Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 24 : ตาข่ายกรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,631 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


คืนนั้นเป็นวันศุกร์ พ้นสงกรานต์ล่วงเข้าปลายเมษา นับดูเวลาเฌมาวีฟื้นขึ้นมาได้เดือนครึ่งแล้ว
ชีวิตเริ่มเป็นรูปเป็นรอย เขาวางแผนแล้วก็เดินไปตามแผน
มื้อเย็นยังมีสมาชิกสามคนของบ้านนั่งล้อมวงกินข้าวเช่นเคย

"ย่า ๆ "
ระหว่างกินข้าวกัน เฌก็เรียกให้ย่าน้อยหันมา
"ทำไมไม่เห็นเคยได้กินปลาแห้งที่ย่าขายเลยอ่ะ?”
"ก็เมื่อก่อนเฌกับเอ็มกินกันจนเบื่อแล้วไงลูก ย่าเลยไม่ได้ขอแบ่งพี่ด้วงมาให้"
"อ๋อ งั้นเหรอ"
เชกินจนเบื่อ แต่เฌอ่ะไม่เคยกิน
แล้วถ้าขอปลาแห้งได้ก็แปลว่าประหยัดเงินไง  อย่าเรียกว่างกคร่ะ เรียกว่าตระหนี่ไพเราะกว่า
"ก็ลืมไปแล้วไง ย่าแบ่งมาต้มโคล้งมั่งสิ กับเห็ดนะ คิดแล้วอยากกิน"
"หนูอยากกินแกงผักหวานอ่ะย่า" เอ็มก็อ้อนมั่ง
"เออ ๆ ทำเสียวันอาทิตย์นี้ไหมล่ะ ไหน ๆ ก็ทำบุญหาพ่อแม่เฌด้วย"


หือม์?


"อะไรนะย่า?”
"เออ ย่าก็ลืมไป ย่าผิดเองแหละ ก็เฌจำไม่ได้นี่นะ วันอาทิตย์ 24 นี้ครบสี่ปีพ่อแม่เฌเสียนะลูก"
เฌนั่งงงนิด ๆ แต่ก็โอเค ต้องทำก็ต้องทำ
"แล้วเราต้องทำยังไงกันล่ะย่า?”
"เราก็ทำอาหารไปเพล ถวายสังฆทาน แค่นั้นแหละลูกเอ๊ย"
เฌมองย่าอย่างสงสารจับใจ เชนั้นน่าสงสารที่เป็นเด็กกำพร้า
แต่ย่าน้อยนั้นมาตั้งรกรากต่างถิ่นหวังฝากผีฝากไข้กับลูก อยู่ ๆ ต้องมาทำศพลูก คงเศร้ามาก ๆ 
นี่ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในร่างเช ย่าต้องทำศพเชอีก ใจของย่าจะทนไหวเหรอ




พอถึงวันที่ 24 นั้นเอ็มลางานครึ่งเช้า แล้วก็มาช่วยย่าหยิบจับในครัว คล่องกว่าเฌเอามาก
เช้าวันนี้ ทำของไปเพลได้แกงต้มโคล้งปลาแห้ง ผัดเผ็ดหน่อไม้ไก่ ทอดมันจากตลาด
ส่วนเย็นถึงจะเป็นเมนูแกงผักหวานของเอ็ม
ทั้งบ้านนั่งมอเตอร์ไซค์ซ้อนสามไปวัดอย่างอัด ๆ เพราะเฌตัวใหญ่ เล่นเอาย่าแทบแบน
ครั้นถวายเพล กรวดน้ำพระให้พรแล้ว สามคนก็พากันเดินไปที่บรรจุอัฐิริมรั้วกำแพงวัด

ป้ายหินนั้นระบุไว้ว่า
นายพิรุณ มองละแม อายุ45ปี  
นางเนตร มองละแม อายุ40ปี
ทั้งสองมรณะเมื่อ 4 ปีก่อน ในวันที่ 24 เมษาปี 2555

จุดธูปไหว้แล้วก็กลับ ขากลับพวกเขาเดินเลาะเลียบกำแพงวัดมา
ในวัดนั้นร่ม สงบเงียบ เย็น 
เสียงกระดิ่งชายโบสถ์ดังกรุ๋งกริ๋ง แว่วมา แทรกด้วยเสียงซู่ซ่าของใบโพธิ์ต้องลม
ผ่านศาลาไม้ เฌเลยดึงย่ากับเอ็มให้นั่งลงรับลมกันสักครู่ ย่าน้อยไม่ได้ดูเศร้า ย่าดูปลงได้
"ย่าครับเล่าให้เฌฟังหน่อยสิ เรื่องพ่อแม่ของเฌ"
สีหน้าของย่าน้อยยามนึกถึงอดีตดูอ่อนโยน
"พ่อแม่เฌเขามาเจอกันที่เมืองกาญจน์นี่แหละ พ่อพิรุณเขามาเที่ยวสงกรานต์ มาสะพานข้ามแม่น้ำแควแล้วก็มาล่องแพ ตาทีนี้แม่เราเขามาเล่นสงกรานต์ตรงสะพานด้วย ก็เจอกันเข้าเลยถูกใจกันคบกัน พ่อเขารักแม่จนยอมย้ายมาอยู่นี่น่ะ ปู่นี่โกรธมาก ดีว่าอยู่ชุมพรนั่นมีลุงกับอาของเฌเป็นลูกชายอีกสองคน เป็นลูกย่าใหญ่ ย่าเองเป็นเมียที่สองของปู่ ย่าก็เลยออกจากบ้านปู่ตามพ่อเฌมาอยู่นี่ด้วย"
"แล้วไงอีกย่า"
"แม่เฌเขาก็ทำเสริมสวย พ่อเฌเขาก็ทำสวนกับเป็นช่างเครื่อง ก็พอกินกันไป จนมีเฌ วันที่มีเรื่องนั้นแม่เฌเขามีงานไปแต่งหน้าเจ้าสาว พ่อเฌเขาก็ไปส่ง ออกกันไปแต่มืดตีสามได้ แล้วตอนตีสี่ก็มีรถเบนซ์เสียหลักข้ามเลนสวนทางมาชน พ่อแม่เฌไปเสียอยู่โรงพยาบาลหมอเขาก็ช่วยไม่ได้ ย่ากับเฌตามไปก็ไม่ทันได้ดูใจเขาสองคนหรอก"
"งงแล้วย่า? ออกตีสามชนตีสี่ พ่อขับช้าอะไรแบบนั้น"
"ไม่ได้ช้า ออกตีสามเพราะต้องไปที่ราชบุรี ถึงราชบุรีตีสี่ก็รถชน ไม่ได้ตายอยู่เมืองกาญจน์ เขาตายอยู่ราชบุรี"

...
พอเข้าราชบุรีตีสี่ ก็เสียหลักข้ามฝั่งไปชนรถกระบะอีกฝั่งหนึ่ง
สรุปว่าฝั่งนั้นไปตายโรงพยาบาลสองศพ

...
"น้าขวัญว่า ออดี้ยังอยู่ที่ศูนย์ แก้ระบบคอมพ์ หยังขอเปลี่ยนคันนะครับ"
"ตามใจครับ แล้วแต่หยังหยัง"

...

ราชบุรี ตีสี่ รถเบนซ์ ปลายเมษา หยังหยัง
...
ใช่
ใช่ไหม?
...
เขาขนลุกซู่ เหมือนเหงื่อออกมือออกเท้า ตัวชา หน้าเห่อ
...

"คนขับเป็นเด็กนักศึกษาจากกรุงเทพฯ หรือเปล่าย่า?”
เสียงของเฌแหบแห้ง พร่าสั่นนิด ๆ 
"เอ๊ะ! เฌลูก แปลกจริง ทำไมเจ้าถึงจำได้ด้วยล่ะลูก?”
เขาน้ำตาคลอด้วยความตกใจ
มืออ่อนแข้งขาอ่อน ต้องพิงพนักหายใจแรง ๆ เหมือนจะเป็นลม

เพราะเรื่องนี้เหรอ…เขาถึงต้องกลับมา?
แต่เขาเกี่ยวอะไรด้วย เขาแค่เป็นเจ้าของรถนะ
เขาไม่ใช่คนชน เขาไม่ได้มีเวรกรรมติดค้างกับบ้านเชสักหน่อย


เอ้อ ย่าถามว่าอะไรนะ อ๋อนึกออกละ
"อือม์…มันแวบขึ้นมาน่ะย่า เออย่า แล้วคนชนเขาช่วยอะไรเรามั่ง?”
"ไม่ช่วยเลย ตอนตกลงความกัน แม่คนชนเขาจะชดเชยให้สามแสน กับค่าปลงศพ แต่ก็หายไปเลย ไม่มางานศพด้วย"
เอ๊ะ! แต่หยังหยังเคยไปงานศพนะ นายขวัญพาไป
"ไม่มีเลยเหรอย่า? คนอื่นก็ไม่มี?”
"ถ้ามีย่าก็ไม่เห็นล่ะมั้ง"

นึกไม่ออกว่าฟ้าและชะตากรรมต้องการอะไรจากเขา
มีรายละเอียดให้ต้องตามหาอีก แล้วเดี๋ยวเขาค่อยตามอีกทีก็แล้วกัน
"เออ นี่ก็ร้อนละเที่ยงกว่าแล้วนี่ ไป กลับไปกินข้าวบ้านกันเหอะ"
เขาพาครอบครัวกลับบ้าน กินข้าวเที่ยงกับอาหารที่ย่าแบ่งไว้ 
อร่อยมาก ๆ ได้กินข้าวกับครอบครัว

เรื่องในใจที่ติดค้าง เลยมีเพิ่มเติมมาอีก แต่คิดแล้วก็ยังคิดไม่ออก
พอเข้าเดือนพฤษภา เหมือนทุกอย่างในชีวิตเข้าที่เข้าทางมากขึ้น
เขากับเอ็มได้มีชื่อเข้าเรียนแล้ว ทั้ง กศน.และพรีดีกรี เป็นอันว่าไม่ต้องไปโรงเรียนแล้ว
ซึ่งกลางเดือนพฤษภา กศน.เปิดเทอมแล้ว ส่วนพรีดีกรีที่กาญจน์มีสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ
จวนจะเปิดเทอมมหาวิทยาลัย เอิร์ธและนริศไปกรุงเทพฯ แล้วเพื่อเรียนมหาวิทยาลัยมีชื่อ
ทั้งสองคนได้เป็นหนุ่มวิศวะ ฐานะของคู่ทำให้ไม่ต้องกังวล มีบ้านมีคอนโดมีเงินใช้ ไม่ต้องทำงาน




ถึงกำหนดนัดฉีดฮอร์โมนส์อีกครั้ง เอ็มนั่งเตะขารอเวลาอยู่กับม้ายาวไม้สำหรับนั่งรอหมอ
เฌไลน์มาว่าอาจจะเลท มีคนสำคัญให้ไปเจอด่วน
เอ็มอยู่ในชุดพระราชทานจากเฌ เสื้อทำงานปั๊ม เชิ้ตแขนสั้นพร้อมปลอกแขน ถุงเท้าและแมสค์พร้อม
วันนี้คนไข้น้อยจัง อย่างนี้คนไข้คนสุดท้ายก็จะหมดแล้วสิ นี่เฌยังไม่มาอีก
สักพักพี่พยาบาลก็มาเรียกให้เข้าไปในห้องตรวจ
เอ็มจึงเดินเข้าไปในห้องตรวจตามที่พยาบาลเรียก
 
"อ้อ อิริยามาแล้ว นั่งสิ"
คุณอาหมออ็อมทักเขาเดี่ยว ๆ เป็นครั้งแรก นับตั้งแต่เขามาที่คลินิกกับเฌ
"สวัสดีครับ อาหมออ็อม เอ่อ…เฌยังไม่มาเลยครับ"
"ไม่มาแล้วยังไง? คุณจะทำอะไรเองไม่ได้เลยรึไง ถ้าไม่มีเฌมาวีอยู่ด้วย"
น้ำเสียงของอริยะเรื่อย ๆ แต่ความนัยนั้นแซะเด็กสิบสี่ชัดเจน
"ก็ไม่ใช่แบบนั้นครับ"
เอ็มพูดอ่อย ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายจึงจงใจพูดให้เขาอึดอัด
 "คุณสองคนนี่เป็นคู่แฝดกันหรือ ต้องไปไหนมาไหนตัวติดกันตลอดเวลา"
"ก็มีกันอยู่แค่สองคนนี้ครับ"
 "ปรกติเฌดูแลคุณแบบนี้มาตลอดรึเปล่า?”
เขาชวนคุยเรื่อย ๆ เหมือนไม่ได้มีประเด็นสาระอะไร
"แต่ก่อนเฌเป็นแนวหน้าให้ แล้วเอ็มน่ะเป็นคนคอยดูแลเฌนะครับ จนมาหลังจากเฌตกรถนี่แหละที่เฌมาดูแลเอ็มยังกะแม่เลย "
"เหรอ นี่อานึกว่าเค้าเก๊กแก่แบบนี้อยู่แล้วซะอีก"
"ปล่าวครับ เป็นแบบนี้หลังไม่สบายนี่เอง เฌโตขึ้นเยอะเลยครับ"
"แล้วจะตามหลังเค้าต้อย ๆ ไปจนเมื่อไหร่?”
เอ็มเริ่มหน้าหงิก พูดแบบนี้ก็ว่าเขาโง่ล่ะสิ
"จนกว่าจะเบื่อครับ ดีออกไม่ต้องเปลืองสมอง มีคนพาไป"
เขาพูดประชด และดูเหมือนอาหมออ็อมจะดูออก
"ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ โกรธอาเหรอ"
เอ็มหน้าตูด แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า อาหมออ็อมอุตส่าห์ช่วย อดทนหน่อยก็แล้วกัน
"จริง ๆ แล้ว เฌกับเอ็มคุยกันหมดแล้วครับ พวกเราจะไปด้วยกัน เรามีเป้าหมายของเรา เราช่วยกันทำทุกอย่างให้มันสำเร็จต่างหากครับ ระหว่างเราไม่ต้องพูดอะไรกันมากเราเข้าใจกันเชื่อใจกันครับ"

เอ็มมอง เขาเห็นอริยะทำสีหน้าปนกันระหว่างทึ่งกับหม่น ๆ ดูแปลกตา
หมออ็อมรู้ตัวว่าพูดกับเด็กน้อยไม่ค่อยดี มันคงเป็นบางอย่างในอดีตที่เป็นปมลึกในใจของเขาเอง
ทำให้เขาขัดตากับมิตรภาพเชิงพึ่งพาแบบนี้ และเผลอเหน็บอิริยาที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไร
หมออ็อมพยายามสำรวมจิตใจ และทำตัวเป็นปรกติ เป็นนายแพทย์อริยะผู้ห่างเหิน
"อือม์ พลังเร่าร้อนของวัยรุ่น และ มิตรภาพแบบนี้ เป็นสิ่งที่อาลืมมันไปนานแล้วนะ"
เขาพูดเรียบ ๆ 

ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น และเฌก็โผล่หน้าแก้มฟูเข้ามาก่อน
"ขอโทษที่มาช้าครับ"
แต่บุคคลที่เดินตามหลังเฌเข้ามานี่สิ ทำความแปลกใจให้กับทั้งเขาและหมออริยะ

'แม่เจ้า! นางฟ้าชัด ๆ! '

เอ็มได้แต่ตะลึงอ้าปากหวอ
สวยจัด คม ผมยาว หุ่นเพรียวแต่กลมกลึง เสียงหวานนั้นทักถามไปยังคุณหมออ็อม
"สวัสดีค่ะ พี่อ็อม"
"แปง! นี่มาได้ไงเนี่ย?!"
เอ็มตาโต นี่เองเหรอพี่ลาแปง โอ้โห! สวยกว่าดาราอีก
"ก็แปงอยากมาเจอน้องเฌ อยากเห็นน้องเอ็มตัวจริง แล้วก็...คิดถึงพี่อ็อมค่ะ"
พูดเก่ง อ่อนหวาน จนคนฟังเคลิ้ม
"พี่อ็อมทานข้าวเที่ยงหรือยังคะ? พี่อ็อมปิดคลีนิคเสร็จแล้วทุกคนไปทานข้าวกับแปงนะคะ"
สองเพื่อนรักได้แต่บอกว่ากินมาเรียบร้อยแล้ว 
ส่วนหมออ็อมอึกอักเล็กน้อยแล้วก็พยักหน้า ก่อนดูแลคนไข้ทั้งสอง
"อาหมออ็อมกับพี่แปง ดูออร่าแปลก ๆ เฌว่าปะ"
ระหว่างเดินทางกลับ หลังทรีทฮอร์โมนส์แล้ว เอ็มเลยพูดกับเฌ เฌนึกตาม
"อือม์...จะแฟนก็ไม่เชิง แต่ก็ดูลึกซึ้งพิกล"




จากนั้นก็เริ่มเข้าช่วงฤดูฝน ชีวิตยังดำเนินไปตามปรกติ
มิถุนายนเป็นเดือนแห่งการฉลองวันเกิดของทั้งสองหนุ่ม
ครอบครัวทั้งสามคนอยู่กิน ทำงาน และมีชีวิตไปด้วยกัน ทำชีวิตให้เป็นปรกติ

เฌคอยดูแชนแนลเฌมาวี และอีเมล์ต่าง ๆ 
ทั้งสองเรียนควบคู่กันไปทั้งกศน.และพรีดีกรี ช่วยกันทำการบ้าน อ่านหนังสือ
แต่ละวันเฌกับเอ็มตื่นเช้าไปวิ่งแล้วไปยิมมหาวิทยาลัย แล้วค่อยกินข้าวไปทำงาน
พบหมอเทคฮอร์โมนส์ทุกสองสัปดาห์ แล้วนวดผิวขัดผิวกันเองทุกสัปดาห์
อัพเดทคลิปและรูปพัฒนาการร่างกายเก็บไว้
ทั้งสองใส่แมสค์อยู่เป็นประจำ เพราะพวกเขากำลังหน้าตาดูดีขึ้นเรื่อย ๆ 
ฮอร์โมนส์เองช่วยเรื่องผิว ลดสิว และทำให้ขนน้อย พวกเขาดูคล้ายผู้หญิงมากขึ้น
นับแต่คิดหนทางทำมาหากินให้มากขึ้น ก็ตั้งใจทำงานกันเต็มที่ เอ็มยังทำปั๊มมั่นคงดีอยู่
เฌยังทำงานแปลและล่าม เงินได้ดีก็ช่วงปลายเทอม ระหว่างนั้นก็ไปเฝ้าร้านไปทำปั๊มกับเอ็มบ้าง
ความไม่มั่นคงเรื่องเงินทำให้เขาคิดอยากจะแตะบิทคอยน์ แต่ดูอัตราแลกเปลี่ยนและแนวโน้มแล้วไม่ไหว
การขายเวลานี้ได้ผลไม่สวยงาม เขาเลยหยุดไว้ก่อน

ระหว่างนั้นเฌปลีกเวลาวันหนึ่งเพื่อไปราชบุรีและขอสำเนาบันทึกประจำวันจากตำรวจมา
ในนั้นปรากฎชื่อที่อยู่ของผู้เกี่ยวข้องทั้งป๊อกกี้และหยังหยัง 
นอกจากนี้ยังมีบันทึกของวันที่มาตกลงค่าทดแทนอีกด้วย
เขาสำเนาเก็บไว้ในคลาวด์ก่อน ยังไม่รู้ว่าเขาต้องทำอะไร
เพียงแต่รู้ว่า เรื่องนี้คือเรื่องสำคัญที่สุดที่เขาต้องลงมือจัดการด้วยตนเองแน่ ๆ 
เขาเซิร์ชกูเกิ้ลหาชื่อป๊อกกี้แต่ยังไม่เจอตัว หยังหยังเองหน้าวอลล์เฟซไม่ปิด แต่เหมือนไม่เคลื่อนไหวเลย 
เขาถอนใจ พับเอกสารสำเนาสอดกับสมุดบันทึก แล้วยัดใส่ลิ้นชักพลาสติกในห้องไว้ก่อน
วันเวลาของครอบครัวมองละแมก็ดำเนินไปอย่างนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.631K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,743 ความคิดเห็น

  1. #4497 canbill (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 02:27

    เหมือนกำจัดหนึ่งในฮาเร็มนางไปเลย

    #4,497
    0
  2. #4446 12311232123312 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:21
    แงง;;—;;
    #4,446
    0
  3. #4194 picha-bow (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:18

    ปมสลับซับซ้อนขึ้นมาเฉยเลย ;—; นี่คือสาเหตุที่คุณซีซี่เกิดใหม่ในร่างเชเหรอ แต่ถ้ามาเพื่อใช้กรรมชดใช้อะไรนี่จรืงนี่ไม่แฟร์มาก แต่คิดว่าไม่น่าใช่

    #4,194
    0
  4. #4148 baronabilly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:23
    ชอบมากครับ กลับมาอ่านเรื่องนี้หลายรอบมากๆ สนุกมากครับ เขียนดี
    #4,148
    0
  5. #4010 khunsom08 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:54
    พัวพันๆ
    #4,010
    0
  6. #3889 llllovellll (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:37
    งงอ่ะงง ถ้าจะบอกว่าเฌมาชดใช้กรรมแทนนี่โครตจะไม่เมคเซนส์เลย เฌไม่เกี่ยวสักนิดอ่ะ
    #3,889
    0
  7. #3848 nicharipaen04 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:34
    เดาถูก ดีใจ กี้ของพี่ลาแปงนี่ ใช่ป็อกกี้ ที่ขับรถชนป่ะ?
    #3,848
    0
  8. #3707 chanchanchan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:30
    เนี่ยยยย เด่วหยังหยังต้องมา
    #3,707
    1
    • #3707-1 Parezii88(จากตอนที่ 24)
      19 มิถุนายน 2562 / 13:39
      บิทคอย ขายได้ก็ขาย ราคาไม่ขึ้นหรอก
      #3707-1
  9. #3589 Ojay (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:25
    โอ้โห แล้วซีซี่มาใช้กรรมแทน
    #3,589
    0
  10. #3538 yamloveyaoi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:30
    เอ้า เงินที่ฝากไป ไปไหน แล้วหยังไม่ได้ไปขอโทษกับย่าน้อยเหรอ//ป๊อกกี้น้องพี่แปงป่าวอ่ะ มันน่าจะใช่นะ
    #3,538
    0
  11. #3517 monday_67 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 20:34
    น้องอาจจะได้ของขวัญในรุปแบบกรรมหรือเปล่า น้องอายุสั้นมาก นิสัยดีมาตลอด
    #3,517
    0
  12. #3427 siri-ch36 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:28
    คิดว่าหยังฝากเงินใครไปรึเปล่า
    โอ้ยยยย คิดไม่ออก
    #3,427
    0
  13. #3317 pommys (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:52
    เรื่องมันชักจะยังไงแล้วนะเนี่ย
    #3,317
    0
  14. #3280 KookKeng04 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:45
    เอ๊ะ หรือป็อกกี้คือคนที่โทรหาลาแปงวันนั้น
    ละทำไมหยังไม่ได้มางานล่ะ
    #3,280
    0
  15. #3165 mmmmay2311 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 19:36
    อิหยังตกลงนี่ยังไง สรุปมางานศพหรือมาแต่แอบแบ้วเงินทำบุญละหลังแกเอาไปทำอะไรว่ะ
    #3,165
    0
  16. #3066 Xialyu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 00:31
    เดาถูกเรื่องเดียว555
    #3,066
    0
  17. #2921 galaxy_secret (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:55
    เดาถูกเรื่องพ่อแม่เช แต่เดาไม่ถูกเรื่องอื่นเลยอ่ะ55555555555555
    #2,921
    0
  18. #2917 hoshiworld (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:26
    อิหยังงงงง งานไม่มาก็ยังพอทน แต่เงินที่เฌให้มาทำบุญร่วมงานล่ะหาาาา
    #2,917
    0
  19. #2758 Maylyunho (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:17
    เราก็ขนลุกซู่ด้วยคน เราว่าหยังอาจไมากล้ามา แต่เรื่องเงินนี่/ม่รู้จริงๆ พี่หมออ๋อมกับพี่แปงนี่ยังไงๆกันคะ
    #2,758
    0
  20. #2734 No10051 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:16

    หยังหยังว่าจะมานิ อาจจะเป็นเพราะไม่มาจริงๆหรือย่าไม่เห็น ส่วนป๊อปกี้นี่เดาไว้แล้วล่ะคงไม่ใช่ตัวดีอะไร แต่แย่ขนาดคือเงินก็ไม่จ่าย เดี๋ยวรู้เลยนาย

    #2,734
    0
  21. #2670 porapanw (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:03

    ตลกที่คุณหมออ็อมแซวน้องเอ็มค่ะ ฮ่าๆๆๆ ต้องการอะไรเนี่ยคุณหมอออ

    #2,670
    0
  22. #2444 Love (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 14:30

    อ้าว ยังไงล่ะเนี่ยคุณหมอคะ หืมม ไหนจะหยังหยังอีก สรุปคือไม่ได้มาเหรอ เรานึกว่าจะดีแล้วนะเนี่ย

    #2,444
    0
  23. #2357 MinRos (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 02:21
    เฮ้ยว่าแล้วว่า มันคุ้นๆว่าป๊อกกี้ชนคนตาย เป็นพ่อแม่เช จริงๆด้วย
    แล้วป๊อกกี้ก็ไม่โผล่มางานศพเงินก็ไม่ให้เลยเนี่ยนะ โค่ดเลว
    แล้วหยังได้ไปมั้ยงานศพ ทำไมย่าไม่เจอหยัง?
    #2,357
    0
  24. #2283 ppvs_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:45
    เห้ยยยยยย หยังหยังเป็นคนชนพ่อแม่เชอะ หน่วงใจเลย
    #2,283
    0
  25. #2221 manabu_sensei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:03
    หยังหยัง... นายเจาไง!! เราเกือบใจอ่อนเเล้ว!! นายเข้าไปอยู่ในใบรอดูพฤติกกรมเลย!
    #2,221
    0