Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 216,468 Views

  • 3,954 Comments

  • 8,762 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4,394

    Overall
    216,468

ตอนที่ 20 : เริ่มแปลงกาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1979 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

(R)


เฌตื่นแต่เช้าไปเข้าฟิตเนสของคอนโด เข้าไปชั่งน้ำหนักแล้วก็ตาโต
โอ้โห แค่สิบกว่าวัน ลงไป 5 กิโล ตอนนี้เขาหนัก 80 แล้ว
แต่ลงเร็วไปนิด เขากลัวตัวเหี่ยวและห้อย เอาเดือนละสัก3โล น่าจะกำลังดี
เสร็จสรรพเขาก็ลงไปข้างล่างหน้าคอนโด ตรงนั้นมีร้านขายอาหารเช้ามาเป็นแผง

พอเจ็ดโมงครึ่ง เขาใส่ชุดพร้อมรบวันนี้ ทั้งแขนยาวขายาว ทากันแดดหนา
ว่าจะทุบหม้อข้าวหม้อแกงแบบเจ้าตากแล้ว แต่พอดีจน
หอบป้ายรับแปลเอกสารใส่กระเป๋า แล้วนั่งรถเมล์ฟรีไปมหาวิทยาลัยที่อยู่ใกล้กัน
จากนั้นก็เดินไปมันทุกอาคารเรียน แปะประกาศทุกบอร์ดที่แปะได้ พอเดินฝ่าแดดก็งัดหมวกมาใส่
ตรงศูนย์ภาษากับบัณฑิตวิทยาลัยนี่กระหน่ำแปะ 
พอใกล้เที่ยงรีบกินข้าวแคนทีนราคาถูก
แล้วย้ายเข้าไปมหาวิทยาลัยในเมืองชื่อดัง แปะอย่างต่อเนื่อง เดินมันทุกคณะ ไล่ทุกชั้น
เขาเดินจนขาลาก เมื่อยหลังปวดเอว จนห้าโมงเย็นจึงเลิกแปะประกาศ

นั่งที่ป้ายรถเมล์รอรถเมล์ฟรี  แต่แล้วตามองดูเห็นรถปอ.แล้วแทบน้ำลายหก ช่างไฮโซอะไรอย่างนั้น
อยากนั่งยิ่งกว่าตอนเห็นแอสตันมาร์ตินอีก ขอสักครั้งจะไม่ลืมพระคุณบุญตูด
แพงกว่ารถฟรีตั้งเป็นยี่สิบบาท ถ้านั่งล้านครั้งก็สิ้นเปลืองไปยี่สิบล้านบาทเฉย ๆ เลยนะ
แต่นึกไปนึกมา เฮ้อ ถนอมร่างกายเหอะเรา วันนี้เหนื่อยมามาก 
งกเงินแล้วไง เอาไปด้วยได้ไหมล่ะ ตายไปชาติหน้าก็ต้องมาหาเอาใหม่แบบเขานี่แหละ
ก้าวขึ้นสู่ชีวิตที่เหนือระดับ นั่งรถปอ.อย่างสง่าผ่าเผย  หน้าเชิด  รู้สึกหรูหราและโคตรสบาย

กลับถึงคอนโดเฌอยากว่ายน้ำมาก จำได้ว่าเคยมีกางเกงว่ายน้ำทิ้งไว้ตัวหนึ่ง
เขาค้นเจอ จึงไปลงสระว่ายน้ำผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่เครียดไปหมด
นอนลอยตัวมองท้องฟ้าสีดำเจือเทาของกรุงเทพฯ
เช้าวันรุ่งขึ้น เขาก็ทำแบบวันที่สองอีก เดินสายได้มาอีกสองมอดัง บอกเอ็มว่าจะกลับวันรุ่งขึ้น
เขาเข้านอนแล้วรีบตื่นแต่เช้ามืด แจ้นไปขึ้นรถตู้กลับบ้าน 
คิดถึงเมืองกาญจน์ใจจะขาด



กลับถึงบ้านเขาเช็คเมล์ เช็คเพจ ลูกค้าเข้าแล้ว ได้ลูกค้ามาเป็นสิบทีเดียว
เฌไม่พูดพล่ามทำเพลง ตั้งหน้าตั้งตาแปลงาน ทำงานเต็มที่
เงิน เงิน เงิน
ความที่งานเร็ว งานไวส่งดี ทำให้งานแปลบทคัดย่อหลั่งไหลมาในช่วงสั้น ๆ
ก็ถ้าจ้างศูนย์ภาษางานบทคัดย่อแบบนี้น่ะ หน้าละเป็นพันเลยนะ
เฌปรับค่าแรงเป็นสองเรท  ถ้าเร่งด่วนเอาเสร็จในข้ามวันคิดเพิ่ม 400-500
เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ช่วงนี้คือการปิดเล่มบทคัดย่อจะเพิ่งเสร็จ ทุกคนต้องการงานไว
เฌทำงานแทบไม่ลืมหูลืมตา เพราะเขารู้ว่างานบทคัดย่อมาแค่ช่วงนี้
เขายังพยายามทำชีวิตรูทีน ดูแลตัวเองกับเอ็มดี ๆ ทำงานบ้าน ถ่ายรูปร่างกาย

เจ็ดวันแล้วเฌโหมงานแปล ได้มาร้อยกว่าชิ้น สี่หมื่นกว่าบาท
เขาดูแมสเสจข้อความรายงานบัญชีธนาคารในโทรศัพท์แล้วปลื้ม นี่โดนโกงไปบ้างด้วยนะ
เย็นวันนั้นเขาซื้อกับข้าวมาเพิ่มเป็นการฉลอง 
"เฌ ไปเก่งอังกฤษตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย" เอ็มงง เมื่อเฌเล่าว่าได้เงินแปลมาเยอะ
"ก็ไม่รู้สิ  ตื่นมามันเก่งเอง  สงสัยก่อนหน้านี้แอบฝึกแล้วเอ็มไม่เห็น " ตอแหลสด
"แล้วนี่ความจำคืนมาแล้วเหรอลูก  ถึงจำภาษาอังกฤษได้" 
ย่าน้อยก็ถาม
"ไม่รู้ยังไงย่า  จำได้บ้างไม่ได้บ้าง  ก็จำไม่ได้เลยนะเรื่องคนเรื่องอดีต  จำได้แต่อะไรในการใช้ชีวิต"
เฌมั่วทฤษฎีสุด ๆ
"คิดว่าคงฟื้นความจำเดิมไม่ได้แล้วล่ะ  ต้องเริ่มใหม่หมดหลังตกรถนี่แหละ"

แล้วก็ตาโตเมื่อเอ็มวางซองหนาให้ซองหนึ่ง ระหว่างนั่งกันอยู่สามคน
"เงินเอ็มหาได้เดือนนี้ เอ็มเก็บไว้ใช้สามพัน ให้ลุงป้าสองพันแล้ว อีกห้าพันเอาเข้าบ้านเรา"
ทำไมคุณอาของเขาน่ารักขนาดนี้!
เขาควักซองที่ตัวเองเตรียมไว้ขึ้นมามั่ง ยื่นให้ย่า
"ย่าน้อยครับ เฌก็ด้วย  คืนค่าโน้ตบุ๊คได้แล้วครับ"  หมื่นหก

ย่าน้อยเอาซองทั้งสองมาวาง ดึงมือเฌกับเอ็มมาวางบนเงิน
"เท่านี้ย่าก็ดีใจมากแล้วลูก เฌกับเอ็มเป็นเด็กดีที่สุด ตังค์นี่เหมือนจะเยอะแต่ก็ไม่เยอะ น้อยก็ไม่น้อย 
ขอให้สองคนเอากลับไปช่วยกันคิดแล้วกันว่า บ้านเราจะใช้เงินกินอยู่กันแบบไหน"
เออ จริงสิ ทุกวันนี้การวางแผนการเงินของบ้านยังบกพร่องอยู่
ย่าน้อยกับเอ็มออกตังค์ทุกอย่าง เฌไม่ได้ออกอะไรเลย

เฌไม่อยากเป็นเผด็จการ นำครอบครัวคนเดียว เขาเลยหารือกันสามคนเสียเลย
สรุปว่า บ้านเราจะซื้อกินไม่ทำเอง ย่าน้อยจะเป็นคนซื้อกลับมาเพราะย่าอยู่ตลาด 
ค่ากับข้าววันนึงไม่เกิน100 กินสองมื้อเย็นกับเช้า ข้าวหุงที่บ้าน กลางวันหากินเอง
เงินให้บ้าน ย่าน้อยไม่ต้องให้ เฌกับเอ็มจะหาเงินส่งให้ได้เดือนนึงคนละห้าพัน เอาไว้ตรงกลาง
แบ่งเป็นสองบัญชี บัญชีแรกแปดพันสำรองไว้อนาคต ก็จะได้ปีละเกือบแสน 
บัญชีสอง สองพันเอาไว้ซื้อของสบู่แชมพูน้ำปลา ค่าน้ำค่าไฟซึ่งค่าไฟฟรีอยู่แล้ว
ค่าเล่าเรียนเอาเงินสองแสนที่ย่าเก็บตอนพ่อแม่เฌเสียมาจ่าย
สมุดบัญชีธนาคารให้เอ็มเป็นคนถือ แล้วเขียนบัญชีทุกวัน 
วางระบบของบ้านได้แล้วก็ค่อยโล่งใจ

เฌมองย่ากับเอ็มแล้วก็นึกขึ้นมาว่า สองคนนี้ทำงานหาเงิน งานโอเคมั้ย
เอ็มทำงานปั๊มมันเป็นงานที่โอเคแล้วหรือเปล่า หรือทำงานอะไรดีที่มันคุ้มค่ากว่าเป็นเด็กปั๊ม
"เอ็มทำปั๊มโอเคไหม เหนื่อยไหม"
"ค่าแรงขั้นต่ำสามร้อย รวมเดือนนึงตกเหยียบหมื่น เอ็มว่าโอเคมาก ๆเลย"

เฌหันมามองย่าน้อยบ้าง ย่าแก่แล้วไม่น่าจะต้องทำงาน
แต่ในอีกมุมหนึ่ง การไปตลาดของย่าทำให้ย่ามีสังคม ไม่เสี่ยงกับการหลงลืม
อีกอย่างถ้าเขาออกไปนอกบ้าน ย่าก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว เกิดเป็นอะไรไปก็ไม่มีใครรู้
แต่ถ้าย่าอยู่ตลาด มีคนอยู่กับย่าตลอดเวลา ไม่ต้องเสียเงินกังวลหาคนดูแล
ข้อสำคัญคือย่าไม่ได้ทำงานหนักเกินไป แม้เงินน้อยได้150-200 ก็ยังดี
เอาว่าให้คนแก่ไปตลาดนั้นดีแล้ว แต่เขาจะหาเก้าอี้นั่งสบายกว่านี้ไปให้ย่าใช้ดีกว่า



เฌเพลามือจากงานแปลเอกสาร 
มีเวลาก็แวะไปโรงบาลศูนย์ตัดไหมแผลศีรษะ และติดตามอาการ 
จากนั้นก็หันกลับมาจัดการกับกิจกรรมพัฒนาชีวิตอื่น ๆ
งานยุ่งปานนักธุรกิจหมื่นล้าน

หนึ่ง เรื่องการเรียน เอ็มเช็คกศน.กับพรีดีกรีแล้วประกาศผลพฤษภาคม

สอง  เรื่องแชนแนลเฌมาวี  สิบกว่าวันแล้วที่โพสต์คลิป
เขาเข้าไปอัพเดทหลังจากปล่อยทีเซอร์คัมแบ็คไป ยอดวิวหลายแสนเลย

สาม เรื่องหาคนมาช่วยพัฒนาร่างกายให้ถูกวิธี เขาไม่มีเงินไปฟิตเนสและจ้างเทรนเนอร์
แต่เขาค้นเจอว่า มหาลัยจังหวัดมีหลักสูตรวิทยาศาสตร์การกีฬา เขาจะลองไปหาคนช่วยจากที่นั่น

สี่ เรื่องสุดท้ายตอนนี้ คือเรื่องของการเทคฮอร์โมนส์ 
ลาแปงส่งข้อมูลมาให้แล้ว เฌกับเอ็มจึงพากันไปหาหมออริยะที่คลีนิค
หมออริยะอ่านเอกสารนั้น แล้วก็วงรายการตรวจร่างกาย เขียนชื่อสถานที่แห่งหนึ่งแล้วยื่นคืนให้
"ไปตรวจตามนั้นที่คลีนิคนี้ แล้วเอาผลกลับมาครับ" 
หมอนิ่งไปนิดหนึ่งเหมือนคิดอะไรอยู่
"แล้วก็ คราวหน้าเป็นต้นไป ขอให้มาพบผมหลังคิวสุดท้ายนะครับ"
คลีนิคที่หมอเอ็มให้ไปนั้นอยู่หน้าโรงพยาบาล 
เป็นแล็บรับตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
ตรวจร่างกายละเอียด และต้องรอผล

เฌเอาเอกสารที่พี่แปงส่งมาให้เอ็มอ่าน แล้วเขาอธิบายข้อมูลที่ลาแปงเขียนให้เอ็มเข้าใจ
เอ็มต้องรู้จักรับผิดชอบร่างกายตัวเอง จะมาปล่อยให้คนอื่นแม้แต่เขามาลากไปไหนมาไหนไม่ได้
เขาบังคับให้เอ็มตอบคำถามเหมือนเตรียมสอบ จนเอ็มหลอนเอาไปท่องตอนทำงานปั๊ม
เขาสองคนเทียวไปหาหมออ็อมอีกหลายครั้ง จัดเตรียมของตามหมอสั่ง 
ทั้งวัสดุอุปกรณ์ ยาและฮอร์โมนส์ หมอจะสั่งเองเฉพาะพวกยาแบบควบคุมการจำหน่าย
ไหน ๆ ไปร้านขายยาเขาเลยซื้อวิตะมินซีสูตรธรรมชาติกลับมากินกับเอ็มซะด้วย
"มันกินเพื่ออะไรอ่ะ กินข้าวแล้วยังไม่พอเหรอ"
"กินเพื่อเสริมภูมิคุ้มกัน ช่วยป้องกันเรื่องภูมิแพ้ และอาการหวัด บางคนว่ากินแล้วผิวดี"
นึกขึ้นมาได้บางเรื่องที่สำคัญ
"เอ็มพยายามงดโพสต์รูปตัวเองนะ พวกเรากำลังจะขายมัน อย่าให้ใครได้เห็นมันฟรี ๆ ถ้าเป็นได้งดโซเชียลด้วย" 

แล้วก่อนสงกรานต์ คุณหมออริยะก็นัดพวกเขาฉีดฮอร์โมนส์ครั้งแรก
เอ็มจับมือเฌแน่นขณะนั่งรอที่ในคลีนิค
"เฌ เอ็มตื่นเต้นมาก ๆเลย"  
เฌก็ตื่นเต้น  นี่คือก้าวใหญ่หนึ่งก้าวในแผนของชีวิตนี้
ชีวิตที่แล้วเขาโชคดีเกิดมาหน้าตาดี ถึงไม่เหมือนผู้หญิงก็หล่อ 
กินดีอยู่ดีนอนแอร์ ผิวดีไม่เคยต้องพยายาม อย่างมากก็เข้ายิมเข้าคลีนิคทำเลเซอร์
ต้องมาขวนขวายพยายามอย่างเหน็ดเหนื่อย ก็ลุ้นสุด ๆ

เมื่อคนไข้คนสุดท้ายออกไปแล้ว  พยาบาลก็เลื่อนชัตเตอร์บานม้วนปิดหน้าถังครึ่งนึงเหมือนทุกครั้ง
เฌรู้ว่า หมออ็อมเป็นหมอที่ดีและมีจรรยาบรรณ แต่หมอยอมเสี่ยงออกนอกเส้นทางให้
แม้จะแค่แนะนำ แต่มันก็คือการปฏิบัติวิชาชีพและทำในพื้นที่การทำงานแพทย์
หมออ็อมถึงต้องให้พวกเขาทำทุกอย่างเอง จัดหาของใช้ทุกอย่างมาเอง
จะมางอมืองอเท้าให้หมอทำให้ไม่ได้ ต้องหาความรู้ ต้องศึกษาเพื่อมาคุยกับหมอ
หมอให้ใช้พื้นที่หลังเลิกงาน และ ปิดหน้าคลีนิค อย่างน้อยก็รู้สึกว่าไม่ได้ทำในเวลางานของหมอ 

พอเข้าไปในห้องตรวจ หมออริยะก็ยิ้มทักสองหนุ่ม
"ขอหมอเตรียมวัสดุอุปกรณ์ก่อนนะครับ" หมออ็อมมองที่เฌ
"ไม่มีอะไรคุยให้ผมฟังเลยเหรอครับ เฌมาวี"
เฌยิ้มรับ  ส่วนเอ็มนั่งนิ่ง ๆไม่เสนอหน้า
"ผมชวนคุณหมอคุยดีกว่า คุณหมอคิดว่าถ้าให้คุณหมอเลือกใช้ชีวิตหนึ่งวันที่มีความสุขที่สุดของชีวิตล้นปรี่ แต่คุณหมอจะจำมันไม่ได้ กับหนึ่งวันมีความสุขเรียบ ๆ และจำได้ คุณหมอจะเลือกแบบไหน"
"อือม์ ยากจัง ผมคงเลือกอย่างหลัง"
คุณหมอหยิบไซริงจ์หลอดฉีดยา  เข็ม สำลี ที่พวกเขาจัดหาให้ มาวาง
"คุณหมอคงเป็นคนพอเพียง อันที่จริงจะแบบไหนก็ไม่ผิดหรอกครับ แล้วแต่ใครจะให้ความสำคัญกับอะไรมากกว่ากัน  แต่ในมุมมองของผม ผมคิดว่าความทรงจำและการส่งผ่าน คือสิ่งที่ทำให้มนุษย์วิวัฒนาการมาถึงทุกวันนี้ civilization อริยะ  หรือ อารยธรรม ก็สั่งสมด้วยความทรงจำจากบรรพบุรุษนั่นเอง" 
เขาเน้นชื่อหมออ็อมหยอก ๆ
"แล้วที่ผมพูดเรื่องความทรงจำนี้ แค่เกริ่นนำก่อนจะบอกคุณหมอว่า โดยทางการแพทย์แล้ว อุบัติเหตุที่ทิ้งแผลบนหัวผมให้คุณหมอเคยล้างอยู่นี้ มันส่งผลให้ผมเป็นแอมนีเชีย ความจำเสื่อมครับ"

"หือม์?" 
หมออ็อมชะงักวางมือลง มองหน้าเฌนิ่งไปพัก
"เสียใจด้วยครับ เรื่องอาการป่วย" 
หมอพูดช้าเหมือนครุ่นคิด
"เฌมาวีที่อายุ 14 ความจำเสื่อม ..."
แล้วนายแพทย์อริยะก็ถามคำถามที่เหมือนเอามีดแทงเฌมาวี


"แล้วใครกันครับ ที่คุยกับหมอตลอดเวลาที่ผ่านมา"


พลาด!
พลาดแล้วเฌ!

คุณหมออริยะปรายตามองคนไข้อายุสิบสี่แวบหนึ่ง ไม่ได้เซ้าซี้ให้จนมุม
"ฉีดแล้ว มันอาจจะมีอาการแทรกซ้อนบ้างในกรณีที่แพ้นะครับ"
เมื่อขั้นตอนเวชปฏิบัติดำเนินไป  จนกระทั่งฉีดยาแล้วเสร็จ หมอก็หันมาเก็บของ
เฌมาวีวางท่าทางปรกติ เขากล่าวหลังจากที่กลั่นกรองความคิดแล้ว
"คุณหมอครับ  ผมมั่นใจว่าคุณหมอไม่เคยหวังผลค่าตอบแทน เพราะผมรู้ว่าคุณหมอยอมเสี่ยงให้กับพวกผมอย่างชนิดตีได้เป็นมูลค่ามหาศาล แต่ในฐานะที่พวกผมรบกวนคุณหมอ ให้พวกผมได้มีโอกาสตอบแทนคุณหมอบ้างเถอะครับ  พวกเราเอาเปรียบและเอาประโยชน์จากคุณหมอฝ่ายเดียวมาตลอด"
คุณหมออริยะมองสบตาเฌมาวี แล้วก็หัวเราะ 
"ผมชอบทำดีเพื่อเอาไว้ทวงบุญคุณ"
"โธ่ คุณหมอ"
หมอโบกมือ
"เรายังเจอกันอีกนานครับ เฌมาวี อ้อ อิริยาด้วย ไม่ต้องจ่ายอะไรครับ ผมถือว่าผมไม่ได้ทำงาน แล้วมาตามกำหนดนัดนะครับทั้งสองคน"

ออกมานอกห้อง อิริยาดึงมือเฌมาวีเบา ๆ
"เฌ...ที่เฌคุยกับหมอเมื่อกี้เรื่องความจำเสื่อม..." 
เอ็มไม่ได้โง่ ถึงยังเด็กเขาก็ฟังเข้าใจ 
เฌที่แปลกไป เก่ง คล่อง เจ้าแผนการ เฌคนนี้คือใคร
เฌเอื้อมมือไปลูบศีรษะเพื่อนรักอย่างเอ็นดู
"เฌก็คือเฌ ไม่ต้องห่วงนะ พวกเราจะก้าวหน้าไปด้วยกัน"

หมออริยะสงสัยแล้ว เขาพลาดเองตั้งแต่แรกเลย 
พลาดที่ดีลกับหมอด้วยทัศนคติและบุคลิกของผู้บริหารวัย36
แต่อย่างไรก็ตาม เขาไม่เห็นเจตนาร้ายของหมอ และไม่เห็นผลร้ายอะไรถ้าเรื่องแดงขึ้นมา
หมออ็อมดูน่าจะเป็นคนที่วางใจได้



___________________
 แรงงานเด็กต่ำกว่า18 ทำงานปั๊มได้ แต่ห้ามทำล่วงเวลา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.979K ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #3885 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 03:20
    หมอรับสมัครแฟนมั้ยคะ จะยื่นใบสมัครคนแรกเลย ชอบยย
    #3885
    0
  2. #3844 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:53
    หมอจับทางเก่ง สมกับเป็นหมออะ ฉลาด
    #3844
    0
  3. #3703 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:56
    คุณหมอฉลาดจังค่ะ ชอบนะคะ
    #3703
    0
  4. #3584 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:21
    หมอสงสัยยยยยแล้วสิ
    #3584
    0
  5. #3514 monday_67 (@monday_67) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:32
    งานหยาบแล้วววว ยากมากก เขินหมอไปก่อนแล้วค่ะ กระโดดลงเรือ
    #3514
    0
  6. #3474 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:32
    หมอน่ารักอ่ะ
    #3474
    0
  7. #3423 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:39
    สนุกค่ะ สนุกกกก
    #3423
    0
  8. #3306 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:15
    รอลุ้น
    #3306
    0
  9. #3272 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19
    ลุ้นไปกับการเปลี่ยนแปลง&#8203;ตัวของเฌและเอ็มนะ
    #3272
    0
  10. #3162 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 19:00
    หมอเป็นหมออะแกก็ต้องฉลาดอยู่แล้ว จับทางเก่งอะไรเก่ง
    #3162
    0
  11. #3061 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 00:08
    เอ็มน่ารัก หมอก็ดี
    #3061
    0
  12. #2915 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:12
    คุณหมอสงสัย แต่คงไม่คิดว่ามีวิญญาณเข้าสิงเชหรอกใช่มั้ย555555555555
    #2915
    0
  13. #2679 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:40
    น้องเอ็มเหมือนลูกสาวเฌจริงๆ
    #2679
    0
  14. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:33

    ฮ่าๆๆๆ คุณเฌ น้องเฌเอ๊ยยย ไปโป๊ะให้เค้าจับได้ทำไมคะ แต่เอ... หรือว่า... ????????????????

    #2661
    0
  15. #2416 aeyrth (@aeyrth) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 10:36
    เอ็มน่ารักมากๆๆๆๆ เราโคตรชอบเลยอยากเลี้ยงดู เฌเก่งมากมากจริงๆเรานับถือเลยไม่มีความท้ออ่ะ แกร่งมาก
    #2416
    0
  16. #2255 lukbua (@lukbua) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:27
    โอ๊ยยยย กราบคุณเฌ ทำอะไรได้ขนาดนี้ ยิ่งอ่านยิ่งปลื้มตัวละครนี้จริงๆค่ะ เห็นความพยายามความอดทนทั้งทัศนคติไม่ยอมแพ้แล้วกราบหัวใจจริงๆ

    คุณหมอคงสงสัยมาตั้งนานแล้วแหละ ไม่ใช่แค่วันนี้ครั้งแรกหรอกแหม 55555
    #2255
    0
  17. #2002 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 06:25
    สมแล้วที่เป็นหมอ!!
    #2002
    0
  18. #1849 Bluennn. (@chanoon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 00:41
    งื้อออ คิดถึงบ้านมากก เราจบจากร.ร ประจำจังหวัดในกาญจนบุรี อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงทุกคนที่นั่นเลย จะบอกว่าแบบน้องมีทุกห้องเลย รักพวกนี้มากๆ แม้กระทั่งน้องรหัสเราก็เป็นแต่นางเรียบร้อยมากๆ โซเชียลไม่เล่น เป็นหัวหน้าห้องด้วย คิดถึงพวกนางมาก
    #ขอพร่ำเพ้อนิดนึงนะคะ
    #1849
    0
  19. #1843 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 00:13
    กำลังใจ
    #1843
    0
  20. #1825 yuisatan111 (@yuisatan111) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:55

    เดาว่าป๊อกขับรถชนพ่อแม่เช เฌ ถึงมาอยู่ในร่างเช

    #1825
    0
  21. #1737 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 17:32
    โป้ะมาก-น้อง555555
    #1737
    0
  22. #1522 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:06
    ว้าวๆๆ คุณหมอสงสัยแล้ววววว
    #1522
    0
  23. #1416 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:01
    น้องพลาดจริง 5555
    #1416
    0
  24. #1259 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 05:58
    เด็กอายุ 14 แปลงานให้นักศึกษาป.โท... ดูแค่นี้ใครๆก็รู้แล้วว่ามันไม่ปกติน่ะ5555
    #1259
    0
  25. วันที่ 10 มกราคม 2562 / 18:22
    ถ้ายังไม่มีพระเอก อิฉันจะเชียร์หมอแล้วนะ5555555
    #1200
    0