[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 6 : จัดหนักครั้งที่6 : เคือง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    13 ก.ย. 55











               นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพวงมาลัยรถหรูราคาแพงเป็นจังหวะ เจ้าตัวผิวปากสบายอารมณ์ไม่ได้ทุกข์ร้อนต่อสิ่งใด ต่างจากผมซึ่งนั่งกอดอกขมวดคิ้วคิดเป็นร้อยแปดพันเรื่อง  ทั้งที่ตั้งใจแต่แรกว่าจะออกมาเที่ยวให้หนำใจแบบสารพัดที่ ทว่าตั้งแต่ขับรถพากันออกบ้านมาก็ยังเลือกไม่ได้ว่าจะไปไหน นับแล้วก็หลายนาทีกับการนั่งอยู่ในรถเฉยๆเพราะยังตัดสินใจไม่ได้

         

            
ไงครับ  ตกลงชวนผมออกมาเที่ยวหรือมานั่งตากแอร์ในรถเล่นเนี่ย ถ้าเป็นอย่างหลังเราควรจะอยู่บ้าน สบายกว่าเยอะเลย ไม่คับแคบแบบนี้ด้วย

 

             “เดี๋ยวซี่  ริทยังคิดไม่ออกนี่นา

 

            “งั้นก็ลงไปทานข้าวกันก่อนเขาถอดแว่นกันแดดสีชาสุดเท่ห์ออก พับแล้วคล้องไว้บนเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองพลางก็ชี้นิ้วไปด้านหน้า ซึ่งเป็นอาณาจักรกว้างใหญ่ มีตึกสูงตั้งตระหง่าน ลานน้ำพุหรือลานทางเดินมองแทบไม่สุดลูกตา ทุกอย่างโดยรอบเต็มไปด้วยสิ่งตกแต่งประดับประดาหรูหรามีสไตล์ พนักงานที่ทำงานก็แต่งตัวดูดีสะอาดสะอ้าน ลูกค้าผู้คนที่เข้ามาล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับเศรษฐีทั้งสิ้น

 

        เพราะที่นี่คือ โรงแรมครบวงจรที่ใหญ่และดีเป็นอันดับต้นๆของเอเชีย กิจการสำคัญของครอบครัวผม

 

          

            ไปหาอะไรทานกันก่อน  ถ้าไม่มีที่ไปจริงๆก็อยู่เที่ยวในโรงแรมนี้ก็ได้ ฟิตเนส ทำสปา ตีกอล์ฟ ว่ายน้ำ เทนนิส มีให้เลือกเยอะไปครับ ไม่ต้องไปไหนไกลด้วย 

 

              บ้าน่า  ของแบบนั้นริทไม่ได้อยากทำสักหน่อย

 

              “แล้วอยากทำอะไร   ช็อปปิ้งมั้ยล่ะ?”

 

              “ริทช็อปจนทั่วมาเก๊าแล้วเนี้ย

 

              “งั้นไปดูหนัง

 

              “นั่งจ้องจอเฉยๆแบบนั้นน่าเบื่อจะตายเขาถอนหายใจทิ้ง ส่ายหน้าระอาแต่ยังยิ้มออกมาได้อยู่  ผมรู้ว่าตัวเองเรื่องมาก แต่กิจกรรมแต่ละอย่างที่โตโน่ยื่นเสนอให้มันไม่น่าสนใจจริงๆนี่

 

             ริทอยากไปยิงปืนนี่แหละสิ่งที่อยากทำ เพราะนานๆทีกว่าจะได้จับปืน  แทบนับครั้งได้แหน่ะ

 

              อย่าเลยครับ  ทำอย่างอื่นดีกว่า

 

             “อ้าว งั้นฟันดาบก็ได้เฉินกับโตโน่ฝีมือชั้นเซียนมากๆ ผมชอบไปดูเค้าบ่อยๆท่าทางจะสนุก

 

             ดาบจริงนะครับไม่ใช่ของเล่นเด็ก  คุณหนูไม่เหมาะหรอก

 

             “อะไรเล่าโตโน่  ริทเป็นผู้ชายนะ  เป็นน้องมาเฟียด้วย จะจับปืนจับดาบบ้างไม่เห็นต้องห้ามเลย

 

              “ต้องห้ามสิ  ซนๆอย่างคุณ ได้จับแล้วรับรองไม่ยอมปล่อยหรอก  ทำอย่างอื่นเถอะครับ เอาที่มันจะไม่ได้แผล  จะไปเที่ยวไหนก็ได้ผมพาไปเอง”  น่าเบื่อจัง อะไรที่อยากทำก็ไม่ให้ทำ พอไอ้ที่ไม่อยากทำก็จะให้ทำ  โตโน่นะโตโน่

 

              อุส่าห์แต่งตัวซะดิบดีน่ารักออกแบบนี้ อย่าหน้างอสิ คิดว่าพูดจาหวานใส่กับลูบหัวเอาใจนี่จะได้ผลหรือไง….

 

             ก็ถูกแล้วล่ะ …..ใจเต้นแรง หน้าร้อนขึ้นมาอีกแล้วเนี้ย โถ่!

 

             “ก็ได้   ริทไม่คิดแล้ว โตโน่อยากพาไปไหนริทไปด้วยหมดเลย  ให้โตโน่เลือก

 

            “เป็นงั้นไปหัวเราะเบาๆ จับแก้มผมเล่นด้วย

 

           งั้นเดี๋ยวทานข้าวเสร็จไปล่องเรือกอนโดล่ากันอีกแล้ว!! ล่องเรือลำนี้จนเบื่อไม่รู้จะเบื่อยังไง  มันเป็นเรือที่นำเข้าจากอิตาลี่ มีหลายลำครับ มีไว้สำหรับบริการลูกค้าทุกคน ขนาดไม่ใหญ่แต่เป็นที่ตื่นตาตื่นใจและได้รับความนิยมของคนที่มาพักโรงแรมเรามาก พวกเขามักจะล่องเรือเล่นในเขตพื้นที่ส่วนหนึ่ง(ส่วนเล็กๆ ยังมีพื้นที่ใช้สอยทำกิจกรรมเหลืออีกหลายส่วน)นอกจากนี้ทางโรงแรมเรายังมีมุมพักผ่อนและสิ่งอำนวยความสะดวกสบายอื่นๆครบครัน ไม่ดีจริงไม่ยิ่งใหญ่จนเป็นที่พูดถึงของคนทุกระดับหรอก  แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ได้สัมผัสสิ่งเหล่านี้จนเบื่อเกินจะตื่นเต้นได้ แต่ก็เอาเถอะ

 

             ผมกับโตโน่ลงรถหรูส่วนตัวเสียที  เดินได้ไม่กี่ก้าว พนักงานชั้นดีวิ่งกรูกันเข้ามาต้อนรับ ยิ่งรู้ว่าเป็นผมสองคนยิ่งนอบน้อมบริการเป็นอย่างดี ปูพรมแดงโรยกลีบกุหลาบได้คงทำไปแล้วล่ะ

 

 

           เป็นเกียรติทานอาหารฝรั่งเศสกับผมสักมื้อแล้วกันนะครับ  หวังว่าคงจะยังไม่เบื่อมาถึงห้องอาหารบรรยากาศราวกับอยู่ฝรั่งเศสจริงๆ  โตโน่บริการเลื่อนเก้าอี้ให้นั่งอย่างดี สั่งเมนูแต่ละอย่างล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดเราทั้งนั้น ไหนจะคำพูดคำจาหวานหูใส่กันขนาดนี้ใครจะกล้าเบื่อได้ลงคอ

   

 

               “หิวมั้ย?”

 

              “นิดหน่อย  หิวเหรอ เห็นกระตือรือร้นอยากกินจัง อาหารเนี้ย

 

              “ผมกลัวคุณหิวต่างหากล่ะ  ตัวเล็กนิดเดียว

 

              “ดีแล้วไง  โตโน่จะได้กอดริทได้ทั้งตัวบ้าจริง พูดเองก็เขินเอง  ยิ่งเค้าเอียงคอมองมาด้วยสีหน้าทะเล้นผมยิ่งทำตัวไม่ถูก  นั่งหมุนแก้วแชมเปญทรงสวยเล่นไปมาเพราะไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ไหน โตโน่คงจับทางได้ว่าเราเขินอยู่ ถึงหัวเราะเสียงระรื่น

 

            ตัวใหญ่กว่านี้ผมก็กอดได้  ถ้าเป็นคุณน่ะ

 

             “ดีแต่พูดไม่เห็นเคยทำจริงๆสักที

 

              “หมายถึงกอดน่ะเหรอ

 

              “ทุกอย่างนั่นแหละ  ปากไม่ตรงกับใจว่าให้เสียงอ้อมแอ้มติดจะเคืองๆ แกล้งน่ะไม่ได้จริงจังอะไร

 

             ผมเนี่ยนะครับปากไม่ตรงกับใจเรามองหน้ากัน สายตาของอีกฝ่ายมั่นคงเสมอ แม้ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น ผมไม่เคยทำในสิ่งที่ฝืนใจตัวเองนะ ….. แต่ฝืนกายน่ะไม่แน่

 

 

              พูดอะไรของเขาน่ะ  หน้าร้อนหมดแล้ว  โตโน่บ้า

 

 

           “รังแกเด็กที่พี่ชายเค้าโหดๆเสี่ยงทั้งชีวิตเลยนะครับ  เพราะฉะนั้นคุณหนูก็อย่าทำเหมือนเมื่อเช้าบ่อยนักล่ะ  ผมวางตัวลำบากผมไม่ใช่เด็กเจ็ดแปดขวบที่จะแปลความหมายโดยนัยของเขาไม่ออก  แต่เพราะแปลออกอย่างถ่องแท้และทะลุปรุโปร่งไงถึงได้นั่งเขินปนขำอยู่แบบนี้

    

          นึกว่าอารมณ์อย่างว่าตายด้านไปแล้วซะอีก  ที่แท้ก็ยังใช้การได้อยู่หรอกเหรอ  คริคริ

 

         ขำใหญ่  คิดอะไรพิเรนทร์ๆอีกล่ะสิ     นู่น อาหารมานู่นแล้ว  ผมลอยหน้าลอยตาหัวเราะคิกคัก ไม่สนใจเด็กเสิร์ฟอาหารหรือแม้แต่อาหารหน้าตาน่ารับประทานบนโต๊ะตรงหน้าเท่ากับใบหน้าหล่อๆของโตโน่  ผมว่าผมแปลกนะ  คนทุกคนอาจคิดว่าแปลกในที่นี่คือผมชอบผู้ชายด้วยกัน ทว่าสำหรับผมแล้วไม่ใช่หรอก แปลกที่ผมชอบโตโน่คนเดียวมากกว่า ไม่สนเพศหรือองค์ประกอบอย่างอื่น แค่เป็นเขาก็พอ  ทุกๆอย่างที่เป็นเขา

 

             ไม่รู้สิ….ผมไม่เคยรู้สึกชอบใครรักใคร  โตมาชีวิตทั้งชีวิตก็มีแค่เขาคนแรกและคนเดียว

 

 

            รสชาติอาหารอร่อยถูกปากที่สุดเมื่อมีคนที่เรารักนั่งร่วมโต๊ะด้วย  เราทั้งคู่สลับมองกันไปก้มตักอาหารเข้าปากไป  มีดนตรีคลาสิกเบาๆเปิดคลอไปด้วยยิ่งเพิ่มอรรถรส

 

 

           ไปไหน

 

           ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำแปปนึงเดี๋ยวกลับมา หวังว่าคุณหนูจะอนุญาตนะครับ

 

           “เว่อร์ตะเบ๊ะท่าเป็นทหารเคารพนายเชียว จะไปก็เชิญเลยครับ คุณโตโน่

 

          “ถ้างั้นทานไปก่อนนะครับ เดี๋ยวผมกลับมา

 

          “อื้มเขาลุกออกไป  กระเป๋าสตางค์หรือโทรศัพท์มือถือเอาวางทิ้งไว้บนโต๊ะอาหารหมด ส่วนเราก็นั่งทานต่อ บ่อยครั้งมีพนักงานเดินเข้ามาถามอยากได้อะไรเพิ่มไหมซึ่งผมปฎิเสธไปทุกครั้ง  จะอยากได้อะไรอีก แค่บนโต๊ะก็เลือกทานไม่หมดแล้วเนี่ย

 

             

              อืด อืด

 

               

             ไมเคิล?   ใคร?   แล้วโทรฯมาหาโตโน่ทำไม?

 

          

           หรือจะเป็นลูกค้า  ไม่มั้งโทรศัพท์เครื่องนี้เป็นเบอร์ส่วนตัว  อีกเครื่องของเขาต่างหากที่เอาไว้ติดต่อธุระ แล้วเขาก็เอาทิ้งไว้ในห้องก่อนออกมาข้างนอกกับผมด้วย ผมจำได้แม่น

    

               ช่างเถอะ  ลองรับดูละกัน

 

 

               “……………”

 

 

                ((ฮัลโหล))  เขาพูดเพราะผมไม่ยอมขานรับ พูดไทยด้วย  นึกว่าจะเป็นฝรั่งหรือไม่ก็คนจีนซะอีก

 

 

              ((พี่โตโน่  ได้ยินไมล์หรือเปล่า ทำไมเงียบล่ะพี่))

 

              นั่นใคร

 

             ((ผมไมล์ไง จำเสียงไม่ได้เหรอ)) ไมล์? ใครวะ ไม่เห็นเคยได้ยินโตโน่พูดถึงสักครั้ง  ยิ่งพูดไทยคล่องปร๋อขนาดนี้ยิ่งไม่เคยเจอ เพราะคนส่วนมากที่โตโน่รู้จักมักคุ้นเห็นพูดแต่ภาษาจีนกลาง ไต้หวัน นอกนั้นก็อังกฤษ แล้วผู้ชายในสายนี่เป็นใคร จากคำพูดจาท่าทางสนิทสนมกันพอดู

 

             ((ตกลงวันนี้จะมาแข่งรถด้วยกันมั้ย  สนามว่างนะครับ  ล้างตากันสักรอบสิพี่ คราวที่แล้วล้มแชมป์ผมเฉยเลย))

 

           โตโน่ไม่อยู่  ไปเข้าห้องน้ำ

 

            ((อ้าว  แล้วนี่ใครพูดครับ))

 

            จำเป็นต้องบอกมั้ย

 

            ((เอ๊ะ แต่เมื่อกี้คุณก็ถามผมนะว่าผมเป็นใคร)) หน็อย! กล้าดียังไงถึงได้ปากกล้าย้อนใส่ฉัน!

 

           มีอะไรอีกมั้ย

 

           ((มีครับ  อยากคุยกับพี่โตโน่  ไว้เค้ากลับมาแล้ววานบอกโทรกลับหน่อยนะ  คือผมจะชวนเค้าตุ๊ดๆๆๆ !)) 

 

 

             ตัดสายทิ้งทันที!  ยัง….ยังจะโทรกลับมาอยู่เหรอ  ไอ้ไมเคิล!!

 

 

            “นั่นจะทำอะไรกับโทรศัพท์ผมเนี่ยน้ำเสียงธรรมดาๆไม่ได้ดูตกใจอะไรแทรกเข้ามาพอดี เขามองโทรศัพท์ของตัวเองในมือผมอย่างแปลกใจ  ถ้ามาช้ากว่านี้ไอ้เครื่องที่เพิ่งจะหยุดสั่นนี่ได้ปลิวว่อนไม่ก็แหลกคามือแน่ๆ   

 

          จะทุบมันทิ้งหรือยังไง  ขอคืนนะครับ

 

          “มีคนโทรมา

 

            “เหรอ?”

 

           “เป็นผู้ชาย  ปากดี  แล้วก็เรียกโตโน่ว่าพี่โตโน่ด้วย!!” กระแทกเสียงใส่ รวบช้อนส้อมเข้าหากันอย่างหงุดหงิด  โตโน่ดูงงๆพลางตรวจเช็คโทรศัพท์ตัวเอง  และดูเหมือนว่ากำลังจะโทรฯออกด้วยสิ ผมเลยกระชากยึดเครื่องมือสื่อสารนั่นไว้กับตัวอย่างเอาแต่ใจซะเลย

 

            ทำอะไรครับ  เสียมารยาทจัง

 

            “โตโน่แหละจะทำอะไร

 

          “ก็จะโทรฯกลับ...

 

            “โทรกลับทำไมจำเป็นที่ต้องโทรฯไปด้วยเหรอ  ใครกัน สำคัญขนาดที่ต้องโทรหา

 

           “เฮ้เอื้อมมือพยายามแย่งโทรศัพท์คืนจากผมซึ่งนั่งตรงกันข้ามกับเขา

 

           มันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือไงที่ใครโทรฯมาแล้วไม่เจอ เราถึงต้องโทรฯกลับ

 

           “ริทไม่ชอบไอ้ไมเคิลอะไรนี่นิ  มันปากดี แถมทำน้ำเสียงสนิทสนมกับโตโน่อย่างกับรู้จักกันมาเป็นชาติ

 

            “ก็รู้จักกันพอสมควรนะ  ผมชอบไปดวลแข่งรถแข่งกับเค้า  เค้าเป็นนั่งแข่งรถน่ะครับ

 

            “ดูโตโน่จะชื่นชมหมอนี่จังเลยนะ

 

           “ไมล์เค้าน่ารักนะ นิสัยดี ขี้เล่น  วัยไล่ๆกับคุณหนูเลย  แสบพอกันซะด้วย ความสามารถก็เก่งเกินตัว ทั้งกีฬาทั้งการเรียน เป็นลูกครึ่งไทยฝรั่งแต่ได้ทุนมาเรียนที่มาเก๊า  ผมยังคิดจะพาคุณหนูไปทำความรู้จักกันเอาไว้เลย จะได้เป็นเพื่อนกัน 

 

 

                 ปั้ง!!

 

         ผมกระแทกมือตบโต๊ะอาหารเสียงดัง ไม่แคร์สายตาแขกของทางโรงแรมในห้องอาหารคนอื่นๆแต่อย่างใด  โมโห! โกรธ ! ไม่พอใจ น้อยใจ ไม่ชอบใจที่เค้าชมคนอื่นต่อหน้าต่อตา  ยกย่องชื่นชมใครก็ไม่รู้ใส่เราขนาดนั้นใครจะอยากทนฟัง เดินหนีออกมาให้รู้แล้วรู้รอด!

 

 

 

               คุณหนูเดี๋ยวก่อนสิ

 

 

               “เพื่อนริทมีเยอะไป  ไม่ได้คนของโตโน่มาเป็นเพื่อนสักคนริทก็ไม่ดิ้นตายหรอก

 

 

              “แล้วมันเรื่องอะไรต้องโกรธผมด้วยเนี่ย  เดี๋ยวสิคว้าแขนหมับ! รั้งเราให้หยุดเดินอยู่หน้าลิฟท์ได้พอดิบพอดี  จะสะบัดออกก็ไม่หลุดด้วยสิ  ให้ตายเถอะ!

 

               

               “ผมทำอะไรผิดตรงไหน   ไม่พอใจน่าจะบอกตรงๆนะ ไม่น่าทำเสียมารยาทแบบนั้น แขกเค้าตกใจกันหมดเลย

 

 

              “ช่างสิ  ใครใช้ให้โตโน่ชมคนอื่นให้ริทฟังล่ะ

 

           

             “ผมเปล่าชม ที่พูดนั่นความจริงทั้งนั้น  ไมล์น่ะเพิ่งจะยี่สิบแต่ได้เป็นถึงนักแข่งรถคนดังของมาเก๊าเชียวนะ  ผมน่ะ  ว่างก็ไปลงสนามกับเค้าอยู่บ่อยๆ ไว้…..”

 

 

               เพียะ!!  ฟาดมือใส่แขนเขาไปเต็มแรง ตามด้วยกำปั้นชกรัวๆเข้าที่เดิมเมื่อกี้

 

 

             “ไม่รู้หรือแกล้งโง่ไม่รู้กันแน่โตโน่!  ชมคนอื่นแบบนั้น ริทหึง ริทหวง ริทไม่ชอบเข้าใจมั้ย!!! 

 

 

             พลั่ก ๆ ๆ !

 

          

             “ชมริทคนเดียว มองริทคนเดียวเซ่!! ทำไมต้องไปยกยอคนอื่นด้วย  โตโน่บ้า  บ้าๆๆๆ!”

 

 

            “ชู่วววว

 

 

             “เกลียดที่สุดเลย  ทุเรศ! ไอ้คนบ้า ไอ้…”

 

 

             “เบาๆสิ   เมื่อกี้ฝรั่งเดินผ่านไปน่ะ  มองใหญ่เลยเอาแต่เล่นเห็นทุกเรื่องเป็นเรื่องขำสนุกสนานไปหมดแบบนั้นทั้งที่รู้ว่าเรากำลังจริงจังอยู่แท้ๆเขาก็ยังไม่หยุด

 

             ผมผลักเค้าออกไปไกลตัว ก่อนเดินไปกดลิฟท์หลายครั้งติดกันเพื่อเร่งจะได้ไปพ้นๆจากเค้า หากโตโน่กลับดึงผมให้เดินตาม ดันตัวบังคับให้เข้าไปในประตูหนีไฟที่เค้าเป็นผู้เปิดประตูและปิดมันลงทุกอย่าง ยังไม่ทันได้พูดจาใดๆกัน ร่างอีกฝ่ายแนบเข้ามาพร้อมสองแขนยันผนังเนื้อดียึดคร่อมตัวผมไว้ตามด้วยริมฝีปากอุ่นซุกเข้าไซ้ซอกคอ รวดเร็วจนเราไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

              “โกรธทำไม  ผมไม่เคยรู้สึกกับใครเหมือนที่รู้สึกกับคุณหนูเลยสักครั้ง  ไม่จำเป็นต้องหวงต้องหึงหรอกนะ   เสียงทุ้มดังชิดใกล้ขณะริมฝีปากยังคงซุกซนยุ่มย่ามตำแหน่งเดิม   พลางลดมือลงจับเคล้นสะโพกผมเป็นพักๆทำเอาหายใจติดขัด

 

            “โตโน่ก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง  เมื่อกี้ริทเครียดยังทำเหมือนเป็นเรื่องเล่นอยู่เลย

 

            “ผมไม่ได้จริงจังนี่  เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าคุณหนูคิดไปเองทั้งนั้น ทั้งๆที่เรื่องมันไม่มีอะไร

 

            “ริทไม่ได้คิดไปเอง  โตโน่ต่างหากทำให้ริทต้องคิด อื้อ!… อย่ากัดสิ ปากนะ ไม่ใช่กระดูก! แล้วบอกไม่ให้กัดปาก ไหงกลายเป็นเอาลิ้นมาเลียปากแทน   อยากด่าอยากต่อว่าเค้าต่อแต่เพราะลิ้นที่แทรกบุกรุกเข้ามาในปากทำให้ผมทำอะไรไม่ได้ นอกจากรับจูบจากเค้าโดยดี

 

           ยอมสนองจูบตอบ จนรสสัมผัสของเราทั้งคู่ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ  เสียงน้ำลายกับเสียงครางฮือในลำคอดังกลบความเงียบ

 

 

         “แค่คุณหนูผมยังดูแลไม่ดีพอเลย จะให้ไปรับคนอื่นมาสร้างภาระเพิ่มคงไม่ไหวหรอก

 

 

         “ริทรักโตโน่นะ  โตโน่ก็ต้องรักริท แล้วต้องรักคนเดียวด้วยเข้าใจมั้ยคนตัวสูงกว่าพยักหน้า ส่งยิ้มอ่อนโยนมา  และริมฝีปากผมกับเขาก็แตะกันอีกครั้ง  แตะไว้เพียงอย่างเดียว….แต่เนิ่นนาน

 

 

          “ รักอยู่คนเดียว ก็ต้องมีคนเดียวสิครับว่าเสียงขึ้นจมูก พลันบีบสันจมูกเราไปด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

 

           ให้แน่เถอะ  ถ้ารู้ว่ามีคนอื่นเมื่อไหร่ได้ตายทั้งคู่แน่!” จะเอาให้เลี้ยงไม่โตเลย    นายไมเคิล นั่นก็เหมือนกัน อยากจะเห็นหน้าจริงๆ  อยากดูด้วยว่าฝีไม้ลายมือที่ว่าเก่งนักหนามันจะแค่ไหน

 

 

            โตโน่”   

 

 

             ครับ?”

 

 

            “ริทไม่อยากไปล่องเรือแล้ว  เราเปลี่ยนไปสนามแข่งรถกันคนอย่างริทกัดไม่มีปล่อย คิดจะมายุ่งกับคนของฉัน ก็มาเจอกันหน่อยแล้วกัน

 




 
------------------------------------
















 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2963 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:24
    คุณหนูทั้งแสบทั้งเอาแต่ใจสุดๆๆ เหนื่อยแทนโตโน่เลย
    #2963
    0
  2. #2928 Thai-Girls' (@thai-girls) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 15:57
    พี่ริทเอาแต่ใจ จริงๆ เฮียจัดการรร !!! (เสร็จแน่ๆ555)
    #2928
    0
  3. #2898 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 11:40
    คุณหนูริทขี้หึงมาก
    #2898
    0
  4. #2865 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2556 / 20:59
    หูยยยยยย พาร์ที่แล้ว นั่งตัก ขย่ม จูบ!! พาร์ทนี้กัดปาก!!!! คุณพระ!!!!!! ฉันจะตายเอา ตายๆๆๆๆสองคนนี้ ทำฉันฟินนนนนนนนนนนน ฮ่าาาาาาา

    น้องขี้หึงมากกกก น่ารัก (ทำอะไรก็น่ารัก) เฮียง้อได้...มากกกกก กัดปากกกกกกกก โอ๊ยยยยยย พังๆๆๆ สมองฉันพังเพราะความฟิน!
    #2865
    0
  5. #2843 sleepless (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 04:54
    ชอบอะ น้องริทขี้หึง
    #2843
    0
  6. #2809 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 16:19
    ขี้หึงมากกกก ฮ่าๆๆแต่ก็น่ารักมากกกกกก ><~ เอาใจลำบากแน่เฮีย
    #2809
    0
  7. #2754 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 15:04
    เฮียไม่ไปรักใครหรอกกกก
    พี่ริทน่ารักขนาดนี้><
    แต่ขี้หึงมากกกกกกกก 55
    #2754
    0
  8. #2739 ผมรักคุณนะ (@riwnakab) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 19:58
    555 อย่ากัด พูดซะเห้นภาพเลยยยยยย ฟินอ่ะ >//////////////<
    #2739
    0
  9. #2629 Viiew_NR (@viewza68) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 12:33
    เอิ่มมม -0- กัดปาก ลิ้นเลีย ไรนี้มิไหวนะ อ่อนระทวยย -,.-
    #2629
    0
  10. #2441 Water'bee & NoRitz (@sp-plch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 19:11
    ฮาโรยยยย...กัดปากก >.,<
    #2441
    0
  11. #2117 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 21:37
    ฉันหวง ฉันมาทวงของฉันคืน
    แรงนะคะคุณหนู =,.=
    #2117
    0
  12. #1794 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 19:56
    เอาแล้วไง ริทตามไปคุมถึงที่เลย อิอิ
    #1794
    0
  13. #1593 ncpt (@ncpt1412) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 22:09
    อ๊าากกกกกกกกก เขิลลล>///<
    #1593
    0
  14. #1267 กิ๊กริท:$ (@ritzritzkring) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 19:15
    " ริทรักโตโน่นะ "
    มโนเป็นภาพจริง #เพ้อ
    #1267
    0
  15. #1014 Guitar_NR68 (@fanclub68) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 02:43
    โอยน่าัรักเกินไปแล้วนะอ๊ากกก
    #1014
    0
  16. #928 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 18:28
    คุณหนูออกตัวแรงดีจัง ชัดเจนที่สุด ><'
    #928
    0
  17. #917 คุณชายมาเฟีย (@moofa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 13:18
    ฉากประตูหนีไฟทำไมถึงได้ร้องแรงขนาดนี้
    #917
    0
  18. #908 ~~MeawNoRitZ~~ (@mameawlovejunior) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 19:32
    ชอบบบบบบบ แอร๊กกกก
    #908
    0
  19. #886 LUKRIT (@nuknik39) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 20:00
    พี่ริทหึง แต่น่ารักอ้ะ!
    ชอบฉากประตูหนีไฟมากอ่ะ กรี๊ดดดดดด >///////<
    #886
    0
  20. #822 nuynoritz (@nuynoritz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2555 / 23:42
    หวานนนนนนนนนนนน
    #822
    0
  21. #811 Super ' L (@superl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 22:11
    ริทโหดอ่า ๆๆๆๆๆ
    #811
    0
  22. #730 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 20:10
    ริทหึงโหดนะเนี่ย
    แต่เค้าว่าไมเคิลเนี่ย..ไม่น่าจะชอบโน่หรอกนะ
    #730
    0
  23. #722 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 06:22
    อ๊ากกกกกกกกกกก โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อารมณ์สุดๆ 555555555555+
    #722
    0
  24. #693 TSsix~*(Khanun) (@khanuniiz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 18:23
    ริทขี้หึง !!! >///<
    #693
    0