Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 184,934 Views

  • 3,457 Comments

  • 8,043 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,973

    Overall
    184,934

ตอนที่ 7 : That's me.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1907 ครั้ง
    14 ม.ค. 62


บ่ายมา เขาออกมานั่งหน้าบ้านแดดบ่ายก็ร้อนมาก
ที่สุดเลยนอนหน้าทีวี เปิดประตูให้หายมืด
เอ็มไลน์มาเรื่อย  เล่าเหตุตลกๆให้อ่าน แล้วสั่งให้เขากินข้าวกินยา
เขาคิดจะเข้าไลน์ตัวเอง แต่แล้วก็เลิกล้มความคิด
ไลน์ของเขาผูกกับโทรศัพท์ไว้ และต้องยืนยันผ่านพินที่ส่งมาที่โทรศัพท์
จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าไปเช็คไลน์ตัวเอง

ทั้งบ่ายเขาจึงเพียงแต่ไล่เข้าดูโซเชียลเน็ทเวิร์คของใครต่อใคร
ทั้งของคนรู้จักกับเช ทั้งของซีซี่
ประดาคนรู้จักของเขาก็ดูชีวิตปรกติกันนะ เข้าไปอัพเดทดูก็ต่างมีชีวิตกันไป ของพี่น้องก็ราบเรียบ 
ไอจีของสองพี่น้องยอดกับยิ่งยังไม่โพสอะไรใหม่ ตามประสาคนไม่ค่อยยุ่งกับโซเชียล
รูปล่าสุดยอดไปเที่ยวกับเมีย ดูมีความสุขกันดี
ส่วนทาสรักของเขานาย Sisaris นั้นเห็นมีข้อความเพิ่มหนึ่งอัน แต่เขาไม่กล้าเข้าไปอ่าน

ไถต่อไปเห็นแอพหาคู่นอนในโทรศัพท์ของเช  เลยแวะเข้าไปดูเสียหน่อยว่าเด็กนี่ทำอะไรบ้าง
แอพยอดนิยมทั้งนั้น รูปโปรไฟล์ลวงโลกทุกแอป เชเป็นกระต่ายน้อยขาวสวยตัวเล็ก
อ่านในแมสเสจ มีแค่คุย คิดว่าเชคงไม่ได้เอาตัวจริงไปเจอเพื่อนในแอพเหล่านี้สักคน
ก็ค่อยโล่งใจหน่อย เท่าที่จับๆดูเชน่าจะยังซิง   ส่วนเอ็มดูๆเหมือนแร่ดแต่ภายนอก น่าจะยังซิงเหมือนกัน
บ่ายทั้งบ่ายก็ได้แต่ไล่ดูจนเอียน

ตอนเย็นย่ากลับมาก่อนเอ็ม เขากระเผลกไปรับถุงก๊อบแก๊บที่ย่าหิ้วมา
มีของสดมีกับข้าวถุง เขาเอาไปวางบนโต๊ะ มองหาครัวที่ตอนกลางวันลืมนึกว่ามันควรมี
ไปเจอว่ามันอยู่นอกบ้านที่ด้านหลังเป็นพื้นที่ใต้ชายคายื่น แค่วางชั้นไม้ชิดฝาและวางโต๊ะเตาแก๊สข้างกัน 
พื้นมีกาละมังอลูมิเนียมใส่น้ำวางใต้ก๊อกเตี้ยไว้ล้างจาน เขามองหาทางระบายน้ำ 
เห็นเป็นร่องน้ำดินเซาะ เลื้อยหายไปในพุ่มไม้รกๆหลังบ้าน  เอิ่ม
ย่าหุงข้าวไว้ก่อนรอกินพร้อมกับเอ็ม

เริ่มมืดเขาชวนย่าเข้าในบ้าน เปิดพัดลม นั่งดูทีวีจอแก้วอ้วนๆ21นิ้ว
เขาคิดว่าควรอาบน้ำได้แล้ว จึงตะกายขึ้นไปเอาผ้าขนหนูกับเสื้อผ้ามาอาบน้ำ
มายืนส่องห้องน้ำทำใจกล้าอยู่นาน รีบไลน์บอกเอ็มซื้อแปรงสีฟันใหม่มาให้อันนึง
เขาย่องเข้าไปในห้องน้ำ หันรีหันขวางแขวนผ้ากับตะปู 
มองส้วมแล้วนึกถึงพรุ่งนี้เช้าเวลาอึ จะวางตำแหน่งตูดยังไงวะให้พอดีหลุมคอห่าน  เฮ้อ!
น้ำอุ่นก็ไม่มี ฝักบัวไม่มี เขาขยับเข้าไปจะตักน้ำอาบ เมื่อ....

กรี๊ดดด! 
พระเจ้าช่วย สยองขวัญมาก!

เขาตกใจแทบสิ้นสติ แทบวิ่งพรวดออกไปหาย่าหน้าซีดเผือด
"ย่าน้อยครับ ทำไงดี"
"ว่าไงลูก"
"น้ำอาบมันเน่าจนหนอนเต็มเลยครับ" 
ย่าอึ้งไปพักหนึ่งก็หัวเราะจนน้ำตาไหล
"ความจำเสื่อมเข้าขั้นเลยลูกเอ๊ย  ไม่ใช่หนอนลูก ไอ้นั่นมันลูกน้ำกับไอ้โม่ง"
"หือ ลูกยุงเหรอครับ" เขาถอนใจอย่างโล่งอก
"จ้ะ ไม่สกปรกหรอก แต่ถ้าเชกลัวเดี๋ยวเอากระชอนช้อนออกก็ได้"
ย่าเดินออกไปค้นนอกครัวกุกกัก แล้วก็เอากระชอนตาถี่มาให้เขา
นาทีนี้ไม่เหี้ยมพอก็อยู่ไม่ได้ ชะตากำหนดให้เขาคือฆาตกรฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยุง
ก้นบ่อยังมีกองตะกอนนอนอยู่ เขาทำใจแล้วก็อาบๆไปก่อน

ทุ่มนึง เอ็มกลับมาแล้ว มาแกะกับข้าว ตักข้าวกินกัน
ย่ากินน้อย เขาเองดูแคลอรี่ไปด้วย มีเอ็มเล่าโน่นนี่ทำให้การกินข้าวเพลินดี
เมื่อช่วยกันเก็บล้าง ย่าก็ไปสวดมนต์นอน เหลือเขาสองคนนั่งดูทีวี เขาจึงเริ่มสืบความต่อ

"ไม่เห็นมีคนมาเยี่ยมเฌเลย เชคบเพื่อนไม่ดี หรือว่าเชเป็นคนนิสัยไม่ดีเหรอเอ็ม"
เอ็มอึกอักนิดนึง ก็พยักหน้า
"ก็...เชร้ายน่ะ แรง ชอบอาละวาด"
"แล้วอย่างนั้นทำไมถึงมีเพื่อนไปเที่ยวน้ำตกล่ะ"
"เชไปเอง เขาไม่ได้ชวน"
โอ๊ยยย ยังพีคได้อีก  ชีวิตแก เช ทำไมมันถึงห่วยแบบนี้

"แล้วเอ็มทำไมคบกับเชได้ล่ะ"
เอ็มคงต้องพึ่งพิงเขาเรื่องที่อยู่ แต่อย่างไร เอ็มก็ปฏิบัติกับเขาดีจริง
"เราเห็นกันแต่เกิดแล้ว บ้านใกล้กัน ไปโรงเรียนด้วยกัน แล้วเชยังฟังเอ็มกว่าคนอื่นด้วย"
"ตอนอยู่โรงเรียน เชเป็นไงบ้างเหรอ"
"ก็ร้ายๆแรงๆ ไม่ค่อยเรียนหนังสือ แต่ก็ผ่านนะ"
"แล้วเชเคยเล่าไหมว่าอยากเรียนอะไรต่อ โตแล้วอยากทำงานอะไร"
"เชก็ว่าจะเรียนต่อนี่แหละ บอกว่าอยากเป็นไกด์ อยู่เมืองกาญจน์นักท่องเที่ยวเยอะ"
"แล้วเอ็มล่ะ"
"เอ็มอยากมีร้าน ร้านกาแฟร้านขนมธรรมดาๆนี่แหละ "
"เอ็มจะเรียนต่อไหม"
"เอ็มกะเรียนถึงมอหก จะทำงานแล้วเรียนสุโขทัย" หมายถึงมสธ.
"เราสองคนเป็นตุ๊ดเหรอ" เอ็มหัวเราะ
"อือ ประกวดนางงามกันตั้งแต่ปอหนึ่ง"
หึหึ นังแรดเช

"แล้วเราสองคนมีแฟนยัง"
"จนขนาดนี้ใครจะมอง  มีก็เชน่ะ ที่ชอบพี่นริศมาก แต่ระดับเขาไม่แลเราหรอก"
เอ็มควักมือถือออกมา
"นี่ๆมาดูรูปพี่นริศกัน เห็นว่าพี่แกยื่นไปที่วิศวะมอaaa แล้วนะ"
ในเฟซ พี่นริศเป็นหนุ่มน้อยหัวเกรียน แต่ถือว่าหน้าตาดีหล่อแนวแบดๆ สลิทโกนคิ้วแหว่ง ใส่จิวหู
"ข้างๆพี่นริศคือพี่เอิร์ธ  ว่าที่ผัวเอ็มเอง ฮ่าฮ่าฮ่า ไปต่อที่เดียวกัน"
เอิร์ธ หน้าตาแนวตี๋หล่อ โอปป้า ขาวดัดฟัน
" เอ๊ย เฌว่าพี่เอิร์ธอย่างน่ารักเลย พี่นริศดูแบดๆ"
"อือ แบดจริง ฟันเรียบอ่ะ แม่เขาทำแพเธคทำทัวร์ทำผับ ดาร์คมาก"
"ที่เชเพ้อๆในเฟซนี่คือเพ้อถึงพี่นริศเหรอ"
"อือม์ พี่นริศด่าใส่หน้าหลายหน เชยังไม่เลิกตื๊อเขาอ่ะ"
เฮ้อ เชเอ๊ยเช 

"เออ เอ็ม เฌจำพาสเวิร์ดมือถือกับแอพไม่ได้ เอ็มรู้ไหมอ่ะ"
"เอ็มจำได้ว่า เชมีสมุดบันทึกนะ  เชลองค้นดู"
"เออ อีกอย่าง กระเป๋าตังค์เช เอ็มเห็นมั่งปล่าว"
"อยู่กับย่าแน่ะ"
"เอ็ม เฌอยากให้เอ็มย้ายมาอยู่กับเฌที่นี่จังเลย เอ็มอยากมาไหม"
"ฮื้อออ เชพูดจริงๆเหรอ" เอ็มสีหน้าตื่นเต้น
"เฌพูดจริงๆ  ก่อนหน้านี้เชเคยพูดเรื่องนี้บ้างไหมล่ะ"
"เคย ตอนเล็กๆ เชบอกว่าอยากให้เราเป็นพี่น้องกันจริงๆอยู่ด้วยกันจนตาย"
"ถ้าให้ย่าไปพูดขอให้เอ็มมาเป็นลูกย่า เอ็มว่าลุงจะยอมไหม"
"ไม่รู้ดิ  ลุงเขาก็มีลูกสองคนแล้ว เขาต้องใช้เงินเยอะ ยังดีว่าเอ็มเรียนฟรี ได้หนังสือกับชุดต่อจากพี่ดิวพี่เดียว"
"เฌจะบอกย่าพรุ่งนี้ ลองดูกันก่อนเนาะ"

ปิดบ้าน ต้องระวังรักษาร่างกายอย่าป่วย จนแล้วป่วยคือหาเรื่องตาย
เอ็มค้นลิ้นชัก หยิบสมุดบันทึกส่งให้เฌ เขาหยิบมาเปิดพลิกไปมา ก็เจอ
เชจดชื่อแอ็คเคานท์กับพาสเวิร์ด ทุกแอพ เว็บ และอีเมล์ไว้
"เออ เอ็ม พวกเรามีคอมพิวเตอร์ไหม"
"ไม่มี พวกเราใช้ที่โรงเรียน แล้วก็ถ้าจำเป็นเราไปเน็ทคาเฟ่เอา"
"เอ็ม เชเคยเล่าไหมว่า เชมีที่ไหนที่อยากไปที่สุด"
"เชอยากไปทะเล แต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหน"

ตายแล้วไปไหน  เชอยู่ที่ไหน

เขาจะตามหาเชได้อย่างไร
เพราะมันน่าจะเกี่ยวพันกับว่า เขาจะอยู่ที่นี่ยาวนานแค่ไหน
เอ หรือมันจะไม่เกี่ยวว่าเชตายไม่ตาย  เขาจะอยู่นานไหมเป็นกรรมของเขาเองหรือเปล่า
เขาต้องคิดแล้วว่าจะเอายังไง  
ในชีวิตจนๆ การตัดสินใจลงมือมันมีเงินเข้ามาเป็นตัวแปร ต้องคิดรอบคอบ ใช้เงินให้คุ้ม

เอาล่ะ ในเมื่อไม่มีทางให้ค้นหาคำตอบ  ก็เหลือแต่ต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ
เขาตัดสินใจว่าเขาจะไปวัด



ตื่นเช้ามาเฌค้นเสื้อผ้าที่พอจะใส่ไหว ปวดหัวมาก
แต่เขาคงไม่ซื้อใหม่ในเมื่อจะลดน้ำหนัก เอาไว้จนกว่าน้ำหนักจะเสถียรแล้วกัน
"ย่าครับ เฌอยากไปวัด"
ลงมาข้างล่างเขาบอกย่าตรงโต๊ะกินข้าว อุ่นของเหลือเมื่อวานกิน
"เอาสิลูก  แต่เชจะไปวัดทำไม"
"นั่นดิย่า  หนูก็ไม่เห็นเชค่อยไปวัดเลย  ออกจะกลัวน้ำมนต์" เอ็มเสริม
"เออ วัดมันร้อน เอ๊ยยย ไม่ใช่" เฌแกล้งอำเล่น  "เฌกลุ้มเรื่องว่าพักนี้เคราะห์ไม่ดีเลย กังวลไปหมด ทั้งเรื่องที่เกือบตาย เรื่องอนาคต เรื่องความจำเสื่อม เฌอยากไปไหว้พระให้สบายใจครับ"
เขากล่าวต่อ
"ย่าไปเฝ้าแผงเถอะครับ  สักบ่ายสามค่อยไปวัดได้ไหมครับ"
"ได้ลูก เอ็มเอ๊ย ย่าติดรถไปตลาดนะลูก"
"จร้าย่า หนูกำลังจะออกไปละ" 

"เอ้อ อีกอย่าง ย่าครับ " เฌนึกขึ้นได้
ย่าหันมายิ้มน้อยเป็นเชิงถาม
"ถ้าเฌขอให้ย่าน้อยรับเอ็มเป็นลูก ย่าจะว่ายังไงครับ"
"ย่าจะว่ายังไง ย่าก็ดีใจน่ะสิ"  
ย่ายังยิ้มน้อยๆ เอื้อมมือไปลูบศีรษะเอ็มเบาๆ
"เอ็มมาอยู่กับย่ากับเชนะลูก"
"ย่าน้อยจ๋า หนูดีใจที่สุด"
เอ็มน้ำตาคลอ โผเข้ากอดเอวย่าซุกเข้ากับเอว เฌเอื้อมมือไปลูบศีรษะเพื่อนเบาๆ
"แต่ย่าต้องไปคุยกับลุงดิษฐ์เขาก่อน" ย่าพูดอย่างเมตตาปราณี
"อยู่กับย่ากับเฌ อาจจะลำบากนะเอ็ม แต่ย่ากับเฌจะไม่ทิ้งเอ็ม" เฌให้คำมั่นกับเพื่อนรักของเช
"เอ็มเอ๊ย แล้วเอ็งแวะเข้าไปบอกลุงดิษฐ์นะว่าค่ำนี้ย่าจะไปหา ไปคุยด้วย ไม่ต้องบอกว่าเรื่องอะไรนะ"
"จ้ะย่า เดี๋ยวหนูแวะเลย"

กินข้าวกินยาแล้ว เฌหยิบสมุดบันทึกของเช มาบันทึกข้อมูลของเขาลงไปบ้าง
เขาจดคำถามที่สำคัญเกี่ยวกับเชและเขาไว้
จดรายการทรัพย์สินในชื่อซีซี่ที่เขาสามารถดึงมาใช้ได้ เป็นแหล่งสำรอง
แป๊บเดียวเที่ยงอีกแล้ว เขาก็ลืมถามไปว่า ปรกติ เชหากินข้าวยังไง
เฌไปหากระเป๋าตังค์ในห้องย่า ในนั้นมีเงินอยู่หกร้อยได้
เขาเลยเดินออกไปหาร้านตามสั่ง สั่งข้าวกิน

เจ๊คนผัดทักทายเขา แล้วทำตาโตเมื่อเขาพนมมือไหว้
"สวัสดีครับ"
"โอ๊ยย ที่เฮียสุวิทย์เล่าว่าเชความจำเสื่อม มันจริงเหรอเนี่ย"
"ครับ เฌขอโทษที่จำพี่ไม่ได้นะครับ"
"เออๆ  เรียกว่าน้านงก็ได้"
"จะเป็นน้าอยู่เหรอครับ  หน้าตาเป็นพี่เฌไม่กี่ปีเอง"
ไก่กระเทียมราดข้าวของเฌ จานใหญ่มาก ไก่เยอะแทบไม่เห็นข้าว

กลับไปกินยา นอนพักบ่ายตื่นมาเกือบบ่ายสาม เขารู้สึกคันหัวมากๆ มองบ่าขี้รังแคร่วงกราว
ได้แต่ทอดถอนใจ ซีซี่ไม่เคยมีรังแคให้เสียบุ๊คคาหลิกมาก่อน แถมกลิ่นหนังหัวตุเชียว
พอบ่ายย่ามาพร้อมชุดสังฆทาน เขาก็เดินออกไปเรียกสามล้อเครื่องหน้าบ้าน พยุงย่าขึ้นรถให้ย่าบอกทาง
วัดนั้นเป็นวัดที่ย่าไปบ่อยๆตั้งแต่ย้ายมาอยู่กาญจน์ รู้จักกันดีกับเจ้าอาวาส

เขาตื่นเต้นมากๆ ตอนเดินเข้าวัดและเข้าไปกุฏิท่านเจ้าอาวาส
ย่าพาเขาไปไหว้ท่านเจ้าอาวาส เรียนท่านว่าเขามีเคราะห์หนักเกือบตาย
พอถวายสังฆทานเสร็จ หลวงพ่อท่านก็ให้ศีลพร รดน้ำมนต์ล้างซวยให้ 
เฌคู้ตัวฟังเสียงให้พรและรับน้ำมนต์ 
เขาเชื่อมั่นขึ้นว่าเขามาเกิดในร่างนี้แบบถูกกฎหมายโลกวิญญาน
จะมีวิธีเกิดแบบไหนก็ไม่รู้ แต่เขาเกิดในร่างเช  เขาไม่ได้สิง ไม่ได้ลักขโมยร่าง ไม่ได้เป็นวิญญานร้าย  
เขาไม่ใช่ผี เขาเข้าวัดได้ ใกล้พระได้ โดนน้ำมนต์ได้ 
กราบลาพระท่าน จากนั้นเขาขอย่าให้พาไปเสี่ยงเซียมซีหน้าพระประธาน

ก้าวเข้าเขตพัทธสีมา ภาพในหนังผีตอนเด็กๆก็มา
เขาแอบนึกภาพตัวเองชักกระแด่วๆเหมือนโดนไฟฟ้าช็อต
กลั้นใจก้าวเข้าเขต  โล่งใจมากที่ไม่เกิดอะไรขึ้น เขาไมใช่ผี
โฮ้ยย เกย์กินควายน้ำตาไหลหลั่ง ดีใจคร่ะ
เมื่อไปถึงในโบสถ์ เขาจุดธูปเทียนกราบพระประธาน หยิบสมุดบันทึกออกมา กล่าวในใจ
"ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิได้โปรดคุ้มครองแนะแนวทางลูกด้วย  ลูกพลัดพรากจากภพชาติเดิมบัดนี้ลูกอับจนหนทาง จึงตั้งใจมาเสี่ยงทาย ขอให้ชี้แนะ แนะนำลูกไปในทางสุขทางเจริญไม่ก้าวลงทางอบายด้วยเถิด"

เขาหยิบปวยมาถือในมือ จบมือขึ้นอธิษฐาน แล้วอ่านคำถามในสมุดบันทึก
"ลูกอยากถามว่า วิญญานเด็กชายเช มองละแม ผู้เป็นเจ้าของร่างนั้น ได้ไปสู่สุคติแล้วใช่หรือไม่"
เขาโยนปวยไปสามครั้ง  ออกมาเป็นคว่ำหงายสามหน
หมายความว่า ใช่  เขาจดคำตอบ

เขาอ่านคำถามต่อไป
"ลูกอยากถามว่า วิญญานของลูก นายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะมีโอกาสออกจากร่างนี้ ใช่หรือไม่"
เขาโยนปวย ผลออกมาว่า คว่ำหน้าคู่สามครั้ง แปลว่าไม่มีโอกาส
ใจคอไม่ดีเลย  เขาถามเพื่อความมั่นใจในอีกแบบหนึ่ง
"ลูกอยากถามว่า  วิญญานของลูกนายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไปใช่หรือไม่"
ผลปวยสามครั้งออกมาเป็น คว่ำหงายสามหน แปลว่า ใช่ ยืนยันเหมือนคำถามที่แล้ว
เฌรู้สึกขนหัวลุก เหงื่อพลั่กอยากร้องไห้เต็มแก่ กลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วจดคำตอบไว้

คำถามสุดท้าย
"ลูกขอให้ช่วยเลือกว่า  เมื่อลูกต้องอยู่ในร่างเชถาวรแล้ว  ลูกจะใช้เริ่มชีวิตใหม่กับเช หรือ จะใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ หากให้เป็นเช ขอให้ออกคว่ำหน้าหมด  หากให้เป็นซีซี่ ขอให้ออกหน้าหงายหมด"
เขาโยนปวย  ปวยไม่ตอบ  มันออกมาคว่ำหงาย และ คว่ำหงายติดกันทั้งสามครั้ง
เขาตั้งคำถามใหม่
"ลูกขอถามอีกครั้งว่า ลูกจะเลือกใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่  เป็นทางเลือกที่เจริญไม่ไปอบายใช่หรือไม่"
อีกครั้งที่ไม่ตอบ มันออกมาคว่ำหงายหนึ่งครั้ง  คู่คว่ำหนึ่งครั้ง  คู่หงายหนึ่งครั้ง

เทพยดาฟ้าดินไม่ตอบ แต่ให้เขาเลือกเอง  
เขาต้องตรองเอง สร้างกรรมดีกรรมชั่วของเขาเอง
เขากราบลาพระประธานด้วยจิตอันผ่องแผ้ว  แล้วคิดไตร่ตรองทางไปของชีวิต
อย่างน้อยพระท่านให้คำตอบที่ไม่มีใครให้กับเขาแล้ว ถึงสองเรื่อง 
เรื่องแรกเด็กชายเชไปสู่สุคติแล้ว  และ เรื่องหลัง เขาจะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป ไปไหนไม่ได้แล้ว 
เหลือที่ต้องเลือกคือ จะเริ่มใหม่เป็นเช  หรือ จะย้อนไปเป็นซีซี่


เขาไม่เสียดาย ไม่อาลัยสถานะซีซี่ในซากและสมบัติใดๆจากชีวิตเดิม 
ตัวตน สมอง ปรีชาญาน  ความทรงจำและประสบการณ์ ยังอยู่ครบถ้วนที่ในความจำนี่
ทรัพย์ศฤงคารนั้น หนึ่งสมองสองมือของเขาหาได้ไม่อับจนแน่นอน
ถ้าเขาจะอยากกลับไปเป็นซีซี่ก็ด้วยเหตุผลเดียวคือได้เจอคนที่รัก ซึ่งไม่เป็นซีซี่เขาก็เจอได้

เพียงแค่เขาพิสูจน์ตัวกับที่บ้านได้ว่าเป็นซีซี่ แค่นั้นทุกอย่างก็กลับมา
แต่ถ้าเขาไปขอคืนสถานะซีซี่ในร่างเช  มันจะเหมือนไปเขาจนตรอกไปขอกินบุญเก่าไหม 
ทรัพย์สมบัติของเขาป่านนี้คงจัดสรรให้พี่น้องหมดแล้ว จะให้ไปทวงคืนก็ไม่ใช่เรื่อง
แม้เขารู้ว่าต่อให้เอาคืนมามันไม่กระเทือนพวกพี่น้องเขาให้จนลงสักนิดก็ตาม
มันไม่ใช่วิถีซีซี่เขาคิดแบบคนถือตัว ด้วยนิสัยหยิ่งจองหองของเขาแก้ยาก
เขาไม่ได้ทิ้งเด็ดขาด แต่เอาไว้เป็นไม้ตาย เป็นทางสุดท้าย 

เขาเลือกแล้ว เขาจะสร้างทุกอย่างใหม่เล่นเกมชีวิตใหม่ 
รังสรรค์ชีวิตที่ดีจากพื้นชีวิตด้อยของเช  ด้วยสมองของซีซี่
ปราศจากปัญหาที่ต้องย้อนแก้ไข ไม่มีหนี้เดิมให้กลับไปชดใช้ ไม่มีแค้นค้างให้ทวงชำระ
ชีวิตนี้คือกำไร  ชะตาให้อิสระภาพกับเขา ให้โอกาสมีชีวิตอีกครั้งเขาเลือกทางชีวิตของเขาแล้ว

ชีวิตของฉัน  
เฌมาวี  มองละแม
C'est Ma Vie  Mon La Mer
เขาคือ เฌ



_________________
อธิบายเพิ่มเติม
C'est ma vie  - ชีวิตของฉัน
Mon la mer   -  ทะเลของฉัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.907K ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #3452 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19
    ชอบอะ แอบกลัวค่ะ55555
    #3452
    0
  2. #3405 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:13
    เขียนดีมากเลยค่า
    #3405
    0
  3. #3266 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:51
    ขนลุกเด้อตอนเสี่ยงทาย
    #3266
    0
  4. #3248 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:02
    เฌ สู้ๆ เอ็มก็คือน่ารักมาก
    #3248
    0
  5. #3150 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 11:27
    เณก็สตองไปอีก55555555
    #3150
    0
  6. #3122 heutesprecheich (@heutesprecheich) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 15:28
    น่าติดตามมากค่ะ เฌสู้!!
    #3122
    0
  7. #3047 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:36
    สู้ๆๆจ้า^^
    #3047
    0
  8. #2972 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:32
    เขียนดีจริงๆ เฌสู้ๆ นะ
    #2972
    0
  9. #2898 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:37
    เอาใจช่วยเฌน้าาาา
    #2898
    0
  10. #2888 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:39
    อยากจะกดหัวใจให้สักร้อยครั้ง สนุกมากเลย ชอบความคิดทัศนคติของซีซี่มาก
    #2888
    0
  11. #2621 • Doctorสกั๊ง' ' (@phreawy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:16
    เฌคนดีย์ ชอบมากค่า
    #2621
    0
  12. #2597 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:24
    เทียบเคียงชื่อได้เท่มากๆเลยค่ะ สำนวนภาศาแบบ เหมือนอ่านวรรณกรรมเก่าๆ เิาเอาใจช่วยเ็มาวีค่ะ เธิจะต้องเฉิดฉาย
    #2597
    0
  13. #2585 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:41
    วิธีคิดบวกดีงามมากเลยอ่ะ
    #2585
    0
  14. #2521 pphkjj (@pphkjj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:23
    บุ๊คคาหลิก นี่เป็นมุกหรืออะไรคะ? เราเคยอ่านการใช้ภาษาแบบนี้ ส่วนใหญ่เป็นนิยายแนวๆพีเรียด เก่าๆหน่อย ของสนพ. บ้านวรรณกรรมจะเขียนภาษาประมาณนี้ซะเยอะ ปกติที่เอามาเล่นคำกันจะเจอแต่ทับศัทพ์ภาษาอังกฤษ เพิ่งเคยเจอแบบภาษาไทย แปลกดี
    #2521
    0
  15. #2408 17omelet (@17omelet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:27

    เฌคิดดีมากเลย ขอให้ชีวิตใหม่นี้เจริญๆ

    #2408
    0
  16. #2172 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 14:47
    เสียดายเงินเก่า แต่ชอบความคิดที่จะหาใหม่ค่ะ ชื่นชม
    #2172
    0
  17. #2063 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:20
    ชอบความสรรคำมาก แงงงง มันไดดด้
    #2063
    0
  18. #2057 zearet_17 (@Zearet17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:44
    ชอบความครีเอทของภาษามากๆค่ะ บุ๊คคาหลิก งี้ 55555 สีสันเหมือนกำลังดูคาบาเรต์โชว์อยู่
    #2057
    0
  19. #1939 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 17:37
    ไม่ใช่แค่ บุคคลิก นะ คำอื่นที่แปลกๆก็มีแทรกมาเรื่อยๆ ภาษาไม่แข็งแรงแต่ก็ขอให้สู้ๆต่อไปนะคะ
    #1939
    0
  20. #1816 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:12
    เริ่มสนุกละ
    #1816
    0
  21. #1335 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:47
    บุ๊คคาหลิก???? อหหหห. บุคลิก ค่ะ ไปไกลมาก5555
    #1335
    0
  22. #1260 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 06:45
    ชอบ!!!!! สนุกกกกกก
    #1260
    0
  23. #1203 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 18:43
    เริ่ดค่ะ
    #1203
    0
  24. #1202 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 18:40
    สนุกชวนติดตามมากค่ะ
    #1202
    0
  25. #1177 PikazZA (@nooplasunisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 13:59

    เราชอบอ่ะ เราว่าเนื้อเรื่องสนุกดีนะคะ แต่หลายตอนแล้ว พระเอกคาสตัวแพงจัง

    #1177
    0