[FIC โน่ริท] So Kiss รักร้ายของคุณชายขี้โมโห !

ตอนที่ 22 : คิดหนัก..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    28 ต.ค. 53




  


{ ZEN  Part }

ไอ่ริทเรือนนี้เป็นไงบ้างวะ

.......

สีสวยดีเนาะ แถมยังสมราคาอีกแหน่ะ  แต่กูว่าสายมันไม่ค่อยสวยอ่ะ แต่จะว่าไปมันก็โอเคอ่ะนะกูว่ากูชอบว่ะแล้วมึงอ่ะคิดว่าไง พอใช้ได้มั้ย

“……” ไม่มีเสียงตอบรับอีกแล้วครับท่าน =O=’ ผมรีบละสายตาจากนาฬิกาเรือนสวยก่อนจะหันไปมองหน้าไอ่ริทที่ยืนทำหน้าเอ๋อเหม่อลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้ 

ไอ้เตี้ยยย!!!”

หะ ห๊ะๆ มึงว่าไงนะไอ่ริทตื่นจากภวังค์ทำหน้าสะลึมสะลือหันมาตอบผม = =’

เป็นอะไรของมึงเนี่ย  ตั้งแต่มานี่กูเห็นมึงเหม่อใจเลื่อนลอย ไม่ยอมสนใจกูมีไรป่ะวะ

อืม...กูกำลังคิดเรื่องเมื่อวานที่เล่าให้มึงฟังอยู่ไง เฮ้อ... ช่างมันเถอะแล้วนี่มึงเลือกได้ยัง  กูเดินจนขาจะลากแล้วนะคนบ้าอะไรวะเรื่องมากชะมัด มึงรู้มั้ยว่ามึงกับกูเดินวนไปวนมาขึ้นๆลงๆแบบนี้ตั้งแต่บ่ายสอง แล้วนี่มึงดู ! จะหกโมงแล้ว มึงจะเดินจนห้างปิดเลยหรือไง

เอ้า! ไอ่นี่ กูให้มึงมาช่วยเลือกไม่ได้ให้มาบ่นนะครับคุณริท

เออๆ แล้วตกลงจะเอาอันไหนกันแน่ เดี๋ยวเสื้อ เดี๋ยวรองเท้า เดี๋ยวแหวน เดี๋ยวกระเป๋า ตกลงจะเอาอะไรครับคุณชายเซนผมไม่ได้ว่างมาส่งคุณทั้งวันทั้งคืนหรอกนะ ใบหน้าหวานๆตอบแบบกวนประสาทมาให้ผม เห็นแล้วหมั่นไส้ชะมัด  นี่ถ้าผมเลือกเองได้ก็คงไม่ลากมันมาถึงที่นี่หรอกเลือกของขวัญวันวาเลนไทน์ให้แฟนทั้งทีก็ต้องเลือกดีๆหน่อยสิ

เออๆ รู้แล้วน่า ได้แล้วๆกูตกลงจะซื้อนาฬิกาเรือนนี้อ่ะ มึงว่าไง

ก็โอเค มึงซื้อๆไปเถอะ เอาอะไรให้  พี่เก่งก็ชอบทั้งนั่นแหละเชื่อกูดิ

บ้า!! กูเขินนะ

“ = =^ ” ไอ่ริททำหน้าเอือมระอามองมาที่ผมก่อนจะลอบถอนหายใจอย่างเสียมารยาท T T’

ตกลงเอาเรือนนี้แหละครับผมยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานสาวก่อนเธอจะหยิบนาฬิกาออกมาจากตู้โชว์แล้วบรรจุลงในกล่องอย่างดีพร้อมใส่ถุงส่งมาให้พร้อม

ได้แล้วค่ะผมรับถุงใส่นาฬิกาใบเล็กมาถือไว้  ก่อนจะเดินตามไอ่ริทที่ทำหน้าเครียดเหม่อดินเหม่อลอยไม่หยุด  ผมก็เข้าใจมันหรอกนะเป็นผมก็คงต้องหนักใจเหมือนมันนี่แหละ  พี่โตโน่ก็เหมือนคนอื่นซะที่ไหน

 เอาน่าอย่าคิดมากไปเลย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดไปเถอะ จะว่าไปนี่มึงไม่คิดจะซื้อของขวัญอะไรให้พี่โตโน่หน่อยหรอ  อาทิตย์หน้าก็จะถึงวันวาเลนไทน์แล้วนะเว้ย เดี๋ยวคนเยอะของขึ้นราคาอีก งกๆอย่างมึงควรจะรีบซื้อไว้ล่วงหน้านะเชื่อกู!”

เออ อันนั้นกูรู้ แต่ว่ากูไม่รู้จะซื้ออะไรให้นี่หว่า อีกอย่างของในห้างแต่ละชิ้นแพงๆทั้งนั้น

โหย..เงินเดือนเพิ่งออกไม่ใช่หรือไงครับ อีกอย่างมึงลืมไปแล้วหรือไงบ้านมึงมีเงินเป็นพันๆล้านยังจะคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินอีกนะครับไอ่คุณชาย!”

ไอ่เซน เรื่องที่กูเล่าให้ฟังเมื่อวานมึงยังไม่ได้บอกใครใช่มั้ยผมส่งยิ้มเจื่อนๆให้มันก่อนจะเกาหัวเบาๆ ทำเอาไอ่ริทเลิกคิ้วมองผมด้วยความงุนงง ก่อนจะเปลี่ยนมาชี้หน้าผมอย่างรู้ทัน

แหะๆ  โทษทีว่ะริทกูไม่ได้ตั้งใจนะ  พอมึงวางสายไปพี่เก่งดันโทรมาแล้วหาว่ากูคุยกับกิ๊กกูเลยเผลอหลุดปากพูดออกไป กูไม่ได้ตั้งใจนะริท

ไอ่เซน ไอ่เพื่อนบ้า! พี่เก่งรู้เดี๋ยวโตโน่ก็รู้น่ะสิ ไอ่ๆๆ ไอ่ริทชี้หน้าด่าผมด้วยความแค้น ก่อนจะเอามือกอดอกหันหน้าหนี สงสัยมันจะนอยด์อีกแล้วสิท่า ผมจึงเอานิ้วจิ้มๆที่แขนเล็กของมันอย่างสำนึกผิด >O<

นี่ๆ อย่าโกรธดิวะ กูไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ  มึงไม่ต้องกลัว เรื่องนั้นกูย้ำกับพี่เก่งไว้แล้วมึงวางใจได้พี่เก่งไม่พูดแน่นอน

เหอะ ! กูจะเชื่อมึงได้ป่ะเนี่ย

ได้ดิ!  ถ้าไอ่พี่เก่งมันเผลอหลุดปากพูดไปเมื่อไหร่กูจะเลาะฟันหน้าให้หมดปากเลยคอยดู!! หึหึไอ่ริทพยักหน้าเชื่อผมอย่างหน่ายๆ  ก่อนมันจะยกแขนขึ้นมาดูเวลาในนาฬิกาข้อมือของมันอย่างตกใจ

ไอ่เซน เวรแล้วไง!  กูนัดกับโตโน่ไว้ ยังไงกูไปก่อนละนะเดี๋ยวหมอนั่นโมโหอาละวาดกูอีกพูดจบมันก็รีบร้อนวิ่งออกไป  นี่มันลืมไปป่ะเนี่ยว่านี่มันห้างนะครับไม่ใช่สนามวิ่งแข่งของมัน - - วิ่งซะคนที่เดินไปเดินมาหันมามองและรีบหลบเพราะจะถูกมันชนเอาได้ ไอ่ริทนี่มันบ้าๆบอๆทุกที่ทุกเวลาจริงๆ

 

{ RIT Part }

            ตึก ตัก ตึก ตัก..  เสียงหัวใจที่เต้นถี่ไม่หยุดคงเพราะการที่ผมกำลังวิ่งอยู่น่ะสิ  วิ่งจนจะขาดใจอยู่แล้ว วิ่งไปด้วยดูนาฬิกาไปด้วยเมื่อกี้รถก็ดันมาติดอีก  บรรยากาศรอบข้างมืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากถนน บ้านเรือนสถานที่ที่มีคนอยู่สลัวส่องมา   ตอนนี้ผมรีบเร่งฝีเท้าวิ่งไปยังสะพานพระรามแปดที่เดิมที่ผมกับโตโน่นัดกันไว้ 

โต...โน่..แฮ่กๆๆทันทีที่ผมถึงจุดมุ่งหมาย ก็ได้เจอกับบุคคลที่ยืนรอผมอยู่  ผมมองเค้าเพียงเสี้ยวหน้าเพราะด้วยความเหนื่อยหอบทำให้ผมถึงกับหอบก้มมองดูพื้นด้วยความล้า

เลทไป15นาที!”

แฮ่กๆ ขอ..โทษ...ชั้น...ไป..สะ ส่งไอ่ เซน ซื้อของ..แฮ่กๆ แล้ว แล้วๆ

นี่! จะบ้าหรือไงหยุดพักให้มันหายหอบก่อนก็ได้ พูดแบบนี้ใครจะฟังรู้เรื่องกันเล่ามือเรียวของอีกฝ่ายลูบที่หลังผมเบาๆ  ก่อนผมจะสูดลมหายใจเข้าอย่างเต็มปอดพร้อมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลานั่น

โอเค! พร้อมละ  พอดีชั้นไปส่งไอ่เซนซื้อของมา  แล้วนี่นายรอนานมากมั้ย ขอโทษนะไม่ได้ตั้งใจ

เออๆ ช่างมันเถอะ หิวแล้วไปหาไรกินกันมือเรียวอีกฝ่ายคว้าท่อนแขนผมไว้ก่อนจะดึงให้ผมเดินตาม  นี่จะให้ชั้นเดินอีกแล้วหรอเนี่ย วิ่งมาเมื่อกี้ยังไม่หายเหนื่อยเลยนะ TT^TT

           เท้าทั้งสองคู่หยุดชะงักอยู่หน้าภัตตาคารหรูที่ข้างในมีผู้คนนั่งทานอาหารกันอย่างคับคลั่ง  คนเยอะซะจนไม่มีที่นั่ง  ใบหน้าคมหันมามองผมก่อนจะเบ้ปากเล็กน้อยแล้วลากผมให้เดินตามไปร้านใกล้ๆ  ไม่ว่าจะร้านไหนๆ ก็มีแต่ผู้คนเต็มไปหมดทำเอาคนข้างผมถึงกับหน้าหงิก

เพราะนายแท้ๆเลยนะ  มาช้าจนได้เรื่องเลยไง ดูซิ!  ร้านไหนๆก็เต็มหมดทุกร้านแล้วแบบนี้ชั้นจะได้ทานข้าวมั้ยเนี่ย  หน้าหงุดหงิดชะมัด! ”

เอาน่า...ก็ชั้นไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย หิวมากเลยหรอ งั้นเอางี้..

              ผมลากแขนนายโตโน่ให้เดินตามมา จนพวกเราเดินได้ซักระยะหนึ่งก็มีร้านบะหมี่เกี๊ยวใกล้ๆริมแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งอยู่  ผมหันไปส่งยิ้มให้อีกฝ่ายที่เอาแต่ส่ายหน้าไปมาอย่างรู้ทัน

เหอะ..ไม่เด็ดขาด ร้านไม่ได้มาตรฐานแบบนี้ชั้นไม่มีทางจะกินมันลงหรอกนะ

โหย..พูดซะร้านเค้าเสียเลยนะ  ไม่เห็นหรือไงคนอื่นเค้าก็ทานแบบนี้กันทั้งนั้นเอาน่ามานั่งเถอะ

ไม่ๆ  คนอื่นที่ว่ามันไม่ใช่คนอย่างโตโน่แน่นอน!”

ตามใจ ตอนนี้ชั้นหิวมากแล้วด้วยถ้าจะให้ไปเดินหาร้านหรูๆราคาแพงๆของนายอีกล่ะก็ ไว้รอชั้นกินอิ่มก่อนละกัน ไม่กินก็ตามใจ!” ผมสะบัดมือออกจากแขนโตโน่ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกสีแดงพร้อมสั่งบะหมี่น้ำสองชาม   อีกฝ่ายนั่งลงตรงข้าวกับผมอย่างขัดใจในมือก็ถือทิชชู่เช็ดโต๊ะไปมาอย่างรังเกียจ = =’

นี่ตกลงจะทานที่นี่จริงๆน่ะหรอ

เยสสสสสส!”  ทันทีที่บะหมี่หอมๆมาเสิร์ฟที่โต๊ะผมก็จัดการหยิบตะเกียบและช้อนพร้อมปรุงรสอย่างอารมณ์ดีก่อนจะซดน้ำซุ๊บในชามอย่างดังจนโตโน่ถึงกับหันมามองเสี้ยวหน้านึงก่อนจะเสมองไปข้างๆ  มาดเหลือเกินรู้ว่าหิวแต่ก็ยังทำเก๊กนะครับคุณชาย! 

วู้~ บะหมี่ชามนี้อร่อยๆจริงจริ๊ง  หอมก็หอมเส้นก็นุ๊มนุ่มคำพูดของผมทำเอาคนตรงหน้าถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเลยทีเดียว ฮ่าๆ อีตาบ๊อง!

คุณชายคร๊าบบบ หิวก็บอกว่าหิวสิ อ่ะนี่...ชามนี้ของนายทานได้แล้วมัวแต่เก๊กนั่นแหละมือเรียวชี้หน้าผมกลับมาอย่างหงุดหงิด  ปากที่อ้าค้างไว้เตรียมจะด่าถูกผมยัดลูกชิ้นใส่ไปจนเต็มปาก ก่อนผมจะหลุดหัวเราะชอบใจออกมา และนั่นทำให้อีกฝ่ายถึงกับอมยิ้มและยอมทานบะหมี่ถ้วยนั้นอย่างช่วยไม่ได้

 

           สายน้ำที่ไหลไปเรื่อยๆผ่านสายตาของผม  ลมเย็นๆที่โชยไปมาอ่อนๆทำให้ผมถึงกับเผลอหลับตาไปชั่วขณะพร้อมความเหนื่อย  ก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีเมื่อมีอะไรนุ่มๆมาจ่ออยู่ที่ปาก งั่บ!  

ง่ำๆๆ    อะไรของเค้าเนี่ย เอาลูกชิ้นมาจ่อไว้ที่ปากก็นึกจะให้เรากิน แต่ไหงเอาใส่ปากตัวเองซะงั้น TT^TT  ผมมองคนข้างๆที่กำลังจิ้มลูกชิ้นใส่ปากเคี้ยว ตุ้ยๆ อย่างขบขัน  ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่บริเวณลานริมน้ำใต้สะพาน ที่ข้างหน้ามีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน

ไหนบอกไม่กินของแบบนี้ไง  ทำไมซัดไปตั้งหลายชามแถมยังกินลูกชั้นปิ้งไปตั้งหลายไม้ โด่..

โป้ก! โด่ อะไรๆ พูดให้มันดีๆ ผมรีบเอามือถูที่ศีรษะตัวเองไปมา ไอ่บ้านี่เล่นเอากำปั้นมาเขกหัวผมซะได้  ก่อนผมจะแสร้งสีหน้าทำเป็นงอนหากแต่อีกฝ่ายกลับรู้ทั้นเอามือมาบีบสันจมูกผมอย่างหมั่นเขี้ยว

อื้อออ !  หายใจไม่ออก วุ้ย!คนอะไรชอบใช้กำลัง

ฮ่าๆ งั้นเปลี่ยนจากใช้กำลัง  มาทำกิจกรรมอย่างอื่นแทนได้ป่ะรอยยิ้มกรุ้มกริ่มทั้งยังดวงตาเป็นประกายที่แฝงไปด้วยความนัยน์ทำเอาใจผมเต้นแรงไม่หยุด  รู้สึกได้ถึงใบหน้าที่ร้อนขึ้นมา

ทะลึ่ง!” ผมถลึงตาใส่อีกฝ่ายที่ทำหน้าเฉไฉไม่รู้ไม่ชี้ เคี้ยวลูกชิ้นต่อไปราวกับเด็กๆ หมอนี่มันนับวันยิ่งติ๊งต๊อง

นายทานของแบบนี้บ่อยมั้ยอ่ะ

อื้ม  ก็บ่อยนะ ของพวกนี้มันราคาไม่แพงแถมยังอร่อยถูกปากอีกต่างหากไม่เหมือนของในห้างหรือในภัตตาคารแพงๆหรอกบางอย่างก็อร่อยบางอย่างก็ไม่อร่อย แต่จะว่าไปมันก็แล้วแต่คนชอบล่ะนะ  ไอ่ชั้นมันก็มีปัญญากินได้แค่นี้แหละ กินเพื่ออยู่ไม่ได้อยู่เพื่อกิน  มือเรียวของโตโน่โยกศีรษะผมไปมา ก่อนสายตาคู่คมจะทอดมองแม่น้ำเบื้องหน้าโดยที่กำลังพูดอยู่กับผม

นายคงลำบากมากเลยสินะ  วันก่อนชั้นแอบสมุดบันทึกงานที่นายต้องทำก่อนหน้าที่จะมาเจอชั้นวางอยู่บนโต๊ะชั้นเลยหยิบมาอ่าน เห็นนายทำตั้งหลายอย่าง ทั้งรับจ้างซักผ้า ส่งแก๊ส สอนหนังสือเด็ก ส่งหนังสือพิมพ์  ส่งน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋  เด็กเสิร์ฟอะไรไม่รู้มากมาย  ไม่เหนื่อยบ้างหรือไงโตโน่หันหน้ามามองหน้าผมด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยคำถามและความไม่เข้าใจมากมาย

หึ..ไอ่เหนื่อยมันก็เหนื่อยหรอกนะ แต่จะทำยังไงได้ชั้นก็ต้องปากกัดตีนถีบเพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไปน่ะสิ ถ้าชั้นไม่ทำแล้วใครจะทำ ชั้นต้องใช้เงินถ้าชั้นไม่ทำงานแล้วชั้นจะเอาเงินที่ไหนมาเรียนได้ล่ะ จริงมั้ย

ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ทำไมต้องลำบากทำงานขนาดนั้นด้วย

นายไม่เคยลำบาก นายไม่เคยมีชีวิตแบบพวกชั้นไม่เคยอดมื้อกินมื้อไม่เคยทำงานหาเช้ากินค่ำ อยู่อย่างสุขสบายนอนอยู่บนกองเงินกองทองตั้งแต่เกิดคงไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้หรอกต่อให้อธิบายไปมันก็เท่านั้นแหละ

ทำไมชั้นจะไม่เข้าใจ ว่าความลำบากเป็นยังไงอย่าดูถูกกันหน่อยเลยได้ม่ะ?  ที่ชั้นไม่เข้าใจก็คือทำไมนายต้องทำงานอยู่คนเดียวด้วยพ่อแม่หรือญาติพี่น้องหายไปไหนกันหมดไม่อยู่เลี้ยงหรือดูแลนายหรือไงคำพูดสุดท้ายถึงกับทำให้ผมสะดุ้ง อุส่าห์หยุดคิดเรื่องนี้ไปแล้วแท้ๆสุดท้ายก็หนีไม่พ้นอยู่ดี 

พ่อกับแม่ชั้นเลิกกันตั้งแต่ชั้นยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย  จนเมื่อหลายปีก่อนแม่ชั้นเสียชั้นก็เลยอยู่กับยายแค่สองคน ยายก็ไม่สบายแล้วก็เพิ่งเสียไม่กี่เดือนนี้ไง

เหงามากมั้ย.. เสียงที่ดูอ่อนลงแฝงไปด้วยความห่วงใหญ่เอ่ยถามผมอย่างอบอุ่น   

ไม่หรอก เมื่อก่อนอาจจะรู้สึกแบบนี้แต่เดี๋ยวนี้มันคงชินชาแล้วมั้ง  ฟรึ่บ! จู่ๆโตโน่ก็ดึงผมไปกอดโดยไม่ทันที่ผมจะทันได้ตั้งตัว  ฝ่ามือเรียวลูบที่หลังผมเบาๆผมค่อยๆหลับตารับสัมผัสนั่นอย่างเต็มใจ อยากอยู่แบบนี้นานๆจัง ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ไม่ทำให้ผมรู้สึกเหงาหรือว้าเหว่เลยซักนิด

ชั้นรู้ว่าความเหงามันเป็นยังไง ชั้นรู้ว่าการที่ไม่ได้อยู่พร้อมหน้ามันรู้สึกยังไง ต่อไปนี้ชั้นจะไม่ปล่อยให้นายต้องรู้สึกแบบนั้น นายจะไม่เหงา นายจะไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในโลก จำไว้นะริทตราบใดที่นายยังมีชั้น ชั้นจะไม่มีทางทิ้งนายให้นอนร้องไห้เสียใจอย่างเด็ดขาด ...” น้ำใสๆของผมเอ่อล้นออกมาด้วยความซาบซึ้ง  ผมรู้ว่าทำไมโตโน่ถึงพูดแบบนี้ คงเพราะฝังใจที่พ่อเอาแต่ทำงานจนไม่ได้ดูแลแม่สินะ ไอซ์มักจะเล่าให้ผมฟังอยู่บ่อยครั้ง 

โตโน่... ถ้าชั้นทำอะไรผิด หรือ ทำให้นายไม่พอใจนายจะเกลียดชั้นมั้ย

ทำไมชั้นต้องรู้สึกแบบนั้นด้วย  นายไม่ได้มีอะไรที่ทำให้ชั้นต้องรู้สึกแบบนั้นซักหน่อย  ไม่ว่านายจะทำผิดหรือทำให้ชั้นไม่พอใจขนาดไหนชั้นก็ไม่มีวันที่จะเกลียดคนที่ตัวเองรักได้หรอกนะ

ชั้นรักนายนะ โตโน่…

 

 





MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
------------------
วันนี้รีบมาอัพอย่างเร่งด่วน
ความจริงวันนี้จะไม่ได้อัพแล้วด้วยซ้ำ เพราะทำการบ้านไม่เสร็จ TT^TT
แต่ก็แวะมาอัพให้รีดเดอร์ได้อ่าน เดี๋ยวจะบ่นไรเตอร์เอา ไม่ดีๆ หะหะ
# ฝากเม้นโหวตเหมือนเดิมนะคะ :D
*** ไม่ได้ตรวจคำผิดเลย ขอโทษด้วยนะคะ***

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

4,998 ความคิดเห็น

  1. #4980 chow (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:18
    ห้ามโกรธน้องนะ น้องริทรีบบอกความจริงพี่เถอะ แล้วเรื่องย้ายไปอยู่กับพ่อด้วย



    #4980
    0
  2. #4935 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 16:04
    ซึ้งๆๆๆๆๆๆๆ
    #4935
    0
  3. #4907 ไข่มุกดำHB (@yaohur) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 22:24
    พี่โน่เล่นซะซึ้งเลย ToT
    #4907
    0
  4. วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 14:06
    ซึ้งอ่ะ 
    #4881
    0
  5. #4803 คนชอบจิตนาการ (@nattarin-arm-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 10:16
    ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4803
    0
  6. #4759 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:37
    ความจริงถ้าน้องริทรีบบอกความจริงแต่เนิ่นๆ
    พี่ว่าโน่ก็ไม่น่าจะโกรธอะไรนะ
    แต่ถ้าปิดไว้นานๆแล้วเค้ามารู้ทีหลัง รู้เป็นคนสุดท้ายอ่ะ..เค้าคงจะน้อยใจแหง๋ๆ
    #4759
    0
  7. #4716 ภรรยาฮยอกแจ (@kunbright) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 18:05
    โหยเฮียซึ้งเลยTT สัญญาแล้วนะจะไม่โกรธตัวเล็กอะ
    #4716
    0
  8. #4657 Princess'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 00:35
     เฮียรับปากแล้วนะ! อย่าเหวี่ยงล่ะ! ๕๕๕
    #4657
    0
  9. #4626 R . R OS E (@rosetmz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 16:23
    เฮียรบปากแล้วนะ! 
    #4626
    0
  10. #4548 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 09:40
     หวานง๊าาาา
    #4548
    0
  11. #4512 `พี่ชายน้องชาย{?} (@itsumimi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 11:15
    เฮียเอ้ยย พูดซะซึ้ง! T__________T
    ห้ามโกรธนะเว้ยพูดเเล้ว! - -
    #4512
    0
  12. #4468 joojubjub (@joojubjub) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 21:29
    หวานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #4468
    0
  13. #4438 แตมป์♪ (@stampna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 15:51
     ถ้าเฮียแกจะเปลี่ยนโหมดเป็นซึ้งได้ขนาดนี้นะ
    #4438
    0
  14. #4324 Lookwa_RFC (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 21:30
    สัญญาแล้ว แล้วนะเฮีย

    ห้ามโฏรธเฮียตัวเล็กนร้าาาาาา
    #4324
    0
  15. #4291 Mojicomback (@dominoritz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 10:31
    เฮีย  ซึ้ง  เกิน Y Y
    #4291
    0
  16. #4208 VANPIRE (@likelove2011) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2554 / 22:40
    น่ะแหละ ซึ้งจังT^T
    #4208
    0
  17. #4166 ● К௰an (@k-cm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 21:18
     อ่าซึ้ง พี่โน่พูด


    #4166
    0
  18. #4163 khunmine (@khunmine) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 17:36

    ซึ้งจัง

    #4163
    0
  19. #4043 phai-yh (@phai-yh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 23:31
    แอบซี้งงงงงงงงง
    T_T
    #4043
    0
  20. #3981 Popprinc.E* (@saxziiophone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 01:30
    บอกแล้วนะเฮียย ห้ามโกรธตัวเล็กนะ >.,< 
    #3981
    0
  21. #3952 ap-plai (@plai-14) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 09:50

    TT^TT ซึ้งเกินไปแล้ว

    #3952
    0
  22. #3917 keyzerrbossza! (@kkkbbbbbb) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 17:14
     แง้ ซึ้งงง tt'
    #3917
    0
  23. #3873 JAKAW =)) (@rukjung101) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 23:07
    TT' ซึ้งง
    #3873
    0
  24. #3833 pankikiki (@pankikiki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 18:35
    ซึ้งค่ะ
    #3833
    0
  25. วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 23:22
    โอ้ยๆ ซึ้ง tt'
    #3789
    0