O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,848 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,359 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,658

    Overall
    348,848

ตอนที่ 15 : (2) บทที่ 14 : สารภาพรัก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 760 ครั้ง
    2 เม.ย. 61


บทที่ 14

สารภาพรัก







วันนี้ทั้งวัน ฉันเลือกที่จะพูดคุยกับอีวานเพียงแค่เรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องส่วนตัวอย่างการผูกสัมพันธ์สร้างมิตรภาพนั้น ฉันไม่คิดจะทำเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะไม่อยากจะทำให้ถ่านไฟเก่ามันคุโพลงขึ้นมา


ในอนาคตฉันเคยชอบเขา เขาเคยชอบฉัน แสดงว่าต้องมีอะไรบางอย่างในตัวพวกเราสองคนที่เข้ากันได้ ดังนั้นทางที่ดีควรเลี่ยงการมีสัมพันธ์ฉันมิตรกัน ก่อนที่จะเกิดเรื่องเกินเลยขึ้นแบบไม่ได้ตั้งตัว 


อีกอย่างที่สำคัญมากคือ... ฉันยิ่งแต่เป็นพวกใจง่ายอยู่ด้วย


สำหรับฉัน การไว้ใจตัวเองเป็นเรื่องยากที่สุดแล้ว แต่วันนี้ฉันคิดว่าตัวเองก็ทำได้ดี สามารถห้ามใจไม่คุยเล่นกับเขาได้ จนตอนนี้ก็ถึงชั่วโมงโฮมรูม ใกล้หมดวันแรกลงแล้ว และฉันก็ได้คุยกับเขาเพียงแค่เรื่องงานเท่านั้น


จนถึงตอนนี้ อีวานยังรู้จักฉันเพียงแค่ชื่อจริง และตำแหน่งหัวหน้าห้อง 3-2 เท่านั้น



กลับมายังสถานการณ์ตอนนี้ ชั่วโมงโฮมรูมนั้น ปกตินักเรียนทุกคนจะไปเข้าชมรมตามความสนใจ อย่างเช่นอันเซลอยู่ชมรมบาสเก็ตบอล ก่อนกลับบ้านเขาก็จะเล่นกีฬา สร้างกล้าเนื้อสวย ๆ ให้ตัวเองหล่อเท่ และให้พี่สาวอย่างฉันได้มองเป็นอาหารตา


ส่วนตัวฉันอยู่สภานักเรียน ไม่มีชมรมให้ไปเที่ยวเล่นเหมือนคนอื่น เพราะทุกเย็นต้องประชุมงานกับเพื่อนคณะกรรมการคนอื่น ดังนั้นโฮมรูมของฉันก็คืองาน 


แต่ในช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่แสนสำคัญนี้ ทางโรงเรียนได้จัดกิจกรรม กีฬาสัมพันธ์ 3 ประเทศ ขึ้น เพื่อต้อนรับเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนโดยเฉพาะ เหล่านักเรียนในชั้นปีที่ 3 ทุกคนจึงมีงานสำคัญให้ทำ


นั่นก็คือ...


ในช่วงหนึ่งอาทิตย์นี้ คาบโฮมรูมของนักเรียนชั้นปีที่ 3 ทุกคนจะเป็นมาซ้อมกีฬาด้วยกันเป็นห้อง เพื่อสานสัมพันธ์กับเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนในห้องของตัวเอง โดยงานจริงจะจัดในวันสุดท้ายของการแลกเปลี่ยน หรือก็คือวันศุกร์นี้


ฉันพาอีวานมายังโรงยิมขนาดใหญ่ที่สามารถจุคนทั้งโรงเรียนได้ ก่อนจะพาไปยังโซนสแตนด์ของห้อง 3-2 ของฉัน เพื่อไปหาคนอื่น ๆ ในห้อง


จากที่ฉันประชุมเมื่อเช้า กีฬาที่จะแข่งกันนั้นมีเพียงชนิดเดียวนั่นก็คือ ดอจบอล[1] ทุกคนลงความเห็นว่ามันเป็นกีฬาที่ง่ายสำหรับนักเรียนทุกคน รวมถึงนักเรียนแลกเปลี่ยนที่จะได้เข้าร่วมเล่นด้วย และสิ่งสำคัญสุด ๆ ก็คือลูกดอจบอลนั้นปลอดภัยที่สุดในบรรดาลูกบอลทั้งหลายแล้ว 


ทว่าแม้บอลของดอจบอลจะนิ่มมากจนโดนปาใส่ก็ยังไม่เจ็บ แต่แน่นอนว่าเพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน ทางคณะกรรมการจึงได้มีการเพิ่มกติกาเข้าไปก็คือ นักเรียนแลกเปลี่ยนจะอยู่ในตำแหน่งพิเศษ ต้องใส่ชุดคอสตูมหนา ๆ และคนในทีมต้องช่วยกันป้องกันไม่ให้เขาโดนปาบอลใส่ 


จึงสรุปได้ว่ามันเป็นกีฬาที่... เหมือนจะให้นักเรียนแลกเปลี่ยนร่วมแข่ง แต่ก็ไม่ยอมให้พวกเขาแข่งอยู่ดี


ฉันคิดพลางเดินตรงไปยังโซนที่ซ้อมของห้อง แต่พอไปถึงสแตนด์ แทนที่ฉันจะเห็นเพื่อนร่วมห้องทั้งหลายทำหน้าที่ คนลงแข่งกีฬาก็ซ้อมกีฬา เชียร์ลีดเดอร์ก็ฝึกเต้น ฝ่ายสวัสดิการก็คอยเสิร์ฟน้ำท่า แต่ทุกคนกลับนั่งหน้าหงอยเหงากันไปหมด


เกิดอะไรขึ้น ไม่ซ้อมเหรอ ฉันถามด้วยความงง ๆ เมื่อเห็นสิ่งที่เพื่อนในห้องทำ แล้วถ้ามองไปทั่วทั้งยิม จะเห็นว่าห้องอื่นตั้งใจซ้อมกันเต็มที่หมด สาวปอมปอมห้องหนึ่งกำลังต่อตัวกันเลย บรรยากาศตอนนี้เป็นใจให้ซ้อมมาก


อีกอย่าง... ปกติคนในห้องฉันแอคทีฟกันจะตายไปนะ


หนึ่งในคนที่ลงชื่อเข้าร่วมแข่งกีฬาหันมามองฉัน ก่อนจะถอนหายใจเฮือก แล้วกล่าว "ห้องเรามาช้านิดเดียว โดนเจ้าหญิงนั่นเอาบอลไปหมดเลย จะไปเถียงไปแย่งมาก็ไม่กล้า ตอนนี้พวกเราก็เลยไม่มีบอลให้ซ้อม


ฉันฟังแล้วถึงกับกุมขมับทันที เพราะไม่คิดว่าจะมีใครกล้าทำเรื่องไร้น้ำใจนักกีฬาแบบนี้ 


เจ้าหญิง... ตอนนี้บนโลกนี้มีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ


ออคตาเวีย...


ยัยนี่คิดจะเล่นกับฉันใช่มะ!


 ฉันเพียงแค่หงุดหงิดในใจเท่านั้น ไม่ได้คิดจะถลกแขนเสื้อไปด่าเจ้าหญิงบ้าอำนาจนั่น ก่อนจะนับเลขคลายความหงุดหงิดของตัวเองลง แล้วตีหน้านิ่ง ๆ ไม่แสดงอารมณ์โมโหร้ายออกมา


ดูนั่นสิ อยู่ ๆ เคลวินก็เดินมาหา ก่อนจะชี้ไปยังโซนห้อง 3-5 ที่ทุกคนในห้องกำลังซ้อมขวางบอลอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยมีออคตาเวียคอยสั่งอย่างเข้มงวด ส่วนคนในห้องนั้นแม้จะกัดฟันรำคาญกัน แต่ก็ไม่มีใครกล้าต่อต้าน ต้องยอมทำตามอย่างช่วยไม่ได้


ฉันเห็นแล้วก็นึกสงสารคนในห้อง 3-5 ขึ้นมาจับใจ


เจ้าหญิงออคตาเวีย... หล่อนบ้าอำนาจสุด ๆ


พวกเราไม่ชินกับระบบการถูกกดขี่จากอำนาจของคนใหญ่โตแบบนี้ เพราะทุกประเทศในเครือจักรวรรดิอาไชน์ตอนนี้ปกครองแบบสาธารณรัฐหมดแล้ว ระบบชนชั้นของพวกเราก็ไม่มี ทำให้การต้องมาทนรับอำนาจไร้สาระของเจ้าหญิงต่างแดนแบบนี้ คงทำให้อึดอัดกันไม่น้อย


คิดว่าประเทศนี้เป็นประเทศของตัวเองรึไงกัน ถึงกล้าทำอะไรแบบนั้น ฉันกอดอกพูดแบบรับไม่ได้กับการกระทำนั่น หมั่นไส้เล็ก ๆ ที่เห็นคนต่างประเทศมากร่างในประเทศตัวเอง แต่ก็ทำได้แค่คิด เพราะฉันไม่มีอำนาจไปเถียงหล่อน


     ออคตาเวียเป็นเจ้าหญิงคนสำคัญ แล้วราชอาณาจักรอัสเทียระบบราชวงศ์เข้มข้นมาก ถ้าออคตาเวียใส่ร้ายประเทศพวกเราขึ้นมา คงหนีไม่พ้นสงครามแน่


เอาไงดีล่ะ หรือจะไม่ซ้อม เคลวินถามด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ 


ฉันทำหน้าคิด ก่อนจะนึกได้ว่าในห้องเก็บของเก่าน่าจะมีอุปกรณ์ของปีก่อน ๆ เก็บไว้ พวกลูกดอจบอลเก่า ๆ ก็คงมีอยู่บ้าง ถึงคุณภาพมันไม่ดี แต่อย่างน้อยมีให้ซ้อมก็คงดีกว่าไม่มี จึงรีบบอกเพื่อนในห้องว่า เดี๋ยวฉันจะลองไปหามาให้ พวกเธอไปยืดเส้นยืดสายรอได้เลย ฝึกเท่าที่ทำได้ไปก่อน


เฮ!”


ขอบคุณมากท่านหัวหน้า พึ่งพาได้ตลอดเลยนะ ดังนั้นที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเคลวินคนนี้คอยดูแลทางนี้เองนะ เคลวินผู้เป็นรองหัวหน้าห้องพูดแล้วก็รีบเข้าไปดูแลการซ้อมรอ ดำเนินเรื่องต่าง ๆ ที่ฉันไม่มีเวลามาทำ     


             หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว ทำเอาฉันที่กำลังจะเอ่ยขอแรงเพื่อนไปช่วยหาลูกบอลรู้สึกเกรงใจขึ้นมา และพอทำท่าจะหันมองว่ามีใครว่างบ้าง ก็ดันเหลืออยู่คนเดียว


                อีวาน โอดอนเนลล์...


                ฉันถอนหายใจออกมาอย่างห้ามไม่ได้


               เอาจริงดิสวรรค์ ทำไมยิ่งหนีก็เหมือนยิ่งไม่ไปไหน?     



                ทว่าฉันยังไม่ทันได้พูดอะไร อีวานที่ว่างงานก็เดินมาหาแล้วพูดเหมือนอ่านใจฉันออกว่า หาคนช่วยอยู่ใช่ไหม เดี๋ยวฉันช่วยเอง ไปเถอะ


                ฉันรีบปฏิเสธด้วยการส่ายหน้าให้โดยพลัน แล้วพูดเสริมว่า ไม่เป็นไรเลย แค่ไปเอาลูกบอล ฉันไปคนเดียวก็พอแล้ว


                สองคนช่วยกันคงเร็วกว่า อีกอย่างฉันก็ว่าง ดังนั้นไปกันเถอะ


             เขาไม่ฟังฉันเลย...


               ความเป็นสุภาพบุรุษและความมีน้ำใจของเขากำลังทำให้ฉันลำบากใจ ให้ปฏิเสธเขาอีกครั้งก็รู้สึกสงสาร สุดท้ายจึงต้องพยักหน้าตอบ แล้วรีบเดินนำไปเลย


            พอไปถึงห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาหลังยิม ฉันก็เดินไปหากุญแจห้องเก็บของตรงแผงแขวนกุญแจ พอเจอแล้วก็เดินไปเปิดประตูห้องเก็บของแบบเงียบ ๆ


ระหว่างที่ทำทุกอย่าง ฉันไม่พูดอะไรเลย พยายามทำตัวยุ่งที่สุด และพอเปิดประตูห้องเก็บของได้แล้ว ก็ทำท่าจะหันไปเรียกเขา แต่กลับพบว่าเขาเดินมายืนอยู่ข้างหลังแล้ว แถมในมือยังมีตระกร้าใส่บอลอีกด้วย 


นอกจากสุภาพบุรุษ มีน้ำใจ ยังจะรู้งานแบบไม่ต้องให้พูดมากอีก


คุณสมบัติสามีชัด ๆ...


ฉันคิดแล้วก็ต้องรีบสะบัดหัวน้อย ๆ รีบเอาความคิดไม่เข้าท่าออกจากหัว ก่อนจะพูดว่า ในนี้ฝุ่นเยอะหน่อยนะ แถมมีแต่ขยะด้วย ลูกขุนนางใหญ่โตอย่างนายเข้าได้แน่นะ


             ไม่มีปัญหา เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะมองเข้าไปในห้อง แล้วพูดอีกว่า แย่กว่านี้ฉันก็เคยผ่านมาแล้ว ไม่ต้องห่วงฉันขนาดนั้น ฉันเป็นชายชาตรี ไม่ใช่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ


               ฉันว่าอีวานก็คงอึดอัดกับการดูแลแบบ 'ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม' ของพวกเราเล็กน้อย...


                ดี งั้นก็... ไปหาบอลกัน


                ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะรีบแยกตัวไปหาลูกบอลในห้องเก็บของ แต่ตอนที่หาของแล้วต้องเอื้อมหยิบของจากที่สูง ก็มักจะมีมือหนึ่งคอยหยิบให้เสมอ


                ลูกนี้ใช้ได้ไหม อีวานถามพลางยื่นลูกดอจบอลที่เพิ่งหยิบมาให้ฉันดู


ฉันมองหน้าเขาก่อนจะถอนหายใจออกมา


ถ้าเขาตามติด แล้วคอยทำดีด้วยแบบนี้ ตัวฉันจะห้ามใจไม่ให้สนิทกับเขาได้ยังไงกันเล่า !


อีวานช่วยไปหาบอลที่ฝั่งนั้นได้ไหม เดี๋ยวฉันหาฝั่งนี้เอง ขอบคุณมากนะ ฉันพูดขอความช่วยเหลือแกมสั่ง พร้อมตอบรับเองโดยเสร็จสรรพ ส่วนอีวานนั้นรู้งาน ก็พยักหน้าแล้วแยกไปอีกฝั่งทันที


พอเขาไปแล้วฉันก็ค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย


จากนั้นฉันก็หาลูกดอจบอลต่อไป แต่ก็เจอแต่ลูกที่เสียหายยับเยิน จนต้องนึกสงสัยว่าเด็กในโรงเรียนเอาไปโยนยังไงกัน


ระหว่างรื้อค้นเจอฝุ่นเยอะมาก ทำเอาคนที่ไม่เคยกวาดบ้าน ปัดฝุ่น เอาง่าย ๆ คือถูกพี่โอเรนเลี้ยงมาดีมาก จามออกมาหลายต่อหลายรอบ จนต้องหยิบผ้าเช็ดหน้ามากันฝุ่น แต่ก็ต้องรีบเอาออกทันทีราวต้องของร้อน เพราะผ้าเช็ดหน้านั่นมันของอีวาน ส่วนของฉันนั้นก็เปื้อนคราบกาแฟตอนเช้าไปแล้ว


ชีวิตเหมาะเจาะลงตัวเหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง


สุดท้ายก็...


            ฮัดเช้ย!”


            ฉันยอมหายใจแบบปราศจากผ้าเช็ดหน้า ทำให้สูดฝุ่นฟุ้ง ๆ เข้าไปเต็มปอด


           เอาผ้าเช็ดหน้าปิดจมูกไว้สิ มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาจากอีกมุมห้อง ซึ่งไม่ต้องสงสัยว่าเป็นใครนอกจากอีวาน เขาคงได้ยินเสียงจามคอมโบของฉันมาหลายครั้งแล้ว


                ฉันส่ายหน้าตอบเขา ทำขรึมเข้าไว้ ก่อนจะมองหาลูกบอลลูกต่อไป จากนั้นก็เห็นว่ามันมีตระกร้าบอลอยู่บนตู้เหล็กที่ฉันเอื้อมไม่ถึง ก็เลยต้องมองหาเก้าอี้แถวนั้นมาเป็นที่รองเหยียบ

               

                ตอนเหยียบเก้าอี้ขึ้นไปเอาตระกร้าบอลก็ปกติดี แต่พอฉันขยับตัวนิดหน่อย ฉับพลันนั้นเองที่ขาเก้าอี้ส่งเสียงเอี๊ยด ก่อนจะหักโผละทันที


                ในวินาทีนั้นเพิ่งตกใจ ยังไม่ทันได้กรีดร้อง หรือถึงขั้นตอนใช้พลังพิเศษช่วยป้องกันตัวเอง ก็ปรากฏว่ามีคนมารับร่างของฉันเอาไว้เสียแล้ว


                อีวานมาช่วยฉันรวดเร็ว กว่าตัวฉันเองเสียอีก...


                แต่เรื่องที่เขามาช่วยเร็วไม่น่าสนใจหรอก เพราะฉันรู้ดีว่าอีวานมีความสามารถพิเศษคือการเคลื่อนที่ไวเหนือแสง ดังนั้นไม่แปลกหรอกที่ฉันยังไม่ทันทำอะไร เขาก็มาช่วยไว้เสียแล้ว


            มาสนสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ดีกว่า...


                ใบหน้าของเราสองคนใกล้กันมาก เมื่อเขาต้องกอดร่างของฉันไว้ในอ้อมกอด ตามท่วงท่าที่เขาช่วยเหลือฉันไว้ และสาบานเลยว่าฉันเห็นเขากำลังอมยิ้มน้อย ๆ ที่มุมปาก


                อย่ายิ้มให้พี่ ถ้าไม่อยากเสียตัว!


            ไม่ใช่ดิ...


            ฉันหมายถึงเขายิ้มให้แบบนี้ ไม่ใช่เริ่มสนใจฉันขึ้นมาแล้วเหรอ ?


             ฉันคิดแล้วก็รีบผลักตัวเขาออกราวกับต้องของร้อน ก่อนจะขมวดคิ้วใส่ ยิ้มอะไร อีวาน


             จมูกของเธอแดงหมดแล้ว


             ก็ฉันจาม... ฮัดเช้ย!”


ยังพูดไม่จบมันก็มา ช่างไม่รู้เวลาเสียจริง น้องนุ้งจาม!


เสียหน้าชะมัด...


            อีวานขำเล็กน้อย แบบพอดีเหมาะสมกับคนนิ่ง ๆ อย่างเขา ก่อนจะพูดว่า ก็บอกแล้วว่าให้เอาผ้าเช็ดหน้าปิดจมูกไว้ ทำไมถึงดื้อ เธอโตแล้วนะ


                ความดุนี้คืออะไร!


                ฉันกอดอกหันหลังหนี ก่อนจะพูดว่า ไม่ต้องมาดุหรอก ฉันดูแลตัวเองได้ แต่ก็... ขอบคุณ


                ไม่เป็นไร แต่ฉันว่าบอลคงพอแล้วล่ะ


                ฉันหันกลับไปมองตระกร้าบอลของฉันกับของเขา ก่อนจะเห็นว่ามันพอแล้วจริง ๆ นั่นแหละ ก็เลยเดินไปหยิบมาตระกร้าหนึ่ง ก่อนจะเดินนำออกไปยังสนามในยิมทันที


                ระหว่างนั้นก็ต้องครุ่นคิดกับตัวเอง


                ถึงจะพยายามไม่คุยกับเขา พยามไม่สนใจเขาแล้วไง สุดท้ายตบมือข้างเดียวมันก็ไม่ดัง


               หากฉันยังต้องดูแลเขาอย่างใกล้ชิดตลอดช่วงหนึ่งอาทิตย์ เราสองคนจะต้องสนิทสนมกันแน่ ในเมื่ออีวานดูพร้อมใจที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยฉันตลอดเวลาแบบนี้


                เขาดีเกินไปแล้ว...


                ฉันคิดว่าคงถือเวลาแล้วที่การเลี่ยงไม่สนใจเขามันไม่พอ เพราะตอนนี้มันก็เหมือนทิ้งระเบิดไว้ในที่โล่ง รอให้มีคนมาจุดชนวนแล้วระเบิดตูม


ดังนั้นฉันต้องตัดไฟแต่ต้นลม ต้องหาทางตัดขั้วชนวนระเบิดนั่น เอาให้ต่อให้มีใครมาจุดไฟ ระเบิดก็ไม่มีทางระเบิดตูมได้อีก


และตอนนั้นสิ่งแรกที่ฉันคิดได้ก็คือ... อันเซล


ฉันต้องขอให้เขาช่วย!




[1] ดอจบอล คือ กีฬาที่มีผู้เล่นประมาณทีมละ 8 คน การเล่นนั้นจะใช้บอลขว้างใส่กัน ถ้าหากอีกฝ่ายรับไม่ได้ หรือ หลบไม่ทัน จะต้องออกจากการแข่งขัน



***** 50% ****




นี่คือบอลเท่าที่หามาได้ สภาพอาจไม่ดีมาก แต่ทุกคนก็ทนใช้กันไปสักวันแล้วกัน ส่วนพรุ่งนี้ก็ให้เคลวินมาเร็ว ๆ จะได้ไม่โดนแย่งบอลไป ตามนี้นะ ฉันพูดในขณะเอาบอลวางให้เพื่อน ๆ


เหล่านักกีฬาที่กำลังวอมกล้ามเนื้อได้ที่พอดีเดินมาไฮไฟว์กับฉันแทนคำขอบคุณ ก่อนจะหยิบบอลไปฝึกซ้อมกันอย่างจริงจัง และสักพักรองหัวหน้าห้องคนกวนก็เดินมายืนข้าง ๆ


แหม ฉันก็ไม่ขนาดนั้นหรอก อย่าชมให้มากเลยนะ เคลวินพูดแล้วก็ยักไหล่ให้แบบเท่ ๆ


ยังไม่ได้ชมสักคำไอบ้า ฉันด่าด้วยซ้ำที่มาช้า ไม่รู้เหรอ


รู้ว่าชมไง


ฉันกลอกตามองบนกับเจ้ารองหัวหน้าตัวกวน ก่อนจะรีบฝากงานฝึกซ้อมไว้กับเขา ถึงเคลวินจะดูพูดไม่รู้เรื่อง แต่เขาเข้าใจงานมาก ดังนั้นจึงวางใจได้ว่าที่พูด ๆ ไปเขาเข้าใจหมด


เมื่อฝากฝังงานเรียบร้อยจนวางใจได้ ฉันก็รีบไปปฏิบัติการเรื่องส่วนตัวทันที


นั่นก็คือ...


การขอให้อันเซลมาช่วยเรื่องอีวาน  


ฉันไม่อยากขอให้เพื่อนคนอื่นมาช่วย เพราะกลัวว่าจะเกิดข่าวลือรั่วไหล อย่างเช่นข่าวลือว่าคาริน่าอาเจ๊ขาโหดกำลังมีความรัก หรือคาริน่านักหักอกผู้ชาย หรืออะไรประเภทนี้


ข่าวลือยิ่งแต่เป็นอะไรที่ควบคุมยากอยู่ด้วย ดังนั้นจึงควรเลือกคนที่ไว้ใจได้มากที่สุด เพื่อความปลอดภัยต่อชื่อเสียงตัวเอง


ฉันลองมองไปยังเหยื่อของแผน ก็เห็นว่าตอนนี้อีวานกำลังพูดคุยกับเพื่อนในห้องคนอื่นอยู่ คงตกลงกันเรื่องการแข่งกีฬา ฉันจึงถือโอกาสนี้มองไปทั่วยิม เพื่อหาเจ้าน้องชายตัวดี โชคร้ายที่ยิมนี่ก็จะใหญ่ไปไหนไม่รู้ ฉันจึงต้องเดินไปเรื่อย ๆ ตามหาโซนซ้อมของห้อง 3-1 จนในที่สุดก็เห็นเขา


อันเซลกำลังซ้อมขว้างบอลอยู่ในสนาม ปกติเวลาเขาเล่นกีฬา อันเซลจะยิ้มแย้มแจ่มใสส่งความเท่ร้ายกาจให้คนอื่นเห็น แต่วันนี้สีหน้าของเขากลับบึ้งตึงมู่ทู่เสียอย่างนั้น


อันเซลโมโหอะไร...?


สงสัยได้ไม่นานนัก คำตอบก็ตามมาติด ๆ เมื่อมีชายร่างเล็กคนหนึ่งพุ่งเข้าไปเกาะแข้งเกาะขาอันเซล พร้อมกับโยกตัวเขาไปมาเหมือนลิงเขย่าต้นไม้ เท่านั้นไม่พอหน้าของชายคนนั้นยังโน้มเข้าใกล้อันเซล จนเรียกได้ว่า ซุกไซ้ ไล้ ลูบ หรือ เอาง่ายกว่านั้นคือ ลวนลาม


ฉันหรี่ตามองเพื่อดูว่าใครกันที่กล้าลองของอันเซล ก่อนจะพบว่าคนผู้นั้นก็คือ เจ้าชายวาเลนติน พี่ชายฝาแฝดของเจ้าหญิงออคตาเวีย


ถึงว่า... อันเซลก็เลยไม่ตอบโต้อะไรกลับ


ขณะนี้อันเซลหน้าบูดมากขึ้น มือของเขากำดอจบอลแน่นจนมันยุบไปครึ่งลูก และฉับพลันนั้นก็เหมือนอารมณ์ของเขาระเบิด จึงหันไปส่งสายตาอาฆาตใส่วาเลนติน มือก็ง้างขึ้นทำท่าจะขว้างบอลใส่หัว แต่เขาก็ต้องห้ามใจห้ามการกระทำ แล้วเปลี่ยนทิศไปขว้างบอลทางอื่นแทน


อันเซลกำลังฝืนใจมากสุด ๆ ที่จะไม่จับวาเลนตินฆ่าให้ตาย


ฉันเห็นแบบนั้นก็เผลอจุ๊ปากเบา ๆ


จะว่าไปแล้ว...


อันเซลอาจอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่กว่าฉันเสียอีก


น้องชายตัวแสบของฉันถอนหายใจ เขาผลักตัววาเลนตินที่เข้ามาเกาะแกะออก ก่อนจะวิ่งกลับไปนั่งที่สแตนด์ คงเบื่อจนไม่มีอารมณ์แม้แต่ซ้อมกีฬา แต่เจ้าชายมากปัญหาก็ไม่วายตามเขาไปติด ๆ อีก สุดท้ายอันเซลก็หนีไม่พ้นการโดนลวนลามจากเจ้าชายโรคจิต


น่าสงสารอันเซลจับใจ...


                สุดท้ายฉันจึงเลือกที่จะส่งข้อความไปหาเขาแทน


                หนูอัน


                ในแชทฉันเรียกเขาแบบนี้ เพราะเห็นว่าน่ารักดี แถมยังสร้างภาพความสัมพันธ์ระหว่างสองพี่น้องได้ดีอีกด้วย โชคดีที่ตอนนี้อันเซลกำลังเล่นโทรศัพท์พอดี ทำให้เขาอ่านข้อความของฉันทันทีที่ส่งไป จากนั้นก็พิมพ์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว


                หนูพ่อง olo’


            ฉันเห็นแล้วถึงกำลังต้องเบิกตากว้าง ก่อนจะแอบแลบลิ้นใส่เข้า


                โกรธคนข้างตัวแล้วมาลงกับเจ๊ได้ไง


                หยาบคาย!’


อารมณ์ไม่ดีอะ มีไร อยากกลับบ้านแล้วใช่มะ


‘No No No’ ฉันพิมพ์ตอบกลับเป็นจังหวะเพลง ก่อนจะเริ่มเรียบเรียงคำถามของตัวเองในใจ แล้วพิมพ์ไปแบบงง ๆ ว่า หนูอัน ถ้าเธอชอบผู้หญิงสักคน แต่ไม่มีทางจีบหล่อนแน่นอน เพราะรู้สึกหมดหวังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม มันจะมีสาเหตุอะไรในตัวผู้หญิงคนนั้นที่เธอเลือกจะทำแบบนั้นบ้าง


คำถามดูงง ๆ เพราะฉันก็ไม่รู้จะถามยังไงดี แต่ก็เฝ้ารอคำตอบจากพ่อน้องชาย หวังว่าเขาคงจะเข้าใจสิ่งที่ฉันต้องการถาม


สำหรับคำถามนี้ เขาที่เป็นผู้ชายต้องรู้แหละ!


ยาวไปไม่อ่าน


เอิ่ม...


นี่เจ๊จริงจังนะโว้ย ถ้าไม่เห็นว่าอยู่กลางโรงเรียน กวนใส่แบบนี้เจ๊จับดึงหูขาดเลยนะ!


ฉันคิดแล้วก็ส่งสติ๊กเกอร์น้องกระต่ายโมโหฟาดเท้ากระทืบไปให้ ตามด้วยคอมโบหมัดน้องกระต่ายสุดโหด น้องชายเห็นแล้วคงกลัวความโหดร้ายนั่น สักพักจึงพิมพ์ตอบมา


หล่อนชอบผู้หญิงด้วยกันมั้ง


อันเซล...


สาบานว่าที่ตอบมา ไม่ใช่อินกับเรื่องนี้ เพราะกำลังโดนวาเลนตินลวนลามอยู่ใช่ไหม?


ฉันคิดในใจด้วยความสงสาร แต่ขณะเดียวกันดวงตาทั้งสองข้างก็เปล่งประกายวิบวับ ราวกับเจอเส้นทางแห่งแสงสว่างที่ตัวเองต้องการ


คำตอบของเขาดีมาก


ใช่แล้ว...


ถ้าอีวานมีภาพจำในหัวตลอดเวลาว่าฉันเป็นหญิงรักหญิง เดินอยู่ในเส้นทางสายทุ่งดอกลิลลี่ที่เบ่งบาน เขาจะไม่มีทางคิดกับฉันในแง่ชู้สาวแน่


แบบนี้ต่อให้เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น หรือเขาบังเอิญสนใจฉันขึ้นมา เขาก็คงจะพยายามห้ามใจตัวเอง เพราะรู้ว่าพยายามจีบฉันไปก็ไร้ผล แพ้ตั้งแต่เริ่มนั่นเอง


สุดท้ายแล้วทั้งฉันและเขา เราสองต่างก็ห้ามใจตัวเอง เพียงแค่นี้ฉันก็จะไม่ต้องตบมือบ้าบออยู่คนเดียวแล้ว!

เมื่อฉันได้คำตอบที่พึงพอใจแล้วจึงส่งสติ๊กเกอร์จุ๊บไปให้น้องชาย ก่อนจะเดินกลับไปยังสแตนด์ของตัวเอง เพื่อดำเนินแผนบุกเบิกเส้นทางเข้าสู่ทุ่งลิลลี่ชั่วคราว


หึ ๆ


เดี๋ยวรู้เลย...




 

สำหรับแผนบุกเบิกเส้นทางเข้าทุ่งลิลลี่ของฉันนั้นไม่ยุ่งยากมาก


ตอนนี้ที่วางแผนคร่าว ๆ ไว้ก็คือ การสร้างมุมมองน่าหวาดเสียวระหว่างฉันกับเพื่อนหญิงสักคนให้อีวานบังเอิญเดินมาเห็น โดยที่สำหรับงานนี้ ฉันไม่คิดจะลากตัวใครเป็นพิเศษมาเข้าแผน เพราะกลัวจะโดนถามเซ้าซี้ว่าทำไปทำไม


อีกสาเหตุที่เลือกไม่กำหนดตัวใครมา ก็เพราะฉันไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษ แต่สนิทกับทุกคนเท่ากันหมด เพราะเป็นหัวหน้าห้องที่แสนยุติธรรมมาตั้งแต่เด็กแล้ว


เอาเป็นว่า ตอนนั้นบังเอิญเจอเพื่อนคนไหนก็ดึงเธอคนนั้นเข้ามา แล้วอ้างเหตุผลหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้นไปว่า โทษทีนะ แค่นี้จบ


พวกหล่อนรู้จักฉันดีอยู่แล้ว ดังนั้นจะไม่ว่าอะไรหรอก


แผนง่าย ๆ แค่นี้...


ตอนนี้ฉันเหลือเพียงแค่นั่งรอจังหวะดี ๆ ที่จะสร้างมุมกล้องระดับผู้กำกับมืออาชีพ เพื่อสร้างภาพความรักของหญิงรักหญิงแก่สายตาของอีวาน


ไม่นานนักโอกาสก็มาถึง เมื่ออีวานขอตัวไปเข้าห้องน้ำ


หัวของฉันแล่นฉิวในวินาที่นั้น


ห้องน้ำของยิมอยู่ในมุมลึก ๆ ระหว่างทางเดิน ทำให้หน้าห้องน้ำมีทางแยกหลายมุม แล้วช่วงนี้มีคนเยอะ คนเดินเข้าออกตามทางเดินอยู่ตลอดเวลา ฉันจึงสามารถใช้มุมหน้าห้องน้ำ และคนที่บังเอิญเดินผ่านไปมาสำหรับแผนนี้ได้


พอเขาเดินไปแล้ว ฉันก็รีบแอบสะกดรอยตามไปอย่างรวดเร็ว พอไปถึงหน้าห้องน้ำก็สำรวจสถานที่ ก่อนจะพบว่าทุกอย่างเป็นดังที่คิดไว้แต่ต้น แถมหน้าห้องน้ำที่เป็นมุมดีสุดบังเอิญมีผู้หญิงน่ารักที่ฉันรู้จักยืนอยู่ด้วย


เหยื่อ...


ในความทรงจำของฉันนั้น โอลิเวียเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน ใจดี มีน้ำใจ เอาง่าย ๆ ก็คือเธอเป็นผู้หญิงอ่อนหวานและน่ารักคนหนึ่ง การพาเธอมาอยู่ในแผนร้ายก็รู้สึกผิดอยู่ แต่เธอจะทำให้แผนของฉันลุล่วงไปด้วยดีแน่


โอลิเวียยืนรอเพื่อนเหรอ ฉันเดินไปทักทายตามปกติ


บอกแล้วว่าฉันไม่สนิทกับใครเป็นพิเศษ แต่สนิทไปทั่วแบบนี้แหละ เจอใครก็ทักทายได้หมด


โอลิเวียยิ้มให้ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงหวาน ๆ ว่า ใช่จ๊ะ คาริน่ามารอใครเหรอ


นักเรียนแลกเปลี่ยนน่ะ


คาริน่าคงเหนื่อยแย่เลยนะที่ต้องมาดูแลพวกนักเรียนแลกเปลี่ยนในญานะหัวหน้าห้อง เพราะถ้าดูแลไม่ดีพอ แล้วพวกเขาเกิดมีเรื่องขึ้นมา โชคร้ายต้องมาเยือนพวกเราแน่เลย


แม้แต่คนอ่อนหวานอย่างโอลิเวียยังเข้าใจเรื่องนี้ดี แสดงว่าเหตุการณ์ของนักเรียนแลกเปลี่ยนในห้องเธอคงไม่ดีสักเท่าไหร่ และฉันก็เพิ่งนึกได้ว่าเธออยู่ห้อง 3-5


นักเรียนแลกเปลี่ยนของห้องเธอคือ ออคตาเวีย...


สงสารสาวน้อย


ฉันเอื้อมมือไปตบบ่าเธอแบบเข้าใจ วินาทีนั้นโอลิเวียแทบน้ำตาไหลออกมา แต่เธอก็ห้ามน้ำตาได้ ส่วนฉันก็หันไปมองที่หน้าห้องน้ำชาย เพื่อดูว่าอีวานจะออกมารึยัง


โอลิเวียก็น่าสงสารนะ แต่ชีวิตฉันก็น่าสงสารไม่แพ้กันหรอก...


ฉันจ้องมองหน้าห้องน้ำชายนานเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่พอเห็นเงาเขาแวบ ๆ ผ่านกระจกในห้องน้ำ ทิศทางชัดเจนว่ากำลังจะออกมาแล้ว ฉันจึงรีบดำเนินแผนการร้ายทันที


ฉันหันไปหาเพื่อนสาวข้างกายอย่างรวดเร็ว มือกอดร่างของเพื่อนสาวข้างตัวไว้ แล้วดันหล่อนไปแนบชิดติดผนัง ใบหน้าเคลื่อนเข้าใกล้เหมือนจะจูบ โดยไม่ลืมเอาผมทัดหูด้วย เพื่อให้อีวานเห็นหน้าฉันชัด ๆ ไปเลย


ในวินาทีนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แต่เหมาะเจาะลงตัวที่สุด


ฉันอยู่ในท่าที่ชวนหวาดเสียวหัวใจ ล่อแหลมต่อการจุ๊บเพื่อนสาวตรงหน้า ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่อีวานเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี


ในมุมหางตาของตัวเอง ฉันเห็นเขาหยุดมองภาพที่ฉันจงใจสร้างขึ้นมา สีหน้าคงตะลึงงันไม่น้อย


ทุกอย่างเหมาะเจาะลงตัว!


                ฉันทำท่าจะหัวเราะในใจที่แผนทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่ฉับพลันหน้าก็ต้องซีดเผือด เมื่อพบว่าผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดไม่ใช่โอลิเวียแสนสวย


แต่เป็น...


เจ้าหญิงออคตาเวีย!


เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!


ฉันทำหน้าตกใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็เห็นโอลิเวียยืนอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ สองมือปิดปากตัวเองแน่น


คาดว่าโอลิเวียคงถูกออคตาเวียดึงตัวออกไปตอนที่ฉันกำลังดูอีวานอยู่...


ฉันทำท่าจะยุติแผนนี้โดยด่วน ทว่าเจ้าหญิงออคตาเวียกลับใช้สองแขนกอดร่างฉันไว้แน่น ดวงตาที่มองมายังฉันก็แสนยั่วยวน เหตุการณ์เริ่มไม่เข้าทีแล้ว


ฉันเห็น... เธอเป็นเหมือนฉันใช่ไหม หล่อนพูด


หะ?... ไม่ ฉันคิดว่าไม่นะ


หล่อนกำลังพูดเรื่องอะไร?


ออคตาเวียงุดหน้าลงนิดหน่อยเพื่อสร้างความน่ารัก ก่อนจะพูดว่า ฉันสนใจเธอตั้งแต่ตอนประชุมแล้วคาริน่า เดอ เซกอล วิธีการพูด วิธีการแสดงความเห็น และ... พูดแล้วหล่อนก็ใช้มือข้างหนึ่งมาจับตูม ๆ ของฉัน ทำเอาฉันสะดุ้งปัดมือเธอออกแทบไม่ทัน


ฉันสนใจเธอคาริน่า เดอ เซกอล


แต่ฉันไม่สนใจเธอเลยสักนิดออคตาเวีย ไม่เลยสักนิด!


เอานุ้งโอลิเวียกลับคืนมา!


ออคตาเวียกอดฉันแน่นขึ้น พลางกล่าว เรื่องตอนบ่ายที่สาดน้ำใส่ขอโทษนะ พอดีอยากเข้าไปคุยกับเธอ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง เลยเลือกทำตัวแบบนั้นไปก่อน ฉันเป็นพวกอ่อนหัดในความรักน่ะ


หะ?


พูดแบบนี้ก็แสดงว่าที่เดินมาหาเรื่องกันตอนบ่ายนี่คือ คิดจะจีบ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง ก็เลยเลือกด่าไว้ก่อนแบบนี้เหรอ...?


ได้ด้วยเหรอ?


ตอบฉันบ้างสิคาริน่า เธอคิดเหมือนฉันใช่ไหม


ฉันไม่แปลกใจหรอกนะที่แผนของฉันจะเหมาะเจาะลงตัวกับออคตาเวีย เพราะถ้าหล่อนชอบฉันจริงอย่างที่ปากพูด ดวงตาของหล่อนคงมองฉันตลอดเวลา


ออคตาเวียมีความสามารถที่เรียกว่า ดวงตาเหยี่ยวหล่อนจึงสามารถมองทุกอย่างได้ตามใจนึก ปกติคนทั่วไปจะมองได้แค่ทิศตรงหน้า แต่ออคตาเวียสามารถมองได้ทุกที่ที่หล่อนอยากมอง แม้แต่ที่ที่หล่อนไม่ได้อยู่


ดังนั้นจึงหมายความที่หล่อนเอาตัวมาอยู่ที่นี่แทนโอลิเวียได้แบบลงตัว แล้วพูดว่าฉันเป็นเหมือนหล่อน แสดงว่า หล่อนคงต้องมองตอนฉันวางแผนกับตัวเองเรื่องแผนหญิงรักหญิง ก็เลยคิดว่าฉันชอบผู้หญิงจริง ๆ เลยถือโอกาสแทรกตัวเข้ามาในแผนฉันแบบนี้


แต่...


ไม่เอาน่า ทำไมสวรรค์แกล้งกันแบบนี้!


ฉันส่ายหน้า ก่อนจะพูดว่า ฉันว่าเจ้าหญิงคงเข้าใจผิด


ออคตาเวียได้ยินแบบนั้นก็มีแววตาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที ก่อนจะพูดด้วยเสียงแหลมแสบหูว่า ฉันไม่ได้เข้าใจผิด แต่ถึงเข้าใจผิดแล้วยังไง ฉันขอสั่งให้เธอรักฉัน!”


เจ้าหญิงนี่มันอะไรกัน?


แบบนั้นคงไม่ดีแน่ฉันตอบไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง


ออคตาเวียกัดฟันโกรธเกรี้ยว หล่อนกอดฉันแน่นขึ้น และตอนนั้นเองที่หล่อนเขย่งตัวขึ้นมา ทำท่าจะมาจูบฉันจริง ๆ แต่ก็มีมือของใครบางคนดึงตัวฉันให้หลบการคุกคามนั่นด้วยความไวแสง


เขาพูดทันทีที่ช่วยฉันได้ เจ้าหญิง การกระทำทุกอย่างในต่างแดนแบบนี้ ท่านควรคิดให้ถี่ถ้วนก่อนกระทำเสมอ


คนที่ช่วยฉันจากสถานการณ์น่าอึดอัดไม่ใช่ใครที่ไหน


อีวาน...


ออคตาเวียกอดอก มองหน้าอีวานด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนจะพูดเสียงดังลั่นว่า คนอย่างนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนฉัน ฉันเป็นเจ้าหญิง นามสกุลฉันใช้กันมาเป็นพันปี ฉันคือทายาจากตระกูลเก่าแก่ที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก!”


แต่เมื่อคุณอยู่ในประเทศนี้ ตระกูลของคุณก็ไม่ได้มีความหมายอะไร ที่พวกเขายอมคุณขนาดนี้ ก็เพียงเพราะพวกเขาไม่มีอำนาจพอที่จะก่อสงครามกับคุณ พวกเขาเป็นแค่นักเรียนธรรมดา แต่ไม่มีใครสนใจยศของคุณ ดังนั้นเลิกใช้อำนาจไม่เข้าท่ากับพวกเขาซะ


ใช่เลย...


อีวานพูดถูกเผง ที่ยอมนี่ไม่ได้เห็นแก่นามสกุลของเจ้าหญิง หรือยศศักดิ์อะไรนั่นเลย พวกเราสนแค่ความถูกต้อง เพราะพวกเราไม่ใช่ลูกนักการเมืองใหญ่ เป็นแค่นักเรียนธรรมดา ทำพลาดมาจะมีแต่คนประณาม ไม่มีใครมาช่วยหนุนหลังเรา ถึงต้องยอมแบบนี้ไง!


ไม่งั้นยัยเจ้าหญิงโดนดีไปนานแล้ว บอกเลย...


ออคตาเวียเชิดหน้า ก็รู้ดีนี่ ทุกอย่างต้องเป็นแบบนั้นไง ดังนั้นฉันจะทำอะไรก็ได้ ไม่ว่าที่ไหน!”


อีวานกระตุกยิ้มเล็กน้อย เจ้าหญิงอาจเข้าใจอะไรผิดเล็กน้อย ไม่ใช่แค่นักเรียนของจักรวรรดิอาไชน์ที่ต้องระวังการกระทำทุกอย่างต่อคุณ แต่คุณก็ต้องทำด้วย


ออคตาเวียทำหน้ารำคาญ ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่คนธรรมดาแบบพวกเธอ ก็บอกไปชัดแล้วว่าฉันเป็นเจ้าหญิง มีอำนาจเหนือทหารของราชอาณาจักรอัสเทียโดยตรง สามารถสั่งให้ก่อสงครามได้...


แต่ประเทศของคุณก็เล็กที่สุดในบรรดาสามประเทศใหญ่ ส่วนผมก็เป็นลูกชายของคนใหญ่คนโต มีฐานะไม่ต่างจากคุณนักหรอก แต่อย่างน้อยก็มาจากประเทศที่ใหญ่กว่าคุณ


โอ้ ไม่นะ...


ฉันมองเขาด้วยความตกใจ ด้วยไม่คิดว่าเขาจะพูดความจริงสุดแสนละเอียดอ่อนนั่นออกมาตรง ๆ


บอกตามตรงเขาใจเด็ดมาก...


เขาพูดเรื่องการเมืองที่อาจเป็นชนวนก่อสงครามออกมาหน้าตายราวกับไม่รู้สึกอะไร เห็นเขาเงียบ ๆ แต่ก็พร้อมไฟท์มาก ไม่แปลกใจเลยที่ในอนาคตเขาจะได้เป็นถึง 3 ผู้นำแห่งประเทศแอสคิวเนีย และทำสงครามกับจักรวรรดิ


ออคตาเวียขมวดคิ้ว หล่อนคงไม่เชื่อหูตัวเองเหมือนที่ฉันได้ยิน นายพูดอะไรนะ!”


อีวานยังคงหน้านิ่ง แต่ปากของเขาก็ทำหน้าที่ต่อไป พูดตามความเป็นจริง ราชอาณาจักรอัสเทียมีพื้นที่ประเทศเล็กที่สุดในบรรดา 3 ประเทศใหญ่ กำลังทหารน้อยตามสัดส่วนประชากรในประเทศ


แล้วไง สุดท้ายฉันก็เป็นคนที่มีอำนาจที่สุด ฉันสามารถสั่งให้เกิดสงครามตอนนี้ยังได้


อีวานยิ้มขัน ในแววตาเขามีความดูแคลน ก่อนจะพูด ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะไม่ประกาศสงครามกับจักรวรรดิแน่ คุณไม่รู้เหรอว่ามีกี่ประเทศในเครือจักรภพที่พร้อมส่งกำลังทหารมาทำสงคราม คำนวณขั้นต่ำกำลังทหารก็มากกว่าประเทศคุณ 10 เท่า แล้วคุณอยากก่อสงครามกับพวกเขาจริง ๆ เหรอ


อายุแค่ 15 อีวานก็เริ่มสนใจการเมืองการสงครามแล้ว?


ฉันมองอีวานด้วยความสงสัย แต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจฉัน ดูเหมือนกำลังต้องการสั่งสอนเจ้าหญิงบ้าอำนาจตรงหน้ามากกว่าเสียแล้ว


ในอนาคตเขาทำสงครามกับจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ แล้วจะมีเหตุผลอะไรให้เขาเกรงกลัวประเทศที่เล็กกว่าอย่างราชอาณาจักรอัสเทียในตอนนี้


อีวาน


หัวใจนายมันสุดยอดของหัวใจเลย...


ออคตาเวียกำมือแน่นเมื่อมีคนพูดความจริงนั่นออกมา ในใจคงคาดโทษอีวานเอาไว้ไม่มากก็น้อย


อีวานยังไม่หยุด เขาคงยึดหลัก ตีงูก็จงตีให้ตาย จึงพูดต่อไป ถ้าหากคุณคิดจะก่อสงครามกับจักรวรรดิจริง ก็ลองตั้งสติคิดให้ดี ๆ คิดให้มันถี่ถ้วน ถ้าคนในประเทศคุณคิดจะเปิดสงคราม พวกเขาจะส่งคุณมาที่นี่ทำไม


ออคตาเวียกัดฟันแน่น หล่อนคงโกรธจัดที่มีคนปล่อยหมัดฮุกความเป็นจริงใส่หน้าแบบนี้


อีวานพูดต่อไป ออกมาจากโลกความฝัน แล้วมองความจริงซะเจ้าหญิง ตระกูลพันปีของคุณสู้จักรวรรดิที่เพิ่งก่อตั้งมาร้อยกว่าปีได้จริงเหรอ พวกเขาอาจเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นานเท่าตระกูลของคุณ แต่ในช่วงเวลาเพียงไม่นาน ประเทศในเครือจักรภพก็มีมากเกินครึ่งของประเทศในโลก แล้วราชอาณาจักรอัสเทียจะเอาอะไรไปสู้ หรือจริง ๆ คืออยากเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา


อย่ามาพูดมาก! นายก็ไม่ใช่คนของประเทศในเครือจักรภพ นายเป็นคนของสาธารณรัฐแอสคิวเนีย ไม่จำเป็นต้องไปปกป้อง หรือนายคิดจะก่อสงครามรึไง!”


แอสคิวเนียมีวิสัยทัศน์มากพอที่จะช่วยเหลือจักรวรรดิในการก่อสงครามกับราชอาณาจักรอัสเทียในตอนนี้... หากจำเป็น


ออคตาเวียโกรธจนควันออกหู หล่อนกำมือแน่นกว่าเดิม แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา คงเพราะไม่มีอะไรจะพูด


อีวานยิ้มน้อย ๆ ทว่าดวงตาของเขานิ่งขรึมมากขึ้น ก่อนจะพูดต่อ คุณควรจะรู้ว่าประเทศตัวเองโชคดีขนาดไหนที่จักรวรรดิยอมสานสัมพันธ์กับประเทศคุณ แทนที่จะส่งทูตไปเจรจาเพื่อทำสนธิสัญญาก่อตั้งสมาพันธรัฐในเครือจักรภพ เพราะประเทศของคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาหรอก จริงไหม?”


เจ้าหญิงตัวแสบที่เพิ่งจะสำนึกเรื่องนี้ได้กัดฟันแน่น ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทว่าก็ไม่วายหันมาขู่ว่า แล้วจะได้รู้กันว่าราชอาณาจักรอัสเทียไม่ได้อ่อนแอ พวกเรายิ่งใหญ่ และพวกเธอจะรู้ว่าอำนาจของพวกเราทำอะไรได้บ้าง!” สิ้นคำหล่อนก็กระทืบเท้าเดินจากไป


พอหล่อนไปแล้วอีวานก็หันมามองฉันนิ่ง ๆ เหมือนกับต้องการถามว่า เจ้าหญิงนั่นจะทำอะไรได้


ฉันกอดอกมองเขา ก่อนถามออกไปตรง ๆ นี่คิดจะก่อสงครามจริงเหรอ


ไม่ต้องกลัว ถ้าเกิดสงครามฉันจะรับผิดชอบเอง นี่ไม่ใช่ความผิดของเธออยู่แล้ว


ฉันฟังแล้วก็ถึงกับหลุดขำออกมา จะรับผิดชอบเรื่องสงครามยังไง นายยังเป็นเด็ก


อีวานพาฉันเดินกลับเข้ายิม พลางพูด ตอนนี้ฉันอาจเป็นเด็ก แต่มันไม่ตลอดไป เธออาจไม่รู้ว่าอนาคตของฉันถูกกำหนดไว้แล้ว สักวันฉันจะเป็นผู้นำของแอสคิวเนีย ฉันสามารถก่อสงครามได้ไม่ต่างจากเจ้าหญิงนั่นหรอก แค่ยังไม่ถึงเวลาเท่านั้นเอง


เขาพูดด้วยสีหน้านิ่ง ๆ


ฉันมองความมุ่งมั่นในสายตาเขาแล้วก็ต้องรู้สึกนับถือ เขาเป็นฮีโร่ที่รักประเทศยิ่งชีพ ความมุ่งมั่น จริงจังมาเต็มร้อย ในอนาคตเขาถึงเลือกที่จะทำแบบนั้น


แต่ว่านะ...


ทำไมทุ่งลิลลี่ที่ฉันจะเข้าดันเป็นทุ่งลิลลี่อาบยาพิษ แล้วอีวานที่ควรจะมาเห็นฉันวิ่งเริงร่าในทุ่งดอกลิลลี่ ดันเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยออกจากทุ่งซะงั้น


อีกอย่างนะ... วันนี้มันเกิดอะไร ปกติฉันไม่เคยต้องให้ใครมาช่วย แต่อีวานกลับเข้ามาช่วยหลายครั้งเหลือเกินไปแล้ว


เฮ้อ...


เอาไงต่อดีล่ะทีนี้?


******

เริ่มเปิดมุมมองบางอย่างจากอีวานมากแล้ว

ทุกคนคงเริ่มเห็นแววตอนเขาโตแล้วนะ ว่าทำไมมันถึงเกิดสงคราม 555

ถ้าดูง่าย ๆ คือ อีวานพร้อมไฟท์เพื่อเจ๊แน่นอน เขาไม่ยอมให้เจ๊อ่านจดหมายของอันเซลด้วยซ้ำ แล้วเปิดสงครามเลย แต่ที่สุดท้ายยอมปล่อยใหเจ๊ไปนั้น มีเหตุผลอะไรเบื้องหลัง ยังคงเป็นความลับที่ให้เจ๊ตามหา อิอิ

มันต้องมีอะไรในก่อไผ่ที่มากกว่านั้นแหละ  


ส่วนตอนหน้าเดี๋ยวมาดูกันว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

ใบ้ว่าเจ้าหญิงเจ้าชายจะนำเรื่องวุ่นวายมาแน่นอน จนนำไปสู่การมีเรื่อง ชxช คู่ใหม่ //เอ๊ะ? 5555


นั่นแหละ... ไว้เจอกันตอนหน้านะจ๊ะ

ลาด้วยไรต์ที่กำลังเลือกเรือลง ซ้ายหรือขวาดี เง้อออ

555

แล้วเจอกันน้า



หมายเหตุสุดท้าย

     ไรต์กลัวบางคนงงเรื่องรูปแบบการปกครองของประเทศ ไรต์จะอธิบายคร่าว ๆ นะคะ (แต่ไรต์ก็ใส่คำนำหน้ารูปแบบการปกครองหน้าชื่อประเทศไว้หมดแล้วแหละ แต่ไรต์จะมาให้คอนเซปต์คร่าว ๆ เผื่อบางคนสับสนเนอะ)


     ราชอาณาจักรอัสเทีย คำว่าราชอาณาจักร หรือ kingdom คือประเทศที่ปกครองแบบมีระบบกษัตริย์


     สาธารณรัฐแอสคิวเนีย หรือคำว่า republic คือประเทศที่ปกครองโดยเน้นประโยชน์เพื่อประชาชน ดังนั้นคนที่ปกครองจะไม่ใช่กษัตริย์ แต่เป็นคนที่ได้รับการแต่งตั้ง โดยในเรื่องนี้ ไรต์ใช้ระบบ 3 ผู้นำที่คานอำนาจกันค่ะ


     จักรวรรดิอาไชน์ คือคำว่า empire เป็นรูปแบบของการมีประเทศในเครือจักรภพค่ะ ไม่เชิงเป็นรูปแบบการปกครองประเทศตายตัวเท่าไหร่ อธิบายให้เห็นภาพง่าย ๆ คือการมี 'ประเทศราช' ในความเข้าใจของคนไทยเราค่ะ แต่ในเรื่องนี้ประเทศในเครือจักรภพจะไม่อยู่ในสถานะประเทศราช แต่เป็น 'สมาพันธรัฐ' หรือก็คือมีการตกลงพันธะสัญญาร่วมกัน โดยตัวจักรพรรดิที่มีอำนาจสูงสุดจะไม่เข้าไปร่วมปกครองประเทศในเครือค่ะ แต่ก็อาจมีแทรกแซงบ้างตามความสมควรเพื่อความเรียบร้อยของการดูแล 

      ส่วนรูปแบบการปกครองของจักรวรรดิอาไชน์จะเป็นสาธารณรัฐค่ะ ทำให้ในอนาคตพี่โอเรน จะสามารถขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิ แล้วนำทัพทำสงครามกับอีกวานได้


     ไรต์อธิบายงงมะ? 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 760 ครั้ง

173 ความคิดเห็น

  1. #8349 0934730045 (@0934730045) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:01
    น่าจะเอาคาริน่คู่กับเจ้าหญิงเลย
    #8349
    0
  2. #4950 nakomiku (@nakomiku) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 01:23
    ถึงกับกรี้ดออกมา ทุ่งลิลลี่ก็ดีน่ะ เขิลลลลลลลลล
    #4950
    0
  3. #4811 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:31
    ละก็อันเซลของแม่่่่่่ ไม่เอาคู่กับเจ้าชายนั่นนะะะะ ปกติเราสายวายนะ แต่ว่าไม่โอเคกับเจ้าชายนั่นจริงๆอะะะะ โนววว 5555
    #4811
    0
  4. #4810 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:30
    อยากลงเรืออีวาน แต่ก้กลัวใจนาง
    #4810
    0
  5. #4440 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:26
    สอวแฝนคู่รี่นี่5555
    #4440
    0
  6. #4192 Suxxigar (@Rosu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 13:32
    <p>เผาทุ่งลิลลี่ซะเกรียมเลยนะไรท์55555</p>
    #4192
    0
  7. #3826 sseettss (@sseettss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:10
    ไรท์ ไม่ฮาเร็มใช่ไหมคะ??
    #3826
    1
    • #3826-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 15)
      24 เมษายน 2561 / 22:12
      ไม่ฮาเร็มจ้า แต่มีตอนจบหลายแบบ อิอิ
      #3826-1
  8. #3461 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:10
    gifน่ารักได้แค่ไม่กี่ตอนจริงๆ=_="
    #3461
    0
  9. #3446 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:12
    ม้ายยยยยน้ะทุ้งลิลลี่TTฝันสลายม้ายยยยยยยยยย
    #3446
    0
  10. #3300 jamela jam (@jamela) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:56
    จะเอาอันเซลเท่านั้นนน ส่วนอีวานไปไกลๆเลย
    #3300
    0
  11. #3029 เดอะไรท์ (@Akasitmika) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:18
    อ่านไปอ่านมาก็รู้สึกว่านางเอก-งี่เง่าจังวะรู้ว่าตอนจบจะตายยังจะไปเผลอสนิทกับพระเอกอีก เวรกรรม. #รู้สึกน้ำเน่า 55+
    #3029
    0
  12. #2821 ' ✚PLOY : poiz,, ☆ (@frienderina) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:05
    โอ๊ย พีคสุด ทุ่งลิลลี่อาบเลือด555
    อันเซลก็น่าสงสาร จะหนีรอดจากเงื้อมมือเจ้าชายมั้ยเนี่ยลูก lol.
    #2821
    0
  13. #2358 BloodStrike (@BloodStrike) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 03:58
    ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรเองก็ปล่อยเจ๊ของตูไปตายอยุ่ดีไม่ชอบแกเลยจริงๆ เชียร์อันเซล แต่ก็อยากต่อเรือเจ้าหญิงนะ
    #2358
    0
  14. #2168 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 15:15
    อันเซลเถอะนะ
    #2168
    0
  15. #2110 khwan_sakijang (@khwan_sakijang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 09:10
    ขึ้นเรืออันเซลน้าา ยูริก็ดีงามม
    #2110
    0
  16. #1476 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 16:13
    ทีมอันเซล
    #1476
    0
  17. #1241 Natty_thamonwan (@Natty_thamonwan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 13:42
    โอ๊ยยยย เกลียดๆๆๆๆๆๆ เกลียดดุ๊กดิ๊กกกกกกก =[]=
    #1241
    0
  18. #1082 Vanesai (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:40
    สู้ๆนะ เราไม่รู้ไรทั้งนั้นน รู้แค่ว่าาา ชอบบ เชียร อันเซลล
    #1082
    0
  19. #971 Nametag (@Nametag) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:37
    เข้าอยากอ่านทุ่งลิลลี่~
    อาการสาววายกำเริบแล้ว
    (พวกไบ)
    #971
    1
    • #971-1 Dangerous Woman (@eliter) (จากตอนที่ 15)
      2 เมษายน 2561 / 21:07
      วายกับลิลลี่นี่จะผ่านแล้วผ่านเลยไป ตอนหน้าจะเล่นมุกใหม่แล้ว 555
      #971-1
  20. #948 PEARpair (@pairpear_19644) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:21
    หักมุมเฉย 5555
    #948
    0
  21. #947 PEARpair (@pairpear_19644) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:20
    หักมุมเฉย 5555
    #947
    0
  22. #946 sanatawer (@sanatawer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:16
    ปลูกทุ้งลินลี่กันเถอะยูริคือความดีงาม
    #946
    0
  23. #943 orangerose (@orangerose) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:59
    คู่ชายxชายจะเป็นใครก็ได้แต่ไม่ใช่หนูอัลน้า
    #943
    0
  24. #941 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 07:57
    เชียร์น้องชายยยย >< น่าร้ากกกก รอน้าาา
    #941
    0
  25. #940 master ta (@master-ta) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 02:08
    เรืออีวานคือดีมากแจ่มแมวแต่อาบยาพิษชมัด ไม่กล้าลง ตอนนี้นั่งเรือ3พี่น้องอยู่ ถ้าอีวานไม่เลือกที่ฆ่าคาริน่าหนือปล่อยไปแล้วปกป้องสุดกำลังเรางขึ้นเรือนี้ไปแล้ว
    #940
    0