Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 41 : มันทัช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,459 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


แล้วชีวิตในวงการบันเทิงของเอ็มก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแทบจะทันทีหลังเปิดตัว
ทางโมเดลลิ่งเองก็ชอบที่ไม่ต้องสร้างกระแสให้ ทั้งหมดเกิดได้เพราะแชนแนลเฌมาวี
เฌกำชับเอ็มให้ไหว้ทุกคน ให้พูดให้น้อยลง อย่าเล่าโน่นนี่มากจนเป็นภัยแก่ตัว
ให้ทำความรู้จักคนให้เยอะ ๆ มีคอนเน็คชั่นไว้ แต่อย่าเจ๋อเรื่องคนอื่น
ไม่ทันไร ก็เจอบททดสอบแรก

"ว้ายยย! น้องเอ็มตัวจริงกุ้งนางระดมเค ผิวดีเว่อมากลูกขาาา"
"ขอบคุณครับ"
เอ็มก็ดูคนเป็นอยู่น่ะ กับบางคนเอ็มก็ไม่ได้อยากหนู ๆ จ้ะ ๆ ด้วยสักหน่อย
"นี่หนู ลูก เราได้มาถ่ายนี่เรามีเส้นมีสายเหรอ? พูดมา"
"เส้นอะไรครับ บ้าน ๆ แบบผมนี่นะ"
"อ้าว! ก็เห็นว่าผู้ใหญ่ช่องวันทาเร็คคอมเม็นด์ข้ามฝั่งไปให้โมเลกุลเองเลย"
"อ่า... เหรอครับ? ไม่ทราบครับ"
"นี่! ตอนแรกนะ พอน้องข้าวหอมขาพลิก เขาจะเอาบัสเดือนเบี้ยวเดือนมาแทนนะ"
"อือ...เหรอครับ?”
"แต่พี่ว่าเราน่ะเหนือกว่าบัสเยอะ สดกว่า ใหม่กว่า น่ารักกว่า แถมอัธยาศัยก็ดี เราเห็นด้วยไหม?”
น่านนนนน! มาแล้ว ตอบผิดชีวิตเปลี่ยน!
บางคนเกิดมาเสี้ยมโดยสันดาน
"ไม่ทราบครับ ผู้ใหญ่ให้มาผมก็มาครับ"

นึกว่ารอด
"อีเด็กเอ็มน่ะเหรอ? ตัวจริงพี่เจอแล้ว ตอแหลมากค่ะซิส ออกจอนางพูดหนูพูดจ้ะ แอ๊บภูธรเป็นจุดขาย อีดอก! เจอตัวต่อตัวนางพูดผมครับนี่แหละ"
ได้ยินกับหูว่าเมคอัพเม้าท์เขา เอ็มกับเฌต่างถอนใจ โอ้ย! เขาไปทำอะไรให้ วงการนี้น่ากลัวจริง ๆ 

วันนี้ถ่ายเอ็มวีเพลงเฮ้ยของโมเลกุล คุณเข่งจะเป็นคนดูแลรับส่งตลอด คุณมินจะแวบมาดูบ้าง

โมเลกุล ชมกัลป์มาแล้ว ตัวจริงเขาเป็นคนดูธรรมดา แต่ออร่าความเก่งความฉลาดดีมาก ๆ 
ยอดวิวเพลงของโมเลกุล เป็นร้อยล้านวิวทั้งนั้น
เอ็มวีเพลงเฮ้ยนี้เป็นแบบไม่มีเรื่องเล่า มีช็อตที่โมเดลโพสท่า ทำกิจกรรมต่าง ๆ ทั้งเดี่ยวแล้วก็คู่กับโมเลกุล
ก็เลยไม่ยากสำหรับเอ็ม แค่ต้องหัดรู้มุมกล้องเพิ่ม
เอ็มใช้ความเป็นเด็ก เจ๊าะแนะจนโมเลกุลเอ็นดูถึงกับแลกไลน์
"เอ็มแกนี่มันนว้องงง อย่างที่พี่ป้องบอกเลยว่ะ"
แล้วนั่นก็เลยตามมาด้วยเสียงเปรย และบางทวิต
"อีนี่อ่อยโมเลกุล!"
บางคนก็โลกสวยเกิน อย่างยิ่งเด็กน้อยของเขา
แต่คนบางคนโลกของมันคงเน่าหนอนมากคิดแต่เรื่องลบ ๆ 
ได้แต่ทำใจ ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่หมด พอ ๆ กับแมงวันนั่นแหละ

มอธปล่อยเฌให้อยู่กับเอ็ม และมากินข้าวเย็นด้วยทุกวันเพราะเฌมีเวลาให้เขาแค่นั้น
เขาได้สิทธิพิเศษอีกระดับ ด้วยการให้ตามขึ้นคอนโดไปส่งถึงห้องและนั่งเล่นต่อได้
สุดท้ายสองหนุ่มก็กลับเมืองกาญจน์วันอาทิตย์โดยคุณเข่งไปส่ง
ช่วงสงกรานต์เอ็มมีโชว์ตัว ที่กาญจน์ 3 งาน แล้วก็สุพรรณกับราชบุรี ทางโมเดลลิ่งจัดให้โซนใกล้บ้าน
บางทีเฌนึกแล้วก็งง แค่เน็ทไอดอลจะไปอยากเห็นอะไรกันหนักหนา
แต่ก็นี่แหละ เรื่องของการตลาดโฆษณาและวงการบันเทิง
การขายอิมเมจขายภาพฝัน ราคาแพงแค่ไหนก็มีคนซื้อ




เอ็มยังไปเป็นเด็กปั๊มอยู่ และมีคนแห่มาดูเอ็มอยู่เช่นเดิม
ยอดฟอลโลว์ไอจีไปถึงสามแสนแล้วเร็วมาก
ที่เยอะอีกอย่างคือฝากร้าน ว่าจะห้ามฝากแล้ว นึกไปนึกมาปล่อยดีกว่า
ภาพเอ็มคู่กับเฌในอินโทรทำให้มีคำถามถึงเขาว่าคือใคร มีคนโพสต์ภาพเขาคาดแมสค์คู่กับเอ็ม 
ระบุว่าคือเฌในโปรเจ็คท์เฌเอ็ม สองคนนี้กำลังจะรันแชนแนลเฌมาวี

ได้ฤกษ์ เฌก็จับเอ็มกับย่าน้อยมาคุยว่าจะทำอย่างไรกันต่อไป เมื่อสองคนต้องไปกรุงเทพ
"ย่าอยู่คนเดียวได้ลูก หนูสองคนไปกรุงเทพฯ เถอะ"
"ไม่ได้! ย่าอยู่คนเดียวไม่ได้! ถ้าเฌกับเอ็มต้องปล่อยให้ย่าอยู่คนเดียว ยอมไม่ไปกรุงเทพดีกว่า"
เฌยืนกรานเสียงแข็ง เช่นเดียวกับเอ็ม
"เอ็มก็ไม่เอา! พวกเราทำงานหาเงินมาหวังให้ย่าอยู่สบาย ถ้าไม่มีใครดูย่าหนูไม่เอาจ้ะ"
"ดิษฐ์นิด เดียวดิวก็อยู่ใกล้ ๆ " ย่าน้อยพยายามแย้ง
"อยู่ใกล้กับอยู่บ้านเดียวกันไม่เหมือนกัน"
เอ็มไม่ยอม แล้วก็เกิดไอเดียขึ้นมา
"เอางี้มั้ย มันว่างห้องหนึ่งหาคนรู้จักมาเช่าไหม ขอแค่กลางคืนมีคนนอนบ้านเป็นเพื่อนย่าก็โอเค กลางวันย่าไปตลาดอยู่แล้ว"
"เดี๋ยวนะ นึกดี ๆ ก่อน เราจะทำบ้านนี้ใหม่เป็นเกสท์เฮ้าส์ ตอนนั้นจะเอาคนเช่าไปไว้ไหน"
เฌไม่เห็นด้วย ต้องคิดเผื่ออนาคต แล้วก็นึกเห็นช่อง
"นึกตามนะ ตอนเราทำบ้านใหม่เราจะไปอยู่ไหน เราก็ต้องมีที่อยู่ใช่ไหม ถ้าเราทำห้องอยู่มันเสียเลยตอนนี้ ถ้าเราไปขอทำไว้บ้านป้านิดขอทำห้องข้างหลังให้ย่าอยู่ เราก็ฝากย่าที่ร้านป้านิดได้เลย แล้วเราก็สามารถทำบ้านใหม่ได้เลย"

พวกเขายกโขยงไปร้านป้านิด ป้าอยู่พอดี
"ไอ้เอ็ม! โอ๊ยย! ดังใหญ่แล้วโว้ยหลานกู!"
ป้านิดว่า ควักมือถือมาถ่ายเอ็ม เอ็มก็ตั้งใจโพสกับร้านให้ป้าเอาไว้โฆษณา
ที่ผ่านมาพวกเขาไปมาหาสู่กันเสมอ เอ็มเองส่งตังค์ให้ลุงป้าด้วย ถึงน้อยก็ไม่ขาด
พวกเขาเล่าถึงความจำเป็นและขอความช่วยเหลือจากป้านิด
"อย่างนี้ป้านิด เฌว่าเราน่ะรักกันยิ่งกว่าญาติอยู่แล้ว วันนี้ย่าน้อยมาอยู่กับป้านิดไม่เกินปีหรอก วันหน้าสลับกันป้านิดมาอยู่กับย่าน้อย เกสท์เฮ้าส์ที่เฌจะทำ เฌคิดไว้ว่าจะมีร้านกาแฟของเอ็ม อย่างนั้นเฌจะทำร้านเสริมสวยให้ป้านิดด้วย ไม่เสียค่าเช่าที่ฟรีตลอดกาล ป้านิดแค่จ่ายค่าน้ำไฟของตัวเองพอ แล้วก็ดูเกสท์เฮ้าส์ช่วยบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ "

แลกกับมีคนดูเกสท์เฮ้าส์ช่วย มีคนอยู่กับย่าไม่ต้องจ้าง คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม
อนาคตพี่ดิวพี่เดียวถ้าไม่ไปทำงานไหน จ้างช่วยงานเกสท์เฮ้าส์กับร้านกาแฟนี่แหละ
ป้านิดเลยโทรหาลุงดิษฐ์เดี๋ยวนั้น พอแกวางสายแล้วพยักหน้า พวกเขาก็ร้องเย้ กอดกันใหญ่
หมดห่วงแล้วเปลาะหนึ่ง เงินทำห้องนั้นให้ย่าเอาเงินเรียนหนังสือมาทำก็ได้
เหลือที่เป็นปัญหาคือเงินทำก่อสร้างเกสท์เฮ้าส์ น่าจะไม่ต่ำกว่าสามล้าน
จะเอาบ้านไปเข้าธนาคารดีไหม?

แวบนั้น คำพูดของหลวงพี่ดิถีก็พุ่งมาในสมอง

การเดินทางสายกลางอย่าได้เข้มงวดกับตนเองจนสุดโต่ง อย่าได้ถือมานะหยิ่งทะนง

เขาคิดถึงเงินบิทคอยน์หรือว่าจะขายดี? มีอยู่14 ล้าน
แต่มันยังพอจะสู้ได้นะ ไม่ใช่ว่าเขาหยิ่งเกินไป เข้มงวดเกินไป
เพียงแค่นี้ ค่าตัวเอ็มก็เป็นแสนแล้ว เดี๋ยวค่าถ่ายงานกีกี้ก็มาอีกคนละเป็นแสน
ไหวน่า สู้ก่อน อย่าเพิ่งงัดไม้ตายมาทิ้งเสียแต่ยังไม่ทันขึ้นเวที

เขาวิ่งหาช่างทำต่อเติมห้องของย่าที่ร้านป้านิด
ได้ตัวมาก็ลากมาดูพื้นที่ก่อสร้าง เอาห้องขนาดสัก 4 เมตรคูณ 5 เมตร
พวกเขาจะมาอาศัยนอนด้วยเวลากลับมาเมืองกาญจน์ คับที่อยู่ได้น่ะ
ตกลงกันที่แปดหมื่น ช่างจะทำใบเสนอราคามาและเริ่มงานหลังสงกรานต์ เขาให้ทำสัญญากับย่าไว้ด้วย
พอกลับบ้านเขาก็รีบพิมพ์งานแปลที่คั่งค้าง ตอนไปกรุงเทพเฝ้าเอ็มทำงาน เขาก็แปลไปด้วย




มอธมาถึงบ่ายวันที่ 12 เพื่ออยู่สงกรานต์กับเฌ
เข้ามาในบ้าน ก็เห็นเฌนอนหลับอยู่ที่โซฟา ทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว
ปรกติไม่เคยเห็นเฌนอนบ่าย ออกจะไฮเปอร์แอคทิฟตลอด
เขานั่งลงข้างโซฟา ดูเฌเหนื่อยใต้ตาโหล ๆ ไป นอนขมวดคิ้วเหมือนมีเรื่องให้คิด
เฌยังเหมือนเดิมอีกแล้ว ทำให้เร็ว ทำให้เสร็จ จนเหน็ดเหนื่อยเกินไป
ไม่รู้ว่าสามสี่วันที่ผ่านมากลับมาแล้วหักโหมทำอะไรอีก คิดอะไรในใจ

เท่าที่เขาประเมินดู เฌกำลังพยายามวางแผนสร้างฐานะไม่ใช่แค่กับตัวเอง แต่กับครอบครัวนี้
อีกเรื่อง เหมือนว่าเฌยังคาใจเรื่องอุบัติเหตุของพ่อแม่ร่างนี้
เอ๊ะ...คุณกีกี้เล่าว่าหยังหยังกับกิ๊กเอารถซีซี่มาชนคนตายที่ราชบุรี 
คือพ่อแม่เฌเองน่ะสิ แล้วยังมีหยังหยังเกี่ยวข้องด้วย
แจ็คพ็อทแตกไปไหม จะบังเอิญอะไรขนาดนั้น
ไม่รู้ล่ะ อะไรก็แล้วแต่ เรื่องเป็นยังไงจะถูกผิดยังไงเขาเข้าข้างเฌไว้ก่อนล่ะ

เฌตื่นมารู้สึกว่าหมอนแข็ง ๆ พอคลำดูเป็นขาคน  แหงนหน้ามองก็เห็นคนคุ้นหน้ายิ้มให้
"ตื่นแล้ว ไปทำอะไรมาครับถึงเพลียหมดแรง ฮึ?”
เฌลุกขึ้นนั่งพิงพนัก ยังงง ๆ งัวเงีย คนข้าง ๆ เอื้อมมือมาสางผมปัดเกลี่ยให้เป็นทรงอย่างอ่อนโยน
เขาเลยเล่าเรื่องการหาคนดูแลย่ากับการทำเกสท์เฮ้าส์ให้มอธฟัง
คนคุย ๆ ก็ถือว่าเพื่อนคนหนึ่งแหละ
ตลอดเวลามอธนั่งจับผมเขาเล่น มือม้วนผมไปมา เผลอ ๆ ก็จับหูบ้าง
สักพักก็จับมือบีบนิ้วเล่นมือเขาตลอดเวลา พูดง่าย ๆ ประหนึ่งแฟนนั่งคุยกัน
"แล้วเฌจะไปเอาตังค์ที่ไหนจ่ายค่าก่อสร้างล่ะครับ?"
"ก็คิดว่าจะเอาที่เข้าแบ็งค์ แล้วก็ทำงานมาจ่ายทีละงวด"
"ที่ดินนี่สักร้อยตารางวา ราคาสักสามล้าน จำนองได้ราวหกสิบเปอร์เซ็นต์ ได้ล้านแปดขาดอีกล้านสอง ในเวลาปีนึงเฌกับเอ็มหาเงินล้านสองทันเหรอครับ?”
"ก็คิดอยู่ มันยากอยู่เหมือนกัน"
"ยืมผมไหมล่ะ?”
"เฮ้ยย! จะมาให้ยืมอะไรกันง่าย ๆ เล่า!"
"เอ้า! ก็แฟน..."
"นี่! ยังไม่เคยพูดเลยนะว่าเป็นแฟนกันน่ะ"
"อ่ะนะ กลับมาเรื่องยืมตังค์ ผมมีเงินที่ฝากประจำอยู่ ได้ดอกแค่ไม่เกินบาทห้าสิบ ส่วนเฌกู้เงินเขาดอกMRR 7 เปอร์เซ็นต์ ถ้าเฌยืมเงินผมให้ดอกผมมากกว่าดอกเบี้ยประจำเอาสัก 3 เปอร์เซ็นต์ก็ได้ ผมก็กำไรแล้วดีกว่าฝากแบ็งค์ เฌก็ลดดอกไปหลายบาท วินวิน "

ก็เป็นปรกติที่เขาทำ ๆ กัน ดีกว่าไปให้แบ็งค์กินดอกฟรี ๆ ดีกว่ากู้นอกระบบ
แต่แหม ยังไม่เป็นอะไรกันมายืมตังค์กันเขาว่ามันน่าเกลียดเกินไป
"ผมว่ามันไม่ดี มันน่าเกลียด รู้จักกันไม่เท่าไหร่ยืมตังค์กัน ไม่น่าไว้ใจหรอก"
ตรงกันข้าม สำหรับมอธ แบบเฌมาวีนี่แหละน่าไว้ใจสุดแล้ว 
"อย่าคิดมาก นี่เรียกว่าทำธุรกิจกันก็ได้"
"เอาไว้ผมจะลองคิดดู"
มอธมองเฌมาวีที่ดิ้นรนสู้ชีวิตอย่างพยายามเข้าใจ เป็นคนหยิ่งนี่ลำบากเหมือนกันเนาะ 
"จำไว้ว่าเฌพึ่งพาผมได้นะ"

เฌมองมอธ รู้สึกถึงอารมณ์ท่วมท้นของตนเอง
ในชีวิตที่ผ่านมาของเขาเป็นคนบนยอดห่วงโซ่อาหารมาตลอด หาใครสูงกว่าเขาได้ยาก
เขาไม่เคยขาดจึงไม่มีอะไรให้เติมเต็ม จึงไม่เคยมีใครสามารถให้ความช่วยเหลืออะไรได้เลย
คนแบบเขาไม่เคยพึ่งพาใคร ไม่จำเป็นต้องมีใครคอยดูแล เขาอยู่สูงกว่า เหนือกว่าใคร ๆ 
ห่วงใยดูแล ก็แค่ได้เท่ากัน เสมอกัน หรือเป็นคนที่ต่ำกว่า
แม้ชีวิตนี้เขาจะต้อยต่ำ หากเขาก็ยังติดนิสัยแบบนั้น ยังหยิ่งทะนง แต่....

"เฌพึ่งพาผมได้นะ"

มันทัช




เขามีแฟนมาก็มาก มีความรักก็มาก เลิกรากันไปหลายรูปแบบ ดีบ้างไม่ดีบ้าง
แต่เขาไม่ได้สะดุ้งสะเทือนอะไรมาก ก็มีเจ็บบ้างผิดหวังบ้าง
แต่ไม่เคยมีอารมณ์ว่า ถึงกับจะเป็นจะตายทุรนทุรายสักครั้ง
หยังหยังคือหนึ่งในคนที่เจ็บมาก แต่ไม่ใช่เจ็บเพราะรักมาก
แต่เพราะเขาดีกับหยังหยัง แล้วหยังหยังดีกับเขามากในยามที่เขาอ่อนแอ
จนเขาเชื่อว่าจะมีชีวิตรักยั่งยืนได้ แต่แล้วหยังหยังก็ทำให้เห็นธาตุแท้ของคน ด้านต่ำ
เขาไม่ได้รักหยังหยังมากขนาดจะเสียดายอาลัย แต่เสียใจเหมือนกันที่พลาดมีชีวิตสมบูรณ์
อารมณ์กษัตริย์เจอแม่ทัพคนสนิทชิงราชบัลลังก์ ประมาณนั้น
Sisaris คือคนที่ทำให้เขาประทับใจแล้วที่สุดก็อดคาดหวังไม่ได้  
และแล้วมอธก็พาตัวเองเข้ามาหาเขา
แค่ลำพังตัวมอธก็ควรค่าแล้วที่คนจะรัก ยังไม่นับว่ามอธดีกับเขาอีกเท่าไหร่
ยังไม่นับว่าเคมีของกายมันเปรี๊ยะปร๊ะกันขนาดไหน


เพราะเมืองกาญจน์เล่นน้ำเลทกว่าชาวบ้านชาวเมืองประเทศไทย 
วันที่ 13-14 พอหลังรดน้ำย่า ป้าและลุงแล้ว เอ็มก็ไปโชว์ตัวสุพรรณกับราชบุรีกับคุณเข่ง
เฌไม่ต้องไปและมอธก็ไม่มีอะไรทำ แต่เพราะเขาแค่อยากมาอยู่กับเฌเท่านั้น เขาจึงเฉย ๆ 
ได้นั่งอยู่กับเฌแล้วก็เคลียร์งานไป อยู่ด้วยกันได้จับมือนิดหอมแก้มหน่อย กอด ๆ หอม ๆ 
เฌปล่อยให้มอธสกินชิพได้ตามใจ เท่านี้มอธก็มีความสุขที่สุดแล้ว
ตอนที่ย่าน้อยกลับมาเห็นเขานั่งกางขาซ้อนหลังโอบเอวเฌมาวีพิมพ์งาน ย่าถึงกับติดสตั๊น
แต่ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่เขาคิด เขานึกว่าย่าตกใจความสัมพันธ์ระหว่างชายกับชายเสียอีก
"มอธ พ่อคุณ ให้ย่าถามเราเถอะนะลูก"
"ครับย่า"
"มอธชอบพอคบหากับเฌแล้วเหรอ?”
"ผมกำลังจีบเค้าอยู่ครับ"
"ย่าเป็นห่วง เฌยังเด็กอายุเพิ่ง15 กลัวเขาจะเสียคนเสียใจถ้ามอธไม่จริงจังกับเขา"
"ผมจริงจังครับ มาก ๆ ด้วย  แต่...ย่าไม่ว่าอะไรเรื่องเราสองคนเป็นผู้ชายเหรอครับ?”
"โอ๊ยย เฌมันรอดตายมาแล้วเป็นเด็กดีขนาดนี้ ย่าไม่เอาอะไรแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ย่าไม่ห่วงเรื่องมีหลานด้วย เรามันจนชนิดหากินเองยังยากจะให้ลูกหลานมันเกิดมาลำบากกับเราทำไม ย่าแค่กังวลว่าเฌยังเด็กเท่านั้นแหละ"




เฌพามอธไปเล่นน้ำสงกรานต์วันที่ 15 ที่ตลาดเพราะสงสารที่เขาอยู่บ้านเฉย ๆ 
มอธไม่ต้องกังวลว่าเฌจะโป๊ เพราะเฌแทบจะใส่ชุดหมีเล่นน้ำ เนื่องจากกลัวแดด
แต่ที่ควรกังวลคือสภาพของตัวมอธเองที่โดนรุมล้อม มอธถึงกับหันมาฟ้องเขาที่อยู่หลังมีมอธคอยบังให้
"เฌ ผมโดนล้วงกางเกงอีกแล้ว"
หึหึ กรรมของคนหน้าตาดีที่มาเล่นสงกรานต์
แมสค์โชกน้ำจนหายใจไม่ได้ต้องถอดออก ดีที่มอธเอาแว่นกันแดดใส่ให้
กระนั้นหน้าแบบเฌก็ล่อทั้งผู้หญิงและผู้ชาย จนมอธต้องดึงไปพักที่ร้านเจ๊แนน

คืนนี้มีดนตรีของพี่บลูพลสิทธิ์ คลำที หนึ่งในตำนานคอนเสิร์ทที่คนตีกันอันดับต้นของประเทศ
แนวพี่เขาเป็นเพื่อชีวิต แต่กะเทยที่ร้านประสงค์อยากไปมาก
เพราะเป็นการรวมตัวของผู้รุ่นกระทงที่ใหญ่ที่สุด รองจากงานของวงกระบือ เขาควายแห่งชาติ
สองคนเลยไปร่วมแชร์อีเวนท์ มอสกับเฌยืนดูอยู่กับพวกสาวสองห่างจากเวทีเอาการ 
นี่คือพื้นที่โชว์สไลด์โคลนหน้าฮ่านในตำนานของสาวสอง
มอสถ่ายรูปถ่ายคลิปด้วยความตื่นตะลึง ขณะที่เฌหัวเราะจนปวดท้อง

จังหวะมันสุดขีดนั้นเอง การปะทะที่ทุกคนไม่ได้รอคอย แต่รู้ว่ามันต้องเกิด ก็เกิดขึ้นจริง ๆ 
การเข้ามาของโจ๋ระดับอำเภอทั่วจังหวัดรวมกับโจ๋ท้องที่ ทำให้เกิดปฏิกิริยากวนตีนกวนส้นได้โดยง่าย
คนเริ่มแตกฮือจากหน้าเวที และรุกไล่กันไปมา ระหว่างกลุ่มตีกัน
พี่บลูสั่งห้ามตีกันออกไมค์ ดังที่ห้ามมาแล้วประมาณพันกว่าเวทีตลอดชีวิตนักร้องของพี่เขา
ไม่มีใครฟังพี่บลูเลย… วงวารพี่เค้านะคะ…
สักพัก จากเกือก เสื้อฟาด เข็มขัด เริ่มกลายเป็นอาวุธมีดและไม้
"กลับเถอะ!"
มอธกุมมือเฌดึงให้ถอยหลังออกจากแนวสมรภูมิหลัก แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ไกล



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.459K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,746 ความคิดเห็น

  1. #4724 napa_toey (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 05:28
    เอ๊ะตกลงเฌอายุ15หรือ17แว้
    #4,724
    0
  2. #4664 micky_petch (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 21:54
    มอธเอาใจเก่งจริงๆเลย ใส่ใจ
    #4,664
    0
  3. #4587 0929506553 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 09:59
    น่ารักกกกก
    #4,587
    0
  4. #4464 12311232123312 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    แงงงงง;;—:;
    #4,464
    0
  5. #4211 picha-bow (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:51

    ชอบความดัดชื่อคนรายการวงดนตรีของคุณไรท์มาก ตลกมาก5555555 พีคสุดคือโมเลกุล นี่พยายามนึกว่าวงไหนนะ สรุปอ่อนักร้องเดียวเจ้าของเพลงเฮ้ยเนาะ55555555 แล้วก็มอธกับเฌคือแบบว่า นุสุขใจ ;—-;

    #4,211
    0
  6. #4050 khunsom08 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:01
    ต้องสู้นะ
    #4,050
    0
  7. #3970 naboot (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 02:15
    สงสัยตลอดว่าคอนเสิร์ตพี่ปู ทำไมต้องตีกันทุกครั้ง
    #3,970
    0
  8. #3909 llllovellll (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:15
    หลงรักมอธมากๆ เข้าใจเฌเลยว่าทำไมมันทัช นี่ก็เป็นคล้ายๆเฌ5555 ประโยคที่มอธพูดคือดีจริงๆ
    ยินดีกับความสำเร็จของอาเอ็มด้วยย เป็นเด็กดีมากจริงๆ ช่างหัวคำนินทาเนอะ เป็นตัวเองแบบนี้น่ารักที่สุดแล้วลูก
    #3,909
    0
  9. #3865 nicharipaen04 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    สนุกมากก
    #3,865
    0
  10. #3724 chanchanchan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:38
    เฌเอ็มก้าวไปอีกขั้นแล้วนะคะ
    #3,724
    0
  11. #3606 Ojay (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:18
    มันทัชชชชชชจริงงง
    #3,606
    0
  12. #3491 TaiNawansa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:13
    ชอบความแปลงชื่อจริงๆ โมเลกุลนี่นึกนานมาก มาถึงบางอ้อ ตรงเพลงเฮ้ยนี่แหละ อย่างฮา
    #3,491
    2
    • #3491-1 Cha-aimm(จากตอนที่ 41)
      13 มีนาคม 2562 / 23:14
      เค้าคือใคร???
      #3491-1
    • #3491-2 Berrymint_(จากตอนที่ 41)
      15 มีนาคม 2562 / 20:34
      อะตอม ปะคะ?5555555
      #3491-2
  13. #3445 siri-ch36 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42
    ชอบความเพี้ยนชื่อคนจริงมาเป็นชื่อในนิยายค่ะ5555
    #3,445
    0
  14. #3403 duffice (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:49
    โมเลกุลก็คือ ถ้าไม่บอกชื่อจริง ก็นึกไม่ออกเลย คนตกวิทย์แบบเราคงได้แต่งง 5555555
    #3,403
    0
  15. #3402 duffice (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:48
    มันทัชมากค่ะ หมายถึงการตีกันหน้าเวทีอ่ะค่ะ เรียลมาก ทัชมาก5555555555
    #3,402
    0
  16. #3345 pommys (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:37
    5555555 ชอบๆ
    #3,345
    0
  17. #3299 KookKeng04 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:18
    ชอบชื่อเลียนแบบคนดังเหมือนกันค่ะ ตลกมากก
    #3,299
    0
  18. #3230 arm1518 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:45
    เกลียดความชื่ออะ โมเลกุล555 ถ้าไม่มีชื่อต่อนี่ไม่รู้ว่าเป็นใครเลยนะ
    #3,230
    0
  19. #3182 mmmmay2311 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:01
    ชื่อคนดังของไรท์บ้างทีก็ต้องนั้งนึกนะว่าใครวะ แต่โมเลกุลนี่ถ้าไม่มีชื่อก็นึกไม่ออกนะ555555555
    #3,182
    0
  20. #3091 Xialyu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:04
    เหมือนอยู่ในคอนเสิร์ตด้วย555
    #3,091
    0
  21. #3072 praaewaa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:16
    ชอบความครีเอทชื่อของไรท์จริงๆ 5555555
    #3,072
    0
  22. #3020 konekoshinai2 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:52
    เดือนเกี้ยวเดือนก็มาาาาาา เอาโซตัสด้วยๆๆ เตนิวด้วยสิ ออฟกันด้วย ฮือตื่นเต้นนน
    #3,020
    0
  23. #2985 pantanakarn (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:34
    ขำตัวเองกับการนั่งถอดชื่อ โมเลกุล บลู ฯลฯ ในตอนนี้ อ่านไปก็ถอดรหัสคำไปพร้อมๆกัน 555 สนุกมากค่ะ
    #2,985
    0
  24. #2957 galaxy_secret (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:40
    นี่ก็นึกตั้งนานเพลงของโมเลกุล อ้อ อะตอมนี่เอง555555555 ว่าแต่มอธคะรุกแรงมากจ้าาาาาาา
    #2,957
    0
  25. #2838 luxfern (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 02:32
    เห็นภาพชัดมาก. ตีกันในคอนเสิร์ต 5555555555
    #2,838
    0