Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 22 : เรื่องในอดีต-7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,082
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,060 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


ตกลงกันไว้แล้วว่า หยังหยังจะอยู่ดูแลจนถึงวันที่เขารู้ผลการให้คีโม คืออีกหนึ่งเดือน
สำหรับคีโมครั้งสุดท้ายนี้ หยังหยังไม่ยอมแพ้ซีซี่เลย ยืนยันว่าเป็นตายยังไงก็จะไปด้วยให้ได้
ซีซี่เข้าใจความคิดของหยังหยังดี นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่หยังหยังจะได้ดูแลเขาในการรักษา
ครั้นเขาพยักหน้าตกลง อีกฝ่ายก็กรากเข้ามากอดด้วยความดีใจ แต่ก็อย่างเบามือ
พอถึงวัน หยังหยังก็ตั้งอกตั้งใจดูแลเขาเป็นอย่างดีตั้งแต่ไปจนกลับ
ดูแลเทคแคร์ อยู่กับเขาตลอดเวลา และมองเขาไม่วางตา
ไม่ใช่เขาไม่รู้สึกอะไร สำหรับหยังหยังนั้น ความชั่วก็มีความดีก็ปรากฏ 
ชีวิตคู่แปลว่า ต้องใช้คนสองคนเพื่อทำให้ยั่งยืน
แต่สายเสียแล้ว เมื่อคนนึงทรยศไปแล้ว มันไปต่อเป็นคู่อีกไม่ได้

ส่วนเรื่องของยิ่งกับมอธนั้นเหมือนใช้น้ำมันตราเต่า เหมือนมองโลกผ่านหอยทาก
จนเขาคิดว่าคนสวยคงต้องชงให้อีกแล้วล่ะคร่ะ
หลังกลับมาจากคีโมครั้งที่หก พอเริ่มแข็งแรง เขาก็กลับมาทำคลิปอีกสองเทป
และทำตามกำหนดการที่เป็นแพทเทิร์นอยู่แล้ว ทุกอย่างจึงลื่นไหลดี
ในวันนัดพบเพื่อเคลียร์ก่อนถ่ายทำ เขานัดมอธที่ร้านกาแฟในคอมมูนิตี้มอลล์แห่งหนึ่ง
วันนี้เขามีขนมฝากมอธบ้าง แล้วก็พบว่ามอธก็มีฝากเขาด้วยเช่นกัน
พอเคลียร์งานเสร็จ เขาเลยชวนคุยถึงเรื่องการใช้โซเชียลมีเดีย

"แล้วเฌไม่คิดจะเผยแพร่ผ่านโซเชียลมีเดียหลาย ๆ แอพเหรอครับ" มอธย้อนถาม
"ไม่ล่ะครับ ผมไม่ได้อยากสนทนากับใคร แค่ใช้มันเผยแพร่ประกาศตน Manifestoน่ะครับ"
เมื่อตอบมอธแล้ว เขาก็ถามกลับบ้าง
"แล้วนี่มอธใช้โซเชียลมีเดียอะไรบ้างครับ"
"ไลน์เพื่อสื่อสาร...หมดแล้วครับ"
"มอธ! คุณเป็นวัยรุ่นประสาอะไรเนี่ย!"
เขาขำ แล้วก็เริ่มขุดบ่อล่อปลา

"ผมมีไอจีนะ แต่ผมปิดไพรเวทเพราะมีไว้เพื่อฟอลโลว์ และฟอลโลว์แค่ไม่ถึงห้าคน"
"น่าสนใจมาก ใครนะที่เจ๋งขนาดเฌต้องฟอลโลว์"
"แครมเดอลาแครม crème de la crème ที่สุดของผมคงเป็นคนนี้ เขาทำให้ผมรู้สึกถึงคำว่า บริสุทธิ์ pure เวลาที่ผมทดท้อกับด้านมืดของมนุษย์ เขาชำระล้างจิตวิญญานคนเดินดินได้"
ทั้งหมดที่พูดไม่ได้เสกสรรปั้นแต่ง สำหรับซีซี่นั่นแหละคือยิ่ง
เขาจิ้มไอจีแล้วเปิดหน้าแอ็คเคานท์ของยิ่ง Ying Yukantee วางลงตรงหน้าของมอธ

"ผมรู้จักเขา" 
มอธพูด มองจอแล้วทำหน้าพิศวงนิด ๆ แล้วก็มองสบตาหลังแว่นกันแดดของซีซี่
"แต่ผมเพิ่งทราบไอจีเขาเพราะเฌเดี๋ยวนี้เอง เพราะผมเองไม่ใช้และไม่มีไอจี"
"..."
"คุณยิ่งอัธยาศัยดีจริง ๆ นั่นแหละ"
ซีซี่โบกมือปัดไปมา
"ไม่ต้องเล่าหรอก ผมไม่ได้อยากรู้จักเขา ผมชอบเท่าที่ผมสัมผัสสารัตถะจากเขาได้ก็พอแล้ว"
เขาดึงมือถือกลับ ชวนคุยอย่างอื่นกลบเกลื่อน ก่อนจะขอตัวกลับ
คึคึ แองเจิล พี่พยายามแล้วนะ




การถ่ายทำสองเทปก็ราบรื่น ผ่านสบาย ๆ 
เขานั่งนึกถึงเทปสุดท้ายของปีว่าควรเพิ่มอะไรพิเศษ กับเดือนที่พิเศษและเดือนสุดท้ายของซีซั่นแรก
เขาคิดถึงการเฉลิมฉลอง อาจจะเชิญโมเดลมาร่วมโต๊ะกินเลี้ยง แล้วพูดคุยสรุปเพื่อก้าวไปซีซั่นหน้า
เขาลองเสนอกับมอธ ซึ่งก็เหมือนเดิมคือ มอธเห็นด้วยทุกอย่าง
การถ่ายทำจึงแบ่งเป็นสองช่วง ตอนเช้าจะเป็นการถ่ายทำปรกติที่รวบรัดขึ้น
แล้วเที่ยงจะถ่ายทำฉากกินเลี้ยง เพราะเขาจะกินจริง ๆ จัง ๆ กับทุกคนในสตูดิโอ
บรรดาโมเดลกับเฌมาวีและมอธ จึงได้มีโอกาสร่วมฉลองปีใหม่ตั้งแต่กลางปี
การถ่ายทำก็ผ่านไปตลอดรอดฝั่ง

เย็นนั้น ซีซี่ในคราบเฌมาวียืนล้วงกระเป๋ารออยู่เพื่อกล่าวอำลากับมอธ
เขาก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองใช้เวลากับหนุ่มน้อยคนเก่งนี้เยอะเหมือนกัน และเข้ากันได้ดี
"ขอบคุณมากนะครับมอธ"
"ยินดีครับเฌ"
"ในซีซั่นหน้า มอธยังยินดีร่วมงานกับผมไหม?"
"ครับ แน่นอน ผมจะรอเฌติดต่อมา"
"น่าจะปลายกันยาถึงต้นตุลา อย่างที่เราแพลนกันไว้นะครับ โชคดี"
เขาโบกมืออำลามอธและก้าวไปยังแท็กซี่ มีสายตาคมมองส่งเขาเช่นเคย
"โชคดีครับ เฌ"




ตลอดช่วงเวลาที่เหลือนั้น หยังหยังยังคงทำหน้าที่แฟนที่ดีอย่างสม่ำเสมอ
ไลน์หาเขาทุกวัน มานอนที่บ้านศุกร์เสาร์อาทิตย์แทบทุกสัปดาห์
เย็นวันศุกร์หนึ่ง เขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น แล้วก็ต้องงง เมื่อหยังหยังหอบของมาเป็นกระเป๋า
"หยังหยังเอาอะไรมาเยอะแยะครับ?”
"หยังเอาของมาคืนคุณครับ"
"ของอะไร? พี่นึกไม่ออกว่าหยังหยังยืมอะไรพี่ไป?”
"ไม่ได้ยืมครับ ของพวกนี้คุณซื้อให้หยังครับ" ตาของหยังหยังเศร้า
เขาถอนใจ ลุกไปจูงมือหยังหยังมานั่งโซฟา แล้วก็พูดอย่างอ่อนโยน
"ไม่มีอะไรต้องคืน หยังหยังเก็บของที่พี่ให้ไว้เถอะ"
"แต่หยังทำไม่ดีกับคุณ หยังไม่มีหน้าเก็บไว้หรอกครับ"
"หยังหยัง ของที่พี่ให้หยังหยังพี่ไม่ได้ให้เพื่อซื้ออะไรจากหยัง ไม่ได้เป็นสัญญาว่าเราจะแลกเปลี่ยนอะไรกัน พี่ให้เพราะหยังหยังเป็นแฟนพี่ เป็นแฟนกันก็ดูแลกัน เอากลับไปเถอะมันเป็นของหยังหยังจริง ๆ ต่อไปจะเก็บไว้ จะให้ใคร จะซื้อจะขายก็ตามใจ ขอแค่ว่ามันมีประโยชน์กับหยังหยังพี่ก็ดีใจแล้ว และพี่จะเสียใจมากถ้าหยังหยังรังเกียจของที่พี่ซื้อให้"
"ครับ ทราบแล้วครับ" 
สีหน้าของคนที่กำลังจะเป็นอดีตดีขึ้น

บางทีก็สงสัยว่า ใครกันแน่คือคนที่โดนกระทำ 
ทำไมคนปลอบต้องเป็นเขาตลอดเลยวะ




และวันตรวจร่างกายเพื่อประเมินผลการรักษาก็มาถึง
ซีซี่มีแจ้วมาเป็นเพื่อนตรวจร่างกาย ส่วนหยังหยังไม่ได้มาด้วย ยังคงไปฝึกงานตามปรกติ
ทั้งนี้เพราะเป็นแค่การมาตรวจ แต่ยังไม่รู้ผลในวันตรวจ แล้วหมอจะแจ้งกลับไป

สามวันหลังจากนั้นโรงพยาบาลก็โทรเข้ามา

RRRRRRRRRR
"ศิรสิสพูดสายครับ"
"ครับคุณศิรสิสนะครับ? โทรจากศูนย์มะเร็งและรังสีรักษานะครับ โทรมารายงานผลการตรวจประเมินครับ"
"ครับ"

โอยยย! ตื่นเต้น!

"การตรวจหาสารบ่งชี้มะเร็งลำไส้ CEA มีค่าต่ำ ประเมินว่าการรักษาได้ผลดีนะครับ ควบคุมโรคได้ ซึ่งอย่างไรก็ตามขอให้คนไข้เข้ามาตามนัดหมายเพื่อติดตามอาการทุกสามเดือน"
"สรุปว่าผมหายแล้ว?”
"ไม่ใช่ครับ มะเร็งไม่หายแต่คุมได้ ตอนนี้สบายใจได้ครับ รายละเอียดเอกสารจะส่งไปที่บ้าน หรือคนไข้จะขอนัดพบแพทย์ก็สามารถแจ้งได้ ขอบคุณครับ"

เย้! เขารอดแล้ว! 

โล่งที่สุด เขายิ้มอยู่คนเดียว หายใจเข้าแรง ๆ แก้มจะแตกแล้ว
มันเป็นข่าวดีที่สุดการให้เคมีบำบัดได้ผล แต่ก็ต้องติดตามผลทุกสามเดือน
ซีซี่โพสต์แจ้งข่าวให้ทุกคนทราบ และได้รับกำลังใจกลับมาเนืองแน่น




เย็นนั้นคนมากมายมารวมตัวกันที่บ้าน เพื่อฉลองให้ซีซี่

หยังหยังมาพร้อมของขวัญกล่องเล็ก เขาขอโอกาสคุยส่วนตัวกับซีซี่
เมื่อปิดประตูห้องนอน หยังหยังก็รวบร่างผอมบางเล็กนั้นมาไว้กับอกอย่างแนบแน่น

คุณของหยัง…คุณครับ…

"หยังขอกอดคุณนะครับ หยังคงไม่มีโอกาสกอดคุณอีกแล้ว"
แอบหอมแก้มซีดที่เนียนบางใส หอมกระไอตัวที่เคยกอด หลับตาจดจำไว้ให้ลึกไม่ให้เลือนหาย
หัวใจเต้นระส่ำด้วยความรู้สึกที่ล้นพ้น
เวลาจากมาถึงแล้ว ใจจะขาดอยู่เดี๋ยวนี้แล้ว

วางสร้อยคอไว้ในมือของซีซี่เพราะไม่กล้าเผยอหน้าขอให้ใส่
ดีใจชื่นใจเหลือเกินที่คุณปลอดภัย ปราศโรคร้าย ไม่ทรมาน ให้เห็นแล้วต้องปวดใจ
แต่ก็ขื่นใจ มาสุดทางของความรักแล้ว คิดแค้น ขมขื่น ประณาม ด่าทอให้กับตัวเองมาตลอดเวลา
เกินคำว่าเสียใจไปเยอะ หัวใจสลายอาจจะใกล้เคียงกว่า
คนที่แสนดีขนาดนั้น แม้เขาก้าวพลาดคำน้อยก็ไม่ตำหนิ หนำซ้ำยังคอยประคองช่วยเหลือดูแล
ที่ผ่านมาเขาไม่ถึงกับรัก แต่ความดีนี้แหละมาทำให้เขาหวนกลับมารัก รักเมื่อมันสายเสียแล้ว
คนต่ำต้อยเคยมีโอกาสเอื้อมถึงได้เกินฝัน แต่เสือกรักษาไม่ได้เอง ชาตินี้ยังจะมีโอกาสอีกไหม
ไงล่ะ สมน้ำหน้ามัน โง่นักประมาทนัก หลุดมือไอ้ชั่วคนนี้ไปแล้ว ลิงได้แก้วไก่ได้พลอย
รู้ตัวเมื่อสาย วันนี้อยากได้แค่ไหนก็แตะต้องไม่ได้อีกต่อไป

ฉุกใจได้คิดสิการแล้ว 
ดังดวงแก้วตกต้องแผ่นผา
ร้าวระยําช้ำจิตเจ็บอุรา
ประหนึ่งว่าจะวายชีวี

"หยังดีใจที่สุดที่คุณชนะมัน ขอให้คุณแข็งแรงตลอดไปนะครับ"
หยังหยังคลายกอดออก เพื่อจะคุกเข่าลงต่อหน้าซีซี่ ดึงมือเรียว ๆ บาง ๆ นั้นมาจูบทั้งสองมือ
ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูด เสียงสั่นด้วยแรงสะเทือนใจ
"หยังขอโทษสำหรับทุกอย่างที่หยังทำ ขอบคุณที่คุณดีกับหยังเสมอ"
คนสำนึกผิดน้ำตาคลอ วาววับ
"หยังไม่กล้าขอโอกาส แต่วันหน้าหยังจะดีกว่านี้ หยังอยากอยู่ข้างคุณ อยากให้คุณมองหยังอีกครั้ง หยังอยากบอกคุณว่าเวลานี้ตอนนี้ในใจหยังมีคุณคนเดียวเท่านั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณต้องการหยัง ขอแค่เรียก หยังจะมาหาคุณทันทีเหมือนหมากลับมาหานายของมัน"
เขากอดเอวซีซี่ไว้ น้ำตาอาบหน้าจนสะอื้น พูดไม่เป็นคำ
"หยัง...ไปก่อนนะครับ... ดูแลตัวเองดี ๆ ...นะครับ"

ซีซี่พยักหน้า ใจอ่อนโอนตื้นตันไปกับความรู้สึกแรงกล้าของคนเคยรัก
"อย่าให้การก้าวพลาดทำลายเธอ ยืดอกเชิดหน้าไว้ รู้ไว้ซะพี่ชอบคนสู้ คนไม่ยอมแพ้ คนจองหอง"
ประคองหน้าอดีตคนรักที่พ่ายแพ้ศิโรราบอยู่เบื้องหน้าขึ้นมาเพื่อสบตา
"ไปเถอะหยังหยัง ขอให้รู้ว่าพี่ปรารถนาดีกับหยังหยังเสมอ"

คืนนั้น ปาร์ตี้เล็ก ๆ เลี้ยงฉลองผลการรักษามะเร็ง เป็นไปด้วยดี อบอุ่นด้วยความรักและมิตรภาพ
คนใกล้ที่สุดที่เขาแคร์คือครอบครัวพี่น้องและเพื่อนสนิท และเขานับคนทำงานบ้านทั้งสี่ไว้ด้วย
"คุณซีซี่จะทำอะไรต่อไปครับ? เมื่อมะเร็งหายแล้ว" น่ารักคนดูแลบ้านของเขาถาม
"ต้องบอกก่อนว่ามะเร็งไม่มีวันหายหรอก มันแค่คุมได้และกลับมาได้ทุกเมื่อ สำหรับคุณซีซี่นะเวลาต่อไปนี้ที่เหลือคือกำไร คงไม่ได้วิ่งไปเสพสุขวิ่งไปเที่ยว คุณน่ะเลยวัยแบบนั้นมานานแล้ว คุณคงแค่มีชีวิตต่อไปอย่างมีความสุขในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง"




เมื่อสิ้นสุดการคุยเล่นกินข้าวที่เรียกหรู ๆ ว่าปาร์ตี้ คนอื่นกลับไปแล้วแต่ยิ่งอยู่ค้างด้วย
เด็กน้อยพาร่างกายมานอนคุยอยู่บนเตียงเดียวกับเขา
แองเจิลกำลังแผ่พลังบุญของนาง เพื่อเยียวยาซีซี่ในเรื่องหยังหยัง
ยิ่งไม่ได้คิดว่าซีซี่น่าสงสารแต่อย่างไร เพียงแต่ในความเป็นมิตรยิ่งอยากร่วมรู้สึกไปเขาเท่านั้น

"เรื่องหยังหยังทำให้พี่กลัวความรักบ้างไหม"
"ก็มีบ้าง หยังหยังพูดว่า เขาทำให้พี่เห็นว่าโลกนี้ยังมีคนอย่างเขาที่ทรยศกับคนที่ดีด้วยได้ คงเพราะพี่คาดหวังพี่เลยผิดหวังมั้ง ทั้งที่เรา ๆ ก็พูดกันว่ารักแท้คือการเสียสละ ให้ไปก็อย่าหวังสิ่งตอบแทน"
"เพราะพี่ยังเป็นคนนี่ครับ ความรักแบบนั้นที่พี่ว่าไม่ต้องการอะไรเลยมันคือรักที่สูงที่สุดที่เรียกว่าเมตตา แต่รักแบบปุถุชนแบบคู่รักชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่าคู่ เป็นคู่ได้มันก็ต้องมีพันธะมีสิ่งร้อยรัด ดังนั้นในความที่เราเป็นแค่มนุษย์เราหวังแค่อยู่กับคู่เท่านั้นเอง ทำไมเราจะคาดหวังไม่ได้ พี่ไม่ผิดอะไรเลยในทางโลก"
ยิ่งว่าต่อ
"ความเจ็บปวด เป็นกลไกเอาตัวรอดของมนุษย์ มันทำให้เรากลัวเพื่อให้เราจดจำแล้วเราจะได้รอดตายครั้งหน้า แต่ยิ่งเชื่อว่าเวลาจะทำให้เราเจ็บน้อยลง และเราจะกลับมากล้าที่จะรักได้แน่ ๆ เราจะพัฒนาทักษะเพื่อที่จะรักได้ดีขึ้นในครั้งหน้า ดังนั้น ความรักเราจะดีขึ้นแน่ ๆ ถ้าเราเรียนรู้มัน"
ยิ่งวิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์ให้เขาฟัง 
แม้เขาจะไม่เห็นด้วย... แม้ยิ่งจะเด็กกว่า...
แต่การปล่อยให้ความปรารถนาดีของยิ่งเป็นสายน้ำปลอบประโลมก็ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นมาก
เขาไม่ได้รักหยังหยังมากมาย เท่ากับการรักความดีของหยังหยัง และรักภาพอนาคตของรักแท้
เขาไม่ได้คาดหวังเลยว่าจะมีรักแท้ แต่หยังหยังทำให้เขานึกว่าเขาอาจจะเป็นคนโชคดี แต่แล้วก็ผิดหวัง
เพราะอย่างนั้นอย่าไปหวังอีกเลย เขาคิดอยู่ในใจ
ไม่มีรักแท้ในเพศที่สาม เขาไม่คิดว่าจะต้องไขว่คว้าหามัน

เขากลับมาใช้ชีวิตดังเดิมอย่างสดชื่นแจ่มใส ผมงอกเป็นทรงแม่ชี ขนคิ้วขนตาก็เริ่มกลับมา
น้ำหนักตัวขึ้นบ้างแต่ไม่มาก เขากินคลีนและยังระวังการติดเชื้อจนชิน ทั้งที่ไม่จำเป็นแล้ว
เขาออกจากบ้านไปไหนต่อไหนได้แล้ว แต่ก็ไม่ค่อยไป แก่แล้วเบื่อแล้ว
แฟนใหม่ก็ไม่มีเพราะไม่ได้มองหา 
เขากลับไปทำงานที่บริษัท ช่วยงานกีกี้ ชีวิตก็มีแต่การทำงานแล้วก็กลับบ้าน
ในยามว่างเขานั่งแพลนถึงซีซั่นใหม่ของเฌมาวี ที่เตรียมการไว้ล่วงหน้า
เขาทำละเอียดมากขึ้น เพราะมอธเปิดเทอมปีสี่แล้ว ต้องเรียนหนัก เขากินแรงเด็กไม่ได้
เขามีนัดกับมอธคุยซีซั่นสองเร็ว ๆ นี้




ยิ่งโทรมารายงานความคืบหน้ากับมอธให้ซีซี่ฟัง งานคลิปที่ซีซี่เป็นพ่อสื่อนั้นเสร็จสิ้นแล้วเรียบร้อยแล้ว 
หลังงานเสร็จยิ่งสนิทกับมอธมากขึ้น มีการชวนไปไหนต่อไหนได้มากขึ้น
แต่ความรู้สึกของมอธต่อยิ่งดูจะเปลี่ยนไป ซึ่งไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดีกันแน่

"เขาคุยกับยิ่งเรื่องไอจี ยิ่งไม่เคยบอกเขานะ ไม่รู้เขาไปรู้มาจากไหน"
จากพี่นี่แหละซิส
"แล้วคุยอะไรล่ะ?"
"เขาก็คุยว่า เขาปลื้มกับความคิดของยิ่งมากครับพี่"
"ฟังดูดีมาก ๆ "
"เขาชื่นชมยิ่งมาก ๆ ยิ่งเหมือนไอดอลของเขา"
"นั่นมันดีมากเลยไม่ใช่เหรอ?”
"ยิ่งใช้คำอ่อนไปหน่อย ยิ่งเหมือนศาสดา และมีเขาเป็นสาวกครับ"
"..."
"ยิ่งอยากมีผัว ไม่อยากมีลูกศิษย์ครับพี่!"


ฮืออออ!
ยิ่งผู้น่าสงสาร!





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.06K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,746 ความคิดเห็น

  1. #4740 ชชช (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 21:58

    ตอนที่หยังหยังพูดกับซีซี่คืออ่านไปก็น้ำตาคลอ


    ปล.ขำน้องยิ่ง อยากมีผัวค่าา บ่แม่นสาวก

    #4,740
    0
  2. #4715 napa_toey (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 23:16
    ว่าจะไม่สปอยแล้ว ทำไมถึงคิดว่าหยังล่ะ โนค่าไม่ใช่นะจ่ะ
    #4,715
    0
  3. #4652 micky_petch (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 11:04
    ซีซี่ชงจนมอธชื่มชนจริงๆ ชื่มชนแบบขึ้นหิ้ง 55555555
    #4,652
    0
  4. #4625 jjr14 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 07:04
    คนนั้นคือหยังหยังแน่เพราะพูดว่าในที่สุดก็ได้จูบซีซี่ ตั้งแต่คบมาซีซี่ไม่เคยจูบหยังหยัง
    #4,625
    0
  5. #4607 Torii_sp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 08:11
    ย้อนกลับไปอ่านข้อความในเฟซบุคตอนแรกๆ พระเอกคือหยังหยังแน่ๆ รู้เรื่องอาหารการกินที่ชอบ เหมือนคนใกล้ชิดและต้องเคยดูแลซีซี่มาก่อน
    #4,607
    0
  6. #4568 0929506553 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 15:33
    55555555น้อนยิ่งอยากมีผัววววว
    #4,568
    0
  7. #4539 TeyyRinn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:13
    หยังหยังคือ ศิโรราบให้ซีซี่มากๆ คลานเปนหมากลับมาหาเลย รู้ก
    #4,539
    0
  8. #4519 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 05:49
    5555555 โอ๊ยยยยยสงสารยิ่ง😆😍
    #4,519
    0
  9. #4514 maleetapang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:02
    โอ้ยยย เขียนได้ดี ดูความลื่นไหล ภาษา มุกที่ไช้ ซิตคอมแบบนี้ชอบบบบมากกกดด
    #4,514
    0
  10. #4495 canbill (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 01:49

    ย้อนไปอีกรอบ ยัง นางยังไม่ตาย

    #4,495
    0
  11. #4443 12311232123312 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:04
    แงงงงยิ่ง5555555555
    #4,443
    0
  12. #4408 fangfarrah (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 19:12
    กร๊ากกกกก
    #4,408
    0
  13. #4358 hayejee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:09
    ฮืออออ ตลกน้องยิ่ง 555555 พี่ซีซี่ชงจนได้เรื่อง
    #4,358
    0
  14. #4192 picha-bow (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:15

    หยังหยังก็น่ารัก แต่น่ารักในวันที่สายไปแค่นั้นเอง ;—;

    #4,192
    0
  15. #4167 supitchachamnan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 14:16
    ขอโทษนะยิ่ง พี่จิ้นมอธกับเฌไปแล้ว ฮื่อออออออ
    #4,167
    0
  16. #4088 mariko102548 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:23

    หยังหยังก็โอนะฮื่ออออชอบอะคนแบบนี้(ถ้าไม่ทำอะไรผิด)นะน่ารักแบบบยายไม่หมดอะ
    #4,088
    0
  17. #4008 khunsom08 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:37
    สงสารยิ่งอ่ะ 55
    #4,008
    0
  18. #3955 BeeSangprow (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 04:27

    โถๆๆๆๆ หนูยิ่ง น่าร๊ากกกก 555
    #3,955
    0
  19. #3887 llllovellll (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:10
    อ่ยยย ยิ่งงง ทั้งสงสารทั้งขำ ฮื่อ55555555
    #3,887
    0
  20. #3846 nicharipaen04 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:10
    ยิ่ง555555555
    #3,846
    0
  21. #3746 noktheory (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:59
    โอยยยยยหลุดขำน้องยิ่ง ????????????
    #3,746
    0
  22. #3705 chanchanchan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:09
    สงสารพี่ยิ่งนะคะ55555555555
    #3,705
    0
  23. #3587 Ojay (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:36
    น้องยิ่งงงงงงงงง
    #3,587
    0
  24. #3555 nightsza (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 04:29
    โถๆๆ น้องยิ่ง
    #3,555
    0
  25. #3537 yamloveyaoi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:11
    สงสารยิ่ง โธ่
    #3,537
    0