Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 52 : สุดทนแล้วใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,140 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


ลาแปงรู้สึกเจ็บปวดเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนกับทุกสิ่งทุกอย่าง
เขานึกย้อนไปในวันนั้น โทรศัพท์จากนิติบุคคลคอนโดของฟามโทรมาหาหมออ็อมตอนตีห้า
หมออ็อมพรวดมาเขย่าแปงที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นด่วน เสียงเขาสั่น เกิดอุบัติเหตุฟามตกตึก
ลาแปงใจหายวาบ ห้องฟามที่คอนโดอยู่ชั้นเก้า ตกมาจะรอดเหรอ เขาร้องไห้โฮออกมาทันที
เมื่อไปถึงห้องฉุกเฉิน เขาไม่เห็นป๊อกกี้อยู่ที่นั่น มีแต่คนของคอนโดที่รออยู่ 
คนนั้นบอกเล่าว่ายามได้ยินเสียงของหนักหล่นพื้น เดินไปดูถึงได้เห็นว่ามีร่างของฟามอยู่
ทางนั้นจึงเรียกกู้ภัยกู้ชีพมา ตอนนั้นฟามอาการสาหัสมากแล้ว

หมออ็อมรีบเข้าไปดูน้อง แต่ออกมาด้วยหน้าซีดไม่มีสีเลือด ตาของเขาแดงก่ำ
เขาดึงแปงเข้ามากอดน้ำตาไหลพราก ก่อนพาเข้าไปดูร่างที่นอนคลุมผ้าขาวไว้
"ไหว้ลาเถอะ ไม่ต้องเปิดดูหรอก ฟามไปแล้ว"
ลาแปงร้องโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เพื่อนรักของเขา ไม่มีอีกแล้วฟามคนดีของแปง
เขาร้องไห้เหมือนใจจะขาด กอดกันร้องไห้กับหมออ็อม เราต่างเสียคนที่รักที่สุดไป
เมื่อสร่างความเศร้าเขาก็กังวลถึงกี้ ทำไมไม่มา? กี้ไปไหนทำไมถึงไม่อยู่ที่นี่?
เขาโทรหากี้ แต่ไม่มีสัญญานตอบรับ ส่งไลน์ก็ไม่ได้อ่าน
เขาประสานไปหานิติคอนโดให้เช็คว่ากี้อยู่ในห้องหรือเปล่า  ปรากฎว่าไม่อยู่
เขาจึงโทรหาแม่ว่ากี้อยู่ที่บ้านหรือเปล่า เสียงงัวเงียของแม่ตอบว่าไม่อยู่ 
พอเขาแจ้งต่อ เล่าว่าฟามแฟนกี้เสีย แม่ก็แค่รับทราบเออ ๆ 
แล้วบอกเขาไม่ต้องโทรมาอีก ให้ไลน์บอกรายละเอียดพอ

ทั้งวัน วันนั้น ลาแปงกับหมออ็อมต้องทำเรื่อง ต้องบอกญาติพ่อแม่ ต้องติดต่อวัด
กำหนดรดน้ำศพคือตอนห้าโมงเย็น ญาติมิตรต่าง ๆ ทะยอยมากันเต็มวัดแล้ว
พ่อกับแม่ร้องไห้ให้กับลูกชายที่เพิ่งเรียนจบ พวกเขาก็รักฟามนั่นแหละ รักประสาเขา
ทางเมืองกาญจน์ที่รู้เรื่องตอนเช้า ตอนบ่ายก็มางานกันหลายคน
พ่อของหมออ็อมกับฟามเป็นลูกคนที่สอง ลุงลูกชายคนโตของก๋งนั้นรับช่วงกิจการที่กาญจน์
ก๋งมีลูกหลายคน มีหลานชายจำนวนมาก คนนามสกุลนี้มีหลายสิบ
เรื่องของอ็อมกับแปงนั้นก็ร่ำลือกันในหมู่ญาติ แต่มาเห็นตัวจริงแปงกันก็ไม่มีใครนึกว่านี่ผู้ชาย

รถยนต์คันหนึ่งวิ่งเข้ามาในวัดจอดเทียบหน้าศาลา ตอนห้าโมง คนกำลังเข้าแถวรดน้ำศพ
แม่แปงนั่งหน้ามากับผัวคนปัจจุบันในเวลานั้น หน้าตาแบบนักร้องเพื่อขีวิต
ส่วนกี้นั่งหลัง หน้าตาเครียดมาก และเมื่อรถจอด กี้ก็โดนแม่ให้ลง กี้หน้าเครียดกว่าเดิมแถมดูงง ๆ 
หมออ็อมมองแล้วก็เมินเดินเข้าไปในศาลา ส่วนแปงเดินไปกอดกี้ที่ลงจากรถแล้วก็ร้องไห้โฮ
"กี้ไปไหนมา? กี้! "
"เป็นบ้าอะไรพี่แปง" น้ำเสียงรำคาญและหงุดหงิดมาก
"กี้! ไม่เหลือแล้ว ฟามไม่อยู่แล้วกี้" 
เท่านั้นเองแปงก็โดนกี้เขย่าตาเหลือกลาน ตะคอกใส่หน้าพี่
"พูดอะไร?! พูดบ้าอะไรพี่แปง?! พี่ฟามเป็นอะไร?!"
"ฟามเสียแล้วกี้! หมดแล้ว! ฟามไม่อยู่แล้ว!"
แปงร้องไห้โฮ คนรอบข้างก็พากันเช็ดน้ำตา
กี้ผลักทุกคนออกจากทาง เขาวิ่งปัดเป๋เข้าไปในศาลา เข้าไปเห็นร่างที่คลุมผ้าขาวยื่นมือวางเหนือขันน้ำพานทอง
เขาเห็นรูปหน้าศพแล้วก็ยืนโงนเงน ก่อนกี้พยายามจะพุ่งไปดึงผ้าขาวออกดู แต่คนพากันรุมรั้งเขาไว้
กี้ดิ้นจนเสื้อผ้าเปิด ดิ้นดังตุบตับสุดแรง
"เปิดไม่ได้กี้! เปิดไม่ได้! "
"ปล่อย!" กี้คำราม "จะดูพี่ฟาม จะดูหน้าพี่ฟาม ปล่อย!"
"กี้ดูไม่ได้กี้ ฟามโดดตึก มันไม่เหลือดีแล้วกี้ อย่าเปิด"
คนรอบ ๆ พากันบอกพลางร้องไห้พลาง ระงมอื้ออึงไปทั้งศาลา
ฟามโดดตึกหรือตกตึกไม่มีใครรู้ แต่คำพูดพลั้งเวลานั้นฆ่ากี้ไปอีกคน
กี้กัดฟันกรอด ๆ แล้วก็ร้องโหยหวนลั่นศาลาเหมือนจะขาดใจ แล้วก็ตัวอ่อนพับคามือไปเดี๋ยวนั้น

กี้ฟื้นขึ้นมาแล้วน้ำตาไหลพราก เขาเบิกตากว้างซึม ๆ ก่อนจะกรี๊ดสุดเสียง
นั่งถีบตีนอยู่กับพื้น เอามือจิกหัวตบหน้าตัวเอง ตีหน้าตัวเองซ้ำ ๆ 
"มึงมันชั่ว มันกาลกิณี มึงมันเหี้ย อีกี้ อีสัตว์นรก ระยำหมา ชิงหมาเกิด มึงมันตัวซวย ตัวฉิบหาย ทำไมคนอย่างมึงไม่ตาย ทำไมไม่ตาย ทำไมพี่ฟามถึงตาย มึงทำพี่ฟาม อีสัตว์มึงทำพี่ฟาม อีx อีเดรัจฉาน มึงเกิดมาทำไม อีกี้ อีสารเลว อีเนรคุณ อีร่าน อีดอกทอง ปากมึงพูดทำร้ายพี่เขาใช่ไหม ...ฯลฯ"
ตลอดคำหยาบ กี้ตบหน้าตัวเอง ข่วนแขน จิกผม ดิ้นปัด ๆ กับพื้น
สักพักก็กรี๊ดร้องไห้ซบอยู่กับพื้น แล้วลุกมาด่าอย่างนั้น
ใครก็ห้ามไม่อยู่ จนต้องเรียกรถพยาบาลมารับ แปงกับแม่ต้องทิ้งงานศพไปดูน้อง ที่โรงพยาบาล

กี้โดนฉีดยาระงับประสาท เมื่อตื่นมากี้ซึมไม่พูดจา เลื่อนลอย ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น
เขาตกอยู่ในภวังค์ไม่สามารถติดต่อกับใครได้อีกเลยนับแต่นั้น




กี้อยู่อย่างนั้นนานกว่าหกเดือนก่อนจะพูดกับคนอื่นบ้าง แต่ไม่พยายามรักษาตัวเองอะไรเลย
ดีว่าพ่อทำราชการกี้เลยเบิกได้ แม่แปงใจแข็งมากหรือใจร้ายมากก็ไม่รู้ ดูไม่รู้สึกอะไรที่กี้ป่วยขนาดนั้น
แปงคือคนไปหากี้บ่อยที่สุด แล้ววันหนึ่งกี้ที่นั่งนิ่งก็หันมาพูดกับแปง
"พี่แปง"
"กี้..กี้ว่าไง?”
ลาแปงดีใจมาก ๆ จนน้ำตาไหล
กี้เพิ่งพูดกับเขาเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน
"พี่อยากให้กี้หายไหม?”
"อยากสิ"
"กี้ก็อยากหาย งั้นพี่แปงจะช่วยกี้ไหม?”
"ช่วยสิ บอกพี่มา"
"เลิกกับพี่ออมให้กี้ แล้วกี้จะรักษาตัว จะดีขึ้น จะเรียนให้จบปอตรี พี่ยอมไหม?”
"...จำเป็นด้วยเหรอกี้?”
"จำเป็น พี่จะทำให้กี้ได้ไหม?”
แปงนิ่งอึ้ง เขาไม่เคยยอมกี้เรื่องนี้ แต่ตอนนี้ชีวิตของกี้สุขภาพของกี้คือตัวประกัน
"พี่สัญญาว่าถ้ากี้ยอมรักษาตัว ถ้ากี้เรียนจบ พี่จะออกจากคอนโดพี่อ็อม เลิกกับพี่อ็อม"
เขาร้องไห้น้ำตาไหล แต่กี้มองเขาอย่างเฉยเมย

อริยะรับการตัดสินใจของแปงไม่ได้ เขาย้ายไปอยู่เมืองกาญจน์ทันทีที่กี้เรียนจบและแปงบอกเลิก
เขาไม่ได้เกลียดกี้ แต่ทั้งรักทั้งหมั่นไส้ กี้นี่ก็น้องเขาคนหนึ่งอีกทั้งฟามยังฝากเขาดูแลกี้ด้วย
เขาเชื่อว่าฟามตายเพราะอุบัติเหตุ ฟามไม่ได้ขลาดเขลาและมันไม่ใช่ความผิดของกี้
แต่เขากับกี้ไม่มีวันเป็นไปได้ เวลาอยู่กับกี้เขาสองคนก็อยู่ด้วยกันแบบพี่น้อง 
กี้ไม่ได้ปิดบังว่ารักเขา แต่ก็ไม่เคยส่อทางชู้สาว ไม่เคยขอเป็นแฟน ไม่เคยแสดงความเป็นเจ้าของ




หลังจากคุยกับเฌและเอ็มแล้ว แปงโทรหาหมออ็อมแล้วก็เลยไปรอเจอที่โรงพยาบาล
หมออ็อมพาเขาไปคุยที่ห้องพัก เขาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้หมออ็อมฟัง
"วันนี้น้องสองคนนั้นเจอแปงที่บ้านแม่ แปงเลยต้องเล่าให้เฌกับเอ็มรู้แล้วนะคะพี่อ็อม"
หมออ็อมพยักหน้ารับทราบ มองแปงนิ่ง ๆ 
"เฌเขาเหมือนไม่ติดใจแล้ว เรื่องที่ว่ากี้หายไปไม่รับผิดชอบ แต่เขายังคาใจเรื่องเงินชดเชยสามแสน แปงรับว่าจะติดตามให้"
หมออ็อมหลับตา
อีกแล้ว! สอดมือในเรื่องของคนอื่นอีกแล้ว
"ถ้ามันสุดวิสัยจริง ๆ แม่เขาไม่ได้ให้ทางนั้นจริง หรือไม่มีให้ แปงอาจจะคุยกับพ่อให้จัดการ"
ยังไม่หยุด! เขาไม่ไหวแล้ว!

"พอ! พอเหอะแปง! พี่ไม่อยากฟังแล้ว หยุดเอาเรื่องของกี้เข้ามาในชีวิตเราเสียทีได้ไหม กี้เป็นน้องแปงเป็นน้องพี่ แต่นี่ไม่ใช่ชีวิตสามคนผัวเมีย ไม่ต้องลากกี้เข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตเราได้ไหม? จะให้กี้ชี้นำชีวิตไปถึงไหน? กี้อาจจะผิดที่ไปยุ่งกับคนอื่น แต่คนที่ปล่อยให้คนอื่นชี้นำชีวิตตัวเองบ้ามากกว่าไหม?”

แปงอ้าปากค้าง แล้วก็นิ่งเงียบ

"พี่ยอมแปงจนพี่แทบไม่เป็นผู้เป็นคนแล้ว แปงเลิกกับพี่ไม่ถามพี่สักคำ พี่ก็ต้องยอมเลิก แปงขอให้พี่ละเมิดกฎหมายจริยธรรมเพื่อกี้พี่ก็ฝืนใจทำ แปงอยากกลับมาจี๋จ๋ากับพี่พี่ก็ปฏิเสธไม่ได้ แปงขอให้พี่ตามใจกี้ไปไหนมาไหนกับกี้พี่ก็ทำให้ แปงจะเอาอะไรกับพี่อีก? พี่มีอะไรเหลือให้แปงบีบคั้นเอาได้อีกเหรอ?”
"..."

"พี่ทำเพื่อแปงได้ แต่แปงไม่ได้ให้พี่ทำเพื่อแปง แปงให้พี่ทำให้คนอื่น แล้วแปงล่ะ แปงทำเพื่อพี่ได้บ้างไหม? พี่เห็นแปงทำเพื่อกี้อย่างเดียว คนเป็นฝาแฝดยังไม่เป็นขนาดแปงเลย แล้วหน้าที่รับผิดชอบต่อพี่ล่ะแปงไม่มีเหรอ? พี่มีความหมายกับแปงหรือเปล่า? พี่ยังสำคัญ ยังจำเป็นสำหรับแปงหรือเปล่า?”
"..."

"ทำดีได้นะแปง แต่การเบียดเบียนตัวเองแล้วบอกว่าทำดีน่ะ มันไม่ใช่วิธีคิดของคนดีคนฉลาดหรอกนะ"
"..."

"สามปีแล้วนะที่พี่รอดูแปง ยิ่งรอยิ่งรู้ว่าแปงไม่คิดถึงพี่ 15 ปีของเราร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาไม่มีความหมาย มันเกินคำว่าน้อยใจไปไกลแล้วแปง"
"..."

"อย่าถามว่าที่พูดมาทั้งหมดนี้ พี่จะเอาอะไรจากแปง? เพราะตอนนี้ พี่กำลังใกล้จะถึงจุดที่ว่า… พี่ไม่ต้องการอะไรจากแปงอีกแล้ว"

เขาเดินออกจากห้องพัก ไม่สนใจจะมองคนที่นั่งก้มหน้าน้ำตาไหลอีกแล้ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.14K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,756 ความคิดเห็น

  1. #4731 pookpak_world (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 11:19
    ดีจนกลายมาเป็นเบียดเบียนตัวเอง แล้วมาเบียดเบียนคนใกล้ตัวอีก เห็นว่าเขาไม่พูดอะไรเลยเอาใหญ่เหรอ มันเกินไปจริงๆ
    #4,731
    0
  2. #4686 ข้าวหอม (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 19:04
    สมควร จะโง่ก็ต้องมีลิมิต ตัวเองยอมได้ แต่ต้องมาให้คนที่ตัวเองรักยอมด้วยมันไม่ใช่ เห็นแก่ตัวจริงๆแปง
    #4,686
    0
  3. #4669 Micky Petch (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 08:33
    สงสารหมอ
    #4,669
    0
  4. #4639 KO_make (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 07:08

    อีแม่นี่หนักสุดละ..

    #4,639
    0
  5. #4626 ASWIN (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 19:14

    จริงๆกี้น่าจะรักฟาม เพราะไม่ยอมให้ฟามมารักตัวเองไม่อยากให้ทิ้งชีวิตรักกับตัวเอง แต่กับหมออ็อมเหมือนเทิดทูนมากกว่าเป็นแสงส่องจแต่ไม่ใช่รัก

    #4,626
    0
  6. #4619 memory28231 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 00:12
    พี่น้องคู่นี้คือแบบ ไม่รู้อะแปงก็ไม่สงสารกี้ก็ไม่สงสารแล้ว หงุดหงิดสุดกันคนละขั้วทั้งพี่ทั้งน้อง ไม่มีตรงกลางเลย
    #4,619
    0
  7. #4597 อัพแล้วหายกันเก่งงง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:37

    คนสี่คนที่เติบโตมาด้วยกันมีความฝันที่จะทำงานด้วยกันจนแก่เฒ่า แต่เพราะความรู้สึกเปลี่ยน คนแรกก็จากไป คนที่สองต้องผิดหวังกับความรักต้องรู้สึกผิดกับคนที่รักตัวเอง ส่วนอีกคนก็เสียสละจนเสียความสุขไป ส่วนคนสุดท้ายต้องมาเจ็บเพราะคนที่รักเสียสละมากเกินไป //เป็นเศร้านะคะ สุดท้ายไม่ว่าจะออกมาเป็นยังไงก็ไม่มีคนที่ไม่เจ็บหรอกค่ะ
    #4,597
    0
  8. #4471 12311232123312 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 19:38
    ;:—-;;
    #4,471
    0
  9. #4420 ASWIN (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:13

    กี้รู้ตัวว่าตัวเองเลว แปดเปื้อน แต่ด้วยปัญหาทางสุขภาพจิตทำให้กลายเป็นแบบนี้ ผนวกกับความต้องการทีจะครอบครองคนที่พี่ตนรัก อาจจะรักแต่ไม่จริง เพียงหวังที่จะยื้อได้มาก็เป็นพอ ส่วนแปงเป็นคนที่เสียสละเพื่ออื่นมากกว่ตนจนดูโง่พี่หมอพูดอ้อมไปนิด เรื่องทั้งหมดจะหาคนผิดไม่ได้ เพราะคนเราล้วนเป็นสีเทา หาใช่ดำหรือขาวด้านเดียว

    #4,420
    0
  10. #4414 fanggy.fuu (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:07
    อยากตีกี้คำพูดมันจุกอยู่ที่อก แปงก็รักจนเหมือนทำร้ายโอ้ย
    #4,414
    0
  11. #4390 Phannipha(Ying) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 01:07

    เจ็บ...

    #4,390
    0
  12. #4371 Hayeji (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:03
    มีคนรักแปงนะ ทำไมแปงไปสนใจคนที่ไม่รักแปงล่ะ งองเลย
    #4,371
    0
  13. #4341 Midories (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:28
    แปงเธอก็เกินไป อย่าให้มันสายเกินไปนะ
    #4,341
    0
  14. #4322 AeAe (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:36

    จะสงสารหรือสมน้ำหน้าแปงดีเนี่ย เฮ้อออ

    #4,322
    0
  15. #4316 major-m (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 16:08

    จริงพี่หมอ จริงงงงงงง

    #4,316
    0
  16. #4308 dolly (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 10:07

    พี่อ็อมพูดอีกก็ถูกอีก สิ่งที่แปงทำโคตรขี้ขลาด ใจดีจนขี้ขลาด ดูถูกตัวเองดูถูกความรู้สีกพี่อ็อม

    #4,308
    0
  17. #4302 Kunmang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 23:41
    พี่หมอพูดความในใจเราหมดทุกอย่างเลย
    #4,302
    0
  18. #4289 View_Aranya (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 10:58
    กี้ทำไมหนูไม่โดนตัดหน้ารถสิบล้อละจ๊ะ เสียเวลาตบน่าตัวเองทำไม
    #4,289
    0
  19. #4288 View_Aranya (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 10:53
    เอาเรื่องอิพวกนี้ออก แล้วเขียนเรื่องเอ็มให้มีคู่ยังดีกว่าอีก
    #4,288
    0
  20. #4222 - cherish 。 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 02:50

    สิ่งที่แปงทำเราไม่เห็นว่ามันเกิดผลดีกับใครแม้กระทั่งกี้ กับทุกสิ่งที่พี่อ็อมพูดมามันถูกมาก พี่คิดแต่ว่าตัวเองต้องการความรักจากครอบครัวเลยเสียสละทุกอย่างๆแล้วก็ไม่ได้อะไรกลับคืนมา แต่กับพี่หมออ็อมให้พี่ทุกอย่างก็ไม่ได้อะไรกลับไปเช่นกัน คนแบบกี้ขนาดตัวเองยังไม่รักพี่จะหวังให้เค้ารักใครได้คะ จะรักษาตัวเองยังต้องมาบีบคั้นให้คนอื่นทำนั่นนี่ให้ก่อน เห้อม

    #4,222
    0
  21. #4165 demodeam (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 18:14
    สมควรโดน
    #4,165
    0
  22. #4127 pookpak_world (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:17
    พี่หมออ็อมพูดเตือนสติได้ดีมากค่ะ ถึงจะสงสารแต่ต้องเห็นโลกในความเป็นจริงได้แล้ว พี่แปงจะมาสละของตัวเองให้คนอื่นทุกอย่างไม่ได้ ถ้านี่เป็นพี่อ็อมคือไม่อยู่พูดแล้วนะ ก็คงไปตั้งแต่โดนขอให้เลิกแล้วอะ
    #4,127
    0
  23. #4112 yor_ying (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 00:12
    เข้าใจพี่หมอนะคะ แต่ก็สงสารพี่แปงอ่ะ แงงงงงง
    #4,112
    0
  24. #4022 khunsom08 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 02:50
    โอ้โห พี่หมอ
    #4,022
    0
  25. #3945 nicharipaen04 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:23
    แง้ง พี่หมอ
    #3,945
    0
  26. #3735 pcy921 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:29
    พี่หมอพูดถูกค่ะ พี่แปงลองไปคุยกับพี่ยิ่งไปพุทธทอล์คกับพี่ดิลกดีไหมคะ เผื่อจะเปลี่ยนความคิด
    #3,735
    1
    • #3735-1 demodeam(จากตอนที่ 52)
      25 ตุลาคม 2562 / 18:15
      555ขออนุญาตขำครับ
      #3735-1