[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 9 : จัดหนักครั้งที่9 : หวง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    20 ก.ย. 55









 
           “อยากอาบน้ำมั้ย





            ส่ายหน้าแทนการตอบคำถามอีกฝ่าย

 

 

           งั้นใส่เสื้อผ้าก่อนนะ  นอนแบบนี้เดี๋ยวไม่สบายเอาร่างสูงขยับตัวจะลุกออกจากใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ที่เราห่มร่วมกัน ทว่าผมรีบขยับกายเข้าไปแนบอกอุ่น ซุกหน้าลงด้วยความเหนื่อยและเพลีย คำพูดสักคำยังไม่อยากพูดออกไปเลย  

          แค่ช่วยกันจากภายนอกไม่กี่นาทีเหนื่อยขนาดนี้เลยเหรอ  หรือเพราะเราเมื่อยตามเนื้อตัว บวกแผลบวมพวกนี้อยู่แล้วจึงทำให้หมดพลังงานง่ายล่ะมั้ง

 

 

           “ผมจะลุกไปหยิบเสื้อผ้ามาให้ไง

 

 

           “นอนก่อน  ตื่นมาค่อยใส่ แรงขยี้ศีรษะที่โตโน่เป็นคนทำไม่ได้ส่งผลให้เราลืมตาตื่นสักนิด ยังคงหลับตาพริ้ม  นอนกอดซุกอกเขาเหมือนเดิมราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นหมอนข้างดีๆที่ได้ก่ายแล้วไม่อยากปล่อย  ผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเราทั้งสองนอนกอดกันเอาไว้  โดยผมยังไร้อาภรณ์ใดๆปกปิดเรือนร่าง ส่วนโตโน่มีแค่เสื้อตัวเดียวสวมอยู่ ท่อนล่างเปล่าเปลือย อันเนื่องมาจากหลังเสร็จกิจกรรมอย่างว่าไปด้วยกันเราทั้งคู่ก็ล้มตัวลงนอนไม่ขยับไปไหนจนถึง ณ ตอนนี้

 

             ลมหายใจสม่ำเสมอรดอยู่ตรงตำแหน่งหน้าผากของผม  ร่างที่สูงกว่ากอดผมเอาไว้ทั้งตัว แม้สติจะเลือนลางเพราะเริ่มเคลิ้มหลับลึกลงไปแต่กระนั้นยังสัมผัสได้ถึงแรงจูบเบาๆตรงขมับกับฝ่ามืออุ่นที่ลูบต้นแขนผมอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม  

 

          เขาอ่อนโยนต่อผมทุกอย่าง  เกรงใจและให้เกียรติผมเสมอไม่ว่าจะเราจะดื้อหรือเป็นยังไงเค้าก็ยังเป็นเค้าคนเดิม  คนที่ผมทั้งรักทั้งหวง   …..ก็โตโน่น่ะมีคนเดียวนี่นา….  และสัมผัสอุ่นๆประสานแรงกอดจากอีกฝ่ายก็ทำเอาผมเคลิ้มหลับสบายใจไปกับห้วงราตรีนี้โดยไม่รู้ตัว….

 

  

 

            เช้าวันถัดมา

 

          ผมรู้สึกตัวตื่นเอาเกือบเที่ยง   ไอ้คนที่นอนกอดทั้งคืนตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ในห้องนี้แล้ว กวาดตามองไปรอบห้องดูปกติเรียบร้อย ไม่มีเทียนหอมตามพื้นห้อง ไม่มีอ่างใบใสวางบนโต๊ะใกล้เตียงหรือเสื้อผ้าที่เกลื่อนพื้นจากเหตุการณ์เมื่อคืนสักอย่าง    

 

           จะไปก็ไม่บอกไม่เรียกสักคำ    เขาเป็นคนตื่นเช้า เดาเอาก็รู้ว่าตื่นแล้วไปแล้ว  ทุกอย่างในห้องคงไม่พ้นเขาเป็นคนจัดการอีกนั่นแหละ  รวมถึงชุดนอนตัวเก่งบนตัวผมนี่ด้วย  แน่นอนว่าต้องเป็นโตโน่สวมให้เพราะยังไงเค้าคงไม่มีทางปล่อยคนอื่นเป็นคนจัดการหรอก

 

            “อู่ย…” ลองขยับ ยันตัวขึ้นนั่งความปวดระบมจากบาดบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อวานก็โลดแล่นเข้ามาทันที  แต่ถึงอย่างไรผมก็พาตัวเองไปอาบน้ำจัดการธุระส่วนตัวจนได้ แม้จะทุลักทุเลก็ตามที  ก็ถ้าจะให้เรียกนิกกี้มาช่วยคงไม่ต่างอะไรจากคนพิการดีๆหรอกน่า เสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย อะไรที่พอช่วยเหลือตัวเองได้ก็ทำไป  

 

             .

 

             

             .

 

          จะไปไหนเหรอริทพึ่งเดินพ้นประตูห้องนอนตัวเองไม่กี่ก้าวก็มีเสียงหนึ่งทักขึ้น ว่าแต่เสียงนี้มัน

 

        

           เฉิน!!” เจ้าของร่างสูงสง่าในชุดกางเกงสแล็กสีเทาเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นจนถึงศอกลวกๆ ยืนเท้าเอวส่งยิ้มมาให้แต่ไกล  ผมที่ตั้งใจจะเดินไปทางขวามือเพื่อไปห้องโตโน่จึงต้องเปลี่ยนเป็นหมุนตัวไปทางซ้ายจุดที่เฉินยืนอยู่แทน

 

           กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กะเผลกขาตรงไปหาพี่ชาย พลางเกาะผนังใกล้มือเป็นตัวช่วยไปด้วย  เฉินหัวเราะน้อยๆแล้วก้าวจากประตูหน้าห้องนอนของเขาที่น่าจะเพิ่งออกมาเดินมุ่งมาหาผม   (ห้องนอนเฉินอยู่ห่างห้องผมพอสมควร ห้องโตโน่ยังใกล้ห้องผมมากกว่าเขาด้วยซ้ำ)

 

            พึ่งมาถึงเมื่อเช้าเอง  ไหน….ไปซนที่ไหนมาอีก

 

            “เปล่านะ

 

            “เถียงตลอดเลย มันน่าตีให้ตายถึงจะพูดแบบนั้น ทว่าสวนการกระทำสิ้นเชิง  เราสองพี่น้องโผตัวเข้ากอดกันด้วยความคิดถึง   คิดๆดูแล้ว ผมไม่ได้กอดเฉินมาหลายวันเหมือนกัน  แถมนานๆทีจะอยู่ด้วยกัน…..คิดถึงมากๆเลย

 

            “เจ็บมากหรือเปล่า

\

           “เมื่อวานเจ็บกว่า  ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้วเฉินดันตัวผมออกห่าง มือยังจับสองแขนผมไว้แน่นพลันกวาดสายตามองไปให้ทั่วตัวผมอย่างเป็นห่วง ไม่เป็นไรหรอกน่า

 

          “อย่าทำให้เฮียเป็นห่วงได้มั้ย ปล่อยแค่วันเดียวได้แผลกลับมาแล้วเนี่ย

 

          “เป็นผู้ชายก็แบบนี้แหละ  ทำเหมือนเฉินไม่เคยเจ็บตัวไปได้ ก็เคยเหมือนกันนิ โอ้ยย!”

 

           “อย่าเถียงเฮียผมยู่ปากค้อนสายตาตอบโต้  แต่ก็เงียบปากเอาไว้ กลัวเฉินจะเอาจริง เกิดครึ้มใจเฆี่ยนผมขาลายขึ้นมาไม่คุ้มหรอก ขนาดเมื่อกี้แค่โดนดีดหูทีเดียวเจ็บจะแย่! ดูสิไม่ทันไรตีหน้าดุใส่ซะแล้ว  ถ้าเป็นทุกทีผมคงเถียงขาดใจ แต่เวลาเรื่องต้องเจ็บตัวผมจะไม่กล้าเสี่ยง เพราะแค่เราเจ็บตัวแบบนี้ก็ทำให้พี่ชายเป็นห่วงมากพอแล้ว  ประเด็นนี้เลยขอผ่านเงียบได้เป็นเงียบไว้ก่อน

 

              มานี่มา  ขอเฮียดูหน่อย ระหว่างห้องเราสองคนจะมีเก้าอี้และโซฟาชิดผนังอยู่  นั่นแหละเฉินพยุงตัวผมไปนั่งตรงนั้น  ส่วนเขานั่งยองๆลงกับพื้น ดูข้อเท้าผมพร้อมขมวดคิ้วถอนหายใจทิ้งเป็นระลอกๆ

 

            จะอักเสบหรือเปล่านะ….  เฮียโทรฯตามหมอดีมั้ย

 

           “มันบวมเฉยๆ  ไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆนะ  เฉินเชื่อริทสิ   เนี่ยเมื่อวานซ้อลี่ก็มาบีบมานวดให้  ยาก็กินไปตั้งหลายเม็ด ไหนจะยาทาที่โตโน่ทาให้นั่นอีก

 

          “แน่ใจนะรีบพยักหน้ารับรัวๆ

 

         เฉินไม่ต้องห่วงหรอก    ริทแข็งแรงจะตาย หายเร็วๆนี้แน่ๆ

 

         “แล้วนั่นรอยอะไรที่คอคำถามชวนสะอึก  เฉินลุกมานั่งลงโซฟาด้วยกันข้างๆ เพ่งสายตามาแถวๆคอผม  จนเราต้องรีบเอามือปิดพลางถูไปด้วย ถูทำไม คอแดงหมดแล้ว

 

         “มันเป็นรอยช้ำอ่ะ  หนาวไง  เฉินก็รู้ว่าริทขี้แพ้  นี่สงสัยคงแพ้อากาศแล้วเนี่ย เดี๋ยวฝนตกเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน

 

         “แต่ทุกทีผิวเราต้องซีดสิมันไม่ช้ำแบบนี้นิ  แล้วตอนนี้มาเก๊าอากาศกำลังสบาย ไม่เห็นหนาวอย่างที่เราว่าสักหน่อย

 

          .เอ่อะ ก็…” กรอกตาไปมา กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาเหตุผลไหนมาอ้างอีกดี  ขืนไม่รีบแก้ตัวเฉินรู้ว่ารอยที่คอจ้ำๆนี่มาจากไหนได้ตายแน่ๆ ฉลาดแบบนี้ยิ่งลำบากในการโกหกอยู่ด้วย เอาไงดีวะ!

 

              ก็…”

 

              “ฮึ?”

 

             “..ก็….ช่างมันเหอะน่า!   รอยอะไรอย่าไปสนใจเลย คงช้ำพร้อมขานั่นแหละเฉินสงสัยอะไร  ทำไม? หรือคิดว่าริทไปทำอะไรมาล่ะอ้างอย่างอื่นไม่ได้ขอเอาความเอาแต่ใจเข้าสู้แล้วกัน  ถึงให้ผลได้ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างน้อยก็ทำให้เฉินเลิกสังเกตคอผมไปบ้าง  พอเราตีหน้างอนใส่มากๆเค้าก็เลิกสนใจเรื่องนี้ไปเอง

 

            ไม่กี่วันจะเปิดเทอมแล้ว เตรียมตัวบ้างหรือยัง  มหาวิทยาลัยไม่เหมือนไฮสคูลนะ

 

            “รู้น่า

 

          “รู้ก็ดี แต่เดี๋ยวก็มีนิกกี้ไปดูแลเหมือนเดิม  เรียนที่เดียวกันมันจะได้ไม่เทียวไปเทียวมาหาเราให้ลำบากด้วยจริงครับ  เมื่อก่อนตอนอยู่โรงเรียน นิกกี้ต้องดั้นด้นมาดูแลว่าผมอยากได้อะไรขาดเหลืออะไรไหม  ทั้งที่ให้ลูกน้องเฉินคนอื่นๆมาดูแลแทนก็ได้แต่ผมไม่เอาเพราะพวกนั้นไม่รู้ใจเท่านิกกี้   แล้วจริงๆไฮสคูลที่ว่ามันก็เครือเดียวกับมหาวิทยาลัยที่ผมจะเข้านั่นแหละ ใหญ่ หรูและดีที่สุดในมาเก๊า

 

           โตแล้วนะ   อย่าทำให้ใครเค้าต้องเป็นห่วง  ไม่มีใครบนโลกอยู่ดูแลเราไปได้ทั้งชีวิตหรอก หัดเรียนรู้ด้วยตัวเองในทางที่ถูกต้องบ้าง  เข้าใจมั้ย?”

 

             “อาเมน”  

 

             “มันก็เป็นซะแบบนี้ไง”  ส่ายหน้าระอา จะลงไปทานข้าวมั้ย หรือจะให้คนยกขึ้นมาให้  เออจริงสิเมื่อกี้จะไปไหนล่ะ

 

            ไปหาโตโน่

 

             “งั้นเหรอ  อืมถ้างั้นเราก็คงต้องรอหน่อยนะ ตอนนี้เค้าไม่ว่างหรอก

 

              “หมายความว่าไง

 

            “โตโน่มีแขกอยู่ข้างล่าง  คุยธุระกันอยู่  เราน่ะไปกินข้าวกินยาพักผ่อนไป

 

             แขกคนไหนดีดตัวลุกขึ้นพรวด เผลอลงน้ำหนักลงเท้าเต็มแรงอย่างลืมตัวทำเอาร้องโอ้ย จนเฉินสะดุ้งลุกขึ้นตาม

 

             เอ่อะ ไม่เป็นไร….คือเฉิน แขกโตโน่เป็นใครเหรอ  ผู้หญิงผู้ชายอ่ะ

 

            “ผู้หญิง

 

          “ผู้หญิงเหรอ?”

 

          “อืม เป็นลูกค้าวีไอพีของโรงแรมจากไทเปที่สนใจอยากจะใช้สถานที่เราจัดงานเลี้ยงครบรอบบริษัททำโฆษณาเค้า   แต่มาถึงบ้านขนาดนี้คงสนใจโตโน่ล่ะมั้ง

 

             “ว่าไงนะ!” เฉินมองผมอย่างงงๆ  ใช่อยู่ที่ผมจะแสดงออกตามความต้องการกับโตโน่ต่อหน้าทุกคน แต่กับเฉินทั้งผมทั้งโตโน่ค่อนข้างวางตัวต่างจากคนอื่น ไม่รู้สิ มันมีบางอย่างของความรู้สึกที่บังคับให้เราทั้งคู่ไม่กล้า  แต่อีกใจก็อยากเห็นหน้าคนที่มาหาโตโน่ด้วยไง  ผมจึงอ้อนบอกเฉินให้พาลงไปกินข้าวข้างล่าง เจาะจงด้วยว่าห้องนั่งเล่น เพราะเฉินเพิ่งบอกเพิ่มว่าโตโน่อยู่ห้องรับแขก ซึ่งก่อนจะไปห้องนั่งเล่นได้ยังไงก็ต้องผ่านห้องรับแขกยังไงล่ะ

 

               ค่อยๆสิริท  รีบเดินแบบนั้นเมื่อไหร่มันจะหาย


 

           เสียงเฉินดังใกล้หู แต่ผมเลือกที่จะฟังเสียงผู้หญิงหัวเราะที่ดังแว่วๆนั่นมากกว่า ยิ่งเข้าใกล้ห้องรับแขกผมยิ่งสอดสายตาพยายามมองไกลและเหงี่ยหูตั้งใจฟังว่าเค้าคุยอะไรกันให้ได้มากที่สุด  ขณะที่เฉินคอยประคองตัวพาผมเดินไปด้วย  กระทั่งจะเคลื่อนตัวผ่านทางเข้าห้องรับแขก นายแจ็คบอดี้การ์ดคู่ใจตัวอ้วนของโตโน่รีบก้มหัวทำความเคารพผมกับเฉินเพราะมันยืนเฝ้านายมันอยู่ด้านนอก

 

              ยังคุยธุระกันไม่เสร็จเหรอ

 

              “ครับบอสเฉินพยักหน้าเข้าใจ หมายจะพาผมเดินไปอีกแต่ผมขืนตัวเอาไว้ ยืนขบกรามจ้องเขม็งไปในห้องรับแขก….ผู้หญิงวัยแก่กว่าโตโน่แน่นอน หล่อนแต่งตัวดูดีมีระดับพอตัว ยิ้มหน้าระรื่นนั่งหัวเราะอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันกับโตโน่เลยด้วย!  ทำอย่างกับโลกนี้มีกันแค่สองคน  ยืนหัวโด่อยู่หน้าห้องรับแขกนี่ตั้งสามไม่เห็นหรือยังไง!

 

 

            “มีอะไรหรือเปล่าริทรู้สึกอยากขอบคุณเฉินที่เอ่ยชื่อผม  เพราะมันช่วยให้ผู้ชายอย่างเขาหันมามองทันที

 

             อ่าวคุณเฉินหญิงแก่(ไม่มากหรอก เรียกเพราะหมั่นไส้) พูดไทยได้ก็คงเป็นลูกครึ่งอีกแหละ โบกมือทักเฉินแต่ไกล  เฉินยิ้มรับน้อยๆเพื่อไม่ให้เสียมารยาท

 

           นั่นคุณหนูริท น้องชายคุณเฉินครับโตโน่แนะนำผมให้หล่อนรู้จัก  เรายังคงอยู่กันตำแหน่งเดิม ไม่มีใครเคลื่อนตัวใดๆ เจ้าหล่อนก็ยังคงยิ้มระรื่นโบกมือทัก หน้าตาน่ารักจัง  เค้าพูด ส่วนโตโน่ยิ้มรับก่อนจะมองมาที่ผม  ทว่าผมสะบัดหน้าหนี ไม่ยิ้ม ไม่ทักใดๆทั้งนั้น  

 

           เฉินไปเถอะ  ริทหิวแล้วดันตัวเฉินให้ก้าวเดิน  ไอ้ที่แวะดูแค่อยากเห็นอาการคนของเรากับผู้หญิงไม่ได้รับเชิญเฉยๆ แล้วก็ได้เห็นได้รู้สมใจอยาก  อาหารมื้อนี้คงทานไม่อร่อยเหมือนเดิม ถึงจะมีเฉินมานั่งทานด้วยคอยชวนคุยตักนู่นนี่ให้อย่างเอาใจก็ไม่ทำให้ผมเลิกหงุดหงิดได้เลย 

 

             เอาใจใส่บอกห่วงใย เห็นเราเป็นคนพิเศษก็แค่บนเตียงสินะ

 

           พอกับคนอื่นก็ยิ้มระรื่นไม่แตกต่างอะไรสักนิด  น่าโมโหนัก!!

 

 

            พลบค่ำ ผมเข้ามาอาบน้ำกินข้าวในห้องนอนตัวเองเสร็จสรรพ โดยมีเด็กรับใช้ในบ้านเป็นคนยกอาหารขึ้นมาเสิร์ฟและเก็บเมื่อเราทานเสร็จอย่างรู้หน้าที่ วันนี้ผมอยู่กับเฉินเกือบทั้งวัน แยกกันตอนก่อนหน้านี้เอง ส่วนนิกกี้เห็นว่าปวดท้องไม่ค่อยสบายเลยไม่ได้ขึ้นมาให้เห็นหน้า พอๆกับอีกคนหนึ่งที่พอคิดถึงก็รู้สึกหงุดหงิด   ทั้งวันเลยสินะ…. เอาเวลาที่ควรจะอยู่กับผมไปอยู่กับคนอื่นยิ่งคิดยิ่งอารมณ์เสีย  นั่งเบื่อหน่ายชีวิตบนชุดโซฟากว้าง เปิดหนังจากโฮมเธียเตอร์สุดหรูดูเผื่อจะคลายอารมณ์บ้าง แต่ก็เปล่าเลย..

 

 

               “เบื่อโว้ยยย!!”

 

 

              “โวยวายอะไรครับใจเต้นระรัวเกิดความดีใจตอนหันไปเจอว่าใครเดินเข้ามาหา  แต่จะยังไงก็แล้วแต่ ยังไม่ลืมเรื่องวันนี้หรอกนะ!!

 

           “เข้ามาทำไมไม่เคาะประตู หรือคิดว่าตัวเองมีอภิสิทธิ์เหนือกว่าคนอื่นเค้า!”

 

          “เปล่านิครับ   ผมเคาะตั้งหลายทีแล้วต่างหาก  แต่ที่คุณหนูไม่ได้ยินคงเพราะเปิดเสียงทีวีดังเกินไป

 

           “นี่จะหาว่าริทผิดงั้นเหรอ   แต่ถึงไม่ได้ยินยังไงก็ไม่น่าจะเปิดเข้ามานะ เพราะเจ้าของห้องยังไม่อนุญาตเลย!”

 

          “โอเคครับ  ยอมแล้วๆ  ผมผิดเอง  เอาเป็นว่าขอโทษคุณหนูด้วยแล้วกันนะคลี่ยิ้มเช่นทุกครั้ง ก่อนสาวเท้าเข้ามานั่งลงโซฟาตัวเดียวกับผม

 

         ดูท่าจะอารมณ์ไม่ค่อยดี  ไปหงุดหงิดอะไรมาฮึ?”

 

          “ถามช้าไปมั้ย

 

           “ครับ?”

 

           “ผู้หญิงคนนั้นกลับไปแล้วล่ะสิ ถึงเพิ่งมาสนใจริทเอาตอนนี้

 

          “ผมก็สนใจคุณตลอดนี่พูดขำๆตามนิสัยเค้าแหละ แล้วก็คว้าไอ้หลอดยาทาเมื่อวานออกจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีดำชูให้ดู นี่ไง  ตั้งใจมาทายาให้เด็กดื้อจะได้หายไวๆ ไม่สนไม่ใส่ใจผมไม่ทำหรอก

 

          “ก็ไม่ใช่กับริทคนเดียวไง  โตโน่ปฏิบัติแบบนี้กับทุกคน

 

           “ผมไม่ใช่พวกเลือกปฏิบัตินี่นาคิดว่าตลกมากรึไงเล่า หัวเราะทำเป็นเรื่องสนุกทุกที อยากหาอะไรหนักๆมาทุบให้สมองไหลไปเลยจะได้เลิกกวนประสาท เห็นแล้วหงุดหงิด!!

 

          “หะหะ  ผมหยอกเล่นน่า  ขำหน่อยสิ  หน้าบึ้งทุกที

 

          ถ้าริทไปอี๋อ๋อหน้าระรื่นกับคนอื่นบ้างอย่ามาว่าแล้วกัน เพราะโตโน่ทำได้ริทก็ทำได้

 

          “ทำไม่ได้

          

          “ถ้ารู้จักริทดีพอ คงรู้ว่าไม่มีอะไรที่ริทอยากทำแล้วจะทำไม่ได้นี่!!” พูดกันอยู่ดีๆมายกตัวผมให้ย้ายตูดไปนั่งบนตักเขาเฉยเลย แรงเยอะชะมัด

 

          “ถึงอยากจะทำแต่ถ้าผมห้าม คุณก็ทำไม่ได้

 

          เอาแต่ใจตัวเอง

 

          “เหมือนใครล่ะบ้าจริง  สายตาเขากำลังทำผมใจเต้นแรงอีกแล้ว ถึงจะแฝงไปด้วยอาการตำหนิ ทว่าผมกลับรู้สึกดี ไอ้ที่เคืองๆอยู่เริ่มหายไปทีล่ะหน่อยพร้อมวงแขนกว้างโอบรัดเอวให้เอาตัวเข้าไปแนบมากขึ้นทำเอาหน้าผมร้อนผ่าว

 

           “คงจะเป็นเรื่องเดียวก็ได้ที่ผมไม่ยอมคุณ

 

           “ถ้าโตโน่ไม่มีคนอื่นริทก็ไม่ทำหรอก  แต่นี่…”

 

           “เมื่อเช้าผมแค่คุยงานเอง  ไม่มีอะไรเกินเลยกว่านั้นแน่นอน คิดมากไปได้

 

           “แล้วคุยอะไรกันเป็นครึ่งค่อนวันอ่ะ ตกเย็นก็บริการพากันไปส่งถึงโรงแรมอีก หายๆไปหลายชั่วโมงไม่ยอมมาหาริทคงไม่ได้บริการอย่างอื่นกันหรอกนะ  แบบนั้นริทเอาตายแน่! ไม่ไว้หน้าใครด้วย!” โตโน่ระเบิดหัวเราะออกมาหลังจากผมบ่นเขายืดยาว พลางหยิกแก้มผมเล่น ไปๆมาๆย้ายมาบีบจมูกแทนราวกับหมั่นเขี้ยวผมนักหนา

 

             ช่างคิดนะเรา   บนตักนี่ก็ทั้งคนผมจะคิดนอกใจทำไม เมื่อคืนก็ มีความสุขจะแย่

 

            “เมื่อคืนยังไม่ถึงขั้นนั้นสักหน่อย ไม่ต้องมาหยอดเลย  ริทเคืองโตโน่จริงๆนะ!”              

 

            “คร้าบๆ ก็พูดให้ฟังนี่ไงว่าไม่มีอะไรอุ้งมืออุ่นจับปลายคางผมแล้วออกแรงนิดหน่อย บังคับให้หันหน้าไปสบตาเจ้าตัว จากนั้นก็ค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาจูบผมแผ่วๆซ้ำไปมาหลายต่อหลายรอบ

 

           เลิกงอนได้แล้ว

 

            “ง้อเหรอ

 

            “อาฮะ

 

             “งั้นรับปากริทมาก่อนว่าโตโน่จะมีริทคนเดียว จะรักแต่ริท แล้วถ้าวันไหนมีคนอื่นขึ้นมาก็ให้ริทฆ่าโตโน่ได้เลย  ตกลงมั้ย!”

 

              “ของแบบนั้นไม่ต้องรับปาก ผมก็ทำให้อยู่แล้ว

 

             “ไม่เอา  ริทต้องเหนือกว่าโตโน่สิ  พูดมาก่อน รับปากมา ว่าจะยอมริททุกอย่าง เร็วๆเขย่าแขนรบเร้าสุดกำลัง  อาจจะดูเอาแต่ใจและโหดร้ายในบางความหมาย แต่ถ้าได้เห็นสายตาผมเหมือนที่โตโน่ได้เห็นคงจะรู้ว่าผมอ้อนมากกว่าขู่   ที่ว่าจะฆ่าน่ะใครจะทำลง  อยากให้รู้เอาไว้แค่นั้น ว่าควรจะมีเราคนเดียว

 

             โตโน่ยิ้มกว้าง ส่ายหน้าปนขำตามฉบับเขา มือลูบแก้มผมไปมาแล้ว ก่อนประกบปากมอบจูบให้อีกรอบ  หนนี้ผมจูบตอบกลับไปด้วย แขนคล้องคออีกฝ่ายแน่นเท่าๆกับทีเขากอดรัดเอวเราเอาไว้ นานพอสมควรกว่าจะผละออกจากกันได้ แต่ปลายจมูกยังคงถูคลอเคลียกันต่อ

 

             ถ้าน่ารักกับผม  ไม่มีอะไรที่ผมจะยอมคุณหนูไม่ได้สัญญาครับ

 












----------------------------------------




ถึงคนที่บอกว่าค้างเอ็นซีนะคะ คือไรเตอร์ก็เข้าใจอารมณ์นะ
แต่ก็ขอเข้าใจคนเขียนด้วยว่าเขียนได้เท่านั้นแหละ เพราะถ้าอ่านงานเขียนของไรเตอร์จริงๆก็คงรู้ว่าเขียนประมาณไหน
อย่าได้คาดหวังอะไรกับมันมาก เน้นเนื้อหา  ไม่ถนัดแต่ง nc แค่แก้แบนก็ปวดหัวละ
แต่งได้แค่นั้นจิงๆ ไม่ชอบก็กด X ได้







 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2988 giftenn (@giften) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 07:41
    เข้ามาอ่านอีกรอบบบบ โอ๊นเขินว้อยย คุณหนูน่ารักก
    #2988
    0
  2. #2966 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:12
    มีงอนหึงเค้านะคุณหนู แต่วิธีง้อคุณหนูนี่ยอมเลย เป็นใครก็ใจอ่อน
    #2966
    0
  3. #2932 Thai-Girls' (@thai-girls) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 17:15
    แหนะๆๆๆๆ อิจฉาาาาาาาาาา ตาร้อนนนน แอร๊ยยยยมีจูบก่อนลงรถด้วย ร้ายชะมัดดดด เริ่มหลงเรื่องนี้แล้วนะ
    #2932
    0
  4. #2902 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 15:49
    คุณหนูริทน่ารักขนาดนี้โตโน่ไม่ไปใหนหรอก
    #2902
    0
  5. #2868 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2556 / 23:52
    สวีตมากกกกกกกกก หวานมากกกกกก ตายๆๆๆ เบาหวานขึ้นแล้วเรา ฮ๋าๆๆๆ

    ชอบจังเลยยยยน้องขี้หึง ขี้หวงสุดๆ น่ารักๆๆๆ (ทำอะไรก็น่ารัก) เฮียก็ช่างเอาใจจริงๆ ปากหวานมากกก อ่านแล้วเขิน

    จิน...บ้าจริง ทำไมฉันฟินได้ขนาดนี้นะ โอ้พระเจ้า!...ฮ่าๆๆๆๆ
    #2868
    0
  6. #2846 sleepless (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 15:12
    สวีตเกิ๊นนน ทำเราเขินหลายรอบละนะเรื่องนี้
    #2846
    0
  7. #2812 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 16:34
    หวานอ่ะ><~
    #2812
    0
  8. #2756 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 16:37
    พี่ริทอ้อนทีไรเฮียยอมหมดเลย 5555
    ก็น้องมันน่ารักหนิเนาะ
    #2756
    0
  9. #2122 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 22:27
    ตัวเล็กเอาแต่ใจตัวเองจีจีเลอ =,.=
    เฮียก็ตามใจได้ดีจีจีเลอ

    ว๊ายย เขินจีจีเลอ
    #2122
    0
  10. #2070 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 17:22
    น่ารักอ่ะ เคลิ้มอ่ะ
    #2070
    0
  11. #1607 ncpt (@ncpt1412) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 00:06
    น่ารักที่สุดเลยยย :)
    #1607
    0
  12. #1597 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 23:12
    คุณหนูน่ารักอ่ะ
    #1597
    0
  13. #1273 กิ๊กริท:$ (@ritzritzkring) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 20:49
    ฝู่ริทน่าร้ากกกกส์ มิน่าเฮียถึงยอมหมด #ห้ะ
    ปล. NC ที่ไรเตอร์แต่งก็สนุกน้า ได้อารมณ์เหมือนกัน > , <
    #1273
    0
  14. #1177 BEN-SU-GA (@ben-su-ga) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 17:13
    เข้าใจไรเตอร์แล้วว่าไม่ถนัด
    แต่ชอบอ่
    #1177
    0
  15. #1148 nong rit forever (@chobkorjeab) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 00:36
    น่ารักมาก
    #1148
    0
  16. #1017 Guitar_NR68 (@fanclub68) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 03:16
    อิจฉาคุณหนูริทอ่า
    #1017
    0
  17. #931 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 20:26
    ถ้าคุณหนูจะอ้อนขนาดนี้นะ ยอมให้ทุกอย่างเลยอ่ะ >///////<
    #931
    0
  18. #920 คุณชายมาเฟีย (@moofa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 14:27
    อ๊ายยยยยยยยยย น่ารักโวย!!!!

    เฉินยอมรักน้องเขยคนนี้เถอะ คุ้ม!!!!
    #920
    0
  19. #899 aom_68 (@aomrfc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 22:28
    อ๊ากกกก ชอบริทขี่อ้อนอ่ะ
    #899
    0
  20. #891 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 01:00
    ถ้าจะน่ารักขนาดนี้

    เฮียคงจะไปไหนรอดหรอก

    คร่อก

    =,.=
    #891
    0
  21. #889 fc คนนึง (@bambyboo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 23:27
    น่ารักอ่า ><
    ทั้งน่ารัก ทั้งขี้อ้อน ขี้หวงขนาดนี้ ใครจะทิ้งลง
    #889
    0
  22. #873 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 19:07
    ทำไมล่ะ? ถ้าเฉินรู้ความจริง..แล้วเฉินจะกีดกันงั้นหรอ??
    เราว่าเฉินไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้นนะ
    #873
    0
  23. #857 yodmoobank (@moo-bank) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 11:05
    น่ารักขนาดนี้ เฮียจะทิ้งไปไหนได้ล่ะ อิอิ จริงป่ะเฮีย  555
    #857
    0
  24. #838 LUKRIT (@nuknik39) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 00:01
    อ้อนมากเลยพี่ริท เฮียไม่ยอมก็บ้าแล้วอ่ะ ><
    #เห็นภาพมากกกกก
    #838
    0
  25. #826 eimmorp (@pinkkawai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 13:35
    น่ารักอะ >___< ชอบบ ริทน่ารักจัง
    เอ็นซีแบบนี้ก็สนุกน้าไรเตอร์ แบบใสๆแบบนี้ก็น่ารักออก -///-
    #826
    0