Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 186,831 Views

  • 3,463 Comments

  • 8,114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,870

    Overall
    186,831

ตอนที่ 16 : คืนดีกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1790 ครั้ง
    10 ม.ค. 62



เฌหยุดคิดเรื่องนริศที่เกิดเมื่อเที่ยง มาคิดเรื่องทำมาหากินดีกว่า
มองมือถือ วันนี้เข้าช่วงปลายเดือนมีนาคมแล้ว
เป็นช่วงโอกาสสำคัญที่เขาสามารถจะหาลูกค้าแปลเอกสารได้จำนวนมาก
ลูกค้ากลุ่มนี้คือนักศึกษาปริญญาโทนั่นเอง พวกนี้จะต้องส่งเล่มปลายเทอม
โดยจะต้องมีแอบสแตรค หรือบทคัดย่อที่แปลภาษาอังกฤษทุกคน 
เวลาที่สำคัญสุดก็คือตอนนี้ถึงกลางเมษายน ดังนั้นเขาต้องรีบโฆษณา

สักพักหนึ่งก็นึกขึ้นได้ เขานึกถึงชื่อคนที่หมออ็อมให้มา จึงลองโทรไปดู
"สวัสดีค่ะ" เสียงผู้หญิง!
"สวัสดีครับ ขอเรียนสายกับคุณเบญจมินทร์ครับ"
"พูดสายอยู่ค่ะ  ไม่ทราบจากไหนคะ"  แต่นี่มันเสียงผู้หญิงนะ!
"ผมชื่อเฌมาวีนะครับ ได้เบอร์มาจากคุณหมออริยะที่เมืองกาญจน์ครับ คือผมปรึกษากับหมอเรื่องการเทคฮอร์โมนส์ แล้วคุณหมอให้เบอร์คุณเบญจมินทร์มา บอกว่าให้ปรึกษากับคุณได้ "
"แล้ว...ยังไงคะ"
"ไม่ทราบคุณเบญจมินทร์พักอยู่ที่ไหนครับ ผมเข้าไปพบได้ไหม"
"ดิฉันอยู่แถวพระรามสามค่ะ กรุงเทพ"
"ไม่ทราบผมเข้าไปขอคำปรึกษาได้ไหมครับ สะดวกไหม"
"ก็ได้นะคะ แต่ไม่ทราบว่าจะช่วยได้แค่ไหน ยังไงก็ลองเข้ามาดูก่อน"
"ผมอยู่ที่เมืองกาญจน์นะครับ  ก็คงต้องไปกรุงเทพ ทีนี้ไม่ทราบช่วงเดือนนี้คุณสะดวกช่วงไหนยังไงครับ"
"สะดวกหมดค่ะ กลางวันนะคะ ถ้าก่อนเที่ยงได้จะดีมาก "
"ผมขอแอดไลน์ได้ไหมครับ"
"ได้ค่ะ"

เฌคิดดูแล้ว คิดว่ายิ่งไปเร็วยิ่งดี แผลบนศีรษะไม่ต้องทำแผลแล้ว
แล้วถ้าไปกรุงเทพฯ เขามีโอกาสไปโฆษณาที่มหาวิทยาลัยหลายแห่ง
แล้วก็มีโอกาสไปสำรวจคอนโดลับด้วย
ส่วนการโฆษณาที่มหาวิทยาลัยประจำจังหวัดเดี๋ยวให้เอ็มไปแปะบอร์ดทุกคณะก็แล้วกัน
ส่วนบ่ายนี้ยังมีเวลาว่าง เขาจะไปดูร้านเจ๊แนนสักหน่อย  
เขาโทรหาเอ็มถึงพิกัดร้านและปฏิเสธไม่ให้เอ็มพาไป
ค้นดูเงินสดมีอยู่สองร้อย แล้วก็ปิดบ้านเดินออกไปหาถนนเส้นหลักแล้วโบกสองแถว

ก่อนไปร้านเจ๊แนน เฌนึกถึงย่าน้อยที่มาขายของอยู่ตลาด
ย่าลำบากมากไหมนะ เขาเองเพิ่งมีโอกาสออกมาตลาดก็วันนี้ แวะไปแอบดูย่าดีกว่า
เขาเดินเลาะเข้าตลาดบ่ายซึ่งเงียบๆ มีคนพอประมาณไม่พลุกพล่าน
เดินวนรอบผ่านแผงที่ยกแผงเก็บแล้ว จนไปถึงหน้าตลาดอีกฝั่ง 
เห็นหน้าร้านขายยา ย่าน้อยนั่งอยู่บนตั่ง หลังพิงกระจก
ของที่ย่าน้อยขายคือปลาแห้ง เป็นปลาแม่น้ำนานาชนิด
"ย่าน้อย" 
ย่าเหลือบมาดูเขา มือก็จับปลาแห้งในตะกร้าพลาสติกที่คนซื้อเลือกไว้ใส่ถุงแล้วชั่งกิโล
"เฌมาทำอะไรลูก" พูดไปก็ส่งของ รับเงินทอนเงิน 
"มาร้านเจ๊แนนเลยแวะมาดูย่า"
เจ้าของแผงคือ พี่ด้วงสาวทอมนั่งอยู่ติดกันนั้นเอง กล่าวคือพี่ด้วงมีแผงสองแผงติดกัน
เพราะของขายเยอะได้แก่ปลาแห้งของแห้ง พี่ด้วงคนเดียวไม่ไหว เลยให้ย่าน้อยช่วยขาย
ดูแล้วย่าก็ไม่ลำบากอะไร แต่หลังขดหลังแข็งหน่อย พอรู้แล้วเขาก็เลยขอตัวไปร้านเจ๊แนน

เขาเดินเข้าไปในร้านเจ๊แนน คนในร้านกรี๊ดรับกันเกรียวกราว
มีคนวิ่งมาจูงมือพาเขาเดินเข้าไปที่โต๊ะเก็บเงิน มีสาวสองนั่งอยู่คนหนึ่ง
เจ๊คนนั้นอวบขาวจ๊วกผมยาวสีโค้ก คางและหน้าผากฉีดจนใหญ่และนูนโหนก จมูกสันเป๊ะ
นางเห็นเขาก็กรี๊ด ชี้หน้าแล้วร้องดังมาก
"อีเช อีหอยหลอด แหก_ี มาแล้วเหรอมึง"
ฮาร์ดคอร์มากจนเฌอึ้ง  เขาพนมมือไหว้สวยๆ แล้วเลิกคิ้วถามเสียงนิ่มๆ
"สวัสดีครับ พี่คือเจ๊แนนเหรอครับ"

เงียบ ประหนึ่งใครเตะปลั๊กทีวีหลุด
"อ..อีเช มึงเป็นเหี้ยอะไรวะ"  เจ๊แกถามเขา ตะกุกตะกักด้วยความตกใจ
เฌยิ้มหรู  แล้วยิ้มกราดให้ทุกคนที่ยืนรายรอบ
"หมอบอกว่าผมความจำเสื่อมน่ะครับ  เพราะเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนผมตกรถหัวฟาดพื้น ย่าว่าผมตายแล้วแต่หมอปั๊มคืนมาได้" เขายังยิ้มเกลื่อนหน้า เล่าต่อ "นี่เอ็มกับย่าเล่าว่าผมเคยทำงานที่นี่ ผมเลยแวะมาครับ"
"สัสกะหมา อีเหี้ยยยย " เขาผวา เมื่อเจ๊พุ่งใส่
แต่ก็เพื่อมาดึงเขาไปกอดแนบอกแน่นๆ น้ำตาไหลพราก 
" ทำไมกูไม่รู้เลย ลูกสาวกูเกือบตายไม่มีใครบอก อีเช อีดอก"
แม้คำหยาบคายเกลื่อนกลาด แต่น้ำตาเป็นของจริง เจ๊แนนกอดร่างกะเทยควายของเชโดยไม่รังเกียจ

บรรดาพี่สาวสองและตุ๊ดแต๋วในร้าน พากันนั่งถามไถ่ข่าวคราวเขา 
เขาเลยเล่าถึงอุบัติเหตุ ตลอดจนชื่อใหม่ของเขา 
เฌเงยหน้ามาเล่าให้เจ๊แนนฟัง เมื่อไลน์ถามเอ็มเรื่องไม่ส่งข่าวเจ๊แนน
"เอ็มไม่มีไลน์เจ๊ แต่บอกเจ๊แล้วฝากผ่านพี่บัวขาว" 
ชื่อเล่นจริงๆว่าเจี๊ยบ ชีเน่หน้าขาวแต่คอดำ ล่ำดังหนึ่งพี่นักมวยดัง
"โอ๊ยย เจ๊นึกออกแล้ว อีบัวขาวมันทำท่าว่าจะบอกอยู่มันแวะมาหาก่อนไปปฏิบัติธรรม  แล้วเจ๊ห้ามมันตอนนั้นวิ่งไปขี้  ออกมามันไปแล้ว ที่นั่นคงยึดโทรศัพท์มัน"
เช ยังมีคนรักแกอยู่นะ 

เขานั่งเล่นอยู่ร้าน นั่งไปก็ปวดเฮด  ทุกคำที่พูดจะมีคำหยาบแถมไปอีกคำ ต้องหยาบอะไรปานนั้น
แต่ก็ซื่อๆตรงๆดี หากแต่ทั้งหมดนี้หาสาระไม่ได้ ด้วยด้อยความรู้และประมาทสุ่มเสี่ยงกับร่างกาย
"ครีมน้ำเดินนี่ขายดี ของอีฟ้ากระจ่างช่องxxx มันลงทุน คนเม้นท์ว่าดีเยอะมาก มึงไปดูเพจมันได้"
"หมอเฮนรี่แกเดินสายมาฝั่งตะวันตก ใครคิดฉีดอะไรไปคุยกับแกได้ แกเปิดห้องรับอยู่โรงแรมใหม่ริมน้ำ"
"ซิส มึงอย่าไปกินกลูต้า" แน่ะฟังดูดี แต่... "ไปให้ผ่านน้ำเกลือดีกว่า ไวกว่าเยอะ"
เขานั่งเท้าคางฟัง ยังเผลอเมคหน้าเป็นหมีแข  บึนปาก มองบน*
คือ จะให้ชั้นพึ่งพาอะไรพวกหร่อนได้คระ ที่รัก

เขาเล่าเรื่องที่มีเรื่องกับเด็กนรกให้เจ๊แนนฟัง เลยได้อินฟอร์เมชั่นมาเพียบ
"แหมทำท่าหม่อมเชียวนะมึง  อดีตมึงอ่ะมิสเปรู แต่ก่อนหลงไอ้นริศมันหัวปักหัวปำ สุดท้ายก็บัวแล้งน้ำ กูเตือนไม่ฟังเลย เด็กนี่พ่อแม่มันระยำเหี้ยๆ บ้านนี้แม่งขายยา แพเธคมันเอาไว้ฟอกเงิน มันเลี้ยงนักเลงเน้อ"
อ้าว ซวยแล้วไหมล่ะ แล้วเขาจะโดนมันจ้องเล่นเอาหรือเปล่า

"ไอ้นริศนี่กูยังงง แม่งรอดเอดส์มาได้ไง อายุเท่านี้ฟาดไปเป็นร้อย แดกทุกเพศทุกวัย แต่ไม่เคยได้ยินว่ามันข่มขืนใครนะ เพราะที่มาแบให้มันเอาฟรีอย่างเยอะ"
นาริ๊ศศศศศ  นี่นายไตรเซ็กชวลเปล่าวะ 
คน สัตว์ สิ่งของ

"มึงง่ะ บอกชอบผู้ชายแบดๆ ทำงานได้เงินก็เอาไปซื้อของให้มัน มันรำคาญมึงจะตายห่าแต่ดีนะมันไม่เคยตีมึง ไอ้สัสนี่แม่งเหี้ยของแท้ ผู้หญิงแม่งก็ตีได้ลงคอ " 
เหรอ เอ๊ะ มันละเว้นเชด้วยเหรอ แปลกใจ


บอกลาเจ๊แม่เมื่อได้เวลาต้องไปออกกำลังกาย เจ๊แนนว่าให้เขามาช่วยหน้าร้านได้ตลอด
เฌคิดว่าถ้าว่างก็จะมา เขาก็ควรมีพันธมิตร  สร้างกองกำลังสาวสองสนับสนุนไว้ดีกว่า
"เดี๋ยวสงกรานต์มาเซิ้งนี่นะ เล่นหน้าร้านกัน แล้วไปดูแม่นกนิดเลียงอิลาน" 
เออ เดือนหน้าสงกรานต์แล้วนี่หว่า
เขาอุดหนุนครีมทาผิวไปขวดนึง กับครีมซองทาหน้า กันแดด พวกนี้ถูกกว่าซื้อกระปุก
แม่เจ้า จ่ายหมดนี่ยังไม่ได้โฟมล้างหน้าซีซี่หลอดนึง
แม่เจ้า สอง  จ่ายหมดนี่ซื้อกับข้าวบ้านเขาได้สองวัน

หอบความเจ็บช้ำในรูปครีมทาผิวกลับบ้านแล้วก็เดินเร็วไปออกกำลังกาย  
วันนี้เขาวิ่งบ้างแล้ว และเต้นแอโรบิคอย่างเมามัน
กำลังนั่งพักหอบริมถนน เอิร์ธก็มาจอดมอเตอร์ไซค์เทียบตรงหน้า
"ว่าไงพี่ ไปไหนเหรอ" เขายอมทักก่อน
"กูจะไปซื้อหนมตรงตลาด เห็นมึงเลยมาแวะทักหน่อย"
"เออ เจอพี่ก็ดี ถามหน่อยสิ  พี่นรกมันเป็นอะไรกับผมเหรอ มันเกลียดอะไรผมนักหนา"
"ใครบอกมึง มันไม่ได้เกลียดมึงสักหน่อย มันโมโหมึงเฉยๆ"
เอ๋  อ้าว
"มันว่ามึงตลกดีขำดี แล้วกวนตีนมึงสนุกดี มึงแด๊ะแด๋ดี ดีดดิ้น แต่ล่าสุดมึงจริงจังแล้วไม่น่ารักมันเลยโกรธ บอกว่าเดี๋ยวนี้เล่นด้วยไม่ได้"

หือม์  ทำไมคดีพลิก  เรื่องกลายเป็นแบบนี้ไปได้ 


เขาพอเข้าใจภาพรวมแล้ว ในสังคมที่นี่มันยังไม่ก้าวหน้านัก ระบบอุปถัมภ์ยังเป็นตัวนำ
ผู้นำมากับอำนาจและความรุนแรง การล้อเล่นเหยียดกายภาพถือว่าเป็นการแสดงความเอ็นดูจากผู้ใหญ่
นริศเห็นเชเป็นเหมือนเด็กใต้อาณัติ หยอกเขาเล่นเหมือนสัตว์เลี้ยง เหมือนตัวตลกของพระราชา
แต่เขาไม่ใช่เช การต่อต้านจากเขาทำให้นริศเริ่มรู้สึกแง่ลบกับเขา
ถ้าเขาเป็นซีซี่เขาคงไม่แคร์  แต่นี่เขาเป็นเฌ รากหญ้าอายุ14
เพื่อที่จะอยู่รอดและรักษาสถานภาพในสายตาของตัวอันตรายอย่างนริศ
เขาต้องไปง้อขอโทษนริศ ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ทิ้งเนิ่นนาน นริศจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา
พรุ่งนี้เขาจะไปกรุงเทพ เหลือเวลาแค่ตอนนี้แล้ว

"พี่เอิร์ธ ผมรบกวนพี่ได้ไหม"
"อะไรล่ะ"
"พาผมไปหาพี่นริศได้ไหม ตอนนี้เลย"

นริศนั่งกินเบียร์อยู่แพริมน้ำของร้าน พอหันมาเห็นเขา ก็หน้าบึ้งอย่างไม่เก็บอารมณ์
"มึงพาอีหอยงวงช้างมาทำไมวะ เอิร์ธ" 
ฮื้อ! นรกนริศ  แกจะด่าว่าชั้นหน้า..เอ่อ..หน้าศวย เรอะ!
"น้องมันมีอะไรจะพูดน่ะ ฟังมันหน่อย"
"ฟังทำไม เดี๋ยวนี้ปีนเกลียวนะ อีกะเทยควาย" 
ไม่เจ็บ เพราะมันจริง  อือม์ น้ำเสียงนริศนรกนี่ฟังๆก็ยังไม่ถึงกับเกลียดนะ
"พี่นริศครับ ฟังผมอธิบายนิดนึง"
"มึงมีอะไรจะพูดก็พูด อยู่นานกูเหม็นหน้า"
เฌสูดลมหายใจ แล้วพ่นปรื๊ดดดด
"พี่ก็รู้ว่าผมความจำเสื่อม  แต่รู้ไหมว่าอุบัติเหตุมันรุนแรงมาก  ผมตายไปแล้วครับ! ใช่! ตาย! หัวใจหยุดเต้นไปแล้วนะครับแต่หมอปั๊มขึ้นมาได้  ผมไม่ใช่ว่าจะปีนเกลียว  แต่ผมไม่รู้จักพี่เลยต่างหากถึงได้แสดงกิริยาไม่ดี  นี่ได้ฟังพี่เอิร์ธเล่าผมถึงเพิ่งได้รู้ว่าที่แท้แล้วพี่ตลกผม ขำผมต่างหาก อย่าโกรธผมเลยนะครับ  ผมไม่ตั้งใจจริงๆ"
"...มึงจำไม่ได้จริงๆ"
"พี่ครับ ผมส่องกระจกยังตกใจตัวเอง  จำย่าไม่ได้ จำเอ็มไม่ได้ ผมจะจำพี่ได้อยู่เหรอครับ"
"อือ มึงไม่เหมือนไอ้เชจริงๆน่ะแหละ  อย่างนี้มึงก็เลิกกระแดะแล้วสิ"
"ผมก็ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเชเป็นไง  แต่ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละครับ"
นริศนิ่ง
"พี่คร้าบบบ  พี่น้ารี๊ศศศศศ  พี่อย่าโกรธผมเลย ผมขอโทษนะ อย่าโกรธผมนะ"
"..."
"ไม่โกรธผมแล้วช่ะ ! "
"อือม์ ก็ได้"
"เย้!" เฌกระโดด น้ำหนักพลั่กลงจนแพสั่น "เอิ๊ววว!"
นริศต้องคว้าขวดเบียร์ไม่ให้หก โมโหจนขำ ธรธรณ์ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่หลุดฮา

"อีบ้า ฮ่าฮ่า เออ ไม่โกรธก็ได้ แต่กูต้องลงโทษมึงด่าแม่กู"
เฌทำหน้าหมาหงอย
"คร้าบบบ"
"หันมาให้กูถีบลงน้ำเดี๋ยวนี้!"
เฌคอตก เดินเซื่องเงื่องไปริมแพ โก่งก้นรอรับลูกถีบ 
"เอาเลยครับพี่ ย่ำยีผมจนกว่าจะพอใจ"
"พลั่ก!"
"ตูม! ซ่าาาาาาา ! "
"จ๊ากกกก"  

เฌว่ายกระแด่วๆ แล้วปีนแพหนักจนแพเอียง ขึ้นมายืนเปียกซ่กแล้วกลับไปโก่งก้นรออีก
"เอาซี้! เอาให้สาสมใจเลย  ไอ้คนใจร้าย  คุณมันสัตว์ป่า!"
"พลั่ก!"
"ตูม! ซ่าาาาาาา ! "
"จ๊ากกกก"

รอบหลังๆ เฌเล่นท่าโดดเอง ซุปเปอร์แมนบ้าง  พระนอนบ้าง ฟาโรห์บ้าง
น้ำกระเซ็นสาดจนนริศกับเอิร์ธต้องหลบไป ด่าไป  หัวเราะไป
เฌเองก็หัวเราะขำตัวเองจนปวดท้อง ทำตัวเป็นเด็กๆนี่มันสนุกดี ตลกดี
เขาอายุเยอะแล้ว หยิ่ง จองหอง ไม่ง้อใคร  แต่ในวัย14 ที่ต้องรู้จักง้อคนก็ดัดนิสัยแก่เขาได้เหมือนกัน
เด็กๆไม่มีศักดิ์ศรีมากหรอก ง้อไปเถอะเพื่อนกันน่ะ

เอิร์ธส่งถึงบ้าน เฌมาวีอาบน้ำใหม่แล้วออกมาพอดีเอ็มเรียกกินข้าวกับย่า
เขาเล่าเรื่องนริศให้ฟังกัน แล้วก็เลยพูดเรื่องจะไปกรุงเทพฯ
"ย่าน้อยครับ เอ็ม พรุ่งนี้เฌต้องไปกรุงเทพฯนะ" 
"ไปทำอะไรลูก"
"เฌจะไปหาพี่คนนึง หมออ็อมเขาแนะนำให้ไปคุยเรื่องรักษาฮอร์โมนส์น่ะย่า"
"เฌยังไม่หายดีนะเอ็มว่า  จะไปไหวเหรอ แล้วจะนอนที่ไหน"
"หายแล้ว แล้วก็คุยกับเขาแล้วจะไปนอนกับเขา" ไม่อยากพูดปดแต่จำเป็น
"ไปไม่เกินสามวันเจ็ดวัน...เอ๊ย...ไม่เกินสามวันหรอก จะไลน์บอกตลอด ไม่ต้องห่วง"
"แล้วเขาอยู่ที่ไหนเหรอ"
"อยู่พระรามสาม" สองคนนั่นตาเป็นจุด คือไม่รู้จักไง
"พรุ่งนี้ออกแต่ตีห้าเลยนะ เอ็มไปส่งเฌนะ"

ไลน์ไปหาคุณเบญจมินทร์นัดหมายเวลาสถานที่พรุ่งนี้แล้ว
ก่อนนอนเขาเตรียมป้ายโฆษณางานแปลเอกสาร
แล้วบอกให้เอ็มไปติดทุกคณะทุกชั้นของตึกเรียนในมหาวิทยาลัยจังหวัด
หว่านๆไปเหอะ กระดาษแผ่นละห้าสิบตังค์ คิดไรมากเล้าาา
ไม่ต้องมานั่งคัดเลือกว่าปอโทเรียนห้องไหนให้ยุ่งยาก

"เฌมีเงินไปกรุงเทพฯกี่บาท" เอ็มถามสีหน้าบอกว่าห่วง
"มีในเอทีเอ็มค่าแปลงานอยู่ พันกว่าบาท"
เอ็มควักออกมาให้พันนึงใส่มือเขา งื้อ...คุณอากระต่ายน้อย
"เอาติดไปอีกนะ เผื่อๆไว้ ถ้าหาที่นอนไม่ได้ ก็ไปสถานีตำรวจ หลับนกเอา ระวังคนล้วงกระเป๋าด้วย กรุงเทพฯมันน่ากลัวมากนะ พวกเราน่ะเป็นเด็กคนมันรังแกเอาง่ายๆ ยิ่งโง่ๆเซ่อๆมาจากบ้านนอกแล้วด้วย"
เป็นทัศนคติที่เฌเพิ่งเคยเจอ ความกลัวกรุงเทพฯของคนต่างจังหวัด 
แต่ก็อยู่บนพื้นฐานของความจริง

ด้วยรากฐานอำนาจจากเงิน ซีซี่มีชีวิตอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร กรุงเทพฯคือรังของพวกเขา
แต่เฌ เอ็ม ย่า และ ประดาญาติมิตร อยู่ชั้นล่าง 
แม้ไม่ต่ำสุดเท่าชาวนาหรือขอทาน แต่ก็อยู่ล่าง
หาเช้ากินค่ำ ไม่มีอำนาจ
วิธีที่คนทั่วไปรวมทั้งเขาเองก็คิด คือการผละจากชั้นนี้ หนีไปทิ้งรากเหง้าไป  
ถีบหัวคนชั้นเดียวกัน เพื่อตะกายขึ้นไปอีกชั้นนึงที่สูงกว่า
ที่จริงมีวิธีที่ดีกว่านั้น คือใช้การเมือง  ยกระดับมันทั้งชั้นขึ้นไป ให้มันดีกว่าเดิมทั้งหมดนี่แหละ
เฌยังไม่รักมนุษยชาติขนาดนั้น  เขาคิดขอแค่เขาและคนที่รักรอดก่อนก็แล้วกัน


____________________
อธิบายเพิ่มเติม   หมีแข  -  รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.79K ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #3419 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:06
    น่ารักกกกก
    #3419
    0
  2. #3303 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:47
    น่ารัก
    #3303
    0
  3. #3265 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46
    เหมือนปลดล็อคความเป็นซีซี่หลายอย่างนะ
    เอ็มนี่เป็นเด็กน่ารักจริงๆ
    #3265
    0
  4. #3159 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:57
    เอ็มลูกกก น้องต่ายนิสัยน่ารักกกก
    #3159
    0
  5. #3057 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:37
    คุณอากระต่ายน่ารักจริงๆ
    #3057
    0
  6. #2988 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:17
    บ้าจริง ชั้นเกือบด่าพ่อนริศจากตอนก่อนๆ แล้ว
    #2988
    0
  7. #2906 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:33
    โอ๊ยยย เอ็นดูความเฌ
    #2906
    0
  8. #2905 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:29
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #2905
    0
  9. #2778 Kamnary (@kamnary) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:48

    แต่งสนุกมาก ชอบๆ

    #2778
    0
  10. #2652 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:55
    ชอบนางกระโดดน้ำ ดูทิ้งความซีซี่ ขอเป็นสุขกับความเด็ก
    #2652
    0
  11. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:49

    เกลียดการใช้คำวิบัติเพื่อเสียง หมายเหตุ เกลียดแปลว่ารักนะคะคุณนักเขียน อรรถรสมากๆค่ะ ฮือ

    #2651
    0
  12. #2624 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:56
    เฌคิดบวกดีเนอะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 มกราคม 2562 / 10:58
    #2624
    0
  13. #2430 puppystay (@impdw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:31
    นริศชอบเชแน่เลอ
    #2430
    0
  14. #2319 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:34
    เริ่มชอบพี่นริศขึ้นมาแล้วสิ ทำไมมีคดีพลิกเป็นคนน่ารักเฉย
    #2319
    0
  15. #2197 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 17:09
    ชาวนารวยๆเยอะแยะ 55555 ขอทานถ้าฉลาดนี่จัดเป็นนักต้มตุ๋นได้เลยนะ แบบรายได้เป็นแสน นี่ว่ามีชั้นล่างกว่านั้นอีก นริศแปลกๆ คิดว่าพลิกลอคไปชอบนังเช ไม่งั้นพีค 555555
    #2197
    0
  16. #2127 metonnum (@metonnum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 09:57
    นริศนี่แบบผช.คนนี้มันยังไงนะ5555555
    #2127
    0
  17. #2100 Neez-07 (@Neez-07) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 05:43
    อ่านแล้วให้ฟีลเพื่อนสาวสองมากกกกกกก คืออินเนอร์มาเต็มเวอร์55555
    #2100
    0
  18. #1908 relis (@relis) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:28
    ชาวนาไม่น่าจะต่ำถึงขั้นนั้นเลยค่ะ เหมือนดูถูกวิชาชีพสุจริต
    #1908
    1
    • #1908-1 W84083 (@eternaamicizia) (จากตอนที่ 16)
      16 มกราคม 2562 / 23:34
      เห็นด้วยค่ะ
      #1908-1
  19. #1839 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:53
    ชอบทัศนคติของเรื่องนี้
    #1839
    0
  20. #1836 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:36
    นริศก็ดูไม่เลวร้ายอะไรนะ
    #1836
    0
  21. #1835 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:34
    5555 ขำตอนง้อนริศ
    #1835
    0
  22. #1827 CaKe_KukKik (@sunshine_kukkik) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:56
    นิยายไรต์ดีมากนะคะ แต่เราไม่ชอบความคิดที่ว่า "ชาวนาเป็นชนชั้นล่างสุด" เลยค่ะ
    #1827
    1
    • #1827-1 CaKe_KukKik (@sunshine_kukkik) (จากตอนที่ 16)
      14 มกราคม 2562 / 23:02
      โดยเฉพาะประโยค ชาวนาหรือขอทาน

      ปล. ถ้าเราเข้าใจผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ
      #1827-1
  23. #1780 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:48

    ในความโชคร้ายยังมีเรื่องดีๆ

    #1780
    0
  24. #1731 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 17:05
    ตลกตอนง้ออ่ะ5555555
    #1731
    0
  25. #1505 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:14
    555555 ตอรง้อนริศคือน่ารักกกก
    #1505
    0