[FIC โน่ริท] Sex’(y) รักจัดหนัก !

ตอนที่ 14 : จัดหนักครั้งที่14 : คำสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    27 ต.ค. 55









      TONO’

 

 

       ปั่ง!

 

       เสียงวัตถุจากปลายกระบอกปืนสั้นดังเพียงนัดเดียว ทว่ากลับตัดขั้วหัวใจคนๆนึงได้ทันที

   

        พ่อ   ผู้ชายที่ผมรักและเค้าก็เลี้ยงดูผมเป็นอย่างดีกำลังล้มลงกับพื้น เลือดอาบท่วมกายท่ามกลางความโกลาหลภายในบ้านของเรา   ไฟไหม้วอดวายไปกว่าครึ่งหลังของทั้งหมดในบ้าน กลุ่มคนชุดดำ นายตำรวจที่ยังมีชีวิตอยู่จวบจนถึงผู้ลี้ภัยยื้อยุดต่อสู้กันยิบตา

 

          โตโน่ลูกแม่ ’    เสียงแม่ร่ำไห้ร้องเรียกชื่อผมอยู่ตรงไหนสักแห่งภายในบ้านที่ไม่ใช่ใกล้ร่างของพ่อแน่นอน   คำหยาบคายขู่กันสารพัดอย่างดังไม่หยุด เสียงปืนเสียงข้าวของกระทบกันแบบไม่มีชิ้นดีนั่นก็อีก ผมได้แต่นั่งสั่นเทิ้มขดตัวหลบอยู่ใต้บันได มีตู้ไม้เก็บของเล่นไว้บังตัวไม่ให้กลุ่มยากูซ่าเห็น

 

          พ่อผมถูกคนใจร้ายยิง!  ทั้งหมดเป็นเพราะสายเลือดนักสู้ของผู้พิทักสันติราษฎร์ของพ่อแท้ๆ  เขาช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกันโดยไม่คำนึงถึงชีวิตตัวเอง  ให้ที่หลบซ่อนแก่มาเฟียตกยากซึ่งเขามองว่าไม่มีพิษมีภัย จนสุดท้ายแก๊งค์ยากูซ่าคู่อริของครอบครัวมาเฟียที่พ่อช่วยเหลือเอาไว้ตามมาปลิดชีวิตกันถึงบ้าน   เนี่ยน่ะเหรอ ผลตอบแทนของการทำความดี

 

 

            จะไปไหน! เพิ่งรู้เอาตอนนี้ว่าใต้บันไดที่ซ่อนอยู่ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียว ยังมีเด็กน้อยตัวเล็กนิดเดียวนั่งสั่น น้ำตานองหน้า อยู่ด้านหลังด้วยอีกคน  ….ลูกมาเฟีย

 

            ‘ออกไปไม่ได้นะ เดี๋ยวโดนยิงแบบม๊าคนพูดดึงเสื้อด้านหลังผมไว้ ก่อนเอานิ้วเล็กๆชี้ออกไปไกลให้ผมมองตาม   พบว่านอกจากร่างของพ่อและอีกหลายคนที่ต้องนอนตายภายในบ้านหลังนี้ก็มีแม่ของเด็กคนนี้เหมือนกัน

 

           ‘แม่คุณ?’

 

          ‘ม๊าไม่อยู่แล้ว

 

            ‘…………..’

 

           ไปทางนู้นกัน   ป๊ากับเฉินอยู่ทางนู้นว่าพร้อมกับดึงแขนเสื้อผมให้ลุกตาม อะไรกันแม่ตายทั้งคนจะไม่ร้องไห้ฟูมฟายเป็นวรรคเป็นเวรเหมือนเด็กคนอื่นๆหน่อยเหรอ  ไร้เดียงสามากเกินไปหรือลูกมาเฟียเค้าเป็นกันแบบนี้กันนะ

 

          ‘ อยู่นี่เดี๋ยวถูกพวกมันยิงหรอก  ลุกเร็ว

 

          ‘ผมจะเฝ้าพ่ออยู่ตรงนี้   รอจนกว่าแม่จะมารับ

 

           ‘ ไม่ได้ คนใจร้ายจะยิงนาย 

 

          ‘ ไม่เป็นไร

 

          ‘ แต่โดนยิงมันเจ็บนะ

 

           ‘ ผมโตแล้ว สิบต้นๆแล้ว เอาตัวรอดได้มากกว่าคนที่จะพาหนีอย่างคุณแล้วกัน  จะรอแม่ เราจะพาพ่อไปด้วยกัน  แต่ท่าทางเด็กคนนี้จะไม่ยอมง่ายๆแฮะ

 

            ผมไม่ไปไง

 

            ‘เอ๊ะ   ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไปจะโดนยิง แล้วป๊าเคยบอกว่าเวลาถูกยิงน่ะเจ็บมากเลย

 

             ‘อืม  แต่ผมไม่ไป

 

            หึยยย  บอกให้ไปก็ไป อย่ามาขัดใจริทนะ! สายตาขู่บังคับ เม้มปากเน้น กับการเชิดหน้าแสดงความเอาแต่ใจของเด็กตรงหน้าทำผมอึ้งไปชั่วขณะ  ตัวเท่าลูกแมวทำใหญ่ไปได้ เด็กอะไร แก่แดดชะมัด  

 

              มาเร็ว!  ’ นิ้วน้อยๆสอดเข้ามาประสานกับนิ้วมือเรา ออกแรงดึงให้ตามไปด้วยกัน มีเสียงดังปังๆของปืนให้ไอ้เด็กตรงหน้าสะดุ้งได้ตลอดทาง

 

              ทำไมไม่รีบเดิน

 

             ‘ ผมไม่อยากไปกับคุณ

 

              ‘ เราต้องไปด้วยกัน

 

               ‘ เราไม่รู้จักกัน  จะไปด้วยกันได้ยังไง

 

             ‘อ้าว  เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันเหรอหยุดลากผมเดินแล้วหมุนตัวหันหน้ากลับมาถาม  สายตาเด็กคนนี้ไร้เดียงสามากจริงๆ  พาผมมาด้วยตั้งไกลทั้งที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเราไม่ได้รู้จักกัน  ตอนผมส่ายหน้าตอบคำถามแววตาคู่นั้นหมองลงราวกับผิดหวังที่ไม่ได้เล่นของเล่นชิ้นโปรดยังไงยังงั้น

 

            ปั้งงง!!

         

           ระหว่างนั้นมีเสียงปืนแทรกดังเข้ามาจนผมสะดุ้งนั่งยองๆลงกับพื้น อุดหูเพราะเสียงปืนเมื่อกี้ดังใกล้มากๆ หากแต่น้อยกว่าอาการเจ้าเด็กบางคน  นั่งหมอบลงกับพื้น   ร้องไห้โยเยแบบนั้นคงตกใจมากสินะ

 

            ‘ นี่ ลองเขย่าไหล่เบาๆ ก็ยังไม่หยุดร้องไห้

 

           ไหนบอกกลัวคนร้ายยิง  แล้วร้องไห้ดังขนาดนี้ไม่กลัวแล้วเหรอ

 

            ‘ฮื้ออๆ ป๊าม๊าฮึกๆ เฉิน……ริทกลัว….’    

 

           ลุกขึ้นก่อนเร็ว

 

           ฮื้ออๆ!!’

 

           ‘นี่  พวกมันอยู่แถวนี้นะ เสียงคนพูดภาษาญี่ปุ่นใกล้เข้ามาจนหัวใจผมเต้นแรงหวาดกลัว เด็กตรงหน้าก็ไม่หยุดร้องไห้ซักที  ท่าทางจะไม่ดีผมเลยกระชากเค้าให้ลุกวิ่งหนีไปด้วยกันทั้งอย่างนั้น

 

            ทว่า

 

            พลั่กกกก ตุ่บ!

 

            ฮื้ออออๆ     มาสะดุดล้มอะไรตอนนี้เล่า!!!  

 

             อย่าร้องได้มั้ย ยิ่งบอกยิ่งร้องหนักกว่าเดิม  ผมอยากจะปล่อยมือเด็กคนนี้แล้ววิ่งหนีเอาตัวรอดคนเดียวเสียจริงๆ แต่ใจกลับสั่งให้ผมนั่งยองๆลงลูบหัวเด็กน้อยคนนี้ เป่าหัวเข่าข้างที่มีรอยแผลถลอกและ กล่อมอย่างใจดีจนเสียงสะอื้นเบาลง เบาลง

 

             ‘ เป็นเด็กดีน๊า ไม่เจ็บๆ…. ไม่ร้อง….  ผมเป็นลูกคนเดียว ไม่รู้ว่าวิธีการปลอบน้องแบบไหนมันดี เวลานี้ทำได้แค่ดึงเขามากอด  ลูบหัวไปตามเรื่องตามราว กลัวถูกฆ่าก็กลัวแต่ยังต้องปลอบประโลมอีกคนให้นิ่ง

 

           ไม่ต้องกลัว  ผมไม่ทิ้งคุณ เดี๋ยวเราไปด้วยกันไง

 

          ‘จริงๆนะ

 

           ‘จริงสิ   เราจะไปด้วยกัน

 

            หลอกริท ริทโกรธจริงๆด้วยใครจะหลอกเล่าไอ้เด็กน้อย ริทอยากมีเพื่อน  ต่อไปเราต้องเป็นเพื่อนกันนะ   ได้มั้ย?’

 

            ‘อื้ม  ผมจะเป็นเพื่อนคุณ  

 

           ‘  สัญญาแล้วนะนาย….เอ่อ ชื่อน่ะ ? ’

 

          ‘ ผมชื่อโตโน่ไง  เคยบอกคุณไปแล้วบอกตั้งแต่วันแรกที่ครอบครัวคุณมาซ่อนที่นี่ด้วยซ้ำ  ไม่ได้ใส่ใจสินะ ถึงจำไม่ได้…  เด็กน้อยพยักหน้ายิ้มสดใส ปาดน้ำตาทิ้งลวกๆก่อนยื่นมือมาให้ผมประคองลุกขึ้นยืน

 

          ต่อไปนี้โตโน่กับริทเป็นเพื่อนกันแล้วนะ   ตัวโตต้องดูแลตัวเล็ก  โตโน่โตกว่าริทต้องดูแลริท รักริท ไม่ทิ้งริท ที่สำคัญโตโน่เป็นเพื่อนคนแรกของริท  ริทจะรักโตโน่ให้มากๆ สัญญากันนะ!”

 

           “ฮะ? ”

 

          “สัญญาไง

 

          “อ่อ อื้ม สัญญา  ผมจะไม่ทิ้งคุณ

 

          “ริทรักโตโน่ที่สุดเล้ย!” ผมยืนงงได้ไม่เท่าไหร่ เด็กช่างพูดก็โผเข้ามากอดเราด้วยความดีใจแต่เพียงไม่นานก็ต้องพากันวิ่งหนีตายกันหัวซุกหัวซุนหลบลูกตะกั่ว โชคดีที่พ่อกับพี่ชายเขายังอยู่ แม่ของผมด้วย ที่สำคัญวันนั้นตำรวจ ทหารหลายนายเข้ามาช่วยเราไว้  ชีวิตผมกับเค้าถึงอยู่ได้มาถึงทุกวันนี้      คิดๆแล้ว จากวันนั้นมาจนวันนี้ก็หลายสิบปีแล้วสินะ

 

 

 

            เด็กน้อยเค้าคงจำไม่ได้แล้วล่ะ…. ว่าเคยพูดอะไรไว้

 

           ผมสิ…. จำมันได้ขึ้นใจ  และสัญญากับตัวเองเสมอว่าทั้งหมดชีวิตจะมอบให้เขาเพียงคนเดียว

 

 

            แต่มาวันนี้กลับรู้สึกว่าผมเองกำลังเป็นฝ่ายทำร้าย รักของเรา  ทางอ้อม

 

            ไม่น่าเลยโตโน่ นายไม่ควรปล่อยทุกอย่างเกิดขึ้นตามความต้องการ  เรื่องเมื่อคืนผมควรจะหยุดตัวเอง  ตรงกันข้าม….ในสมองผมเมื่อคืนมีแค่ความรู้สึกที่ว่า ต่อให้อะไรจะเกิดขึ้น ผมจะไม่หยุดเด็ดขาด  ริทเป็นของผม  ของผมคนเดียว ไอ้เลวคนไหนก็ไม่มีสิทธิ์!   ส่วนจูบบ้าๆที่เกิดขึ้นผมจะลืมมันไป จากนี้มันจะต้องไม่มีอีก ผมไม่ยอม!

 

       

             โตโน่   หายเหม่อลอยทันทีที่วงแขนจากคุณหนูสวมกอดเข้ามาที่เอว

 

             ทำไมไม่นอนต่อ รีบลุกทำไมกัน หลังจากเหตุการณ์ในรถเมื่อคืนที่โรงแรม ผมขับรถพาริทออกมาแต่ไม่ได้พากลับบ้าน เราจอดรถข้างทางเพื่อ สานต่อบทรัก กันตรงไหนสักที่หนึ่งนานเหมือนกัน จนริทผล็อยหลับไปเพราะหมดแรง เสื้อผ้าไม่ยอมใส่สักชิ้น ผมจึงต้องใส่ให้เอง ก่อนแวะเข้าปั้มทำความสะอาดเบาะด้านหลังไปลวกๆ ล้างหน้าล้างตาค่อยกลับมานั่งหลับคาในรถไปอีกคน สะดุ้งตื่นอีกทีตอนเกือบตีสามเลยขับมาเรื่อยๆจอดบนเขาที่ชมวิวตรงนี้    ยืนคิดเรื่อยเปื่อยอยู่หน้ากระโปรงรถหรู ส่วนริทนอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถโดยผมไม่ได้รบกวนปลุกเค้า กระทั่งตอนนี้เขาลงรถมายืนกอดผม



               ที่นี่ที่ไหน

 

              ไม่รู้เหมือนกันครับไม่รู้จะอธิบายยังไง  มันไม่ใช่สถานที่เป็นหลักแหล่ง แค่พื้นที่ถนนทางผ่านธรรมดาๆซึ่งไม่ค่อยมีใครผ่านมาใช้งานเนื่องด้วยรอบทิศทางเต็มไปด้วยป่าเขา   แต่ผมชอบขับขึ้นมาบนนี้เวลามีเรื่องไม่สบายใจ   แล้วเชื่อได้เลยว่าน้อยคนจะรู้ว่านอกจากมาเก๊าทาวเวอร์แล้วที่ตรงนี้ยังสามารถเห็นทั้งเกาะมาเก๊าได้เช่นกัน  เงียบสงบ ไร้คนพลุกพล่านอีกต่างหาก

 

 

           ไม่เจ็บแล้วเหรอ ฮึ?”  ก้มลงจูบปากเขาเบาๆ  คุณหนูซุกหน้าลงมาบนอกผม วงแขนกอดรัดเอวให้ความรู้สึกออดอ้อนเรามากกว่าทุกวัน  น่ารักแบบนี้จะไม่ให้รักให้หลงได้ไงไหว

 

            “เป็นอะไร  ดูนั่นสิ  พระอาทิตย์กำลังขึ้นเลยครับ

 

             “ริทเป็นของโตโน่แล้วนะ

 

             “ครับกดจมูกลงบนเส้นผมนุ่ม ดันศีรษะอีกฝ่ายให้ซบลงมาบนไหล่ มองดวงอาทิตย์ดวงใหญ่เบื้องหน้าที่กำลังโผล่ขึ้นจากขอบฟ้าไปด้วยกัน

 

             ผมรักคุณหนู

 

              “ริทมีความสุขจังโตโน่หัวเราะคิกคักขนาดนี้ไม่บอกผมก็รู้  “นี่…”

 

               “ครับ?”

 

              “เราไม่กลับบ้านแบบนี้เฉินจะไม่สงสัยเอาเหรอ

 

             “ตอนนี้เค้ายังไม่รู้หรอก   คงจะกำลังได้นอนพักด้วยซ้ำ  โรงแรมด้วยนะครับไม่ใช่ที่บ้าน

 

            “รู้ดีจังแน่นอน  ผมอยู่กับคุณเฉินมานาน ไม่ต้องมีคนรายงานก็รู้ว่าเวลานี้คุณเฉินคงกำลังได้นอนแน่ๆเพราะยังต้องคอยดูแลแขกที่มาร่วมงานเลี้ยงเเมื่อคืน ยังไงเค้าก็ยังไม่ได้กลับบ้านหรือสนใจพวกเรานักหรอก ส่วนภรรยาเค้าหรือคุณเหมยลี่ก็น่าจะอยู่ช่วยเหมือนกัน  ส่วนแม่เมื่อคืนผมโทรบอกท่านแล้วว่าจะไม่กลับบ้าน  หากพูดถึงริททุกคนคงเข้าใจว่าเค้าหนีกลับไปนอนที่บ้านก่อนใครอยู่แล้ว ดังนั้นผมถึงไม่ได้หวั่นอะไรมากเท่ากับบางเรื่อง

 

           “เงียบอีกแล้วนะ  เป็นอะไรไป

 

           “เปล่านี่ครับ แค่กำลังซึมซับความสุขพูดแค่นี้ต้องหยิกเบาๆแก้เขินด้วย? น่ารักจัง

 

             “แล้ว….เราจะกลับกันเมื่อไหร่

 

           “อยู่เที่ยวกันต่อซักวันได้มั้ย

 

             “เอ๋?” เงยหน้ามองผมตาแป๋ว ปกติต้องเป็นริทนี่นาที่ชวนโตโน่  วันนี้มาแปลกแฮะ  จะเอาใจเหรอ

 

             “ก็ผมอยากอยู่กับคุณหนู  อยู่เที่ยวกันต่อนะครับ  พรุ่งนี้ค่อยกลับ

 

             “แล้วเฉิน….”

 

             “เราจะไม่พูดถึงคนอื่น  วันนี้จะมีแต่เราสองคน   แค่คุณหนูริทกับโตโน่  ตกลงมั้ยครับ ขอแค่วันนี้วันเดียวก็ยังดี….. ถึงต่อไปไม่รู้นานแค่ไหนจะได้อยู่ด้วยกันอีกก็เถอะ   ตามใจตัวเองอีกสักหนแล้วกัน

 

              งั้นไปเปิดห้อง อาบน้ำก่อนดีกว่ามั้ย   ริทเหนียวตัวอ่ะ

 

              “ได้สิหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่  คุณหนูส่งยิ้มตาหวานมาให้ก่อนจูบปากผมเน้นๆ ผมเองก็จูบกลับไปอยู่นานกว่าจะถอนมันออกจากกัน

 

            งั้นเดี๋ยวหาโรงแรมเปิดห้องอาบน้ำก่อนแล้วกันเนาะ  เสื้อผ้าผมมีติดรถมาด้วย

 

             “โอเค  งั้นก็ช่วยบริการอุ้มริทหน่อยแล้วกันนะ  อยากให้เอาใจ”  

 

             “ถ้างั้น…” ตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้มท่าเจ้าสาว จ้องลึกเข้าไปนัยน์ตาด้วยความรู้สึกหลงใหล

 

             “ไปเที่ยวกันตอนบ่ายๆแล้วกัน  ตอนเช้าๆอยากใช้เตียงที่โรงแรมให้เป็นประโยชน์”     
   

             “อะ  เอาจริงเหรอ เมื่อคืนก็ตั้ง….”

 

              “ผมหมายถึงหลับซักตื่นค่อยออกไปเที่ยวน่ะครับ  คุณหนูคิดอะไร

 

               “อะ  ไอ้….” อีกฝ่ายเหวอไปทันที พอผมกลั้นขำไว้ไม่อยู่ก็ทุบกำปั้นใส่พร้อมคำโวยวายยกใหญ่ โตโน่บ้า!” หน้าขึ้นสีแดงระเรื่อติดจะงอนด้วยซ้ำเพราะซุกหน้าไปด้านหลังเรียบร้อย   ผมอุ้มเค้าไปวางในรถ รัดเข็มขัดนิรภัยให้   ก่อนปิดประตูไปฝั่งตัวเองได้ฝังเขี้ยวกัดเบาๆลงที่คอ ซ้ำรอยแดงจ้ำๆที่ปรากฎอยู่ทั่วอีกรอบ

 

              หมั่นเขี้ยว หลังจากนี้อะไรจะเกิดก็คงต้องให้เกิดแล้วล่ะ ผมเป็นคนธรรมดาบังคับไม่ให้อะไรมันเกิดขึ้นไม่ได้ ความรู้สึกตัวเองเช่นเดียวกัน  ในเมื่อบังคับควบคุมไม่ได้ ก็ขอปล่อยให้เป็นไปตามที่ใจต้องการแล้วกัน









-------------------------------------------------------









 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

2,991 ความคิดเห็น

  1. #2971 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:40
    คุณหนูขี้อ้อนนะ ใครไม่รักก็บ้าแล้ว. แล้วมีความหลังตอนเด็กด้วย สัญญาว่าจะรักดูแลกันตลอด พี่โน่รักษาสัญญามาตลอด ถ้าเฉนรู้จัเป็นยังไงนะ
    #2971
    0
  2. #2907 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 19:03
    ชอบคุณหนูริทอ้อน/เหมือนได้กลิ่นต้มมาม่าคะ
    #2907
    0
  3. #2873 rei_la (@untitle_reila) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 00:59
    เฮียยยยย จะปูเข้าดราม่าทำไม ฮือออออ กลิ่นมาม่าโชยมาแล้ววววว~ 
    #2873
    0
  4. #2817 PK_NR'KD (@pakkad_09) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 17:00
    เฮีย~~~ โถ่วว ใกล่มาม่าสินะๆT^T~
    #2817
    0
  5. #2760 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 18:12
    ได้กลิ่นมาม่าลอยมาเลย หิวว เอ้ยไม่ใช่
    ต้องเตรียมกระดาษทิชชู่ซับน้ำตาแล้ว
    ปล.ชอบเฮียบรรยายอ่ะ มันดูอบอุ่นมากเลย อ่านมุมมองของเฮียดูรักริทมากจริงๆ
    #2760
    0
  6. #2128 F'hk - blingbum (@film_za) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 23:29
    ไรเตอร์ต้มมาม่ารอหรอจ๊ะ กลิ่นโชยมาแต่ไกลเลย ..
     
    #2128
    0
  7. #2082 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 22:24
    เขิลลลลลลลล น่ารักที่สุดอ่ะ ชอบไห้ริทอ้อนแบบนี้จัง
    ใครไม่หลงเฮียก็บ้าแล้วหล่อละลายใจอ่ะ
    #2082
    0
  8. #1985 Guitar_NR68 (@fanclub68) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 18:30
    อ๊ากๆๆๆน่ารักจัง/// แต่ทำไมมันมีกลิ่นมาม่ามาตุๆอ่ะ
    #1985
    0
  9. #1602 Riz" Miin'z (@pinkkiim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 23:29
    ต้องต้มน้ำร้อนรอมาม่ามั้ยนะะะะ 55555555555555
    #1602
    0
  10. #1585 nong rit forever (@chobkorjeab) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 18:46
    น่ารักจัึง
    #1585
    0
  11. #1453 คุณชายมาเฟีย (@moofa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 17:30
    ทั้งชอบทั้งกังวลไปกับเฮีย
    #1453
    0
  12. #1449 LUKRIT (@nuknik39) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 12:07
    อร๊ายยยยยย ชอบ >//////<

    #1449
    0
  13. #1447 nuynoritz (@nuynoritz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 08:16
    กรี๊ดดดดดดดดดด เขินแทนเลยอ่ะ
    #1447
    0
  14. วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 11:54
    ฟินมาก คุณหนูริทกับโตโน่ น่ารักอะ > <
    #1428
    0
  15. #1387 ckarknorit. (@ps-jinny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 20:52
    โอ่ยเขิยน่ารักก-//-
    #1387
    0
  16. #1373 TSsix~*(Khanun) (@khanuniiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 18:52
    น่ารักโฮกกกกกก ><
    #1373
    0
  17. #1370 คนติดฟิคโน่ริท (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 22:33
    กลัวเฉินว่าจัง ตัวเล็กกับเฮียสู้ๆน๊า ^^
    #1370
    0
  18. #1369 WaiiWaii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 19:42
    อ๊ากกกกกกกกกกกก เขิน โครตน่ารักอ่ะ >
    #1369
    0
  19. #1368 ployziie (@ployziie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 18:39
    เขินอะ >< น่ารักมากกกกกกกกกกก
    #1368
    0
  20. #1366 ท้องฟ้า NR68 :) (@skyhappy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 18:20
    กรี๊ดดดด แดดิ้นๆๆ

    หวานมากกกกกกกก

    ป.ล. รีดเดอร์คนนี้ กำลังสวดมนตร์ไล่มาม่า 

    #เพ้อไป 68 โลก

    #1366
    0
  21. #1365 lekky'zz (@eiinoolek) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 17:55
    อ่านแล้วเขิน อยากให้ช่วงเวลานี้อยู่กะริท+เฮียไปนานๆ

    แต่เหมือนความรู้สึกว่าความดร่ามากำลังจะมาเยือน?!
    #1365
    0
  22. #1364 MiLD_NR (@pimpika-68) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 11:36
    ตอนนี้น่ารัก ><' แต่เหมือนว่า ดราม่ากำลังจะมาเยือน..
    #1364
    0
  23. #1363 Princess of Castle (@lodestar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 08:44
    แอร๊ยยย!! ชอบฉากตอนเด็กๆ มาก สองคนนี้สวีทแหววปิ๊งๆ กันตั้งแต่เด็กๆ เลย (หรือว่าเราคิดมาก) ชั่งเถอะๆๆ ><!
    #1363
    0
  24. #1362 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 00:29
    ได้กลิ่นมาม่าลอยมาา TT

    ////สวีทมากกกก เฮียได้แล้วเหลิง =,.= 555555555
    #1362
    0
  25. #1338 yodmoobank (@moo-bank) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 23:58
    อย่าว่าแต่คุณหนูเลยที่คิด เค้าก็คิด คิดว่าเฮียก็คิดเหมือนริทนั่นแหละ 5555
    #1338
    0