก็จะอยู่กับพี่นะ


                พี่โอเรนเลิกคิ้วกับลูกอ้อนแปลกๆ ของฉัน อยู่อะไร ตอนนี้ก็อยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอ


                หมายถึงอยู่กับพี่ชายตลอดไปเลย


                มือของพี่ชายยื่นมาบีบจมูกเล็กๆ ของฉัน พูดอะไรแบบนั้น อยากขึ้นคานโสดไปตลอดชีวิตรึไง ถึงได้อยากอยู่กับพี่ชายตลอดไป


                ก็ถ้าหนูไม่เจอใครดีกว่าพี่ชาย หนูก็จะเกาะแกะพี่ ให้พี่เลี้ยงดูตลอดไปเลย ฉันอ้อนแล้วก็ไถหัวกับแขนพี่ชาย อยากจะมีพี่ชายให้อ้อนแบบนี้ตลอดไปที่สุดเลยจริงๆ น้า


                คำพูดและท่าทางของฉันอาจจะดูเล่น


แต่...


ฉันหมายความตามที่พูดจริง ๆ นะ หัวใจของฉันกลัวเหลือเกินว่าถ้าในวันหนึ่ง เมื่อพี่เขากลายเป็นวายร้ายไปแล้ว พี่เขาจะไม่อบอุ่นกับฉันแบบนี้อีก


โตขนาดนี้แล้ว คารินยังอ้อนพี่ไม่อายคนอื่นรึไง


พูดเป็นเล่นไป... ของแบบนี้ต้องอายด้วยเหรอ?


อายอะไรกัน พี่ชายหนูออกจะหล่อ ฉันพูดแล้วก็ยิ้มเผล่ คนต้องอิจฉาตาร้อน


พี่โอเรนหัวเราะ จริง ๆ เลยนะคารินตัวแสบ


ฉันหัวเราะก่อนที่สักพักจะเงยหน้ามองพี่เขาด้วยความจริงจัง ดวงตาจดจ้องดวงตาสีฟ้านิ่ง ก่อนจะพูดอย่างแผ่วเบาว่า แต่หนูพูดจริงนะคะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หนู... อยากจะกอดพี่โอเรนตลอดไป


พี่โอเรนคงเห็นความจริงจังในสายตาของฉัน จึงเอื้อมมือมาลูบหัวฉัน ดวงตาสีฟ้าคู่สวยส่อแววเห็นใจ จากนั้นพี่เขาก็พูดอย่างอบอุ่นว่า พี่ก็อยากดูแลคารินแบบนี้ตลอดไปเหมือนกัน


ฉันปล่อยอ้อมกอดออก แล้วยื่นนิ้วก้อยไปเบื้องหน้าพี่ชาย


สัญญากับหนูได้ไหมคะว่า... ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หรือจะเกิดอะไรขึ้น พี่โอเรนจะเป็นพี่ชายของหนู แล้วก็อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้หนูกอดและเกาะในอนาคต


พี่ชายส่ายหัวให้ลูกอ้อนลูกมั่วของฉัน ก่อนจะพยักหน้ารับพร้อมยื่นนิ้วมาเกี่ยวก้อยสัญญาพร้อมกับพูดว่า สัญญาจากหัวใจของพี่ชาย พูดจบพี่เขาก็โน้มหน้ามาจุ๊บหน้าผากของฉันเพื่อยืนยันสัญญานั้น


คำพูดสัญญาของพี่โอเรนทำให้ฉันมีกำลังใจต่อสู้ชีวิตต่อไป


อย่างน้อยก็เพื่อ...


ให้ฉันได้กอดพี่ชายมากเท่าไหร่ก็ได้แบบนี้ตลอดไป~













 

และแล้ววันเดินทางก็มาถึงในที่สุด...


พี่โอเรนตัดสินใจจะไปส่งฉันกับอันเซลถึงหน้ามหาลัย พวกเราทั้งสี่จึงออกจากบ้านกันตั้งแต่เช้า เพื่อเดินทางไปยังเขตซีโร่พร้อมกัน ก่อนขึ้นรถไฟฟ้าความเร็วสูงไปยังสถานีปลายทางซีโร่ พวกเราต้องพาพีโน่ไปยังโรงแรมสัตว์เลี้ยงก่อน เพราะรถไฟฟ้าไม่อนุญาตให้นำสัตว์เลี้ยงขึ้นไป


การจากลากับพีโน่... ทำให้อันเซลเศร้าตั้งแต่ยังไม่ออกจากเมืองกันเลยทีเดียว


เมื่อถึงเวลาเดินทาง พวกเราก็ไปนั่งตามตำแหน่งที่นั่งบนตั๋ว จากนั้นสิบนาทีรถไฟฟ้าก็พร้อมออกเดินทาง รถเคลื่อนออกจากเมืองที่แสนคุ้นเคยผ่านไปยังเมืองที่เริ่มแปลกตาทุกที


ขนาดยังไม่ไปถึงไหนก็ยังคิดถึงบ้านเลย ฉันพูดในขณะที่พวกเราทั้งสี่นั่งอยู่บนรถไฟฟ้าความเร็วสูงแล้ว


แต่ถึงแม้พวกเรากำลังเศร้าที่ใกล้ได้จากกัน ทว่าก็ยังพากันทำหน้ามีความสุขที่สุด พวกเราช่วยกันชี้นู่นนี่ให้จูเนียร์ดูตลอดทาง จนน้องน้อยเริ่มสับสนกับตัวเองว่าจะฟังใครดี สุดท้ายก็เลยเลือกฟังทุกคนพร้อมกันแล้วก็งงไปเลย


นั่งรถไฟฟ้าความเร็วสูงจากตัวเมืองอัพไซด์ดาวน์ ทาวน์มาลงสถานีซีโร่ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 35 นาที ไม่ถือว่านานเกินไป เพราะอย่างน้อยก็เร็วกว่าไปมารีอาน่าโคสต์เยอะ แต่ถึงอย่างนั้นการกลับบ้านเสาร์อาทิตย์ก็คงทำบ่อยไม่ได้ เนื่องจากด่านตรวจคนเข้าเมืองในเขตซีโร่ค่อนข้างเข้มงวด หนึ่งบัตรผ่านเข้าออกได้มากสุดแค่เดือนละครั้งเท่านั้น


หลังจากลงรถไฟฟ้าพวกเราทั้งสี่ก็เข้าด่านตรวจ แต่ก็ใช้เวลาไม่นานนักเนื่องจากฉันกับอันเซลมีบัตรส่งตัวนักศึกษาจากทางรัฐ ส่วนพี่โอเรนกับจูเนียร์ก็เป็นครอบครัวจึงสามารถผ่านเข้าด่านมาได้พร้อมกันหมด ไม่ต้องไปสัมภาษณ์เหมือนกับนักท่องเที่ยวทั่วไป


ก้าวแรกที่พวกเราเหยียบเข้าเขตซีโร่ก็ต้องพากันเบิกตากว้าง เพราะความยิ่งใหญ่อลังการเหมือนเมืองใหญ่ ทั้งที่เขตซีโร่ไม่ใหญ่มาก แต่คงเพราะเป็นแหล่งรวมความเจริญจากสามประเทศใหญ่ พื้นที่เล็กๆ จึงเต็มไปด้วยความน่าตื่นตาตื่นใจเช่นนี้


สิ่งปลูกสร้างในเขตนี้เกือบทั้งหมดเป็นสีเทา เนื่องจากสร้างโดยใช้วัสดุปรับอุณหภูมิซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดจากประเทศอาไชน์ ส่วนรูปร่างสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นทรงเรียบสไตล์โมเดิร์น ทว่าโครงสร้างดูแข็งแกร่งตามแบบฉบับบ้านเมืองของสาธารณะรัฐแอสคิวเนีย


ที่แห่งนี้มองไปทางไหนก็เจอแต่ความเจริญทางด้านเทคโนโลยี ทว่าการตกแต่งกลับดูหรูหราฟุ้งเฟ้ออย่างเช่นราวบันไดทอง หรือหัวเสาไฟมีการแกะสลักลายดอกกุหลาย ซึ่งลักษณะการตกแต่งเยอะๆ แบบนี้เป็นลักษณะของประเทศอัสเทีย


สถานที่แห่งนี้เป็นศูนย์กลางของสามประเทศใหญ่จริงๆ...


เราสี่คนพี่น้องเดินเที่ยวกันไปตามร้านค้าในเขตซีโร่ สถานที่แห่งนี้มีอะไรแปลกตาที่พวกเราไม่เคยเห็นมากมาย จึงพากันช็อปกระจาย ฉันได้เสื้อผ้ามาเยอะแยะ แต่จูเนียร์เยอะกว่า เพราะอันเซลหยิบของเล่นพิสดารมาให้น้องชายเต็มไปหมด ไม่รู้ว่าเขาอยากเอาไปเล่นเองหรืออยากให้น้องชายเล่นกันแน่


ส่วนพี่โอเรนนั้น... ดูเหมือนวันนี้จะมาในโหมดอารมณ์ดี พี่ชายรักน้องที่สุดในโลก จึงตามใจ ป๋ามาก พร้อมเปย์ทุกอย่าง แม้จะรู้ว่าอันเซลมีจุดประสงค์ไม่ดีในการเลือกของเล่นพวกนั้น


หน้ากากที่ใส่แล้วกลายร่างเป็นซอมบี้ ผ้าคลุมใช้สวมเพื่ออำพรางตัว หรือแม้แต่แว่นตามองทะลุกำแพง


ของเล่นพวกนั้นอันเซลเหมือนซื้อไว้ใช้ทำเรื่องไม่ดี...


พวกเราพากันเที่ยวไปเรื่อยเปื่อย จนถึงช่วงเวลาใกล้เที่ยง พี่โอเรนก็พาพวกเราไปยังร้านชุดเครื่องแบบ เนื่องจากอคาเดมี่ซีโร่เป็นแหล่งรวมนักเรียนจากหลายชาติ เพื่อความกลมกลืนไม่ให้มีใครแตกต่าง ทุกคนจึงต้องใส่ชุดเครื่องแบบในการเข้าเรียนเหมือนกันหมด


ร้านชุดเครื่องแบบมีอยู่เพียงร้านเดียวผูกขาดโดยทางอคาเดมี่ซีโร่ ขนาดของร้านจึงกว้างขวางยิ่งใหญ่เหมือนเป็นห้างสรรพสินค้าขนาดย่อม เมื่อมาถึงที่นี่ฉันก็เห็นว่ามีคนที่มาซื้อชุดเครื่องแบบอยู่บ้างนิดหน่อยพอให้คึกคัก


ฉันลองมองหน้าพวกเขาเหล่านั้นคร่าวๆ ก็บอกได้เลยว่าเกินครึ่งในห้องนี้เป็นตัวละครหลักในเกม


ฮีโร่ วายร้าย แอนตี้ฮีโร่ ทุกคนรวมตัวกันที่นี่หมด...


พอได้เห็นพวกเขาหลายคนพร้อมกัน ฉันยอมรับเลยว่าตัวเองตื่นเต้นนิดหน่อย เพราะปกติจะเจอคนเหล่านี้กันคนละที่ ไปสู้กันคนละด่าน แต่พอเห็นทุกคนมารวมตัวกันแบบนี้ มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนงานรวมรุ่นใน DLC วันหยุดหรืออะไรเทือกนั้น


แล้วก็นั่น...


สายตาเฉียบคมของฉันมองเขม็งไปยังตำแหน่งหนึ่งของร้าน มีตัวละครหญิงคู่ปรับที่เป็นคู่จิ้นกันกำลังทะเลาะกันอยู่ตรงนั้นด้วย พวกเขามีฉากแบบนี้บ่อยมาก พอได้มาเห็นของจริงก็ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นขึ้น


ฮือออ


ฉันว่าทุกอย่างตอนนี้มันดีจริงๆ~


คือแบบ... มันเหมือนกับที่เคยอ่านมาในเน็ต แล้วก็ดูในอนิเมะตอนพิเศษของเกมเลย


ถึงแม้เรื่องเกมอะไรนั่นจะเป็นเพียงความฝันสำหรับฉันในตอนนี้ ทว่าความสมจริงของสิ่งเหล่านั้นก็ทำให้ฉันผู้เป็นแฟนคลับรู้สึกตื่นเต้นจริง ๆ


ฉันมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น ก่อนอารมณ์ดีใจทุกอย่างจะหดหาย เมื่อโดนน้องชายตัวแสบเขกหัวเข้าทีหนึ่ง


ไม่ใจดีกับเจ๊เลย...


อันเซลส่ายหน้าเหมือนระอาแล้วพูด เจ๊นี่มันอะไร ทำตัวอย่างกับบ้านนอกเข้ากรุง เรียกก็ไม่หัน เอาแต่มองคนอื่นตาวิบวับอยู่นั่นแหละ


แหม่... อันเซลนี่มันจอมตัดอารมณ์ของฉันจริง ๆ


ฉันกอดอกถอนหายใจ อะไรของอันเซลเล่า ไปๆ ไปซื้อชุดกัน


เจ๊ไปวัดตัวก่อนเลย พนักงานรออยู่ตรงโน้น พี่โอเรนคุยรออยู่อะ


ฉันพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปยังกลุ่มพนักงานสาว ในกลุ่มนั้นมีคนหนึ่งถือสายวัดตัว อีกคนหนึ่งถือแท็บเล็ตเช็คสต็อกสินค้า ส่วนอีกคนหนึ่งก็คุยกับพี่โอเรนและจูเนียร์เจื้อยแจ้ว


ลองๆ ฟังดูเหมือนพนักงานกำลังขายของให้พี่โอเรนซื้อเพิ่มอยู่


ไม่จีบก็ถือว่าโอเค...


การวัดตัวใช้เวลาเพียงไม่นาน พนักงานก็บอกว่าเสร็จเรียบร้อย ของจะถูกจัดเตรียมภายใน 1 ชั่วโมง คงต้องรออีกสักพักนั่นแหละ และพอฉันเสร็จเรียบร้อยก็เดินไปตามอันเซลให้ไปวัดตัวต่อ ส่วนฉันก็เดินไปดูของในร้านเครื่องแบบเล่นๆ


ร้านชุดเครื่องแบบไม่ได้ขายแต่เครื่องแบบ แต่มีสินค้าอื่นขายด้วย เช่นกระเป๋าเป้ กระเป๋าสะพายข้าง กระเป๋าถือ กระเป๋าเงิน รองเท้าผ้าใบ รองเท้าหนัง รองเท้าแตะ หรือแม้แต่ผ้าเช็ดหน้ายันผ้าเช็ดตัว


คือแบบ...


พวกเขากะจะให้ทุกอย่างเป็นตราโรงเรียนหมดเลยเหรอ?


ฉันคิดก่อนจะส่ายหัวไปมา แล้วตอนนั้นเองที่มีมือข้างหนึ่งวางลงบนไหล่ ฉันสะดุ้งเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาแตะตัวจึงตกใจเล็กน้อยตามประสา แต่พอหันหลังไปมองคนที่มาแตะไหล่ ฉันก็ต้องเบิกตากว้างตกใจกว่าเดิม


อีวาน...


คาริน่า เขาเอ่ยเรียกฉันด้วยสีหน้าดีใจ ก่อนที่มือข้างหนึ่งจะเอื้อมมากุมมือฉันไว้แล้วพูดว่า ในที่สุดก็ได้เจอกันอีกครั้ง ฉันดีใจจริงๆ


ดวงตาเป็นประกายดีใจของเขายามมองสบตา ไหนจะมือที่กำลังกุมมือฉันแน่น ในวินาทีนั้นทุกอย่างมันเหมือนภาพในละครหลังข่าว ตอนที่พระเอกกับนางเอกได้มาเจอกันอีกครั้ง


และ...


ในอีกมุมไม่ไกลนัก ภาพที่เกิดระหว่างฉันกับอีวาน มันก็เหมือนกับภาพหญิงชายวัยรุ่นที่กำลังพลอดรักกัน โดยที่พ่อแม่บังเอิญเดินมาเห็นพอดี


ใช่แล้วล่ะ...


ตอนที่อีวานกุมมือฉันแล้วพูดด้วยความยินดีนั้น มันเป็นเวลาเดียวกับที่พี่โอเรน อันเซล และจูเนียร์เดินกลับมาหาฉัน เพื่อบอกว่าวัดตัวเสร็จเรียบร้อยพอดี


คือทุกอย่างลงตัวเกินไปแล้ว!


ฉันหันไปยิ้มให้พี่น้อง สีหน้าของพวกเขานิ่งสงบเหมือนคลื่นนิ่งก่อนพายุเข้า สีหน้าแบบนั้นดูไปดูมาก็เหมือนฮาเร็มสามีที่จับได้ว่าภรรยาแอบมีชู้ต่อหน้าต่อตา


แบบนี้ทำไงต่อไปดี...


4P เลยไหม?


พี่โอเรนมองสบดวงตาอีวานนิ่ง ทำให้อีวานรีบปล่อยมือฉันออกตามมารยาท ก่อนจะหันมาทักทายพร้อมแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการให้กับพี่ชายและน้องๆ ของฉันได้รู้จัก


ท่าทางการพูดของเขาสุภาพ มีมารยาท น่านับถือ


แต่จะได้ใจพ่อตารึเปล่านี่อีกเรื่อง...


พี่ชายฉันช่วงนี้ยิ่งแต่หวงน้องสาวมากอยู่ พอมาเจอคู่กรณีที่เพิ่งวิดิโอคอลคุยกับน้องสาวเขา 3 ชั่วโมง สีหน้าก็นิ่งขรึม ก่อนที่พี่เขาจะกอดอกแล้วพูดว่า อีวาน... เพื่อนน้องสาวของฉันสินะ


ใช่ครับ ผมกับคาริน่าเคยรู้จักกันเมื่อ 3 ปีก่อน ตอนนี้ได้มาเจอกันอีกครั้งเลยรู้สึกดีใจมาก อีวานพูดด้วยน้ำเสียงนิ่มนวลสุภาพ ในดวงตาไม่มีแววหวาดหวั่นใดๆ ทั้งสิ้น


จิตใจของเขามันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!


พี่โอเรนพยักหน้า แบบนี้นี่เอง งั้นก็ไปกินข้าวเที่ยงพร้อมกันสักมื้อสิ พวกเรากำลังจะไปหาอะไรกินกันพอดี


โอ้...


พี่โอเรนคิดจะสัมภาษณ์อีวานแล้วเหรอเนี่ย!?


ฉันเห็นบรรยากาศแบบนี้แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าในใจ ก่อนจะหันไปมองสบตาอีวานแล้วตะโกนบอกว่า อีวานหนีไป!!! แต่พ่อฮีโร่หนุ่มวัยใสกำลังคึกจึงไม่ได้กังวลอะไร ทั้งยังยิ้มให้ฉัน ก่อนจะหันไปโค้งคำนับขอบคุณให้พี่ชายฉันอีก


ขอบคุณที่ชวนครับ ถ้าอย่างนั้นขอรบกวนพี่โอเรนด้วยนะครับ


ยังจะกล้าไปอีก!!!


บ้าไปแล้วหมอนี่... เคยคิดจะกลัวอะไรบ้างไหม!!!




*************************


อีวานตอนวัยรุ่นทำไมคึกอย่างนี้!!!!

สงสัยตอนโตมีแต่สงครามเลยเครียดๆ ตอนนี้กำลังมีความรักเลยคึกใช่ไหม 5555

แต่อยากจีบสาว เลือกเข้าทางผู้ใหญ่แบบนี้ก็ดีแล้ว... มั้ง?



วันนี้มาเร็ว อิอิ

ไม่แน่ตอนเย็นอาจมีมาอีกตอนด้วยแหละ หุหุ


เอาไว้มาติดตามกันว่า... อีวานจะรอดไปได้หรือไม่


ไว้เจอกันน้าาาาา


ลาด้วยสีหน้าของไรต์ที่กำลังจะดีใจที่ลงตอนใหม่เร็ว

แต่...

พึ่งนึกออกว่ามีเรียนตอนบ่าย 

หือออออ????


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 988 ครั้ง

112 ความคิดเห็น

  1. #6524 khwan_sakijang (@khwan_sakijang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 17:30
    ทีมอันเซลจ้า♡
    #6524
    0
  2. #3562 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 12:20
    โอ้เนื้อเรืี่องเริ่มเข้มข้นหลังจากชิวๆอยู่นาน
    #3562
    0
  3. #3435 RRujira (@RRujira) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:43
    ลงเรืออีวานตั้งแต่แรกแล้วอ่ะ5555 ชั้นรักอีวานนนนน
    #3435
    0
  4. #3386 _ _ _ m _ _ (@gotxotans) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:09
    รอค่าาา ชอบมากๆเลยยย
    #3386
    0
  5. วันที่ 22 เมษายน 2561 / 10:36
    อีวานคือใจสุด แต่เชียร์พี่โอเรน
    #3376
    0
  6. วันที่ 22 เมษายน 2561 / 01:09
    หนีไปอีวานนนนน
    #3335
    0
  7. #3312 PeTErPan1244 (@panreallove) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:19
    รอจ้าาาา สนุกกก อ่านรวดเดียวเลย
    #3312
    0
  8. #3311 Arista_ (@3279) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:16
    อีวานรีบหนีไปเร็วเข้า 😂😂
    #3311
    1
  9. #3309 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:40
    รออออออออออ
    #3309
    0
  10. #3305 aonkiki (@aonkiki) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 18:25
    <p>เราว่าอีวานต้องมีอะไรสักอย่าง</p>
    #3305
    0
  11. #3303 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 17:59
    อุอิิิิิอิอิอิ อัพเร็วๆน้า
    #3303
    0
  12. #3302 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 17:59
    ลงเรืออีวาน
    #3302
    0
  13. #3299 BH_TY'19 (@Smsn03411) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:53
    อีวานนนนน
    #3299
    0
  14. #3298 sanpahaha (@sanpahaha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:05
    มาต่อเร็วๆนะคะ สนุกมากดูอบอุ่น ไม่อยากให้แยกกันเลย
    #3298
    0
  15. #3297 _nutthanicha (@_nutthanicha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 13:18
    จะกี่Pก็ไม่เกี่ยงค่าาา เราชอบแนวนี้เลยแบบอบอุ่นหัวใจไม่หวานเลี่ยนเชิงชู้สาว(?) ปริ่มค่ะ...คือดียยยยย์
    #3297
    0
  16. #3295 itsnuttyka (@itsnuttyka) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 12:48
    สนุกมากกกกกก
    #3295
    0
  17. #3291 A Veggie Katang (@mekatang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 09:59
    <p>ทุกคนตะโกนพร้อมกัน 4P 4P 4P 4P 4P</p><p><br></p><p>น้องจะเอา4P</p>
    #3291
    0
  18. #3289 buabucharatana (@buabucharatana) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 05:51
    สนุกมาก แต่รู้สึกเหมือนจะขาดเพื่อนสนิทของคารินไปคนหนึ่ง
    #3289
    0
  19. #3287 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 02:28
    อีวานเอ๊ยยย จะรอดไหมม 55555
    #3287
    0
  20. #3286 trankgift (@trankgift) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 02:23
    อีวานหนีไปลูก!! โอ้ยขำได้ไหมม55555
    #3286
    0
  21. วันที่ 21 เมษายน 2561 / 01:44
    4P ไม่ได้นะ ถ้ารวมน้องเล็กด้วยต้อง 5P
    คุกๆๆ 555
    #3285
    0
  22. #3282 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 00:09
    อีวานรุกแรงมาก ชอบอ่ะ ต่อให้เรือมีแววจะล่ม เพราะอีวานไม่น่ายอมเปลี่ยนเป็นวายร้ายง่ายๆ แต่เราก็จะลงเรือเขาาาา
    #3282
    0
  23. #3279 nimmida060147 (@nimmida060147) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:39
    สู้ๆค่ะไรท์>~< เหล่ารีดรออ่านตอนใหม่ยุเสมอนะค่ะ จุ๊บๆ&#128538;&#128538;
    #3279
    0
  24. #3278 คุณหนูจอมวุ่น (@e-y-e) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:38
    อยากได้เรือพี่ชายยย โฮๆๆๆ
    #3278
    0
  25. #3277 หางสีเงิน (@lookplapla) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:58
    เลือกเรือไม่ถูกโว้ยยยยย ยืนบนฝั่งแม่ง!
    #3277
    0