Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 2 : ฟื้นคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,626 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


คิดว่าเขากำลังหลับ เมื่อได้ยินเสียงดังแว่วมา
เสียงใครสักคน เรียกใครสักคน
ดังแผ่วมาจากไกล ๆ 

"เช...เชลูก!"

เขารู้สึกตัวเบา ลอยล่องอยู่บนที่สูงเหนือมวลอะไรสักอย่าง
เสียง สัมผัส เหตุการณ์พวกนี้อยู่ต่ำลงไปเบื้องหน้า

"อย่าทิ้งย่าไป!"

"เชมันไปดีแล้วครับย่า"

"เช! กลับมานะ เช!"

"เช! อย่าไป!"


รู้จักเช? ใครกันที่รู้ว่าเขาเป็น เช?
ย่า...
ย่าไหน? อย่าว่าแต่ย่าเลย พ่อแม่เขาก็ตายไปหมดแล้ว
รู้สึกหนักขึ้น ๆ  จนลอยต่ำลง ๆ 
ง่วง จัง..
รู้สึกเหมือนกายโดนกลืน แล้วกลาย สลาย แทรกตัวเข้าไปในบางสิ่ง




ติ๊ดดด!


"เช! กลับมาหาย่าแล้วเหรอลูก?"

"คุณหมอครับ!"

...




.....

น่าจะเป็นเสียงติ๊ด ๆ ของเครื่องมือทางการแพทย์ที่เขาได้ยินก่อน
แล้วตาจึงมองเห็นภาพเพดานห้องที่เขาลืมตามาพบ
กวาดตาลงมาเป็นภาพผนังห้องตรงข้ามปลายเตียง มีแถวเตียงคนไข้วางเป็นสิบ
สองข้างเขาเป็นเตียงคนไข้แบบเดียวกัน ล้วนเป็นเตียงที่มีอุปกรณ์การแพทย์ติดตั้ง
มีคนนอนอยู่หมดทุกเตียง ใส่เครื่องช่วยหายใจบ้าง ออกซิเจนบ้าง
ลักษณะนี้ก็ต้องเป็นไอซียู แต่ดูโทรมผิดไปมากกับส่วนอื่นของโรงพยาบาลที่เขาเคยเห็น
สงสัยหาจังหวะว่างรีโนเวทไม่ได้

ทางขวามือเขามีเสาที่มีถุงน้ำเกลือแขวนอยู่ 
เหล่ตามองลงดูจมูก ก็เห็นครอบออกซิเจนที่จมูก มีสายลากไปถึงหัวเตียง
รู้สึกกระหายน้ำเหลือเกิน แต่ไม่เห็นใครพอจะเรียกได้ เลยได้แต่นอนมองไปรอบ ๆ 
กระดิกมือได้ เอียงคอได้ กระดิกปลายเท้าได้ ไอกระแอมก็มีเสียง
ลองเรียกชื่อตัวเอง กับน้องชาย

"ซีซี่"

"กีกี้"

อือ… ความจำยังไม่เสื่อม แต่เสียงแหบแตกมาก ๆ 
เอ… เขามานอนห้องไอซียูเพราะอะไรนะ? นึกไม่ออก
ล่าสุดที่จำได้ เขาอยู่ที่ไหนกันนะ?... เอ?
อ๋อ! นึกออกแล้ว เขาอยู่ในห้องปลอดเชื้อหลังทำคีโม ตอนนั้นอ่อนแอมาก
แล้วทำไมตอนนี้ย้ายมาไอซียูหว่า? คุณหมอภรตสั่งงั้นเหรอ?

พยาบาลคนหนึ่งเดินมา เขาพยายามยกมือโบกกวักอยู่นาน กว่าหล่อนจะเห็น
หล่อนทำหน้าตาตื่น วิ่งมาจับมือเขา อ่านค่ามอนิเตอร์เหนือหัวเตียง แล้วเดินพรวดไปที่เคาน์เตอร์
เอ่อ ยังไม่ทันได้บอกเลยว่าอยากดื่มน้ำมาก ๆ 

สักห้านาทีต่อมา กลุ่มเล็ก ๆ ของบุคลากรทางการแพทย์เดินจ้ำกันมาที่เตียงเขา ไม่มีหมอภรต
แต่หมอใหญ่นั้นมีอายุแล้ว ดูท่าทางใจดี ยิ้มทักเขา น้ำเสียงเมตตามาก

"ในที่สุดก็ฟื้นแล้ว โล่งใจเสียที หนูรู้สึกเป็นยังไงมั่งครับ?”
รู้สึกเขินคำว่าหนู แต่หมอก็แก่คราวพ่ออ่ะนะ
"หิวน้ำครับ" ตอบเสียงแห้ง
"เอ้า พยาบาลครับ ขอน้ำให้น้องหน่อย" เขินจัง คราวนี้น้องเลยเหรอ
คุณพยาบาลเอาขวดน้ำใส่หลอดมาให้ พยุงเขาผงกศีรษะจิบน้ำ และ ให้จิบทีละนิดไม่ให้ดื่มพรวด ๆ 

"เอ้า มาดูกันซิว่าภาพรวมใช้ได้ไหม"
คุณหมอใหญ่พูดต่อ หมอที่เหลือรายล้อมเตียงเขาไว้
ดูมอนิเตอร์ ดูชาร์ท ส่องลิ้นไก่ แลบลิ้น แหกตา เคาะอก

"กลับมาคราวนี้ แข็งแรงนะครับ เล่นหลับไปเจ็ดวัน"
ก็จริงแหละ คีโมคราวนี้โหดมาก อ้วกหน้าเขียวหน้าเหลืองแทบตาย

"มีปวดศีรษะไหมครับ?”
เขาเลยพยายามจับความรู้สึก
"ไม่ปวด แต่หนัก ๆ นิดนึงครับ"
พูดเบา ๆ เสียงเบาแห้ง มองตัวเองเหมือนโดนกระทืบมา
แล้วแขนซ้ายมีรอยถลอกครูดเยินตลอดแขน กำลังตกสะเก็ด
เอ่อ...แผลมาได้ยังไงล่ะเนี่ย?
"มีปวดเนื้อตัว แล้วก็เจ็บแผลถลอกครับ ไม่รู้ได้แผลมายังไง" 
"ไม่ระวังตัวก็เกิดได้ครับ ตอนทรานสเฟอร์ก็ด้วย"
โหดระดับไหน ย้ายจากห้องปลอดเชื้อมาไอซียูทำคนไข้ปอกเปิกแบบนี้
เดี๋ยวจะคอมเพลนให้ดู เกินเหตุไปล่ะ

ลองยกมือขึ้นดูอย่างอ่อนแรง โห! สภาพไม่ไหวเลย ขอฟ้องหมอหน่อยเหอะ
"สงสัยเบิร์นเพราะคีโมนะครับ ผิวไหม้เลย ตัวบวมด้วย"
ทุกคนที่ยืนหันขวับมาจ้องหน้าเขาหมด
สักพักก็หันไปปรึกษากัน ได้ยินคำว่าคอนคัสชั่น

"แล้วคุณหมอภรต ไม่ได้มาเหรอครับ?”
เขาถามต่ออีก
หมอใหญ่เลิกคิ้วแต่ปากยังยิ้ม หันไปถามพยาบาลเบา ๆ เขาได้ยินคำว่าหมอสู
หมอใหญ่หันกลับมาฉีกยิ้มตาตี่
"มันดึก หมอภรตอาจจะไม่สะดวกครับ หมอเองบังเอิญวันนี้อยู่พอดี เอาล่ะ..กลับมาดูอาการกันต่อดีกว่า"

"อาการทั่วไปของน้องเช นับว่าดีนะครับ"
เขาใจหายวาบ หมอเรียกเขาว่าเช แปลว่า...เรื่องนั้น...ความแตกแล้วสิ
หมอแก่ ๆ ขนาดนี้ยังรู้จักเขาเลย

"เรื่องเช... ทุกคนตรงนี้รู้กันหมดแล้วเหรอครับ?”
"เรื่องไหนครับ? เรื่องที่เข้าโรงพยาบาล หรือเรื่องอื่น"
"ก็คุณหมอเรียกผมว่า น้องเช แปลว่ารู้แล้วว่าผมเป็น...เอ่อ...เป็น..." 
เป็น เฌมาวี
"ขอโทษครับ หมอก็ปากเบาเรียกเราว่าน้อง เรื่องเป็น... ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่ครับ อายุเท่าไหร่ ใครก็เป็นกันได้"
ก็จริง เดี๋ยวนี้เน็ทไอดอลหาได้ตามถนนแล้ว แต่ความลับแตกนี่ซิ รู้สึกเขิน
"ผมไม่ได้อะไรครับ หมอ แล้วก็เรียกน้องเชได้ครับ แต่ผมขี้เขินน่ะครับ จนแก่ก็ยังไม่หาย"
หมอใหญ่หัวเราะใหญ่
"ถ้าน้องเชแก่ แล้วลุงหมอจะเรียกว่าอะไรล่ะครับ"
"หมอครับ อยากถาม ผมกังวลเรื่องห้องปลอดเชื้อ ไม่ต้องเข้าแล้วเหรอครับ?”
หมอมองเขาทึ่ง ๆ 
"ไม่ต้องเข้าครับ ไม่จำเป็น"
เย้! น้ำตาจะไหล ภูมิคุ้มกันเขาฟื้นคืนกลับมาแล้ว
หมอเช็คอีกสักพักก็ลาไปทั้งขบวน พยาบาลเข้ามาแจ้งเพิ่มอีก
"เดี๋ยวโรงพยาบาลจะแจ้งญาติให้ทราบนะคะว่า คนไข้ฟื้นแล้ว แต่จะเยี่ยมได้คงเที่ยง ๆ "
มองนาฬิกาบอกเที่ยงคืนกว่า ๆ 
เขาพูดจนหมดแรงแล้ว
เขานอนมองเพดานไปเรื่อย ๆ ก็ค่อย ๆ ผล็อยหลับไป













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.626K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,742 ความคิดเห็น

  1. #4672 โจรสลัดขี้ชิป (@Tom095-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 08:19

    แบบนี้ก็ได้เหรอ555


    #4,672
    0
  2. #4611 __sunandmoon96 (@__sunandmoon96) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:03
    เชยังไม่รู้ตัวอีก555555
    #4,611
    0
  3. วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 09:08
    คุยกันยาว5555555 แต่คือคนล่ะเรื่อง
    #4,550
    0
  4. #4532 Sun_Kun (@Sun_Kun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 07:17
    คุยเรื่องเดียวกันอยู่แหละเนาะ5555
    #4,532
    0
  5. #4423 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:49
    แงงงงง
    #4,423
    0
  6. #4172 - cherish 。 (@picha-bow) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 19:22

    คุยเรื่องเดียวกันใช่มั้ยคะ55555

    #4,172
    0
  7. วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 00:23
    คุยกันคนละเรื่องแล้วไอ่หนุ่ม!!
    #4,094
    0
  8. #4090 Overwhelm (@supichaya-nut) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 14:47
    คุยคนละเรื่องเดียวกัน55555
    #4,090
    0
  9. #3980 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 10:42
    เหมือนจะคุยกันรู้เรื่อง
    #3,980
    0
  10. #3826 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:05
    เดี๋ยวนะคะ หมอกับคนไข้พูดเรื่องเดียวกันป่ะคะ55555
    #3,826
    0
  11. #3825 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:02
    เอาล่ะสิ เชกับเฌ 555555
    #3,825
    0
  12. #3823 Mist-cyj (@Mist-cyj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    คุยกันรู้เรื่องเฉยเลย 555
    #3,823
    0
  13. #3818 Sadaharu01 (@sadaharu01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:45
    รู้สึกว่าหมอกับคนไข้ตะคุยกันคนละเรื่องนะ 5555
    #3,818
    0
  14. #3685 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:15
    นี่เฌเฌเองไม่ใช่เชนะเฌหรือเฌไม่ใช่เช
    #3,685
    0
  15. #3637 ปอปาา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:47

    อ้าว...งงในงง

    #3,637
    0
  16. #3566 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:45
    เดี๋ยวนะ
    #3,566
    0
  17. #3450 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:13
    นี่ควรขำหรือร้องไห้ดีอะ5555555
    #3,450
    0
  18. #3396 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:23
    เชกับเฌ555555
    #3,396
    0
  19. #3371 Dak บ๊องๆๆ (@iyongimu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    คุย(คิดว่า)เรื่องเดียวกัน แค่ทำไมเข้าใจคนละเรื่อง //ฮาาาา
    #3,371
    0
  20. #3254 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42
    คนละเรื่องเดียวกัน 555555
    #3,254
    0
  21. #3243 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:27
    เออออกันไป แต่คุยคนละเรื่องเดียวกัน
    #3,243
    0
  22. #3229 Grand0001 (@Grand0001) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:57
    ทำไมมันเข้ากันได้ขนาดนี้ว่ะ555555
    #3,229
    0
  23. #3144 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:39
    คุยเรื่องเดียวกันที่ไหนเล่า55555
    #3,144
    0
  24. #3042 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:33
    คนละเรื่องแต่เหมือนเรื่องเดียวกัน555
    #3,042
    0
  25. #2880 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:45
    เอ่อออออออ คนละเรื่องเดียวกันแล้ว
    #2,880
    0