[FIC โน่ริท] So Kiss รักร้ายของคุณชายขี้โมโห !

ตอนที่ 30 : ไม่เลิก! (ง้อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    3 พ.ย. 53





   

 

 
{ GENG Part }

      
           
ไม่รู้หลายวันมานี้เซนเป็นอะไร ถามคำก็ตอบคำ  ผมว่าผมก็ไม่ได้ทำอะไรให้เค้าโกรธนะ แล้วทำไมถึงได้หงุดหงิดใส่กันตลอดเวลาเลยเนี่ย  ขนาดตอนนี้ผมอุส่าห์มาชวนไปดูหนังก็ไม่ไปเอาแต่อ่านหนังสือไม่ยอมลุกไปไหน ชักเริ่มตะหงิดๆแล้วนะเนี่ย

เซน เป็นไรเนี่ยงอนอะไรพี่หรือเปล่า  ถึงได้ไม่ยอมคุยกับพี่แบบนี้น่ะ ฮึ

เปล่า!” ปากก็บอกว่าเปล่าแต่ดูน้ำเสียงกับสีหน้ากลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง

พี่ทำอะไรผิดหรือทำให้เซนไม่พอใจบอกพี่ได้นะ อย่าทำแบบนี้สิพี่ไม่ชอบเลย

พี่เก่งไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นแหละ  เพื่อนพี่ต่างหาก

เพื่อน? หมายถึงใคร ก็ผมมีเพื่อนตั้งหลายคนแล้วมันคนไหนล่ะเนี่ย

ก็จะใครล่ะ ที่ทิ้งเพื่อนเซนน่ะ ยังมีหน้ามาถามอีกนะอย่าบอกนะที่เซนโกรธผมเพราะเรื่องไอ่โน่กับริทน่ะ โหย..อยากจะถามจริงๆแล้วมันไปเกี่ยวกับเรื่องของเราตรงไหนครับน้องเซน TT^TT

โกรธไอ่โน่แล้วมาพาลลงที่พี่เนี่ยนะ

ก็ไม่รู้ล่ะ ขนาดเพื่อนพี่ยังทำกับเพื่อนเซนได้เลยแล้วอีกหน่อยพี่จะไม่ทำกับเซนหรอผมส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะลูบศีรษะเล็กนั่นเบาๆ แต่มือเรียวเล็กนั่นกลับปัดมือผมออกซะอย่างนั้น

อย่ามายุ่งกับเซนได้มั้ย จะไปไหนก็ไปเลยไป

โถ่..น้องเซนครับ พี่ไม่ใช่ไอ่โน่ซักหน่อย อย่าคิดมากสิพี่ไม่มีวันทำแบบนั้นกับเซนอยู่แล้ว  อีกอย่างเรื่องของไอ่โน่กับริทน่ะมันไม่เกี่ยวกับเราสองคนเลยนะ ไอ่โน่ก็คือไอ่โน่ พี่ก็ส่วนพี่ไม่ใช่คนๆเดียวกันซักหน่อย อย่าเหมารวมสิปากเล็กๆเบ้ออกนิดๆ  จนผมอดหมั่นเขี้ยวที่จะยีศีรษะเล็กนั่นไม่ได้ 

ยิ้มหน่อยน้าๆๆๆ พี่รักเซนคนเดียวนั่นแหละ ไหนบอกจะเชื่อใจพี่ไง  นัยน์ตาสีดำสนิทหันมาสบตากับผมก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆออกมาพร้อมส่ายหัวไปมาอย่างไม่เข้าใจ

นั่นสิเนาะ เอาเป็นว่าเซนหายโกรธพี่เก่งก็ได้^^”  ผมเลื่อนริมฝีปากตัวเองเข้าไปใกล้แก้มนุ่นๆนั่น แต่ไม่ทันที่จะได้สัมผัสก็มีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้นอย่างขัดจังหวะ ทำเอาผมถึงกับชะงักหันกลับไปมองก้างชิ้นโตที่เข้ามาขวางทางรักของผมอย่างหงุดหงิด

ไอ่เก่ง...เซนไอ่โน่เดินเข้ามาทักพวกผมด้วยความรีบร้อน

อะไรของมึงวะ..ขัดจังหวะกูนะมึง” 

เออน่าอย่าหื่นนักได้มั้ยไอ่เพื่อนเวร!

" TT___TT '"

" เอ่อ..เซน ได้เจอริทบ้างมั้ย
คำถามของไอ่โน่ทำให้เซนหันไปมองด้วยความขุ่นเคืองใจ

ทำไมหรอ  ห่วงมันด้วยหรือไงหรือจะตามไปด่าอะไรมันอีกล่ะ แค่นี้ยังทำให้มันเสียใจไม่พอใช่มั้ยถ้อยคำประชดของคนข้างๆผมทำเอาไอ่โน่ถึงกับยืนมองตาค้าง ก่อนมันจะปรับสีหน้าเรียบเฉยดังเดิมพร้อมทั้งถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจ

พี่รู้นะว่าเซนไม่พอใจที่พี่ไปทำไม่ดีไว้กับริท  แต่ตอนนี้พี่ขอร้องเถอะนะช่วยบอกพี่ได้มั้ยว่าริทเป็นยังไงบ้าง

หึ พี่จะรู้ไปทำไม...แต่ก็เอาเถอะอยากรู้เซนก็จะบอกให้ฟัง มันไม่เป็นอะไรมากหรอกนะ แค่กินไม่ได้นอนไม่หลับไม่ยอมออกไปไหนเอาแต่ซึมเศร้าเหมือนร่างไร้วิญญาณ  แต่ก็คงไม่แปลกหรอกนะที่มันจะเป็นแบบนี้ ใครทำอะไรไว้ก็น่าจะรู้ตัวเองดีไม่ต้องให้เซนได้บอกหรอก   ไอ่โน่ยืนนิ่งๆไม่พูดไม่จา เอ๊ะ!หรือมันจะโกรธที่เซนไปว่ามันวะเนี่ย ตายล่ะ!

เอ่อ..ไอ่โน่ เซนคงไม่ได้ตั้ง..

ไม่เป็นไรหรอก ที่เซนพูดมันก็ถูกแล้วนิ ..ขอบใจมากนะเซนที่ช่วยทำให้พี่ตาสว่าง” 

"TT^TT"


เซนว่าถ้าพี่ไปขอโทษริท  แล้วริทจะยอมยกโทษให้พี่มั้ยน้ำเสียงที่ดูอ่อนลงของโตโน่ ทำให้ผมอดที่จะสงสารมันไม่ได้  ก็หลายวันมานี้ไอซ์มักจะเล่าให้ฟังว่ามันเอาแต่ดื่มเหล้าย้อมใจแทบทุกวัน หน้าตามันตอนนี้กูดูหมองลงไปมาก

แน่ใจเหรอ ว่าพี่ต้องการไปขอโทษมันจริงๆไม่ได้จะไปทำให้มันเสียใจอีก  ขอร้องเถอะนะพี่โตโน่ถือว่าสงสารไอ่ริทมันเถอะถ้าพี่ไม่ได้รักมันจริงๆก็อย่าไปยุ่งกับมันอีกเลย เซนไม่อยากเห็นมันต้องมานั่งร้องไห้เสียใจเพราะพี่อีก

ถ้าพี่ไม่ได้รักริท  แล้วพี่จะแบกหน้ามาถามความเห็นเซนทำไม  ถ้าพี่ไม่รักแล้วพี่จะห่วงความรู้สึกริทแบบนี้หรอ พี่รู้ว่าพี่ดูแย่ในสายตาใครหลายๆคนและพี่ก็จะไม่ปฎิเสธอะไรทั้งนั้น  แต่เรื่องริทพี่..

รีบไปหามันสิ  มันรอให้พี่ไปง้ออยู่นะไอ่โน่ที่กำลังพรรณาพร่ำเพ้อถึงกับชะงักมองเซนตาค้างด้วยความตกใจ

มะ เมื่อกี้ เซนพูดว่ายังไงนะ

ไอ่ริทมันก็ไม่ต่างจากสภาพที่พี่เป็นอยู่ตอนนี้เท่าไหร่หรอกนะ  ไปปรับความเข้าใจกันซะ เรื่องจะได้จบๆไม่ต้องมีใครมาปวดใจหรือเจ็บแบบนี้อีก  เซนบอกพี่โตโน่ได้แค่นี้แหละที่เหลือมันก็ขึ้นอยู่กับพี่ว่าจะทำยังไงต่อไป

ขอบใจมากนะเซน  พี่จะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ

                  . 

              .

              .

              .

 

   { RIT Part }

     
         
 ผมที่กำลังนั่งดูรูปถ่ายของตัวเองและคนที่ไม่มีทางจะลืมได้ซักทีในโทรศัพท์มือถือของตัวเองด้วยความหดหู่ปละปวดใจ  แต่เสียงเคาะประตูสองสามทีทำให้ผมต้องละจากความคิดฟุ้งซ่านแล้วรีบลุกจากเตียงนอนนุ่มเดินไปเปิดประตู

อ้าว น้าน้อยมีอะไรกับริทหรือเปล่าครับ

เปล่า  น้าแค่เข้ามาดูว่าริทอาการดีขึ้นหรือยัง ถ้ายังจะได้พาไปโรงพยาบาลหลังมืออุ่นๆยกขึ้นมาแตะหน้าผากผมเบาๆ ด้วยความห่วงใย

เอ่อ..น้าน้อยไม่ต้องเป็นห่วงริทหรอก ริทไม่เป็นอะไรแล้วล่ะครับสบายใจหายห่วงได้เลย^^ ผมส่งยิ้มให้กับผู้เป็นน้า  แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายกลับคงยังทำสีหน้าเป็นห่วงดังเดิม จนผมต้องรีบเข้าไปกอดร่างเล็กๆนั่นเพื่อยืนยันว่าไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่พูดไว้จริงๆ

น้าน้อยอย่าทำหน้าเครียดแบบนั้นสิ เดียวไม่สวยน๊าาาา .... นี่ไงริทแข็งแรงจะตายไป หายห่วงได้เล้ยผมยกแขนขึ้นมาอวดกล้ามให้น้าน้อยดู  ทำเอาคนตรงหน้าถึงกับหลุดหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้

เรานี่จริงๆเลยนะ ไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไร  แต่ถ้ารู้สึกไม่สบายหรือเหมือนไข้จะขึ้นรีบบอกพวกน้าๆนะ อย่าอยู่คนเดียวเด็ดขาด ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาพ่อเราเล่นงานน้าแน่ๆ

ฮ่าๆ คร๊าบๆ ริทจะรีบไปบอกทันทีเลย

อืม..งั้นน้าไม่รบกวนแล้วนะ เราก็พักผ่อนให้มากๆล่ะ  อ้อ..อีกอย่างนึง เราน่ะหัดออกมาข้างนอกบ้างก็ได้อยู่แต่ข้างในมันอุดอู้จะตายไป เผื่อออกมาสูดอากาศข้างนอกร่างกายจะได้แข็งแรงขึ้น  ตามนั้นนะ..น้าไปล่ะมือเล็กๆลูบศีรษะผมสองสามทีก่อนจะเดินหมุนตัวออกไป พอผู้เป็นน้าเดินลับตาออกไปผมก็ค่อยๆปิดประตูลงอย่างเบามือก่อนจะทรุดตัวลงนั่งพิงประตูไม้บานหรูด้วยความเหนื่อย 

         หลายวันมานี้ผมคงทรมานตัวเองไปหน่อยร่างกายเลยทรุดโทรมถึงกับไข้ขึ้นแต่ดีที่พวกป้าๆเค้ามาดูแลเป็นอย่างดี  แต่ผมก็มักจะถูกตำหนิเรื่องไม่ยอมทานอาหารหรือทานแต่น้อยมากเกือบทุกวัน  ผมพยายามแล้วนะแต่มันก็ยังกลืนไม่ลงซักทีกว่าจะผ่านไปได้แต่ละวันมันช่างยากเหลือเกิน  เมื่อไหร่เราจะลืมเค้าได้ซักที

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก..

             เสียงเคาะประตูทำให้ผมรีบดีดตัวลุกขึ้นยืน  คงเป็นน้าน้อยแน่ๆแต่เมื่อกี้ก็เพิ่งเข้ามาหาเราไม่ใช่หรือไง หรือว่าจะลืมอะไรถึงได้กลับเข้ามาอีก ก่อนจะคิดอะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้ผมจึงรีบเปิดประตูให้กับน้าน้อยทันที

น้าน้อยลืมอะไร... โตโน่!” ผมยืนมองบุคคลตรงหน้าด้วยความตกใจ  นี่ผมฝันไปหรือเปล่านะหรือจะคิดถึงเค้ามากเกินไปถึงได้เห็นน้าน้อยเป็นโตโน่ไปได้  ผมยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองด้วยความสับสนก่อนจะปรือตามองบุคคลตรงหน้าอีกครั้ง  ไม่ใช่น้าน้อย! แต่เป็นโตโน่จริงๆด้วย

ริทหูผมไม่ได้ฝาดใช่มั้ย  เค้าเรียกชื่อผม  ตอนนี้รู้สึกหูมันอื้ออึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยแขนขาก็เริ่มไม่มีเรี่ยวแรงอีกครั้ง ยิ่งสายตาคมกริบทอดมองใบหน้าผมด้วยแววตาที่ปวดร้าวนั่นยิ่งทำให้ใจผมเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

นะ นาย มาที่นี่ได้ยังไงน้ำเสียงที่เอ่ยถามออกไปนั้นสั่นเครือไม่น้อย ตอนนี้ผมยืนหอบด้วยความตื่นเต้นมือไม้เย็นเฉียบไปหมดน้ำตาก็พาลจะไหลลงมาเสียให้ได้  มาทำไม  เค้ากลับมาให้ผมเห็นหน้าอีกทำไม!

ทำไมไม่ไปเรียน  เสียงทุ้มกล่าวถามผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ  ใบหน้าเค้านิ่งจนมองแทบไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่  ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวผมเรื่อยๆจนผมต้องก้าวถอยร้นออกไปด้านหลัง

ยะ อย่าเข้ามาใกล้ชั้นนะ!” อกแกร่งถูกมือผมดันไว้ด้วยความตกใจ   จู่ๆก็เดินตั้งท่าจะเข้ามากอดผมแบบนั้นจะไม่ให้ตกใจได้ยังไง

ทำไม เดี๋ยวนี้ชั้นเข้าใกล้ไม่ได้เลยหรือไง ฮึ

นะ นายมาที่นี่ทำไม ออกไปจากห้องชั้นเลยนะอีกฝ่ายไม่แม้แต่จะสนใจคำพูดของผมเลยซักนิดกลับดันตัวผมให้เข้ามาในห้องทั้งยังปิดประตูห้องของผมอย่างถือวิสาสะ

นี่!  ทำอะไรของนายเนี่ย ชั้น..ไม่ทันที่จะได้เอ่ยจนจบประโยค หลังมืออุ่นๆก็เลื่อนขึ้นมาแตะที่หน้าผากน้อยๆของผม  สายตาที่แสนจะอ่อนโยนนั่น  ท่าทีที่ดูเป็นห่วงของคนตรงหน้า  ทำให้น้ำตาผมถึงกับเอ่อล้นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ไข้คงลดแล้วสินะ ค่อยหายห่วงหน่อย

ฮึก..

แล้วนี่กินยาหรือยัง?”  

".........."

ว่าไงล่ะ อ้อ ลืมไปว่าเมื่อกี้น้าน้อยบอกชั้นว่านายกินแล้วนี่เนาะ หรือ..

เป็นบ้าอะไรของนาย! ฮึก..มาที่นี่ทำไม ชั้นถามว่านายมาที่นี่ทำไม!!!” ผมตวาดใส่คนตรงหน้าอย่างหัวเสีย แต่เค้ากับยืนนิ่งหูทนลมไม่ได้ยินสิ่งที่ผมพูดออกไป ทำแบบนี้จะรู้บ้างมั้ยยิ่งทำให้ผมโมโห!

ไม่ได้ยินที่ชั้นถามหรือไง ถึงไม่..

ได้ยิน!  แต่ชั้นยังไม่อยากตอบคำถามนาย  จนกว่านายจะตอบคำถามชั้นว่าทำไมถึงไม่ยอมไปเรียน  ไม่สบายแล้วทำไมไม่ยอมไปหาหมอ ทำไมถึงไม่ยอมทานข้าว รู้มั้ยทำแบบนี้มันเหมือนเด็กที่ไม่รู้จักโตซักที ที่ทำให้ใครต่อใครเค้าต้องมาเป็นห่วงน่ะใครต่อใครที่นายว่าคงไม่ได้หมายถึงตัวนายเองใช่มั้ยโตโน่  ไม่ว่าจะยังไงนายก็ไม่เคยเข้าใจชั้นเลยที่ชั้นต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะนาย เพราะนายคนเดียว!

ชั้นจะเป็นอะไรยังไงมันไม่เกี่ยวกับนาย ถ้าจะมาเพราะเรื่องแค่นี้ก็กลับไปได้แล้ว เชิญ!”

ไม่ไป!” ผมส่งค้อนวงโตให้กับอีกฝ่าย ให้ตายสิ คิดจะทำอะไรของเค้านะ! ไม่ว่าจะอยู่ไหนเค้าก็ยังคงเอาแต่ใจและก็ตามใจยากเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

บอกให้ออกไปไง ออกไปเลยนะผมพยายามที่จะดันแขนยาวๆนั่นให้เดินออกไปแต่มือที่ว่างของเค้าอีกข้างนึงกลับกระชากแขนผมจนเซไปซบที่อกแกร่งนั่นอย่างไม่ได้ตั้งใจ

นายผอมลงหรือเปล่า ทำไมเอวถึงได้เล็กลงแบบนี้ล่ะเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบอยู่ข้างหู ทั้งยังแขนเรียวที่โอบรอบเอวผมไว้แน่น  ยิ่งพยายามดิ้นออกจากการเกาะกุมนั่นเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ยิ่งกระชับวงแขนรัดตัวผมไว้แน่นขึ้นเรื่อยๆ

ทำอะไรของนาย ปล่อยชั้นเลยนะ  ไอ่บ้าบอกให้ปล่อยชั้นยังไงเล่าพูดไม่ได้ยินหรือไง!!”

คิดถึง...ขอกอดหน่อยไม่ได้หรือไงไม่พูดเปล่า อีกฝ่ายกลับซุกไซ้ใบหน้าลงมาที่ซอกคอขาวของผมอย่างถึงวิสาสะ  จนผมต้องต้องรีบเบี่ยงหน้าทางอื่นด้วยความตกใจ

ลืมอะไรไปหรือเปล่า  ว่าตอนนี้  เรา – เลิก – กัน – แล้ว ! เพราะฉะนั้นนายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้ ปล่อย!”

คำก็เลิกสองคำก็เลิก ไม่คิดถึงใจคนฟังบ้างหรือไงว่ามันจะรู้สึกยังไง

“………”

ถ้าอยากเลิกก็เลิกเองสิ  แต่ –   ชั้น – ไม่ – เลิก!!!” ผมถึงกับพูดไม่ออก ไม่นึกว่าจะได้ยินคำพูดแสนจะเอาแต่ใจของอีกฝ่าย  ถ้าไม่เลิกทำไมไม่บอกตั้งแต่วันนั้นวะ มาบอกตอนนี้แล้วมันได้อะไร

เห็นแก่ตัว! เมื่อไหร่นายจะเลิกทำแบบนี้ซักที สนุกมากนักหรือไงที่เล่นกับความรู้สึกคนอื่นแบบนี้  ชั้นก็คนเหมือนกันนะโตโน่  ไม่ใช่ควาย! ชั้นเจ็บเป็น แล้วชั้นก็.. อื้ออเสียงผมถูกกลืนด้วยริมฝีปากเรียวที่ฉาบฉวยเข้ามาโดยที่ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัว  ไม่ว่าผมจะออกแรงผลักขนาดไหนก็ไม่ทำให้อีกฝ่ายสะทกสะท้านได้เลย

อืมม..เสียงครางดังลอดออกมาจากลำคอของตัวเอง  ลิ้นร้อนยังคงแทรกเข้ามาเกี่ยวตะหวัดความหอมหวานภายในโพรงปากของผมไป  มือเรียวอีกฝ่ายลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของผมก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆยังสะโพก  สัมผัสนี้มันทำจะทำให้ผมลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

            แขนเล็กของตัวเองเลื่อนขึ้นไปโอบรอบคออีกฝ่ายไว้อย่างเผลอไผล ริมฝีปากเรียวที่ยังคงโลมเลียดูดเม้มกลีบปากบน ล่างของผมไม่มีหยุด จนผมเผลอจูบตอบรับอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว..

ริท..ชั้น...










MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
------------------------
ฝากเม้นโหวตเหมือนเดิมนะคะ 
อย่าซุ่มเล้ย! อ่านแล้วก็เม้นกันด้วย เป็นกำลังใจๆ ให้ไรเตอร์ๆ OK ?
^_____________________^

*** รีบๆๆๆ ไม่ได้ตรวจคำผิด ขออภัยล่วงหน้า **



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

4,998 ความคิดเห็น

  1. #4987 chow (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 18:03
    ง้อแบบจู่โจมประชิดตัวทีเดียวเชียว น้องก็แพ้ทางพี่ตลอดเลย

    ง้อให้สำเร็จนะ
    #4987
    0
  2. #4942 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 00:32
    ง้อแบบหื่นๆๆๆๆ
    #4942
    0
  3. #4840 คนธรรมดาทั่วไป (@sakultida) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 22:03
    พอเกือบถึงตอนสุดท้ายสตั้น500วิอ่านแล้วหัวใจเต้นเลยอ่ะ
    #4840
    0
  4. #4811 คนชอบจิตนาการ (@nattarin-arm-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 12:05
    กำไรชัดๆๆๆพี่โน่
    #4811
    0
  5. #4767 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 20:11
    ถ้าจะง้อแบบนี้..คราวหลังโกรธกันบ่อยๆเลยนะ  อิอิ
    #4767
    0
  6. #4724 ภรรยาฮยอกแจ (@kunbright) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 20:55
    ย๊ากกกก ค้าง อ๊ายยยย เฮียเค้ารักเฮีย ง้อริทให้สำเร็จนะ

    #4724
    0
  7. #4691 iamearn (@diamonside) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2555 / 14:52
    ชั้นไม่เลิก;)
    ชั้น ชั้น ชั้น >.,<โอ๊ะ! อารมณ์หื่นกำเริบ
    #4691
    0
  8. #4665 Princess'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 01:26
     จะ ริท ชั้น...อะไรก็ช่างเถอะ!
    ตอนนี้ ฉันค้าง!!
    #4665
    0
  9. วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 01:09
    ชั้น ชั้น
    ชั้นอยู่นั้นแหละ (เดี๋ยวปั๊ดชิ่งพี่ริทไปเลยนิ กลัวโดนถีบวะไปดีกว่า)
    #4646
    0
  10. #4628 R . R OS E (@rosetmz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 02:33
    กรี๊ดด >< เฮียอ่ะ 
    #4628
    0
  11. #4603 `พี่ชายน้องชาย{?} (@itsumimi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 02:24
    ชั้น? 
    ขอให้ง้อสำเร็จนะ =,,=
    #4603
    0
  12. #4556 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 10:34
     ชั้น.....

    อะไร  ต่อๆ  >//<
    #4556
    0
  13. #4446 แตมป์♪ (@stampna) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 23:39
     ...ชั้น

    ><
    #4446
    0
  14. #4332 Lookwa_RFC (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 10:20
    เฮีย มันค้างงงงงง
    #4332
    0
  15. #4299 Mojicomback (@dominoritz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 11:09

    เฮียยังคงความเผด็จการไว้เหมือนเดิม

    #4299
    0
  16. #4226 CHATCHA* :) (@eyekojung00) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 05:10
     แง้ ! เปิดมาแบบแนวพ่อแง่แม่งอน ได้น่ารักดี >w<
    คิคิ เฮียสู้น่ะเฮียยยยยยยย
    ตัวเล็กใจอ่อนง่ายอยู่ อะคิ อะคิ 
    (YY'') 
    #4226
    0
  17. #4181 ● К௰an (@k-cm) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2554 / 18:30
     แน่ใจรึว่ามาง้อ

    ง้อลึกซึ้งมากเลย
    #4181
    0
  18. #4177 khunmine (@khunmine) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 23:28
    อิอิ เฮียง้อๆๆๆๆๆๆๆ
    #4177
    0
  19. #4110 Mem-RippinG (@bom050) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 11:11
    เฮียง้อให้ได้นะ >///<
    #4110
    0
  20. #4050 phai-yh (@phai-yh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 00:19
    อึ๋ยยยยยยยยยยยย

    >//<
    #4050
    0
  21. #4026 Pinocchio'Smith (@pinocchio-smith) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 11:48
    ค้างง่ะ -3-
    #4026
    0
  22. #3984 Popprinc.E* (@saxziiophone) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 02:24
     แหมๆๆ รีบๆๆดีกันเซ่ๆๆ
    #3984
    0
  23. #3925 keyzerrbossza! (@kkkbbbbbb) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 22:33
     อร๊ายยยยยยย~ เก๊าละลายแง้วววว  >////3
    #3925
    0
  24. #3890 JAKAW =)) (@rukjung101) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 22:15
    ชั้น...? กรี๊ดดด เฮียจะพูดไรอ่ะ ><
    #3890
    0
  25. #3839 pankikiki (@pankikiki) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 19:57
    ชั้น????? (พูดหวานๆนะ><')
    #3839
    0