[FIC โน่ริท] So Kiss รักร้ายของคุณชายขี้โมโห !

ตอนที่ 25 : วันวาเลนไทน์ ( ?! )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    30 ต.ค. 53





   

 

 

  { PORSHE  Part }


ริท  ริท! ทางนี้ผมโบกมือเรียกให้กับบุคคลที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในงาน อย่างเก้ๆกังๆ

ใครวะพอร์ช ไม่ยักกะเคยเห็นหน้า เด็กใหม่มึงหรอ น่ารักดีนี่ป๊าป! ผมเบิร์ดกะโหลกไอ่เต้ไปทีนึง  ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มให้กับริทพร้อมกับแนะนำริทให้เพื่อนๆของผมรู้จักกันท้วนหน้า

เอ่อ..ทุกคนนี่ริทเพื่อนชั้นเอง   ส่วนริทนี่เพื่อนๆชั้นไม่ต้องเกรงใจนะตามสบายเพื่อนๆชั้นกันเองทั้งนั้น^^”

อะ อื้ม..อ่ะพอร์ช สุขสันต์วันเกิดนะริทยื่นกล่องของขวัญมาให้ผมพร้อมส่งร้อยยิ้มสดใส  ผมรับกล่องของขวัญของริทมาอย่างเต็มใจก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ให้ริทนั่ง

วันเกิด?  ฮ่าๆ ไอ่พอร์ชมึงเกิดวันนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย กูเพิ่งรู้  ผมรีบถลึงตาใส่ไอ่เต้พร้อมบิดลงที่แขนมันแรงๆ  เดี๋ยวก็ความแตกกันพอดี ไอ่เพื่อนบ้า!

เมื่อกี้เพื่อนพอร์ชว่าไงนะ พวกเค้าไม่รู้กันหรอว่าวันนี้วันเกิดนายน่ะ

อ่ะ เอ่อ..ฮ่าๆไม่มีไรไอ่เต้มันพูดมั่วซั่ว จริงมั้ยไอ่เต้!” ผมกดเสียงต่ำทั้งยังเอาเท้าไปเหยียบไว้ที่เท้าใหญ่ๆของมัน  เพื่อส่งซิกให้มันเล่นตามเกมส์

ชะ ใช่ๆ  โทษทีนะริทพอดีมันเป็นมุกเราเฉยๆอย่าใส่ใจๆ ฮ่าๆ

ริท  งั้นนั่งคุยกับไอ่พวกนี้ไปก่อนนะเดี๋ยวเราไปเอาเครื่องดื่มมาให้

อื้ม ขอบใจนะผมยักคิ้วแทนคำตอบให้กับริท ก่อนจะเดินตรงดิ่งมายังโต๊ะยาวที่ถูกคลุมไว้ด้วยผ้าสีแดงหรู  แต่ในขณะที่กำลังคีบน้ำแข็งใส่แก้วก็มีเสียงทุ้มๆดังมาจากข้างหลัง พี่อาร์

ไง ไอ้น้องชายเหยื่อติดกับแล้วหรอวะ

อะ อืมก็ไม่เชิงหรอก  พี่อาร์ผมโกหกริทไปแบบนี้มันจะดีหรอถ้าริทรู้มัน..

ทำแบบนี้ดีแล้ว มึงคิดหรอว่าถ้ามึงบอกไปตรงๆว่าอยากให้มาฉลองวันวาเลนไทน์ไม่ใช่วันเกิดมึงแล้วเด็กนั่นจะยอมมา วันแห่งความรักเค้าก็ต้องอยู่กับแฟนสิวะ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นมึงก็จะได้ซดแห้วกระป๋องใหญ่เลยแหละไอ่พอร์ช เชื่อพี่...วิธีนี้เจ๋งสุด!” ผมได้แต่พยักหน้าเนือยๆให้กับพี่ชายตัวเองอย่างช่วยไม่ได้

แต่ริทคงอยู่นี่ไม่นาน  เพราะเค้านัดกับไอ่หมอนั่นไว้นะพี่อาร์

แล้วมึงจะโง่ปล่อยไปทำไมวะ  ถ่วงเวลาไว้สิเพื่อนมึงอีกตั้งหลายสิบ ช่วยๆกันไปเด๊!!!  จำไว้นะพอร์ช อย่าให้เด็กนั่นกลับไปทันฉลองวันวาเลนไทน์กับไอ่โตโน่เด็ดขาด ถ้าวันนี้มึงทำสำเร็จรับรองคู่นี้สั่นคลอนแน่!” พี่อาร์ตบไหล่ผมเบาๆก่อนจะเดินหมุนพวกกุญแจรถยนต์เดินออกไป  

20.25 น.

           ริทยังคงก้มๆเงยๆมองดูนาฬิกาด้วยความหนักใจ  ทั้งยังดูโทรศัพท์ที่ยังคงสั่นไม่หยุดแต่ผมห้ามไว้ทันว่าอย่ารับเพราะถ้าหมอนั่นรู้จะทำให้อาละวาดแน่ๆ  แต่ความจริงแล้วผมไม่อยากให้รับเพราะต้องการถ่วงเวลาไม่ให้ริทรีบกลับแล้วรอให้ไอ่โตโน่ โมโห คลั่ง และกระวนกระวายใจอย่างที่พี่อาร์สั่งไว้ต่างหาก

พอร์ช  ใกล้ถึงเวลานัดแล้วชั้นกลับก่อนไม่ได้เหรอ

เห้ย! ไอ่ไก่เอาโทรศัพท์กูมาดิวะ ไอ่ห่า..ผมแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินแต่กลับเล่นกับเพื่อนๆในโต๊ะแทน  จนริทต้องนั่งทำหน้าเครียดเอนหลังไปกับพนักพิงอย่างหนักใจ

พอร์ช! งั้นชั้นกลับก่อนละนะ

เห้ย! เดี๋ยวดิจะรีบไปไหนล่ะ  เพื่อนๆชั้นยังอยากคุยกับนายอยู่เลย เนี่ยๆมันจะถามเทคนิคเรียนภาษาอังกฤษจากนายไง

ใช่ๆ ทำไมเรียนเทพแบบนี้อ่ะริท แนะนำหน่อยไอ่เรามันก็ดันเกิดมาโง่มีเพื่อนฉลาดแต่มันก็ดันหวงความรู้ บอกเทคนิคหน่อยนะเจ๋ง! ไอ่ไก่กับไอ่บาส ยังคงชวนริทคุยจนได้โดยที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ผมยังคงถ่วงเวลาริทต่อไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ ขอโทษนะริทที่ต้องทำแบบนี้

 

{ TONO Part }

       
          
21.13 น. นาฬิกายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งเหมือนกับผมที่ยังคงนั่งรอริทบนโต๊ะอาหารที่ตกแต่งด้วยดอกกุหลาบ และเทียน อย่างสวยงาม พิเศษไปกว่านั้นคือของพวกนี้ผมเป็นคนจัดตกแต่งมันเองกับมือ 

        จนแล้วจนรอดก็ไม่มีวี่แววของริทเลย โทรไปเท่าไหร่ก็ไม่รับแถมครั้งสุดท้ายก็ติดต่อกันไม่ได้แล้ว  แต่ผมก็ยังคงรอต่อไปพลันมองของที่อยู่ในกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงิน ที่ข้างในเป็นแหวนทองคำขาวคู่เรียบๆสลักชื่อผมและริทไว้  มองไปก็ยิ้มไปแต่ไม่วายใจก็ยังคงเป็นห่วงว่าทำไมริทไม่มาซักที  นี่เลทไปชั่วโมงกว่าแล้วนะ

ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด..

          เสียงข้อความเข้าใครส่งอะไรมาวะ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเปิดดูข้อความที่เพิ่งถูกส่งเข้ามา  ทันทีที่ได้เห็นภาพและข้อความผมถึงกับเบิกตากว้างในมือบีบโทรศัพท์ไว้แน่นด้วยความโมโห ครื้น ครื้น~  เสียงโทรศัพท์สั่นทำให้ผมเพ่งมองเบอร์แปลกที่โทรเข้ามาก่อนจะรีบกดรับ

ฮัลโหล

(สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะโตโน่เพื่อนรัก  เป็นไงรูปที่ส่งไปให้คงทำให้มีความสุขมากเลยใช่มั้ย หึหึ)

ไอ่สัตว์นรก! ริทไปอยู่กับน้องมึงได้ยังไง!”

(โอ๊ะโอ หยาบคายจังเลย  อยากรู้ค่อยไปถามกันเองสิ หึ..แต่ดูเหมือนตอนนี้แฟนมึงจะมีความสุขกับงานเลี้ยงที่บ้านกูมากเลยนะ แล้วเชื่อว่าคงจะลืมนัดมึงไปแล้วก็เป็นได้)

ไอ่เชี่ย ไอ่อาร์แผนมึงใช่มั้ย  ริทไม่มีทางไปที่นั่นได้แน่ถ้าไม่ใช่เพราะมึง

(ฮ่าๆ ก็แล้วแต่มึงจะคิด กูว่า..ต่อให้มึงนั่งรอจนสว่างก็เท่านั้นเพราะคืนนี้ไม่แน่น๊า..ริทอาจจะค้างที่ห้องน้องกูแล้วก็ หาอะไรสนุกๆทำกันก็ได้ ฮ่าๆๆๆ)

ไอ่เชี่ย ไอ่เวร!   แน่จริงมาเจอกูตัวต่อตัวดิวะ อย่ายุ่งกับริท!”

(กูไม่ได้ทำอะไร อย่าเดือดร้อนใจไปซิ๊  ของแบบนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดังอยู่แล้ว ถ้าคนของมึงสมยอมคนของกู มันก็ช่วยไม่ได้ แค่นี้ก่อนนะครับเผอิญจะไปฉลองกับสาวๆซะหน่อย ฮ่าๆ)ปลายสายหัวเราะเยาะผมด้วยความสะใจก่อนจะกดตัดสายไป  ทิ้งให้ผมบีบโทรศัพท์ไว้แน่นก่อนจะเควี้ยงมันลงที่พื้นอย่างแรงด้วยความโมโห  เพล้ง พลั๊วะ! โทรศัพท์กระเด็นกระดอนแตกออกเป็นชิ้นๆ

 

อีกด้าน..


{ RIT  Part }

    
        สามทุ่มนี่สิบ...

                                สามทุ่มห้าสิบห้า...

   
         สี่ทุ่มสามสิบห้า
! 


พอร์ช  ชั้นต้องกลับจริงๆแล้วนะ  ไปนะไว้เจอกันผมรีบฉวยกระเป๋าสะพายของตัวเองจากมือของพอร์ชก่อนจะวิ่งมาหน้าบ้านเพื่อรอแท็กซี่ด้วยความรีบร้อน  แต่มือเรียวของใครอีกคนกับรั้งข้อแขนเล็กๆผมไว้

จะรีบไปไหนล่ะริท  อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้หรือไงเดี๋ยวชั้นไปส่งเอง

ขอโทษนะ  แต่ชั้นอยู่ต่อไม่ได้จริงๆถ้าชั้นขืนอยู่นานกว่านี้โตโน่ต้องโกรธชั้นแน่ๆผมสะบัดข้อแขนออกจากการเกาะกุม ก่อนจะยกมือขึ้นมาโบกแท็กซี่ แต่ก็ถูกมือเรียวของพอร์ชรั้งไว้เหมือนเคย

ดึกแล้วไปแท็กซี่มันอันตราย เดี๋ยวชั้นขับรถไปส่งเอง  ผมพยักหน้าให้กับพอร์ชอย่างไม่มีทางเลือก  เพียงไม่นานรถแคมรี่คันหรูก็เคลื่อนมาจอดทาบข้างๆผมก่อนผมจะรีบวิ่งอ้อมไปนั่งที่นั่งข้างคนขับด้วยความร้อนใจ

          ตลอดทางผมได้แต่ก้มมองนาฬิกาตัวเองด้วยความกังวลใจ  ห้าทุ่มแล้ว!  ไม่รู้ผมรู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าทางที่พอร์ชพามามันมักจะวกวนที่เดิม พอผมท้วงพอร์ชก็บอกจะพาไปทางลัดจะได้เร็ว  แต่ผมรู้สึกระยะทางมันยืดเยื้อไปไกลเสียมากกว่า 

พอร์ช ช่วยเหยียบให้เร็วกว่านี้ได้มั้ย ชั้นกลัวไม่ทัน

มันก็ไม่ทันตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือไง

เมื่อกี้ว่าไงนะคนขับส่ายหน้าไปมา  ไอ่ผมก็ไม่ทันจะได้สนใจคำพูดของคนข้างๆซักเท่าไหร่ใจมัวแต่พะวงคิดกับวลถึงโตโน่ไม่หยุด  รอชั้นก่อนนะโตโน่



        
    ทันทีที่พอร์ชมาส่งผมยังคอนโด ผมจัดการเร่งฝีเท้ารีบวิ่งขึ้นไปยังชั้นบนด้วยความหอบ  เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องไปให้ทัน   วันนี้เรายังไม่ได้ อวยพรให้คนรักของเรามีความสุขเลย  ยังไม่ได้ฉลองด้วยกันเลย เรารับปากเค้าไว้แล้วเราจะผิดสัญญาไม่ได้เด็ดขาด!

      
           
  ตี๊ดด.. เสียงคีย์การ์ดที่ดังขึ้น  ผมรีบเปิดประตูเข้าไปด้านไหน  มืดสนิท!  แต่ก.. ผมกดเปิดสวิตซ์ไฟทำให้ห้องสี่เหลี่ยมสว่างขึ้น    ทางเดินที่ผมเดินผ่านนั้นเต็มไปด้วยซากกระป๋องเบียร์เปล่าที่เกลื่อนกราดเป็นทางยาววางระเกะระกะอยู่ทั่วห้อง ทั้งยังโทรศัพท์มือถือที่ตกยังบริเวณพื้นกระจัดกระจาย จนผมเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี

เกิดอะไรขึ้น  ผมเปรยกับตัวเองพลันสายตาก็ไปเจอกับโต๊ะอาหารที่ถูกจัดตกแต่งสวยงาม และอาหารที่วางเรียงรายอย่างน่าทาน แล้วโตโน่ล่ะ โตโน่หายไปไหน  ผมเดินหาโตโน่ไปทั่ว  ทั้งห้องนอนห้องน้ำก็ไม่เจอ  ก่อนจะสะดุดเข้ากับประตูระเบียงมืดๆที่ถูกผ้าม่านบังไว้ ผมค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปใกล้  

         ฟรึ่บ~  ทันทีที่ผ้าม่านถูกเปิด  ผู้ชายที่เคยสูงสง่ารูปงามราวกับเจ้าชายตอนนี้ได้กลายเป็นดั่งคนขี้เมา  นั่งอยู่ท่ามกลางเศษกระป๋องเบียร์  โตโน่ที่นั่งชันเข่าขึ้นมาข้างนึงในมือบีบกระป๋องเบียร์ไว้แน่น ไม่สิ!กระป๋องเบียร์ที่อยู่รอบๆตัวเขาล้วนแล้วแต่มีรอยบุบเข้าไปทั้งนั้น  สายตาคู่คมหันมาสบตาผมอย่างเย็นชาทั้งยังแฝงไปด้วยความน่ากลัว

เอ่อ..โตโน่..ชั้น

ไปไหนมาเสียงทุ้มเอ่ยนิ่งจนผมใจหายวาบ

ชะ ชั้น...

ชั้นถามว่าไปไหนมา!!!!”  โตโน่แผดเสียงใส่ผมอย่างน่ากลัว ก่อนร่างสูงๆจะยันตัวลุกขึ้นมากระชากแขนทั้งยังแรงบีบที่ทำให้ผมรู้สึกราวกับกระดูกจะร้าว  แววตาดุดันมองมาทางผมอย่างน่ากลัว จนผมถึงกับแขนขาอ่อนก้าวถอยหลังแต่กลับถูกกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง

ชั้นถามว่าไปไหนมา! บอกมาสิ  ตอบชั้นไอ่คนทรยศ!!!”

จะ เจ็บ ฮึก..โตโน่..ชั้นเจ็บ!” อีกฝ่ายไม่มีท่าทีสงสารผมซักนิด กลับเพิ่มแรงบีบลงมามากกว่าเดิม ผมไม่เคยเห็นเค้าน่ากลัวแบบนี้เลย  แววตาดุดันที่แสนจะเย็นชานั้นมองมาทางผมราวกับฆ่าผมทั้งเป็น

หึหึ เจ็บหรอ  ถ้าเทียบกับสิ่งที่นายทำกับชั้นมันเทียบกันไม่ติดซักนิด!”

โอ้ยย..  นายเป็นอะไร..โตโน่ โกรธชั้นเรื่องอะไรพูดกันดีๆเพี้ยะ!!  ฝ่ามือเย็นเฉียบกระทบเข้าที่ข้างแก้มผมอย่างแรง  แรงจนรู้สึกชาไปทั่วใบหน้า ทั้งกลิ่นคาวเลือดจากมุมปากทำให้ผมยิ่งไม่เข้าใจการกระทำของอีกฝ่าย

สารเลว! นึกว่าชั้นโง่นักหรือไง ฮะริท!! นึกว่าชั้นโง่นักหรือไง!!!!” ร่างผมสั่นไปตามแรงเขย่า

โตโน่ชั้นเจ็บนะ!  ชั้นทำอะไรผิดทำไมนายทำกับชั้นแบบนี้โตโน่ ฮึก..

 ทั้งที่รู้ว่าชั้นเกลียดแล้วไปยุ่งกับพวกมันทำไม!  รู้ว่าชั้นเชื่อใจแต่ก็ทำลายความไว้ใจที่ชั้นมีให้

นายรู้..

เฮอะ คงนึกว่าชั้นเป็นไอ้หน้าโง่คนนึงสินะ ได้กันมากี่ยกแล้วล่ะถึงกลับมาป่านนี้

พูดบ้าอะไรของนาย ชั้นไม่เข้าใจ!”

เลิกตีหน้าซื่อไร้เดียงสาซักที มุกนี้มันใช้ไม่ได้ผลแล้วล่ะ

ชั้นอธิบายได้นะ คือ...

ชั้นไม่อยากฟัง! จะไปตายที่ไหนก็ไป!!!”  คำพูดที่ทำให้ใจแทบแตกออกเป็นเสี่ยงๆ  ปวดร้าวเหลือเกิน น้ำตาผมไหลทะลักออกมาอย่างฉุดไม่อยู่  ผมพยายามเข้าไปจับตัวเค้าแต่มือเรียวกับผลักผมออกมาอย่างไม่ใยดี ไม่แม้แต่จะมองหน้าผมซักนิด

แต่วันนี้เป็นวันแห่งความรัก ชั้น.. ฮึก..ชั้น...อยากอวยพรนาย..ชั้น ยังรัก..

ไม่ใช่!  พอทีชั้นไม่อยากฟัง! ชั้นไม่อยากฟังคำหลอกลวงของนาย!” ร่างสูงผลักผมออกก่อนจะเดินผ่านตัวผมไป  แต่ใจที่มันเรียกร้องทำให้มือน้อยๆของผมรั้งร่างสูงโปร่งนั่นไว้ก่อนจะสวมกอดเขาจากทางด้านหลัง

ชั้นขอโทษ.. ชั้นยังรักนายนะ  วันนี้ชั้นแค่ไปงานวันเกิดเค้าเท่านั้นเอง ฮึก..ชั้น..ชั้นกับเค้าไม่ได้มีอะไรกันแม้แต่จับมือชั้นก็ยังไม่เคย ชั้นมีนาย ฮึก...มีแค่นาย..”  ผมรีบหยิบกล่องกำมะหยี่ของตัวเองออกจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบสร้อยข้อมือคู่รูปลูกกุญแจและแม่กุญแจที่ผมซื้อเป็นของขวัญให้กับเค้าขึ้นมาพร้อมยื่นให้กับคนตรงหน้า

นี่ไง.. ฮึก..แฮปปี้วาเลนไทน์เดย์นะ พี่โตโน่..ฮึก..โตโน่ชะงักกับคำเรียกขานใหม่ของผมก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปากแล้วหยิบสร้อยไปจากมือของผมแล้วเพ่งมองมัน

ผลั่ก!” ความเย็นของสร้อยกระทบเข้ากับใบหน้าของผม  เค้าไม่เพียงแต่จะไม่ใยดีกลับโยนสร้อยใส่หน้าผม  ผมได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ก่อนจะรู้สึกตัวว่าแขนอันแกร่งของอีกฝ่ายได้ช้อนตัวผมขึ้นอุ้ม

จะ ทะ...ทำอะไรของนายปล่อยชั้นนะ!”

หึหึ  รักชั้นมากไม่ใช่หรือไง ชั้นอยากได้อะไรก็ต้องยอมทุกอย่างสิ

ฮึก ยะ ยอมอะไร อย่าทำอะไรบ้าๆนะ  ขอร้องพี่โตโน่ ริทไหว้ล่ะ

นายทำกับชั้นได้  ชั้นก็ทำกับนายได้เหมือนกัน  ต่อจากนี้ไปชั้นคือโตโน่คนเดิม คนที่ไม่มีหัวใจไม่มีความรู้สึก เจ็บไม่เป็น!  นายต่างหากที่จะต้องเจ็บที่จะต้องเสียใจไม่ใช่ชั้น!!! ” สิ้นประโยคร่างสูงจัดการช้อนตัวผมขึ้นอุ้ม  ขาเรียวก้าวเท้าเดินไปยังห้องนอนก่อนจะโยนตัวผมลงกับที่นอนนุ่มและขึ้นคร่อมทับร่างผมไว้

ไม่นะ ฮึก..พี่โตโน่ริทขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้..อื้อออ












MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
-------------------
แวะมาอัพยามค่ำๆ ฮ่าๆๆวันนี้อารมณ์ดี
อยากอัพสองตอน คือไรเตอร์ชอบบรรยายมันเลยเยอะไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะ
#ฝากเม้นโหวตหน่อยนะ
**ถ้าพิมพ์ผิดก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

4,998 ความคิดเห็น

  1. #4983 chow (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 17:12
    น้องริทเชื่อคนอื่น ตัวเองต้องเดือดร้อน แล้วยังปิดบังโตโน่นอีกก็รู้ว่าเกลียดพวกนั้น ยังทำ พี่อย่าใจร้ายกับน้องนะ แล้วจะเสียใจทีหลัง..สงสาร อยากตืบพี่อาร์!!!
    #4983
    0
  2. #4938 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 23:17
    อย่าทำน้องแรงนะเฮีย
    #4938
    0
  3. #4824 KunFriend (@sonami16) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 13:58
    โตโน่เริ่มดาร์ก =o=
    #4824
    0
  4. #4806 คนชอบจิตนาการ (@nattarin-arm-) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 11:08
    น่ากลัว อะ
    #4806
    0
  5. #4763 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:37
    เสียใจอ่ะ..ไม่นึกว่าพอร์ชจะนิสัยแบบนี้

    แอบสงสารริทเบาๆ..แ่ต่ก็เข้าใจและเชียร์?โน่นะ  ฮี่ๆๆๆ
    #4763
    0
  6. #4719 ภรรยาฮยอกแจ (@kunbright) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 19:21
    พอร์ชกับอาร์ -*- ใคร? ใคร.....ใครอยากตายก่อนกัน ห๊า!! ทำแบบนี้ได้ไง ดกนรเน่หนเรีพรเ้รนีเ้
    แง่งงงงง แง่งงง <<<คลุ้มคลั่ง -*-
    สงสารตัวเล็ก เฮียก็ฟังตัวเล็กบ้างไรบ้างดิ อย่ารุนแรง ฮือออ เค้าร้องไห้แล้วนะ
    #4719
    0
  7. #4684 OrangePencil (@kalojuleyy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2555 / 17:33
     จะร้องไห้ งือออออออออT^T
    #4684
    0
  8. #4660 Princess'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 00:55
     ต่อๆๆๆ คราวนี้ต้องกดให้ได้นะเฮีย! #เฮ้ยไม่ใช่แหละ
    อย่ารุนแรงนะเฮีย ควบคุมตัวเองหน่อย
    #4660
    0
  9. #4551 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 10:01
     พี่พอร์ช - -*
    #4551
    0
  10. วันที่ 26 เมษายน 2555 / 09:26
    ไอ่พอร์ช แกตายยยยยยย -*- 
    #4525
    0
  11. #4515 `พี่ชายน้องชาย{?} (@itsumimi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 19:51
    อย่ารุนเเรงนะเฮีย(เฮ้ย!) เอ้ยๆ ไม่ใช่ๆ อย่าทำอะไรน้องนะเฮีย *ตบน้องทำไมม? - -
    #4515
    0
  12. #4489 >>>fai (@patcha-444) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 14:59
     ขอโมโหแรงๆ เรยนะเฮีย จะได้จัดหนัก!!!  #ห้ะะะ 5555
    #4489
    0
  13. #4441 แตมป์♪ (@stampna) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 16:12
     หึหึ

    พอร์ชอาร์

    -*-
    #4441
    0
  14. #4361 แก้ว แก้ว (@orangejasmine) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:57
     โมโหน่ามืดตามัว ไม่ฟังริทเลย
    #4361
    0
  15. #4327 Lookwa_RFC (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 21:04
    ฮืออออ ฟังพี่ริทบ้างสิเฮีย ฮึก ฮือๆๆ (อีนี่อินจัด)
    #4327
    0
  16. #4294 Mojicomback (@dominoritz) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 10:47
    เฮียจะหึงโหดไปไหน
    #4294
    0
  17. #4233 JA{♥Ritz} (@rukjung101) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 00:09
    เฮียไม่ฟังเลยอ่ะ แง T^T
    #4233
    0
  18. #4173 khunmine (@khunmine) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 22:48
    อ๊ากกกกกก
    พี่ริทๆๆๆๆๆๆๆ
    ทำไมพอร์ชร้ายแบบนี้นะ
    #4173
    0
  19. #4169 ● К௰an (@k-cm) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 22:07
     อ่า สงสารพี่ริท


    พอร์ชนิสัยไม่ดี
    #4169
    0
  20. #4126 ¨†angTam~!! (@tangclup555) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 18:37
    โฮกฮากกกกก สงสารพี่ริทงะ TT
    #4126
    0
  21. #4105 Mem-RippinG (@bom050) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 07:42
    เฮียคินฟังเหตุผลของพี่ริทก่อนสิ T__________T

    #4105
    0
  22. #3999 minTNR* (@nattanitmint) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 เมษายน 2554 / 02:46
    เห็นแค่เม้นก้ไม่อยากอ่านตอนนี้แล้วอ่า  TT
    #3999
    0
  23. #3991 honey (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 เมษายน 2554 / 00:50
    โอ้ยยย พี่โตโน่ใจร้ายอีกแล้ววววววววววว T^T
    #3991
    0
  24. #3955 ap-plai (@plai-14) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 10:23
    ไอ่พอร์ช ไอ่อาร์ -*-++++
    #3955
    0
  25. #3944 orawan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 15:31
    เฮียใจร้าย ToT
    #3944
    0