[FIC โน่ริท] So Kiss รักร้ายของคุณชายขี้โมโห !

ตอนที่ 23 : ความจริง / ฝืนใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    29 ต.ค. 53




  





 

 3 วันต่อมา..


{ RIT Part }

             เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมต้องรีบละสายตาจากหน้าจอโน๊ตบุค  ก่อนจะหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกไปคุยด้านนอกระเบียงห้อง

ว่าไงครับพี่บี้

(อื้ม ก็ไม่มีไรพี่แค่จะโทรมาหาเฉยๆเห็นเราหายไปนาน  ทำไรอยู่หรอ)

ก็..กำลังนั่งเล่นเกมส์คลายเครียดอยู่อ่ะ  พี่บี้ทานข้าวรึยัง

(เรียบร้อยแล้ว  วันนี้ไม่มีเรียนหรือไงเรา  ถึงได้นั่งเล่นเกมส์ที่บ้านได้น่ะฮึ)

มีครับ  แต่มีแค่ภาคเช้าตอนบ่ายริทเลยว่าง อ้อ..พี่บี้พ่อเป็นไงบ้างอ่ะ

(ช่วงนี้ท่านก็วุ่นๆเรื่องเตรียมงานเลี้ยงเหมือนเดิมนั่นแหละ  แต่ท่านก็บ่นคิดถึงริททุกวันเลยนะ ลุงใหญ่ อารองแล้วก็น้าน้อยก็บ่นอยากจะเจอริท เมื่อไหร่จะย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันซักทีล่ะ)

เอ่อ..คำพูดของผู้เป็นพี่ชายทำผมอึกอัก ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ผมคิดเรื่องนี้มาหลายวันมาก มากจนตอนนี้จะคลั่งแล้วก็ว่าได้  พอตัดสินใจว่าจะบอกเค้าแต่พอเจอหน้าเท่านั้นแหละความกล้ามันก็หายหมดเลย TT^TT

(ริท  ริท! มีไรรึเปล่าทำไมเงียบไปล่ะ)

มะ ไม่มีอะไรครับ  เรื่องย้ายน่ะริทย้ายแน่นอนแต่ขอเวลาหน่อยแล้วกัน คือริท..ยังไม่ได้บอกเค้าเลยอ่ะพี่บี้

(อ้าว...นี่ริทยังไม่ได้บอกโตโน่หรอกหรอ  พี่ว่าเราควรจะรีบๆพูดนะดีกว่าให้รู้จากปากคนอื่น อีกอย่างโตโน่เหมือนคนอื่นซะที่ไหนทางที่ดีริทควรจะรีบๆพูดก่อนมันจะสายเกินแก้นะ ไอ้น้องชาย)

ครับ..

(ริท  เดี๋ยวพี่ต้องเข้าประชุมแล้วนะ ไว้คุยกันต่อวันหลังแล้วกัน ยังไงก็รีบจัดการอะไรให้มันเรียบร้อยซะนะจะได้ไม่มีอะไรค้างคาใจ  โอเคนะ)หลังจากสิ้นเสียงสนทนาปลายสายก็ได้ตัดสายผมทิ้งไป   คำพูดของพี่ชายสะท้อนเต็มสมองจะว่าไปแล้วที่พี่บี้พูดก็มีเหตุผล เราไม่ได้ทำอะไรผิดหรือโกหกเค้าซักหน่อย ก็แค่ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงเท่านั้นเอง เฮ้อ..

 

{ TONO Part }

               หลังจากที่ไปส่งไอ่ไอซ์กลับบ้านผมก็รีบตรงดิ่งมายังคอนโดหรูของตัวเองทันที  ไม่รู้ไอ่ตัวแสบจะทำอะไรอยู่นะ แค่นึกถึงใบหน้าหวานๆเท่านั้นแหละ ใจผมถึงกับเต้นรัว ยิ่งหลังๆมานี้ผมแทบไม่ได้อยู่บ้านตัวเองเลย ผมมานอนที่นี่ทุกคืนเราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

             ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องเข้ามาก็ดูเหมือนจะไร้วี่แววของผู้เป็นที่รักอย่างริท  ก่อนผมจะตวัดสายตามองรอบๆห้องแต่ก็ยังคงว่างเปล่า  ไปไหนของเค้าล่ะเนี่ย เปิดโน๊ตบุคทิ้งไว้อีกต่างหาก  ขณะที่กำลังคิดสงสัยพลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับคนตัวเล็กที่กำลังยืนรับลมอยู่หน้าระเบียง  เท้าเรียวจึงรีบจัดการสาวเข้าไปใกล้ๆก่อนจะสวมกอดเอวบางเล็กจากทางด้านหลังอย่างถือวิสาสะพร้อมกดจมูกลงที่แก้มนุ่นๆ ฟ๊อดดดด~

อื้อออ.. โตโน่ ตกใจหมดเลยเล่นอะไรเนี่ย

อะไร แค่หอมแก้มนิดเดียวทำมาเป็นตกใจ  แล้วถ้าชั้นทำอย่างอื่นนี่หวังว่าจะไม่ถีบชั้นเหมือนคราวที่แล้วนะ คิกคิก  ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือเปล่านะ  ว่าริทกำลังมีเรื่องอะไรอยู่ในใจ ปกติแล้วถ้าผมแซวเล่นๆจะต้องหัวเราะไม่ก็แย้งทันที แต่ดูเหมือนตอนนี้ริทจะไม่ตอบสนองผมเลยหากแต่ยืนนิ่งจนผมรู้สึกใจหายวาบอย่างบอกไม่ถูก

เป็นอะไรไป มีเรื่องไม่สบายใจหรอ หรือมีปัญหาอะไรหรือเปล่าสามสี่วันนี้ดูเหมือนนายไม่ค่อยมีความสุขเลยนะ ไม่ยิ้มไม่หัวเราะแถมยังเหม่อลอยอีก บอกชั้นได้มั้ย?” ร่างเล็กๆแกะมือผมออกจากเอวก่อนจะหมุนตัวหันมาสบตากับผม  ดวงตาคู่หวานที่มองมานั้นยิ่งทำให้ผมอดห่วงไม่ได้

โตโน่.. ชั้น...มีเรื่องจะบอกนาย.. คือ..เอ่อ..

มีเรื่องจะบอก เรื่องไรหรอว่ามาสิผมรอฟังอีกฝ่ายด้วยความตั้งใจ  จนแล้วจนเล่าอีกฝ่ายก็ไม่ปริปากเอ่ยใดๆออกมาแม้แต่น้อย  ทำเอาผมที่ยืนรอฟังอย่างตั้งใจถึงกับเลิกคิ้วงุนงง จนกระทั่งผมเห็นริทสูดลมหายใจเข้าพร้อมจ้องมองใบหน้าผมด้วยท่าทางจริงจัง

วันก่อนชั้นไปเจอพ่อกับพี่ชายชั้นมา..

พ่อ กับ พี่ชาย?  ก็ไหนบอกไม่ได้เจอกันหลายปีพ่อแม่แยกทางกันไงแล้วนายมีพี่ชายด้วยหรอไม่เห็นเคยเล่าให้ฟังเลย แล้วไปเจอกันตอนไหนนายก็อยู่กับชั้นตลอดชั้นไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย ผมรัวคำถามใส่ริทด้วยความแปลกใจและสงสัย  อีกฝ่ายพยักหน้ารับกับทุกคำถามของผมก่อนปากน้อยจะขยับเอ่ยไขข้อข้องใจ

อืม..มีสิ พ่อกับแม่ชั้นมีลูกด้วยกันสองคนแต่เพราะต้องแยกกันอยู่ชั้นเลยไม่ได้อยู่กับพวกเค้าสองคนอยู่กับแม่และยายตลอดเลยอย่างที่เคยเล่าให้ฟังนั่นแหละ  อีกอย่างที่ชั้นได้เจอพ่อกับพี่ชายมันเป็นความบังเอิญน่ะ ชั้นไม่รู้มาก่อนว่าจะได้เจอพวกเค้าทั้งที่ห่างกันไปตั้งนาน 

เนี่ยนะ!  เรื่องที่ทำให้นายซึมเศร้าเป็นหมาหงอยตั้งหลายวัน เตี้ยเอ้ย~ ผมส่ายหัวให้กับไอ่จอมนอยด์นี่อย่างช่วยไม่ได้  เรื่องแค่นี้ก็เอามาคิดมาก เอ้..หรือเจ้านี่มันจะดีใจที่ได้เจอพ่อกับพี่ชายล่ะเนี่ย

มันไม่ใช่แค่นั้น!”

“ ……??! ”

นายไม่อยากรู้หน่อยหรอว่าพ่อกับพี่ชายชั้นเป็นใคร

ก็เป็นพ่อกับพี่นายไง บ๊องหรือเปล่าแค่นี้ก็ต้องถามแถมยังขึ้นเสียงซะชั้นตกอกตกใจ เพี้ยนใหญ่แล้วนะริท เอาล่ะ หิวน้ำเดี๋ยวมาคุยใหม่แล้วกัน ทันทีที่ผมจะก้าวเท้าเดินออกไปก็มีเสียงที่ดังไล่หลังขึ้นมา  ทำเอาผมถึงกับชะงักฝีเท้าด้วยความตกใจกับประโยคที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมา

ถ้าชั้นบอกว่าพ่อของชั้นคือ คุณไพโรจน์ วิเศษแก้ว แล้วพี่ชายชั้นก็คือพี่บี้ล่ะ นายจะเชื่อชั้นมั้ย!” สงสัยมันจะเพี้ยนหนักแฮะ  ผมสาวเท้าเดินเข้าไปจ้องใบหน้าหวานๆก่อนจะใช้หลังมือแตะหน้าผากเล็กนั่นเบาๆ

ตัวก็ไม่ร้อนนี่หว่า ? ไม่สบายหรือไงไปหาหมอมั้ยเดี๋ยวชั้นพาไป  มือเล็กๆดึงมือผมออกก่อนจะเขย่าพร้อมบีบลงมาที่ฝ่ามือเรียวของผม ใบหน้าหวานตอนนี้ดูซีดลงไปถนัดตาพร้อมสีหน้าที่ดูจริงจังอย่างไม่น่าเชื่อ

ชั้นไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น  สิ่งที่ชั้นพูดเป็นความจริงนะโตโน่ เค้าสองคนคือพ่อและพี่ชายชั้นจริงๆถ้านายไม่เชื่อลองไปถามคุณหญิงท่านเลยก็ได้

แม่?  แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับแม่ชั้นด้วย อีกอย่างมันจะเป็นไปได้ยังไงที่นายจะเป็นลูกของลุงไพโรจน์แล้วก็น้องชายแท้ๆของพี่บี้น่ะ เพี้ยนไปใหญ่แล้วริท นี่นายจะเล่นตลกอะไรกับชั้นเนี่ย ศีรษะเล็กส่ายไปมา ทั้งยังน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจนเลอะอยู่ตรงพวงแก้มขาวเนียน  ทำเอาผมถึงกับตกใจ ร้องไห้ทำไม! ผมมองเข้าด้วยความไม่เข้าใจ  จากคนธรรมดาๆแทบไม่มีอะไรแต่จู่ๆก็มาบอกว่าเป็นลูกของเศรษฐีพันล้านอย่างลุงไพโรจน์นี่ใครจะเชื่อ มันไม่ใช่ละครหลังข่าวซักหน่อย

ฮึก..ชั้นไม่รู้จะพูดยังไงให้นายเชื่อชั้นดี  ชั้น..คิดไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าถ้าบอกนายออกไปนายต้องไม่เชื่อแต่สิ่งที่ชั้นพูดทั้งหมดมันคือความจริง!”

“…….”

หลายวันก่อนชั้นไปรับเงินเดือนจากแม่นาย  แล้วบังเอิญพ่อกับพี่บี้ก็มีธุระกับแม่ของนายด้วยเหมือนกันวันนั้นชั้นเลยได้เจอกับพวกเค้าโดยบังเอิญ ชั้น..

ถ้าสองคนนั่นเป็นพ่อกับพี่นายจริงๆแล้วทำไมถึงเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้  ไปเจอกันมาแล้วตั้งหลายวันรู้อยู่แก่ใจว่าเรื่องนี้มันสำคัญแล้วทำไมไม่เล่าให้ชั้นฟัง  ไหนวันก่อนบอกอยู่แบบลำบากมากไงแล้วไหงมากลายเป็นลูกเศรษฐีแบบนี้ได้ล่ะ

ชั้น โต..โน่..ฮึกๆ

แล้วมาบอกตอนนี้เพื่ออะไร  อ้อ..หรือว่ารวยแล้วเลยคิดจะลาออกไม่ดูแลชั้นอีกต่อไปแล้วงั้นสิ

มะ ไม่ใช่! ชั้นไม่เคยคิดแบบนั้น ฮึก..อย่าเข้าใจผิดสิ

เห็นชั้นโง่มากหรือไง  นอกจากแม่ชั้นแล้ว มีใครรู้อีก มีใครรู้บ้าง!” ร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยแรงเขย่ารวมถึงแรงที่ผมบีบลงต้นแขนเล็กๆจนเกิดรอยแดง   ใบหน้าหวานนิ่วลงอย่างเห็นได้ชัดเจนทั้งยังร้องออกมาด้วยความเจ็บจนผมรีบผละออกด้วยความสับสน ไม่รู้ว่ากำลังโกรธ โมโห ไม่พอใจ น้อยใจ หรือรู้สึกยังไงกับความจริงที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมากันแน่  ริทเอาแต่ส่ายหน้าไปมาร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียงดัง

ว่าไงล่ะ!”

ฮึก.. เซน  พี่เก่ง..ไอซ์..แล้วก็กัน

เฮอะ ดีเนาะทุกคนรู้กันหมดมีแค่ไอ่หน้าโง่อย่างชั้นคนเดียวที่ไม่รู้  ใช่สินะ ชั้นลืมไปว่าชั้นมันก็แค่คนนอกที่ไม่มีความสำคัญพอที่นายจะเชื่อใจยอมเล่าความจริงทุกอย่างให้ฟัง

มันไม่ใช่แบบนั้นนะ!”

แล้วมันแบบไหนล่ะ ถ้าชั้นสำคัญจริงๆนายคงไม่ปิดบังแบบนี้หรอก ทำตัวให้น่าสงสารสุดท้ายก็คนหลอกลวง รู้ใช่มั้ยว่าชั้นเกลียดคนโกหกที่สุดแล้วทำไมถึงยังทำอีก!”

ชั้นผิดมากหรือไงที่ชั้นห่วงความรู้สึกนาย  ที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แรกเพราะชั้นไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงต่างหาก เพราะชั้นรู้ไงว่านายจะต้องไม่เชื่อถ้าเกิดวันนั้นชั้นเดินมาบอกนาย นายจะเชื่อชั้นงั้นหรอโตโน่ แล้วไหนล่ะ ไหนที่บอกจะไม่มีทางเกลียดชั้น ไหนบอกว่าจะไม่มีทางทิ้งกัน แล้วนี่ ฮึก..ชั้น..ฮึก.. ร่างเล็กๆถึงกับเข่าทรุดลงที่พื้น ทำเอาผมถึงกับตกใจ ริทร่ำไห้ทั้งยังพูดแทบไม่เป็นภาษา ผมได้แต่ยืนมองอีกฝ่ายด้วยความเงียบงันไม่พูดใดๆ

ถ้าชั้นรู้ว่าความจริงมัดโหดร้ายขนาดนี้ชั้นไม่ขอรับรู้ไม่ขอพูดอะไรมันเลยจะดีกว่า  ถึงจะรู้ว่านายเกลียดการโกหก  แต่ถ้าชั้นเลือกได้ ชั้นยอมที่จะโกหกนายต่อไปเพื่อแลกกับการที่เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแลกกับการไม่ให้นายต้องมารู้สึกแย่แบบนี้กับชั้น ฮึก..  มือเรียวของตัวเองเอื้อมไปดึงคนนั่งอยู่กับพื้นร้องไห้ขี้แยราวกับเด็กๆขึ้นมาก่อนจะดึงมากอดอย่างแนบแน่น

ฮึก..ชั้นไม่ได้..ฮึก..ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้นะโตโน่  ฮึกๆ ชั้นไม่ได้อยากเป็นลูกคนรวย ชั้นอยากเป็นแค่ริท  ริทคนเดิมคนที่ไม่มีอะไรเลยคนที่นายเคยรู้จักและอยากดูแล ชั้นๆ...

พอเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น  เมื่อกี้ที่ชั้นพูดมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบชั้นไม่ได้เกลียดนายจริงๆหรอกนะริท ชั้นเข้าใจทุกอย่างดีอย่าร้องไห้เลยนะ คนในอ้อมกอดผละผมออกก่อนจะสบตาเข้ามาด้วยแววตาที่ซาบซึ้ง ก่อนผมจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยคราบน้ำตาที่เปรอะอยู่บนใบหน้าหวานๆนั่นอย่างอ่อนโยน  แค่เห็นน้ำตาของอีกฝ่ายทำเอาผมก็ถึงกับใจอ่อนทำอะไรไม่ถูก สุดท้ายเราก็ทำใจเกลียดเค้าไม่ได้จริงๆ

แต่คราวหน้าคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ  ชั้นไม่อยากให้นายโกหกหรือปิดบังชั้นเลยเพราะมันดูเหมือนชั้นกำลังเอาเปรียบทำให้นายรู้สึกกดดันจนไม่เชื่อใจจนไม่กล้าพูดความจริงให้ชั้นรับรู้ สำหรับชั้นแล้วขอแค่เราเชื่อใจกันก็พอ ไม่ว่านายจะเป็นลูกใครจะรวยจะจนมันไม่สำคัญซักนิดขอแค่นายเป็นนายอย่างทุกวันนี้ชั้นก็พอใจแล้ว

โตโน่..”  ฟรึ่บ~ ร่างเล็กๆโผตัวเข้ามาสวมกอดผมทันที  มือเรียวผมยกขึ้นกอดตอบรับอีกฝ่ายไว้แนบแน่นก่อนจะกดจมูกตัวเองลงที่ต้นคอระหงนั่นอย่างอ่อนโยน

ขอโทษนะโตโน่... ชั้นขอโทษจริงๆ ต่อไปนี้ชั้นจะไม่ทำแบบนี้อีก ชั้นจะไม่โกหกไม่ปิดบังอะไรนายอีกต่อไปชั้นสัญญา

 

          มือเรียวจัดการรินน้ำใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นดื่มด้วยความกระหายแต่ก็ไม่วายมองใครอีกคนที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาตัวหรู   ผมรีบวางแก้วไว้ในอ่างก่อนจะสาวเท้าพร้อมทิ้งกายนั่งลงข้างๆอีกฝ่ายก่อนจะลูบศีรษะเล็กนั่นเบาๆ

เป็นอะไรไป  ชั้นบอกแล้วไงว่าชั้นไม่ได้โกรธไม่ได้คิดมากเรื่องนั้นแล้วนะอย่าเครียดดิ

อืม ชั้นรู้แล้ว แต่ยังมีอีกเรื่องที่ชั้นยังไม่ได้บอก

เรื่องอะไร  คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย ฮึอีกฝ่ายหันมามองหน้าผม ก่อนจะระบายลมหายใจออกมาด้วยความหนักใจ

คือ  พ่อกับพี่บี้ให้ชั้นย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกัน คำพูดนี้ทำเอาใจผมวูบไปชั่วขณะ  เค้าจะไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยกันกับผมแล้วหรอ ทำไมดูอะไรก็เกิดขึ้นรวดเร็วไปเสียหมด ถ้าให้พูดตามตรงผมไม่ได้โกรธริทเรื่องที่เป็นน้องพี่บี้หรือลูกลุงไพโรจน์ซักนิดกลับดีใจด้วยซ้ำไปที่เค้าจะได้มีครอบครัวสมบูรณ์แบบเหมือนกับคนอื่นๆแต่แค่ไม่พอใจที่เค้าปิดบัง แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้เคืองอะไรแล้วแต่เพราะคำพูดเมื่อครู่ทำให้ใจผมแทบหยุดเต้น เหมือนเค้ากำลังจะทิ้งผมไป..

เหรอ  ก็ดีแล้วนิไปอยู่กับพวกเค้าสบายดีออก บ้านหลังใหญ่โตมีคนคอยดูแลเป็นอย่างดีนายจะได้สบายไง แล้วจะคิดมากทำไมกัน

นายไม่โกรธชั้นใช่มั้ยถ้าชั้นจะย้ายออกไป” 

ฮะ ฮ่าๆ ไม่โกรธจะโกรธทำไมเล่า แล้วจะย้ายออกไปเมื่อไหร่ล่ะ

ก็คงเร็วๆนี้

งะ งั้นหรอ อื้ม ฮะ ฮ่าๆ  ผมแสร้งหัวเราะออกไปทั้งที่ในใจแสนจะปวดร้าวต่อให้ใจอยากรั้งเอาไว้แทบตายก็ต้องเก็บเอาไว้ ผมไม่เคยฝืนใจตัวเองเพื่อให้คนอื่นได้รู้สึกดี  ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนแต่เพราะริท เพราะความรักที่มันมากจนยอมทำได้ทุกอย่าง   

           ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเค้าไม่ได้ทิ้งเราไปไหนไกล แต่ทำไมถึงรู้สึกว่ากำลังจะมีอะไรเปลี่ยนไป ในใจสับสนไปหมด  ตอนนี้เค้ามีพ่อ มีพี่ชาย มีทุกอย่างเท่าเทียมกับผม แล้วแบบนี้เค้ายังจะต้องการให้ผมดูและเหมือนที่เคยทำอยู่ทุกวันอีกมั้ย?  ผมยังคงเป็นคนที่เค้าต้องการให้ปกป้องอยู่ใช่มั้ย  ใช่มั้ยริท..












MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
--------------------
อัพช้าไปหน่อยนะคะวันนี้ แต่ก็ยังมาอัพ
ฮ่าๆๆๆ ไม่ว่ากันเนาะ บอกตามตรงแต่งไปแต่งมาชักเบลอ >.<
** พิมพ์ผิดบ้างก็ขออภัยนะ**

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

4,998 ความคิดเห็น

  1. #4981 chow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:27
    แค่ย้ายออกไปอยู่บ้านนะ พี่โน่อย่าคิดมาก คิดถึงน้องก็ไปหา ไปรับไปส่งได้นิ. หรือขอน้องกับคุณพ่อเลยจะได้อยู่ด้วยกัน



    #4981
    0
  2. #4936 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 22:38
    สงสารโน่
    #4936
    0
  3. #4908 ไข่มุกดำHB (@yaohur) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 22:35
    สงสารพี่โน่ ToT
    #4908
    0
  4. #4804 คนชอบจิตนาการ (@nattarin-arm-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 10:33
    เริ่มเศร้า เบาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4804
    0
  5. #4761 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:37
    โน่อย่ามั่ว..ใครดูแลใครกันแน่
    #4761
    0
  6. #4717 ภรรยาฮยอกแจ (@kunbright) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 18:22
    ตัวเล็กไม่อยู่แล้วใครจะดูแลเฮีย~ #มาเป็นเพลงเลยT^T 
    สงสารเฮียไม่ไหวแล้ว อย่าไปเลยนะริท
    #4717
    0
  7. #4658 Princess'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 00:41
     หมั่นไส้เฮียมาโดยตลอด...จนวันนี้
    สงสารเฮีย TOT!
    #4658
    0
  8. #4570 PanDoRa'NR (@27523nookky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 15:44
     สงสารเฮียยย 
    #4570
    0
  9. #4549 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 09:46
     สงสารโน่
    #4549
    0
  10. #4513 `พี่ชายน้องชาย{?} (@itsumimi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 11:23
    เฮียอย่าคิดมากเด้! TwT
    ตัวเล็กออกจะรักเฮีย อย่ากังวลเลยเฮีย!
    #4513
    0
  11. #4439 แตมป์♪ (@stampna) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 15:58
     โถๆพี่โน่

    ก็รีบไปขอน้องไวๆดิ
    #4439
    0
  12. #4359 แก้ว แก้ว (@orangejasmine) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:42
     ให้แม่ไปขอเลยสิเฮีย
    #4359
    0
  13. #4325 Lookwa_RFC (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 21:40
    พี่ริทยังรักเฮียเหมือนเดิมอยู๋แล้ว

    เกือบลืมสัญญาว่าจะไม่โกรธแล้วนะเฮีย
    #4325
    0
  14. #4292 Mojicomback (@dominoritz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 10:36
    เฮียก้อเอาพี่ริทมานอนบ้านเลย  ไม่ห่างกันด้วย
    #4292
    0
  15. #4242 ALMIN'NR :) (@alminnorit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กันยายน 2554 / 22:57
    เห้ยย!! เฮียย อย่าคิดมากเด้
    เฮียก่แวะไปค้างบ้านพี่ริทก่ด้ายยย ย~
    #4242
    0
  16. #4167 ● К௰an (@k-cm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 21:47
    แอบสงสารพี่โน่ T^T
    #4167
    0
  17. #4104 Mem-RippinG (@bom050) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 07:23
    ซึ้งๆๆๆ เศร้า ดราม่า T_____T
    #4104
    0
  18. #4044 phai-yh (@phai-yh) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 23:39
    เศร้าาาาาาาา

    TT_TT
    #4044
    0
  19. #4020 Pinocchio'Smith (@pinocchio-smith) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 04:03

    ซิ้ง น้ำตาไหลลล ::)

    #4020
    0
  20. #3953 ap-plai (@plai-14) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 10:01
    น้ำตาท่วมจอ T^T
    #3953
    0
  21. #3943 orawan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 15:22
    ฟังเพลงแล้วอินใจ มาก T^T
    #3943
    0
  22. #3918 keyzerrbossza! (@kkkbbbbbb) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 17:37
     ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม TT'~
    #3918
    0
  23. #3874 JAKAW =)) (@rukjung101) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 23:15
    สงสารเฮียอ่ะ TT' แล้วไหนจะแกรนด์กับอาร์อีกที่มีแผนไรไม่รู้
    จะรับไหวมั้ยเนี่ย สู้ๆๆๆ
    #3874
    0
  24. #3834 pankikiki (@pankikiki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 18:46
    ร้องแล้วว
    #3834
    0
  25. วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 23:27
     น้ำตาคลออ่ะ TT
    #3790
    0