O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 360,206 Views

  • 8,491 Comments

  • 10,903 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,172

    Overall
    360,206

ตอนที่ 14 : (2) บทที่ 13 : ถ่านไฟเก่า (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 919 ครั้ง
    30 มี.ค. 61


บทที่ 13

ถ่านไฟเก่า







ฉันรู้สึกตัวอีกครั้งก็พบว่าตัวเองกำลังนอนหนุนอยู่บนแผ่นอกแข็งแกร่ง หนั่นแน่น และอบอุ่น ลองเหลือบมองดูเล็กน้อย ก็เห็นว่าเส้นผมสีทองของฉันสยายไปทั่วแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา ส่วนมือก็วางอยู่บนหน้าท้องที่มีซิกแพ็กที่ชวนให้ลูบไล้นิ้วเล่น


เห็นได้ชัดเลยว่าเมื่อคืนฉันคงหนุนหมอนนี้แทนหมอนจริง ๆ


ว่าแต่...


หมอนที่สุดแสนฟินนี้เป็นของ อันเซล หรือ พี่โอเรน ?


ฉันคิดแล้วก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะพบว่าเขาไม่ใช่... ไม่ใช่พี่โอเรน หรืออันเซล!


ผู้ชายที่ฉันนอนด้วยคือชายหนุ่มที่ฉันคุ้นเคยอย่างดี เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนของเขาแผ่ไปทั่วหมอนสีขาว ใบหน้ายามหลับของเขาดูสงบนิ่ง มือข้างหนึ่งของเขากอดร่างฉันไว้แน่น


ที่สำคัญคือตอนนี้เขาเปลือยกายอยู่ ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นระหว่างฉันกับเขา


เขาคืออีวาน ว่าที่สามีในอนาคตของฉัน...


 ฉันรีบลุกขึ้นพร้อมโกยผ้าห่มมาปกปิดร่างกายของตัวเอง ก่อนจะมองหาเสื้อผ้าของตัวเอง ก็เห็นว่าวางเกลื่อนอยู่บนพื้น ชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจัดกระจายไปหมด


ฉันรีบขยับตัวไปหยิบเสื้อผ้าพวกนั้นมา ทว่าฉับพลันนั้นเอง ก็มีมือข้างหนึ่งดึงฉันกลับไปนอนบนเตียง


จะไปไหน คาริน่า ผู้ชายคนนั้นพูดกับฉัน ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวมาคร่อมร่างฉันอย่างน่าหวาดเสียว ดวงตาสีทองของเขามองฉันนิ่ง ก่อนเขาจะขยับหน้ามาทำท่าจะจุมพิต ทว่าด้วยความตกใจฉันก็รีบเบี่ยงหน้าหนี


ฝันสมจริงนี่มาอีกแล้วสินะ...


งอนอะไรฉัน คาริน่า


เปล่า แค่... ฉันยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ประกบปากจูบเข้ามาอย่างดูดดื่ม และบอกเลยว่าในวินาทีนั้น ทั้งที่ฉันควรจะตกใจ กลับรู้สึกคุ้นเคยและต้องการเสียอย่างนั้น


พอเขาถอนจูบออก ก็จูบลงบนหน้าผากฉันครั้งหนึ่ง ก่อนจะพูดว่า ฉันต้องไปทำงานแล้ว เธอจะนอนพักก่อนก็ได้นะ คาริน่า กล่าวแล้วเขาก็ลุกขึ้นจากเตียง เพื่อไปอาบน้ำแต่งตัว


เมื่อเขาเดินหายไปแล้ว ฉันก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะรีบใส่เสื้อผ้าให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว


จากนั้นก็ตั้งสติกับตัวเองว่าฉากนี้มันคุ้นเคยเหมือนเห็นที่ไหนมาก่อน และตอนนั้นเองที่สายตาของฉันเหลือบไปเห็นจดหมายฉบับหนึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานของอีวาน แล้วในที่สุดฉันก็นึกออก


ฉากนี้คือตอนก่อนที่ฉันจะไปต่อสู้กับอันเซล แล้วก็ชนะเขาด้วยการถูกกอดนั่นเอง


ในฉากนี้ที่ฉันจำได้...


ก่อนออกไปทำงาน อีวานจะออกมาอ่านจดหมายนั่น ก่อนที่จะขยำมันทิ้ง ท่าทางเขาดูโมโห แต่พอฉันถามว่ามีอะไรไม่สบายใจ เขาก็ทำหน้านิ่ง ๆ ตอบ แล้วมาจูบครั้งหนึ่งก่อนออกไปทำงาน ทำให้ตัวฉันในตอนนั้นลืมเรื่องจดหมายนั่นไป ไม่ได้สนใจจดหมายอีก


ทว่าตอนนี้ฉันสนใจแล้ว...


คิดแล้วฉันก็รีบเดินไปหยิบจดหมายนั่นมา ก่อนจะเปิดอ่านทันที ด้วยกลัวว่าอีวานจะอาบน้ำเสร็จก่อน


จดหมายนั่นเขียนด้วยลายมือที่ฉันคุ้นเคยมาก


 

ยินดีกับข่าวการแต่งงาน แต่ในเมื่อเธอเลือกที่จะไม่กลับมา เลือกที่จะหันหลังให้ฉัน เราก็เป็นศัตรูกัน จงมาหาฉัน มาฆ่าฉัน ก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอคาริน่า

ฉันยอมฆ่าเธอด้วยมือตัวเอง ดีกว่าปล่อยให้เป็นศัตรู

ลงท้ายชื่อ ‘A’

 


A...


Ansel...


นี่คือจดหมายของอันเซล และอีวานไม่เคยให้ฉันอ่านจดหมายพวกนี้เลยสักครั้งหนึ่ง










กริ๊งงง!


            ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก พอลืมตาขึ้นก็พบว่าตอนนี้ฉันนอนอยู่บนเตียงในห้องของพี่โอเรน ซ้ายมือคือพี่ชายสุดหล่อที่กำลังลุกขึ้นจากเตียง ส่วนขวามือคือน้องชายสุดแซ่บที่ยังไม่ตื่น


พี่โอเรนขยันเหมือนปกติ ส่วนอันเซลก็ยังชิลเหมือนปกติ


นี่คือเรื่องจริงสินะ...


                พี่โอเรนหันมามองฉัน ก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย แล้วพูด คาริน่าปลุกอันเซลเถอะ จะได้รีบไปอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวพี่จะลงไปทำอาหารรอ


                ฉันพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองน้องชายของตัวเอง จากนั้นภาพในฝันสมจริงนั่นก็ปรากฏขึ้นมาเสียอย่างนั้น ตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือของอันเซลแจ่มชัดอยู่ในหัว


                ...ฉันยอมฆ่าเธอด้วยมือตัวเอง ดีกว่าปล่อยให้เป็นศัตรู...


ในอนาคตเราจะต้องเป็นศัตรูกันขนาดนั้นเลยเหรอ...?


ฉันคิดแล้วก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา มือที่ทำท่าจะเขย่าตัวอันเซลกลับกลายเป็นวางลงบนไหล่ของเขาอย่างแผ่วเบา ด้วยเริ่มกลัวว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้เขาเกลียด


ฉันไม่อยากเป็นศัตรูกับเขา


ไม่อยากเลยสักนิด...


สักพักอันเซลก็เหมือนรู้สึกตัว จึงลืมตาขึ้นมองฉัน คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย ก่อนจะพูดแบบงัวเงียว่า เจ๊เป็นอะไรอะ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้น


ฉันยิ้ม ข่มอารมณ์เศร้าของตัวเองลงในใจ ก่อนจะตอบว่า ฝันร้ายน่ะ


ฝันร้าย? ฝันอะไรอะ


ฝันว่าอันเซลจะฆ่า


พอได้ยินฉันพูดแบบนั้น อันเซลก็หัวเราะเพราะเห็นว่ามันไร้สาระ เขาตื่นเต็มตาทันที ก่อนจะพูดว่า ไม่เอาน่า เดี๋ยวมันก็เกิดจริงสักวันแน่นอน ไม่ต้องกลัว


ฉันได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็หน้าเศร้าฉับพลัน ใจหายวาบไปอยู่ที่ตาตุ่ม


ขนาดพูดเล่น เขายังบอกเลยว่าจะฆ่าฉัน...


อันเซลเห็นแบบนั้นก็รู้ว่าฉันจริงจัง จึงรีบขอโทษขอโพย ออดอ้อนสารพัดวิธี แล้วพูดว่า เมื่อกี้พูดเล่น ฉันไม่ฆ่าเจ๊หรอกน่า สัญญาเลย กล่าวแล้วเขาก็ชูนิ้วก้อยมาตรงหน้า


แต่...


อันเซลถอนหายใจ ก่อนจะเคลื่อนนิ้วก้อยมาเกี่ยวก้อยนิ้วฉันเอง จากนั้นก็พูด ดูให้เต็มตา เรื่องจริงคือฉันสัญญาว่าจะไม่ฆ่าเจ๊ ต่อให้เจ๊จะเกรียนใส่แค่ไหนก็ตาม ส่วนที่เจ๊เห็นมันก็แค่ฝัน ดังนั้นเลิกคิดมากไร้สาระ โอเค๊


ฉันยิ้มเล็กน้อยแล้วพยักหน้ารับ


ฉันก็อยากให้มันเป็นแค่ฝันเท่านั้นเหมือนกัน...





*****30%****


ฉันเศร้าไปสักพักหนึ่ง อาจเป็นเพราะพึ่งตื่น จิตใจเลยเศร้าหมองง่ายกว่าปกติ แต่พอได้อาบน้ำ เปิดน้ำเย็นไหลผ่านตัว แล้วทบทวนถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่นานนักความเศร้าก็พลันเปลี่ยนเป็นแรงขับเคลื่อนให้ฉันตั้งใจเปลี่ยนแปลงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต


ฉันไม่ยอมให้พวกเราสามพี่น้องแยกทางกัน


อย่างน้อยถ้าพวกเขาจะไป ฉันก็ตามไปลากคอกลับมา!


แม้ตอนนี้ปัญหาคือ ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำหรือกำลังจะทำ มันจะต่างจากอดีตหรือไม่ ในเมื่อฉันไม่รู้อดีต ไม่รู้ว่าตัวเองเคยทำอะไรไว้บ้าง รู้เพียงแต่อนาคตที่โหดร้ายมันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แถมยังเป็นอนาคตที่ไม่ค่อยปะติดปะต่อกันด้วย


ทว่า...


อย่างน้อยพอคิดดูแล้ว ฉันก็รู้ว่ามันจะมีจุดจบแบบนั้น ดังนั้นสิ่งที่จะต้องทำก็คือตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ทำลายเส้นทางทุกอย่างที่จะพาฉันไปยังจุดจบที่แสนเศร้าพวกนั้น


หลังจากนี้ฉันจะทำทุกวันให้เป็นวันที่ดีที่สุด!


หลังอาบน้ำเสร็จ ฉันก็รีบมาแต่งหน้าแต่งตัวด้วยกลัวจะโดนอันเซลบ่นว่าช้าเหมือนทุกวัน เพราะวันนี้เป็นวันจันทร์ ฉันต้องไปเรียนพร้อมกับเขาตามปกติ


วันนี้ชุดที่สวมใส่จึงเป็นชุดเครื่องแบบโรงเรียนที่มีตรากลีบดอกกุหลาบสีดำ 3 กลับปักอกเสื้อ ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของโรงเรียน ทริบัส เซนทราลิส เป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอัพไซด์ดาวน์ ทาวน์ และเป็นโรงเรียนต้นแบบของจักรวรรดิอาไชน์


พอแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ลงมาข้างล่าง เห็นว่าอันเซลนั่งกินอาหารจนหมดไปครึ่งจานแล้ว ฉันจึงรีบทันที เพราะถ้าเขากินหมดก่อน ชีวิตฉันจะวุ่นวายด้วยเสียงบ่นของเขา


อันเซลเป็นคนรวดเร็ว เขาไม่ชอบเวลาฉันช้าสักเท่าไหร่...


หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย ฉันกับอันเซลก็จุ๊บแก้มพี่โอเรน บอกลาก่อนไปเรียนหนังสือเหมือนทุกเช้า ก่อนจะพากันไปโรงเรียนด้วยกัน


ปกติพวกเราจะเดินทางไปเรียนด้วยรถเมลล์ ทว่าวันนี้มีบิ๊กไบท์คันใหม่ของอันเซล พวกเราจึงได้ซิ่งไปโรงเรียนกันแบบเท่ ๆ แถมยังมีเวลามากพอที่จะแวะซื้อกาแฟได้อีก ทำให้พอไปถึงโรงเรียนวันนี้ ฉันกับอันเซลก็เข้าโรงเรียนแบบชิล ๆ เท่ ๆ ถือกาแฟเข้าโรงเรียน หรูหราไฮโซ


แล้วเจอกันตอนเย็นนะเจ๊ ไปละ อันเซลพูดลา ก่อนเดินจากไปอีกฝั่ง


ความจริงฉันกับอันเซลเรียนชั้นเดียวกันก็คือชั้นปีที่ 3 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของโรงเรียนนี้ เรียนอาคารเดียวกัน ต่างกันแค่ห้องเรียนเท่านั้น แต่ที่เขาขอแยกตัวไปน่ะเหรอ...


ฉันหรี่ตามองตามหลังอันเซล ก่อนจะเห็นภาพเดิม ๆ นั่นก็คือ มีรุ่นน้องเดินเข้ามาคุยกับเขาไม่ขาดสาย ส่วนพ่อหนุ่มชอบขายอ้อยก็หยุดคุยด้วยหมด


พ่อตัวแสบอยากแยกตัวกับฉันไปคุยกับสาว ๆ ไง...


อันเซลเขาฮ็อตมาก เพราะเป็นนักกีฬาของโรงเรียนนี้ ด้วยสมรรถภาพร่างกายของว่าที่วายร้ายที่แข็งแรงมากกว่าคนทั่วไป เขาจึงไปได้ดีในสายกีฬา และเท่านั้นไม่พอ เขายังเป็นเด็กเรียนตัวยง เข้าร่วมเป็นตัวแทนของโรงเรียนไปแข่งขันวิชาการต่าง ๆ กวาดรางวัลมามากมาย


อย่าลืมว่านอกจากเป็นว่าที่วายร้ายแล้ว เขาก็ยังเป็นลูกศิษย์ของพี่โอเรน เข้าใจทฤษฏีสัมพันธภาพตั้งแต่ 7 ขวบ ตอนนี้สร้างระเบิดปรมณูได้แล้ว ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเรื่องความสามารถด้านวิชาการของเขา


รุ่นพี่หล่อ เก่ง เท่ ใคร ๆ ก็ชอบ...


ส่วนฉันนั้นเป็นสายชิล ไม่ค่อยชอบเล่นกีฬาจึงเลือกสายเชียร์ลีดเดอร์สวย ๆ ชอบงานด้านการทำกิจกรรม จึงมาทางด้านสายวิชาการ สร้างผลงานให้ตัวเองดูดี ก่อนเข้าสู่สภานักเรียน ในตำแหน่งกิจกรรมนักเรียน


ใช่...


ฉันเป็นคณะกรรมการนักเรียน และหัวหน้าห้องที่น่าเคารพของห้อง 3-2


ฉันเดินจิบกาแฟยามเช้าระหว่างเดินเข้าโรงเรียน ทักทายรุ่นน้องที่ทักทายฉัน ก่อนที่หัวคิ้วจะต้องขมวดมุ่น เมื่อพบว่าวันนี้โรงเรียนเปลี่ยนไป


ตรงตึกหน้าโรงเรียนมีป้ายเขียนว่า ยินดีต้อนรับผู้มาเยือน ในช่วงการสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างสามประเทศ


มีคนต่างประเทศมาเยือนโรงเรียน ?


ฉันทำหน้าคิด พยายามนึกถึงตารางงานของตัวเอง และตอนนั้นเองที่มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาตีไหล่ฉัน ทักทายแบบฮาร์ดคอร์ถึงเนื้อถึงตัว จนอดหันไปมองแบบหาเรื่องใส่ไม่ได้


คาริน่า ทำไมมาสายนักล่ะ


ก็มาแบบนี้ทุกวัน เคลวิน


คนที่ทักฉันคือ เคลวิน เขาเป็นรองหัวหน้าห้องที่ชอบก่อกวนฉัน แต่โชคดีที่เขาซับพอร์ตงานของฉันได้ดีจนน่าทึ่ง จึงไม่คิดไล่เขาออกจากตำแหน่งผู้ช่วยนี้


วันนี้มีงานสำคัญ พวกเราต้องเตรียมรับงานใหญ่


ฉันทำหน้างง ๆ ใส่เขา


คือ...


ยอมรับเลยว่าบางครั้งงานมันก็เยอะ อันนู้นอันนี้เต็มไปหมด และฉันก็ค่อนข้างขี้ลืมอยู่บ้าง ซึ่งอย่างสุดท้ายคือข้อเสียใหญ่สุดของฉันเลย


เคลวินส่ายหน้า เขาพาฉันเดินไปยังห้องเรียน พลางเล่างานทุกอย่างให้ฉันฟัง วันนี้จะมีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากราชอาณาจักรอัสเทียกับสาธารณรัฐแอสคิวเนียมา พวกเขาจะมาเพื่อสานสัมพันธ์สามประเทศ ปีนี้จักรวรรดิอาไชน์เป็นเจ้าภาพ และคิวต้อนรับเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนในปีนี้ก็คือโรงเรียนเรา


ฉันพยักหน้าแบบเริ่มจำได้


เริ่มจำได้แล้วก็ดีท่านหัวหน้าห้อง เคลวินพูดแบบกวน ๆ ก่อนจะบอกว่า ห้องพวกเราได้ต้อนรับลูกชายของขุนนางจากสาธารณรัฐแอสคิวเนีย เขาเป็นคนสำคัญมาก ดังนั้นพวกเราต้องดูแลเขาให้ดีแบบยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอมเลยนะ ไม่อย่างนั้นพวกประเทศอื่นอาจเอาสาเหตุนี้มาเล่นงานประเทศเราได้


ฉันพยักหน้ารับแบบเข้าใจเรื่องพวกนั้นดี


สามประเทศใหญ่มีความสัมพันธ์ที่ไม่คงที่นัก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จนเหมือนตอนนี้กำลังรอให้เกิดชนวนก่อสงครามอยู่ด้วยซ้ำ


งานต้อนรับนักเรียนแลกเปลี่ยในวันนี้อาจดูเป็นเรื่องเล็กนิดเดียว แต่ความจริงทุกคนต่างรู้ดีว่านี่เป็นการสานสัมพันธ์ที่ค่อนข้างเสี่ยง เพื่อให้เกียรติกับประเทศเจ้าภาพ อีกสองประเทศใหญ่จะต้องส่งบุตรคนสำคัญมาแลกเปลี่ยน และนั่นแหละที่ทำให้ทุกอย่างเลี่ยง เพาะหากเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนทั้งหลายบาดเจ็บขึ้นมา


นั่นอาจเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามได้เลย...


พอสังเกตดี ๆ ฉันก็พบว่านอกโรงเรียนมีการคุ้มกันอย่างดี


ฉันจิบกาแฟที่เริ่มเย็นชืด ก่อนจะถามว่า แล้วเขาชื่ออะไรล่ะ คนที่จะมาแลกเปลี่ยนในห้องเรา


อีวาน โอดอนเนลล์


พรู๊ดดด!


ฉันพ่นกาแฟที่กำลังดื่มใส่หน้าเคลวินทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ก่อนที่หน้าจะซีดเผือด


คาริน่า โกรธเกลียดอะไรกันก็คุยกันดี ๆ ก็ได้


ฉันได้สติอีกครั้งจึงยิ้มให้เพื่อน ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองเช็ดคราบกาแฟที่เปรอะเปื้อนให้เขา ส่วนในหัวก็เริ่มเครียด


อย่าบอกนะว่านี่มัน... บุพเพสันนิวาส แม้อยู่ต่างภพต่างชาติก็ไม่อาจแยกกัน!


ฉันว่าตัวเองเพ้อละ...







 

ตอนเช้าเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนยังเดินทางมาไม่ถึง ฉันจึงมีเวลาตั้งสติต่อเหตุการณ์ที่ตัวเองกำลังจะเจอในอีกไม่ช้า จากนั้นก็ตกลงกับตัวเองว่า ฉันจะดูแลเขาตามหน้าที่เท่านั้น


ด้วยเหตุผลที่แสนอ่อนไหวทางการเมือง เขาบาดเจ็บเท่ากับเกิดสงคราม หรือ ความบาดหมางระหว่างสองประเทศ ดังนั้นฉันจึงละเลยหน้าที่นี้ไม่ได้เลย เพราะถ้าเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับเขา ฉันจะต้องโดนคนทั้งประเทศสาปส่งให้ไปตายอย่างแน่นอน ดีไม่ดีอาจทั้งโลกด้วย ถ้าพวกเขาได้รับผลกระทบจากสงคราม


ทว่าฉันสัญญากับตัวเองแล้วว่าจะทำลายเส้นทางทุกอย่างที่จะพาตัวฉันไม่ยังจุดจบที่น่าเศร้า และฉันไม่อยากตายอย่างเดียวดายในตอนจบของชีวิตแบบที่รู้มา


ดังนั้น... ฉันเลือกที่จะไม่มีความสัมพันธ์กับอีวาน


เมื่อถึงช่วงพักเที่ยง ฉันที่เป็นหัวหน้าห้องก็ถูกเรียกให้ไปประชุม แน่นอนว่าคงหนีไม่พ้นการได้ไปเจอกับเหล่านักเรียนแลกเปลี่ยน และก็เป็นดังคาด เมื่อฉันเข้าไปในห้องประชุม ก็ได้พบกับคุณครูใหญ่ที่กำลังพูดคุยกับเหล่าหัวหน้าห้อง เรื่องรายชื่อนักเรียนที่แต่ละคนจะได้ดูแล


พอเข้าไปในห้องนั้น ฉันกวาดสายตามองไม่นานนัก ก็เห็นผู้ชายหน้านิ่งขรึมคนหนึ่ง ผมสีน้ำตาลอ่อนของเขาเด่นในสายตาฉัน ส่วนดวงตาสีทองของเขาก็ยิ่งคุ้นเคย


อีวาน โอดอนเนลล์...


เมื่อคิดถึงตรงนี้ เราสองคนก็บังเอิญหันมาสบดวงตากันโดยบังเอิญพอดี ฉันรีบหันหน้าหนี ทำทีเป็นไม่รู้จักเขา จากนั้นก็นั่งร่วมประชุมกับคนอื่น


หลังจากจบการประชุม ฉันก็มีหน้าที่ต้องพาอีวานเดินชมโรงเรียน ซึ่งฉันก็ทำหน้าที่นั้นอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง พาเขาเดินชมโรงเรียน พูดคุยแต่เรื่องทางการ และดูเหมือนจะเป็นการสื่อสารทางเดียวด้วย เพราะเขาไม่ได้ตอบโต้อะไรด้วยเลยตลอดทาง


เพื่อป้องกันทุกอย่าง ฉันต้องเด็ดขาดมากถึงมากที่สุด จึงเลือกที่จะพูดฝ่ายเดียว


อีวาน และนี่คือโรงอาหารของพวกเรา...


ฉันพูดยังไม่ทันจบ ก็มีใครบางคนแหกปากลั่นใส่ฉัน


ขอโทษนะ หลีกทางไปซะ ฉันจะเดิน!”


ฉันหันไปมองที่มาของเสียง ก็เห็นหญิงสาวร่างบางคนหนึ่งกอดอกมองฉันนิ่ง เธอคือเจ้าหญิงออคตาเวียที่เป็นหนึ่งในนักเรียนแลกเปลี่ยน เธอนั้นแสนเย่อหยิ่งและมากปัญหา ชอบหาเรื่องคนอื่น เพราะติดนิสัยคนตามใจตอนอยู่ประเทศ


ดูอย่างตอนนี้ หล่อนบอกว่าฉันขวางทาง แต่ที่นี่คือโถงกว้างมีพื้นที่ให้เดินเยอะแยะแบบนอนกลิ้งยังได้ แล้วฉันไปขวางทางได้ยังไง


หล่อนแค่ต้องการหาเรื่องชัด ๆ ...


เอ่อคือ...


ฉันบอกว่าเธอขวางทางฉันไง!” สิ้นคำนั้นเจ้าหญิงออคตาเวียก็สาดน้ำในแก้วใส่หน้าฉันไปทีหนึ่งแบบไม่ทันตั้งตัว และการกระทำนั้นทำให้คนทั้งโรงอาหารมองมายังฉันเป็นตาเดียว


ในวินาทีนั้นฉันนับเลขทันที 


1...


2...


3...


แล้วหายใจเข้าลึก ๆ


นี่ถ้าไม่เห็นว่าการมีเรื่องกับนักเรียนแลกเปลี่ยนเป็นเรื่องที่โง่มาก และอาจส่งผลต่อการเกิดสงคราม


แม่จับแช่แข็งไปแล้วนะ!


เจ้าหญิงออคตาเวียเท้าเอว ก่อนตะโกนลั่น จำใส่หัวไว้ อย่ามาขวางทางฉันอีก!”


ฉันยิ้มตอบแบบกัดมุมปากตัวเองแน่น เพราะกำลังสงบสติอารมณ์ตัวเอง ก่อนตอบไปแบบเป็นมิตรว่า ขออภัยด้วย เจ้าหญิง


เหอะ!”


จากนั้นเจ้าหญิงตัวร้ายก็เดินกระแทกไหล่ฉันจากไปอย่างรวดเร็ว พอยัยนั่นไปแล้วฉันก็ทำท่าจะแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาด้วยการกระทืบเท้าหรือกำหมัดแน่ 


ทว่า...


ในวินาทีนั้นเองที่อีวานเดินมายืนหน้าฉัน แล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองเช็ดคราบน้ำให้ฉันอย่างอ่อนโยน


So เจนเทิลแมน...


ฉันคิดในใจด้วยความอึ้ง ๆ เพราะการตอบสนองของเขามันเร็วมาก ทั้งยังดูเป็นธรรมชาติอีกต่างหาก ราวกับการทำตัวเป็นสุภาพบุรุษของเขามันอยู่ในสายเลือด


เขามองฉันนิ่ง ๆ ก่อนจะพูด เจ้าหญิงจากราชอาณาจักรอัสเทียเย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ ถึงได้ทำตัวหยาบคายแบบนั้น แต่... เธอก็เก็บอารมณ์ได้ดีนะ ถึงได้ไม่โต้ตอบหล่อน


เอาจริง ๆ นะ ถ้านั่นไม่ใช่เจ้าหญิง ฉันจับแช่ไปแล้ว... 


แล้วถ้าเป็นนายจะทำยังไง


เขายักไหล่ กลอกตามองบนใส่มั้ง เขาตอบในขณะที่มือก็ยังคงเช็ดคราบน้ำให้ฉัน


ฉันฟังแล้วก็เผลอยิ้มออกมา จากนั้นก็รู้ตัวว่ากำลังเผลอตัวเป็นมิตรด้วยแล้ว จึงรีบตีหน้าขรึม มือเอื้อมไปจับมือของอีวานไว้ เพื่อหยุดการกระทำของเขา จากนั้นก็ดึงผ้าเช็ดหน้าเขามาจัดการตัวเอง


ฉันทำเองได้ ขอบคุณนะ


อีวานพยักหน้ารับแบบไม่นึกสงสัยท่าทีแปลก ๆ ของฉัน


จากนั้นฉันก็เช็ดคราบน้ำที่เหลืออยู่ตามตัว เมื่อจัดการเสร็จเรียบร้อย ก็หันไปบอกเขาว่า ผ้าเช็ดหน้านี่ เดี๋ยว ฉันเอาไปซักให้แล้วค่อยคืนนะ


เขาพยักหน้ารับเบา ๆ แล้วฉันก็รีบเดินนำเขาไปดูสถานที่อื่นต่อ เพราะเริ่มเห็นเค้าลางไม่ดีแล้ว


อีวานนิ่งมากก็จริง แต่ความเป็นสุภาพบุรุษของเขามาเต็มมาก จนฉันว่าฉันพอเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมตัวเองในอนาคตถึงรักเขา


นี่มัน...


อันตรายกว่าที่คิดแฮะ


****


งุ้ยยยย ได้มาลงตอนใหม่ด้วยแหละ 555

เอาล่ะ...

คาริน่าจะจัดการกับอีวานยังไง ไว้ตอนหน้ามาติดตามกันนะฮ้าฟฟฟ





เจอกันพรุ่งนี้จ้าาา

ลาด้วยหน้าไรต์ที่แต่งนิยายไปทั้งน้ำตา 555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 919 ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #4081 Solei3014kuri- (@Solei3014kuri-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 21:51
    อิคุณเจ้าหญิงต้องเจอแม่นายการะเกดถึงจะเข็ดเจ้าค่ะ
    ปล. นางเอกคือ อันเซลเท่านั้นน ไม่เอาอีวานนน T~T
    #4081
    0
  2. วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:52
    เรื่องมันต้องพลิกแน่ๆ ที่อีวานไล่นางเอกไปตอนต้นเพราะต้องการช่วยนางเอกแน่ๆ แบบมาสายพระรอง 555
    #2781
    1
  3. #2164 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 15:02
    ไม่เอาอีวาน จะเอาอันเซล ฮืออออ
    #2164
    0
  4. #1933 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:09
    จะเอาอันเซลลลลลล .ดิ้นนน
    #1933
    0
  5. #1475 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 15:53
    .มอง ไม่เอาคนนี้ จะเอาอันเซล!
    #1475
    0
  6. #1288 เยลลี่สีม่วง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 17:09
    <p>อุ้ย! ฮื่อ~~~~ ชอบบ</p>
    #1288
    0
  7. #1081 Vanesai (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:27
    ชอบ อันเซลล ฮริ้อออออ
    #1081
    0
  8. #1052 ฮุ่ยเจิน (@qinaideni) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 15:42
    ชอบอีวานอ่ะ ฮืออออ
    #1052
    0
  9. #917 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 18:05
    ห้ามหวั่นไหวน้าาา คาริน
    #917
    0
  10. #835 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 22:55
    อยากเอาคุณพี่ชายและคุณน้องชายสุดแซ่บมาช่วยกันตบเจ้าหญิงจัง
    ไม่ได้รุนแรง แค่ช่วยกันดัดนิสัย โฮะโฮะ
    อยนาคตจะได้เป็นราชวงศ์ที่ดี
    #835
    0
  11. #785 Aul_jung (@auljumungming) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:38
    โอย มาทำไมให้เจ๊แกหวั่นไหวเนี้ยะ //รอตอนต่อไปนะคะ
    #785
    0
  12. #784 rosechanichawri (@rosechanichawri) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 18:47
    ทำไมกัน!!! ทำไมรู้สึกกอยากขึ้นเรืออีวานน ที่ฝั่งทางนี้ยังมีน้องอยู่นะ มารับน้องด้วยย5555 /สนุกมากกกกกอินนฟินน
    #784
    0
  13. #783 Diznie (@Diznie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:21
    fc อันเซล แต่ความสุภาพบุรุษของอีวานนี่คือความต้องการของผู้หญิงจริงๆนะ ดีหน่อยที่ทำตัวเองเสียคะแนนไปตอนต้นเรื่องไม่งั้นเรืออันเซลคงสั่นคลอนน่าดู
    #783
    0
  14. #782 ManitaSuttiyut (@ManitaSuttiyut) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:16
    พึ่งมาอ่านรวดเดียวจบค่ะ
    ติดตามนะคะ&#10084;
    #782
    0
  15. #781 ceebiw (@napussonnoiphon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:03
    อยากอ่านอีก
    #781
    0
  16. #779 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:28
    จะลงเรือลำไหนดีนะ ฮื่อ เราไม่รู้ว่าใครพระเอกอ่า อีวานจะใช่รึป่าวนะ แต่เราชอบสามพี่น้องมากเลยนะฮื่อ
    #779
    0
  17. #776 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 14:29
    ขอบคุณค่ะ
    #776
    0
  18. #775 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 13:00
    อย่านะะะะอย่าหวั่นนนไหววววน้าาาาพลีสสสส
    #775
    0
  19. #774 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:22
    อ่านตอนแรกๆ ที่อีวานทำกับคาริน่าก็พอทำใจไม่ลงเรือได้ พอมาตอนนี้รู้สึกตัวเริ่มเอนเอียง เหมือนขาก้าวขึ้นเรือไปแล้วข้างหนึ่ง 5555
    #774
    0
  20. #773 *Suika_Hime* (@tangtang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:12
    เลือกไม่ได้จิมๆ ดีงามทุกคน
    #773
    0
  21. #772 0943188789 (@0943188789) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 11:52
    แหม เสน่ห์แรงจริงนางเอกเรา55555 #เรืออันเซลย๊าาา><
    #772
    0
  22. #771 เมย์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 10:11
    เราจะไม่ยอมให้มีเรือเพิ่มค่ะ สายพี่น้องเท่านั้นที่มั่นคง เพราะฉะนั้นเสียใจด้วยค่ะอีวาน คุณไม่ใช่เดอะเฟส!
    #771
    2
  23. #770 ใต้ร่มเงา (@lek007) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 09:53
    ขึ้นเรือสองรำแล้วค่ะ ไม่รับเรือเพิ่มสะบัดบ๊อบ ดิฉันมั่นคงในร๊ากกกกก
    #770
    0
  24. #769 Ploypink12300 (@Ploypink12300) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 09:40
    เรืออีวานนนนน เราจะไม่ยอมสละเรือเด็ดขาด!!!
    #769
    0
  25. #768 เจ้าตัวจิ๋ว (@hgnn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 09:20
    อันเซลรีบมาขัดขวางเร็ววววว เดี๋ยวเจ๊เธอจะเผลอจายยยย//รอตอนต่อไปทุกวันนะค๊าา
    #768
    0