[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 26 : จัดหนักครั้งที่26 : มาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    24 พ.ย. 55








 

  

      “เอ้า  ถึงสักที   วันนี้เด็กน้อยอยากกินอะไรบอกมาได้เลย

 

 

        “บ้า  โตแล้วชินกับสีหน้ายุ่งๆและการพูดจาห้วนๆของเขาไปแล้วล่ะ  จริงแล้วผมอาจจะอารมณ์ดีต่อเนื่องมาตั้งแต่คืนก่อน ยาวมาจนถึงเมื่อวานทั้งวันที่ได้ทำตามใจตัวเองกับเขาสองต่อสองด้วยกระมัง

 

         เชิญครับหลังจากเปิดประตูลงรถฝั่งตัวเอง ก็วิ่งอ้อมมาเปิดให้อีกฝ่ายอย่างเอาใจ  คุณหนูช้อนตามองหน้าผมนิดๆถึงจะลุกออกมา 

 

        รอด้วยสิปิดประตู ล็อครถอัตโนมัติแล้วรีบเดินตามคุณหนูเข้าไปในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

 

         เราไปหาอะไรทานก่อนแล้วกัน  ค่อยไปหาซื้อเสื้อผ้า ไอ้ที่ใส่ทุกวันผมก็วานลูกน้องไปเลือกซื้อมาให้แก้ขัดไปก่อน  กะเอาจากขนาดตัวแต่เห็นใส่แล้วก็พอดี  แต่มันไม่พออยู่ดี ผมถึงชวนเขาออกมาซื้อเพิ่ม  อันที่จริงอีกฝ่ายไม่ได้เต็มใจเสียทีเดียว ที่ยอมออกห้องมาด้วยกัน ยอมมาเดินห้างฯ เข้าร้านอาหารตามที่บอก พูดตามตรงก็ถูกบังคับแกมรบเร้าทั้งสิ้น  ทว่าเขาเองก็ไม่ขัดขืดส่งเสียงท้วงเป็นเรื่องเป็นราวเหมือนทุกครั้ง

 

 

          ฝั่งนู้นก็มีที่เยอะแยะ จะมานั่งเบียดทำไม

 

           “อยากอยู่ใกล้ๆคุณหนูนิครับ  อ่ะ ทานอีกคำ

 

          “กลัวหนีก็บอกมาเถอะเขาเลี่ยงการป้อนพิซซ่าชิ้นเล็กๆจากส้อมในมือผม และลงมือหั่นทานเสียเอง พลางหันสายตามองออกไปนอกกระจกร้าน ไม่สนใจผู้ที่นั่งชิดติดตัวเองอย่างผม 

 

          ใช่  ผมกลัวคุณหนี

 

         “หึ   ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากนักโทษ

 

         “เทียบกันไม่ติดต่างหากล่ะ   คุณหนูอย่าคิดไปเองสิ ผมไม่เคยคิดทำแบบนั้น รักจะตาย การบอกรัก ไม่ว่าจะถ่ายทอดในรูปแบบไหน เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยย่อมทำให้คนรักกันใจอ่อนและเย็นลงได้  คุณหนูก้มหน้าทานอาหารเงียบๆ ผมบริการตักอันไหนให้ทานก็ทานบ้างไม่ทานบ้าง   ยังดีกว่าก่อนหน้านี้ อย่างน้อยๆเค้าก็ไม่ดื้อจนน่าตีให้ตาย

 

         หลังจัดการความหิวเสร็จเรียบร้อย  เราทั้งคู่พากันออกมาเดินย่อย ดูของในห้างฯ ช่วยเลือกเสื้อผ้าของใช้ไปด้วยกันเพลินๆ จะว่าไปตั้งแต่คุณหนูมาไทย ยังไม่ได้เที่ยวที่ไหนเลยสินะ อุดอู้อยู่แต่ในห้อง พาออกมาเปิดหูเปิดตาเอาใจบ้างอาการคงดีขึ้นกว่านี้

 

 

          กินไอติมมั้ย เดี๋ยวผมไปต่อคิวซื้อมาให้

 

          “ไม่ต้อ….” ไม่รอฟังคำตอบจนจบ ผมสาวเท้าเดินไปต่อแถวรอซื้อไอศกรีมทันที ไม่วายยืนโบกมือให้ริท ชี้นิ้วลงพื้น ขยับปากบอกเป็นลมๆให้เขายืนรอตรงนั้น อย่าไปไหน  อีกฝ่ายจึงเบะปากยืนกอดอกรออย่างเซ็งๆ

 

           “ไอศกรีมได้แล้วค่ะ

 

            “ขอบคุณครับ

 

           “รับเงินมาหนึ่งพันบาทนะคะพนักงานคิดเงินหน้าเคาท์เตอร์กำลังนับเงินทอนและปริ้นใบเสร็จ  ผมตั้งใจหันไปชูไอศกรีมถ้วยใหญ่อวดริท  หากเสียแต่เขาหายไปจากตรงนั้น!

 

 

           บ้าเอ้ย!! อุส่าห์ไว้ใจแล้วแท้ๆ

 

 

           คุณคะเงินทอน  อ้าว คุณ!!!”

 

 

          ทำไมทำลายความไว้ใจของผมแบบนี้ คุณหนู  

 

          พลัวะ   ทิ้งไอศกรีมออกจากมือลงพื้นทันที  วิ่งหน้าตั้งมองหาเขาไปตามทางที่เราเคยเดินผ่านมาแล้ว ห้างฯไม่ใช่เล็กๆถึงจะหาคนๆนึงจากจำนวนคนทั้งหมดได้ง่ายๆ    อย่าว่าแต่ห้างฯเลย ทุกที่ในไทยริทไม่มีทางคุ้นแน่นอน เคยมาแค่ตอนยังเด็กครั้งเดียว ถ้าตอนนี้รู้ทุกมุมก็เกินไปหน่อย  เงินทองติดตัวก็ไม่มี โทรศัพท์อะไรก็ไม่มี  เกิดเป็นอะไรขึ้นมาผมไม่ต้องขาดใจตายเลยหรือไง!

 

 

            ‘ริท คุณอยู่ไหน ความคิดหลายๆอย่างเริ่มตีกันวุ่นวาย กลายเป็นคนฟุ้งซ่านตื่นตูม ทั้งกลัวทั้งใจหาย   เท้ายังคงวิ่งขึ้นลง ออกร้านนั้น โผล่ร้านนี้  ห้องน้ำ  ทุกๆที่ที่พอจะมีหวังแต่กลับไม่เจออยู่ดี

 

           ทำตัวให้ผมต้องเป็นกังวลอยู่เรื่อย  ทำไมนะ!

 

 

          “นายเชน ถ้ามองไม่ผิดผู้ชายภูมิฐานแต่งตัวดีตรงกลางลานว่างชั้นสามตรงหน้าคือนายเชน ใช่แน่ ยิ่งบันไดเลื่อนที่ผมยืนอยู่ใกล้ถึงปลายทางชั้นสามยิ่งชัดเจน

 

            “มาทำอะไรที่นี่บ่นกับตัวเองเบาๆ  น่าแปลกใจกับการบังเอิญเจอหมอนี่ที่ไทย   จะว่าไปคงไม่ต้องสงสัยให้มาก รูปหล่อพ่อรวยคงไม่พ้นมาผลาญเงินเที่ยวเล่น  แต่ตงิดๆตรงท่าทีลุกลี้ลุกลนแสดงถึงความอึดอัดนั่นมากกว่า 

          

          เหมือนหนีใครอยู่

 

 

          เชน   นายเชนรอเดี๋ยว!    

 

 

           เสียงนี้มัน

 

 

          “ริท ทันทีที่ผมเปล่งเสียงเรียก ทั้งริทและหมอนั่นหันมามองผมเลิ่กลั่ก   ถ้าเดาไม่ผิดริทกำลังตามนายเชนเพื่อขอความช่วยเหลือ  แต่นายเชนกลับหนีหน้าสินะ   กลัวถูกพ่วงท้าย ซวยติดร่างแหจนตำรวจมาตามล่ะสิ ถึงไม่กล้าเข้าใกล้คุณหนู

 

           จะไปไหน!”

 

           “ คือ ขะ…  นายเชน!!” คนถูกเรียกหมุนตัวรีบเดินเร็วๆหนีไป ทำราวกับไม่รู้จักหรือได้ยินเสียงเรียกของริท  แอบเห็นไกลๆว่ายกโทรศัพท์คุยกับใครไม่รู้ แต่ผมก็พอเดาได้   

 

          “โถ่เว้ย!” คนตัวเล็กดูจะไม่เข้าใจ ตีสีหน้าหงุดหงิดพลางหายใจแรงๆคงเพราะเหนื่อย  

 

          “นี่คุณคิดหนีผมเหรอ   ดีนะ ที่เจอเข้าพอดี

 

          “ปะ เปล่า  ไปเข้าห้องน้ำมา

 

           “เหรอครับ  ถ้าอย่างนั้นจะมองตามหลังหมอนั่นทำไม  บอกตรงๆ เลิกคิดเถอะ มันช่วยคุณไม่ได้หรอก

 

           “เดี๋ยวเค้าต้องเอาไปบอกเฉิน

 

         “ก็ดี  เรื่องจะได้จบเร็วๆ  ขอบคุณในความใจร้อนของคุณหนูมากนะครับ  พวกผมจะได้ไม่ต้องเหนื่อยหลอกล่อคุณเฉินด้วยตัวเอง

 

            “นี่…”

 

           “อย่าชี้หน้า  ผมไม่ชอบเวลานี้ถ้าไม่งี่เง่าเกินไปคงจะดูรู้ว่าผมอยู่ในอารมณ์ไหน  บอกตามตรงว่าผมไม่ชอบเด็กดื้อไม่รู้จักโต แล้วก็เอาแต่ใจตัวเอง แถมยังทำให้ผมเป็นห่วงอย่างที่เขาทำ  ไม่เพียงเท่านั้นยังทำลายความไว้ใจดีๆของผมลงไปด้วย  แบบนี้จะไม่ให้โกรธได้ยังไงกัน!

 

 

          “โอ้ยย  อย่าบีบได้มั้ยเล่า  เจ็บนะ

 

 

           “โตโน่ได้ยินมั้ยว่ามันเจ็บจะพาไปไหน  อื้อออ!”

 

   

         “พามาเที่ยวดีๆไม่ชอบก็กลับห้อง! เหอะหนีงั้นเหรอ น่าขำสิ้นดี

 

 

         “ไม่ไปนะ   ริทจะกลับมาเก๊า  ริทไม่อยากอยู่นี่

 

 

         “ ผมเหนื่อยนะไม่ใช่ไม่เหนื่อย  เงียบสักที!”

 

 

         พลั่กกกก!!

 

         รีบจิกมือผมจนหลุดออกจากแขนเขาและสะบัดตัวออกห่าง จ้องผมตาวาวก่อนตวาดเสียงดังเต็มพื้นที่ลานจอดรถ  ให้รปภ.และนักช็อปคนอื่นๆหันมามองอย่างตื่นๆ

 

 

          นายไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับริทนะโตโน่  เลิกบังคับสักที!!!”

 

 

             ผมโตกว่าควรจะสงบสติอารมณ์ให้มากใช่มั้ย

 

            เรากำลังอารมณ์ร้อนกันทั้งคู่  เมื่อกี้ผมโมโหมากจริงๆ ยอมรับ ถ้าไม่นิ่งก็คงควบคุมอาการไม่ได้  พอมองไปที่แขนเขายิ่งอยากตีตัวเอง ไหนจะบีบไหนจะลาก เป็นรอยนิ้วแดงชัดหมดเลย 

 

          ที่สำคัญ   ผมทำให้เขายืนร้องไห้

 

 

        “ริทอยากกลับบ้าน  ฮึกไม่อยากอยู่กับโตโน่แล้ว….” บอกเสียงอ่อนตอนผมดึงตัวเขาเข้ามากอดไว้  กอดแน่นๆ ต้องการให้รู้ว่าเมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจ เด็กน้อยงอแงซุกหน้าเข้าหาไหล่ผมพลันก็กอดเราแน่นไม่ต่าง

 

         ถึงไม่แคร์คนอื่นเท่าคนนี้  แต่สังคมบางอย่างเราก็ต้องให้เกียรติ

       ผู้ชายสองคนยืนกอดกันกลางลานจอดรถ ใครผ่านไปมาเห็นคงดูไม่ดี ผมเลยดันตัวเราที่ยังกอดกันอยู่ทั้งคู่ไปหลังเสาต้นใหญ่  ข้างๆรถตู้หรูหราของใครสักคนที่เราไม่จำเป็นต้องอยากรู้

 

          หลบมาอยู่มุมนี้ค่อยโอเคหน่อย  จะปลอบจะกอดสะดวกมิดชิดไม่โจ่งแจ้งดี

 

          ไม่เอาน่า   ร้องไห้เป็นเด็กเลย ขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่ฮึ

 

           “ที่นี่ไม่มีใครรักริท โตโน่ก็ยังดุด่าว่าริทตลอด    ริทอยากกลับบ้าน  ริทคิดถึงบ้านคิดถึงเฉิน....ไม่อยากอยู่แล้ว..”

 

          “แต่ผมอยากให้คุณอยู่

 

           “อยู่โดยไม่มีความสุขเนี่ยนะ

 

          ใครว่าล่ะ  ความสุขไม่ได้ขึ้นกับที่ที่เราอยู่  แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราอยู่กับใครมากกว่า  คุณอาจจะอยู่ได้ถ้าไม่มีผม  แต่ผม ขาดคุณไม่ได้   ไม่ได้แล้วริท คนฟังเงยหน้าขึ้นมอง ตัวยังอยู่ในอ้อมกอดเราเหมือนเดิม

 

          “อย่าไปจากผมผมยอมทำทุกทางถ้ามันสามารถรั้งไว้ได้ด้วยใจไม่ใช่แค่กาย

 

         อย่าไปเลยนะ

 

         “ริท….” เข้าใจดีว่ายังสับสน ผมเข้าใจเค้าทุกอย่าง ไม่คิดเร่งรบเร้าเอาคำตอบ แค่อยากบอกเท่านั้นว่าไม่อยากให้ไปไหน  คุณหนูนิ่งไปพักใหญ่ๆ เราไม่พูดไม่จาต่อกัน จนเขาเงยหน้ามองสบตาผมอีกครั้งและ….  จูบ

 

         ไม่รู้ว่าจูบเพราะอะไร

 

         ยอมผมแล้ว   รับปากผมแล้ว  หรือแค่ต้องการยืดเวลาเรื่องนี้ออกไป  ผมไม่รู้จริงๆ

 

        ผมไม่ยอมนะ ลานจอดรถก็ลานจอดรถเถอะดันร่างริทให้เอนหลังลงนอนราบบนฝากระโปรงรถเบนซ์คันด้านหลัง  ตามเอาตัวเข้าไปประกบพร้อมๆเรียวปาก   บางทีผมเริ่มคิดแล้วว่าเมื่อก่อนอดทนรอได้ยังไง  หรือเพราะทนมานาน ตอนนี้ถึงไม่รู้จักควบคุมตัวเอง

 

           ….” เสียงครางเริ่มหลุดออกจากปากคุณหนู

 

            ซึ่งผมก็ชอบ

 

            จะดังกว่านี้ก็ไม่ว่านะ

 

            “ครางเองสิ   น่าเกลียอึ!” ถูกผมฉกลิ้นด้วยลิ้น กวาดต้อนดุนดันชำนาญกว่า  ส่วนท่อนล่างเหรอจะเหลือบดเบียดไม่ยอมกัน  เอาให้ถูกก็ผมคนเดียว  ริทน่ะอ้าขายกขึ้นมาเกี่ยวเอวและขา ยั่วผมซะยิ่งกว่ายั่วซะอีก   ไม่รู้เพราะตั้งใจหรือเผลอลืมตัว

 

         ผมจะทำให้คุณมีความสุข จนไม่อยากหนีผมไปไหนเลยริทก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหอมชวนหลงเสน่ห์นั้น  แสดงความรักกลางลานจอดรถ ไม่สนว่าจะมีใครผ่านมาเห็นหรือไม่  มือต่างคนต่างอยู่ไม่สุข ผมปล่อยให้เขาสอดมือเข้ากลุ่มผม ยอมให้ลูบไล้ตามใจปรารถนา  แลกกับการได้เคล้นผิวเนียนผ่านเสื้อเชิตสีขาวเทา หรือแม้แต่กางเกงยีนส์สีดำยังไม่เป็นอุปสรรคขวางผมไม่ให้บีบจับสิ่งด้านในได้  ก็จับมันทั้งอย่างนี้แหละ!

 

 

 

        ปั้ง!

 

 

        “ถอยออกมาจากตัวน้องฉันเดี๋ยวนี้   ไอ้สารเลว

 

 

        “เฉิน!  คุณเฉิน

 

 

        “บอกให้ออกมา!”

 

 

        ปั้งงงง!

 

                   

          ‘กรี๊ดดดดดดดดด  

 

          จะมาเยือนทั้งทีต้องให้ทุกคนแตกตื่นสิน่า…  แต่ไม่น่าจะเท่าสีหน้าตกตะลึงของตัวเขาและลูกน้องคนสนิทอย่างเรมีและเทียนหมิง  รวมถึงนายเชนที่เข้ามาเห็นสถานการณ์แสดงความรักของเราทั้งสอง 

 

           “โตโน่ออกไปสิ!”  ริทดันผมออก ผงกตัวพยายามลุกขึ้น  โตโน่!” อีกฝ่ายคงทนไม่ไหวกับท่าทางอ้อยอิ่งไม่ตกใจของผมจึงเอ็ดเข้าให้

 

 

           กะไว้ไม่มีผิด   นายต้องคาบไปฟ้องผมยืนจัดเสื้อผ้าทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง ดึงตัวริทมากอดไหล่ไว้  และมองตรงไปที่พวกเขา  อย่าทำลายความตั้งใจของผม  ตำรวจกำลังมาที่นี่ริทหันขวับ จ้องผมตาเหลือกหลังจากได้ฟังเสียงกระซิบ

 

         มันเป็นความบังเอิญน่ะ   ผมแค่โทรฯขอกำลังเสริมมาช่วยตามหาคุณ  แต่ไม่นึกว่า เขาจะมา

 

         “ริท  มาหาเฮีย

 

         “คุณอย่าพาน้องตัวเองไปเดือดร้อนด้วยเลย

 

         “ริทมานี่ผมสอดนิ้วประสานมือริทไว้แน่น ออกแรงบีบเบาๆเพื่อย้ำไม่ให้เขาไป  คุณเฉินจึงมองเฉือนผมผ่านสายตาแข็งกร้าวทรงอำนาจคู่นั้น…. ยอมรับว่าหวั่นใจ…. กลัวจะเสียเขา

 

 

         เฉินทำอย่างที่พวกเค้ากล่าวหาจริงๆเหรอ

 

        

         “เรมี เทียนหมิงว่ายังไง  เฉินไม่ได้ทำใช่มั้ย   ใช่มั้ยเฉิน!”  ใครๆก็ต่างพากันหลบตาคุณหนูคนเล็ก  คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่แต่ต้องมาแบกรับความรู้สึกแย่ๆเอาไว้ 

 

        เฉินเงียบ? …. นี่เฉินทำจริงๆเหรอ

 

         “หน้าที่กับความจำเป็นของคนทุกคนไม่เหมือนกันนะริท  มานี่มาหาเฮีย

 

         “อะไรๆก็บอกจำเป็นทำไมไม่มีใครนึกถึงใจริทบ้าง!!”

 

        “จะแคร์อะไร  เราเป็นมาเฟีย  ใครที่กล้าขวางทางจะเก็บมันไว้ให้ย้อนกลับมาทำร้ายเราแบบนี้ทำไม!”

 

 

         พลัวะ!!!

 

 

        “ไอ้คนทรยศ!” พุ่งเข้ามากระชากผมไปต่อยจนหน้าหงาย  ตั้งหลักไม่ทันติดก็ตามมาซ้ำอีกหลายหมัด

 

 

        เฉินหยุดนะเรมีเทียนหมิงเข้าไปห้ามเซ่!!  โถ่เว้ย จะมาจับฉันทำไมนายเชนปล่อย!!”

 

          พลั่กก!!  พลัวะ!!

 

         ผมเป็นฝ่ายได้เปรียบบ้าง  ขึ้นไปคร่อมต่อยหน้าคุณเฉินหมัดต่อหมัด

 

        แกมันเลี้ยงไม่เชื่อง!!!  แกหักหลังฉันไม่พอยังกล้าทำให้ริทแปดเปื้อนอีกเหรอ   พลั๊วะ!!”

 

        “คุณต่างหากที่ลากริทไปแปดเปื้อน  อั่กกก

 

          “กล้ามากที่ทำแบบนี้

 

 

          พลัวะ!!!

 

 

          “เฉินตำรวจ!”  เสียงกระสุนจากปลายกระบอกปืนของเรมี เทียนหมิง  และนายเชนดังพร้อมกันแทบจะทันที  ตำรวจยืนออเป็นกลุ่มใหญ่รีบก้มหลบ งัดปืนขึ้นมาเล็งหลายสิบคน  ส่วนผมและคุณเฉินยังฟัดต่อยกันบนพื้นของลานจอดรถ

 

            เฉินพอแล้ว!    ตำรวจ เฉิน!! ”

 
 

          พลัวะ!

 

 

         “หยุดสิเฉิน!!”  ผมรีบทุลักทุเลคลานขึ้นจากพื้น ถลาเข้าคว้าตัวริทมา  ก่อนชักกุญแจมือออกจากเข็มขัดด้านหลังคล้องแล้วล็อคไว้บนข้อมือผมข้างนึง ริทข้างนึง

 

         คุณโตโน่!”

 

       “เอาสิ  ถ้าจะเอาตัวคุณหนูของพวกนายไปก็ฆ่าฉันให้ได้ก่อน

 

       “อย่านะเชน!!!” ริทส่งเสียงห้ามเชนไม่ให้ลั่นไกปืน คุณเฉินยันตัวลุกขึ้นปาดเลือดออกจากมุมปาก กวาดตามองไปรอบๆตัวแล้วยิ้มเยาะ

 

        ไม่เจอกันไม่กี่เดือน สร้างเนื้อสร้างตัว มีพรรคพวกได้ขนาดนี้เชียวเหรอ หึ  พวกตำรวจ…”

 

        “ ผมรู้ว่าคุณเป็นลูกผู้ชายพอ  อย่าให้ริทต้องเดือดร้อน  เขายังต้องมีอนาคตที่ดีอีกไกลนะคุณเฉิน

 

 

          “อยู่ด้วยกันมานาน  น่าจะรู้ใจฉันดีนะโตโน่…” กัดฟันกรอด สายตาคมดุพิฆาตมองไม่วางตา  เจ็บใจแค้นมากสินะการโดนหักหลังมันเป็นเรื่องที่เขาเกลียด ผมรู้   ไม่มีทางใดเอาตัวเขาไปได้นอกจากความตาย  นั่นก็คำพูดที่เขามักพูดอยู่เสมอ

 

       “ถ้าไม่ขี้ขลาดมะรืนนี้ห้าโมงเย็นไปเจอฉันที่………..ตัวต่อตัวเพื่อแลกกับริท ทุกอย่างจะจบลงที่นั่น  ถ้าใครพลาด ก็เอาชีวิตทิ้งไว้ที่นั่นซะ!”

 

 

          เฉิน!!! พี่ชายเขาวิ่งออกไปพร้อมเสียงปืนจากตำรวจดังหลายนัดติดกันสลับกับปืนฝั่งเขา หลังจากนี้ต้องวุ่นวายมากขึ้นแน่ๆ ข่าวคงดังกระจายใหญ่โต หน่วยงานต่างประเทศคงตามมาให้วุ่น ตอนแรกอยากให้เรื่องมันเงียบ แต่เขาบุ่มบ่ามเอง  ช่วยไม่ได้... เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน  ปัญหาจะได้ไม่ยืดเยื้อเรื้อรังไปกว่านี้ 

 

               ถ้าผมรอด  เขาก็ต้องไป  

               แต่หากเขามาทวงน้องคืนไปได้สำเร็จ  นั่นคงหมายถึงวันสุดท้ายของชีวิตผม

 

            ไม่ใครก็ใคร…. ที่จะได้ริทไป        

 

       

 






--------------------------------------------------

ใกล้จบละคร่าาาาา 











 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2983 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 16:36
    สงสารริท พี่โน่ก็ไม่รู้จักหักห้ามใจนะ ทำกับน้องเฉินแบบนี้ ใครไม่โกรธก็บ้าหละ แถมยังเป็นพวกตำรวจอีก ริทคนกลางลำบากใจ เฉินฉลาดเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว
    #2983
    0
  2. #2948 Black butler chiel (@ladynuycy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 23:13
    เฉินนนนยอมแล้ววววววว ไม่รุ้ละ ขอให้เฉินรอดดดดดด 5555 พี่โน่ววววไปหาหมอด่วนนนน !!!!!
    #2948
    0
  3. #2919 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 11:20
    สงสารริท
    #2919
    0
  4. #2885 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 03:25
    โธ่ อาเฉิน ลื้อนี่น้าาา ไม่ล่ายหลั่งจายอั๊วเลยยยยย~ (อ่านเข้าใจมั้ย?)

    น้องอุตส่าห์จะเคลิ้มตามเฮียอยู่แล้ว โผล่มาเฉย โห่วววววววว กลางลานจอดรถเลยนะนั่น...ห๊ะ! เค้าไม่ได้หื่นนะ ใสๆ ฮ่าๆๆๆๆ

    "ไม่เข้มข้นเราไม่นอน" ตี3แล้ว - -'

    ลุ้นๆๆๆๆๆ


    #2885
    0
  5. #2827 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 18:10
    สงสารริท TT
    #2827
    0
  6. #2787 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 11:45
    ลุ้นนนนนนนนน!!!
    #2787
    0
  7. #2772 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 17:47
    ไม่ใครก็ใคร คำนี้จี๊ดมากกกกกก
    สู้ๆนะเฮีย
    รอดทั้งคู่ได้มั้ยยยย
    #2772
    0
  8. #2744 ผมรักคุณนะ (@riwnakab) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 19:32
    เฮียๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สู้ๆๆๆๆ เอาคุณหนูมาให้ได้
    #2744
    0
  9. #2700 TSsix~*(Khanun) (@khanuniiz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 19:58
    ระทึกมากอ่ะ โอ่ยยยย
    #2700
    0
  10. #2630 aom_68 (@aomrfc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 14:31
    งือออออ ลุ้นง่าาาา
    #2630
    0
  11. #2620 ท้องฟ้า NR68 :) (@skyhappy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 11:01
    ตอนนี้ลุ้นมากกกกกกกกก

    นั่งอ่านแบบว่าตื่นเต้นสุดๆ 

    ไรท์สวดยอดดดด
    #2620
    0
  12. #2596 NORITZ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 22:14
    -..- นั่งอ่านนน มาม่าคาปปากเลยฮือออ พี่หนิงแต่งโหดดด
    #2596
    0
  13. #2523 nuynoritz (@nuynoritz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 21:21
    สงสารริท 
    #2523
    0
  14. #2502 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 04:37
    สงสารริทททททททททททททททท

    ปล. งั้นก็ตายๆกันไปหมดเลยได้มั้ย ทั้งริท โตโน่ เฉิน จะอยู่ก็ต้องอยู่แบบแฮปปี้เด้ แง้ๆๆๆ ปล.2 FC เฉินโว้ยยยย 555555
    #2502
    0
  15. #2452 Lookwa_RFC (@satitaruengrit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 21:21
    เฮีย สู้ๆ เพื่อพี่ริท
    #2452
    0
  16. #2445 J_enajChon ♥ (@azulajane) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 23:20
    ไม่ใครก็ใคร.....
    #2445
    0
  17. #2418 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 21:39
    *ชูป้ายเอฟซี*

    เฮียจะต้องชนะ เฮียจะต้องไม่แพ้

    แต่ว่าเลิฟซีนกันไม่แคร์สื่อเลยนะ
    #2418
    0
  18. #2374 mai (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 09:52
    เอาใจช่วยเฮียนะ สู้ๆๆๆๆ
    #2374
    0
  19. #2371 lekky'zz (@eiinoolek) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 23:46
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก!! ไม่อยากเดาเลยว่าตอนหน้าจะเป็นยังไง ใครจะอยู่ ใครจะไป แล้วริทกะพี่โน่จะได้อยู่ด้วยกันไหม? หรือเฉินต้องตาย โอ๊ย!! สับสนๆๆๆๆ

    ภาวนาขอให้ทุกครั้งปลอดภัย คุยกันด้วยเหตุผลอย่างสันติ ก่อนจะบู้แอคชั่นกัน ถ้าตกลงกันไม่ได้ -/-
    #2371
    0
  20. #2368 mucess (@mucess) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:55
    เฮียดน่อย่าเป้นไรนะ T^T สู้ๆ
    #2368
    0
  21. #2367 milkrfc (@milkrfc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:22
    สู้ๆนะริท เลือกไม่ยากหรอก เลือกเฮีย(โน่) ไม่มีผิดหวัง ^^
    #2367
    0
  22. #2366 MOMOz (@trimo-mo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 17:52
    ริทเอ้ยยยยย คนนึงก้พี่ คนนึงก้คนรัก 
    แล้วเราจะอยู่ฝ่ายไหนดี ฮ่าๆๆ
    #2366
    0
  23. #2365 Baipai-ssik (@baipai-kiss) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 16:23
    เฉินทำจริงๆเหรอเนี่ย ไม่อยากเชื่อเลยอ่ะ ฮืออออ เฮียกับเฉินไม่คิดถึงใจพี่ริทเลยอ่ะ
    ถ้าใครคนใดคนหนึ่งเป็นอะไรไป แล้วพี่ริทล่ะ พี่ริทคือนที่เจ็บที่สุดนะ TT
    ปล.เฉินจะเอาพี่ริทไปทำไม พี่ริทจะติดร่างแหไปด้วยนะ บางทีเฉินก็เห็นแก่ตัวเกินไปนะ
    #2365
    0
  24. #2364 >>BaST<< (@be-beer) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:06
    สงสารพี่ริท
    เฮียสู้ๆๆนะ เฮียต้องชนะ 
    มันต้องมีทางออกที่ดี
    #2364
    0
  25. #2363 เลมอน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 13:51
    สงสารริท เพราะทั้งคู่สำคัญกับน้องหมด
    #2363
    0