Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 35 : มองแต่ไม่เห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,166 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


สมณะนั้นเพียงยิ้มน้อย ๆ เยือกเย็น
"อาตมภาพบัดนี้ มีฉายาว่า ทสฺสธมฺโม อันหมายถึง ผู้มีธรรมคือการเห็น"
เสียงอันนุ่มนวล เนิบช้าจากปากภิกษุผู้เสงี่ยมกายในผ้าย้อมฝาด ตอบกลับเขามา
เฌมาวีนิ่งอั้น ไม่รู้จะพูดอะไร ไม่รู้จะบอกอะไร
ปรกติเขาเป็นคนไม่โกหก แต่ความจำเป็นในร่างนี้ทำให้หลายครั้งเขาพูดไม่จริง
แม้จะพยายามบิดไม่ให้โกหก ยังไงก็เจตนาหลอกลวง มันก็เป็นมุสาอยู่ดี
แล้วนี่อยู่หน้าพระพุทธรูป อยู่ในวัด อยู่หน้าผู้ทรงสมณเพศ
ด้วยร่างกายนี้ จะให้เขาพูดอะไรได้ที่ไม่โป้ปด

"อาตมภาพบวชเมื่อสองปีก่อน แล้วถือธุดงค์มาปีกว่า ก็แวะมาพักที่วัดนี้ได้สองวันแล้ว คิดว่าจะทันกลับไปจำพรรษาที่กรุงเทพฯ อยู่หรอก" 
หลวงพี่กล่าวต่อนิ่ม ๆ 
"การที่อาตมภาพกับโยมทั้งสองได้มาเจอกันวันนี้ ก็คงเป็นว่าธรรมะจัดสรร เราเคยมีกรรมผูกพันกันมา ดังนั้นจะถือว่าเราเป็นคนคุ้นเคยกันคงไม่ผิดอะไรนะ"
เฌกับมอธได้แต่ยกมือสาธุ 

"โอกาสอันดีนี้เหมาะแก่การสร้างกุศล อาตมภาพจึงจะกล่าวธรรมสักสองสามข้อแก่โยมทั้งสอง อันเป็นเพื่อนร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ไม่ต้องตอบอะไรอาตมา ฟังก็พอ ถ้าจำได้คิดได้ก็จำ ถ้าจำไม่ได้คิดไม่ได้ ก็แล้วแต่…แล้วแต่บุญกรรมน่ะ ด้วยฉายาของอาตมภาพเป็นเรื่องการเห็น ก็จะขอแสดงธรรมเกี่ยวกับเรื่องการเห็นเป็นหลักก็แล้วกัน"

"สำหรับโยมที่นั่งหลัง ธรรมนั้นเริ่มด้วยว่า การเห็นเป็นเรื่องสำคัญ ธรรมดาแล้วจักขุทวารหรือการรับรู้ทางตานี่แหละมันหลอกลวงเรา เราหลงเชื่อภาพว่ามันจริง เราเห็นเปลือกกระพี้แต่เราไปเหมาว่ามันเป็นแก่น ปราชญ์คนหนึ่งแก้ผ้าเดินก็ยังเป็นปราชญ์ ใส่ชุดพระราชาก็ยังเป็นปราชญ์ ใส่ชุดพ่อค้าก็ยังเป็นปราชญ์ เปลือกก็คือเปลือก แก่นก็คือแก่น มองเป็นเรื่องหนึ่ง เห็นเป็นเรื่องหนึ่ง บางคนมองแต่ไม่เห็นก็มี อาตมภาพหวังว่าโยมจะเห็นสิ่งที่อยากเห็น อย่าให้ม่านโมหะโทสะบังตา จนก่อเกิดอกุศลกรรมต่อกัน"

"สำหรับโยมที่นั่งหน้า ชาติภพนั้นกรรมลิขิต บางคนว่าคนเราเกิดมาใช้กรรมเพราะคนคิดว่ากรรมแปลว่าเรื่องชั่ว แต่ที่แท้แล้วกรรมเป็นเพียงการกระทำซึ่งมีดีมีชั่ว มนุษย์นั้นมีสิ่งหนึ่งที่สำคัญมากเราเรียกมันว่าโอกาส เราเกิดมาไม่ใช่แค่ล้างกรรมชั่วแต่เรามีโอกาสสร้างกรรมดี มีโอกาสทำกุศลกรรม อาตมภาพหวังว่าโยมจะเห็นโอกาสนั้น เพราะโยมได้มีโอกาสเกิดในชาติภพนี้ในร่างกายนี้ อีกข้อธรรมหนึ่งสำหรับโยม ที่ควรพิจารณาคือการเดินทางสายกลางอย่าได้เข้มงวดกับตนเองจนสุดโต่ง อย่าได้ถือมานะหยิ่งทะนง  อุปกิเลสนี้หากเอาดีทางธรรมก็ต้องละให้ได้ แต่โยมที่ยังอยู่ทางโลกก็ควรเอาแต่พอดี อาตมภาพหวังให้โยมเอาธรรมสองสิ่งนี้ไปคิดตอบคำถามในใจโยม ตอนนี้โยมอาจจะยังไม่เข้าใจ แต่เมื่อเวลานั้นมาถึงโยมจะเข้าใจและเห็นเอง"

"อาตมภาพขอแสดงธรรมต่อโยมทั้งสองไว้เพียงเท่านี้ เจริญพร"

"นมัสการลาพระคุณเจ้าครับ"




คลานเข่าถอยออก ก่อนยอบกายค้อมหลังเดินไปนอกโถง สมณะนั้นสงบนิ่งอยู่ในสมาธิต่อไป
คำพระอึงอลในหู กังวานในสมอง
เฌไม่กล้ามองมอธ ไม่รู้ว่ามอธรู้จักพี่ดิ...เอ้อ พระท่านมาก่อนไหม แล้วจะสงสัยไหม
ฟังคำพระแล้วคิดตาม เขาเข้าใจแต่เขาไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้กับอะไร
มอธเองเต็มไปด้วยความคิดมากมาย เขาเพิ่งตัดสินคนข้างกายไปหยก ๆ 
มาเจอคำพระ มางงคำทักทายพระของเฌอีก พระก็คุ้นหน้าคุ้นชื่อมากแต่นึกไม่ออกว่าใคร

เย็นมากแล้ว จึงกลับบ้านกัน ต่างก็นั่งเงียบมาในรถจนถึงบ้าน
มอธก็เตรียมกลับ เก็บข้าวของมาใส่รถ ก็พอดีย่าน้อยกับเอ็มกลับมาถึงบ้าน
ย่าน้อยให้กินข้าวก่อนกลับ จึงนั่งกินข้าวเย็นด้วยกันสี่คน ราวกับมอธเป็นสมาชิกครอบครัว
สามคนเจ้าบ้านพากันช่วยตักกับข้าวให้มอธ ข้อหาที่ตัวใหญ่กินเยอะ
เขารู้สึกดีเหมือนได้กินข้าวบ้าน หลังจากกินนอกบ้านกินคนเดียวในคอนโดมาหลายปี
แวบหนึ่งมอธมองสามคนนั้นแล้วรู้สึกละอายใจขึ้นมา
หักปีกเฌมาวีคนเดียว คือทำร้ายคนถึงสามคน ล้วนเป็นคนแก่และเด็ก

ใช่ ที่ผ่านมาเขาปฏิบัติต่อเฌมาวีเหมือนคนมีวุฒิภาวะเท่ากัน เพราะวิธีปฏิบัติตัวของอีกฝ่าย  
แต่แท้ที่จริงแล้ว เฌมาวีคือเด็กอายุ 15
เฌยังรู้จักโลกน้อย ยังคิดแบบเด็ก ที่เห็นแก่ตัวก็คงเพราะยังเป็นเด็ก
เขาควรให้โอกาสเด็กมากกว่านี้หรือเปล่า? ในโลกนี้เด็กทำผิดยังไม่ต้องขึ้นศาลไม่โดนลงโทษเลยนะ

"6 เมษานะครับตามเดิม ผมจะเอาคลิปสามเทปนั้นมาให้ดูที่เมืองกาญจน์นี่นะครับ"
เฌพยักหน้า มอธยังคงยิ้มแย้มสุภาพ แต่รู้สึกได้ว่ามอธก็ยังคงนิ่ง ๆ ห่าง ๆ อย่างที่เป็นตลอดสองวันนี้
"มอธครับ พวกผมเกรงใจมาก ๆ เราไปกรุงเทพไปพบคุณได้นะครับ"
"ลำบากเฌนะครับ ที่อยู่ที่กินจะทำยังไง ผมสะดวกกว่า มานอนบ้านนี้ได้"
"เรามีที่พักครับ ผมยืมคนรู้จักไว้แล้ว"
มอธสะดุดหู

คนรู้จัก?

คอนโดนั้นคงเป็นคอนโดแถวจตุจักรที่เขาไปส่ง 
ยืมคอนโด ไม่ใช่การไปขอพักร่วมห้อง =คอนโดว่าง =คนนั้นรวย 
มาแล้วตัวละครสมทบฝั่งเฌมาวี!
"อ๋อ! ที่เคยไปส่ง เป็นของใครเหรอครับ?”
"ก็… รู้จักกันกับคนรู้จักอีกที"
แถ=ไม่อยากตอบ อย่าบี้เหยื่อจะตื่น ให้ข้ามไปเปลี่ยนเรื่อง
"อย่างนี้ผมส่งของให้เฌก็ได้สิครับ อย่างพร็อพซ์อะไรงี้ เฌไม่ต้องหนักขนใส่รถตู้จากเมืองกาญจน์"
"อือม์ ก็ได้นะ ผมก็ขี้คร้านจะแบก"
"งั้นจดแอดเดรสให้ทีครับ ผมคงไม่ไปเองหรอก ส่งเคอรี่ดีกว่า ขี้เกียจส่งไปรษณีย์ จริง ๆ เค้าว่าเคอรี่กำลังมาแรงนะครับ ไม่รู้ว่าอยู่เมืองกาญจน์ล่ะใช้ไหม ฯลฯ.........." 
ระหว่างเรื่อยเจื้อย ส่งกระดาษให้จด ประหนึ่งไม่ได้สนใจอะไรคุยสัพเพเหระไปเรื่อย
รับมาก็อย่าอ่านให้เห็นว่าสนใจ ใส่ในกระเป๋าเสื้อลวก ๆโดยไม่มอง แล้วปากยังคุยเรื่องการขนส่งเอกชนต่อ




ได้เวลากลับแล้ว มอธร่ำลาแล้วขับรถกลับกรุงเทพฯ 
เขาห้อเต็มเหยียด บึ่งไปยังคอนโดที่เป็นประเด็นเมื่อครู่ ที่เขาเคยมาส่งเฌมาวี
ยืนรอจังหวะคนเดินเข้าออกเพื่อสวนเข้าข้างใน แล้วเดินไปที่เมล์บ็อกซ์ตามแอดเดรสในกระเป๋าเสื้อ
ใครคือเจ้าของห้องเดี๋ยวก็รู้ หวังว่าจะมีเมล์มา

โชคเข้าข้างในช่องว่างนั้นมีซองวางอยู่ 
เขาหันหน้าหันหลังเอื้อมหยิบดอกไม้ปลอมในแจกันสูง เอาก้านยาว ๆ สอดเขี่ยซองเข้ามาใกล้
บานเปิดหน้าเมล์บ็อกซ์นั้นเป็นอคริลิคใส หัวซองหน้าตาเหมือนตราคอนโด คงส่งมาจากนิติบุคคล
เขายกกล้องมือถือซูมขยายสุดแล้วถ่ายภาพจ่าหน้าผู้รับในเมล์บ็อกซ์
แล้วก็ต้องอึ้งกับสิ่งที่เห็น  มันเขียนว่า

คุณ ศิรศิส พีระประภัสสร์

มอธเดินงง ๆ ออกจากคอนโดแล้วไปไม่เป็น คอนโดเป็นชื่อซีซี่แปลว่ายังไม่ได้โอนมรดก
เฌมาวีกลับคอนโดนี้ในวันที่รู้จักกีกี้ แปลว่า กีกี้ไม่ใช่ผู้อนุญาติให้ใช้ ถ้าไม่ใช่กีกี้แล้วใคร
ถ้าได้พักคอนโดซีซี่ แล้วยิ่งยันว่า เป็นไปไม่ได้หรอกว่า เฌมาวีไม่รู้จักกันกับซีซี่ 
แต่ถ้ารู้จักกันสนิทกัน แล้วมาสร้างเรื่องโกหก มาขโมยแชนแนลเฌมาวีของซีซี่ทำไม
มอธนึกถึงคนที่จะช่วยให้เขาพ้นความงง ยกมือถือโทรหาขอพบเสียในคืนนี้ตอนนี้
อย่างงง ๆ เช่นกัน กีกี้กีรกิติ์ก็ยอมให้เขามาพบที่บ้านพีระประภัสสร์




"เชิญครับมอธ เชิญ "
เกือบสี่ทุ่มแล้ว แต่กีกี้ผู้ยังดูเยาว์วัยในวัย 36 ยังยิ้มต้อนรับเขาอย่างดีไม่รังเกียจ
ดาวสามีกีกี้ทักทาย ก่อนขอตัวไปรอภรรยาในห้องนั่งเล่น
สองคนย้ายมาจากบ้านดาวฤกษ์เพื่อดูแลคฤหาสน์ว่างเปล่าแทนซีซี่ผู้ล่วงลับ
เขานั่งลงที่อาร์มแชร์ในชุดรับแขกหรู ตัวเดิมที่เขาเคยนั่งตอนมาเจอซีซี่ครั้งแรก
มอธเอ่ยกับกีกี้อย่างไม่อ้อมค้อม

"ผมมาเรื่องเกี่ยวกับคุณซีซี่ครับ คุณกีกี้"
"ครับ ซีซี่ทำไมครับ?"
"ถ้าคุณกีกี้จำได้เมื่อสองปีก่อน ผมเข้ามาเยี่ยม จะเรียกว่ามาวุ่นวายก็ได้กับคุณซีซี่ ตอนที่เค้าป่วยไม่รู้สึกตัว"
"ครับ จำได้"
"ในตอนนั้นผมบอกว่าผมมาเพราะแอบรักนับถือคุณซีซี่"
"ครับ ซีซี่เป็นไอดอลของหลายคนมาก ผมเข้าใจ"
"ไม่ครับ ไม่ใช่ไอดอลของผม ผมรักคุณซีซี่อย่างคนรัก รักแบบ Other half และนับถือไปพร้อมกัน"
"...ครับ!"

ซีซี่เธอตายไปสองปียังมีผู้ชายมาสารภาพรัก! ยังไงกันครับซิส!

"จนตอนนี้ก็ยังรักครับ"
มอธกลืนน้ำลายในคอแห้งอย่างฝืด ๆ 
"ฉะนั้น ถ้ามีใครหรืออะไรจะทำให้คุณซีซี่เสียหาย ผมจึงยอมไม่ได้ ผมต้องปกป้องคุณซีซี่ไว้ ซึ่งผมขอไม่บอกว่าเรื่องมันคืออะไร เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณซีซี่ ผมสัญญาว่าผมจะพยายามเฉลยให้คุณกีกี้รู้เท่าที่ทำได้ ถ้าทุกอย่างเคลียร์จบลง"
กีกี้ก็พยักหน้ารับทราบ
"ที่ผมมาวันนี้ ก็เพราะเหตุผลข้างต้น ซึ่งตอนนี้ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณกีกี้ ในการให้ข้อมูลสำคัญกับผม คุณกีกี้จะเชื่อใจผม ให้ข้อมูลผมได้ไหมครับ?”
กีกี้ที่นั่งประสานมือมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอึ้ง ๆ แล้วก็พยักหน้า
"ถามมาเลยครับ"
"คอนโดที่จตุจักรของคุณซีซี่ ใครดูแลครับ?”
กีกี้ทำหน้ายุ่ง คิด เอียงคอไปมา แล้วก็ส่ายหน้า
"ไม่มีครับ ซีซี่ไม่มีคอนโดที่จตุจักร พวกอสังหาริมทรัพย์นี่เคลียร์มรดกแบ่งในพี่น้องหมดแล้ว"
"งั้นถือว่าผมแจ้งให้ทราบนะครับว่า มีทรัพย์มรดกคุณซีซี่อีกหนึ่งรายการ"
แม้แต่คุณกีกี้ก็ไม่รู้ เป็นความลับที่ปกปิดแม้แต่พี่น้องยังไม่รู้
แต่เฌมาวีรู้!

กีกี้พยักหน้า แต่แล้วก็มองบนทำท่าคิดแล้วก็เบิกตาเหมือนคิดออก
"เออ! แต่...มีครั้งนึง ซีซี่เคยพูดว่าจะซื้อคอนโดให้หยังหยัง มอธก็เคยเจอหยังหยังที่บ้านนี้นี่นา นั่นแหละแฟนเก่าซีซี่ แล้วดันเลิกกันไม่สวย ซีซี่คงเลยไม่ได้ให้ ถ้าซื้อให้หยังหยังก็คงใส่ชื่อหยังหยังแล้ว แต่ถ้าถือไว้เองก็นึกไม่ออกนะไม่เห็นเคยพูด ถ้ามีจริงก็แปลว่าแอบซื้อนั่นแหละ หรือว่ากลัวโดนด่าก็ไม่รู้เลยไม่บอกใคร"
"เลิกกับคุณหยังหยังไม่สวย?”
"ไม่อยากเล่าครับ แต่เล่าก็ได้ ฮ่าฮ่า แบบว่าขนาดตอนนี้แล้วผมยังโกรธแทนซีซี่อยู่เลย เรื่องคือหยังหยังนอกใจซีซี่ เอารถซีซี่ไปเที่ยวกับกิ๊กแล้วให้กิ๊กขับ จนไปชนคนอื่นตายสองศพที่ราชบุรี"
"แล้วแฟนคนอื่นหลังจากนั้นล่ะครับ?”
"คบเฉย ๆ ไปไหนมาไหนด้วย แต่ไม่ได้เป็นแฟนครับ ซึ่งก็มีแค่พี่ดิถีคนเดียว"

พี่ดิถี! 
เขาจำได้แล้ว เขาเคยเห็นบุคคลดังกล่าวนี้มางานศพ
ภิกษุรูปนั้นคือพี่ดิถี นี่เฌมาวีรู้จักแม้แต่คนคบของซีซี่
"แล้วพี่ดิถีเค้าได้คอนโด...?”
"โอ๊ยย! อย่างพี่ดิถีน่ะซีซี่ไม่ต้องซื้อให้หรอกครับ พี่แกทายาทอสังหาริมทรัพย์หมื่นล้าน แต่หลังซีซี่เสียแล้วแกบวชเลยนะ ก็น่าจะเพราะ...เอ่อ…ไม่พูด ๆ ไม่เอาดีกว่า ไม่เดาดีกว่า"

"วันนี้ขอบคุณคุณกีกี้มากครับ"
เขาค้อมศีรษะคำนับและขอบคุณกีกี้
"ก็ไม่รู้ว่าได้ช่วยอะไรไหมนะ แต่ยินดีเสมอ ถ้าเคลียร์แล้วก็มาเล่าให้ฟังหน่อยแล้วกัน อยากรู้"
"ครับ แต่ผมต้องขอคุณกีกี้นะครับ เรื่องคอนโดจตุจักร อย่าเพิ่งดำเนินการอะไรนะครับ"
"ได้ ๆ ไม่ได้มีอะไรรีบร้อนนี่ แล้วมอธอยากให้ช่วยอะไรบอกมานะ เต็มที่ครับสำหรับแฟนคลับซีซี่"
"ผมลาเลยนะครับ"
"โชคดี ๆ "

มอธรู้สึกเหมือนจิ๊กซอว์ทั้งหมดอยู่ในมือเขาแล้ว เพียงแต่เขาเรียงมันไม่ได้ เขาเชื่อมโยงไม่ได้





_____________________
มานะ คือ 1 ในอุปกิเลส - ไม่ได้แปลว่าพยายาม แต่แปลว่า เย่อหยิ่งถือดี คิดว่าตัวดีกว่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.166K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,746 ความคิดเห็น

  1. #4720 napa_toey (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 03:22
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยย โลกกลมแท้ๆ แมมมอธสู้ๆเด้อ
    #4,720
    0
  2. #4581 0929506553 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 06:39
    แล้วก็ๆเหมือนนั่วฟังพระพูดจริงๆอ่ะไรท์โคตรเก่งงง
    #4,581
    0
  3. #4580 0929506553 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:34
    พี่ดิถีโอ้ยชอบ(ฉันจะบาปไหม?)55555555
    #4,580
    0
  4. #4508 canbill (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 06:06

    มันซับซ้อนนนนนนนนนนนน

    #4,508
    0
  5. #4458 12311232123312 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:21
    55555555555สู้ๆนะมอธ
    #4,458
    0
  6. #4395 Poon_P21 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:19
    มอธถ้านายไปศึกษาไสยศาสตร์ หรือมีความเชื่อเรื่องผีสักนิด เราว่านายน่าจะรู้ความจริงนานแล้วนะ-_-
    #4,395
    0
  7. #4330 Midories (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:51
    นี่ก็เส้นผมบังภูเขา ทำใจให้สงบ ค่อยๆคิดเดวปิ๊งไอเดียแน่นอน เอาใจช่วยมอธนะ
    #4,330
    0
  8. #4277 View_Aranya (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 10:46
    หนูมอส รู้เยอะรู้ดีขนาดนี้ เชก็ใบ้ตลอดเวลา ยังจับทางไม่ได้อีกหรอโง่เกินเยียวยาจริงๆ
    #4,277
    2
    • #4277-1 Kunmang(จากตอนที่ 35)
      26 ธันวาคม 2562 / 23:44
      ตัวคุณเองนี่ก็เหลือเกินจริงๆ นะคะ ขนาดนิยายจรรโลงใจขนาดนี้แล้วคุณยังคิดลบได้อีก ชีวิตจริงใครจะไปนึกว่าคนตายจะถอดวิญญาณมาสิงร่างอีกคนที่ตายไปแล้วได้กันล่ะคะถ้ายังสติดีอยู่ เจ้าตัวไม่สารภาพออกมาจริงๆ ใครจะไปคิด นิยายเรื่องนี้มีความเรียลมากค่ะ และการที่พระเอกไม่รู้ก็ไม่แปลกนั่นแปลว่าพระเอกรู้จักใช้สมองคิดหาคำตอบ พยายามรวบรวมหาข้อมูลมากกว่าไปพึ่งจินตนาการและความเชื่องมงายนะคะ และก่อนจะว่าใครโง่เกินเยียวยาช่วยพิจารณาตัวเองก่อนนะคะ เด็กน้อย :)
      #4277-1
    • #4277-2 funnywanny(จากตอนที่ 35)
      5 เมษายน 2563 / 13:56
      อ่านแล้วจากกำลังอารมณ์ดีๆ เสียฟิลเลย55คุณก็เนอะ ชีวิตนี้ใครคิดว่าคนที่เรารักจะไปอยู่ร่างเด็กน้อยบ้างละ
      #4277-2
  9. #4205 picha-bow (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 13:55

    คือมอธเหมือนมีกุญแจครบทุกดอกละ แต่แค่ใช้ไขไม่ถูกห้องซ๊ากกกกที ;——-;

    #4,205
    0
  10. #4044 khunsom08 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 23:53
    มอธแฟนคลับ No.1
    #4,044
    0
  11. #3903 llllovellll (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:18
    มอธรู้หมดแล้วอ่ะ แต่มอธเชื่อมอะไรไม่ได้เลย แบบนี้จะทำแกทเชื่อมโยงไม่เต็มนะมอธ55555 ว่าแต่ที่กีกี้พูดแล้วเงียบไปคืออะไรรร
    #3,903
    0
  12. #3859 nicharipaen04 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 23:10
    ลุ้นมากกกก ลุ้นกับมอธ
    #3,859
    0
  13. #3821 may22536 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 16:02
    อิฉันลุ้นมากกกก
    #3,821
    0
  14. #3795 milk3421 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 10:21
    กรี้สสสสสส
    #3,795
    0
  15. #3787 Heartbeat3 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 12:20
    หมั่นไส้นังมอธจังเลยค่ะ แหม่รู้เยอะรู้ดีจริงๆ 5555
    #3,787
    0
  16. #3718 chanchanchan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 19:18
    พี่ดิถีทำไมคะ
    #3,718
    0
  17. #3600 Ojay (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 18:01
    จะบ้าาาาาา
    #3,600
    0
  18. #3544 yamloveyaoi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 22:58
    ทุกคนล้วนให้มอธเป็นโคนัน ทุ่มเทมากจ้าพ่อ โอ๊ย 5555555
    #3,544
    0
  19. #3487 TaiNawansa (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:38
    นี่มอธหรือโคนัน
    #3,487
    0
  20. #3439 siri-ch36 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:30
    ยุ่งแล้วเฌ!
    #3,439
    0
  21. #3393 duffice (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:26
    ปวดหัวแทนมอธ สวมวิญญาณโคนัน
    #3,393
    0
  22. #3339 pommys (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:52
    มอธนี่ซีซี่เองงงงง
    #3,339
    0
  23. #3293 KookKeng04 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:43
    มอธต้องวางอคติลงก่อนละค่อยๆมอง ซีซี่->ลาเฌ-เฌมาวีก็คนเดียวกันนะแค่อยู่ต่างร่าง
    #3,293
    0
  24. #3237 Miko_Chan2002 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:24
    บางทีมอธควรเปลี่ยนอาชีพ ไปเป็นนุกสืบแทนเถ๊อะะะ ถ้าจะจับผิดแล้วแถได้เนียนขนาดนี้ สีข้างถลอกหมดยังคะ5555
    #3,237
    0
  25. #3224 snow-prince-000 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:29
    ใครมันจะไปคิดว่าเป็นวิญญาณเดียวกัน55555555 ถ้าคิดแสดงว่ามอธก็อ่านนิยายเยอเหมือนกันนะเรา 55555555
    #3,224
    0