คัดลอกลิงก์เเล้ว

SPN - I'll save you - Sam/Dean (W i n c e s t)

โดย Panger_qm

Supernatural fan fiction Sam/Dean (Refers to SS10) "Book of the dame things" / เป็นความรู้สึกที่กลั่นกรองออกมาเป็นตัวหนังสือ ฝากติดตามกันด้วยนะคะ :)

ยอดวิวรวม

925

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


925

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


14
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 เม.ย. 59 / 21:19 น.
นิยาย SPN - I'll save you - Sam/Dean (W i n c e s t) SPN - I'll save you - Sam/Dean (W i n c e s t) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


TIitle :: I lied 
Couple :: Sam/Dean
Fandom :: Supernatural
Type :: FanFiction / incest / Yaoi
Season : 10 
Auther :: Panger_qm 




'Please forgive me now....'


'นายไม่ได้ช่วยชีวิตชั้นเพื่อชั้น นายทำเพื่อตัวเอง เพราะนายไม่อยากอยู่คนเดียว..'

'....ถ้าเป็นสถานการณ์เดียวกัน ถ้าชั้นกำลังจะตายนายก็จะทำแบบเดียวกันแซม'

'...ไม่....ชั้นหมายถึงในสถานการณ์เดียวกัน ชั้นจะไม่ทำแบบเดียวกัน'


ประโยคเดิมๆยังคงดังชัดเจนเเม้ว่าจะผ่านมาเป็นปี เล่นซ้ำไปมาราวกับถูกเซทเอาไว้เป็นระบบ และทุกครั้ง มันทำร้ายหัวใจของเขาจนปวดหนึบไปทั่วทั้งอก ดีน วินเชสเตอร์ทำทุกอย่าง แบกรับทุกความเจ็บปวด แล้วนี่ก็เป็นขวัญของวีรบุรุษที่ห่วยเเตกที่สุดในโลก...ไม่สิ เขาไม่ใช่แม้กระทั่งวีรบุรุษ...

ความเชื่อที่มีตลอดทั้งชีวิตว่าไม่ว่ายังไงน้องชายคนเดียวของเขา จะคอยปกป้องและไม่หักหลังกัน  มันเริ่มถูกบิดเบือนไปทุกๆที และบางทีเเซมอาจไม่ใช่คนที่เขาจะเชื่อใจได้อีกแล้วแล้วล่ะมั้ง บางทีเขาอาจไม่ได้สำคัญกับเเซมขนาดนั้น 

ถึงแม้ว่าช่วงหลังมานี้เเซมจะทั้งหวงทั้งห่วงค่อยดูแลเขาไม่ห่างแต่นั่นก็ไม่ได้ลบล้างความจริงที่ว่าแซม หยุดตามหาเขาตอนเขาอยู่ในเเดนชำระบาป แซมยอมตายและทิ้งเขาเอาไว้คนเดียวราวกับเขาคนนี้ไม่ได้มีความสำคัญเลยแม้เเต่น้อย

แม้แต่ตอนที่เขาจะต้องตายเเซมก็ยังปฏิเสธที่จะช่วยเขาเอาไว้...หึ น่าสมเพชชะมัด ว่ามั้ย? 

อาจจะจริงที่เรื่องมันผ่านมาพอสมควรแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น ความรู้สึกผิดหวัง,เสียใจ มันยังอยู่ตรงนั้นไม่หายไปไหน...เจ็บจนพูดไม่ออก



Book of the dame things


วันนี้เป็นวันที่หนักเอาการอีกวันสำหรับสองพี่น้องวินเชสเตอร์และชาร์ลีเด็กสาวผมแดงที่กลายมาเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆอีกคน การไปเอาของรักของหวงของพวกสไตน์มาไม่ใช่อะไรง่ายๆ แต่ยังไงซะพวกเขาก็ผ่านเรื่องแย่ๆมาด้วยกันอีกครั้ง เผาหนังสือแก้คำสาปสุดพิศวงนั่นทิ้งซะ และกลับมาร่วมวงทานอาหารมื้อเย็นด้วยกัน เเซม ดีน ชาร์ลี แคสเทียล กับ พิซซ่าแฟมิลี่ไซส์ เบียร์เย็นๆสัมผัส บรรยากาศของคำว่า'ครอบครัว' อีกซักครั้งเป็นตอนจบที่ไม่เลว 

แต่คงไม่ใช่สำหรับแซม วินเชสเตอร์ ทั้งหมดเพราะตอนจบของเขาคือการหลอกพี่ชายของตัวเอง และเก็บซ่อนหนังสือมนต์ดำนั่นเอาไว้ ถึงแม้ว่าดีนจะยืนยันแล้วว่าไม่ต้องการเอาใครหรืออะไรมาเสี่ยงกับตัวเองอีกแล้ว

อีกฝ่ายเชื่อเรื่องข้อแลกเปลี่ยนอาจจะไม่มีใครรู้ในตอนนี้ว่ามันคืออะไร ไม่มีใครบอกได้...แต่ยังไงก็ตามดีนไม่ยอมร่วมมือ

'แซมเผามันทิ้ง ขอร้องล่ะ' 

(Dean...I'm sorry)

ความลับเป็นสิ่งที่ทำลายความสัมพันธ์ ใช่..เขารู้ดีเพราะเขาเป็นคนพูดมันเอง ตอนที่เขารู้เรื่องเเกเดรียลเขารู้สึกยังไงนะ? ตอนนี้เขากำลังทำไม่ต่างจากดีนในตอนนั้นทำทั้งที่ดีนไม่ได้ต้องการมันเลยซักนิด  เขารู้ว่าตอนจบมันจะต้องห่วยแตกมากแน่ๆถ้าดีนรู้ความจริง แต่...เขาเเค่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เพื่อให้อีกฝ่ายมีชีวิตอยู่ต่อ  เขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีดีน....ถ้าดีนจากไป เขา...ยอมไม่ได้ เขาเสียดีนไปไม่ได้....ถ้าดีนจากไปจริงๆเขาจะทำยังไง

เวลาผ่านไปจนเกือนเที่ยงคืนชาร์ลีขอตัวไปพักผ่อนส่วนเเคสเทียลก็บอกลาไปจัดการธุระตามภาษาเทวฑูตอีกตามเคย ดีนยกแก้วซึ่งบรรจุของเหลวสีอำพันดื่มด่ำรสชาติขมเฝื่อนแต่กลับหอมหวานในเวลาเเบบนี้ ใบหน้าขาวจัดแดงก่ำเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอลในเลือดซึ่งสูงพอสมควร แต่ก็ไม่ไร้สิ้นสติสัมปะชัญญะไปซะทีเดียว 

'...ชั้นเสียนายไปไม่ได้' 

'...จริงดิ่ นายแน่ใจนะเพราะครั้งที่แล้วนายไม่ได้พูดแบบนี้นี่...' 


"หึ   คนโกหก" เรียวปากสวยพึมพำกับตัวเองเขาไม่แน่ใจว่าเขาจะเรียกความรู้สึกแปลกๆแบบ นี่ว่าอะไรดี โกรธ โมโห เกลียด ?

"เฮ้ นายตายไม่ได้แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านายจะดื่มเหล้าได้ตามใจชอบหรอกนะ..." เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นทางข้างหลังก่อนมือใหญ่จะเอื้อมมาดึงเเก้วเหล้าออกจากมือเขาไป ซึ่งนั่นมันทำให้เขาหงุดหงิด 

"...ไม่เอาน่า แซม" วินเชสเตอร์คนพี่ค้านก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพยายามแย่งวิสกี้จากแซมซึ่งอีกฝ่ายยกมันขึ้นสูงเหนือศรีษะ แน่นอนล่ะว่าความสูงของเขาไม่เอื้ออำนวย บ้าชะมัด!  ใครจะรู้ว่าเด็กผอมๆแห้งๆตอนนั้นจะกลายเป็นชายหนุ่มตัวสูงใหญ่อย่างกับเสาหลักเมืองแบบนี้ 

มือขาวผลักอกกว้างอย่างหาที่ระบายก่อนหันไปหยิบขวดเหล้ามาดื่มแทน แต่น้องชายตัวดีก็ตามมาดึงมันออกไปอีก  งี่เง่าจู้จี้จุกจิกแล้วจะไม่ให้เขาอารมณ์เสียได้ยังไงกัน! 

ดีนเงยหน้าเผชิญกับคนตัวสูงกว่า คิ้วสวยได้รูปขมวดมุ่นอย่างเอาเรื่อง ถึงกระนั้นเเซมยังหน้าระรื่นไม่รู้สึกรู้สาราวกับสนุกเหลือเกินกับการกวนประสาทเขาแบบนี้

"...นายเป็นบ้าอะไรห๊ะ" คนเป็นพี่เปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อน เพราะไม่มีอารมณ์มาต่อกรทำศึกสายเลือดกับอีกฝ่ายตอนนี้ 

"ดีน.... นอนได้แล้ว" แซมบอกเสียงเรียบพลางเดินเอาแก้วกับขวดเหล้าไปเก็บ  ทิ้งให้ดีนยืนยู่หน้าอยู่อย่างนั้น เขาไม่ได้อยากจะทำตัวเป็นตาเเก่ๆที่คอยห้ามนู่นห้ามนี่ แต่เขากับดีนก็เมากันเป็นกิจวัติอยู่แล้ว ยกเว้นช่วงหลังมานี้ที่อีกฝ่ายเบาเรื่องเเอลกอฮอลไป พอกลับมาดื่มเหมือนเดิมเขาก็แค่เป็นห่วงว่ามันจะมีผลกับการควบคุมอารมณ์ของอีกฝ่าย

"อยากนอนก็ไปนอนสิ จะยุ่งกับชั้นทำไม.." เสียงนุ่นสบถเพราะถูกขัดใจ เขารู้ว่าเขากำลังทำตัวงี่เง่า แต่แค่อยากจะดื่มจนเมาหัวทิ่มเเค่นี้ทำไมต้องห้ามกันด้วย อยากนอนก็ไปนอนสิไป๊ ไม่ได้ดื่มหนักนานเเล้วเหมือนกันนะเว่ย...

"โอเคๆๆก็ได้...เฮ้ ฟังนะ ชั้นไม่ได้อยากหาเรื่อง"   เเซมถอนหายใจก่อนจะปรับเปลี่ยนเขาโหมดจริงจังเพราะดูเหมือนพี่ชายจอมเหวี่ยงของเขาจะหงุดหงิดจริงจังขึ้นมาซะแล้วล่ะ เขาไม่อยากเสี่ยงจนต้องทะเลาะกันอีก....

แซมเองพอจะดูอาการของดีนออกหลังจากเถียงกันเรื่องงี่เง่าต่อหน้าชาร์ลีวันนี้ และเขารู้ดีว่าดีนไม่มีทางลืมคำพูดของเขาในตอนนั้นได้แน่ เขาแค่คิดว่าทุกอย่างที่เขาทำไปเพื่อพาดีนกลับมาก่อนหน้านี้และอีกหลายๆอย่างตั้งแต่อีกฝ่ายหายจากการเป็นปีศาจมันจะลบล้างความจริงที่เขาเคยปากพล่อยพูดจาทำร้ายอีกฝ่ายได้บ้าง แต่เขาคิดผิด ยังไงก็ตามอาการเหวี่ยงๆแบบนี้เขาไม่แน่ใจว่าดีนรู้ตัวรึเปล่าว่ากำลัง'งอน' เขาอยู่ แต่พอเห็นการกระทำของอีก อีกฝ่ายมันกลับทำให้เขาอยากเเกล้งเล่นต่ออีกซักหน่อยอีกใจเขาอยากจะอธิบายขอโทษใจจะขาดแต่อีกใจเขาก็เเค่คิดว่ามันน่ารักดี ที่ดีนเหวี่ยงเขาแบบนี้ มันตระหนักเขารู้ว่าเขาสำคัญกับดีนเเค่ไหน...และมันไม่เคยเปลี่ยนแปลง มันเป็นสิ่งที่ยึดเขาเอาไว้บนโลกห่วยๆใบนี้ที่เเม่เเต่พระเจ้าก็ยังไม่อยากจะเหลียวเเลมัน.... ดีนเป็นทุกอย่างแล้วก็ทั้งหมดที่เขามี 

"....ไม่อยากหาเรื่องก็รีบๆพูดมาสิ..." ร่างสมส่วนกอดอกมองหน้าอีกฝ่ายจริงจัง อยากรู้เหมือนกันว่าคนปากดีมีอะไรจะสนทนา

"นายท่าทางแปลกๆ...เหม็นขี้หน้าชั้นหรอ..?" 

"เหอะ...ถ้ารู้ตัวแล้วจะยืนทื่ออยู่ทำไมเล่า ไปนอนไป.." 

"นายยังโกรธเรื่องตอนนั้นอยู่ใช่มั้ย?" 

"........" ดีนเงียบไปไม่ตอบ สายตาคู่สวยหลุบต่ำลง เพียงเพราะอยากจะซ่อนความอ่อนไหวในใจ ก็เเหงสิ ใครมันจะไปลืมลงวะ
"...นายคิดจริงๆหรอว่าชั้นจะทำแบบนั้นได้ดีน?" แซมถามย้ำ ก่อนจะเข้าไปจับไหล่ลาดทั้งสองข้างไว้ ประคองร่างเล็กกว่าให้หันมาหาตน เพราะพอพูดเรื่องนี้ดีนก็ทำท่าจะเดินหนีกันไปซะอย่างนั้น 

"..ใครจะไปรู้ล่ะขนาดชั้นหายตัวไปคนอย่างนายยังไม่คิดจะตามหาชั้นเลยนี่!" 

"ไม่เอาน่าดีน....ชั้นหมายถึง ชั้นขอโทษ..." แซมอยากจะร่ายพรรณนาว่าเขาทรมานโดดเดี่ยวเเค่ไหน เจอกับปัญหาเดิมๆซ้ำๆ สถานการณ์ที่ไม่รู้ต้องทำยังไง...ตอนที่ดีนหายไป เขาอ่อนเเอเป็นเเค่คนขี้เเพ้ยามที่ปราศจากอีกฝ่าย เขามันโง่งี่เง่า และเขาผิดไปแล้วเขาจะไม่เเก้ตัวขอเเค่อีกฝ่ายยอมให้อภัยคนที่ทำผิดซ้ำเเล้วซ้ำเล่าอย่างเขา ขอเเค่ยอมให้เขาดูแล

".........." 

"ชั้นขอโทษดีน....ขอร้องล่ะ" 

"...คิดว่าทำอะไรเเย่ๆเอาไว้แล้วจะให้ลืมกันง่ายๆหรือไงกัน?...." เรียวปากสีสดเม้มเข้าหากันเเน่นพยายามกักกลั้นอารมณ์อ่อนไหวเอาไว้ ก่อนที่น้ำตาบ้าบอจะไหลลงมา 

ดีน มักจะร้องไห้ง่ายๆเสมอกับเรื่องของเเซม...ไม่ว่าใครจะมองว่าเป็นเเค่เรื่องเล็กๆก็ตาม....

".....ขอโทษ...." 

"..................." 

"ดีน...ฟังนะ ชั้นเเค่อยากให้เราลดทิฐิลง ยอมให้ชั้นหาทางรักษารอยนั่น ให้ชั้นรักษานาย...ชั้นเสียนายไปไม่ได้จริงๆ ชั้นรู้ว่าชั้นเคยทำเรื่องเลวร้ายไว้มากมายเเค่ไหน แต่ขอร้องเถอะ....ให้อภัยชั้น ยอมให้ชั้นดูแลนาย...ชั้นพร้อมจะทำทุกอย่าง" 

"................." 

ดีนยังคงนิ่งเงียบ ก้มหน้าหลุบต่ำ เขาไม่เคยโกรธเเซมได้จริงๆ เป็นเรื่องธรรมดาซะด้วยซ้ำที่ไม่ว่าน้องชายตัวโตจะทำเรื่องอะไรแย่ๆมาเขาก็พร้อมจะให้อภัยเสมออาจจะมีบางครั้งที่เขาใจร้ายกับเเซมไม่เชื่อใจเเซมแต่ก็เพื่อดึงอีกฝ่ายขึ้นมาจากความหลงผิด....เขาเพียงแค่ผิดหวัง น้อยใจ ที่เขาพยายามดูแลน้องชายคนเดียวของเขาให้ปลอดภัย มีชีวิตอยู่ แต่เเซมกลับมองว่าเป็นเเค่ความเห็นเเก่ตัวของเขาเท่านั้น....ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ความรู้สึกที่เสียไปแล้วมันก็เป็นอะไรที่ไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้อยู่ดี 

"ดีน..." แซมเรียกเสียงอ่อนโยนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือก่อนจะประคองศรีษะของคนตัวเล็กกว่ามาซบตรงอกและกอดเอาไว้แน่น ใบหน้าสวยฝังลงกับกล้ามเนื้อเเข็งเเรงสัมผัสไออุ่นของคนที่เเสนคุ้นเคย หยาดน้ำสีไหลซึมผ่านเสื้อเชิ้ตสีเข้มของวินเชสเตอร์คนน้อง แซมลูบผมสีบอนด์เข้มอย่างถนุถนอม เขาทำให้ดีนร้องให้ผิดหวังเป็นที่เท่าไหร่แล้วนะ ? 

"....ชั้นไม่ยอมเสียนายไป และไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรชั้นจะหาวิธีกำจัดตราบ้าบอนั่น..." แซมพูดน้ำเสียงหนักแน่น ความรู้สึกที่ไร้ซึ่งการปรุงเเต่งถูกส่งผ่านถ้อยคำเรียบง่าย ยืนยันด้วยการกำชับอ้อมกอดให้เเน่นขึ้นไปอีก

"...อย่า...."  เสียงของคนในอ้อมกอดค้านขึ้นมา "อย่าพยายามช่วยชั้น...แซมมี่" หากแต่ดีนยังคงยืนยันคำตอบเดิม ซึ่งมันไม่ต่างกับมีีดเเหลมซึ่งบรรจงกรีดลงซ้ำๆที่อกข้างซ้าย ก้อนเนื้อข้างซ้าย บีบรัดจนปวดหนึบไปทั่ว เขาไม่อยากโกหกดีนเรื่องหนังสือเเห่งคำสาปแต่ถ้าดีนไม่เห็นด้วยเเบบนี้เขาเองคงต้องปิดบังมันต่อไป....

เขาต้องการพี่ชายของเขาคืน ดีนไม่ได้สบายดีอย่างที่เเสดงออกต่อหน้าคนอื่น ภาพหลอน ฝันร้าย อารมณ์ที่ควบคุมไม่ค่อยได้ ดีนต้องพยายามเเค่ไหนในการที่จะเป็นปกติเขาเข้าใจมันดี เเละเขาคงต้องบ้าตายซักวันเเน่ เขาทนดูคนที่เขารักทรมานแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว 

"...ดีน...?"

"ชั้นยอมแพ้แล้วแซม...." คนเป็นพี่ผละอ้อมกอดออกมามองน้องชายอย่างปลอบประโลม มือขาวจัดเลื่อนขึ้นไปปัดเส้นผมที่หล่นลงมาปรกใบหน้าหล่อออกให้อย่างเบามือ ดวงตาสีเฮเซลเต็มไปด้วยความเจ็บปวดกับคำปฏิเสธของเขา 

"....อย่าพูดว่านายจะยอมแลกทุกอย่าง...เพราะถ้ามันต้องเเลกด้วยชีวิตของนายชั้นไม่มีวันยอมเข้าใจใช่มั้ย?" เเซมหลับตาเเน่นจำใจพยักหน้ารับคำขอของอีกฝ่าย "ชั้นจะสู้จนกว่าจะสู้ไม่ไหว แล้ววันไหนที่ชั้นเกิดบ้าขึ้นมาล่ะก็รู้ใช่มั้ยว่าจะจัดการกับชั้นยังไง....ต่อไปนี้ก็จะมีเเค่เราออกไปล่าพวกสารเลวนั่นช่วยชีวิตผู้คนทำงานของเรา...ใช้ชีวิตปกติเเบบที่ผ่านมานั่นเเหละ" 

เขาอยู่กับดีนมาเกือบทั้งชีวิตเขารู้จักดีนมากกว่าใครก็ตามในโลกนี้ยามที่เขาจ้องเขาไปในดวงตาสีเขียวคู่สวยมีเพียงความสิ้นหวังเหนื่อยล้า  และทุกครั้งที่ไฟแห่งความหวังมอดไหม้เขาก็มักจะสร้างทำให้มันโหมกระพือขึ้นอีกครั้งและทุกครั้งที่ผ่านมามีเพียงความล้มเหลว ดีนรับมันไม่ไหวอีกแล้ว
คนตัวเล็กกว่าโน้มลำคอแข็งเเกร่งของคนที่ส่วนสูงมากกว่าตนลงก่อนจะจูบสันจมูกโด่งรั้นของอีกฝ่ายอย่างรักใคร่ 

"...ไปนอนกัน..." ดีนยิ้มให้เเซมมันเป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดสำหรับเเซมเขาอยากเห็นรอยยิ้มนี้ไปอีกทั้งชีวิต อยากเข้านอน ตื่นนอน กินข้าว แปรงฟัน ไปข้างนอก ทำงาน ใช้ชีวิตทั้งชีวิตกับพี่ชายของเขา...เขาไม่อาจเสียดีนไปได้จริงๆ 



Forgive me ....... cuz I can't lose you. - Sam Wincester



By Panger_qm







เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 เม.ย. 59 / 21:19


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Panger_qm จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 แซมเกิลลลล
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:59

    เราชอบพี่น้องคู่นี้มาก ดีใจที่มีคนแต่งง่าาาา

    #2
    0
  2. วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:13
    เย้ มีให้อ่านอีกเรื่องแล้ว ><
    ตอนนี้มันดี น้องมันสำนึกแล้วว่าใครสำคัญที่สุด ฮืออ
    ดูแลพี่ดีมากๆตอนSS10เนี่ย
    เพิ่งคิดได้หลังจากเสียพี่ไป โถถถ
    พี่ดีนคนดีก็ยังโดนทำร้ายจากคำพูดของน้องซ้ำๆ น่าสงสารมาตั้งแต่ซีซั่นแรกๆ
    แต่น้องแซมก็มาง้อพี่มันละ ดีๆ
    SS10นี่รู้สึกเหมือนเป็นการเอาคืนของพี่ดีน 555555
    เห็นบอกว่าจะแต่งเรื่องยาวอีกเรื่องด้วย สู้ๆนะคะ รอๆ
    SS11ก็จบไปแล้ว มันเหงาใจ ต้องการฟิค 555
    #1
    0