Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 184,980 Views

  • 3,457 Comments

  • 8,043 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,019

    Overall
    184,980

ตอนที่ 54 : นรกจกเปรต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1415 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

แจ้งผู้อ่าน  ด้วยลงเยอะจนปุ่มเตือนไม่พอ
อ่านจบแล้ว สามารถคลิกอ่านตอนต่อไปเลย 
ลงพร้อมกันสองตอน 54- 55
______________________________



เฌนั่งที่เต๊นท์เท้าคางเหม่อรอเวลาทำงาน วันนี้วันเสาร์มีถ่ายโฆษณา เข้าฉากหลายคน
แต่เขาว่างเลยมากองถ่ายแต่เช้า โลเคชั่นแถวหลังกระทรวง ตึกโคโลเนียล เที่ยงมอธจะแวะมากินข้าวด้วย
ตอนนี้งานการก้าวหน้ามาก
เป้าหมายชีวิตใกล้สมบูรณ์แล้ว ญาติมิตรชีวิตเก่านั้นเขารู้เห็นแล้วว่าสบายดี
ส่วนญาติมิตรชีวิตใหม่ก็เริ่มตั้งตัว ถ้าเกสท์เฮ้าส์เสร็จย่าน้อยอยู่บ้านทำงานสบายใจ ก็หมดแล้ว
เหลือที่สำคัญที่เขาคิดไม่ตกคือ สิ่งที่เขาต้องทำกับอุบัติเหตุรถชนนั่น 
จนป่านนี้แล้ว ก็ยังคิดไม่ออก ตรองไม่ตก เขาต้องเรียกร้องความยุติธรรมใช่มั้ย  รึไง
เฮ้อ หยังหยังก็หายไปคั่วกับป๊อกกี้  พี่แปงว่าจะถามแม่ให้เรื่องเงินสามแสนก็เหลว

เขาเลยกดโทรศัพท์โทรหาพี่แปง ติดตามความคืบหน้าหน่อย
"สวัสดีค่ะ เฌ"
"สวัสดีครับพี่แปง พอดีคราวก่อนเรายังคุยกันค้างไว้เรื่องตามเงินชดเชยน่ะครับ พี่แปงได้เรื่องบ้างมั้ย"
"พี่ขอโทษนะคะที่หายไปยาว  เรื่องเงินชดเชยพี่ถามแม่พี่แล้ว  แม่พี่ยืนยันว่าให้แล้วน่ะค่ะ"
"เอ ย่าผมก็ยืนยันว่าไม่ได้ให้นะ  เอางี้ ผมว่าก็เคลียร์กันด้วยหลักฐานดีกว่าจะได้ไม่ต้องโต้กันไปมา ถ้าแม่พี่แปงมีหลักฐานว่าจ่ายแล้ว ผมก็จะรามือไม่เอาอะไรต่อ  ส่วนเรื่องที่ไม่ได้มารับผิดชอบนั้นผมก็จะไปเล่าให้ย่าฟังว่าป๊อกกี้เขาก็มีปัญหาชีวิต ย่าจะได้ไม่มองเขาผิดๆ แต่ก็นะป่วยจนหายดีแล้วเขาก็ไม่มาถงมาถามสุขภาพพวกผมซักคำ"
"อ่า...ค่ะ" 
พี่แปงคงเซ็งที่เขาด่าน้องแก
"เอางี้ พี่อาจจะไม่สบายใจไปพูดกับแม่ ผมไปเองก็ได้ พี่นัดให้ผมได้ไหมหรือให้ผมนัดเอง"
"นี่พี่กำลังจะไปบ้านแม่พอดี พี่ถามให้เลยก็ได้ค่ะ"

ยกมือถือดู นี่สิบโมงแล้ว
เขาวางมือถือไว้ นั่งเล่นรอฉากอยู่ สิบเอ็ดโมงกว่าแล้วเขาเดินออกไปริมถนนมองดูเผื่อมอธมา
"พี่เฌมาวี!" 
เด็กผู้หญิงมัธยมต้นสองคนร้องใส่ข้างหูเขา
"ครับๆ ว่าไง"
แฟนคลับเด็กๆของเขานั่นเอง ไปถามตารางออกงานจากพี่แบน แล้วมาหาเขา 
เขาเรียกว่า ตามงาน โชคดีว่ายังไม่ถึงคิวเขาถ่าย น้องๆหอบตุ๊กตาหมีใหญ่ยักษ์มาตัวนึง
ก็เลยคุยเล่นหยอกล้อเซลฟี่ด้วย ไลฟ์ด้วย ตามมุมสวยๆต่างๆ ให้เวลาได้เต็มที่
จนน้องๆโบกมือบ๊ายบายและเดินจากไป   ก็พบว่าตัวเองเดินมาแทบถึงสี่แยกแล้ว
แล้วก็มีสายโทรเข้ามา 

พี่แปงโทรมา คุยกับแม่เสร็จแล้วมั้ง
เขากดรับ ยกหูฟัง  
แล้วก็สีหน้าเปลี่ยน



แปงวางสายจากเฌแล้วก็ถอนใจ  จะโดนแม่โมโหหรือเปล่าไม่รู้
วันนี้ไปบ้านเพราะไลน์จากแม่นัดมา ให้กินข้าวเที่ยงครอบครัวสุขสันต์ที่บ้าน 
แต่แม่ไม่เรียกกี้แม่รำคาญตั้งแต่ครั้งก่อนแล้ว ไม่ต้องบอกด้วยเดี๋ยวบ่อนแตก
เขาขับรถเข้าจอดในบ้าน ยัดมือถือใส่กระเป๋าเสื้อคาร์ดิแกน
หอบถุงอาหารขนม และอาหารเสริมฝากแม่เข้าไป
บ้านเปิดเพลงไว้เบาๆ เขาชะโงกหน้าไปไม่เห็นใคร  บนโต๊ะมีกับข้าววางไว้ 
"ฮัลโหลเบบี๋" เสียงกระเส่าดังที่ข้างหู เขากระโดดออกอย่างตกใจ หันมาเจอภากรยืนยิ้มอยู่

"แม่ล่ะ" กลายเป็นว่าอยู่กับมันสองคนเหรอเนี่ย
"โดนตามไปทำธุระเดี๋ยวมา" เขาพยักหน้าแล้วเดินเลี่ยงมันไปหน้าทีวี
มีแอปเปิ้ลสาลี่วางอยู่ เขาหยิบมีดมาปอกแอปเปิลเข้าปากไปดูทีวีไป
ติ๊ง!
แม่ไลน์ว่า กินน้ำผลไม้คั้นด้วย
สักพักภากรก็เอาน้ำผลไม้มาให้
"เอ้า แม่เธอเค้าคั้นไว้ให้"
ดื่มไปไม่ถึงห้านาทีแปงรู้แล้วว่าเขาโดนอะไร เขาเริ่มซึม คลื่นไส้
ระงับสติไว้ เขาเดินเฉยๆ ไปเข้าห้องน้ำ รีบควักมือถือออกมา คิดถึงพี่อ็อมก่อน
กดเปิดแอพโทร

ปัง! ปัง!
มันตามมาตบประตู 
"แปงทำไร"
"เยี่ยว"
มันรัวตบประตูอีก
เขากดฮิสทรี่ไม่ทันแล้ว มือกดเบอร์ล่าสุด แล้วเอามือถือใส่กระเป่าคาร์ดิแกนไว้

ผลัวะ!
ประตูพีวีซีเปิดผางออก เขากำลังวางมือที่ก๊อก
"นี่ เป็นบ้าอะไรภากร"
"ก็ทำอะไรอยู่ล่ะ"
"ก็ล้างมือไง เข้าใจป่ะ ฟังให้ดีล่ะ" เขาพยายามสื่อสารกับมือถือ
เขาทำท่าเฉยๆ แต่สั่นไปหมด เดินส่ายๆไปโซฟา
แล้วก็ขาอ่อน
"มึงเอาอะไรให้กูกิน  มึงวางยากูเหรอ  ไอ้ภากร" เขาพูดดังๆ หวังว่าน้องจะได้ยิน
"มึงรู้ได้ไง"
"ไอ้ภากรไอ้ชั่ว กูอยู่ที่แบบนี้ กูได้ยินได้ฟังมาเยอะ คนวางยากัน" เขาหอบหายใจ" แม่ ไม่อยู่ แม่ไปไหน"
พยายามพล่ามต่อ
"กูโดนมึงวางยา กูรู้  แต่นี่กูอยู่บ้านกูนะ บ้านแม่กู  เดี๋ยวแม่กูก็มาแล้ว  "
ขาเขาเริ่มอ่อน งงไปหมดหัวหมุน อยากอ้วก ชา
"มึงวางยากู ไอ้ภากร มึงจะทำอะไรกู ไอ้เหี้ย กูจะไปหาคนช่วย" 
เขาเดินเซๆไปประตู แต่แค่โดนมันจับมือเขาก็ไม่มีแรงแล้ว
"มึงทำแบบนี้ทำไม มึงจะเอากูเหรอ ทำไมไม่เอาดีๆ ทำไมต้องวางยา" 
เขาพล่ามๆให้น้องได้ยิน


เฌมาวีได้ยินแล้ว เขาตัวชาตะลึงงัน

พี่แปงขอความช่วยเหลือ พี่โดนคนชื่อภากรวางยาที่บ้านแม่
เขารีบวางสาย รีบรัวค้นกดเบอร์หมออ็อม  หมออ็อมปิดมือถือ
พี่แปง ใครดี โทรใครดี 
พี่แปง ญาติ
ป๊อกกี้   ไม่มีเบอร์ป๊อกกี้  
ป๊อกกี้อยู่กับหยังหยังนี่

เขากดโทรหยังหยัง มือสั่น
"สวัสดี.."
หยังหยังยังพูดไม่จบ เขากระชากสวนไปทันที
"หยังหยัง อยู่ไหน เร็วๆ ด่วนที่สุดมีเรื่อง"
"อะไรครับ เฌ"
"ป๊อกกี้ หยังหยังติดต่อป๊อกกี้ได้ไหม"
"เอ๊ะ...ก็..อยู่ด้วยกันตอนนี้"
"เอาป๊อกกี้มาพูดสาย ด่วน เร็วที่สุด" เขาพูดไม่เป็นประโยคแล้ว สั่นไปหมด
โทรศัพท์โอนให้ป๊อกกี้พูดอย่างเชื่องช้า 
โอยช้าอยู่ได้  เขายืนกระทืบเท้าแล้ว  เขาแทบอยากดีดสองคนนี้
"ป๊อกกี้ครับ"
เขากระโชกพูดแรงเร็ว
"ป๊อกกี้ พี่แปงมีเรื่อง ด่วนที่สุด  พี่แปงโดนคนชื่อภากรวางยา ตอนนี้อยู่บ้านแม่ป๊อก"
"เหี้ย! อะไร เอาใหม่"
เขาพูดช้าๆชัดๆทีละคำ
"พี่แปง โดน คน ชื่อ ภากร วางยา อยู่ บ้านแม่ เดี๋ยวนี้เลย อย่างอื่นค่อยถาม ไปเร็วๆ"
เขาได้ยินเสียงมือถือกุกกักและหยังหยังเรียกป๊อกว่าไปไหน  ก่อนกลับมาพูดสาย
"เฌมีเรื่องอะไร"
"พี่ของป๊อกโดนคนวางยาอยู่บ้านแม่ พี่ก็กำลังจะตามไป"
กดวางสาย เขาหอบตุ๊กตาหมีวิ่งไปโบกวินมอเตอร์ไซค์
รถวิ่งสวนกับรถมอธ ขานั้นหน้าตื่น กดกระจกทำท่าถาม เขาทำท่าโทรให้ดู

เขาพูดสายอธิบายมอธ ให้ถามทางไปจากเอ็ม ระหว่างรถลัดเลาะรถติดตรงแยกจรัญ
ระหว่างนั้นลองโทรหมออ็อมแต่ยังปิดสาย และเสียงลมแรงฟังไม่รู้เรื่อง
ตอนรถชะลอตัวเขากอดคอหมียักษ์กดไลน์ส่งข้อความให้หมอต่อ


แปงไม่มีแรงแล้ว เขาเริ่มลงคลานกระดืบๆ
ภากรยิ้มอย่างสนุก มันแกะเสื้อเขาออกเหวี่ยงทิ้งได้ยินเสียงมือถือโดนพื้นดังกึก แปงเหลือแต่เสื้อใน
มันเอามือกุมหน้าอกเขา ไล้แล้วล้วงเข้าไปจับเนื้อและยอดอก
"โคตรเหมือนของจริงเลยว่ะ  นี่อยากลองมานานแล้ว เสริมที่ไหนวะเหมือนของผู้หญิงชิบหาย"
ยกมือปัด เหมือนสะกิด ไม่มีแรงเอาเลย
เขายังพยายามคลาน แต่มันดึงขาไว้เหมือนแมวหยอกหนู
"เดี๋ยวแม่กูมา มึงอย่าทำแบบนี้ ปล่อย ไอ้เหี้ย"
เขาหยิบของบนพื้นขว้างใส่มัน แต่มันตกข้างหน้าเพราะเขาไม่มีแรง
แปงน้ำตาไหลพราก สิ่งที่ผู้หญิงทุกคนกลัวจับใจจะเกิดขึ้นแล้วหรือ
ร่างกายนี้เป็นของพี่อ็อมคนเดียวมาตลอดชีวิต
มันจะโดนคนชั่วทำสกปรกจริงๆเหรอ

แม่ไปไหน ทำไมไม่มา

หรือว่า

"มึงหลอกกูมาใช่ไหม  แม่ไม่ได้ไลน์ไป  มึงเป็นคนไลน์ไป"


ภากรหัวเราะ
"เป็นสาวน้อยไร้เดียงสาแบบนี้นี่เอง"
"ไอ้เหี้ย  มึงปลอมไลน์แม่มาหลอกกู  ไอ้สัตว์"
แปงปากสั่นระริก หมดหวังจะรอดแล้ว
ไม่มีหวังแล้ว  แม่ไม่อยู่บ้าน  และแม่ไม่มาแล้ว
เฌมาวี น้องได้ยินหรือเปล่า 
มีใครมาช่วยแปงที


"ไปทำกันดีๆในห้องดีกว่า เนาะลูกสาว"
เขาโดนมันอุ้มขึ้นไปในห้องแม่
"ตอนแรกก็ว่าจะให้หลับไปเลยนะ  แต่ว่าไม่ชอบตุ๊กตายางไง ชอบแบบดิ้นได้"
มันพยายามแกะเสื้อผ้าเขา แต่เขาปัดป้อง
"เหลือกางเกงในไว้ จะได้เซ็กซี่ เร้าใจเวลาถอด"
มันลูบเขาไปทั้งตัว  แปงร้องไห้ได้แต่ด่าสลับขอร้อง
"เฉาะแล้วนี่ โห น้ำลายไหลว่ะ อยากลองรูกะเทย"

"ภากร!"

เสาวรสยืนอยู่ที่ประตูหน้าตึง
แม่มาแล้ว! 
รอดแล้ว! โล่งแล้ว!
แปงน้ำตาไหลอาบหน้า  ที่สุดสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็มีจริง
ในที่สุดแม่ก็เห็นความชั่วของสัตว์นรกตัวนี้กับตา
ไล่มันออกไปจากชีวิตพวกเราเถอะแม่

"จนป่านนี้ยังไม่เสร็จอีก จะเล่นไปถึงไหน ปล่อยให้ดิ้นอยู่ได้" 
เสาวรสบ่น หยิบที่รัดม่านมาสองอัน
"นี่! รัดไว้ จะได้จบๆเร็วๆ"
เอาที่รัดม่านนั้น รัดข้อมือแปงไว้กับหัวเตียงทั้งสองมือ

ลาแปงอ้าปากค้าง
หัวใจเขาแตกสลาย มันชาไปทั้งตัว
ถ้าเมื่อครู่คือนรก  ตอนนี้เขาอยู่ขุมลึกที่สุด นรกอเวจี
แม่หรือคือคนที่พูดสิ่งเหล่านั้นออกมา  
มารดา mother แม่ เพศเมียผู้ให้กำเนิดเขา
แม่รู้เห็นเป็นใจ เอาเขามาให้ผัวเด็กชำเรา  
เอาเขามาสังเวยความใคร่ของคนอื่น
น้ำตาพรากร้อนไปทั้งสองแก้ม เขาถามเสียงสั่น และเบา เขาไม่มีแรงแล้ว

"แม่หลอกแปงมาให้มันเอาเหรอ"
"ภากรอยากได้แก ขอชั้นตั้งแต่เห็นแกครั้งแรกแล้ว แต่แกโตแล้วก็เลยยากหน่อย"
มือแม่ลูบหัวเขา เหมือนอาทร จนเขาอยากอ้วก
"แกก็มีผัวมาแล้วเป็นกะเทยอีก สนุกไปเหอะ แม่แบ่งภากรให้ ภากรเอาเก่งเอามันจริงๆนะ"
เขาจะสำรอก ปีศาจตัวนี้เหรอที่เป็นแม่เขา
"แม่ นี่แม่เขาทำกับลูกแบบนี้เหรอ"
"แหมลูกพ่อจริงนะแก  ทำกระแดะสงวนตัว ผัวเดียวเมียเดียว"
เสาวรสขำ มองแปงอย่างเหนือชั้นและกำลังโปรดสัตว์
"คิดมากไปแล้วลาแปง ชั้นมีผัวมากว่ายี่สิบคนไม่เห็นเป็นไร เซ็กส์คือเรื่องธรรมชาติ"
"แม่ ปล่อยแปงไปเหอะ ปล่อย" เขาร้องเสียงเบาแผ่ว
แม่ไม่ตอบ

ภากรดึงกางเกงในออก เอามือจับต้องของสงวนนั้น
"สวยดี เหมือนผู้หญิงว่ะ"
แปงทอดอาลัย 
แหงนมองเพดาน แล้วหลับตา ตัวอ่อน
ร่างกายนี้กำลังจะถูกทำลายแล้ว


ปัง! เสียงประตูดังจากชั้นล่าง
ตึงตัง! เสียงของคนกระทืบขึ้นกระได
ผลัวะ! เสียงประตูห้องเปิด
ทั้งสามคนหันไปมองเป็นตาเดียวกัน


"กี้!" 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.415K ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #3363 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:19
    แม่เ-้ยมาก
    #3363
    0
  2. #3325 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:27

    ที่กี้เป็นแบบนี้เพราะแม่เคยทำเรื่องเลวๆแบบนี้กับกี้รึป่าวเนี้ยย ด่าเหรี้ยยังสงสารอ่ะ ยังดีที่แปงโทรออกหาเฌนะ อิเวงงงกับตัวเองคือไม่ชอบกี้ แต่นี่กลัวกี้ขาดสติแล้วทำไรแรงๆใส่อ่ะ

    #3325
    0
  3. #3191 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:02
    แม่เชี่ยอะไรเนี่ย ลูกทั้งคนปะวะเป็นสัตว์นรกที่หายใจบนดินหรือไง
    #3191
    0
  4. #3104 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:26
    จัดการเลยยยยยย
    #3104
    0
  5. #2974 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:39
    อย่าบอกนะว่ากี้เคยโดนแบบนี้ด้วย ก็เลยคอยกันไม่ให้แปงมาหาแม่ที่บ้าน
    #2974
    0
  6. #2973 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:39
    แม่ง!!! แม่บ้าอะไรเลวขนาดนี้ โอ้ยยยยย ดีใจที่กี้มาทัน
    #2973
    0
  7. #2948 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 12:17
    ไม่แปลกใจที่กี้โตมามีปัญหาทางจิตขนาดนี้ ดีดไม่ดีอาจจะเคยโดนด้วย ตอนนี้สงสารแปงมาก รอดจากเรื่องนี้แล้วเริ่มใหม่นะแปง กับพี่หมอก็ยังไม่สายหรอก เอาใจช่วยนะ
    #2948
    0
  8. #2882 kanata ryohei (@solitali) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:47
    เป็นแม่ที่สารเลวมาก
    #2882
    0
  9. #2878 nattanan_26 (@nattanan_26) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:31
    ชัวมากเลยอ่ะ
    #2878
    0
  10. #2858 Kamnary (@kamnary) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 17:23

    อีแม่ อีสารเลว

    #2858
    0
  11. #2845 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 06:27
    แม่แบบนร้ไม่ควรเรียกแม่ สงสารกี้ขึ้นมาเลยที่ต้องเป็นแบบนี้เพราะแม่แน่ๆ
    #2845
    0
  12. #2828 MornMolar (@MornMolar) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:52
    ที่ไล่เพราะรู้ว่าแม่เป็นแบบนี้ใช่ไหมกี้ เราขอโทษที่บ่นไปตอนนั้น
    #2828
    0
  13. #2707 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:05
    โอ้โห ยังงี้ไม่ต้องไปเรียกว่าแม่แล้ว
    #2707
    0
  14. #2563 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:05
    กี้!!!!!!!!! อิเี้ย คือเี้ยแบบไม่ไหวแล้วอะ ก็คิดไว้แล้วว่าอิแม่ต้องรู้เห็นเป็นใจ กี้คงรู้มาตลอดก็เลยอิจฉาแปงที่ได้อยู่กะพ่อตามประสาเด็ก เลยแสดงออกมารูปแบบนั้น คือ ฮือออ
    #2563
    0
  15. #2546 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 14:37
    กี้! สู้มัน!
    #2546
    0
  16. #2514 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:07
    กี้ๆๆๆ ช่วยแปงงงงงง ฮือออ แม่แบบนี่อย่ามีเลย
    #2514
    0
  17. #2497 Love (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:15

    เออ แค่คิดแต่ไม่คิดว่าจะใช่จริงๆ เหวอมากที่แม่ร่วมมือด้วย แล้วที่กี้เป็นแบบนั้นไม่ใช่ว่ากี้ก็โดนหรอกใช่ไหม อห มาก

    #2497
    0
  18. #2468 เคแอล9091 (@polypakfoon) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 18:05
    แม่โคตรเลววว
    #2468
    0
  19. #2428 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:27
    เชี่ยยย ใครจะไปนึกว่าแม่-จะทำแบบนี้
    #2428
    0
  20. #2313 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:17
    แม่คือเ-้ยขั้นสุด จบ
    #2313
    0
  21. #2208 Neez-07 (@Neez-07) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 18:17
    หรือจริงๆที่กี่เป็นแบบนี้เพราะแม่
    #2208
    0
  22. #1994 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 01:01
    อืมม กี้กะไม่ได้เลวซะหมดอ่ะ
    #1994
    0
  23. #1953 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:14
    คือกี้ก็โดนแบบนี้ป่ะ เลยมีปม
    #1953
    0
  24. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 16:31
    สงสารกี้กับแปงที่มีแม่แบบนี้ ที่กี้ไม่อยากให้แปงมายุ่งกับแม่คงเพราะเป็นแบบนี้สินะ กี้น่าสงสารนะ
    #1930
    0
  25. #1804 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:40
    นี่ไม่ควรเป็นแม่ใครอ่ะ
    #1804
    0