Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 216,909 Views

  • 3,960 Comments

  • 8,770 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4,835

    Overall
    216,909

ตอนที่ 57 : วันแห่งความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1724 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

(R)


เฌมาวีลงจากรถตู้ ตรงหน้าบ้านที่บัดนี้กลายเป็นเกสท์เฮ้าส์ Mon La Mer มองละแม 
กำลังเตรียมจะเปิดให้ได้ก่อนปีใหม่นี้  สวย ๆ เพราะนี่เพิ่งต้นธันวา
เป็นอาคารสามชั้นผสมไม้ปูนเปลือยและเหล็กเข้าด้วยกัน ขนาดไม่ใหญ่มาก
อาคารวางชิดรั้วด้านตะวันตก ทำให้เวลาเย็น ทิศตะวันออกร่มนั่งสบาย
ข้างหน้ามีซาลอนป้านิดและมีร้านกาแฟ Em's ซึ่งเจ้าของร้านวิ่งเตรียมของหน้าแป้น
มีทางเชื่อมไปข้างหลังที่เป็นเรือนเล็ก ทางเชื่อมนั้นมีห้องพักแรมคืนของพนักงานติดกับห้องย่าน้อย
เรือนเล็กนั้นต่อจากห้องย่า ข้างล่างมีห้องนั่งเล่นมีครัว ชั้นบนมีสามห้องนอน เอ็ม เฌและเผื่อแขก
ทางขึ้นลงชั้นหนึ่งนั้นมีทางลาดด้วย เฌทำไว้เผื่อย่าน้อยแก่ต้องเข็นรถ และทำห้องน้ำคนแก่ให้ย่า

พี่ดิวกับพี่เดียวยังเรียนอยู่เลยไม่ได้มาทำงานให้ แต่พี่ก็จองไว้แล้วว่าอยากมาช่วย
ตอนนี้เฌเลยได้คนที่เจ๊ปั๊มน้ำมันช่วยหาให้ มา 3 คนผลัดกันเป็นเวร 
รายได้จากการทำงานวงการดีมาก จนเฌปรับแบบอาคารให้หรูขึ้นได้อีก
ทุกอย่างดูดีมาก ๆ ดูเป็นไปตามแผน
ตอนนี้ยังไม่เรียกว่าพอมีพอกิน แค่เงยหน้าอ้าปากได้ หนี้ยังมีเกือบสองล้าน
แต่หนทางสว่างไสว เป้าหมายชีวิตที่ตั้งไว้ใกล้สำเร็จแล้ว เฌมาวีจะหมดห่วงแล้ว

เขานั่งลงที่ล็อบบี้เล็ก ๆ หน้าเคาน์เตอร์รับแขก มองออกไปที่สวนปูหญ้าเรียบ มีไทรบาหลีตั้งแผงที่แนวรั้ว
เอ็มที่ผูกผ้ากันเปื้อนเดินยิ้มออกมานั่งด้วย
"ขนอะไรมาจากกรุงเทพ"
"พวกสบู่แชมพูน่ะ เราลองหลาย ๆแบบดูละกันนะ เอ็ม"
"ระวังแล้วกัน แขกแพ้จะลำบาก"
เอ็มอยู่กับเฌนาน เริ่มเป็นคนคิดมากขึ้นเยอะ ทำอะไรก็คิดเรื่องเสี่ยงไว้ด้วย
"แล้วเมื่อไหร่จะไปเรียนชงกาแฟ"
"แหะ ๆ ก็ไม่มีเวลา"
"ระวังเหอะ ยืมจมูกคนอื่นหายใจ"
"จ้าาา รู้แล้ว"

ย่าน้อยยังไปขายปลาแห้งที่ตลาดอยู่ เฌไม่ว่าอะไร ไม่กักขังย่าไว้ในเกสท์เฮ้าส์
ย่าเคยมีชีวิตแบบนั้นมีสังคมชาวตลาด ก็แล้วแต่ย่า มันไม่ได้ก่ออันตราย มีคนคอยดูแลอีกต่างหาก
โทรศัพท์เฌดังจากสายเข้า เขามองแล้วก็ขมวดคิ้ว พี่บัวขาวโทรมา
"ว่าไงครับพี่"
"เฌ! เฌ! เร็วเข้า ย่าล้มเฌ"
เฌลุกพรวด  เหงื่อแตกพลั่กทันตา
"อะไรพี่เจี๊ยบ ย่าล้มอะไรที่ไหน"
"แกคลื่นไส้หนัก แล้วร้องปวดหัว แล้วพับคาแผงไปเลย เขาเอาไปโรงบาลศูนย์แล้ว"
เฌวางสาย ละล่ำละลักบอกเอ็ม
"เอ็ม ย่าล้ม เร็วไปโรงบาลศูนย์"
ว่าแล้วเชียว มันดีเกินไป มันสงบเกินไป
ย่าอย่าเป็นอะไรนะ ผมสัญญากับเชว่าจะเลี้ยงย่ากับเอ็มให้ดี


ลงจากรถตู้หน้าโรงพยาบาลศูนย์ เฌวิ่งหน้าตื่นนำคนอื่นไปห้องฉุกเฉิน 
"นางน้อย มองละแมครับ อยู่ไหนครับ" 
เขาถามพลางหอบไปพลาง คนหันมาดูดาราเฌเอ็มกันเป็นตาเดียว
พยาบาลเดินนำไปที่เตียง ย่าน้อยนอนนิ่งอยู่ตัวเล็กนิดเดียว พี่บัวขาวยังมายืนเฝ้าให้
เขาเข้าไปกอดพี่เจี๊ยบขอบใจอย่างซึ้งใจ แล้วก็หันไปมองย่า
พยาบาลพูดความคืบหน้าว่า
"หมอให้เอ็กซเรย์สมองนะคะ "
กว่าจะได้เอ็กซเรย์ก็อีกนาน เพราะคนไข้ก็เยอะ
กว่าหมอจะมาอีก  
พอมาถึง หมอก็หยิบแผ่นเอ็กซเรย์มาส่อง แล้วก็หันมาหาญาติที่ยืนอัดรออยู่
"เบื้องต้นน่าจะเนื้องอกในสมองครับ คงต้องทำซีทีแสกน"
พยาบาลเลยแจ้งต่อ
"ญาติรอคิว แล้วลองไปติดต่อเตียงดูนะคะ"

เฌเอ็มเดินวุ่นทำเอกสาร และติดต่อเตียง ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีว่าง
กำลังวุ่น ก็หันไปเจอพี่นรีลักษณ์เดินมาพอดี เขาส่งขนมให้พี่บ่อย ๆ ถูกคอกันดี
พี่นรีลักษณ์พยายามช่วยหาให้ แต่แล้วก็ส่ายหน้า
เฌร้อนรน 
"พี่นรี แล้วถ้าผมหาเตียงให้ย่าไม่ได้ มันจะเกิดยังไงขึ้น"
นึกถึงเขาที่ไม่มีเตียงต้องหอบแผลกลับบ้าน
"ก็ เฌเห็นพวกเตียงเข็นอยู่ข้างทางเดินไหมล่ะ นั่นล่ะ"
"ทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะ"
เฌหน้าเสีย
"พี่ ผมให้ย่านอนข้างทางรอแบบนั้นไม่ได้นะ"
"คนป่วยมันล้นเตียงน่ะ โรงพยาบาลอยากรักษาอยากช่วยทุกคน แต่กำลังมันได้เท่านี้จริง ๆ"
"ทำไมคนไม่มีเงินมันถึงอนาถาขนาดนี้"
ถ้าอยากได้เตียง ก็ต้องไปโรงพยาบาลเอกชน
ถ้าไปอย่างนั้นจะแพงหูดับขนาดไหน ค่าเอ็กซเรย์ค่าห้องค่าผ่าตัดสมอง 
ห้าแสนจะอยู่ไหม แล้วย่าไม่มีประกันชีวิตประกันสุขภาพ
เงินที่มีเอาไปลงกับเกสท์เฮ้าส์ มีหนี้ ไม่มีเงินสดจ่าย
บัตรเครดิตวงเงินไม่ถึง 
ที่ดินยังอยู่แบ็งค์กู้ไม่ได้
แล้วจะให้ย่านอนรอเตียงอยู่ข้างทางเดินเป็นเดือน ๆเหรอ
ขอมอธ รับรองว่ามอธเปย์ให้ แต่มันใช่เหรอ 


เฌตาแดงก่ำ เขาพยายามแล้วที่จะสู้อย่างเช
เขาไม่ท้อแท้กับความยากจน ลำบาก
เขาอดทนได้ แต่เขาทนให้ย่าน้อยลำบากขนาดนี้ไม่ได้
และเป็นครั้งแรกในชีวิตเฌมาวี มองละแม
ที่เขาทรุดนั่งยองยองแล้วร้องไห้ด้วยความอับจนหนทาง
เขาก้มหน้า สะอื้น ผมเผ้ายาวเคลียไหล่นั้นตกลงมาปรกหน้าปรกตา
บังน้ำตาที่ไหลล้นฝ่ามือที่ยกปิดหน้าไว้นั้น
เอ็มกับพี่เจี๊ยบน้ำตาไหล เอามืออุดปากไม่รู้จะปลอบยังไง
มืออุ่นของใครคนหนึ่งกระชับที่ต้นแขนและบีบเบา ๆ 
เขาเงยหน้าที่ชุ่มน้ำตาจากฝ่ามือ และมองเห็นมอธ
หน้าคมนั้นส่งยิ้มน้อย ๆมาให้เป็นกำลังใจเขา
เขาสะอื้นฮัก ลุกโผผวาเข้ากอดมอธ น้ำตาไหลพรั่งพรู

"ทำไมการพยายามจะอยู่ได้ด้วยตัวเองมันยากจังครับมอธ"

คนที่อยู่ตรงนั้นคงเข้าใจว่า เฌเสียใจที่เกิดมาจน
แต่มอธเข้าใจเฌมาวี ผู้หยิ่งทะนงตัว
เฌเสียใจที่ลำพังสองมือเขายังไม่พอจะผ่านอุปสรรคนี้ได้ มันเกินกว่ามือเขาจะทำได้แล้ว
"แปลว่าส่วนที่เฌทำเองไม่ยุ่งกับใครก็ไม่มีทางแล้ว  ถ้าผมให้ หรือให้ยืม เฌก็ยังลำบากใจอยู่ดีใช่ไหม"
เฌพยักหน้ากับอกนั้น

เหมือนมีบางอย่างเตือนใจมอธ 
บุพพกรรมทำให้พวกเขาพบเจอกัน หลวงพี่ดิถีกับธรรมะของท่าน
ข้อธรรมที่ทำให้เขามองเห็นผู้เป็นที่รัก และมีข้อธรรมที่พระเจาะจงกับเฌมาวี
"เฌ ฟังผมนะ ลองนึกย้อนไปวันที่พวกเราได้เจอพระหลวงพี่ดิถีที่ถ้ำพุหว้า"
เขาเองนั้นได้คิดก็เพราะธรรมของหลวงพี่
"หลวงพี่ท่านแสดงธรรมอะไรเอาไว้ให้กับคุณบ้าง"
เฌเพลาสะอื้น นิ่งคิด


อีกข้อธรรมหนึ่งสำหรับโยม ที่ควรพิจารณาคือการเดินทางสายกลางอย่าได้เข้มงวดกับตนเองจนสุดโต่ง อย่าได้ถือมานะหยิ่งทะนง


อย่าได้ถือมานะหยิ่งทะนง
เขานี่แหละคือ ตัวตนของคนที่หยิ่ง ถือตัว ทะนงตัว หัวสูง ไม่รู้จักก้มหัวให้อะไร
แน่ใจว่ามันดี เขารักษาความดีได้ด้วยความหยิ่งนี้
เพียงแต่เขาสุดโต่งเกินไปไหม  เขากดดันตัวเองให้ถือศักดิ์ศรีเกินไปหรือเปล่า
ที่เป็นทุกข์อยู่นี้เพราะความหยิ่งถือตัวของตัวเอง แต่มันคือกิเลสอันนึงหรือเปล่า 
เขาอยากดีกว่าคนอื่นสูงกว่าคนอื่นอยู่ดี  เพียงแต่ไม่ใช่สูงในเรื่องทรัพย์สมบัติ
แต่เขาอยากสูงกว่าคนอื่นด้วยความสามารถ เขาอยากเหนือกว่าใคร ๆ อยู่ดีใช่ไหม

ชีวิตไม่ได้ลำบากขนาดนั้น ที่ร้องไห้นี่เพราะเจ็บใจแพ้เกมชีวิตที่ตั้งเงื่อนไขไว้เอง
แต่ถ้าปล่อยชีวิตให้สบาย อย่าไปกดดันนัก 
ยืมเงินคนก็ไม่ได้เสียเกียรติ มันเป็นหัวโขนเขาตั้งมันเอง
การพึ่งพาคนอื่นไม่ได้แปลว่าเราแพ้ เราอ่อนแอ
การใช้โอกาสการได้เปรียบที่ไม่ได้เสียหายกับใคร ไม่ได้น่าตำหนิ ไม่ได้ผิดบาป
งั้นทางออกก็มีมากมายหลายทางเลย  


เขาเช็ดน้ำตา ยิ้มออกแล้ว  
เขากอดมอธแน่น ๆทำไมถึงโชคดีขนาดนี้ที่เขามีมอธ
มอธกอดตอบหอมหัวเบา ๆ กลางโรงพยาบาล มีคนแอบถ่ายรูปเยอะแยะ 
"ขอบคุณมากนะครับ ผมคิดตกแล้วล่ะ มีทางออกแล้ว"

บิทคอยน์ 14 ล้าน เป็นปีแล้วที่เขาได้แต่มองมัน  เขาจะขายมันวันนี้แหละ
"เอ็ม โทรประสานโรงพยาบาลเอกชน ย้ายย่าน้อยไปได้เลย"



ให้เอ็มเฝ้าย่า เฌกลับบ้านกับมอธ ให้มอธเข้าห้องพักแขกไปก่อน
เขาเข้าห้องดึงโน้ตบุ๊คออกมาแล้วเข้าแอ็คเคานท์ซื้อขาย
เช็คราคาซื้อขายวันนี้

What The F_ck!

เฌตาถลนเท่าไข่ห่าน
เดือนกุมภาเขาเช็ค ราคา เขามี 100 btc ราคา 140,000  ต่อ 1 btc  
ตอนนั้นเขามีขั้นต่ำ 14 ล้าน
นี่ธันวาราคา 480,000  ต่อ 1 btc

ตอนนี้เขามี 48 ล้าน!

เขามือไม้สั่นรีบใส่เลขบัญชีแล้วกดขาย
ฮืออออ 
นี่เป็นช่วงราคาสูงสุดเท่าที่มีมาเลย  เขาขายได้จังหวะดีที่สุดจริง ๆ

หน้าบานเดินไปเรียกมอธไปหาย่า มอธมองความแจ่มใสนั้นค่อยสบายใจหน่อย 
เฌไม่เล่าว่าไปหาเงินมายังไง แต่ช่างเถอะให้เล่าเองถ้าอยากเล่า
ไปถึงโรงพยาบาลนั่งติดต่อที่การเงินเพื่อจองห้อง มอธดึงบัตรเครดิตไว้ยื่น แล้วยัดกระเป๋าใส่มือเฌ
"หิวมาก ๆ เฌไปซื้ออะไรขึ้นไปทานกันนะครับ เผื่อเอ็มกับเพื่อนด้วย"
พยักหน้าอย่างว่าง่าย เข้าเซเว่น จัดไปชุดใหญ่ ป๋าอนุญาตแล้ว 
เปิดกระเป๋าเห็นบัตรประชาชน 
อิอิ บัตรที่ทรงอานุภาพทำลายล้างหน้าตาสูงสุดในประเทศไทย รองจากข่าวบันเทิงผู้จัดกานต์
เอามาดูดิ๊ คุณมอธเขาจะเยินได้ขนาดไหน
ว้าววว  กล้องฆ่ามอธไม่ตาย
วันเดือนปีเกิด 25 ธันวาคม 2533  
กำลังจะ 27 ปีแล้วคริสต์มาสนี้เอง
เฌมองคนในภาพ แล้วก็ยิ้มเขิน คนอะไรน่ารักจริง ๆ
เราต้องตอบแทนคนดีศรีสังคม ให้มีกำลังใจบ้างคร่ะ
เป็นการคืนกำไรสู่สังคม

ย่าน้อยผ่าตัดอยู่โรงพยาบาลสิบกว่าวันก็ออก  
เอ็มเฌวิ่งเมืองกาญจน์กรุงเทพฯแทบเช้าไปเย็นกลับ
ส่งพี่แบนมาเฝ้าย่าแทนบ้าง 
ปลายปีคือช่วงทำมาหากินของดาราเซเล็บ
แถมเกสท์เฮ้าส์ก็จะเปิดวันคริสต์มาส  
ป้านิดช่วยเข้ามาจัดการที่เกสท์เฮ้าส์ให้เพราะแกมาดูร้านเสริมสวย



แล้วก็ถึงวันเปิดเกสท์เฮ้าส์  ในวันคริสต์มาส
คนรู้จักมากันแน่น เฌให้คนกางเต๊นท์ขาวไว้ที่สนามพร้อมโต๊ะเก้าอี้
ย่าน้อยยังโพกหัวนั่งรถเข็น ให้พี่แบนเข็นให้ ออกมารับแขกรับคนที่หน้าเกสท์เฮ้าส์
หมอออมกะพี่แปงมาคู่ยังไม่รู้ว่าคบกันหรือเปล่า  ส่วนกี้นั้นยังอยู่โรงพยาบาล 
กีกี้ดาวยิ่ง คนจากโมเดลลิ่ง ชาวตลาดชาวปั๊ม มายินดีด้วยเนืองแน่นจนแทบล้น
เฌแค่ออกมาทักคน แต่ให้ย่าน้อยออกหน้าเพราะอันนี้เขาทำให้ย่า ย่าเป็นเจ้าของ

พิธีผ่านไป เลี้ยงพระทำบุญ เจิมทางเข้า รดน้ำมนต์ และกินข้าวเที่ยงที่สั่งบุฟเฟต์มาเลี้ยงแขก
เฌมองเป้าหมายของชีวิตเรื่องญาติมิตรทั้งสองชาติภพ ทุกคนมีความสุข ชีวิตมั่นคง
หนี้ไม่กี่ล้านนั้น เขากับเอ็มปลดได้แน่ไม่ยาก  เอ็มคนเดียวก็ทำได้ 
ชีวิตเขาเป็นอิสระแล้ว เขากำไรชีวิตอีกแล้ว
มอธยืนเคียงข้างเฌมาวี เขาดูความปลื้มปริ่มปลื้มใจของคนรัก
เฌไม่รู้ว่า วันเกิดเขาคือวันนี้ หากเขาไม่ได้น้อยใจอะไร เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญ วันสำเร็จของเฌ
เฌเลือกให้เขาอยู่เคียงข้างร่วมเฉลิมฉลองความสำเร็จ จะมีอะไรน่าดีใจกว่านี้กัน



เย็นนั้นกินข้าวจากอาหารเหลือมื้อกลางวันกัน แล้วก็ดื่มสังสรรค์เล็กน้อย
แยกกันเข้าห้องเมื่อสามทุ่ม ซึ่งต่างจังหวัดนั้นดึกสงัดแล้ว
มอธอาบน้ำ เตรียมเข้านอนแล้ว เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น
เฌใส่ชุดเสื้อคลุมยืนยิ้มหน้าห้อง แล้วก็เดินเข้ามานั่งบนเตียง
มอธปิดประตู แล้วจึงนั่งลงเคียงข้างและโอบเอวคนรักไว้เบา ๆ

เฌโอบเอวมอธไว้คืน  แนบหน้าไว้กับอกกว้าง แล้วกระซิบกับอกนั้น
"วันนี้เป็นวันดี ผมอยากใช้โอกาสนี้พูดอะไรบางอย่างกับมอธ มอธตั้งใจฟังผมนะครับ"
มอธจูบขมับแทนคำพูดตอบรับ

"มอธรักผม รักมากอย่างไม่ปิดบัง ผมรับทราบแล้วครับ"

"ตลอดเวลาที่มอธรักผม ผมเห็นความดีของมอธมากมาย แต่ความดีไม่ทำให้คนรักกัน ไม่อย่างนั้นผมคงรักพี่...พระภิกษุไปแล้ว  แต่ความรักของมอธมันมากเกินผมจะต้านไหวแล้วครับ"

"มอธดูแลผม รักถนอมผม สนับสนุนส่งเสริมผมในทุกอย่าง มอธให้แรงให้เวลาให้กำลังใจ  มอธเอาชีวิตมาคุ้มครองปกป้องผม มอธทำให้ผมรู้ว่าผมอ่อนแอบ้างก็ได้  มอธให้ผมพึ่งพามอธได้เสมอ พึ่งพาทั้งแรงกาย แรงทรัพย์  และพึ่งพาอารมณ์ให้กำลังใจ  มอธคือคนรักที่ใคร ๆก็แสวงหาอยากได้  แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ผมรักมอธได้ยังไง ฟังนะครับ ผมยังไม่เคยบอกมอธเต็มปากแบบนี้เลย"


"ผมรักมอธ"


มอธน้ำตาคลอ เฝ้ารอมาเนิ่นนานก็เพื่อสิ่งนี้
"ผมรักเฌ เฌมาวีของผม"

"ให้ผมเป็นของมอธนะครับ  สุขสันต์วันเกิด"


เฌมาวีปลดเสื้อคลุมนั้นออก ร่างกายขาวผุดผาดนั้นไร้อาภรณ์ มีเพียงโบว์ของขวัญสีแดงผูกที่คอ
โบว์แดงทิ้งปลายพาดยาวตัดกับผิวขาวของทรวงอกนูนนิ่มตึง
มอธยิ้มหัวเราะเบา ๆ
"ขอกินเค้กวันเกิดกับคริสต์มาสไปพร้อมกันเลยนะครับ"
เขาแกะห่อของขวัญ ปลดโบว์ปลิวร่วงหล่น
แล้วจูบบดเคล้าริมฝีปากเรียวบางนิ่มนั้นอย่างอ่อนหวานดูดดื่ม
เปลื้องเสื้อสลัดทิ้งลงเรี่ยรายกระจายกับพื้น เหลือเพียงเนื้อตัวเปล่าแน่นด้วยมัดกล้าม




CUT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.724K ครั้ง

78 ความคิดเห็น

  1. #3950 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:04
    แหมมมมมม อดทนไม่ไว้แล้วสินะ น้องยังไม่18 เลยนะคุณมอธ ถึงข้างในจะแก่กว่าคุณก็เถอะนะ
    #3950
    0
  2. #3939 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 17:15
    น้องพึ่ง 16 ค่ะพรี่มอธธธธ
    #3939
    0
  3. #3925 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 04:56
    มอธธธ เฌยังไม่18เลยยยย คุกๆๆๆๆๆ
    #3925
    0
  4. #3805 star3421 (@milk3421) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 13:56

    แหมมมมมมมมมมม

    #3805
    0
  5. #3760 Jeff69 (@pphenix_) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 14:46
    มอธพรากผู้เยาว์!!
    #3760
    0
  6. #3740 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 10:10
    แงงงงงเลือดหมดตัวแร้วววว
    #3740
    0
  7. #3628 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:49
    แซ่บมากกกกกกกก //กำเดาไหลแน้ววววว
    #3628
    0
  8. #3483 ไม่มีใครรัก (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:40

    คุณตำรวจอยู่ไหน มอธพรากผู้เยาวย์ไปแล้วววว 191 ด่วน!!!!

    #3483
    0
  9. #3367 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52
    สุขสันต์วันเกิดแฟน ของขวัญดีเวอร์
    #3367
    0
  10. #3330 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:50

    แกรรรร น้องอายุ16 คุกแน่ๆ

    #3330
    0
  11. #3194 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 14:22
    เลือดท่วมเตียงเลยค่าาาาา
    #3194
    0
  12. #3107 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:56
    เติมเลือดด่วนนนนนนน
    #3107
    0
  13. #3039 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:11
    โฮกกกกก กำเดาไหล
    #3039
    0
  14. #2980 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:08
    กรี๊ดดดดดดดด พริกสิบเม็ดดดดด เผ็ชมากกกกกกกกกก
    #2980
    0
  15. #2950 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 12:31
    คุณตำหนวดดดดด~
    #2950
    0
  16. #2861 หยัน (@luxfern) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:49
    คุนตำหนวดคะ หนูมาชี้คนร้าย
    #2861
    0
  17. #2848 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 07:00
    พี่ซีซี่ทำอะไรน้องเฌ โชตะค่อนลอยมาเลย กรี๊ดดดดด
    #2848
    0
  18. #2566 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:37
    หืดหาดจริงๆ ค่ะคุณตำหนวด จะไอคุกๆ ก็ไอได้ไม่เต็มปาก ต่างคนต่างเป็นแฟนเด็กที่แก่กว่า
    #2566
    0
  19. #2552 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 15:32
    คุณตำนวดดดดดดด ฮืออออออ ไม่ไหวเเล้ว ดูน้องทำ ผิวขาวๆตัดกับโบสีแดง ตายเเล้วค่ะ นี่คือกายหยาบT^T
    #2552
    0
  20. #2517 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:24
    ได้เสียที5555555 ตายอย่างศพสีขมพู
    #2517
    0
  21. #2477 -Holmes- (@mygangs) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:39
    ตายอย่างสงบ​ กราบบบบบบบ
    #2477
    0
  22. #2425 miiinthg (@miiinthg) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:11

    ตายแล้วค่าาาาา
    #2425
    0
  23. #2352 metonnum (@metonnum) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 02:06
    แซบแบบโอ่ยยยยยตายยยย
    #2352
    0
  24. #2321 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:37
    นังเฌ นังทัวเดดดดดดด กรี้ดดดด กำเดาไหลล555555555555
    #2321
    0
  25. #2236 Neez-07 (@Neez-07) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:41
    คุณตำหนวดคะะะะะะะะะ จำเลยสมยอมข่ะ แซ่บมากค่ะคุณมอธ ที่เคยนิ่งเคยคูลคือคีพลุค บนเตียงคือร้อนไฟลุก จะแว่พี่นริศไปไหน ไม่มาทักทายน้องเฌบ้างอ่อ
    #2236
    0