Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 42 : ตามใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,531 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


ฉับพลันนั้นเอง กระแสก็เปลี่ยนทาง
ความโล่งปลอดภัยในทิศด้านหลังนั้น ทำให้กลุ่มโจ๋ที่หาทางหนี แตกพ่ายวิ่งมาด้านหลัง
เขาสองคนที่กำลังเดินอยู่ในทางโล่ง เลยถูกกระแสคนเชี่ยวกรากอลหม่านพัดผ่านจนซวนเซ
มอธดึงเฌให้วิ่งหลบออกข้าง จังหวะนั้นคงเป็นหัวโจกคนหนึ่งวิ่งมาแล้วหลบหลังคนทั้งสอง
ไม้หน้าสามจากทีมล่าหวดฟาดตามมาเต็มแรง
เฌอยู่ในทางพอดี

พลั่ก!

เสียงเนื้อโดนไม้อยู่ข้างหน้า แต่เฌถูกโอบหุ้มทั้งตัวจากใครบางคน
ใครคนนั้นที่รับไม้นั่นแทน

"มอธ!"

เขาได้แต่ร้องสุดเสียงด้วยความตระหนก
แล้วหัวโจกที่หลบหลังพวกเขา ก็ปาบางสิ่งสวนไปยังมือหวด
ฝ่ายนั้นหลบวูบ พร้อมกับที่เฌโดนหิ้วกระชากเข้าหลังพุ่มไม้


ปังงงงงงงงงง   ง  ง !!!!!!!


เขาเอาหลังลงแรงตึ้ก รู้สึกจุกแอ้ด ทั้งโดนตามโถมทับป้องไว้ทั้งตัว
"มอธ!"
เขาเรียกซ้ำ และเริ่มตัวสั่น


กระแสคนพัดผ่านไปแล้ว เสียงเป่านกหวีดปรี๊ด พื้นที่สะเทือนเลื่อนลั่นเริ่มซาหยุดลง
ฝุ่นยังคลุ้งจาง ๆ คนในลานยังเดินสับสนกันไปมา
ร่างใหญ่ของมอธค่อย ๆ ขยับลุกขึ้นจากอาการนอนทับเขา เฌมาวียันตัวขึ้นเร็ว

"มอธเป็นยังไงบ้าง? โดนตีหรือเปล่า? โดนประทัดหรือเปล่า?”
เขาถามรัว ๆ มอธนั่งอึ้ง ๆ มือไพล่ข้ามอกจับบ่าไว้ แล้วก็สลัดศีรษะ

"โดนฟาดหลัง… แล้วก็…น่าจะโดนสะเก็ดระเบิดนิดหน่อย"
เฌมาวีพรวดไปข้างหลังมอธ ควักมือถือมามือสั่น เปิดแอพไฟฉายส่องดู
เสื้อยืดนั้นขาดเป็นริ้ว ๆ จากสะเก็ดประทัดยักษ์ เขาค่อย ๆ เลิกดูข้างใน
มีแผลบาดถากเปิดอยู่สองสามรอย ไม่หนักมาก
แต่น่าหวั่นคือรอยช้ำพาดสะบักเป็นจ้ำใหญ่ตามแนวไม้ เป็นสีแดงม่วงเข้มดูน่ากลัว


เขาวิ่งกลับมานั่งข้างหน้ามอธ เอามือประคองหน้ามาสบตา

"แผลเปิดมีนิดหน่อย แต่เป็นรอยช้ำที่โดนฟาดหนักอยู่ แล้วมีตรงไหนอีกไหมที่เจ็บ"
มอธส่ายศีรษะ ถามกลับมาเสียงแห้ง

"เฌปลอดภัยใช่ไหมครับ?”
เฌมาวีส่ายหน้าพูดไม่ออก แล้วโผเข้าโอบคอคนตรงหน้าไว้ 
พูดพร่ำน้ำตาไหล

"มอธอย่าเป็นไรนะ! อย่าเป็นอะไรเด็ดขาด! อย่าเป็นไรไปนะ!"




สามทุ่ม เฌพามอธขึ้นรถสามล้อเครื่องไปโรงพยาบาลเอกชน ส่งลงที่หน้าห้องฉุกเฉิน
ผ่านกระบวนการตรวจเช็คเอ็กซเรย์ และทำแผลเรียบร้อย ปลอดภัยไม่มีอวัยวะฉีกขาดหักหลุด
หมอแนะนำให้แอดมิทเพื่อประคบร้อนเย็นใน 24 ชั่วโมง และมอธอาจมีไข้
เฌโทรเช็คเอ็มซึ่งวันนี้โชว์ตัวที่กาญจน์ โดยเดินสายขึ้นรถเล่นน้ำ
"เอ็ม กลับถึงบ้านยัง?”
"ถึงแล้วจ้า ตั้งแต่หกโมงแล้ว กำลังจะนอน พรุ่งนี้เย็นขึ้นเวที"
"วันนี้เฌไม่กลับบ้านนะ พอดีมอธมีอุบัติเหตุแอดมิทน่ะ"
"พี่มอธเป็นไรอ่ะ?”
"ลูกหลงคนตีกันคอนเสิร์ทพี่บลู ไม่หนักหรอกช้ำนิดหน่อย เฌจะนอนเฝ้าไข้"

เขาเดินไปร้านสะดวกซื้อ หยิบกางเกงในแปรงสีฟันและขนมเครื่องดื่มมาจ่ายเงิน
ตามไปห้องพักไข้ พยาบาลเพิ่งเช็ดตัวให้คนไข้เสร็จ และ มีชุดประคบเย็นมาด้วย
ระหว่างนั้นเขาจึงอาบน้ำแปรงฟัน พอออกมาก็ประคบเสร็จพอดี
เขาจัดหมอนผ้าห่มบนโซฟา แล้วนั่งดูพยาบาลดูแลคนไข้วัดไข้วัดความดัน มีฉีดยาลดอักเสบลดบวม
เจ้าหน้าที่ดูจนมอธกินยาก่อนนอนแล้วจึงปิดไฟเหลือไฟหัวเตียงไว้ เฌจึงค่อย ๆ ขยับลุกไปดูมอธ
มอธยังไม่หลับนอนตะแคง ๆ เพราะเจ็บหลัง เฌลองเอื้อมมือไปโดนมอธก็นิ่วหน้าเจ็บ
เฌเองหน้าเสียเมื่อเห็นรอยช้ำนั้นเริ่มบวม ตึงและร้อนจัด
เอื้อมมือไปอังหน้าผาก ตัวอุ่น ๆ เริ่มมีไข้มาแล้ว


"ยังเจ็บไหม?”
เฌก้มถามเสียงแผ่ว มือประคองแก้มมอธไว้
มอธส่ายหน้า
"ไม่ค่อย"
"ขอบคุณนะ"
"ไม่ต้องหรอก ผมแค่เซฟเพื่อตัวเอง เพราะถ้าคุณเป็นอะไรผมคงตายแน่ ๆ "
"แล้วคุณเป็นอะไรแบบนี้ ถามยังว่าผมไหวไหม?”
"เฌไหวไหมครับ?”
"ไม่ไหว"
"ผมหายแล้ว จริงจริ๊ง!"
"ถ้าเจอตัวมัน ผมจะกระทืบมันจริง ๆ "
เฌเริ่มน้ำตาคลอ ตาวามวาว
"อย่าเลย... เดี๋ยวคุณเหนื่อย ยิงมันเอาเหอะตายง่ายกว่า"
เฌหลุดขำหัวเราะไปน้ำตาร่วงไป เขายิ้มมองมอธที่ส่งยิ้มอ่อนโยนให้

แล้วก็ก้มลงจูบมอธ


ยื่นปากไปแนบจูบนุ่มนวล ประทับแล้ว ประทับอีก
แล้วกดริมฝีปากบนล่าง เผยออ้าปากกดแยกริมฝีปากมอธออกจากกัน
เพื่อไล้ลิ้นและจูบเม้มริมฝีปากของมอธ ก่อนจะโลมลิ้นเลียลามเข้าไปยังลิ้นที่รออยู่นิ่งอยู่นั้น
มอธจูบตอบ ส่งลิ้นรุนและไล้ลิ้นฉ่ำลื่นที่รุกเร้าเข้ามา ซับความชื่นชุ่มนั้นไว้แล้วดูดดื่มให้สมที่เขาปรารถนา
ผลัดกันให้ริมฝีปากขบเม้มย้ำ สลับดื่มด่ำรสชื่นฉ่ำที่นุ่มนวลละมุน เนิ่นนานจนปากเริ่มตึงช้ำนิด ๆ 

เฌค่อย ๆ เคลื่อนศีรษะออกห่าง
แล้วก้มจุ๊บปากที่ยังเผยอจากจูบของมอธนั้นเบา ๆ กระซิบแนบปากมอธ
"หายเร็ว ๆ นะ ผมเป็นห่วง รู้ใช่ไหม?”
"นอนนี่เถอะนะ" 
คนไข้กระซิบตอบ
เขามองสบตาคมที่โรยแสงอึดใจหนึ่ง ก็ยกผ้าห่มขนหนูขึ้น ขยับนั่งแล้วสอดตัวไปนอนเคียง 
ผู้ป่วยขยับถอยหลังแล้วโอบเขาไว้ในอ้อมแขน

"ชีวิตเป็นของสำคัญ" เฌกระซิบ ใครจะรู้ดีเท่าเขาคนที่เคยเสียไปแล้ว เสียชีวิตไปแล้ว
"อย่าเอาไปยกให้ใครง่าย ๆ แบบนี้อีก"
"คุณไม่ใช่ใคร คุณสำคัญเท่าชีวิต"
มอธกระซิบตอบ ใครจะรู้ดีกว่าเขา ว่าเสียคนสำคัญเท่าชีวิตนั้นทรมานแค่ไหน
แล้วมอธก็จูบเฌมาวีอย่างออดอ้อนอ่อนหวาน ทุกสัมผัสบอกถึงรักของเขา
จูบอีก แล้วก็ จูบอีก
เคล้นคลึง ดูดดื่ม
เฌมึนเมาและมัวเมา
ทำไมถึงจำไม่เห็นได้เลย ว่า จูบรสชาติเป็นแบบนี้ ดีแบบนี้ หวานขนาดนี้
จูบที่ปากแต่ซ่านซ่าถึงทั่วท้องไปจนปลายนิ้ว แล้วจับใจ
เขาโดนจูบคืนเดียวมากกว่าจูบในชีวิตที่ผ่านมารวมกัน
ในทุกจูบ มีหัวใจของเขาใส่ไว้ด้วย
ไม่พอ เขาอยากจูบอีก

ดูเหมือนเขาจะหลับก่อนคนไข้ทั้งที่ยังกอดจูบอยู่แบบนั้น




ตีห้า เสียงแกรกของประตูทำให้เฌลืมตาตื่น เขามองสบตาพยาบาลที่ยืนยิ้ม ๆ อยู่
แล้วก็เลยค่อย ๆ ลุกลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ 
แล้วกลับมานั่งรออยู่นอกม่านให้พยาบาลเช็ดตัวและดูแลประคบคนไข้

ย่าน้อยกับเอ็มมาเยี่ยมตอนสาย ๆ พร้อมเสื้อผ้าให้เขากับมอธเปลี่ยน
และพากันอุทานตกใจเมื่อเห็นภาพรอยช้ำเขียว ๆ ม่วง ๆ ใหญ่มาก
"แล้วจะกลับกรุงเทพฯ ยังไงไหวล่ะนี่"
ย่าถาม เฌนั้นอยากขับรถไปให้แต่เขายังไม่ถึง 18 ไม่มีใบขับขี่
"อีกตั้งสองวัน ผมน่าจะดีขึ้นแล้วนะครับ" มอธว่า
"ย่า" เขาตัดสินใจ " ถ้ายังไงเฌจะนั่งเป็นเพื่อนไปส่งมอธไปกรุงเทพฯ นะ"
ย่าน้อยพยักหน้ารับทราบและตามใจ 
ตลอดวันที่เหลือจนค่ำ เขาอยู่ดูแลมอธ คงเป็นกรรมที่ชาติที่แล้วป่วยให้คนดูแล
คนไข้เรียกร้องความสนใจมากจริง ๆ ทั้งวันทั้งคืน
มอธคือมนุษย์ที่ลามปามได้คืบเอาศอกที่สุดคนหนึ่ง เมื่อเขายอมให้จูบก็เลยเจอเข้าไปมิใช่น้อย 
เขาโดนเรียกไปให้มอธกอดจูบตามใจชอบ เพราะมอธกำลังป่วยเปราะบางห้ามขัดใจ
เขานอนเตียงคนไข้อีกคืน ตามคำสั่งของผู้ป่วย
จนเที่ยง ๆ วันถัดมา มอธถึงออกจากโรงพยาบาล
ไข้ลด รอยช้ำถูกประคบสม่ำเสมอ ยุบไม่บวมแล้ว แต่ดำช้ำมาก เขาคอยช่วยทายาให้
เห็นแล้วสงสาร กลับกรุงเทพอยู่คนเดียวจะทายายังไง
เย็นนั้นเฌไปปูที่นอนเสริมนอนข้างมอธ ดูแลทายา จนถึงการลุกนั่งที่มอธเจ็บเวลาขยับหลัง




เช้ามืดนั้นตื่นมามอธยังเจ็บอยู่ เฌดูไม่ออกว่ามันคือการออเซาะ เขาจึงทนไม่ไหว
"สภาพแบบนี้ขับไม่ได้หรอกมอธต้องเลือกแล้วล่ะ จะไว้ใจให้ผมขับ หรือลางานต่อ หรือหารถตู้เช่า"
"เฌขับได้จริง ๆ นะครับ โอเค งั้นเฌขับแล้วกันครับ"
มอธทำเป็นถามเหมือนไม่รู้ว่าเฌขับได้ ส่วนถ้าเจอข้อหาไม่มีใบขับขี่ก็ยอมโดนจับละกัน
เพราะไม่ได้ขับรถมาเป็นปี เฌเลยยังขัด ๆ แปลก ๆ ในห้านาทีแรก แต่หลังจากนั้นเขาก็ขับได้ฉิว
ขับไปส่งมอธที่ออฟฟิศตรงสาทรตั้งแต่เจ็ดโมง เป็นครั้งแรกที่เขามา รู้แค่ว่ามอธทำงานกับบริษัทใหญ่ดัง
มอธเดินจูงมือพาเข้าไปในตึกขึ้นลิฟต์ไปสำนักงาน
ป้ายชื่อว่า GJworks/Spread ออฟฟิศหรูหราโมเดิร์นแบบน่างงมาก
เป็นออฟฟิศแนวใหม่เป็นwork and play มีพื้นที่นั่งเล่นสร้างสรรค์ 
มีโต๊ะให้ทำงานตามใจชอบ มีบ็อกซ์สำหรับความส่วนตัว

มอธพาเขาไปโซน Zeppelin แต่มอธมีสเปซส่วนตัว ป้ายด้านหน้าเขียนว่า Executive Director
เฌตาแทบหลุดออกจากเบ้า มอธใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ รองแค่ MD นะนั่น
"ผมดูแค่บริษัทลูกครับ Zeppelin ผมร่วมทุนกับพวกรุ่นพี่เขา"
มอธเห็นสายตาเขาเลยอธิบาย
เฌรู้สึกผิดบาปมาก เขาใช้งานไดเร็คเตอร์เยี่ยงทาส
มอธก็ช่างกระไรมาแบกหินแบกปูน มานอนบ้านโกโรโกโสไม่บ่นเหนื่อยสักคำ
มิน่าทำไมไม่ค่อยต้องออกกอง เคลียร์งานเอกสารเป็นหลัก
แล้วเขาจะกล้าใช้มอธ จะเอาเศษเงินไปจ้างได้อีกยังไง
รู้เลยว่า งานเขาและงานกีกี้มอธทำให้เพราะเฟเวอร์ล้วน ๆ คือเพราะชอบพอกัน
ไม่คิดเลยว่ามอธจะสายเปย์ ป๋ามาก

มอธเชยคางเฌมาวีขึ้นจูบเบา ๆ หางตาเฌเห็นพนักงานผู้ชายเดินเข้าออฟฟิศสองสามคน 
พอเห็นมอธจูบเขา มีบางคนลื่นแทบล้ม พากันเดินแท่ก ๆ ไปอย่างไว
"งานของเฌผมชอบทำอยากทำและเต็มใจทำ อย่ากลัวที่จะใช้ผมนะ นะครับ"
ย่าจ๋า... มอธอ้อนอีกแล้ว
"เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว"
"จะกลับไปไหน?”
"ว่าจะกลับกาญจน์เลย"
"ได้ยังไง มาเหนื่อยแล้วรีบกลับ ผมไม่ยอม อยู่รอผมนะกินข้าวเย็นกันนะครับ"
"โอเคก็ได้ งั้นผมไปเดินเล่น ตอนเย็นผมเข้ามาหา แล้วค่อยไปกินข้าว"
หัวสมองแล่น อย่างนั้นใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ ไปหาข้อมูลจากหยังหยังดีกว่า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.531K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,750 ความคิดเห็น

  1. #4665 Micky Petch (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 22:25
    อ้อนเก่งมาก ฮื่อ
    #4,665
    0
  2. #4588 อัพแล้วหายกันเก่งงง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 11:29
    มอธธธธ ฮือออออ
    #4,588
    0
  3. #4465 12311232123312 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 13:22
    ;;—-;;
    #4,465
    0
  4. #4334 Midories (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:57
    จูบไม่หยุด น้องน้วยหมดแล้ววว รุกแรงมากก
    #4,334
    0
  5. #4248 9494 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 17:36
    พี่มอธแบบ คีพคูลต่อไปไม่ได้เมียแน่แล้ง พี่ต้องรุก รุกแลงๆ
    #4,248
    0
  6. #4212 - cherish 。 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 17:33

    มอธคนนิ่งๆคูลๆในร่างก่อนของซีซี่ไปไหนคะ น้วยมากแม่เดี๋ยวนี้ เดี๋ยวอ้อนเดี๋ยวกอดเดี๋ยวจูบ ///////

    #4,212
    0
  7. #4051 khunsom08 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:31
    อ้อนนะมอธ
    #4,051
    0
  8. #3910 llllovellll (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:21
    พี่มอธคนขรึมคนคูลหายไปไหนแล้วว เหลือแต่น้องมอธคนขี้อ้อน อ้อนเก่งมากๆ แพ้ผชแบบเนนน้ อยากด้ายยย เฌอย่าตบนี่นะ55555
    #3,910
    0
  9. #3866 nicharipaen04 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    อ้อนเก่ง~
    #3,866
    0
  10. #3754 MyDay🎈 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:51
    อ้อนเก่ง
    #3,754
    0
  11. #3725 pcy921 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:44
    ไม่เป็นก็เหมือนเป็นแฟนกันนน
    #3,725
    0
  12. #3607 ojay2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:26
    อ้อนเก่งงงงง
    #3,607
    0
  13. #3549 thifu:') (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 23:52
    ถึงข้างในจะ40 แต่ข้างนอกน้อง15นะคะคุณ! สิบห้า!!!
    #3,549
    0
  14. #3456 NoeynoeyEiei (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:03
    ไอคุกๆๆๆค่อกๆๆ
    #3,456
    0
  15. #3446 Mint S (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:14
    คุณตำรวจค่ะ มาจับแมมมอธพราก(ร่าง)ผู้เยาว์ทีค่าาาา
    #3,446
    0
  16. #3354 PhamaiZhang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:30
    หมั่นเขี้ยวมอธมากจริง จูบนเฌช้ำไปหมดแล้ววว
    #3,354
    0
  17. #3346 pommys (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:59
    แหมมมมมมม พอเจ็บตัวละขี้อ้อนเชียว
    #3,346
    0
  18. #3300 KookKeng04 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:23
    มอธคือแบบออเซาะเกิ๊นนน
    #3,300
    0
  19. #3212 ปาปิก้า อร่อย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    มอธเอ็งเอาใหญ่เลยน้าาา55555555555555
    #3,212
    0
  20. #3092 Xialyu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:11
    ควีนยังไงก็ควีน
    #3,092
    0
  21. #3021 หูยไรอ่ะ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:56
    มอธคะ จะไม่ต่างจากหยังหยังแล้วนะ นี่ก็จะเป็นทาสเฌแล้วเนี่ย
    #3,021
    0
  22. #2958 galaxysecret🌈🌈 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:49

    ถ้าเป็นเฌจะหวั่นไหวหลงรักมอธคงไม่แปลกคนที่คอยแต่ดูแลคนอื่น ตอนนี้เป็นคนที่ถูกดูแลทนุถนอมมันคงดีมากจริงๆ พูดสั้นๆดับตอนนี้เหม็นความรักจ้าาาาาาาาาา
    #2,958
    0
  23. #2797 Maylyunho (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 13:59
    จำพนักงานที่เข้ามาเห็น น้องมอธ สุภาพบุรุษมากๆ ปกป้องคนที่เรารักอ่ะเน๊อะ
    #2,797
    0
  24. #2403 MinRos (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 08:42
    พนง.ที่เดินมาเตอแล้วลื่นล้มคือชั้นเอง !!!
    #2,403
    4
    • #2403-2 Rosary_rose(จากตอนที่ 42)
      22 มกราคม 2562 / 00:18
      5555555ฮาสองเม้นนี่
      #2403-2
    • #2403-4 maybee23(จากตอนที่ 42)
      31 มกราคม 2562 / 11:11
      บอกว่าเป็นคิงนะ แต่คิงอ้อนควีนหนักมากกกก 55555555
      #2403-4
  25. #2380 ppvs_ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 05:15
    คุณ มันดีมาก มากๆๆฟฟฟ
    #2,380
    0