Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 217,362 Views

  • 3,963 Comments

  • 8,789 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,288

    Overall
    217,362

ตอนที่ 16 : คืนดีกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2041 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

(R)


เฌหยุดคิดเรื่องนริศที่เกิดเมื่อตอนเที่ยง  หันมาคิดเรื่องทำมาหากินดีกว่า
มองมือถือ วันนี้เข้าช่วงปลายเดือนมีนาคมแล้ว
เป็นช่วงโอกาสสำคัญที่เขาสามารถจะหาลูกค้าแปลเอกสารได้จำนวนมาก
ลูกค้ากลุ่มนี้คือนักศึกษาปริญญาโทนั่นเอง พวกนี้จะต้องส่งเล่มปลายเทอม
โดยทุกเล่มของทุกคน  จะต้องมีแอบสแตรคหรือบทคัดย่อ ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
เวลาที่พีคสำคัญสุด จึงเป็นตอนนี้จนถึงกลางเมษายน ดังนั้นเขาต้องรีบโฆษณาแล้ว

สักพักหนึ่งก็นึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาใครบางคน นึกถึงชื่อคนที่หมออ็อมให้มา จึงลองโทรไปดู
"สวัสดีค่ะ" เสียงผู้หญิง!
"สวัสดีครับ ขอเรียนสายกับคุณเบญจมินทร์ครับ"
"พูดสายอยู่ค่ะ  ไม่ทราบจากไหนคะ"  คนนั้นเป็นสาวสอง แต่นี่มันเสียงผู้หญิงนะ!
"ผมชื่อเฌมาวีนะครับ ได้เบอร์มาจากคุณหมออริยะที่เมืองกาญจน์ครับ คือผมปรึกษากับหมอเรื่องการเทคฮอร์โมนส์ แล้วคุณหมอให้เบอร์คุณเบญจมินทร์มา บอกว่าให้ปรึกษากับคุณได้ "
"แล้ว...ยังไงคะ"
"ไม่ทราบคุณเบญจมินทร์พักอยู่ที่ไหนครับ ผมเข้าไปพบได้ไหม"
"ดิฉันอยู่แถวพระรามสามค่ะ กรุงเทพ"
"ไม่ทราบผมเข้าไปขอคำปรึกษาได้ไหมครับ สะดวกไหม"
"ก็ได้นะคะ แต่ไม่ทราบว่าจะช่วยได้แค่ไหน ยังไงก็ลองเข้ามาดูก่อน"
"ผมอยู่ที่เมืองกาญจน์นะครับ  ก็คงต้องไปกรุงเทพ ทีนี้ไม่ทราบช่วงเดือนนี้คุณสะดวกช่วงไหนยังไงครับ"
"สะดวกหมดค่ะ ขอกลางวันนะคะ ถ้าก่อนเที่ยงได้จะดีมาก "
"ผมขอแอดไลน์ได้ไหมครับ"
"ได้ค่ะ"

เฌคิดดูแล้ว คิดว่ายิ่งไปเร็วยิ่งดี แผลบนศีรษะก็ไม่ต้องทำแผลแล้วด้วย
แล้วถ้าไปกรุงเทพฯ เขาจะมีโอกาสไปโฆษณางานแปลที่มหาวิทยาลัยหลายแห่ง
แล้วก็มีโอกาสไปสำรวจคอนโดลับด้วย
ส่วนการโฆษณาที่มหาวิทยาลัยประจำจังหวัดเดี๋ยวให้เอ็มไปแปะบอร์ดทุกคณะก็แล้วกัน
ส่วนบ่ายนี้ยังมีเวลาว่าง เขาจะไปดูร้านเจ๊แนนสักหน่อย  
เขาไม่รู้ว่าอยู่ไหน เลยโทรหาเอ็มถึงพิกัดร้านและปฏิเสธไม่ให้เอ็มพาไป
ค้นดูเงินสดมีอยู่สองร้อย แล้วก็ปิดบ้านเดินออกไปหาถนนเส้นหลักแล้วโบกสองแถว

ก่อนไปร้านเจ๊แนน เฌนึกถึงย่าน้อยที่มาขายของอยู่ตลาด
ย่าลำบากมากไหมนะ เขาเองเพิ่งมีโอกาสออกมาตลาดก็วันนี้ งั้นแวะไปแอบดูย่าดีกว่า
เขาลงรถ แล้วเดินเลาะเข้าตลาดบ่ายซึ่งเงียบ ๆ มีคนพอประมาณไม่พลุกพล่าน
เดินวนรอบตลาด ผ่านแผงที่ยกแผงเก็บแล้ว จนไปถึงหน้าตลาดอีกฝั่ง 
สายตามองเห็นหน้าร้านขายยา ย่าน้อยอยู่นั่น นั่งขายของอยู่บนตั่ง หลังพิงกระจก
ของที่ย่าน้อยขายคือปลาแห้ง เป็นปลาแม่น้ำนานาชนิด
"ย่าน้อย" 
ย่าเหลือบตาดูเขา มือก็จับปลาแห้งในตะกร้าพลาสติกที่คนซื้อเลือกไว้ใส่ถุงแล้วชั่งกิโล
"เฌมาทำอะไรลูก" พูดไปก็ส่งของ รับเงินทอนเงิน 
"มาร้านเจ๊แนนเลยแวะมาดูย่า"
เจ้าของแผงคือ พี่ด้วงสาวทอมนั่งอยู่ติดกันนั้นเอง กล่าวคือพี่ด้วงมีแผงสองแผงติดกัน
เพราะว่า ของขายมันเยอะได้แก่ปลาแห้งของแห้ง พี่ด้วงคนเดียวไม่ไหว เลยให้ย่าน้อยช่วยขาย
ดูแล้วย่าก็ไม่ลำบากอะไร แต่หลังขดหลังแข็งหน่อย พอรู้แล้วเขาก็เลยขอตัวไปร้านเจ๊แนน

เขาเดินเข้าไปในร้านเจ๊แนน คนในร้านกรี๊ดรับกันเกรียวกราว
มีคนวิ่งมาจูงมือพาเขาเดินเข้าไปที่โต๊ะเก็บเงิน ตรงนั้นมีสาวสองนั่งอยู่คนหนึ่ง
เจ๊คนนั้นอวบขาวจ๊วกผมยาวสีโค้ก คางและหน้าผากฉีดจนใหญ่และนูนโหนก จมูกสันเป๊ะ
นางเห็นเขาก็กรี๊ด ชี้หน้าแล้วร้องดังมาก
"อีเช อีหอยหลอด แหก_ี มาแล้วเหรอมึง"
ฮาร์ดคอร์มากจนเฌอึ้ง  เขาพนมมือไหว้สวย ๆ แล้วเลิกคิ้วถามเสียงนิ่ม ๆ
"สวัสดีครับ พี่คือเจ๊แนนเหรอครับ"

เงียบ ประหนึ่งใครเตะปลั๊กทีวีหลุด
"อ..อีเช มึงเป็นเหี้ยอะไรวะ"  
เจ๊แกถามเขา ตะกุกตะกักด้วยความตกใจ
เฌยิ้มหรู  แล้วยิ้มกราดให้ทุกคนที่ยืนรายรอบ
"หมอบอกว่าผมความจำเสื่อมน่ะครับ  เพราะเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนผมตกรถหัวฟาดพื้น ย่าว่าผมตายแล้วแต่หมอปั๊มคืนมาได้" เขายังยิ้มเกลื่อนหน้า เล่าต่อ "นี่เอ็มกับย่าเล่าว่าผมเคยทำงานที่นี่ ผมเลยแวะมาครับ"
"สัสกะหมา อีเหี้ยยยย " เขาผวา เมื่อเจ๊พุ่งใส่
แต่ก็เพื่อมาดึงตุ๊ดเด็กยักษ์อย่างเขาไปกอดแนบอกแน่น ๆ น้ำตาไหลพราก 
" ทำไมกูไม่รู้เลย ลูกสาวกูเกือบตายไม่มีใครบอก อีเช อีดอก"
แม้คำหยาบคายเกลื่อนกลาด แต่น้ำตาเป็นของจริง เจ๊แนนกอดร่างกะเทยควายของเชโดยไม่รังเกียจ

พอหายตื่นเต้นแล้ว บรรดาพี่สาวสองและตุ๊ดแต๋วในร้าน ก็พากันนั่งถามไถ่ข่าวคราวเขา 
เขาเลยเล่าถึงอุบัติเหตุร้ายแรง ตลอดจนถึงชื่อใหม่ของเขา 
เฌเงยหน้ามาเล่าให้เจ๊แนนฟัง เมื่อไลน์ถามเอ็มเรื่องไม่ส่งข่าวเจ๊แนน
"เอ็มไม่มีไลน์เจ๊ แต่เอ็มว่าบอกเจ๊แล้วฝากผ่านพี่บัวขาว" 
ชื่อเล่นจริง ๆว่าเจี๊ยบ ชีเน่หน้าขาวแต่คอดำ ล่ำดังหนึ่งพี่นักมวยดัง
"โอ๊ยย เจ๊นึกออกแล้ว อีบัวขาวมันทำท่าว่าจะบอกอยู่มันแวะมาหาก่อนไปปฏิบัติธรรม  แล้วเจ๊ห้ามมันเองแหละตอนนั้นวิ่งไปขี้  ขี้เสร็จออกมามันไปแล้ว ที่นั่นคงยึดโทรศัพท์มัน"
เช ยังมีคนรักแกอยู่นะ  เขาตื้นตันแทนนาน ๆ จะเจอเรื่องไม่กากของเช

เขานั่งเล่นอยู่ร้าน นั่งไปก็ปวดเฮด  ทุกคำที่คนแถวนั้นพูดจะมีคำหยาบแถมไปอีกคำ 
ต้องหยาบอะไรปานนั้น
แต่ก็ซื่อ ๆตรง ๆดี หากแต่ทั้งหมดนี้หาสาระไม่ได้ ด้วยด้อยความรู้และประมาทสุ่มเสี่ยงกับร่างกาย
"ครีมน้ำเดินนี่ขายดี ของอีฟ้ากระจ่างช่องxxx มันลงทุน คนเม้นท์ว่าดีเยอะมาก มึงไปดูเพจมันได้"
"หมอเฮนรี่แกเดินสายมาฝั่งตะวันตก ใครคิดฉีดอะไรไปคุยกับแกได้ แกเปิดห้องรับอยู่โรงแรมใหม่ริมน้ำ"
"ซิส มึงอย่าไปกินกลูต้า" แน่ะฟังดูดี แต่... "ไปให้ผ่านน้ำเกลือดีกว่า ไวกว่าเยอะ"
เขานั่งเท้าคางฟัง ยังเผลอเมคหน้าเป็นหมีแข  บึนปาก มองบน*
คือ จะให้ชั้นพึ่งพาอะไรพวกหร่อนได้คระ ที่รัก

เขาเล่าเรื่องที่มีเรื่องกับเด็กนรกให้เจ๊แนนฟัง เลยได้อินฟอร์เมชั่นกลับมาเพียบ
"แหมทำท่าหม่อมเชียวนะมึง  อดีตมึงอ่ะมิสเปรู แต่ก่อนหลงไอ้นริศมันหัวปักหัวปำ สุดท้ายก็บัวแล้งน้ำ กูเตือนไม่ฟังเลย เด็กนี่พ่อแม่มันระยำเหี้ย ๆ บ้านนี้แม่งขายยา แพเธคมันเอาไว้ฟอกเงิน มันเลี้ยงนักเลงเน้อ"
อ้าว ซวยแล้วไหมล่ะ แล้วเขาจะโดนมันจ้องเล่นเอาหรือเปล่า

"ไอ้นริศนี่กูยังงง แม่งรอดเอดส์มาได้ไง อายุเท่านี้ฟาดไปเป็นร้อย แดกทุกเพศทุกวัย แต่ไม่เคยได้ยินว่ามันข่มขืนใครนะ เพราะที่มาแบให้มันเอาฟรีอย่างเยอะ"
นาริ้ศศศศศ  นี่นายไตรเซ็กชวลเปล่าวะ 
คน สัตว์ สิ่งของ

"มึงง่ะ บอกชอบผู้ชายแบด ๆ ทำงานได้เงินก็เอาไปซื้อของให้มัน มันรำคาญมึงจะตายห่าแต่ดีนะมันไม่เคยตีมึง ไอ้สัสนี่แม่งเหี้ยของแท้ ผู้หญิงแม่งก็ตีได้ลงคอ " 
เหรอ เอ๊ะ มันละเว้นเชด้วยเหรอ แปลกใจ


บอกลาเจ๊แม่เมื่อได้เวลาต้องไปออกกำลังกาย เจ๊แนนว่าให้เขามาช่วยหน้าร้านได้ตลอด
เฌคิดว่าถ้าว่างก็จะมา เขาก็ควรมีพันธมิตร  สร้างกองกำลังสาวสองสนับสนุนไว้ดีกว่า
"เดี๋ยวสงกรานต์มาเซิ้งนี่นะ เล่นหน้าร้านกัน แล้วไปดูแม่นกนิดเลียงอิลาน" 
เออ เดือนหน้าสงกรานต์แล้วนี่หว่า
เขาอุดหนุนครีมทาผิวไปขวดนึง กับครีมซองทาหน้า กันแดด พวกนี้ถูกกว่าซื้อกระปุก
แม่เจ้า จ่ายหมดนี่ยังไม่ได้โฟมล้างหน้าซีซี่หลอดนึง
แม่เจ้า สอง  จ่ายหมดนี่ซื้อกับข้าวบ้านเขาได้สองวัน

หอบความเจ็บช้ำในรูปครีมทาผิวกลับบ้านแล้วก็เดินเร็วไปออกกำลังกาย  
วันนี้เขาวิ่งบ้างแล้ว และเต้นแอโรบิคอย่างเมามัน
กำลังนั่งพักหอบริมถนน เอิร์ธก็มาจอดมอเตอร์ไซค์เทียบตรงหน้า
"ว่าไงพี่ ไปไหนเหรอ" เขายอมทักก่อน
"กูจะไปซื้อหนมตรงตลาด เห็นมึงเลยมาแวะทักหน่อย"
"เออ เจอพี่ก็ดี ถามหน่อยสิ  พี่นรกมันเป็นอะไรกับผมเหรอ มันเกลียดอะไรผมนักหนา"
"ใครบอกมึง มันไม่ได้เกลียดมึงสักหน่อย มันโมโหมึงเฉย ๆ"
เอ๋!  อ้าว!
"มันว่ามึงตลกดีขำดี แล้วกวนตีนมึงสนุกดี มึงแด๊ะแด๋ดี ดีดดิ้น แต่ล่าสุดมึงจริงจังแล้วไม่น่ารักมันเลยโกรธ บอกว่าเดี๋ยวนี้เล่นด้วยไม่ได้"

หือม์  ทำไมคดีพลิก  เรื่องกลายเป็นแบบนี้ไปได้ 



เขาพอเข้าใจภาพรวมแล้ว ในสังคมที่นี่มันยังไม่ก้าวหน้านัก ระบบอุปถัมภ์ยังเป็นตัวนำ
ผู้นำมากับอำนาจและความรุนแรง การล้อเล่นเหยียดกายภาพถือว่าเป็นการแสดงความเอ็นดูจากผู้ใหญ่
นริศเห็นเชเป็นเหมือนเด็กใต้อาณัติ หยอกเขาเล่นเหมือนสัตว์เลี้ยง เหมือนตัวตลกของพระราชา
แต่เขาไม่ใช่เช การต่อต้านจากเขาทำให้นริศเริ่มรู้สึกแง่ลบกับเขา
ถ้าเขาเป็นซีซี่เขาคงไม่แคร์  แต่นี่เขาเป็นเฌ รากหญ้าอายุ14
เขาน่าจะต้องห่วงการอยู่รอดและรักษาสถานภาพในสายตาของตัวอันตรายอย่างนริศ
แล้วมันก็น่าเสียดายด้วย ถ้าความรู้สึกค่อนไปทางบวกของนริศที่มีต่อเขานั้น จะต้องหมดลงด้วยตัวเขาเอง
เขาควรต้องไปง้อขอโทษนริศ ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ทิ้งเนิ่นนาน นริศมองลบจนอาจจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา
พรุ่งนี้เขาจะไปกรุงเทพ เหลือเวลาแค่ตอนนี้แล้ว

"พี่เอิร์ธ ผมรบกวนพี่ได้ไหม"
"อะไรล่ะ"
"พาผมไปหาพี่นริศได้ไหม ตอนนี้เลย"

นริศนั่งกินเบียร์อยู่แพริมน้ำของร้าน พอหันมาเห็นเขา ก็หน้าบึ้งอย่างไม่เก็บอารมณ์
"มึงพาอีหอยงวงช้างมาทำไมวะ เอิร์ธ" 
ฮื้อ! นรกนริศ  แกจะด่าว่าชั้นหน้า..เอ่อ..หน้าศวย เรอะ!
"น้องมันมีอะไรจะพูดน่ะ ฟังมันหน่อย"
"ฟังทำไม เดี๋ยวนี้ปีนเกลียวนะ อีกะเทยควาย" 
ไม่เจ็บ เพราะมันจริง  อือม์ น้ำเสียงนริศนรกนี่ฟัง ๆก็ยังไม่ถึงกับเกลียดเขานะ
"พี่นริศครับ ฟังผมอธิบายนิดนึง"
"มึงมีอะไรจะพูดก็พูด อยู่นานกูเหม็นหน้า"
เฌสูดลมหายใจ แล้วพ่นปรื๊ดดดด
"พี่ก็รู้ว่าผมความจำเสื่อม  แต่รู้ไหมว่าอุบัติเหตุมันรุนแรงมาก  ผมตายไปแล้วครับ! ใช่! ตาย! หัวใจหยุดเต้นไปแล้วนะครับแต่หมอปั๊มขึ้นมาได้  ผมไม่ใช่ว่าจะปีนเกลียว  แต่ผมไม่รู้จักพี่เลยต่างหากถึงได้แสดงกิริยาไม่ดี  นี่ได้ฟังพี่เอิร์ธเล่าผมถึงเพิ่งได้รู้ว่าที่แท้แล้วพี่ตลกผม ขำผมต่างหาก อย่าโกรธผมเลยนะครับ  ผมไม่ตั้งใจจริง ๆ"
"...มึงจำไม่ได้จริง ๆ"
"พี่ครับ ผมส่องกระจกยังตกใจตัวเอง  จำย่าไม่ได้ จำเอ็มไม่ได้ ผมจะจำพี่ได้อยู่เหรอครับ"
"อือ มึงไม่เหมือนไอ้เชจริง ๆน่ะแหละ  อย่างนี้มึงก็เลิกกระแดะแล้วสิ"
"ผมก็ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเชเป็นไง  แต่ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละครับ"
นริศนิ่ง
"พี่คร้าบบบ  พี่น้ารี้ศศศศศ  พี่อย่าโกรธผมเลย ผมขอโทษนะ อย่าโกรธผมนะ"
"..."
"ไม่โกรธผมแล้วช่ะ ! "
"อือม์ ก็ได้"
"เย้!" เฌกระโดด น้ำหนักพลั่กลงจนแพสั่น "เอิ๊ววว!"
นริศต้องคว้าขวดเบียร์ไม่ให้หก โมโหจนขำ ธรธรณ์ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่หลุดฮา

"อีบ้า ฮ่าฮ่า เออ ไม่โกรธก็ได้ แต่กูต้องลงโทษมึงด่าแม่กู"
เฌทำหน้าหมาหงอย ต้องยอมรับว่าเขาด่าแม่นริศจริง
"คร้าบบบ"
"หันมาให้กูถีบลงน้ำเดี๋ยวนี้!"
เฌคอตก เดินเซื่องเงื่องไปริมแพ โก่งก้นรอรับลูกถีบ 
"เอาเลยครับพี่ ย่ำยีผมจนกว่าจะพอใจ"
"พลั่ก!"
"ตูม! ซ่าาาาาาา ! "
"จ๊ากกกก"  

เฌว่ายกระแด่ว ๆ แล้วปีนแพหนักจนแพเอียง ขึ้นมายืนเปียกซ่กแล้วกลับไปโก่งก้นรออีก
"เอาซี้! เอาให้สาสมใจเลย  ไอ้คนใจร้าย  คุณมันสัตว์ป่า!"
"พลั่ก!"
"ตูม! ซ่าาาาาาา ! "
"จ๊ากกกก"

รอบหลัง ๆ เฌเล่นท่าโดดเอง ซุปเปอร์แมนบ้าง  พระนอนบ้าง ฟาโรห์บ้าง
น้ำกระเซ็นสาดจนนริศกับเอิร์ธต้องหลบไป ด่าไป  หัวเราะไป
เฌเองก็หัวเราะขำตัวเองจนปวดท้อง ทำตัวเป็นเด็ก ๆ นี่มันสนุกดี ตลกดี
เขาอายุเยอะแล้ว หยิ่ง จองหอง ไม่ง้อใคร  แต่ในวัย14 ที่ต้องรู้จักง้อคนก็ดัดนิสัยไม้แก่ของเขาได้เหมือนกัน
เด็ก ๆไม่มีศักดิ์ศรีมากหรอก ง้อไปเถอะเพื่อนกันน่ะ


เอิร์ธส่งเขาถึงบ้าน เฌมาวีอาบน้ำใหม่แล้วออกมา ก็พอดีเอ็มเรียกกินข้าวกับย่า
เขาเล่าเรื่องนริศให้ที่บ้านฟังกัน แล้วก็เลยพูดเรื่องจะไปกรุงเทพฯ
"ย่าน้อยครับ เอ็ม พรุ่งนี้เฌต้องไปกรุงเทพฯนะ" 
"ไปทำอะไรลูก"
"เฌจะไปหาพี่คนนึง หมออ็อมเขาแนะนำให้ไปคุยเรื่องรักษาฮอร์โมนส์น่ะย่า"
"เฌยังไม่หายดีนะเอ็มว่า  จะไปไหวเหรอ แล้วจะนอนที่ไหน"
"หายแล้วน่า แล้วก็คุยกับเขาแล้วจะไปนอนกับเขา" 
ไม่อยากพูดปดเลยแต่จำเป็น จะบอกเรื่องคอนโดลับได้ยังไงล่ะ
"ไปไม่เกินสามวันเจ็ดวัน...เอ๊ย...ไม่เกินสามวันหรอก แล้วจะไลน์บอกตลอด ไม่ต้องห่วง"
"แล้วพี่เขาอยู่ที่ไหนเหรอ"
"อยู่พระรามสาม" สองคนนั่นตาเป็นจุด  ไม่รู้จักอ่ะดิ
"พรุ่งนี้ออกแต่ตีห้าเลยนะ เอ็มจะไปส่งเฌเองนะ"

เขาจัดการไลน์ไปหาคุณเบญจมินทร์เพื่อนัดหมายเวลาสถานที่เจอกันพรุ่งนี้
ก่อนนอนเขาวุ่นเตรียมป้ายโฆษณางานแปลเอกสาร ทั้งที่เอาไปกรุงเทพ กับที่จะให้เอ็มไปแปะ
บอกให้เอ็มไปติดทุกคณะทุกชั้นของตึกเรียนในมหาวิทยาลัยประจำจังหวัด
หว่าน ๆไปเหอะ กระดาษแผ่นละห้าสิบตังค์ คิดไรมากเล้าาา
ไม่ต้องมานั่งคัดเลือกว่าปอโทเรียนห้องไหนให้ยุ่งยาก

"เฌมีเงินไปกรุงเทพฯกี่บาท" เอ็มถามสีหน้าบอกว่าเป็นห่วง
"มีในเอทีเอ็มค่าแปลงานอยู่ พันกว่าบาท"
เอ็มควักออกมาให้พันนึงใส่มือเขา งื้อ...คุณอากระต่ายน้อย
"เอาติดไปอีกนะ เผื่อ ๆไว้ ถ้าหาที่นอนไม่ได้ ก็ไปสถานีตำรวจ หลับนกเอา ระวังคนล้วงกระเป๋าด้วย กรุงเทพฯมันน่ากลัวมากนะ พวกเราน่ะเป็นเด็กโดนคนมันรังแกเอาง่าย ๆ ยิ่งโง่ ๆเซ่อ ๆมาจากบ้านนอกแล้วด้วย"
เป็นทัศนคติที่เฌเพิ่งเคยเจอ นั่นคือ ความกลัวกรุงเทพฯของคนต่างจังหวัด 
แต่ก็อยู่บนพื้นฐานของความจริง

ด้วยรากฐานอำนาจจากเงิน ซีซี่มีชีวิตอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร กรุงเทพฯคือรังของพวกเขา
แต่เฌ เอ็ม ย่า และ ประดาญาติมิตร ในชีวิตนี้อยู่ชั้นล่าง 
แม้ไม่ต่ำสุดเท่าชาวนาหรือขอทาน แต่ก็อยู่ล่าง
หาเช้ากินค่ำ ไม่มีอำนาจ
วิธีที่คนทั่วไปรวมทั้งเขาเองก็คิด คือการผละจากชั้นนี้ หนีไป ทิ้งรากเหง้าไป  
ถีบหัวคนชั้นเดียวกัน เพื่อตะกายขึ้นไปอีกชั้นนึงที่สูงกว่า
ที่จริงมีวิธีที่ดีกว่านั้น คือใช้การเมือง  ยกระดับปวงชนมันทั้งชั้นขึ้นไป ให้มันดีกว่าเดิมทั้งหมดนี่แหละ
เฌยังไม่รักมนุษยชาติขนาดนั้น  เขาคิดขอแค่เขาและคนที่รักรอดก่อนก็แล้วกัน



____________________
* หมีแข  -  รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.041K ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #3881 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:50
    ตลกเฌโดดน้ำ อ่ยน้อง55555 นริศก็ตลกดี ให้อภัยก็ได้
    #3881
    0
  2. #3840 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:12
    เอ็นดูอะะะะ
    #3840
    0
  3. #3699 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:28
    เอ่าพี่นริศนางแค่ปากร้ายยย555
    #3699
    0
  4. #3580 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 14:45
    นริศจริงๆก็เอ็นดูน้องรึ
    #3580
    0
  5. #3536 thifu:') (@yamloveyaoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:20
    ทำไมเด็กอายุเท่านี้กล้าเข้ากรุงเทพคนเดียว ย่าน้อยไม่สงสัยบ้างเหรอ หรือมันปกติคะ อันนี้สงสัย
    #3536
    3
    • #3536-1 pawarisalyly (@pawarisalyly) (จากตอนที่ 16)
      17 มีนาคม 2562 / 22:41
      เราว่าอันนี้อาจจะแบบครอบครัวเขาไม่ได้เลี้ยงแบบประคบประหงบไปไหนต้องบอกมีผู้ใหญ่ไปด้วยสำหรับเราจากการที่อ่านมาครอบครัวนี้น้าจะเลี้ยงมาแบบให้ดูแลตัวเองได้นะคะเลยคิดว่าสำหรับครอบครัวนี้แล้วอาจจะไม่แปลก(ดูจากการเล่าอดีตของเช//เชนะไม่ใช่เฌ)
      #3536-1
    • #3536-3 paweenapk (@paweenapk) (จากตอนที่ 16)
      17 เมษายน 2562 / 08:47
      อาจจะเลี้ยงเหมือนพ่อแม่เรามั้งคะ ปล่อยให้เราไปไหนมาไหนเองตั้งแต่ประมาณ13-14นี่แหละค่ะเพื่อให้เราดูแลตัวเองได้ตั้งแต่เด็กๆ ให้เราไปเรียนต่างจังหวัดอยู่หอคนเดียว เพราะเขาบอกว่าบางทีชีวิตเราก็ต้องการประสปการณ์มากกว่าคำสอนอย่างเดียว อันนี้ประสปการณ์เรานะคะ เลยไม่แปลกใจเท่าไหร่😂
      #3536-3
  6. #3419 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:06
    น่ารักกกกก
    #3419
    0
  7. #3303 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:47
    น่ารัก
    #3303
    0
  8. #3265 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46
    เหมือนปลดล็อคความเป็นซีซี่หลายอย่างนะ
    เอ็มนี่เป็นเด็กน่ารักจริงๆ
    #3265
    0
  9. #3159 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:57
    เอ็มลูกกก น้องต่ายนิสัยน่ารักกกก
    #3159
    0
  10. #3057 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:37
    คุณอากระต่ายน่ารักจริงๆ
    #3057
    0
  11. #2988 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:17
    บ้าจริง ชั้นเกือบด่าพ่อนริศจากตอนก่อนๆ แล้ว
    #2988
    0
  12. #2906 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:33
    โอ๊ยยย เอ็นดูความเฌ
    #2906
    0
  13. #2905 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:29
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #2905
    0
  14. #2778 Kamnary (@kamnary) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:48

    แต่งสนุกมาก ชอบๆ

    #2778
    0
  15. #2652 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:55
    ชอบนางกระโดดน้ำ ดูทิ้งความซีซี่ ขอเป็นสุขกับความเด็ก
    #2652
    0
  16. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:49

    เกลียดการใช้คำวิบัติเพื่อเสียง หมายเหตุ เกลียดแปลว่ารักนะคะคุณนักเขียน อรรถรสมากๆค่ะ ฮือ

    #2651
    0
  17. #2624 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:56
    เฌคิดบวกดีเนอะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 มกราคม 2562 / 10:58
    #2624
    0
  18. #2430 puppystay (@impdw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:31
    นริศชอบเชแน่เลอ
    #2430
    0
  19. #2319 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:34
    เริ่มชอบพี่นริศขึ้นมาแล้วสิ ทำไมมีคดีพลิกเป็นคนน่ารักเฉย
    #2319
    0
  20. #2197 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 17:09
    ชาวนารวยๆเยอะแยะ 55555 ขอทานถ้าฉลาดนี่จัดเป็นนักต้มตุ๋นได้เลยนะ แบบรายได้เป็นแสน นี่ว่ามีชั้นล่างกว่านั้นอีก นริศแปลกๆ คิดว่าพลิกลอคไปชอบนังเช ไม่งั้นพีค 555555
    #2197
    0
  21. #2127 metonnum (@metonnum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 09:57
    นริศนี่แบบผช.คนนี้มันยังไงนะ5555555
    #2127
    0
  22. #2100 Neez-07 (@Neez-07) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 05:43
    อ่านแล้วให้ฟีลเพื่อนสาวสองมากกกกกกก คืออินเนอร์มาเต็มเวอร์55555
    #2100
    0
  23. #1908 relis (@relis) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:28
    ชาวนาไม่น่าจะต่ำถึงขั้นนั้นเลยค่ะ เหมือนดูถูกวิชาชีพสุจริต
    #1908
    1
    • #1908-1 W84083 (@eternaamicizia) (จากตอนที่ 16)
      16 มกราคม 2562 / 23:34
      เห็นด้วยค่ะ
      #1908-1
  24. #1839 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:53
    ชอบทัศนคติของเรื่องนี้
    #1839
    0
  25. #1836 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:36
    นริศก็ดูไม่เลวร้ายอะไรนะ
    #1836
    0