Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 186,384 Views

  • 3,463 Comments

  • 8,096 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,423

    Overall
    186,384

ตอนที่ 59 : รักนิรันดร์ [จบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2287 ครั้ง
    10 ม.ค. 62




เมื่อนึกไม่ออกว่าอยากได้อะไรเขาจึงไม่ได้ติดต่อหยังหยังสักที จนเจ้าตัวโทรมาหาเขาเอง
"เฌครับ ยังหาคนทรงไม่ได้เหรอครับ"
"ใช่ครับ"
"งั้นพี่หาเองดีกว่า พี่ใจร้อนแล้ว"
เย้ยย ได้ที่ไหนเล่า
"อ่า จริงๆเพื่อนแนะนำมาบ้างแต่ผมยังไม่เคยไปเทสต์น่ะครับ"
"อ๋อ เอาๆงั้นพี่รอก็ได้"

เขาเลยลองถามพวกในวงการ  ปรากฎว่ายากพอๆกับหาสิ่งที่จะให้หยังหยังทำอีก
"เอาแบบคนทรง แต่ไม่ค่อยแม่น  แต่ต้องไม่โจร ไม่ใช่มิจฉาชีพ"
พี่เมคอัพทวนแล้วงงๆ
"ไม่แม่นใครจะไปให้ทรงเล่าน้องเฌ แล้วถ้ามิจฉาชีพเราจะดูออกเหรอ"
"งั้นเอาแบบ ดูว่าไม่เอาเราไปฆ่าไปปล้ำก็ได้"   
"โวะ ก็ทุกคนน่ะแหละ"
"งั้นเอางี้ เอ็กซ์ตร้าคนไหนเคยเล่นเป็นคนทรงบ้าง "
โอเคได้มาหนึ่งชื่อพร้อมเบอร์  เขาโทรติดต่อและคุยรายละเอียด ทางนั้นรับงาน
เขาไปหาเช่าหอพักรายวันและอุปกรณ์สื่อสารแล้วก็นัดหยังหยัง

"ที่นี่แหละครับ เพื่อนผมนัดพี่คนทรงไว้แล้ว" เขาโทรคุยกับหยังหยังหลังส่งโลเคชั่นให้
"เฌไปกับพี่ไหม"
"ไม่ดีกว่าครับ ผมให้หยังหยังคุยเป็นส่วนตัวตามสบายดีกว่า โชคดีครับหยังหยัง ขอให้เคลียร์ได้จริงๆ"
เขาเข้าไปเปิดเครื่องมือสื่อสารรออยู่ในห้องนอนชั้นใน  เทสต์หูฟังกับไมค์ว่าใช้ได้แน่
เจ๊แวนนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกใส่ชุดขาว วางพระไว้หลังตู้หน้าทีวี

หยังหยังก้าวเข้าไปในห้องพักนั้น หน้าตาห้องก็เหมือนหอพักธรรมดา ๆ
มีผู้ชายออกสาวคนหนึ่งใส่ชุดขาวรออยู่
"สวัสดีครับ ผมที่นัดไว้"
"อ๋อคุณหยังหยัง เชิญครับ ผมแวนนะครับ"
"ครับ ผมต้องให้ข้อมูลอะไรคุณแวนก่อนไหมครับ"
"ไม่ต้องครับ แค่บอกชื่อจริง วันเดือนปีเกิด คนที่คุณอยากคุยด้วยก็พอ"
"ครับ ผมอยากคุยกับคุณศิรศิส พีระประภัสสร์ เกิด 17 กรกฎาคม 2522"
แวนพนมมือทำท่ากราบพระแบบประณมใส่ศีรษะ 3 หน สวดนโมตัสสะ
ขอเชิญดวงวิญญานศิรศิส 3 ครั้ง จากนั้นก็หลับตานิ่งไปสักพัก

แวนลืมตาขึ้นมามองหยังหยังแล้วยิ้มหวาน

"หวัดดีหยังหยัง เค้าเอง ไม่เจอกันนานนะเตง"
"..."
[ นี่แอ๊วเกินไป เอาแบบผู้ชายพูด อย่าลืมเรียกตัวเองว่าพี่]
" อ่ะ.. ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นไงวะ ตกใจล่ะสิพี่แกล้งเอ็งเล่นน่ะ เฮ้ย"
"..."
[ แมนเกิน เอาแบบธรรมดาผู้ชายเรียบร้อย จำที่ซ้อมไม่ได้หรือไง]
"อ่ะ..เหอเหอ ขอโทษพี่ไม่ได้พูดกับมนุษย์นานเลยแปลกๆหน่อย"
หยังหยังกระพริบตาปริบๆ คุณซีซี่คงกำลังปรับตัว 
ตอนเป็นวิญญานคงไม่ค่อยได้พูด เลยพูดไม่คล่อง

"ครับ คุณหรือเปล่าครับ"
[ใช่ นี่ซีซี่]
"ใช่ พี่คือซีซี่ไง"
หยังหยังตาโพลง รู้ชื่อเล่นท้้งที่เขาไม่ได้บอกอาจจะทรงได้จริงๆนะ

"คุณสบายดีไหมครับ"
[ก็ดี หยังหยังล่ะ ไปเยี่ยมป๊อกมั่งไหม ]
สบายดี หยังหยังก็คงสบายดี ได้ไปเยี่ยมป๊อกบ้างไหมล่ะ"
หยังหยังตาเหลือกลาน ของจริง นี่ของจริงแล้ว

"คุณรู้เรื่องป๊อกได้ไงครับ"
[ พี่เป็นผี]
"ก็พี่เป็นผีนี่หยังหยัง"

"คุณครับ หยังคิดถึงคุณมากๆ คุณตายไปลำบากไหมครับ หยังเป็นห่วงคุณ"
[ ไม่ลำบาก ได้กินบูตะคาคุนิ ขนมจีนน้ำเงี้ยวด้วย มีคนตักบาตรให้]
" ไม่ลำบาก ได้กิน..เอ่อ..ปูไต่.."
[ บู ตะ คา คุ นิ]
"..บูตะคาคุนิกับน้ำเงี้ยว ใครใส่บาตรให้ไม่รู้"
โอ้! คุณจริงๆ ทรงได้จริงๆ  หยังหยังขนลุกซู่ เชื่อแล้ว

"นี่อยากถามอะไรก็รีบถามได้แล้ว" เจ๊แวนเผลอตัว
"อะไรนะครับคุณ" หยังหยังงง
"เปล่าๆ ถามได้เลยพี่รออยู่" เจ๊แวนแก้เกี้ยวไป

[ ขอบใจเขา ที่ให้กุหลาบขาว ทุกวันที่ 10 มีนา]
"หยังหยัง พี่ขอบใจมากนะ สำหรับกุหลาบขาวที่เอามาให้ ในวันที่ 10 มีนา"
"คุณ! คุณครับ  คุณของหยัง"
หยังหยังร้องไห้โฮ และรำพันความรักอยู่สักครู่  เขาเชื่อหมดหัวใจแล้วว่าเป็นของจริง
เขามองคนทรงน้ำตาคลอ

"คุณครับ หยังเคยบอกว่าหยังจะดีขึ้นตอนนี้หยังดีขึ้นแล้วนะครับ"
[ให้เขาบอกมาว่าดีขึ้นยังไง ]
"อธิบายให้พี่ฟังหน่อย ว่าหยังหยังดีขี้นแบบไหน"

"หยังมีหน้าที่การงานที่ดีมั่นคง หยังมีรายได้เงินเดือนดี "
[แค่นี้เหรอ ]
"มีแค่นี้เหรอ"

"แล้วก็ หยังซื้อรถขับแล้วครับ"
[ รับรู้แล้ว มาหาอยากได้อะไร]
"พี่รับรู้แล้วหยังหยัง แล้วที่หยังหยังมานี่ ต้องการอะไรเหรอ"

"หยังอยากถามว่า จะให้หยังทำอะไรได้บ้าง เพื่อทดแทนความดี และ ขอโทษที่หยังทำไม่ดีกับคุณ"
[ที่ดูแลพี่ตอนป่วยก็พอแล้ว  ]
"ที่หยังหยังเคยดูแลตอนที่พี่ป่วย ก็พอแล้วล่ะ"

"หยังว่ามันน้อยไปไม่สาสมเลย"
[ งั้นสัญญาสามข้อ ให้ทำดีกับตัวเอง กับพ่อแม่ กับสังคม]
"งั้นหยังหยังให้สัญญากับพี่นะ  ขอให้ทำดีกับตัวเอง ทำกับพ่อแม่ แล้วก็กับสังคม"

[ ดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ มีศีลธรรม  ]
"ทำดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ ต้องเป็นคนมีศีลธรรม"

[ ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่]
"ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่"

[ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น ]
"ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น "

[สุดท้าย  ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์  ]
"ข้อสุดท้าย  ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์"

[ ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน]
"ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน"
"ครับคุณ คุณจริงๆ  นี่แหละคุณซีซี่ของหยัง"

[ ยมบาลตาม ไปละ โชคดี]
"โอยย ยมบาลมาตามพี่แล้วหยังหยัง  พี่ต้องขอไปก่อนแล้ว  โชคดีนะ.. คร่อก"
"คุณครับ! คุณ ! ฮืออออ  ฮือออ โชคดีนะครับคุณ"
แวนผงะหงายหลังพิงพนักโซฟาแน่นิ่ง หยังหยังโผเข้ากอดไว้แน่น
ขณะที่แวนอมยิ้ม แอบแซ่บกับกล้ามและความหล่อของหยังหยัง

"อูยยย  นี่คนตายเขาไปแล้วเหรอ "
แวนลืมตาอย่างงงงัน หยังหยังน้ำตาปริ่มพยักหน้ายิ้มๆ
เฌถอดอุปกรณ์นั่งรอจนแวนเข้ามาเคาะเรียก 
เขาไม่เรียกร้องอะไรให้เป็นพันธะเป็นภาระของหยังหยังหรอก
ก็ได้แค่อบรมสั่งสอนไปตามประสาเขา ถือเป็นกุศโลบายแล้วกัน
โชคดีนะหยังหยัง ลาก่อน



เฌกับเอ็มหาเวลาพักจากงานรัดตัวกลับเมืองกาญจน์เพื่อทำบุญหาพ่อแม่เฌ 24 เมษา
เกสท์เฮ้าส์นั้นขายดี แม้เฌจะวางโพสิชั่นเป็นที่พักของชาวจักรยานเป็นหลัก
สองคนโปรโมทออกสื่อบ่อยๆ ทำให้ออกจะดัง 
คนมาเซลฟี่เช็คอินกับเกสท์เฮ้าส์และร้านกาแฟ
ย่าน้อยพอแผลดีก็ออกบ้านไปตลาด ไม่ค่อยอยู่ดูเกสท์เฮ้าส์ แต่เฌตามใจ ยังไงก็มีคนดูย่า
สามคนย่าอาหลานถวายเพลสังฆทานและไหว้อัฐิพ่อแม่เช 

"ตามย่ามาตรงนี้หน่อยนะลูก"
ย่าน้อยเดินพาเฌกับเอ็มเข้าไปในโบสถ์ กราบพระประธาน
ย่าหันมากอดหอมเฌกับเอ็ม  แล้วย่าน้อยก็พูดว่า
"เฌเอ๊ย ขอบใจมากๆที่รักดูแลย่ามาตลอด ย่าซึ้งน้ำใจและรักเฌมากเช่นกัน ย่าถึงได้ตัดสินใจในวันนี้"
เฌกับเอ็มนั่งงงๆ
"ไม่คิดถึงบ้านบ้างเหรอลูก เฌกลับไปหาญาติมิตรที่แท้จริงบ้างเถอะลูก เฌเสียสละให้ย่ากับเอ็มมามากแล้ว "
"ย่าพูดอะไรครับ" 
เฌเริ่มเหงื่อตก  เอ็มหน้าหรา
"อยู่หน้าพระ ย่าไม่โกหก เฌก็อย่าโกหก เราพูดความจริงกันเถอะลูก  ย่ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่เฌ แต่วิญญานเจ้าพลัดหลงมา เข้าร่างเฌ รู้มาแต่แรกๆแล้วลูก"
เฌเบิ่งตาโพลง อ้าปากค้าง ส่วนเอ็มหน้าเหวอ หันหน้าหันหลังมองย่าน้อยกับเฌ
"ย่า...ย่ารู้... ย่ารู้ได้ยังไง"


ย่าน้อยเปิดกระเป๋าสะพายหยิบสมุดออกมาเล่มหนึ่ง

"ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิได้โปรดคุ้มครองแนะแนวทางลูกด้วย  ลูกพลัดพรากจากภพชาติเดิมบัดนี้ลูกอับจนหนทาง จึงตั้งใจมาเสี่ยงทาย ขอให้ชี้แนะ แนะนำลูกไปในทางสุขทางเจริญไม่ก้าวลงทางอบายด้วยเถิด"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานเด็กชายเช มองละแม ผู้เป็นเจ้าของร่างนั้น ได้ไปสู่สุคติแล้วใช่หรือไม่"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานของลูก นายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะมีโอกาสออกจากร่างนี้ ใช่หรือไม่"

"ลูกอยากถามว่า  วิญญานของลูกนายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไปใช่หรือไม่"

"ลูกขอให้ช่วยเลือกว่า  เมื่อลูกต้องอยู่ในร่างเชถาวรแล้ว  ลูกจะใช้เริ่มชีวิตใหม่กับเช หรือ จะใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ หากให้เป็นเช ขอให้ออกคว่ำหน้าหมด  หากให้เป็นซีซี่ ขอให้ออกหน้าหงายหมด"

"ลูกขอถามอีกครั้งว่า ลูกจะเลือกใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่  เป็นทางเลือกที่เจริญไม่ไปอบายใช่หรือไม่"


สมุดจดคำถาม ย่าเจอมัน

เขาน้ำตาไหลพรากก้มกราบย่าแทบเท้า 
"เฌ เฌไม่ใช่เช ที่หมออ็อมสงสัยเฌตั้งแต่แรกว่าไม่ใช่เชเด็ก 14 ก็จริงน่ะสิ"
เอ็มร้องเสียงดังอย่างตกใจ
เฌพยักหน้า เขารับสารภาพและเล่าทุกอย่างให้ย่ากับเอ็มฟังหมดเปลือก
พอเล่าจบ เอ็มก็โผเข้ากอดเฌน้ำตาไหล
"เอ็มรักเฌ ไม่ว่าเฌเป็นใครเอ็มก็รักเฌนะ"
เขากอดเอ็มและย่าไว้ สะอื้นฮัก
"ย่าบอกเฌทำไมครับว่าย่ารู้แล้ว"

"เพราะย่ารักเฌ แล้วย่าเวทนาสงสารหัวอกเฌและคนที่รักเฌ  เฌเอ๊ย กลับไปให้เขาได้มีโอกาสบอกรักเราบ้าง อย่าเอาเปรียบแอบรักเขาได้อยู่คนเดียว  เฌไม่จำเป็นต้องเป็นเฌอย่างเดียว เฌเป็นอะไรก็เป็นแบบนั้น กายเป็นเฌใจเป็นซีซี่ก็ให้มันเป็นไป  ดูเอ็มสิลูก  ชื่อเป็นลูกย่าแต่เอ็มก็เป็นหลานดิษฐ์นิดได้พร้อมกัน  ไม่ต้องเลือกหรอกลูก เชื่อย่า"


หมออ็อมและพี่แปง เชิญเฌกับเอ็มกินข้าวกึ่งปาร์ตี้เล็กๆ ในโอกาสที่เขากับแปงย้ายมาอยู่ด้วยกัน
พวกเขายังไม่พูดคำว่าแต่งงาน แต่ชัดเจนว่าสองคนใช้ชีวิตร่วมกันนับแต่นี้
อาจจะเพราะส่วนหนึ่งต้องการถนอมความรู้สึกของกี้ซึ่งยังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช
และอีกอย่างคำว่าแต่งงานไม่ได้เป็นเรื่องสำคัญเลย 
ก่อนหน้านี้แปงเล่าเรื่องความหลังของรักสี่เส้าให้เฌฟัง ในฐานะที่ผูกพันกันซับซ้อนจนเป็นมิตรกันไปแล้ว

ตอนที่เฌและเอ็มก้าวเข้ามาในบ้านหมออ็อมที่กรุงเทพก็ต้องร้องหูว์กันใหญ่ เพราะความรวย
แต่แล้วเอ็มก็อ้าปากค้าง หน้าแดง บิดตัวเอียงอายจนเฌงง
แล้วก็เข้าใจเมื่อหันไปเห็นชายหนุ่มสองคนยืนยิ้มให้ที่เบื้องหน้า
ก็เอิร์ธเป็นหลานอา พ่อเอิร์ธเป็นลูกพี่ลูกน้องของหมออ็อม
"พี่เอิร์ธธธธ " เสียงอาร์ของคุณอานี่น่าหมั่นไส้มาก
"พี่นริศ" เขายิ้มทักแก้มบุ๋ม

โฉมใหม่ และราศีดาราผุดผาด ออร่าขับให้เฌกับเอ็มเจิดจ้าเปล่งประกาย
เอิร์ธและนริศมองทั้งสองอย่างอึ้งๆ  จากกะเทยหัวโปกสู่หนุ่มน้อยนายแบบสวยเจิดกระแทกตา
"สวัสดี เฌเอ็ม"
สองหนุ่มป๊อบโรงเรียนมัธยม ที่เป็นเซเล็บมหาลัยด้วยความหล่อและฐานะดีทักพวกเขา
ต่างทักทายกันอย่างผู้ใหญ่ขึ้น เฌรีบฝากคุณอาไว้ในอ้อมใจ
"พี่เอิร์ธครับ พี่นริศครับ เปิดเทอมหน้าเอ็มเป็นเฟรชชี่นิเทศ ม.aaaนะครับ ฝากดูแลด้วย"
คุณอาเริ่มปากเป็ด งุ้ยยย แรดจริงๆ

นริศมองอดีตกะเทยควาย อดีตติ่ง อดีตทาสรักของเขาอย่างทึ่ง
แต่แล้วก็ต้องอึ้งๆ เมื่อผู้ชายสูงกล้ามเพรียว เท่ เดินมาซ้อนหลังโอบเอวเฌและจูบแก้มฟอด
"มาแล้วเหรอครับ มอธ ไปทักพี่แปงกันป่ะ" เฌยิ้มให้สุดที่รัก "ขอตัวนะครับพี่ๆ ป่ะเอ็ม"

ทักทายกับคู่รักเจ้าของงาน ต่างแยกย้ายกันไปคุยกับคนรู้จัก
เฌนั่งริมงานมองภาพความสุขอย่างรู้สึกดี  
ใครคนหนึ่งทรุดนั่งลงข้างๆ เฌหันไปมอง
หมออ็อมนั่นเอง
"ยินดีด้วยนะครับหมอ "
"ขอบคุณเฌมาวีมาก  แล้วก็ขอบคุณอีกสำหรับหลายอย่าง"
"โธ่ ผมสิป่านนี้ยังทดแทนบุญคุณหมอไม่หมดเลย"
"บอกแล้วไง  ผมช่วยเพราะรักในความมุ่งมั่นสู่ฝันของวัยรุ่น"
"อ้าว ไม่ใช่เพราะพี่แปง..."
"ก็ด้วย  แต่ผมเห็นพวกคุณแล้วนึกถึงเขาสามคนที่อยากมีฝันด้วยกันเปิดโรงเรียนติวศิลปะ  แต่ฝันของฟามไปไม่ถึง  แปงก็หมดฝัน กี้ไม่ได้เรียนในสาขาที่ชอบ  ผมเองสนับสนุนพวกเขาไม่ไหว เห็นคุณแล้วผมอยากให้มันเป็นจริงให้ได้"
นายแพทย์อริยะนิ่งไปนิดหนึ่ง


"คุณทำได้ยังไงนะเฌมาวี ผมทึ่งคุณมาก  คุณมีพลังแห่งความฝัน ความมุ่งมั่น ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง  ทั้งที่คุณไม่ใช่เด็ก 14 "


เฌตาค้าง กลืนน้ำลายเอื๊อก

"หมอ..."
หมออ็อมยกมือห้าม
"ไม่ต้องเล่าครับ ผมไม่ได้มาบังคับเอาความจริง แค่อยากให้รู้ว่าผมทราบว่าในร่างกายนี้มีจิตวิญญานผู้ใหญ่อยู่คนหนึ่ง และผมทึ่งเค้ามากๆ "
หมออ็อมหันมายิ้ม
"มีชีวิตก็ใช้ชีวิต เต็มที่กับมัน เท่านั้นเอง ใช่ไหมครับเฌมาวี"
แล้วนายแพทย์อริยะก็ลุกเดินจากไป
เฌมาวีนั่งยิ้ม หายใจเข้าปอดสุดแรง และมองฟ้าอย่างสดชื่น


ชีวิตดารานายแบบของเฌเอ็มรุ่งโรจน์เจิดจ้า คุณก้อเริ่มแพลนให้เรียนร้องเพลงเพิ่ม
งานรัดตัว หากเอ็มก็ยังไปเรียนปีหนึ่งมหาวิทยาลัยได้
และมีพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์คนดังมาตามดูแลน้องคนดังเป็นพิเศษหนึ่งคน ตั้งแต่วันแรก

วันนี้ 17 กรกฎา 2561  วันเกิดซีซี่
เฌ วางแผนมันไว้แล้ว 
กีกี้กับดาวที่เทียวส่งขนมอร่อยให้กิน พูดทาบทามว่ามาเป็นลูกบุญธรรมพวกเขาไหม
เฌรับปากตกลงไปแล้ว แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเงิน เขามีเงินที่หาได้เองเยอะแล้ว
แต่เพราะความรัก รักต่อญาติมิตร
วันนี้กีกี้เป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงเพื่อฉลองลูกชายคนใหม่ 
เชิญทุกคนค้างด้วย เพราะบ้านว่างห้องเยอะเป็นสิบๆห้อง
กีกี้เลือกวันนี้เพราะเขาอยากให้มันสื่อถึงใจซีซี่ ว่าพวกเขายังรักและคิดถึงเสมอ
มีแขกสนิทๆไม่กี่คน ยิ่ง ยอด กีกี้ ดาว เอ็ม มอธ เฌ

อิ่มข้าวแล้วพากันมานั่งที่โซฟาพูดคุย และดื่มหลังกินข้าว
เฌมาวีมือเย็นเจี๊ยบ ตัวสั่นน้อยๆ  
ถ้าเขาพูดออกไป ใครจะเชื่อไหม เรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้
เอ็มเป็นคนเดียวที่รู้เจตนาของเฌมาวี  เขาจับมือให้กำลังใจและยิ้มให้

"ทุกคนครับ "
ทุกคนหันมามองเฌมาวีซึ่งยืนขึ้น บิดมือสั่นๆนั้นไปมาเล็กน้อย

"ผมขอกล่าวอะไรสักเล็กน้อยเพื่อขอบคุณทุกคน ที่รักและเอ็นดูผมมาตลอด"

"ผมมีความจริงบางอย่าง อยากบอกทุกคนในที่นี้"

"ทุกคนคือคนที่ผมรัก ทุกคนคือครอบครัว ไม่ว่าจะในชาติภพไหนก็เป็นที่รักของผมเสมอ"

"ผมไม่อยากปิดบังอะไรทุกคนอีกต่อไปแล้ว"

"ผมไม่ใช่เฌมาวี มองละแม ในร่างนี้ไม่มีวิญญานของเด็กชายเช มองละแมมาหลายปีแล้ว"

"ในนี้มีวิญญานของคนคนหนึ่ง "

"คนๆนั้น ทุกคนรู้จักดี"

เขาหยิบกล่องพลาสติก กล่องแห่งความลับมาวางที่กลางโต๊ะ

"คนๆนั้นคือ..."



"ซีซี่! "
"ขอบคุณครับ ซีซี่!"


เฌมาวียืนนิ่ง
อ้าปากค้าง เขายังไม่ทันได้พูดออกมาเลย
ผู้ชายสูงรูปงามกล้ามสวย พรวดขึ้นยืนโอบรัดเขาไว้ในอ้อมแขนแน่น
น้ำตาไหลพรากอาบแก้มคนคนนั้น ผู้ชายคนนั้นคนที่บอกรักเขา 
มอธเรียกชื่อเขา  เรียกชื่อซีซี่ ออกมา

น้ำตาคลอแล้วหยาดออกมา เฌมาวีพูดเสียงเบาหวิว
"คุณรู้...มอธ .. คุณรู้"
ยิ่งยอดดาว ร้อง ฮ้า! 
กีกี้กับเอ็มนั่งน้ำตาคลอ

กีกี้เข้ามาโอบเขาไว้บ้าง แล้วหันไปบอกคนที่เหลือ
"วิญญานของซีซี่กลับมาอยู่ในร่างของเฌมาวี"
เฌหันไปมองกีกี้อย่างเอ๋อ
"กีกี้รู้แล้ว มอธบอก"
น้องชายเขาหอมหัวพี่ชายอย่างรักและคิดถึง
"ที่รับเป็นลูกบุญธรรม..."
"ใช่"
กีกี้หยิบกล่องความลับนั้นมาดู ลูบคลำแล้วยิ้มบางให้ความทรงจำวัยเด็ก
"กล่องแห่งความลับนี่ ซีซี่คงเอามายืนยันสินะ ที่ไปถ่ายทำบ้านหัวหินก็คงไปขุดมา กีกี้ลืมไปเลย"

คนที่เหลือยังเอ๋อ  ยิ่งแทบนั่งไม่ติด
"เล่าออกมาเดี๋ยวนี้ นี่มันเรื่องอะไร  ความจริงคืออะไร"
กีกี้มองมอธ และมอธมองเฌมาวี
เฌมาวียิ้มแล้วทรุดนั่งมีมอธและกีกี้ขนาบข้าง 
เปิดเผยความจริงทั้งหมดให้ทุกคนฟัง
เป็นความจริงที่เหลือเชื่อ แปลก พิสดาร จนไม่น่าเกิดขึ้นได้
แต่ยังไม่แปลกพอ มอธสะกิด
"พูดเรื่องคุณคือเฌมาวีด้วย" 
เขาเงอะงะ งงที่มอธรู้ แต่ก็เล่าจนหมด

หลังจากนั้นคือการกอด และกอด 
ความรักของญาติมิตรอบอวลไปหมด 
ของหายกลับได้คืน
ลูกแกะหลงทางได้กลับบ้าน
น้ำตามากมาย แต่เป็นน้ำตาที่น่าชื่นชมยินดี
"ซีซี่ของยิ่ง" 
ยิ่งกอดเขาแน่น ขณะที่ยอดลูบศีรษะเขา ดาวตบบ่าโอบบ่าให้กำลังใจ

ยอดประคองสองมือกับแก้มเฌมาวี แล้วพูดประโยคที่ไม่มีใครเข้าใจนอกจากเขา
"ซีซี่เคยถามว่า ทำไมเราไม่พูดคำนั้น เราอยากบอกว่าเรากล้าพูดแต่มันสาย เราก้าวพลาดไปแล้วและซีซี่ก็จากไป แต่เมื่อซีซี่กลับมาชาตินี้เราอยากพูดแต่มันก็สายไปอีกเช่นกัน  อย่างไรก็ตามการกลับมาในชาตินี้ของซีซี่ทำให้เรารู้ว่า ชาติหน้าเรายังมีโอกาส แล้วยอดจะไม่พลาดอีกแล้วครับ  เพื่อนรักของยอด"

แข่งกับมอธให้ได้แล้วกัน
เฌมาวียิ้ม แต่เขาไม่ได้พูดอะไร



ในธรรมชาติอันฉ่ำชื่นเย็น เสียงลมพัดใบไม้ซู่บางเบา
มอธกอดเฌมาวีอยู่ใต้แสงดาว 
"ขอบคุณนะครับเฌมาวี ที่เปิดใจ ยอมเปิดเผยให้พวกเรารู้"
"ถ้าผมไม่พูดล่ะ ทั้งชาติผมไม่พูดออกมา"
"ผมก็ไม่มีวันปริปาก  ผมรักคุณเกินกว่าจะบังคับคุณ ผมขอแค่ได้รักก็พอแล้ว"
"มอธรู้หมดแล้ว  ความลับของผม งั้นเล่ามาเดี๋ยวนี้มอธรู้อะไร รู้ได้ยังไง"

มอธเล่าให้เขาฟัง ตั้งแต่ทึ่งกับเกย์รุ่นใหญ่เย่อหยิ่งที่ไม่เคยเห็นหน้า จนพัฒนาเป็นแอบรัก
แล้วมาพบความจริงจากแหวนที่เขาจำได้ แล้วจับได้ว่าเฌมาวีปลอมเป็นลาเฌ
แล้วรู้ว่าเขาคือซีซี่
"ผมรักคุณมาตลอด ผมตายไปหนนึงแล้วที่คุณจากไป แล้วฟื้นคืนชีพเมื่อคุณกลับมา"
"มอธ..."
เฌมาวีสะอึกอึ้ง เขาทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้โชคดีขนาดนี้

"มีความลับอีกอย่าง คุณดูมือถือผมเอาเองแล้วกันว่ามันคืออะไร"
มอธคลิกๆปัดหน้าจอมือถือ แล้วส่งให้เขาดู
กลับมากอดเขาไว้ในอ้อมแขน
มันเป็นหน้าแอพ เฟซบุ๊คแมสเซนเจอร์
ไม่เห็นชื่อแอ็คเคานท์ แต่โปรไฟล์คุ้นๆเป็นรูปดอกปีป


10 มีนาคม 2559
 [รูปดอกปีป]
             : หนึ่งปีแล้วครับ ซีซี่ นานเหมือนสิบปีเลย
             ขอพูดอีกครั้งครับ
             ผมรักคุณ  
             ผมรักซีซี่

             ตักบาตรแล้วมาส่งข้อความถึงคุณครับ
             คิดถึงครับ  พยายามเลิกรักแล้วเลิกไม่ได้
             ขอสารภาพผิดย้อนหลัง
             ผมแอบจูบซีซี่ตอนที่ซีซี่ไม่รู้สึกตัว
             สะอาดครับ ไม่ก่อเชื้อแน่นอน
             สารภาพผิด แต่ไม่ขอโทษครับ

             ผมดีใจที่ชีวิตนี้ได้จูบคุณ


Sisaris!
มอธคือ Sisaris

เขาตะลึงจ้องจอ แล้วหันไปมองหน้าคมนั้น
ดวงตาที่ส่งความรักนั้นมองเขาคนเดียวมาตลอด
แรงบันดาลใจถึงรักชั่วนิรันดร์ของเขายืนอยู่ข้างหน้า
เขามีตัวตนจริง และคือคนคนเดียวกันกับผู้ชายที่เฌมาวีรักที่สุด

เฌมาวี นายกู้ชาติมาเหรอ
แต้มบุญนายน่ะ เก็บไว้ใช้ชาติหน้าบ้างได้ไหม
มันดีงามเกินไปแล้ว
ชีวิตดีเกินไปแล้ว

เขาโผกอดคนรักไว้แน่น กอด ฟัด หอม จูบ
"มอธครับ รู้ไหมว่า  Sisaris ทำให้ผมเกิดอยากมีรักแท้ รักยั่งยืนยาวนานกับเขาบ้าง คุณทำให้ผมรักคุณจะเป็นบ้าแล้ว จะทำให้ผมรักไปถึงไหน ผมรักคุณจนหัวใจจะระเบิดออกมาแล้วครับมอธ"
มอธจูบตอบเขา
"บอกเฌซ้ำๆนะครับ ผมรักเฌ ในชาติที่แล้ว ในชาตินี้ ในชาติหน้า  ผมรักคุณ รักแล้วรักเล่า รักแล้วรักอีก ไม่ว่าจะอีกกี่ชาติ ผมก็จะรัก รักคุณทุกชาติครับ เฌมาวี"


กี่คำรักพูด
กี่กอดกี่จูบ
ก็ยังไม่สาสมรักที่ล้นหัวใจ

ขอรักแบบนี้ อยู่อย่างนี้ 
รักไปชั่วนิรันดร์


END

__________________

ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านและคอมเมนท์ทุกเมนท์
นิยายและหนัง เมื่อเสนอจบแล้วเป็นของผู้อ่าน
ผู้เขียนเพียงลำเลียงความคิดออกมาเท่านั้น
ความผิดพลาดใดหากมี ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
________________________
แก้ไข  โรงพยาบาลโรคจิต เป็น โรงพยาบาลจิตเวช Thanks to   #1132  งุงิงิงุ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.287K ครั้ง

408 ความคิดเห็น

  1. #3460 mangironn (@mangironn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:38
    เลิฟเรื่องนี้ ไม่น่าเจอกันช้า แต่ก้ดีใจที่เจอนะคะ
    #3460
    0
  2. #3459 Demon006 (@Demon006) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48

    ฮืออออ สนุกมากอะ เราเพิ่งมาอ่าน ละคืออ่านจบในวันเดียวไม่นอนเลยยย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านนะคะ

    #3459
    0
  3. #3458 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:55
    ฮืออออ ชอบอะ อ่านไปอ่านมาจบแล้วหรอออ คือชอบทุกตัวละครอะ
    #3458
    0
  4. #3434 callmeyoon (@yoonmoonoi) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    ชอบมากๆเลยค่ะ เพื่อนแนะนำให้อ่านๆรวดเดียวเลย ชอบแนวคิด อ่านเพลิน ขอบคุณนะคะ
    #3434
    0
  5. #3416 anothermonday (@duffice) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    ดีมากๆเลยค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย ชอบที้งดีเทล ปม ความตลกที่แทรกมาให้ขำบ้าง เห็นถึงความใส่ใจในการแต่งเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านนะคะ
    #3416
    0
  6. #3370 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:56
    อยากให้ทำเล่มจังเลยค่ะ อยากมีเก็บไว้ ชอบมากๆ แง่
    #3370
    0
  7. #3369 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ
    #3369
    0
  8. #3337 KawaiDeshouNE (@n-beauty-lovely) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:40
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆมีคุณภาพนะคะ เรารักนิยายเรื่องนี้มาก ไม่รู้จะอวยอะไรเลย อ่านจบแล้วอิ่มมาก การเริ่มเขียนนิยายตอนแรกให้ดีนั้นว่ายากแล้ว แต่การเขียนตอนจบให้ดีนั้นยากกว่า แต่คุณทำได้ ต่อไปนี้นามปากกาของคุณคงจะกลายเป็นนักเขียนในดวงใจเราไปอีกคน จะติดตามผลงานเรื่องอื่นๆต่อไปนะคะ;-;
    #3337
    0
  9. #3332 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:07

    ดีมากๆเลยค่ะ พล็อตเว่อร์วังแต่ดำเนินเรื่องดีมาก มีเหตุมีผลมีความมุ่งมั่นมีความพยายามมีความรักทั้งคู่รักเพื่อนพี่น้องญาติมิตร ส่วนที่เฌคิดว่าได้สิ่งดีๆมาเพราะทำบุญกู้ชาติอะไรที่ไหนมาอยากจะบอกว่ามันเปนเพราะความดีของเฌนะ ทั้งชาติที่แล้วก็เป็นคนที่ดีมากๆ

    ปล.อยากให้มีเรื่องอาเอ็มเหมือนกันนะคะ

    #3332
    0
  10. #3291 Ferricia (@jatura) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:29
    อ่านจบในเวลาสองวันค่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆ รับรู้ได้เลยค่ะว่าเฉลยบางอย่างมาตั้งแต่ต้นเรื่อง หลายๆอย่างก็สามารถปะติดปะต่อเรื่องได้โดยไม่เกินความสามารถเราเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ก็ยังคงน่าติดตามว่าจะเป็นยังไงต่อไป และทั้งๆที่รู้หรือเดาหลายๆอย่างไปได้แล้ว แต่ก็ยังมีอีกหลายช็อตมากๆที่ทำให้เรารู้สึกช็อก เขียนดีมากๆเลยค่ะ ประทับใจมากจริงๆ ขอบคุณที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆออกมานะคะ เป็นกำลังใจให้กับงานต่อๆไปค่ะ
    #3291
    0
  11. #3242 Madpinkie (@madpinkie) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:54
    โอ้ว....อ่านจบแล้วค่ะ วันเดียวจบเลย สนุก และถูกใจจริงไม่ ขอติดตามผลงานต่อไปนะคะ
    #3242
    0
  12. #3235 ปาปิก้า อร่อย (@minnie32102) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:29
    ขอบคุณมากค่ะ มีความสุขมากที่ได้อ่านเรื่องราวดีๆแบบนี้ งานของคุณมีสไตล์มาก รายละเอียดเล็กๆน้อยๆก็ทำให้ตัวละครมีความเป็นมนุษย์มากค่ะ รู้สึกเหมือนเค้ามีตัวตนจริงๆเลย เป็นเรื่องที่ให้แง่คิดดีๆกับชีวิตแล้วก็สร้างแรงบันดาลใจให้ด้วย ขอบคุณที่เขียนมาให้อ่านกันค่า💗💗
    #3235
    0
  13. #3233 Ne4w (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:21
    ฮือ ดีมากกกกก ขอบคุณนักเขียนที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ขึ้นมาค่ะ อ่านแล้วอิ่มมาก ขอบคุณค่ะ ;-;
    #3233
    0
  14. #3232 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:59
    ดีมากกกก ♡ อ่านแล้วอบอุ่นใจ เรื่องกระชับไม่ยืดเยื้อ ทุกตัวละครมีความมุ่งมั่น น่ารัก มีเหตุผล ชอบจังเลย ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องดีๆให้อ่าน
    #3232
    0
  15. #3227 ทาสชีสสสส~ (@snowhunter) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:57

    ขอบคุณมากๆค่ะ เราเพิ่งมาตามอ่านทีหลัง เนื้อเรื่องสมเหตุสมผลไม่เว่อวีงจนอิงความเปนจริงไม่ได้

    ให้มุมมองชีวิต น่ารักมากๆค่ะ เรายังอ่านที่เดียวรวด 2วันจบ ตาค้างไปเลย สนับสนุนให้เขียนเรื่องดีๆฟินๆแบบนี้ต่อไปนะคะ รักก

    สรุปแล้ว เอ็มคุ่กับพี่เอิร์ธสินะคะ น่ารักกก
    #3227
    0
  16. #3215 junjiearn (@Junjiearn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
    ขอบคุณมากๆสำหรับนิยายดีๆค่ะ เรื่องนี้คือครบรสมาก ชอบการพัฒนาของตัวเอง ตัวละครทุกตัวสามารถจับต้องได้ เนื้อหาความรู้ที่แทรกเข้ามานั้นดีมากค่ะ บางอย่างเราไม่เคยรู้มาอ่านเรื่องนี้แล้วเปิดโลกในหลายมุมมอง ขอบคุณนักเขียนค่ะ รอติดตามผลงานนะคะ ถ้ามีหนังสือก็จะรอเก็บค่ะ
    #3215
    0
  17. #3214 lalid (@lalid) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:18
    มันดี ดีมาก ดีจริงๆ ขอบคุณจริงๆ ที่เขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
    #3214
    0
  18. #3211 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:36

    เรื่องนี้ถือเป็นเดอะเบสในใจเราเลย สนุกจริงๆเรื่องความรู้ความสมจริงอัดแน่นอยู่ทุกตัวอักษร ตัวละครมีปมให้น่าติดตามมาก เราเจอกันช้าไป จริงๆนี่กดเฟบไว้นานแล้วเจอมาในทวิต พึ่งมามีโอกาศได้อ่าน ดีมากๆๆๆจริงๆค่ะ อยากให้ทุกคนได้อ่าน ลองเปิดใจอ่านนิยายวายดู แล้วคุณจะไม่มีวันหาทางออกได้:) ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆอีกครั้งนะคะ เป็นกำลังใจให้เรื่องต่อไปเลยค่ะ
    #3211
    0
  19. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43
    ทำไมเราเจอกันช้าไปอย่างนี้นะ เราชอบๆๆๆๆ มากๆๆๆๆ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มานะคะ เป็นเรื่องทั้งสนุกทั้งได้ข้อคิด ทั้งประทับใจ ขอบคุณจริงๆที่มีนิยายดีๆอย่างเรื่องนี้มาให้พวกเราได้อ่านกัน ขอบคุณมากๆๆนะคะ ขอบคุณจริงๆ หลงรักทุกตัวละครในนี้จริงๆ แม้กระทั่งป๊อกกี้ ที่เปิดตัวเป็นวายร้ายแต่แท้จริงเค้าคือคนที่เป็นเหยื่อของคนที่มีตรรกะและศีลธรรมที่ล้มเหลว ทุกสิ่งท่านไรท์ถ่ายทอดออกมาที่มันมากกว่านิยาย ขอบคุณจริงๆนะคะ
    #3209
    0
  20. #3208 blackunicorn2 (@Blackunicorn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:01
    เป็นนิยายที่มากกว่านิยายอ่านมาเป็นร้อยๆก็ไม่ได้มู้ดแบบนี้มาก่อน ชอบมากดีใจมากที่ตัดสินใจกดเข้ามาอ่านเพราะมันทัชใจมากจริงๆได้อะไรหลายๆอย่างเลยจากเรื่องนี้ อ่านเพลินมากอ่านยังไงก็ไม่พอสนุกจนไม่รู้ว่ามาถึงตอนจบซะแล้ว แอบเสียดายที่เรื่องราวมันจบลงแค่เท่านี้ ขอบคุณมากๆนะคะที่เขียนมันออกมา มีความสุขกับเรื่องนี้ม้ากมาก รักตัวละครของเรื่องนี้มากเหมือนได้ร่วมเดินทางไปกับพวกเขา ประทับใจมากๆเลยค่ะ
    #3208
    0
  21. #3206 BTTCN (@be-toey_bie) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:00
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆค่ะ สนุกมาก ข้อคิดดีมากๆๆๆ ประทับใจมากเลย จะรอผลงานดีๆอีกนะคะ
    #3206
    0
  22. #3197 Nid-noy1205 (@Nid-noy1205) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 19:38

    จบแล้ว​ ขอบคุณคะที่แต่งนิยายดีๆให้อ่าน​ สนุกมากเลยคะ

    #3197
    0
  23. #3196 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 14:51

    เป็นนิยายอ่านไปแล้วได้ความรู้เรื่องเทคฮอนโมนเหมือนได้เทคเอง เหมือนอ่านหนังสือธรรมะ อ่านหนังสือวิชาการดีๆในแบบภาษามนุษย์อ่านแล้วเข้าใจง่าย ยิ่งอ่านยิ่งสนุกยิ่งอ่านยิ่งพีค ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา ขอบคุณที่มอบความสุขความสนุกให้ขอบคุณทุกตัวอักษรที่ไรท์เขียนออกมา ขอบคุณมากนะคะ
    #3196
    0
  24. #3141 Noomy20566 (@Noomy20566) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:47
    ดีมากๆเลยค่ะอยากขอบคุณมากๆ
    #3141
    0
  25. #3140 Hedfang2122 (@036472147) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:38

    ยอมรับเป็นนิยายที่อ่านวันเดียวรวดเดียวคือ ไรท์เป็นคนที่แต่งนิยายดีมากคือชอบ ติดตามผลงานแน่ๆ การวางพร็อต เนื้อเรื่อง ตัวละครไม่หลุดไม่ออกทะเลตรงทุกประเด็น เป็นคนที่แต่งนิยายได้เนิบๆแต่อารมคือทำให้เราร่วมและรู้สึกถึงตัวละครนั้นได้ทำให้เราอินเข้าถึงนิยาย ภาษาการบรรยาคือใช่สุดๆ อยากบอกว่าชอบนิยายเรื่องนี้มาก สู้ๆเป็นกำลังใจในเรื่องต่อๆไป ไรท์แต่งนิยายได้สุดยอดมาก!
    #3140
    0