[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 16 : จัดหนักครั้งที่16: กลับบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    7 พ.ย. 55









 

         “ไหนบอกไม่เป็นอะไรมาก  ดูสิ แปปเดียวหลับปุ๋ยซะแล้วเสียงกร่นบ่นเบาๆเพราะไม่อยากรบกวนคนที่เพิ่งหลับไปหลังจากอาบน้ำอาบท่าทานยาไปเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา

 

 

             ริทเข้มแข็งกว่าที่เราคิด พอๆกับอ่อนไหวเหมือนเด็กน้อยอย่างคาดไม่ถึง

 

            ยอมรับตรงๆว่าผมเป็นห่วงเค้ามาก  มากกว่าอะไรทุกอย่าง  ป่วยเล็กๆน้อยๆของเขาสามารถทำให้ผมกังวลได้เป็นวันๆ  จริงอยู่เขาโตพอที่ดูแลตัวเองได้ แต่สำหรับผมที่ดูแลเขามานานมากแล้ว ตั้งแต่ปกป้องไม่ให้ใครรังแก สอนให้รู้จักป้องกันตัวเอง หรือแม้กระทั่งทำโทษเมื่อเขาทำผิด  เพราะคุ้นชินมาแบบนี้  เพราะให้ความสำคัญต่อกันทุกๆเรื่องทุกๆอย่าง ดังนั้นผมจะห่วงเค้ามากก็ไม่แปลกอะไร จริงไหม?

 

 

            อืด  อืด… 

 

           โทรศัพท์มือถือที่ผมไม่ได้แตะมันทั้งวัน เนื่องจากจงใจทิ้งไว้ที่ห้อง กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ยชุดโซฟาใกล้ๆ ขณะเดินไปหยิบวัตถุนั้นผมไม่ต้องลำบากเดาให้ยากก็พอรู้ว่าสายเข้านี้เป็นของใคร

 

 

          ว่าไง นิกกี้

 

          ((นาย!!  น่ะ นายจริงๆด้วย)) น้ำเสียงตื่นเต้นร้อนรนระคนดีใจภายในสายทำผมส่ายหน้าขำ พลางเดินออกไปคุยนอกระเบียงเพื่อไม่ส่งเสียงรบกวนบางคนที่กำลังพักผ่อน

 

            (( ตอนนี้นายอยู่ไหนครับ  คุณหนูอยู่นั่นด้วยหรือเปล่า ))

 

            “อืม  ริทหลับอยู่   มีอะไร  ลูกน้องคนสนิทผมเงียบไปแว้บเดียว ก่อนเสียงอ้ำๆอึ้งๆจะพูดอะไรก็ไม่พูดแทรกขึ้นมาแทน   เป็นอะไรนิกกี้  จะพูดอะไรก็พูดมา

 

            ((นายอย่าโกรธนิกกี้นะครับ  คคือ….  นายกับคุณหนูเอ่อ….นายกับคุณหนู….))

 

           อืม

            

           ((ครับ?!!!  น่ะ นาย!  อืมนี่รู้เหรอว่านิกกี้หมายถึงอะไร))

 

          คิดว่าคนอย่างฉันจะเดาใจนายได้หรือเปล่าล่ะ

 

           ((อย่าบอกนะว่านายกับคุณหนู…..   ตายๆ บอสเอานายตายแน่ๆ  ขนาดว่ายังไม่รู้แทบจะเชือดคอคนในบ้าน  นี่ถ้ารู้นะ…. ))

 

             อืม

 

            ((อืมอะไรล่ะครับ!     รู้มั้ยว่าที่บ้านเค้าวุ่นวายกันทั้งวันเพราะตามหานายกับคุณหนู แล้วยิ่งติดต่อนายสองคนไม่ได้แบบนี้บอสยิ่งโมโห   โอ้ยยย นายนะนาย  นั่นมันคุณหนูริท ไข่ในหินของบอสเฉินเลยนะครับ)) ต่อให้นิกกี้ไม่รายงานผมก็พอคาดการณ์สถานการณ์ทางโน้นได้   ป่านนี้ลูกน้องคุณเฉินคงกระจายทั่วมาเก๊าเพื่อหาเราสองคนเป็นแน่

 

            ไม่ใช่ไม่รู้สึกกังวล กลับกัน….คำว่ากังวลสำหรับผมยังน้อยไปด้วยซ้ำ

 

            ((นายฟังนิกกี้อยู่หรือเปล่าครับ   นายครับ))

 

             ฟังอยู่   นิกกี้  แม่ฉันล่ะ ท่านเป็นยังไงบ้าง

 

            ((นายหญิงอยู่สวนหลังบ้านกับคุณเหมยลี่ครับ  บอกนิกกี้ให้ติดต่อนายให้ได้แล้วพาคุณหนูกลับไวๆ ก่อนเรื่องจะบานปลาย  แต่นิกกี้ว่าตอนนี้ไม่บานปลายอย่างเดียวแล้วล่ะ เรียกว่าบานตั้งแต่โคนจรดปลายเลยแหละ!   จะทำยังไงล่ะครับคราวนี้ บอสเอาถึงตายแน่ ))

 

            ไปบอกคุณเฉินว่าพรุ่งนี้ฉันจะพาคุณหนูกลับด้วยตัวเอง  ไม่ต้องเป็นห่วง

 

            ((พรุ่งนี้! ))

                  

            “ คุณหนูไม่สบายนอนพักอยู่  ยังกลับคืนนี้ไม่ได้  นายไปบอกคุณเฉินตามที่ฉันบอกแล้วกัน

 

            ((นาย…. )) ผมถอนหายใจทิ้ง เงยหน้าขึ้นฟ้าเพื่อไล่น้ำใสๆตรงขอบตาให้ไหลย้อนขึ้นไป หัวใจผมเหมือนกำลังจะหยุดเต้นในไม่ช้า  เรี่ยวแรงจะจับโทรศัพท์ให้แนบหูไว้อย่างเดิมยังยาก  

 

           ((นายโอเคใช่มั้ยครับ))  นิกกี้เป็นลูกน้องที่ผมช่วยเหลือเอาไว้เมื่อครั้นไปล่าเอาชีวิตเศรษฐีโกงเงินคาสิโนคุณเฉิน  แต่เป็นเจ้าหนี้ซึ่งกำลังจะเอาชีวิตแม่นิกกี้กับตัวมันเองที่เป็นลูกนี้กู้เงินนอกระบบแล้วไม่มีเงินไปคืนอีกที  พอจัดการลูกนี้เราได้ ผมเลยรับสองแม่ลูกมาเลี้ยงดู นิกกี้กับแม่จึงรักผมมาก อยู่ด้วยกันมานานหลายปี  แทบทุกเรื่องที่ไม่เคยปิดบังกัน หรือต่อให้ปิดก็ไม่มิด เพราะนิกกี้ค่อนข้างรู้ใจผม  ต่างจากแจ็ค ลูกน้องที่คุณเฉินหามาให้  สนิทแต่บางเรื่องผมก็ให้มันรู้ไม่ได้   

 

            “ฉันพลาดเองแหละนิกกี้   ถ้ารู้จักควบคุมตัวเอง มันคงไม่เป็นแบบนี้

 

             (( แล้วจะเอายังไงต่อล่ะครับ   ไม่ต้องบอกบอสดีมั้ย นิกกี้ก็จะเงียบเอาไว้)) ผมหัวเราะขำ  นี่ถ้าอยู่ใกล้ผมคงดึงมันมากอดซักที  มันเป็นลูกน้องที่ผมรักเหมือนน้องชายแท้ๆ ห่วงและหวังดีผมเสมอมา ผมถึงไว้ใจฝากให้ดูแลริท

 

           นายก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณหนู  ฉันอยากดูแลเค้าไปทั้งชีวิตมากกว่าเฝ้าดูอยู่ห่างๆโดยไม่มีสิทธิ์อะไร  ยิ่งคุณเฉิน ฉันอยากให้เค้ารู้ว่าฉันดูแลน้องเค้าได้แล้วก็กล้าพอที่จะไม่กลัวคนอย่างเขา 

 

            (( คิดดีแล้วใช่มั้ยครับ ))

 

            มันเป็นทางออกที่ดีสำหรับตอนนี้แล้วล่ะ   พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณหนูกลับไปส่งถึงมือ  บอกเขาด้วย

 

 

              .

 

           .

 

            .

 

        เช้าวันถัดมา

           

 

        “ ทำไมเช้านี้ดูหน้าตึงจัง  ติดไข้ริทป่ะเนี่ย

 

        เสียงคุณหนูแหบเพราะไม่สบาย  ฟังแล้วซู่ซ่าดีนะครับ  หะหะ”  ริทหัวเราะตาม ก่อนคานเข่าบนที่นอนมาโอบรอบคอผมที่นั่งเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าอยู่ปลายเตียงจากด้านหลัง วางคาเรียวไว้บนไหล่แล้วใช้แก้มยุ้ยๆแนบกับแก้มผม

 

          อาการดีขึ้นมั้ย  หรือยังปวดตรงไหน ผมจะได้พาไปหาหมอก่อนกลับบ้าน

 

           “เจ็บตรงนั้นล่ะ   จะพาไปหาหมอให้ริทอายหรือเปล่าผมรูดซิบปิดกระเป๋าเป้ก่อนวางมันลงกับพื้น แล้วดึงเอาตัวริทมานั่งไว้บนตักแทน

 

             “ยังเจ็บอยู่มากมั้ย

 

             “ทนได้หน้าคุณหนูขึ้นสีแดงระเรื่อน่ามองยิ่งกว่าเดิม  ดูสดใสกว่าเมื่อวานเยอะผมเลยเบาใจ

 

              “โตโน่เป็นอะไรเปล่าตาบวมอย่างกับร้องไห้มาแหน่ะ   ดูสิ…” เขาจับแก้มผมทั้งสองข้างสำรวจไปมาทั่วใบหน้า  เรียวปากจิ้มลิ้มงุ้มงอบ้าง เผยอนิดๆบ้าง  ดวงตาใสซื่อคู่นั้นเต็มไปด้วยความรักความห่วงใยที่มีให้ผม

 

           ถามไม่ยอมตอบเลย  มองหน้าริทอย่างเดียวนะ  เดี๋ยวเถอะ

 

           “ผมโอเค  แข็งแรงกว่าคุณหนูแล้วกัน  มานี่…”

 

           “เฮ้ยยยร้องตกใจเมื่อถูกผมตวัดดร่างเขาขึ้นอุ้ม  จะพาไปไหน

 

            ผมมีอะไรจะให้น่ะ  แต่นั่งรออยู่ตรงนี้แปปนึงนะ ”  ริทดูงงๆแต่ยังยอมนั่งบนโซฟาสีขาว เข้ากับเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นที่เป็นสีขาวสะอาดตาเช่นเดียวกันทั่วห้องสวีตห้องนี้    ผมหยิบของบางอย่างที่ตั้งใจซื้อให้เขานานแล้วออกจากกระเป๋า  ตอนแรกตั้งใจจะให้เป็นของขวัญถ้าเขาทำตัวน่ารักเป็นเด็กดี  แต่คิดดูอีกที คงต้องให้ตอนนี้เลย เพราะอาจจะไม่มีโอกาสอีก   

 

 

           อะไรเหรอผมนั่งลงข้างๆเขา  ยื่นมือแบออก แล้วค่อยหยิบของชิ้นนั้นขึ้นมาตรงหน้า

 

           “ผมได้มันมาตอนกลับไปไหว้กระดูกพ่อที่ไทยเมื่อสองเดือนที่แล้ว

 

            “อ่อ ที่แอบไปไม่ยอมชวนริทน่ะนะ

 

            “ผมไปทำงานให้พี่ชายคุณเลยแวะไปกราบกระดูกพ่อเฉยๆหรอก   เนี่ยเจ้าของร้านเค้าบอกเป็นเหรียญนำโชคเลยนะ

 

           “แล้วเค้าบอกด้วยหรือเปล่าว่าถ้าใส่จะทำให้คนรัก รักเราไปน๊านนานน่ะ ถ้าไม่บอกริทไม่เอานะ คริคริ

 

           “คนขายไม่ได้บอกครับ  แต่คนให้จะบอกด้วยหัวใจ ว่าทั้งชีวิตผม ผมรักคุณหนูคนนี้คนเดียว รักกว่าชีวิตตัวเองซะอีก   จะรับสร้อยไว้ได้หรือยังครับ?” เด็กน้อยพยักหน้า ปากยิ้มกว้างขยับตัวเข้ามาให้ผมใส่สร้อยให้เขา

 

          สายสร้อยเป็นเชือกเส้นเล็กๆสีดำ  จี้เป็นเหรียญหยกแบนๆของแท้  เมื่ออยู่บนคอของคนตรงหน้าแล้วช่างรับกับผิวเนียนขาวเอามากๆ  

 

              คิดแล้วว่ามันต้องเหมาะกับคุณหนู  เพราะตอนที่เดินผ่านร้าน  สร้อยเส้นนี้มันทำให้ผมสะดุดตาเหมือนตอนที่ผมเห็นคุณหนูเลยครับ

 

              “อย่าปากหวานชมมากดิ  ริทเขินเป็นนะ

 

             “ก็คุณหนูน่ารัก…” ผมเลื่อนหน้าเข้าไปกดจมูกลงข้างแก้มนุ่ม ตามด้วยจูบซับเบาๆที่เรียวปากเล็กไปมาอยู่พักใหญ่  จบลงที่สร้อยเส้นงามบนคอเขาที่ผมประทับ ฝากรอยจูบเอาไว้

 

            ใส่ติดตัวไว้ตลอดได้มั้ยครับ  ผมจะได้รู้สึกว่าอยู่ใกล้คุณหนูทุกเวลา

 

            “อื้ม ได้สิ  ริทจะใส่ไม่ถอดเลย  ขอบคุณนะ

 

           “ผมรักคุณหนูมากนะครับ

 

          “พูดบ่อยจัง  ปกติไม่เห็นพูดเล้ย   แล้วอย่าทำหน้าซึ้งดิ  เดี๋ยวริทร้องไห้หรอกผมอยากพูดกับคุณแบบนี้ทุกวัน  แต่ต่อไปผมไม่มั่นใจเลยริท

 

           โตโน่ช่วยหลับตาให้ริทหน่อยสิยิ้มรับพลางปิดเปลือกตาลงช้าๆ

 

           อย่าลืมตานะแม้หลับตาแต่ผมสัมผัสได้ถึงผิวนุ่มๆจากริมฝีปากคุ้นเคย ที่แนบลงมาบนปากเรา

 

           อย่ายิ้มติงผมทั้งที่ริมฝีปากยังจรดกันไม่ปล่อย   ริทไม่ได้จูบเก่งหรือเชี่ยวชาญอะไร  ทุกครั้งผมเป็นฝ่ายดำเนินเกมเสมอ พอเค้าทำเองแบบนี้เลยมองว่ามันน่ารักแม้จะไม่ประสาอะไรก็ตามแต่ 

 

            ริทค่อยๆจูบโดยไม่รีบร้อน ผมเลยถือโอกาสซึมซับความอ่อนโยนนี้เอาไว้ขณะหลับตา  ทุกครั้งที่เขากดริมฝีปากลงมาผมอดไม่ได้เลยที่จะจูบตอบกลับไป  อยากลืมตามองหน้าเขาตอนนี้ด้วยซ้ำ

 

            โตโน่คือคนที่ริทรัก รักมากๆผมพยักหน้ารับรู้  เปิดปากช้าๆยอมให้ลิ้นน้อยแทรกเข้ามาหยอกเย้ากับลิ้นของผม   หัวเราะไปด้วยจูบไปด้วยนี่อารมณ์ดีเหลือเกิน จะเคยคิดอะไรกับเขาบ้างไหมนะ  เด็กน้อยคนนี้

 

 

              ลืมตาได้แล่ว

 

               “จูบผม แต่ให้ผมหลับตานี่เป็นการทรมานทางอ้อมนะ รู้มั้ย?”

 

              “ก็…. เขินนิ”   

 

            “เขินทำไม  จูบกันบ่อยไปขยับตัวเข้าไปใกล้ โน้มเอาริมฝีปากแตะไว้กับปากอีกฝ่ายเฉยๆ อย่าหลับตา   มองหน้าผมนี่

 

             “อื้อ  ไม่เอา ….กะกลับกันได้แล้วริทหน้าแดงแจ๋คงเพราะเขินมาก  ถ้าไม่นับว่าตอนข่มกันหรือทะเลาะกัน ริทจะไม่กล้าสบตาผมตรงๆสักครั้ง   อย่างเวลามีความสุขปกติ เขาจะกรอกตาแก้เขินโดยไม่รู้ตัว  ไม่ก็โยกโย้เปลี่ยนเรื่องเหมือนตอนนี้ที่พยายามดึงผมไปเก็บกระเป๋าและลงไปเช็คเอาท์ก่อนพากันมุ่งหน้ากลับไปที่ที่ผมไม่อยากไป 











               " เฉิน”  ริทเปล่งเสียงเรียกชื่อพี่ชายทันที เมื่อรถหรูผมเคลื่อนเข้าสู่อาณาจักรอันกว้างใหญ่   

 

 

             มายืนรอหน้าบ้านกันครบทั้งบ้านแฮะ

 

 

              “โตโน่ว่าเฉินจะว่าอะไรเรามั้ย

 

              “ไม่ต้องกลัวนะครับผมจับมือที่เล็กกว่าของริทเอาไว้ หลังจากรถจอดสนิทในโรงจอดรถ

 

               คุณหนูไม่ต้องกังวล ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา  ผมจะรับผิดชอบเอง

 

              “ได้ไง  เราต้องรับผิดชอบร่วมกันสิ  โตโน่ผิดริทก็ผิด   ริทไม่ทิ้งโตโน่อยู่แล้ว ริทกระชับมือผมไว้แน่น ส่งยิ้มให้ก่อนเปิดประตูลงรถอย่างกล้าหาญ  ส่วนผมก็เดินตามไปยืนเคียงข้างเขา ภายในใจเต็มไปด้วยความละอาย   ผมเกลียดตัวเองในเวลานี้เหลือเกิน  

 

 

             “หายหัวไปไหนกันมา!

 

              บอสใหญ่ถามเสียงเข้มรอดไรฟันแค่ประโยคเดียว  ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขา ทั้งภรรยา แม่ผม  ลูกน้องคนสนิททั้งหลายต่างต้องพากันก้มหน้าบ้างก็หันหนีไปอีกทาง

 

 

             ริท

 

            “ระ เราไปเที่ยวกันมา  เฉินล่ะ ไม่ไปทำงานเหรอวันนี้  หรือเข้างานตอนเย็น แล้วนี่…”

 

           “กลับเข้าบ้านเดี๋ยวนี้”  สายตาคมเฉียบ เพ่งเด็ดขาดมาที่หน้าเราสองคนก่อนเลื่อนสายตามายังมือของเราที่ประสานกันอยู่   ผมและเขาสบตากันในวินาทีต่อมา

 

 

            “ริทขึ้นไปอยู่บนห้อง

 

              “เฉินคือ….”

 

               “ทำตามที่พี่เค้าว่าเถอะครับคุณหนูกระซิบบอกพลางฝืนยิ้มให้ ขึ้นไปพักผ่อนนะลูบหัวเขาเบาๆ ไม่เกรงสายตาใครที่มองเข้ามา เพราะนั่นเป็นวิธีเดียวที่ทำให้ริทยอมทำตาม เดินเข้าบ้านไปอย่างว่าง่าย  พร้อมนิกกี้และคุณเหมยลี่เดินเร็วตามหลังเข้าไปด้วย

 

              แม่เข้าไปเถอะครับ  ผมไม่เป็นไร

 

               “โตโน่…” พยักหน้าให้แม่  สายตาท่านเต็มไปด้วยความกังวลแต่ก็ขัดอะไรไม่ได้เพราะด้วยสถานการณ์ตอนนี้ใครที่นี่ต่างรู้ดีว่าควรวางตัวกันยังไง

 

 

              “ เทียนหมิง  เรมี….”

 

 

               “ไม่จำเป็นครับ   ผมเดินไปเอง

 

 

                “ดี! งั้นตามฉันมา    ไอ้คนทรยศ”          










-----------------------------------



ลืมแจ้งรีดเดอร์ว่าต่อจากนี้ไปจะเป็นพาทที่โตโน่บรรยายหมดนะคะ ^^














 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2973 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:00
    เฉินอย่าพรากพวกเค้าเลยนะ
    #2973
    0
  2. #2909 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 19:29
    กลัวเฉินทำร้ายโน่
    #2909
    0
  3. #2875 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 01:30
    อาเฉินนนน ลื้อจะทำอะไรเฮียยยยยยย ฮือออ อย่านะๆๆๆ เค้าไม่ยอมนะ!!!
    #2875
    0
  4. #2850 sleepless (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 18:50
    เฉินโหดทำไมมมม T^T
    #2850
    0
  5. #2819 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 17:08
    เฉินอย่าาาาดุTT TT
    #2819
    0
  6. #2777 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 22:12
    เฉินอย่าดุหนักสิ T^T
    #2777
    0
  7. #2762 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 18:53
    พี่เฉิน จะโหดไปไหนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    เครียดแทนเฮียเลย
    ปล.ตอนต้นๆหวานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก บรรยายน่ารักสุดๆเลยอ่ะ
    #2762
    0
  8. #2492 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 02:30
    งื้อออออออออ..น้ำตาไหลรอแย้ววววววววว T T
    #2492
    0
  9. #2216 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 01:19
    เฉินโหดดด TT
    #2216
    0
  10. #2136 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 22:41
    ความรักมันไม่เข้าใครออกใครหรอกนะ
    ทีเฮียเฉินยังรักกับอาซ้อได้เลยอ่ะ
    #2136
    0
  11. #2085 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 22:53
    เฉินน่ากลัวไปไหมT T เฮียไม่ผิดนะ
    คนเค้ารัดกันอ่ะ
    #2085
    0
  12. #1988 Guitar_NR68 (@fanclub68) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:15
    จะยืนประท้วงถ้าพี่เฉินทำอะไรเฮียอ่ะ!!!
    #1988
    0
  13. #1904 ปลายฟ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 21:17
    ทำไมเฉินต้องว่าเฮียแบบนั้น
    #1904
    0
  14. #1902 casino-popo (@popo-casino) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 21:10
    พี่โน่สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โคตรเท่เลยอ่ะพี่!!!!
    #1902
    0
  15. #1884 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 23:47
    เฉิน

    ทำไรพี่โน่ กระโดดงับหูนะเฮ้ย
    #1884
    0
  16. #1754 PanDoRa'NR (@27523nookky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 14:41
    เฉินอย่าทำอะไรนะ
    #1754
    0
  17. #1749 LUKRIT (@nuknik39) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 13:15
    เฉิน อย่าทำอะไรโตโน่นะ!

    #1749
    0
  18. #1724 fc คนนึง (@bambyboo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 22:49
    อย่าทำอะไรเฮียนะ TT
    #1724
    0
  19. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 17:53
    โอ้วม่ายยยยยยยยยยยยยยยย !!!!!!!!!!!!
    เฮียของเค้า เอ้ย ของริททท ~
    จะโดนอะไรเนี่ย เฉีนอย่าใจร้ายนักสิ
    ฮืออ TT
    #1668
    0
  20. #1644 TSsix~*(Khanun) (@khanuniiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 10:46
    เฉินนน อย่าว่าพี่โน่แบบนั้นเซ๋ ! T^T
    #1644
    0
  21. #1643 *●New_NR_68_ moofc●* (@zamizamitono) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 10:40
    เฉินน่ากลัวจัง
    #1643
    0
  22. #1601 Palm_NR (@looktanfoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 23:19
    ดราม่ากำลังโชยมาแล้ว T___T
    เฉินอย่าทำไรเฮียเลยนะ
    #1601
    0
  23. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 22:03
    อย่าทำอะไรพี่โตโน่เด้อออออออ T0T
    #1592
    0
  24. #1588 Mrs.Secret (@dark-vampire) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 21:18
    เฉินนนนนนน โตโนไม่ผิดนะ
    ไม่มีการทรยศอะไรทั้งนั้นแหล่ะ
    เขารักกัน ปล่อยเขาไปเถอะ
    #1588
    0
  25. #1583 nong rit forever (@chobkorjeab) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 18:18
    โตโน่แย่แล้ว เฉินอย่าทำอะไรที่ตัวเองจะต้องเสียใจภายหลังน้า
    #1583
    0