Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 51 : จากปากคำของพยาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,261 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


"คุณมอธคะ มีแขกมาพบไม่ได้นัดไว้ค่ะ"
แอดมินสำนักงานโทรเข้ามาแจ้งเขา
"จากไหนครับ?”
"คุณกีรกิติ์ บีบีการ์เมนท์ค่ะ"
"เชิญเลยครับ"

เดินมาหน้ายิ้ม ๆ เช่นเคย มาถึงน้องชายซีซี่ก็ประกาศกร้าว ก่อนทรุดตัวนั่งหน้าโต๊ะของมอธ
"ผมทนคิดถึงเฌมาวีไม่ไหวแล้วครับมอธ ผมนอนคิดมาหลายคืนแล้ว ผมคุยกับแฟนว่าจะรับเฌมาวีเป็นลูกบุญธรรม"
"เอาอย่างนั้นเลยหรือครับ?” มอธยังอึ้ง ๆ 
"ผมกับพี่ดาวไม่มีลูก ทรัพย์สมบัติเราถึงมีไม่น้อย แต่ถ้าผมกับพี่ดาวตายยกให้ญาติสองฝั่งก็ไม่ได้ทำให้พวกเขารวยขึ้นสักเท่าไหร่ ผมเลยคิดอยากส่งต่อมันให้เฌมาวี"
มอธยังอึน ไม่รู้จะตอบว่าไงดี
"มอธว่าไงครับ? ผมอยากฟังความเห็น ไม่ต้องกังวลว่าผมจะไม่พอใจนะครับ"
"ผมคิดว่า ถ้ารีบร้อนมันจะดูไม่ปรกติมีพิรุธ เพราะเร็วไปสำหรับคนเพิ่งรู้จักกัน" มอธหยุดนิ่งคิด
"แต่เป็นสิทธิของคุณกีกี้ครับ แล้วก็เป็นสิทธิของเฌมาวีว่าจะรับหรือไม่รับ คุณกีกี้ลองค่อย ๆ แอพโพรชดู ดีไหมครับ"




พวกเขาถ่ายทำ 6 เทปนั้นในสุดสัปดาห์เสาร์อาทิตย์ เฌเอ็มลาเรียนกศน.สัปดาห์นั้น
เฌเช่าห้องพักแบบโฮสเทลใกล้ ๆ กับสตูดิโอไว้ เป็นห้องรวมหกเตียงไว้สำหรับโมเดลผู้สมัครจากทางบ้าน
ทุกคนได้รับเชิญให้อยู่ชมการถ่ายทำทั้งสองวัน ใครไม่ดูก็กลับไปพักที่โฮสเทล
แล้วคืนวันเสาร์ ทางทีมจะนัดกินข้าวร่วมกัน

โมเดลต่างตื่นเต้นที่ได้เจอเฌกับเอ็ม ซึ่ง ลาเฌไม่เคยดันใครมาก่อน
"ตัวจริงของเฌกับเอ็มสวยมาก ๆ ค่ะ คือเข้าใจแล้วว่าทำไมลาเฌถึงดัน"
เซลฟี่ ไลฟ์ อัพรูป และแท็ก คือสิ่งที่โมเดลทั้งหกกระหน่ำช่วยเสริมโปรโมทให้สองหนุ่ม
"เคยเห็นตัวจริงเฌมาวีไหมคะ?”
"เคยเจอตัวจริงครับ แต่เค้าปกปิดตัวเอง ไม่เคยเห็นหน้าจริงเลยครับ"เฌตอบ
มอธเดินมาทักทายยิ้ม ๆ ทุกคนที่ติดตามดูทีวีก็จะรู้ว่ามอธเป็นแฟนเฌ

ส่วนสคริปต์สำหรับช่วงโมเดล จะให้โมเดลเล่าถึงความฝัน ตัวตน และ ความเป็นคนพื้นที่
จากนั้นนำเสนอภาพเอกลักษณ์ของพื้นถิ่นนั้น ๆ มีของประกอบการกินการอยู่
แล้วจึงแสดงการเปลี่ยนโฉม การแต่งหน้า ทำผมแต่งตัว
ที่แสดงตัวตนและความเป็นคนของที่นั่นออกมา


แต่แล้วคนที่เฌไม่คิดว่าจะเจอก็ปรากฏตัวขึ้นที่นั่น
กีกี้นั่นเอง มาพร้อมกับดาวด้วย ยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น
กีกี้นั้นบอกกับสามีว่า ตัวเองรู้สึกถูกชะตากับเฌมาวีมากและอยากได้เป็นลูก
จึงอยากพาสามีมาตามดู และทำความคุ้นเคยไว้ก่อน
"สวัสดีครับเฌ เป็นไงสบายดีมั้ย?”
"คุณกีกี้ คุณดาว ผมสบายดีครับ เป็นยังไงมายังไงครับ?”
"ผมคุยกับมอธเห็นว่าเฌมีงาน ก็คิดเป็นห่วงว่าเด็กน้อยจะทำงานหนักไม่ได้กินขนม ก็เลยซื้อมาฝาก"

ฮือออ! ชีสเค้ก! 

กีกี้ทำไมน่ารักแบบนี้ เฌอยากวิ่งไปกอดหอมหัวที่สุด
กีกี้เอื้อมมือไปขยี้ผมเฌเบา ๆ น้ำตาคลอขึ้นมาเอง
"ว่าง ๆ น่ะ แวะไปเที่ยวบ้านบ้างนะ ถือว่าเป็นบ้านตัวเองละกัน"
ดาวเองก็มองภรรยาอย่างแปลกใจนิด ๆ เพิ่งรู้จักไม่นานทำไมชอบเขาขนาดนั้น
เรื่องคิดเกินเลยนั้นคงไม่ใช่ เป็นแมวน้อยกันทั้งคู่นั่นแหละ
"อ้อ เฌไว้วันหลังไปกินข้าวด้วยกันนะ ผมจะชวนยิ่งไปด้วย"
"ครับ ได้เลย"
เฌเริ่มปากสั่น ดีใจจนพูดไม่ถูก ไม่ใช่แค่ได้เจอหน้าร่วมงานกัน
แต่เขาจะได้โอกาสอีกครั้งที่จะสนิทสนม ได้ใช้เวลากับญาติมิตรพี่น้อง

การถ่ายทำหกเทปหามรุ่งหามค่ำยังดำเนินต่อไป
เอ็มกับแบนเด็กภูธรพากันตื่นเต้นมากที่ได้เห็นการถ่ายทำจริง ๆ จัง ๆ 
ได้เห็น พร็อพซ์ เห็นสตูดิโอ เห็นอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือ กล้อง ไฟ มอนิเตอร์ ฉาก
โมเดลเองก็นั่งอยู่ดูการถ่ายทำไปด้วย แล้วก็ต่างชมว่า มันดูจริงจังดี
มิน่าออกมางานของเฌมาวีถึงดูเป็นชิ้นเป็นอัน ไม่ใช่ตั้งกล้องถ่ายหน้าบล็อกเกอร์แล้วพูด ๆ เฉย ๆ 
แล้วก็ต่างถามว่า ลงทุนขนาดนี้ทำไมทำให้ดูฟรี สปอนเซอร์ก็ไม่เอา โฆษณาก็ไม่รับ
เขาตอบแค่ว่า มันเป็นความชอบของลาเฌ
ถ่ายทำจบหกเทปมอธกับเฌก็แทบคลาน ทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ถึงเที่ยงคืน
มอธจุ๊บลาแฟนเด็กเบา ๆ เขาต้องขอกลับก่อนเพราะมีงานเช้า
ส่วนเฌสามคนก็พาโมเดลกลับไปนอนหอพัก และอำลากันตรงนั้น

เฌเอ็มกลับมาใช้ชีวิตปรกติ เรียนเดินแบบและการแสดงไปพร้อมกัน และรับงานโชว์ตัว
คุณมินกระซิบเบา ๆ ว่า มีบางคนกำลังพยายามเกาะพวกเขาดัง
"หา! พวกหนูนี่นะ! ดัง ขนาดมีคนมาเกาะดัง"
เอ็มงี้เอ๋อ เฌก็งง
"ตอนนี้เท่าที่คิดว่าจะมีก็คือสองแบบ แบบแรกคือ จะด่าพวกเฌเอ็มออกสื่อ แบบที่สองคือ จะมาเป็นคู่จิ้น ตอนนี้กระแสที่มินได้ยินมาคิดว่า น่าจะมาทั้งสองแบบ"
อ่ะ! เอา ๆ วิถีเซเล็บสินะ


สองสัปดาห์ต่อมาเขากับเอ็มไปทรีทฮอร์โมนส์ที่โรงพยาบาล
คราวนี้เขาขยับให้ตรงกับวันเสาร์อาทิตย์ พอทรีทเสร็จพวกเขาก็ไปบางขุนนนท์กัน
กำลังเดินเข้าซอย เขาเห็นหญิงคนหนึ่งเพิ่งคล้องกุญแจบ้านนั้น แล้วขึ้นรถที่มีผู้ชายคนหนึ่งขับ
พวกเขาได้แต่มองตามรถของสองคนนั้นแล่นผ่านหน้าออกไปปากซอย 
คนผู้หญิงแก่แล้วแต่แต่งสาวมาก ส่วนผู้ชายหน้าร้ายมาก
เอ็มสะกิดเฌ
"เรามาใกล้เที่ยง สงสัยเขาไปหาข้าวกินกันมั้ง?”
"อือ ไม่รู้เขาจะกลับมาหรือเปล่า ไว้เราค่อยมาอีกแล้วกัน"


เฌปล่อยคลิปที่สามของเฌเอ็มในแชนแนลเฌมาวี ต้นเดือนมิถุนา
มันเป็นคลิปที่แรงร้อนที่สุดคลิปหนึ่งในประเทศไทย
เฌ เอ็ม และมอธ รู้อยู่แล้วว่ามันต้องประสบความสำเร็จ
จากคลิปแรก เขากับเอ็มแค่นำเสนอภาพลักษณ์ แต่ไม่ได้ผ่านการตกแต่งอะไร
พอถึงคลิปสาม เขาอัดเสน่ห์ทางเพศอันไร้เดียงสาให้กับแบบทั้งสองอย่างไม่ยั้ง
กล้ามอก กล้ามท้องเปลือย สะดือ การแต่งหน้าเร้าอารมณ์
ผมยาวกับอกเปลือยที่เร่าร้อน  
ช็อตโคลสอัพที่มอธบรรจงตัด  ดวงตาจิกของเฌ ตากวางใสซื่อของเอ็ม
ภาพการโอบรัดฟัดเหวี่ยงแบบเด็กน้อย ที่ดูแล้วไร้เดียงสาชวนให้กระหาย
การเล่นน้ำที่น่ารักน่าเอ็นดู ไม่อนาจารแต่เย้ายวนใจ 

เอ็มกับเฌ ก้าวสู่การเป็นโมเดล ที่เป็นมินิเซ็กส์ซิมโบลอย่างมีคลาส
ไม่ใช่ดาวยั่วแหกขาแหกตูดคลำเป้า
มันเร่าร้อน และเปลี่ยนอิมเมจของสองหนุ่มน้อยให้ดูแพง

งานโชว์ตัวมาเป็นสิบ ๆ งาน งานถ่ายแบบเข้าเพียบ
งานเอ็มวีมากันแทบทุกค่าย งานโฆษณามาให้เลือกกันให้ลึ่ม
งานแสดงก็มี
เขาเคลียร์กับคุณก้อคุณมินไว้แล้ว
"ผมกับเอ็มไม่ต้องการรับทุกงาน สินค้าและแบรนด์ผมขอแบบมีคลาส มีราคา และไม่ทำลายภาพพจน์ ไม่เสี่ยงผิดกฎหมาย อาหารและเครื่องสำอางไม่มี อย. ผมไม่รับ สินค้าไม่มีมอก. ผมไม่รับ งานเซ็กซี่รับได้แต่ต้องไม่ผิดกฎหมายพวกผมยังไม่สิบหกเลย"
คุณก้อเรียกมาคุยความคืบหน้ากับเอเจนซี่ต่างประเทศ
"ก็ตามที่เฌคาดไว้ หลังอัพคลิปนี้ เรทค่าตอบแทนที่เค้าให้เราเค้าอัพขึ้นทั้งสองเจ้า ผมจะทำประเมินทางเลือกแล้วมาดูช่วยกันว่าจะเลือกเจ้าไหน"
คุณมินกับคุณก้อดูจะเข้าใจดีว่าเฌมีวุฒิภาวะเกินอายุ ในการคุยก็จะให้เกียรติเสมอ




ถึงกำหนดทรีทฮอร์โมนส์อีกแล้ว
เฌและเอ็มออกจากโรงพยาบาลไปบางขุนนนท์อีกครั้ง คราวนี้ไปถึงตั้งแต่สิบเอ็ดโมง
เดินเข้าซอยเดิมไปเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้ ปรากฎว่ามีคนเดินนำพวกเขาอยู่คนนึง
เฌและเอ็มหันมามองหน้ากัน รู้สึกตื่นเต้น
คนผู้นั้น เดินไปจนถึงหน้าบ้านหลังนั้น แต่กลับไม่ได้เดินเข้าไป
เปิดตู้จดหมาย แล้วเอาถุงพลาสติกใส่ขวดบางอย่างเหมือนขวดยายัดใส่เข้าไป
แล้ว คนคนนั้น ก็หันกลับเดินออกมา พวกเขามองตาค้าง

"พี่แปง!"

ที่น่าตกใจไม่ใช่ที่พวกเขาเจอพี่แปง
แต่มันคือสีหน้าของพี่แปงต่างหาก
ลาแปงอ้าปากค้าง หน้าเสีย หันหน้าหันหลังเลิ่กลั่ก แล้วเผลอก้าวถอยหลัง

"เฌ! เอ็ม! มาได้ไง!"




"มันเรื่องอะไรกันครับพี่แปง?”

ลาแปงลากพวกเขาออกมาจากซอยนั้น แล้วก็ขึ้นแท็กซี่ออกมาหาร้านกาแฟนั่ง
แปงยังไม่ตอบคำถาม หน้าเผือดดูเครียด ดื่มกาแฟเย็นอึกหนึ่ง
เขายกโทรศัพท์มากดโทรออก แล้วพูดเบา ๆ 
"น้องเล็กคะ พี่แปงนะ วันนี้พี่เข้างานเลทนะคะ ติดธุระสำคัญ"
วางสาย วางมือถือ แล้วแปงก็นั่งบีบมืออย่างว้าวุ่นใจ ขณะที่สองหนุ่มนั่งมองจ้องเขม็ง
สาวสองคนสวยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าสบตา
"น้อง ๆ บอกพี่แปงหน่อยสิคะว่า ไปที่นั่นทำไม?”
"ไปบ้านคนที่ขับรถชนพ่อแม่ผมตายครับ"
แปงเม้มปากนิดหนึ่ง ดูเป็นกังวล
"ไปเพื่ออะไรคะ?”
"เพื่อถามข้อมูล เพื่อให้ได้ความยุติธรรม เอาล่ะครับพี่แปงถามแล้ว พี่ตอบพวกผมได้รึยังว่านี่เรื่องอะไร?”


"บ้านนั้นที่เฌกับเอ็มไป เป็นบ้านแม่พี่แปงค่ะ"
"ฮะ!"
"คนที่ขับรถชนพ่อแม่เฌเสียชีวิต คือน้องชายพี่แปงค่ะ"
"ฮะ!"
"เดี๋ยว ๆ พี่แปงชื่อนายเบญจมินทร์ พลพูนพร นายป๊อกชื่อนายเบญญา จารุวิรัตน์ คนละนามสกุลกันเลย"
"พ่อแม่เราหย่ากันค่ะ พี่อยู่กับพ่อ ป๊อกกี้อยู่กับแม่ ใช้คนละนามสกุล"
เฌมองลาแปงนิ่งอึ้ง ขณะที่เอ็มอ้าปากหวอ

"พี่แปงครับ ก่อนอื่นผมอยากเห็นหน้าค่าตาคนสำคัญของเรื่องนี้มาก ๆ "
เขามองพี่แปงต่อ
"ผมอยากรู้ว่าน้องพี่นี่หน้าตาเป็นยังไง?”
สาธุ! จะใช่คนที่เขาคิดไหม?
ลาแปงหยิบมือถือมาปัด ๆ แล้วยื่นให้ดู เอ็มชะโงกหน้าแล้วร้องโอ๊ะ
"คนที่หัวหินกับอาหมออ็อม!"
"ค่ะ พี่อ็อมไปกับป๊อกกี้"
โอ๊ยย! ป๊อกกี้! 
หยังหยังเรียกป๊อก คนสนิทเรียกกี้ ชาวบ้านเขาจะรู้มั้ยล่ะว่าคนเดียวกัน

"พี่แปงรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนตั้งแต่ต้น พี่รู้ว่าเราเป็นใครตั้งแต่แรก"
เฌมาวีมองจ้องลาแปงขณะพูด 
ลาแปงพยักหน้า
"ใช่ค่ะ พี่ทราบว่า เฌคือลูกชายของผู้ตายทั้งสองคนที่ตายเพราะป๊อกกี้"
"หมออ็อม เกี่ยวอะไรอย่างไรกับเรื่องนี้บ้างครับ?”
"หมออ็อมคือคนที่จำนามสกุลมองละแมของเฌได้ค่ะ"
"พี่เล่ารายละเอียดมาให้ฟังหน่อยครับ"
"คือตัวพี่ทราบว่าน้องชายพี่ขับรถชนจนมีคนเสียชีวิต แต่น้องชายพี่มีความจำเป็นเขาไม่สามารถรับผิดชอบอะไรได้ พี่คิดไว้ในใจว่าถ้าพี่มีโอกาส พี่จะช่วยทำอะไรก็ได้เพื่อชดใช้ให้แทนป๊อกกี้เขา ความตั้งใจนี้พี่ก็เคยเล่าให้พี่อ็อมฟัง"
สองหนุ่มนั่งตั้งใจฟัง
"ต่อมาวันหนึ่ง พี่อ็อมซึ่งสนิทกับพี่ ก็โทรมาหาพี่ เล่าว่า เฌซึ่งเป็นลูกของผู้ตายได้เข้ามาขอความช่วยเหลือจากพี่อ็อม เป็นโอกาสดีของพี่แล้ว แล้วพี่จะเอายังไง พี่จึงขอร้องพี่อ็อมให้ช่วยน้อง ๆ ให้พี่อ็อมยอมละเมิดจริยธรรม ช่วยเหลือน้องสองคน โดยพี่เองจะเอาข้อมูลของพี่ทุกอย่างให้น้องสองคนเอง เพื่อไม่ให้พี่อ็อมต้องเสียหาย พี่เองดีใจด้วยใจจริงทุกอย่าง ที่เห็นน้อง ๆ ก้าวหน้า เท่ากับพี่ได้สร้างกุศล ได้ชดใช้แทนสิ่งที่ป๊อกกี้ได้ผิดพลาดลงไป"


เฌอ้าปากค้าง

หมออ็อมยอมทรีทฮอร์โมนส์ไม่ใช่ว่าเขาพูดเก่งพูดดี แต่เพราะพี่แปงขอร้องหมออ็อม

ที่หัวหินหมออ็อมมองหน้าเขาแบบกังวลเรื่องกี้ ไม่ใช่เพราะหลงรักเขา
แต่เพราะกลัวเขารู้จักและจำกี้ได้
เฌนายมโนได้เว่อวังมาก!

พี่แปงให้เขาหมดเปลือก ก็เพราะพี่อยากชดใช้แทนป๊อกกี้

พี่แปงร้องไห้แสนดีเว่อ นั่นไม่เว่อ แต่เพราะพี่แปงรู้สึกดีใจจริง ๆ 


"โอเคครับพี่แปง ผมยอมรับว่าผมซาบซึ้งน้ำใจพี่แปงกับหมออ็อมมาก ๆ แต่มันชดเชยกับสิ่งที่ป๊อกกี้ทำเหรอครับ อันแรก ป๊อกกี้ไม่มีน้ำใจมาดูแลเราเลย งานศพยังไม่มา อันที่สอง เงินชดเชยสัญญาว่าจะให้สามแสน ก็ไม่ให้ อันนี้ผมคาใจ ผมไม่เคลียร์"
"เรื่องที่ป๊อกกี้กับแม่หายไปเลยหลังเกิดเหตุนั้น พี่แปงอธิบายได้ค่ะ"
"ว่ามาเลยครับ ผมรอฟัง"
"คืนนั้นเวลาเดียวกัน แฟนป๊อกกี้ตกตึกเสียชีวิตค่ะ"
"ฮะ!"
สองคนได้แต่อุทาน
"จริง ๆ ค่ะ แฟนป๊อกกี้คือน้องชายพี่อ็อม เขามีปากเสียงกันก่อนป๊อกกี้ไปหัวหิน"
ป๊อกกี้นายนี่สุดยอด! เป็นชู้กับหยังหยังโดยมีผัวอยู่แล้ว
สุดติ่งกระดิ่งแมว!
"วันนั้นป๊อกกี้โทรศัพท์หาย พวกเราติดต่อไม่ได้ รวมทั้งติดต่อแม่ไม่ได้ จนกลับถึงกรุงเทพฯ กี้ถึงรู้ว่าแฟนตาย"
จริง ๆ แล้วแปงติดต่อแม่ได้แล้ว  แต่...ก็เหมือนติดต่อไม่ได้นั่นแหละ


"กี้ช็อคเป็นลม เป็นฮิสทีเรียกรี๊ด กรีดร้องตะโกนโทษตัวเอง ทำร้ายตัวเองตลอดเวลา และไม่รับรู้ความจริงอะไรจากนั้นอีกเลย...เป็นเวลาหนึ่งปีเต็มค่ะ กี้น่ะไปงานศพ ไปรับผิดชอบใครไม่ได้หรอก เขาเสียสติไปเลย ต้องอยู่โรงพยาบาลจิตเวชค่ะ"
"ฮะ!"


เฌและเอ็มอ้าปากค้าง
หัวใจเขาวูบ เขาเกลียด นึกด่าไอ้เด็กนี่มาตั้งแต่ปี55 ที่มันไม่รับผิดชอบอะไรเลย
แต่เขาต่างหากที่ไม่รู้อะไรเลย 
เด็กป๊อกกี้มีสภาพอเนจอนาถขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย


"แล้ว...แล้วตอนนี้…?”
"กี้กลับมาดีแล้วค่ะ กลับไปเรียนปีสุดท้ายจนจบ รับปริญญา แล้วก็ทำงานบริษัทเพื่อนแม่มาสามปีแล้ว ก็ต้องมีเส้นแหละค่ะ ประวัติป่วยทางจิตก็หาคนรับทำงานได้ยาก"
"แล้วเรื่องค่าชดเชยสามแสน พี่แปงพอรู้ไหมครับ?”
"กี้น่ะอยู่กับแม่ แม่เป็นคนดูแลรับผิดชอบเรื่องนี้ค่ะ พี่เองเพิ่งทราบจากเฌเดี๋ยวนี้เองว่าเรื่องนี้ยังไม่เรียบร้อย"
"พี่แปงครับ เงินสามแสนไม่ใช่น้อย แต่มันก็ไม่ใช่ประเด็นเรื่องเงิน ผมมาเรียกร้องแทนครอบครัวผู้ตายว่าเขาควรได้รับสิ่งที่ควรได้ คือการชดใช้ชดเชย เป็นการสำนึกผิด ผมว่าผมต้องคุยกับป๊อกกี้และแม่พี่แปงนะครับ"
"พี่เข้าใจค่ะ งั้นพี่จะพยายามเป็นตัวกลางสื่อสารให้แล้วกัน ดีไหมคะ?”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.261K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,746 ความคิดเห็น

  1. #4638 KO_make (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 06:52

    ฉันที่เชียร์หมออ็อมมาตั้งแต่ต้น เพราะเกลียดหลานหมอ😒

    #4,638
    0
  2. #4618 memory28231 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 00:02
    ในความคิดนี่คือจิตใจกี้มันบิดเบี้ยวมานานแล้วอะ ไม่ใช่เพิ่งจะมาเป็น เราสงสารกี้นะ บอกไม่ถูกเหมือนกันแต่รู้สึกว่าเป็นคนนึงที่น่าสงสารอะถึงจะทำตัวได้น่าโกรธมากก็เถอะ
    #4,618
    0
  3. #4596 0929506553 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 14:55
    พี่แปงก็แบบน่าสงสารต้องมารับกรรมอะไรก็ไม่รู้
    #4,596
    0
  4. #4221 picha-bow (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 02:41

    เอิ่ม ไม่รู้สิ พูดไม่ถูก ต้องเข้าใจคนป่วยก็ส่วนหนึ่ง แต่ถ้ากลับมาใช้ชีวิตปกดิได้ ไปนั่นมานี่ทำงานเที่ยวได้ ก็น่าจะจัดการตัวเองได้ดีกว่านี่ ;-;

    #4,221
    0
  5. #4111 ying-lady (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 00:07
    สงสารที่สุดก็คือพี่แปงกับหมออ่ะ ฟามอีก เฮ้ออออ กี้นะกี้ ก็ต้องเข้าใจว่าป่วย
    #4,111
    0
  6. #4087 keke (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 11:21

    ก็คือวันนี้เรียนเรื่องฮิสทรีเรีย ก็คือเข้าใจกี้มากขึ้นไปอีก แต่ที่เรียนกับในนิยายก็คือเป๊ะมาก นิสัย สาเหตุ การแสดงออก คือเป๊ะมาก ไรท์ศึกษามาดีหรือเรียนแนวนี้อยู่แล้วเนี่ย เป๊ะเกิน เรียนไปก็นึกถึงกี้ไป

    #4,087
    0
  7. #4021 khunsom08 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 02:44
    ว่าละๆ
    #4,021
    0
  8. #3944 nicharipaen04 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:17
    สงสารนะ แต่แบบ มันไม่ใช่อะ ที่จะไม่รับผิดชอบอะไรเลย
    #3,944
    0
  9. #3919 llllovellll (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 03:58
    รับรู้สิ่งที่กี้เป็นไม่ได้ทำให้สงสารเลยอ่ะ ไม่เลยสักนิดเดียว
    #3,919
    0
  10. #3734 chanchanchan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:22
    ตัวเองเป็นฮีททีเรียแต่ไม่ใช่ข้ออ้างให้ทุกคนต้องมารับผิดชอบชีวิตกี้อ่ะค่ะ

    พี่แปงและคนรอบข้างตามใจกี้เกินไป
    #3,734
    0
  11. #3674 natsukichan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:16
    ส่วนตัวคิดว่าสาเหตุพวกนร้มาจากพ่อแม่ด้วยส่วนนึง​ แม่ของแปงป๊อกก้ใช่ย่อยตัวแฮปเงินแหง
    #3,674
    0
  12. #3660 kunpirom0825 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:26
    กี้อีเ-้ย- อ่ะเห็นแก่ตัวบอกด่าพี่แปงว่าร่านเห็นแก่ตัวนุ้นนี้แล้วที-ละไม่เรียกด้านหรอมีที่ไหนบังคับให้เขาเลิกกะแฟนแล้วแย่งผัวพี่ไป ตบจิกพี่แม่งสารเลวชนคนตายยังอยุ่ได้ไม่อมทุกข์
    #3,660
    0
  13. #3618 Ojay (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 09:43
    ป้อกกี้คือคนที่ต้องไปหาหมอแล้วควรจะหายก่อนอ่ะ
    #3,618
    0
  14. #3525 ladachairat (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:24
    พี่แปงรักน้องแบบผิดไปนี๊สสคือยอมทุกอย่างแล้ว
    #3,525
    0
  15. #3360 pommys (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    พีคไปอีก
    #3,360
    0
  16. #3320 KookKeng04 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:11

    ป็อกกี้น่าสงสารก็จริง แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะทำไม่ทุกข์ไม่ร้อนเอาแต่ใจเองต่อไปเรื่อยๆนะ พี่กระต่ายนี่ก็แสนดีเกินไปยอมน้องจัง

    #3,320
    0
  17. #3188 mmmmay2311 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 12:46
    ไม่ค่ะ พี่แปงป๊อกกี้ไม่เคยสำนึกเลยทุกเรื่อง
    #3,188
    0
  18. #3101 Xialyu (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:06
    อออออออออออออออออ
    #3,101
    0
  19. #3016 SaXoNySone (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:17
    ป๊อกกี้ไม่เคยสำนึกแถมยังสำส่อน ปากบอกว่าแอบรักมานาน แต่ก็ยังไปเอากับคนอื่นได้ ทุเรศ
    #3,016
    0
  20. #2968 galaxy_secret (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:16
    โอ้โห เหมือนคนผิดจะได้รับกรรมแต่ยังไม่สุดนังกี้ต้องสำนึกผิดบ้างอะไรบ้างนะ
    #2,968
    0
  21. #2852 alicegalholic (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 10:53
    รำคาญตัวละครนิสัยแบบอีป้อกกี้บูดมาก เวทนางจรีง
    #2,852
    0
  22. #2842 Maylyunho (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 05:51
    มันต้องแก้ไขนะ กร้ต้องยอมรับรู้ความจริง
    #2,842
    0
  23. #2726 akokoop (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:04
    ความผิดใครคนนั้นต้องรับผิดชอบดิไม่ใช่ให้คนรอบข้างพากันรับผิดชอบหมด
    #2,726
    0
  24. #2560 Pinocchio-fate (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 16:40
    โห ก็ว่าอยู่ หมออ็อมดูเป็นคนดี ไม่น่ายอมช่วยเหลือง่ายๆ แต่นี่ยิ่งดูหนักแน่นเข้าไปอีก คือคิดว่ามันไม่ใช่อะ ความผิดของใครก็ให้คนๆ นั้นชดใช้ แปงจะดีเกินไปแล้วนะ แง
    #2,560
    0
  25. #2540 suwapak2546 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 12:58
    โถ่ พี่ฟามมมมมมมม
    #2,540
    0