Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 217,397 Views

  • 3,963 Comments

  • 8,791 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,323

    Overall
    217,397

ตอนที่ 59 : รักนิรันดร์ [จบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2702 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

(R)


เมื่อนึกไม่ออกว่าอยากได้อะไรเขาจึงไม่ได้ติดต่อหยังหยังสักที จนเจ้าตัวโทรมาหาเขาเอง
"เฌครับ ยังหาคนทรงไม่ได้เหรอครับ"
"ใช่ครับ"
"งั้นพี่หาเองดีกว่า พี่ใจร้อนแล้ว"
เย้ยย ได้ที่ไหนเล่า
"อ่า จริง ๆ เพื่อนแนะนำมาบ้างแต่ผมยังไม่เคยไปเทสต์น่ะครับ"
"อ๋อ เอา ๆ งั้นพี่รอก็ได้"



เขาเลยลองถามพวกในวงการ  ปรากฎว่ายากพอ ๆ กับหาสิ่งที่จะร้องขอจากหยังหยังเสียอีก

"เอาแบบคนทรง แต่ไม่ค่อยแม่น  แต่ต้องไม่โจร ไม่ใช่มิจฉาชีพ"
พี่เมคอัพทวนแล้วงง ๆ
"ไม่แม่นใครจะไปให้ทรงเล่าน้องเฌ แล้วถ้ามิจฉาชีพเราจะดูออกเหรอ"
"งั้นเอาแบบ ดูว่าไม่เอาเราไปฆ่าไปปล้ำก็ได้"   
"โวะ ก็ทุกคนน่ะแหละ"
"งั้นเอางี้ เอ็กซ์ตร้าคนไหนเคยเล่นเป็นคนทรงบ้าง "
โอเคได้มาหนึ่งชื่อพร้อมเบอร์  เขาโทรติดต่อและคุยรายละเอียด ทางนั้นรับงาน
เขาไปหาเช่าหอพักรายวันและอุปกรณ์สื่อสารแล้วก็นัดหยังหยัง



"ที่นี่แหละครับ เพื่อนผมนัดพี่คนทรงไว้แล้ว" 
เขาโทรคุยกับหยังหยังหลังส่งโลเคชั่นให้
"เฌไปกับพี่ไหม"
"ไม่ดีกว่าครับ ผมให้หยังหยังคุยเป็นส่วนตัวตามสบายดีกว่า โชคดีครับหยังหยัง ขอให้เคลียร์ได้จริง ๆ"
เขาเข้าไปเปิดเครื่องมือสื่อสารรออยู่ในห้องนอนชั้นใน  เทสต์หูฟังกับไมค์ว่าใช้ได้แน่
เจ๊แวน ผู้แสดงเป็นคนทรงนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกใส่ชุดขาว วางพระไว้หลังตู้หน้าทีวี

หยังหยังก้าวเข้าไปในห้องพักนั้น หน้าตาห้องก็เหมือนหอพักธรรมดา ๆ
มีผู้ชายออกสาวคนหนึ่งใส่ชุดขาวรออยู่
"สวัสดีครับ ผมที่นัดไว้"
"อ๋อคุณหยังหยัง เชิญครับ ผมแวนนะครับ"
"ครับ ผมต้องให้ข้อมูลอะไรคุณแวนก่อนไหมครับ"
"ไม่ต้องครับ แค่บอกชื่อจริง วันเดือนปีเกิด คนที่คุณอยากคุยด้วยก็พอ"
"ครับ ผมอยากคุยกับคุณศิรศิส พีระประภัสสร์ เกิด 17 กรกฎาคม 2522"
แวนพนมมือทำท่ากราบพระแบบประณมใส่ศีรษะ 3 หน สวดนโมตัสสะ
ขอเชิญดวงวิญญานศิรศิส 3 ครั้ง จากนั้นก็หลับตานิ่งไปสักพัก


แวนลืมตาขึ้นมามองหยังหยังแล้วยิ้มหวาน

"หวัดดีหยังหยัง เค้าเอง ไม่เจอกันนานนะเตง"
"..."
[ นี่แอ๊วเกินไป เอาแบบผู้ชายพูด อย่าลืมเรียกตัวเองว่าพี่]
" อ่ะ.. ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นไงวะ ตกใจล่ะสิพี่แกล้งเอ็งเล่นน่ะ เฮ้ย"
"..."
[ แมนเกิน เอาแบบธรรมดาผู้ชายเรียบร้อย จำที่ซ้อมไม่ได้หรือไง]
"อ่ะ..เหอเหอ ขอโทษพี่ไม่ได้พูดกับมนุษย์นานเลยแปลก ๆหน่อย"
หยังหยังกระพริบตาปริบ ๆ คุณซีซี่คงกำลังปรับตัว 
ตอนเป็นวิญญานคงไม่ค่อยได้พูด เลยพูดไม่คล่อง

"ครับ คุณหรือเปล่าครับ"
[ใช่ นี่ซีซี่]
"ใช่ พี่คือซีซี่ไง"
หยังหยังตาโพลง รู้ชื่อเล่นท้้งที่เขาไม่ได้บอกอาจจะทรงได้จริง ๆนะ

"คุณสบายดีไหมครับ"
[ก็ดี หยังหยังล่ะ ไปเยี่ยมป๊อกมั่งไหม ]
" สบายดี หยังหยังก็คงสบายดี ได้ไปเยี่ยมป๊อกบ้างไหมล่ะ"
หยังหยังตาเหลือกลาน ของจริง นี่ของจริงแล้ว

"คุณรู้เรื่องป๊อกได้ไงครับ"
[ พี่เป็นผี]
"ก็พี่เป็นผีนี่หยังหยัง"

"คุณครับ หยังคิดถึงคุณมาก ๆ คุณตายไปลำบากไหมครับ หยังเป็นห่วงคุณ"
[ ไม่ลำบาก ได้กินบูตะคาคุนิ ขนมจีนน้ำเงี้ยวด้วย มีคนตักบาตรให้]
" ไม่ลำบาก ได้กิน..เอ่อ..ปูไต่.."
[ บู ตะ คา คุ นิ]
"..บูตะคาคุนิกับน้ำเงี้ยว ใครใส่บาตรให้ไม่รู้"
โอ้! คุณจริง ๆ ทรงได้จริง ๆ  หยังหยังขนลุกซู่ เชื่อแล้ว

"นี่อยากถามอะไรก็รีบถามได้แล้ว" เจ๊แวนเผลอตัว
"อะไรนะครับคุณ" หยังหยังงง
"เปล่า ๆ ถามได้เลยพี่รออยู่" เจ๊แวนแก้เกี้ยวไป

[ ขอบใจเขา ที่ดูแลเป็นเพื่อนไปคีโม ]
"หยังหยัง พี่ขอบใจมากนะ ที่เมื่อก่อนเคยเป็นเพื่อนพี่ไปทำคีโม"
"หยังเต็มใจครับ สำหรับคุณของหยัง"

[ ขอบใจเขา ที่ให้กุหลาบขาว ทุกวันที่ 10 มีนา]
"หยังหยัง พี่ขอบใจมากนะ สำหรับกุหลาบขาวที่เอามาให้ ในวันที่ 10 มีนา"
"คุณ! คุณครับ  คุณของหยัง"
หยังหยังร้องไห้โฮ และรำพันความรักอยู่สักครู่  เขาเชื่อหมดหัวใจแล้วว่าเป็นของจริง
เขามองคนทรงน้ำตาคลอ

"คุณครับ หยังเคยบอกว่าหยังจะดีขึ้นตอนนี้หยังดีขึ้นแล้วนะครับ"
[ให้เขาบอกมาว่าดีขึ้นยังไง ]
"อธิบายให้พี่ฟังหน่อย ว่าหยังหยังดีขี้นแบบไหน"

"หยังมีหน้าที่การงานที่ดีมั่นคง หยังมีรายได้เงินเดือนดี "
[แค่นี้เหรอ ]
"มีแค่นี้เหรอ"

"แล้วก็ หยังซื้อรถขับแล้วครับ"
[ รับรู้แล้ว มาหาอยากได้อะไร]
"พี่รับรู้แล้วหยังหยัง แล้วที่หยังหยังมานี่ ต้องการอะไรเหรอ"

"หยังอยากถามว่า จะให้หยังทำอะไรได้บ้าง เพื่อทดแทนความดี และ ขอโทษที่หยังทำไม่ดีกับคุณ"
[ที่ดูแลพี่ตอนป่วยก็พอแล้ว  ]
"ที่หยังหยังเคยดูแลตอนที่พี่ป่วย ก็พอแล้วล่ะ"

"หยังว่ามันน้อยไปไม่สาสมเลย"
[ งั้นสัญญาสามข้อ ให้ทำดีกับตัวเอง กับพ่อแม่ กับสังคม]
"งั้นหยังหยังให้สัญญากับพี่นะ  ขอให้ทำดีกับตัวเอง ทำกับพ่อแม่ แล้วก็กับสังคม"

[ ดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ มีศีลธรรม  ]
"ทำดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ ต้องเป็นคนมีศีลธรรม"

[ ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่]
"ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่"

[ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น ]
"ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น "

[สุดท้าย  ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์  ]
"ข้อสุดท้าย  ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์"

[ ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน]
"ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน"
"ครับคุณ คุณจริง ๆ  นี่แหละคุณซีซี่ของหยัง"

[ ขอบใจเขา ที่เมื่อก่อนเขากลับบ้านมารีบอาบน้ำ ระวังเชื้อโรคให้พี่]
"หยังหยัง พี่ยังต้องขอบใจเรามากๆนะ ที่เวลาหยังหยังกลับบ้าน ต้องรีบอาบน้ำให้สะอาดเพราะห่วงพี่จะติดเชื้อ"
"คุณ!...คุณรู้เหรอครับ คุณรู้ว่าหยังทำเพื่อคุณด้วยเหรอครับ"
“รู้สิ พี่รู้ทั้งหมด” แวนช่วยตอบ

หยังหยังน้ำตาคลอ ไม่เคยรู้เลยว่า ซีซี่รู้ความตั้งใจเจตนาดีของเขา 
มันทำให้เขาตื้นตัน ความดีของหยังที่ทำให้คุณเห็นมาตลอดใช่ไหมครับ
หยังหยังไม่เสียใจแล้ว เพราะที่หยังทำไปให้ คุณรู้ทุกอย่าง

[ ยมบาลตาม ไปละ โชคดี]
"โอยย ยมบาลมาตามพี่แล้วหยังหยัง  พี่ต้องขอไปก่อนแล้ว  โชคดีนะ.. คร่อก"
"คุณครับ! คุณ ! ฮืออออ  ฮือออ โชคดีนะครับคุณ"
แวนผงะหงายหลังพิงพนักโซฟาแน่นิ่ง หยังหยังโผเข้ากอดไว้แน่น
ขณะที่แวนอมยิ้ม แอบแซ่บกับกล้ามและความหล่อของหยังหยัง

"อูยยย  นี่คนตายเขาไปแล้วเหรอ "
แวนลืมตาอย่างงงงัน หยังหยังน้ำตาปริ่มพยักหน้ายิ้ม ๆ
เฌถอดอุปกรณ์นั่งรอจนแวนเข้ามาเคาะเรียก 
เขาไม่เรียกร้องอะไรให้เป็นพันธะเป็นภาระของหยังหยังหรอก
ก็ได้แค่อบรมสั่งสอนไปตามประสาเขา ถือเป็นกุศโลบายแล้วกัน
โชคดีนะหยังหยัง จงเป็นอิสระจากความรักของพี่เถอะนะ ลาก่อน



เฌกับเอ็มหาเวลาพักจากงานรัดตัวกลับเมืองกาญจน์เพื่อทำบุญหาพ่อแม่เฌ 24 เมษา
เกสท์เฮ้าส์นั้นขายดี แม้เฌจะวางโพสิชั่นเป็นที่พักของชาวจักรยานเป็นหลัก
สองคนโปรโมทออกสื่อบ่อย ๆ ทำให้ออกจะดัง 
คนมาเซลฟี่เช็คอินกับเกสท์เฮ้าส์และร้านกาแฟ
ย่าน้อยพอแผลดีก็ออกบ้านไปตลาด ไม่ค่อยอยู่ดูเกสท์เฮ้าส์ แต่เฌตามใจ ยังไงก็มีคนดูย่า
สามคนย่าอาหลานถวายเพลสังฆทานและไหว้อัฐิพ่อแม่เช 

"ตามย่ามาตรงนี้หน่อยนะลูก"
ย่าน้อยเดินพาเฌกับเอ็มเข้าไปในโบสถ์ กราบพระประธาน
ย่าน้อยหันมากอดหอมเฌกับเอ็ม  แล้วย่าน้อยก็พูดว่า
"เฌเอ๊ย ขอบใจมาก ๆที่รักดูแลย่ามาตลอด ย่าซึ้งน้ำใจและรักเฌมากเช่นกัน ย่าถึงได้ตัดสินใจในวันนี้"
เฌกับเอ็มนั่งงง ๆ
"ไม่คิดถึงบ้านบ้างเหรอลูก เฌกลับไปหาญาติมิตรที่แท้จริงบ้างเถอะลูก เฌเสียสละให้ย่ากับเอ็มมามากแล้ว "
"ย่าพูดอะไรครับ" 
เฌเริ่มเหงื่อตก  เอ็มหน้าหรา
"อยู่หน้าพระ ย่าไม่โกหก เฌก็อย่าโกหก เราพูดความจริงกันเถอะลูก  ย่ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่เฌ แต่วิญญานเจ้าพลัดหลงมา เข้าร่างเฌ รู้มานานแล้วลูก"
เฌเบิ่งตาโพลง อ้าปากค้าง ส่วนเอ็มหน้าเหวอ หันหน้าหันหลังมองย่าน้อยกับเฌ
"ย่า...ย่ารู้... ย่ารู้ได้ยังไง"


ย่าน้อยเปิดกระเป๋าสะพายหยิบสมุดออกมาเล่มหนึ่ง

"ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิได้โปรดคุ้มครองแนะแนวทางลูกด้วย  ลูกพลัดพรากจากภพชาติเดิมบัดนี้ลูกอับจนหนทาง จึงตั้งใจมาเสี่ยงทาย ขอให้ชี้แนะ แนะนำลูกไปในทางสุขทางเจริญไม่ก้าวลงทางอบายด้วยเถิด"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานเด็กชายเช มองละแม ผู้เป็นเจ้าของร่างนั้น ได้ไปสู่สุคติแล้วใช่หรือไม่"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานของลูก นายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะมีโอกาสออกจากร่างนี้ ใช่หรือไม่"

"ลูกอยากถามว่า  วิญญานของลูกนายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไปใช่หรือไม่"

"ลูกขอให้ช่วยเลือกว่า  เมื่อลูกต้องอยู่ในร่างเชถาวรแล้ว  ลูกจะใช้เริ่มชีวิตใหม่กับเช หรือ จะใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ หากให้เป็นเช ขอให้ออกคว่ำหน้าหมด  หากให้เป็นซีซี่ ขอให้ออกหน้าหงายหมด"

"ลูกขอถามอีกครั้งว่า ลูกจะเลือกใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่  เป็นทางเลือกที่เจริญไม่ไปอบายใช่หรือไม่"


สมุดบันทึกและจดคำถาม เขาใส่มันในลิ้นชักในห้อง 
ย่าเจอมัน


เขาน้ำตาไหลพรากก้มกราบย่าแทบเท้า 
"เฌ เฌไม่ใช่เช ที่หมออ็อมสงสัยเฌตั้งแต่แรกว่าไม่ใช่เชเด็ก 14 ก็จริงน่ะสิ"
เอ็มร้องเสียงดังอย่างตกใจ
เฌพยักหน้า เขารับสารภาพและเล่าทุกอย่างให้ย่ากับเอ็มฟังหมดเปลือก
พอเล่าจบ เอ็มก็โผเข้ากอดเฌน้ำตาไหล
"เอ็มรักเฌ ไม่ว่าเฌเป็นใครเอ็มก็รักเฌนะ"
เขากอดเอ็มและย่าไว้ สะอื้นฮัก
"ย่าบอกเฌทำไมครับว่าย่ารู้แล้ว"

"เพราะย่ารักเฌ แล้วย่าเวทนาสงสารหัวอกเฌและคนที่รักเฌ  เฌเอ๊ย กลับไปให้เขาได้มีโอกาสบอกรักเราบ้าง อย่าเอาเปรียบแอบรักเขาได้อยู่คนเดียว  เฌไม่จำเป็นต้องเป็นเฌอย่างเดียว เฌเป็นอะไรก็เป็นแบบนั้น กายเป็นเฌใจเป็นซีซี่ก็ให้มันเป็นไป  ดูเอ็มสิลูก  ชื่อเป็นลูกย่าแต่เอ็มก็เป็นหลานดิษฐ์นิดได้พร้อมกัน  ไม่ต้องเลือกหรอกลูก เชื่อย่า"

ใช่ไหมครับย่า 
เป็นอะไรก็เป็นแบบนั้น อย่าโกหกปิดบัง อย่าหลอกตัวเองเลย



หมออ็อมและพี่แปง เชิญเฌกับเอ็มกินข้าวกึ่งปาร์ตี้เล็ก ๆ ในโอกาสที่เขากับแปงย้ายมาอยู่ด้วยกัน
พวกเขายังไม่พูดคำว่าแต่งงาน แต่ชัดเจนว่าสองคนใช้ชีวิตร่วมกันนับแต่นี้
อาจจะเพราะส่วนหนึ่งต้องการถนอมความรู้สึกของกี้ซึ่งยังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช
และอีกอย่างคำว่าแต่งงานไม่ได้เป็นเรื่องสำคัญเลย 
ก่อนหน้านี้แปงเล่าเรื่องความหลังของรักสี่เส้าให้เฌฟัง ในฐานะที่ผูกพันกันซับซ้อนจนเป็นมิตรกันไปแล้ว

ตอนที่เฌและเอ็มก้าวเข้ามาในบ้านหมออ็อมที่กรุงเทพ
พวกเขาก็ต้องร้องหูว์กันใหญ่ เพราะความรวยของบ้านหมอ
แต่แล้วเอ็มก็อ้าปากค้าง หน้าแดง บิดตัวเอียงอายจนเฌงง
แล้วก็เข้าใจได้ เมื่อหันไปเห็นชายหนุ่มสองคนยืนยิ้มให้ที่เบื้องหน้า
ก็เอิร์ธเป็นหลานอา พ่อเอิร์ธเป็นลูกพี่ลูกน้องของหมออ็อม
"พี่เอิร์ธธธธ " เสียงอาร์ของคุณอานี่น่าหมั่นไส้มาก
"พี่นริศ" เขายิ้มทักแก้มบุ๋ม

โฉมใหม่ และราศีดาราผุดผาด ออร่าขับให้เฌกับเอ็มเจิดจ้าเปล่งประกาย
เอิร์ธและนริศมองทั้งสองอย่างอึ้ง ๆ  
จากกะเทยหัวโปกสู่หนุ่มน้อยนายแบบสวยเจิดกระแทกตา
"สวัสดี เฌ เอ็ม"
สองหนุ่มป๊อบของโรงเรียนมัธยม ที่เป็นเซเล็บมหาลัยด้วยความหล่อและฐานะดีทักพวกเขา
ต่างทักทายกันอย่างผู้ใหญ่ขึ้น เฌรีบฝากคุณอาไว้ในอ้อมใจ
"พี่เอิร์ธครับ พี่นริศครับ เปิดเทอมหน้า เอ็มเป็นเฟรชชี่นิเทศ ม.aaaนะครับ ฝากดูแลด้วย"
คุณอาเริ่มปากเป็ด งุ้ยยย แรดจริง ๆ

นริศมองอดีตกะเทยควาย อดีตติ่ง อดีตทาสรักของเขาอย่างทึ่ง
แต่แล้วก็ต้องอึ้ง ๆ เมื่อผู้ชายสูงกล้ามเพรียว เท่ เดินมาซ้อนหลังโอบเอวเฌและจูบแก้มฟอด
"มาแล้วเหรอครับ มอธ ไปทักพี่แปงกันป่ะ" 
เฌยิ้มให้สุดที่รัก 
"ขอตัวนะครับพี่ ๆ ป่ะเอ็ม"

ทักทายกับคู่รักเจ้าของงาน ต่างแยกย้ายกันไปคุยกับคนรู้จัก
เฌนั่งริมงานมองภาพความสุขอย่างรู้สึกดี  
ใครคนหนึ่งทรุดนั่งลงข้าง ๆ เฌหันไปมอง
หมออ็อมนั่นเอง
"ยินดีด้วยนะครับหมอ "
"ขอบคุณเฌมาวีมาก  แล้วก็ขอบคุณอีกสำหรับหลายอย่าง"
"โธ่ ผมสิป่านนี้ยังทดแทนบุญคุณหมอไม่หมดเลย"
"บอกแล้วไง  ผมช่วยเพราะรักในความมุ่งมั่นสู่ฝันของวัยรุ่น"
"อ้าว ไม่ใช่เพราะพี่แปง..."
"ก็ด้วย  แต่ผมเห็นพวกคุณแล้วนึกถึงเขาสามคนที่อยากมีฝันด้วยกันเปิดโรงเรียนติวศิลปะ  แต่ฝันของฟามไปไม่ถึง  แปงก็หมดฝัน กี้ไม่ได้เรียนในสาขาที่ชอบ  ผมเองสนับสนุนพวกเขาไม่ไหว เห็นคุณแล้วผมอยากให้มันเป็นจริงให้ได้"
นายแพทย์อริยะนิ่งไปนิดหนึ่ง


"คุณทำได้ยังไงนะเฌมาวี ผมทึ่งคุณมาก  คุณมีพลังแห่งความฝัน ความมุ่งมั่น ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง  ทั้งที่คุณไม่ใช่เด็ก 14 "


เฌตาค้าง กลืนน้ำลายเอื๊อก

"หมอ..."
หมออ็อมยกมือห้าม
"ไม่ต้องเล่าหรอกครับ ผมไม่ได้มาบังคับเอาความจริง แค่อยากให้รู้ว่าผมทราบว่าในร่างกายนี้มีจิตวิญญานผู้ใหญ่อยู่คนหนึ่ง และผมทึ่งเค้ามาก ๆ "
หมออ็อมหันมายิ้ม
"มีชีวิตก็ใช้ชีวิต เต็มที่กับมัน เท่านั้นเอง ใช่ไหมครับเฌมาวี"
แล้วนายแพทย์อริยะก็ลุกเดินจากไป
เฌมาวีนั่งยิ้ม หายใจเข้าปอดสุดแรง และมองฟ้าอย่างสดชื่น

ชีวิตดารานายแบบของเฌเอ็มรุ่งโรจน์เจิดจ้า คุณก้อเริ่มแพลนให้เรียนร้องเพลงเพิ่ม
งานรัดตัว หากเอ็มก็ยังไปเรียนปีหนึ่งมหาวิทยาลัยได้
และมีพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์คนดังมาตามดูแลน้องคนดังเป็นพิเศษหนึ่งคน ตั้งแต่วันแรก



วันนี้ 17 กรกฎา 2561  วันเกิดซีซี่
เฌ วางแผนมันไว้แล้ว 
กีกี้กับดาวที่เทียวส่งขนมอร่อยให้กิน พูดทาบทามว่ามาเป็นลูกบุญธรรมพวกเขาไหม
เฌรับปากตกลงไปแล้ว แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเงิน เขามีเงินที่หาได้เองเยอะแล้ว
แต่เพราะความรัก รักต่อญาติมิตร
วันนี้กีกี้เป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงเพื่อฉลองลูกชายคนใหม่ 
เชิญทุกคนค้างด้วย เพราะบ้านว่างห้องเยอะเป็นสิบ ๆห้อง
กีกี้เลือกวันนี้เพราะเขาอยากให้มันสื่อถึงใจซีซี่ ว่าพวกเขายังรักและคิดถึงเสมอ
มีแขกสนิท ๆไม่กี่คน ยิ่ง ยอด กีกี้ ดาว เอ็ม มอธ เฌ

อิ่มข้าวแล้วพากันมานั่งที่โซฟาพูดคุย และดื่มหลังกินข้าว
เฌมาวีมือเย็นเจี๊ยบ ตัวสั่นน้อย ๆ  
ถ้าเขาพูดออกไป ใครจะเชื่อไหม เรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้
เอ็มเป็นคนเดียวที่รู้เจตนาของเฌมาวี  เขาจับมือให้กำลังใจและยิ้มให้

"ทุกคนครับ "
ทุกคนหันมามองเฌมาวีซึ่งยืนขึ้น บิดมือเย็นเฉียบนั้นไปมาเล็กน้อย

"ผมขอกล่าวอะไรสักเล็กน้อยเพื่อขอบคุณทุกคน ที่รักและเอ็นดูผมมาตลอด"

"ผมมีความจริงบางอย่าง อยากบอกทุกคนในที่นี้"

"ทุกคนคือคนที่ผมรัก ทุกคนคือครอบครัว ไม่ว่าจะในชาติภพไหนก็เป็นที่รักของผมเสมอ"

"ผมไม่อยากปิดบังอะไรทุกคนอีกต่อไปแล้ว"

"ผมไม่ใช่เฌมาวี มองละแม ในร่างนี้ไม่มีวิญญานของเด็กชายเช มองละแมมาหลายปีแล้ว"

"ในนี้มีวิญญานของคนคนหนึ่ง "

"คน ๆนั้น ทุกคนรู้จักดี"

เขาหยิบกล่องพลาสติก กล่องแห่งความลับมาวางที่กลางโต๊ะ

"คน ๆนั้นคือ..."



"ซีซี่! "
"ขอบคุณครับ ซีซี่!"


เฌมาวียืนนิ่ง
อ้าปากค้าง เขายังไม่ทันได้พูดออกมาเลย
ผู้ชายสูงรูปงามกล้ามสวย พรวดขึ้นยืนโอบรัดเขาไว้ในอ้อมแขนแน่น
น้ำตาไหลพรากอาบแก้มคนคนนั้น 
ผู้ชายคนนั้นคนที่บอกรักเขา 
มอธเรียกชื่อเขา  เรียกชื่อซีซี่ ออกมา


น้ำตาคลอแล้วหยาดออกมารดแก้มตึงเยาว์วัย เฌมาวีพูดเสียงเบาหวิว
"คุณรู้...มอธ .. คุณรู้"
ยิ่งยอดดาว ร้อง ฮ้า! 
กีกี้กับเอ็มนั่งน้ำตาคลอ

กีกี้เข้ามาโอบเขาไว้บ้าง แล้วหันไปบอกคนที่เหลือ
"วิญญาณของซีซี่กลับมา และอยู่ในร่างของเฌมาวี"
เฌหันไปมองกีกี้อย่างเอ๋อ
"กีกี้รู้แล้ว มอธบอก"
น้องชายเขาหอมหัวพี่ชายอย่างรักและคิดถึง
"ที่กีกี้รับเป็นลูกบุญธรรม ก็เพราะ..."
"ใช่ เพราะกีกี้รู้ว่าเฌคือซีซี่"
กีกี้หยิบกล่องความลับนั้นมาดู ลูบคลำแล้วยิ้มบางให้ความทรงจำวัยเด็ก
"กล่องแห่งความลับนี่ ซีซี่คงเอามายืนยันสินะ ตอนที่ไปถ่ายทำคลิปอยู่ที่บ้านหัวหินก็คงไปขุดมาล่ะสิ กีกี้ลืมไปเลย"

คนที่เหลือยังเอ๋อ  ยิ่งแทบนั่งไม่ติด
"เล่าออกมาเดี๋ยวนี้ นี่มันเรื่องอะไร  ความจริงคืออะไร"
กีกี้มองมอธ และมอธมองเฌมาวี
เฌมาวียิ้มแล้วทรุดนั่งมีมอธและกีกี้ขนาบข้างกาย
เขาเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้ทุกคนฟัง
เป็นความจริงที่เหลือเชื่อ แปลก พิสดาร จนไม่น่าเกิดขึ้นได้
แต่ยังไม่แปลกพอ มอธสะกิด
"พูดเรื่องคุณคือเฌมาวีด้วย" 
เขาเงอะงะ งงที่มอธรู้ แต่ก็เล่าจนหมด

หลังจากนั้นคือการกอด และกอด 
ความรักของญาติมิตรอบอวลไปหมด 
ของหายกลับได้คืน
ลูกแกะหลงทางได้กลับบ้าน
น้ำตามากมาย แต่เป็นน้ำตาที่น่าชื่นชมยินดี
"ซีซี่ของยิ่ง" 
ยิ่งกอดเขาแน่น สะอื้นน้อยๆ
ขณะที่ยอดลูบศีรษะเขา และดาวตบบ่า โอบบ่าให้กำลังใจ

ยอดประคองสองมือกับแก้มเฌมาวี แล้วพูดประโยคที่ไม่มีใครเข้าใจนอกจากเขา
"ซีซี่เคยถามว่า ทำไมเราไม่พูดคำนั้น เราอยากบอกว่าเรากล้าพูดแล้วแต่มันสาย เราก้าวพลาดไปแล้วและซีซี่ก็จากไป แต่เมื่อซีซี่กลับมาชาตินี้เราอยากพูดแต่มันก็สายไปอีกเช่นกัน  อย่างไรก็ตามการกลับมาในชาตินี้ของซีซี่ทำให้เรารู้ว่า ชาติหน้าเรายังมีโอกาส แล้วยอดจะไม่พลาดอีกแล้วครับ  เพื่อนรักของยอด"

แข่งกับมอธให้ได้แล้วกัน
เฌมาวียิ้ม แต่เขาไม่ได้พูดอะไร



ในธรรมชาติอันฉ่ำชื่นเย็นของค่ำคืนนั้น เสียงลมพัดใบไม้ดังซู่แว่วยินอยู่บางเบา
มอธกอดเฌมาวีอยู่ใต้แสงดาว 
"ขอบคุณนะครับเฌมาวี ที่เปิดใจ ยอมเปิดเผยให้พวกเรารู้"
"ถ้าผมไม่พูดล่ะ ทั้งชาติผมไม่พูดออกมา"
"ผมก็ไม่มีวันปริปาก  ผมรักคุณเกินกว่าจะบังคับคุณ ผมขอแค่ได้รักก็พอแล้ว"
"มอธรู้หมดแล้ว  ความลับของผม งั้นเล่ามาเดี๋ยวนี้มอธรู้อะไร รู้ได้ยังไง"

มอธเล่าให้เขาฟัง ตั้งแต่ที่เขาทึ่งกับเกย์รุ่นใหญ่เย่อหยิ่งที่ไม่เคยเห็นหน้า จนพัฒนาเป็นแอบรัก
แล้วมาพบความจริงจากแหวนที่เขาจำได้ แล้วจับได้ว่าเฌมาวีปลอมเป็นลาเฌ
แล้วรู้ว่าเขาคือซีซี่
"ผมรักคุณมาตลอด ผมตายไปหนนึงแล้วที่คุณจากผมไป แล้วผมเพิ่งฟื้นคืนชีพเมื่อตอนที่คุณกลับมาจากความตาย"
"มอธ..."
เฌมาวีสะอึกอึ้ง เขาทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้โชคดีขนาดนี้

"มีความลับอีกอย่าง คุณดูมือถือผมเอาเองแล้วกันว่ามันคืออะไร"
มอธคลิก ๆปัดหน้าจอมือถือ แล้วส่งให้เขาดู
แล้วกลับมากอดเขาไว้ในอ้อมแขน
มันเป็นหน้าแอพ เฟซบุ๊คแมสเซนเจอร์
ไม่เห็นชื่อแอ็คเคานท์ แต่โปรไฟล์คุ้น ๆเป็นรูปดอกปีป


10 มีนาคม 2559
 [รูปดอกปีป]
             : หนึ่งปีแล้วครับ ซีซี่ นานเหมือนสิบปีเลย
             ขอพูดอีกครั้งครับ
             ผมรักคุณ  
             ผมรักซีซี่

             ตักบาตรแล้วมาส่งข้อความถึงคุณครับ
             คิดถึงครับ  พยายามเลิกรักแล้วเลิกไม่ได้
             ขอสารภาพผิดย้อนหลัง
             ผมแอบจูบซีซี่ตอนที่ซีซี่ไม่รู้สึกตัว
             สะอาดครับ ไม่ก่อเชื้อแน่นอน
             สารภาพผิด แต่ไม่ขอโทษครับ

             ผมดีใจที่ชีวิตนี้ได้จูบคุณ


Sisaris!
มอธคือ Sisaris

เขาตะลึงจ้องจอ แล้วหันไปมองหน้าคมนั้น
ดวงตาที่ส่งความรักนั้นมองเขาคนเดียวมาตลอด
ทาสรักที่ทำให้เขาอยากมีรักแท้
แรงบันดาลใจถึงรักชั่วนิรันดร์ของเขายืนอยู่ข้างหน้า
เขามีตัวตนจริง และคือคนคนเดียวกันกับผู้ชายที่เฌมาวีรักที่สุด

เฌมาวี นายกู้ชาติมาเหรอ
แต้มบุญนายน่ะ เก็บไว้ใช้ชาติหน้าบ้างได้ไหม
มันดีงามเกินไปแล้ว
ชีวิตดีเกินไปแล้ว

เขาโผกอดคนรักไว้แน่น กอด ฟัด หอม จูบ
เขาสะอื้นน้อย ๆในวงแขน ในอ้อมกอดของผู้ชายที่มอบรักแท้
ผู้ชายที่นับแต่นี้ เขาจะให้รักแท้คืนกลับไป
"มอธครับ รู้ไหมว่า  Sisaris ทำให้ผมเกิดอยากมีรักแท้ รักยั่งยืนยาวนานกับเขาบ้าง คุณทำให้ผมรักคุณจะเป็นบ้าแล้ว จะทำให้ผมรักไปถึงไหน ผมรักคุณจนหัวใจจะระเบิดออกมาแล้วครับมอธ"
มอธจูบตอบเขา
"บอกเฌซ้ำ ๆ นะครับ ผมรักเฌ ในชาติที่แล้ว ในชาตินี้ ในชาติหน้า  ผมรักคุณ รักแล้วรักเล่า รักแล้วรักอีก ไม่ว่าจะอีกกี่ชาติ ผมก็จะรัก รักคุณทุกชาติครับ เฌมาวี"


กี่คำรักพูด
กี่กอดกี่จูบ
ก็ยังไม่สาสมรักที่ล้นหัวใจ

ขอรักแบบนี้ อยู่อย่างนี้ 
รักไปชั่วนิรันดร์






END

__________________

ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านและคอมเมนท์ทุกเมนท์
นิยายและหนัง เมื่อเสนอจบแล้วเป็นของผู้อ่าน
ผู้เขียนเพียงลำเลียงความคิดออกมาเท่านั้น
ความผิดพลาดใดหากมี ขออภัยไว้ ณ ที่นี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.702K ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #3961 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 01:33
    อ่านวนซ้ำกี่รอบก็ดีงามจะมีเล่ม มีตอนพิเศษไหมคะ
    #3961
    1
    • #3961-1 eliche (@eliche) (จากตอนที่ 59)
      25 พฤษภาคม 2562 / 09:56
      Thanks. You're my die-hard fan--one of those who came to talk to me at the early launched phase.
      #3961-1
  2. #3960 Kamobee (@BeeSangprow) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 21:56

    เป็นอีกเรื่องที่จะประทับอยู่ในใจนะคะ
    หวังว่าจะได้เสพงานเขียนดีๆแบบนี้อีกไปนานๆ
    ขอบคุณค่ะ
    #3960
    0
  3. #3959 cooka (@cooka) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 21:29

    โอ๊ยรักกกกกกด ดีงามมากค่ะ ขอบคุณผู้เขียนมาก ๆ เลย https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #3959
    0
  4. #3952 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:36

    ขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายดีๆ แบบนี้ให้อ่าน

    สอนใจมากค่ะ สะท้อนสังคมสุดๆ ชอบมากค่ะ รักเลยแหละนิยายเรื่องนีี้
    #3952
    0
  5. #3940 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 17:47
    ของคุณนะคะ ขอบคุณมากเลย ข้อคิดดีๆมันทำให้เรามีพลังบวกไปสู้กับชีวิตต่อไป ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ฮือ รักกก
    #3940
    0
  6. #3931 Pooh! (@samachat) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:30
    เราชอบเรื่องนี้มากเลยขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้มาให้พวกเราได้อ่าน ตอนแรกยอมรับว่าพอเห็นเณในเกริ่นนำดูเกย์จ๊าไม่กล้าแต่พอได้ลองเข้ามาอ่านเท่านั้นแหละติดงอมแงมเลย ปกติเราไม่ค่อนได้คอมเม้นเท่าไหร่แต่ให้ใจเสมอนะคะ เราชอบเรื่องมากจริงๆ :)
    #3931
    0
  7. #3927 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 12:08
    ปลื้มปริ่มกับความรักดีๆแบบนี้ ดีต่อใจมากจริงๆ หลงรักมอธหัวปักหัวปำ ยกให้เป็นนัมเบอร์วันเลย ฮื่อ แพ้สุดๆ รักกันชั่วนิรันดร์เลยนะมอธเฌ ขอบคุณไรเตอร์มากๆนะคะสำหรับนิยายดีๆแบบนี้ เราไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกล้นๆที่มีต่อนิยายเรื่องนี้ยังไง แต่เราชอบมากๆ ชอบทุกๆอย่าง ทุกๆตัวละคร ทุกๆรายละเอียด ภาษา การบรรยาย การดำเนินเรื่อง มันเยี่ยมยอดมากจริงๆ ทัชความรู้สึกตลอดเลยค่ะ เราประทับใจมากๆ สมชื่อเรื่องมาก รักแล้วรักอีก ขอบคุณมากเลยนะคะ เราอยากอ่านอีก ไม่อยากให้ถึงตอนจบเลย ผูกพันกับเรื่องนี้มาก จะติดตามผลงานไรเตอร์ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #3927
    0
  8. #3822 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:10
    ชอบมากกกก ดีมากกกกก ปริ่มมากกกกกก
    #3822
    0
  9. #3809 Kondaam0109 (@Kondaam0109) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 15:34
    รักกกกกก กอไก่ล้านๆตัว
    #3809
    0
  10. #3806 star3421 (@milk3421) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 14:22

    งื้อออ รักด้วยยยย


    #3806
    0
  11. #3783 Jha Jha @_@ (@kirele) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:54
    มันสุดยอดมากจริงๆ เป็นนิยายที่มีเสน่ห์มนตัวเองที่สุด ภาษาดีที่สุด และตัวละครฉลาดและมีมิติอย่างที่สุด เราเชื่อว่านิยายจะไม่ออกมาได้สุกยอดขนาดนี้ถ้าไม่มีคุณ บราโว่!
    #3783
    0
  12. #3781 chochet (@taophing) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:22
    ขอบคุณมากจริงๆ เป็นนิยายที่แทบจะไม่ค่อยมีฉากมุ้งมิ้งแบบที่เราชอบ แต่ไม่รู้ทำไม เราอ่านจบเร็วมาก สองวันก็จบแล้ว รักตัวละครทุกตัว เฌคือที่สุดจริงๆ ขอบคุณสำหรับเรื่องดีดีแบบนี้นะคะ
    #3781
    0
  13. #3775 paweenapk (@paweenapk) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 22:53

    ดีมาก ดีมากจริงๆ ขอบคุญที่แต่งนิยายที่ดีขนาดนี้มาให้เราอ่าน สะท้อนสังคมในแง่มุมต่างๆได้ดีจริงๆ ขอบคุณมากค่ะ
    #3775
    0
  14. #3773 airjang28 (@airjang28) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:19

    แรกๆไม่ตั้งใจจะอ่าน พออ่านไปเรื่อยๆ มันหยุดไม่ได้ ภาษา สำนวน เนื้อเรื่อง ที่แปลกแตกต่างจากนิยายวายทั่วไป มันโดนใจมาก เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณค่ะ

    #3773
    0
  15. #3772 Kz Nattanicha (@kikiez1989) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:18
    สนุกมากเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งหลง เปิดผ่านไปหลายครั้งมากเพราะคิดว่าคงไม่สนุก แต่พอได้อ่าน2 ตอนแรก ก็ติดเลยค่ะ ชอบภาษาที่เขียน เข้าใจง่าย ชอบมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ในการเขียนเรื่องต่อๆไปนะคะ
    #3772
    0
  16. #3771 Lilith In Wonderland (@vareww) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 07:34
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ นะคะ ผูกปมดีมาก คลายทุกปม เรื่องภาษาเราชอบมากๆ เลย ประทับใจมากๆ ช่วงนี้เราอ่านนิยายเรื่องไหนก็ไม่ทน ไม่จบซักเรื่อง แต่เรื่องนี้เรายิงยาวรวดเดียวจนจบได้ เพราะชอบมากจริงๆ

    ขอบคุณอีกครั้งสำหรับเวลาทุกนาที ทุกวินาทีที่ร้อยเรียงนิยายเรื่องนี้จนจบนะคะ เป็นกำลังใจให้ต่อไปค่ะ รัก
    #3771
    0
  17. #3766 noang76 (@noang76) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:33
    เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่อ่านทุกตัวอักษรค่ะ เขียนดีมาก ดีจริงๆค่ะ
    #3766
    0
  18. #3761 Jeff69 (@pphenix_) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 15:09
    ขอมอบให้เรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่ชอบที่สุดค่ะ ภาษาที่คุณถ่ายทอดออกมา มันไม่ได้มีแค่ความสนุก มันนังแฝงข้อคิดอีกหลายๆอย่าง อีกทั้งดำเนินเรื่องได้ไม่น่าเบื่อเลย รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้รับรู้เรื่องราวของตัวละคร เหมือนได้ผจญภัยไปด้วยกัน ขอบคุณจริงๆค่ะ เราจะติดตามงานเขียนอื่นๆต่อไปเรื่อยๆนะคะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ เรายังติดตามคุณอยู่เสมอนะ
    #3761
    0
  19. #3756 MyDay🎈 (@noktheory) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 08:42
    ซึ้งกับย่าน้อยมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #3756
    0
  20. #3743 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:17
    แงงงงดีงามมม ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ แต่งดีมากกกก สนุกมากกก ที่สำคัญได้ข้อคิดเยอะเลยค่ะ แอบบอกว่าการอ่านฟิคของคุณมันทำให้เรามีกำลังใจมากนะคะ ขอบคุณจากใจค่ะ
    #3743
    0
  21. #3742 Nulee1979 (@Nulee1979) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:16
    คนแต่งแต่งได้ดีค่ะ​ ขอบคุณค่ะ
    #3742
    0
  22. #3684 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 21:04

    ขอบคุณมากค่ะ ชอบมากประทับใจมาก

    #3684
    0
  23. #3680 pondbambam (@pondbambam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 08:40
    น้ำตาไหลหลายรอบมาก
    #3680
    0
  24. #3673 fernin__ (@fernin__) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:48
    ขอบคุณนิยายดีๆที่ได้อ่านค่ะ เป็นเรื่องราวที่ดี ขอบคุณค่ะ
    #3673
    0
  25. #3672 lllbolll (@lllbolll) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:23
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ😊🙏🏻
    #3672
    0