[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 19 : จัดหนักครั้งที่19 : งานใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    10 พ.ย. 55












        ณ  ประเทศไทย

 

       ผมกับแม่กลับไทยได้สามวันแล้ว และคิดว่าจากนี้ไป ก็คงได้อยู่แผ่นดินเกิดโดยถาวร

 

        เมื่อสามวันที่แล้ว นับตั้งแต่ลงจากเครื่องฯผมและแม่พากันหาที่พักเป็นอันดับแรก  ซึ่งเวลากระชั้นชิดคงหาได้แค่โรงแรมสักแห่งอยู่ไปก่อน  แล้วตอนนี้พวกเราก็ได้บ้านเช่ามาหลังหนึ่ง คงต้องอาศัยกันไปพลางๆ รอผมตั้งหลัก มีเงินสักก้อนก็คงหาบ้านที่ดีกว่านี้ให้แม่

 

          ผมไม่ได้เอาอะไรจากครอบครัวคุณเฉินมาเลย แม้เงินสลึงเดียวก็ไม่มี  ดีที่เงินเก็บของผมพอมีติดตัวบ้าง แต่ไม่ได้มากมายอะไรนัก  จากนี้ผมต้องหางาน หาเงิน  ต้องตั้งต้นชีวิตใหม่ทั้งหมด เพื่อแม่และเพื่อเขา

 

 

         “แม่เข้าไปได้มั้ยลูกเนื่องจากประตูห้องนอนผมไม่ได้ปิดไว้ตั้งแต่แรก ผมจึงทำเพียงพยักหน้าท่านก็เดินเข้ามาหา  นั่งลงบนเตียงแล้วใช้มืออุ่นๆลูบศีรษะของเรา

 

         “ไหวหรือเปล่า

 

         “ครับ อีกนิดเดียวก็จัดห้องเสร็จแล้ว  ไม่มีอะไรมากหรอก

 

         “แม่ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้   แม่หมายถึงหัวใจลูกหัวใจผมน่ะเหรอทิ้งเอาไว้มาเก๊าแล้วล่ะครับแม่  ป่านนี้หัวใจผมคงร้องไห้ขี้แย ไม่ยอมทำอะไรแน่เลย…. หัวใจผมคงคิดถึงผมเหมือนที่ผมกำลังคิดถึงเค้า

 

        อาจจะผิดที่แม่  คุณเฉินถึง…”

 

       “แม่ไม่ผิดหรอกครับ  ไม่มีใครผิดทั้งนั้น  ….ทุกคนมีเหตุผลเป็นของตัวเอง

 

         “โถ่…. ” ผมลุกจากเตียง นั่งคุกเข่าลงกับพื้นตรงหน้าแม่

 

        อย่างน้อยผมก็ดีใจที่แม่ไม่รังเกียจความรักของผมกับคุณหนู  แม้ว่าเราจะเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่

 

       “ความรักมันหักห้ามกันยาก  แค่ลูกรักแล้วมีความสุขแม่ก็อุ่นใจ  จะหญิงหรือชาย จะรวยจะจนแม่ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ คิดแทนลูกนะโตโน่  ผมก้มกราบเท้าแม่ทั้งน้ำตา  พยายามกลั้นใจไม่ให้ร้องไห้ สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดี 

 

          ผมรักเค้า ฮึ..…. ทำไมครับ  ทำไมเรื่องต้องเป็นแบบนี้ผมไม่อาจเอาเหตุผลที่ถูกต้องมาหักล้างเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้  ผมพยายามเข้าใจทุกคน  ทุกอย่าง  แต่ทำไมฟ้าต้องไม่เข้าใจเรา ทำไมต้องแยกผมกับริทด้วย

 

          “ผมเสียใจ ผมคิดถึงคุณหนู  แม่ครับ  ผม….ฮึกผม….”

 

        “ลูกแม่ต้องเข้มแข็ง  ไม่ร้องนะครับ  แม่รักลูก  ลูกยังมีแม่นะตอนนี้แม่เป็นที่พึ่งเดียวที่ผมเหลืออยู่  ผมนั่งคุกเข่า ซบหน้าตัก โอบรัดเอวท่านพลันร้องไห้หนักอย่างที่ไม่เคยเป็น  ผู้เป็นแม่ร้องไห้ตามลูกชาย ท่านลูบหัวปลอบประโลมราวกับเรายังเป็นเด็ก  

          ผมสร้างความทุกข์ใจให้ท่านใช่ไหม  โตแล้วทำไมผมถึงไม่ได้เรื่อง ทำไมยังมานั่งร้องไห้ให้ท่านลำบากใจ พลอยทุกข์ไปด้วยแบบนี้  ผมมันไม่ได้เรื่อง…. ผมขอโทษครับ….

 

.

 

.

 

           

         ความเจ็บปวดเสียใจ ยังฝังลึก กลายเป็นความทรงจำอันโหดร้ายทุกคืนวัน

 

         หลับตาก็ฝันถึง  ลืมตาตื่นก็คิดถึง   ทุกวัน….ผมยังมีเค้าอยู่ในหัวใจ

 

        

          ทว่าชีวิตคนเรา หากยังไม่สิ้น มันก็ต้องดิ้นกันต่อไป  ผมยังมีแม่อีกทั้งคน  ท่านเลี้ยงดูผมมาด้วยความเหนื่อยยาก  แล้วลูกอย่างผมมีหรือจะปล่อยให้ท่านลำบาก  …. ครับหมดเวลาสำหรับความอ่อนแอแล้ว  ชีวิตผมต้องเดินหน้าต่อ 

 

           หลายวันที่ผ่านมาผมพยายามออกไปหางานทำ  หลายที่ต้องการรับผมเข้าทำงาน แต่ผมค่อนข้างเลือกงาน  หมายถึงว่าผมจะเลือกแต่งานที่ตัวเองสนใจและคิดว่าจะทำมันออกมาได้ดีด้วยใจที่รักในงานนั้นจริงๆ  ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่เจองานไหนที่เหมาะกับตัวเองเลย

 

 

        “ขอลาเต้เย็นแก้วนึงครับ

 

        “รอสักครู่นะคะพนักงานรับออเดอร์ร้านกาแฟ ก้มหน้าให้เล็กน้อยตามมารยาทก่อนเดินหายไปทางเคาท์เตอร์  

 

         เป็นแบบนี้แทบทุกวัน   ผมจะออกบ้านมาหางานทำช่วงสายๆ เพราะช่วงเช้าต้องรอทานกับข้าวฝีมือแม่ก่อน  ตอนเที่ยงก็ไม่ค่อยจะกินอะไรเท่าไหร่นัก  ส่วนมากจะแวะเข้าร้านกาแฟบรรยากาศดีๆสักแห่งนึงนั่งพักเหนื่อย ตอนบ่ายค่อยพยายามต่อ  รอจนพระอาทิตย์ตกดินก็ซื้อกับข้าวกลับบ้านไปนั่งทานกับแม่  ทุกวัน…. ทุกวันที่ต้องเป็นแบบนี้….

 

 

       ป่านนี้คุณจะกำลังทำอะไรอยู่นะรูปถ่ายของเขาอยู่บนหน้าจอมือถือของผม  ผมมองมันทุกวันเผื่อจะช่วยคลายความคิดถึงลงบ้าง  แต่ยิ่งมอง กลับยิ่งทรมาน

 

         “ผมคิดถึงคุณมากเลยริท…”

 

 

        ลาเต้เย็นได้แล้วค่ะ

 

        “เอ่อขอบคุณครับ

 

 

           เพล้งงงงงงง!!!

 

 

          เห้ย!”   เสียงกระจกหน้าร้านแตกกระจายกับเสียงเอะอะโวยวายดังลั่น จนลูกค้าในร้านรวมถึงผมต้องเหลียวหน้าไปมอง  ปรากฏว่ามีเด็กวัยรุ่นหลายคนกำลังทะเลาะวิวาทกันอยู่หน้าร้าน ทุกคนล้วนแล้วแต่ยังอยู่ในชุดนักศึกษาสีขาวที่หลุดลุ่ย

 

         เด็กเวร!  จะตีกันให้ไปตีที่อื่น  ข้าวของเสียหายหมดแล้ว!!”  น่าจะเป็นเจ้าของร้าน เขาตะโกนด่าเสียงดัง  ก็สมควรอยู่หรอก  กระจกประตูทางเข้าแตกเสียหายพอสมควร กระถางดอกไม้ที่ผมเพิ่งเดินผ่านได้ไม่กี่นาทีแทบไม่เหลือซาก

 

           สงสัยจะแย่งแฟนกัน   คู่เกย์ป่ะวะ มีแต่ผู้ชายกลุ่มนักศึกษาสาวในร้านพูดกันอยู่โต๊ะข้างๆ สถานการณ์ด้านนอกยังคงเลวร้ายไม่สู้ดี  ทั้งดึงกระชากต่อยกันไม่สนใจสิ่งรอบข้าง  คนด้านในต่างก็พากันมองด้วยความตื่นตระหนก แข่งกับเจ้าของร้านและพนักงานพยายามกดโทรศัพท์เรียกตำรวจยิกๆ

 

           เอาเถอะ…. ลุกไปดูหน่อยคงไม่เป็นไร

 

          วางตังค์ จ่ายไว้บนโต๊ะแล้วลุกเดินผลักประตูกระจกออกไปด้านนอก

 

 

         สัด!!  นึกว่าพ่อมึงใหญ่นักรึไง!!”

 

         “ใหญ่กว่าพ่อมึงแล้วกัน

 

          “ไอ้ตุ๊ด!!”

 

         “สัดเอ้ยยย

 

 

           พลัวะ!!

 

          พึ่งมารู้เอาเมื่อตอนได้เห็นกับตา  ว่าที่ยืนกันเป็นสิบแค่มายืนมอง  ส่วนคนตีกันมีแค่สองคน คือไอ้หนุ่มตัวล่ำแต่ไม่สูง กับ ไอ้เด็กหนุ่มตัวผอมบาง สูงน่าจะพอๆกับผม   ท่าทางจะแย่งแฟนกันจริงๆล่ะมั้ง

 

         สัด   ยืนดูหาพ่อพวกมึงเหรอ  เข้ามารุมกระทืบไอ้ตุ๊ดนี่สิวะ!!”  ไอ้เด็กตุ๊ด ที่พวกมันพูดถึงสะบักสะบอม ยืนทรงตัวแทบจะไม่ไหว กำลังจะถูกพวกหมาหมู่รุมกระทืบ  ใครผิดถูกไม่รู้ แต่ด้วยสัญชาตญาณของผมมันสั่งให้ช่วยผู้ที่อ่อนแอกว่า

 

          ผมตัดสินใจแทรกเข้าไปกระโดดถีบไอ้ตัวหัวหน้าสั่งก่อนเลย

 

           พลั่กกก!!

 

 

          “เชี่ย!   มึงเป็นใครวะ

 

         “เป็นใครก็ช่างเถอะ  หมาหมู่แบบนี้ไม่ทุเรศไปหน่อยเหรอน้องพูดพลางเหลือบมองไอ้ตัวบางข้างๆ

 

         “คนเป็นสิบ รุมคนๆเดียว  น่าภูมิใจจริงๆ

 

          “ถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยไป

 

           “ร้านเค้าเสียหายมีปัญญาชดใช้มั้ยล่ะ  พ่อแม่รู้เข้าคง…..”

 

           “มึงเป็นพ่อกูหรือไงถึงมาสั่งสอน  เห้ยพวกมึง!  กระทืบมันทั้งคู่!!”

 

            “งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ หึหึ

 

 

           พลั่กกกก!!!

 

 

           ตุ่บบบบ!!

 

 

           พลัวะ!!!!!   พลัวะ!!!!

 

 

           นึกว่าออกจากมาเก๊าแล้วจะพ้นเรื่องชกต่อยได้เลือดแล้วเสียอีก  ไม่คิดว่าไทยก็จะได้เจอเรื่องพรรค์นี้เหมือนกัน  หนีไม่พ้นจริงๆแฮะ….

 

       ผมเตะต่อยไอ้เด็กนักศึกษาให้ล้มหงายตึงไปหลายคน  และก็ถูกซัดกลับมาหลายที แต่แค่นี้จิ๊บๆ  ผมสวนเท้าและหมัดไปแบบไม่ยั้งแรง เข้าข่ายร่วมวิวาทกับเด็กพวกนี้ไปแบบไม่ได้ตั้งใจ โกลาหลพักใหญ่ๆ เสียงรถตำรวจก็ดังมาไกลๆ พวกผมจึงรีบสลายตัว พากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกัน ทางฝั่งนู้นคงลำบากหน่อยเพราะหลายคนบาดเจ็บ   ทางผมไม่เท่าไหร่ เว้นแต่ไอ้เด็กตัวบางที่วิ่งเอื่อยตามหลังผมมา

 

          เห้ย   ไหวเปล่าไอ่น้อง อีกฝ่ายพยักหน้า ฮึดอีกอึดใจเพื่อวิ่งตามผม  พอมาไกลกันพอสมควรเราทั้งคู่ก็หยุดพักเหนื่อยตรงสวนสาธารณะ   ท่าทางเด็กเรียนแบบนี้ ไม่น่ามีปัญหากับใครเขาได้นะแปลกคน

 

         ไง   ไหวมั้ย

 

          “โคตรเจ็บเลยพี่  จุกด้วยงอตัว ใช้สองมือยันหน้าขาตัวเอง ก้มหน้าหอบหายใจแรงๆ

 

          “ขอบใจมากนะพี่ที่ช่วย

 

         “ไม่ได้ตั้งใจจะช่วยหรอก

 

          “อ้าวช้อนตามองขึ้นมา  เอาเถอะ ตั้งใจไม่ตั้งใจยังไงก็ขอบใจอยู่ดี  ไอ้พวกหมาหมู่เอ้ย กลับไปจะเอาคนมาเล่นงานให้เข็ด   ”

 

          ป้าป!

 

         “โอ้ย  พี่ตบหัวผมทำไมเนี่ยสภาพเยินเป็นหมาแบบนี้ยังมีหน้าจะเอาคืนได้อยู่  เด็กสมัยนี่ยังไง   บ้าบิ่นแบบนี้มันเหมือนใครกันนะ.. “มือหนักชะมัด

 

         “ซ่าดีนักนิ  แล้วสภาพนี้กลับบ้านได้มั้ย  พ่อแม่รู้เข้าคงหัวใจวายพอดี

 

        “คงแบบนั้นแหละ ว่าแต่พี่ชื่ออะไร  ทำงานที่ไหนอ่ะ  พ่อผมใหญ่นะ  เดี๋ยวบอกเค้าช่วยเลื่อนขั้นตอบแทนให้

 

         “เหรอ  แต่สำหรับฉันพ่อนายคงเลื่อนขั้นให้ไม่ได้หรอก  พอดียังไม่มีงานทำน่ะ

 

         “เห…”

 

         “อือฮึ  ตามที่ได้ยินนั่นแหละ   เอาเป็นว่านายรอดแล้วก็แยกกันตรงนี้เลยแล้วกัน  แล้วอย่าไปมีเรื่องกับใครอีกล่ะ  ตั้งใจเรียนด้วย ตบไหล่อีกฝ่ายแล้วยิ้มให้  ก้าวเท้าเดินจากออกมา  ทว่า….

 

          “เดี๋ยวพี่!!วิ่งตามมาอีกทำไมเนี่ย

 

         เมื่อกี้บอกยังหางานทำไม่ได้ใช่มั้ย

 

          “ทำไม

 

           “ผมจะช่วยเอง  ถือว่าตอบแทนที่พี่ช่วยชีวิตผมเอาไว้  ไปเถอะไม่ทันตบปากรับคำเด็กคนนี้ก็ลากเอาผมไปขึ้นแท็กซี่อย่างถือวิสาสะ   ไม่เท่านั้นเขายังเล่าเรื่องสัพเพเหระทั้งทั่วไปและประวัติส่วนตัวให้คนที่เพิ่งรู้จักกันอย่างผมฟังตลอดทาง    เลยได้รู้ว่าที่ตีกันเพราะ เหมา  ชื่อเด็กคนนี้  ไปหักอกน้องสาวหัวหน้ากลุ่มเมื่อกี้เข้าให้เลยเป็นเรื่องเป็นราวกัน  อันที่จริงเด็กนี่น่าจะเก่งทางวาจามากกว่า จากที่คุยๆกันมา ท่าทางจะเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายไม่น้อยเลย ไม่มีประวัติวิวาทกับใคร เห็นว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรก

 

 

           มาสิพี่ผมถอนหายใจ ยอมเดินตามแรงดึงแขนของเหมาเพื่อเข้าลิฟท์ไปด้วยกัน

 

            ท่าทางพ่อจะใหญ่อย่างที่ว่าจริง  ลูกหัวหน้ากองบัญชาการตำรวจสากลชุดพิเศษ องค์กรที่ทำงานแห่งนี้ใหญ่อย่างกับพิพิธภัณฑ์ระดับประเทศ  ตั้งแต่เข้ามามีคนทักเหมาไม่ขาดปาก  คงจะเป็นที่รู้จักสินะ  ลูกหัวหน้าใหญ่ขนาดนี้

 

 

         ผมมาขอพบคุณพ่อครับ

 

        “น้องเหมารอสักครู่นะคะ  เดี๋ยวดิฉันแจ้งท่านให้ไม่กี่นาที เลขาหน้าห้องทำงานก็อนุญาตให้เราเข้าพบพ่อเด็กนี่ได้   เข้ามาปุ๊บ สองพ่อลูกถามไถ่ไม่ขาดปากว่าไปทำอะไรมาถึงเจ็บตัวได้ ลูกชายเลยจำต้องท้าวความเล่ายกใหญ่  นานพอสมควรกว่าทั้งคู่จะหันมาสนใจคนนอกอย่างผม  พลันเด็กคนนี้ก็สาธยายสรรพคุณผมเกินจริงเอาเองทั้งหมด

 

 

         คุณพ่อรับพี่เค้าไว้ทำงานนะครับ  ฝีมือเยี่ยมกว่าลูกน้องคุณพ่อแน่นอน ผมรับประกันได้

 

          “ว่าแต่เราเป็นคะโตโน่?

 

          “ท่าน

 

           “เฮ้  เราจริงๆด้วย  ฉันนึกว่าจำคนผิดเสียอีก  โลกกลมจริงๆ  เพราะได้มีโอกาสมองหน้ากันชัดๆ ทำให้ทั้งผมทั้งเค้าต่างประหลาดใจ  ท่านโอภาส  เป็นผู้ที่ผมเคยร่วมงานด้วยเมื่อหลายปีก่อนตอนท่านไปทำงานกับตำรวจสากลชุดเฉพาะกิจที่ญี่ปุ่น  

 

            “นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกเสียแล้ว

 

            “เช่นกันครับ   ท่านสบายดีนะครับ

 

            “นี่รู้จักกันมาก่อนด้วยเหรอครับเนี่ย

 

          “โตโน่เค้าเคยร่วมมือช่วยพ่อกำจัดคนร้ายค้ายาของบ้านเราที่หนีไปกบดานญี่ปุ่นกับกลุ่มยากุซ่าน่ะ  เคยช่วยชีวิตพ่อไว้ด้วย

 

            .บังเอิญต่างหากครับ  ตอนนั้นผมต้องไปทำงานให้เจ้านายอยู่แล้ว

 

            “ก็ถ่อมตัวแบบนี้ทุกที  คราวก่อนฉันยังไม่ได้ตอบแทนเลย   น่าเสียดายแทนเจ้านายเก่าเรานะ  คิดยังถึงไล่คนเก่งๆอย่างเราออกได้   ไม่เป็นไร อยู่องค์กรนี้ ทำงานช่วยเหลือคนดีๆ ชีวิตเราก้าวหน้าไม่แพ้กันแน่นอน  เอาเป็นว่าฉันรับเราไว้ทำงานแล้วนะโตโน่

 

           “เย้!! คุณพ่อรับพี่เค้าแล้ว

 

          “มันไม่ง่ายไปเหรอครับ  ผมยังไม่ได้…”

 

          “ไม่ต้องหนักใจหรอกน่าฉันอยากรับคนมีฝีมืออย่างเราไว้ทำงานอยู่แล้ว   อีกอย่างงานที่จะให้ทำก็ตรงตาความพอใจของเราด้วยนิ   เป็นเทรนเนอร์ฝึกศิลปะป้องกันตัวให้ตำรวจสากลมือสมัครเล่น หน้าที่นี้น้อยคนนะ จะได้ทำ  ต้องมีฝือมือจริงๆฉันถึงจะไว้ใจให้ฝึกคนได้  ซึ่งฉันก็เลือกเราไว้   โตโน่

 






--------------------------------------------










 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2976 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 07:10
    ได้งานแล้ว ตั้งใจทำงานเก็บเงินจะได้ดูแลคุณหนูได้
    #2976
    0
  2. #2912 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 00:18
    เย้ๆๆๆๆดีใจโน่มีงานทำแล้ว
    #2912
    0
  3. #2878 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 01:55
    เย้! เฮียได้งานแล้วววววววว ได้งานแล้วต้องกลับไปรับน้องนะ 
    #2878
    0
  4. #2853 sleepless (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 19:40
    ได้งานแล้ว ดีใจด้วยย แต่ไอน้องเหมานี่จะมีซัมติงป่ะเนี่ย
    #2853
    0
  5. #2821 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 17:20
    เก็บเงินไปขอริทนะเฮียนะ ><
    #2821
    0
  6. #2795 yyyaoi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:49
    ได้งานแล้วจะได้แฟนใหม่ด้วยป่ะเนี้ย น้องเหมา?
    #2795
    0
  7. #2780 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 22:47
    เฮียได้งานแล้ววววว
    #2780
    0
  8. #2765 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 19:42
    เฮียได้งานแล้วววว
    ไม่พ้นเรื่องชกต่อย 555
    ว่าแต่คุณหนูเป็นไงมั่งนะ
    #2765
    0
  9. #2495 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 03:03
    เย้ๆ ได้งานแล้วววว ..หวังว่าเด็กคนนี้คงไม่มีเป็น กขค โตโน่กับคุณหนูริทนะ แฮร่ๆๆๆๆ
    #2495
    0
  10. #2226 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 01:49
    เย้!!!
    #2226
    0
  11. #2202 NORITZ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 23:49
    ดีใจที่เฮีัยมีงานใหม่แต่ไม่ไว้ใจคนชื่อเหมาเลยอ่ะ !!
    #2202
    0
  12. #2139 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 23:04
    เฮียได้งานแล้ว ฮี่ฮี่ฮี่

    แอบกลัวว่าองค์กรเฮียกะแก๊งค์เฮียเแิน จะเป็นปรปักษ์ สรัตรูคู่อาฆาตต่อกัน
    #2139
    0
  13. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 16:34
    ได้งานแล้ว เย่
    #2111
    0
  14. #2090 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 23:41
    เฮียได้งานแล้ว เย้ ๆ สู้ๆนะเฮีย
    #2090
    0
  15. #1992 Guitar_NR68 (@fanclub68) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:37
    หนูอยู่ข้างเฮียนะคะ 
    #1992
    0
  16. #1930 WaiiWaii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 19:27
    เห็นไหม คนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไห้ม >< #สู้นะเฮียยยยย
    #1930
    0
  17. #1925 J_enajChon ♥ (@azulajane) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 15:24
    สู้นะเฮีย !
    #1925
    0
  18. #1910 casino-popo (@popo-casino) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 21:34
    สู้ๆๆนะเฮียยยยยยยยยยยย
    #1910
    0
  19. #1909 ปลายฟ้า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 21:32
    เฮียมีงานทำแล้ว อย่าลืมคุณหนูนะ
    #1909
    0
  20. #1887 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 00:10
    เฮียสู็ๆ
    #1887
    0
  21. #1868 *●New_NR_68_ moofc●* (@zamizamitono) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:14
    เฮียมีงานทำแล้ว จะได้เกบตังไว้ดูแลเมีย
    #1868
    0
  22. #1823 lekky'zz (@eiinoolek) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 23:41
    WoW WoW!! โลกกลมจริงๆแหะ พี่โน่ถึงได้มาทำงานกะนายเก่าที่คุ้นเคยกัน แถมเป็นตำรวจซะด้วย



    จะได้ไปทะลายแก๊งค์มาเฟียที่มาเก๊าแล้วชิงตัวริทมา กร๊ากกกก 555+

    #1823
    0
  23. #1811 nong rit forever (@chobkorjeab) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 21:52
    นี่แหละนะ คนดี ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้
    เป้าหมายต่อไป ตำรวจสากลบุกทะลายแก๊งค์มาเฟียมาเก๊า
    #1811
    0
  24. #1806 ท้องฟ้า NR68 :) (@skyhappy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 20:51
    ดีใจอ่ะ

    เฮียได้งานแล้วววว

    รีบไปพาน้องมาด้วยล่ะ 

    สู้ๆ เฮีย ^^
    #1806
    0
  25. #1790 Baipai-ssik (@baipai-kiss) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 19:22
    เฮียได้งาน รีบเก็บเงินไปหาพี่ริทนะ กลัวใจน้องเหมาจัง
    #1790
    0