[FIC โน่ริท] So Kiss รักร้ายของคุณชายขี้โมโห !

ตอนที่ 21 : เจอกันซักที...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    27 ต.ค. 53





  



 

 

    ณ คฤหาสน์ คำวิลัยศักดิ์

      {RIT Part}

         หลังจากที่ผมได้รับโทรศัพท์จากคุณหญิงท่านเมื่อตอนสายผมก็รีบตรงดิ่งมาที่นี่ทันที ก็วันนี้เงินเดือนผมออกน่ะสิ ไม่รีบได้ไง >O<’  ดีนะที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ไม่มีเรียนแต่โตโน่เค้าไม่อยู่บ้านนี่หรอก เห็นบอกต้องไปทำโปรเจคงานที่มหาลัยวันนี้เราสองคนเลยไม่ได้เจอกัน

อ้าว น้องริทมาแล้วหรอคะ คุณท่านรออยู่ที่ห้องโถงใหญ่น้องริทเข้าไปได้เลยนะ

ครับผมพยักหน้าพร้อมส่งรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับพี่แก้ว

           ทันทีที่ผมเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ก็เจอกับผู้หญิงวัยกลางคนแต่งตัวดูดีมีรสนิยมราวกับวัยรุ่น คุณหญิงท่านนี่ดูไม่แก่เลยแฮะ สวยอย่างกับสาวๆ  ตอนนี้ท่านค่อยๆละสายตาจากหนังสือพิมพ์ต่างประเทศก่อนจะหันหน้ามามองผมพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

อ่าวมาแล้วเหรอ  นั่งก่อนสิริท

ครับๆ

พอดีวันนี้ชั้นมีแขก เพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเข้าเรื่องกันเลยนะ ชั้นต้องขอบใจเธอมากเลยนะที่ดูแลโตโน่เป็นอย่างดี ชั้นเลือกคนไม่ผิดจริงๆเธอเอาโตโน่อยู่ไม่พอยังทำให้ลูกชายหัวดื้อคนนี้ยอมแสดงความอ่อนโยนให้กับคนอื่นๆอย่างไม่น่าเชื่อ

ฮ่าๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ คุณชายเค้าไม่ได้ดีขึ้นเพราะผมหรอกเพราะตัวเค้าเองต่างหาก

ฮึ?  เธอคิดว่าอย่างนั้นหรอ ไม่นะถ้าไม่มีเธอโตโน่คงไม่รู้จักความรักเหมือนคนอื่นๆได้แบบทุกวันนี้หรอกนะริทผมถึงกับเบิกตากว้างกับคำพูดของคุณหญิงท่านด้วยความตกใจ 

อะไรกัน พูดแค่นี้ถึงกับตกใจเลยหรอไง 

ปะ เปล่าครับ ก็แค่ตกใจที่คุณก็รู้เรื่องนี้ เค้าเป็นคนบอก..

โตโน่ไม่ได้บอกชั้นหรอก ไอซ์ต่างหากอีกอย่างชั้นก็พอจะมองออกหรอกนะว่าลูกชายชั้นกำลังคิดหรือกำลังจะทำอะไร  ตั้งแต่เธอมาดูแลเค้าก็ดูเหมือนอะไรๆก็เปลี่ยนไปจากโตโน่ที่แสนเย็นชาดูไม่จริงใจกับใครขี้โมโหจอมเหวี่ยงกลับยอมให้เธอดูแลได้เป็นเดือนๆทั้งยังพูดถึงเธอให้ชั้นฟังตลอด  แบบนี้ถ้าไม่ใช่เพราะความรักแล้วจะเป็นอะไรไปได้ จริงมั้ย?” ผมมองคุณหญิงท่านอย่างอึ้งๆ อบอุ่นจัง แววตาที่แฝงไปด้วยความห่วงใยเมื่อพูดถึงลูกชายตัวเอง แค่คำพูดไม่กี่คำก็ทำให้ผมสัมผัสมันได้อย่างไม่น่าเชื่อ  นายโชคดีจังโตโน่ที่มีแม่ที่ดีแบบนี้

อ่ะ...นี่เป็นเช็คเงินสด สำหรับค่าตอบแทนที่เธอเหนื่อยและดูแลลูกชายชั้นเป็นอย่างดี ทันทีที่ผมรับกระดาษใบสีขาวๆนั่นมา ถึงกับต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หนึ่งแสน!

เอ่อ..คุณท่านครับ นี่มันไม่ใช่จำนวนเงินที่เราตกลงกันไว้นี่ครับ เยอะขนาดนี้ริทคงรับไว้ไม่ได้หรอก เช็คใบสีขาวถูกส่งคืนให้กับผู้เป็นเจ้าของหากแต่อีกฝ่ายกลับดันมือผม ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเบาๆเพื่อไม่ให้ผมปฎิเสธ แต่คงเพราะถ้าทีอึดอัดใจของผมทำให้คุณท่านถึงกับระบายลมหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้

รับไปเถอะ มันไม่มากไปหรอกถ้าเทียบกับการที่เธอยอมมาเป็นคนดูแลโตโน่น่ะ

แต่ผมว่า..

ถือซะว่าชั้นขอร้องนะ  เงินจำนวนนี้ชั้นต้องการให้เธอจริงๆ ถึงเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆของชั้นแต่ชั้นก็รักและเอ็นดูไม่ต่างไปจากโตโน่กับไอซ์หรอกนะ เอาเป็นว่าชั้นอยากจะช่วยเธอก็แล้วกัน^^ เล่นส่งยิ้มไม่พอพูดซะขนาดนี้ทำผมแทบไม่กล้าพูดอะไรออกไปอีกเลย  ได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตาดูเช็คในมือตัวเองด้วยความหนักใจ


คุณหญิงคะ คุณไพโรจน์กับลูกชายมาแล้วค่ะชื่อที่พี่แก้วเพิ่งเอ่ยไปเมื่อครู่ทำเอาผมสะดุ้ง   ใจเต้นไม่หยุดราวกับจะหลุดออกมาเสียให้ได้ คุณไพโรจน์!   หวังว่าจะไม่ใช้เค้าหรอกนะ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตามเพื่อความปลดภัยผมจึงรีบเอ่ยลาคุณหญิงท่านด้วยความร้อนรนใจทันที

เอ่อ..คุณหญิงมีแขกงั้นผมขอตัวกลับเลยละกันครับ

อ้าว!คุณไพโรจน์ มาแล้วหรอคะสวัสดีค่ะ สวัสดี ทั้งที่เอ่ยลากับอีกฝ่ายไปแล้วแท้ๆ แต่ก็ไม่ทันที่ผมจะได้ลุกไปไหนบุคคลที่ผมหวาดหวั่นก็ปรากฎกายขึ้นต่อสายตา ผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวภูมิฐานที่ข้างๆมีผู้ชายหน้าตาดีวัยไล่เรี่ยเดียวกันกับผม  ยกมือไหว้ตอบรับให้กับผู้เป็นเจ้าของบ้านด้วยความสนิทสนม

สวัสดีครับคุณหญิง ขอโทษทีที่เผอิญวันนี้ผมมาช้า แล้วนี่เรา...

ริท!!” ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนฟังการสนทนาของผู้เป็นพ่อกับคุณหญิงท่านร้องอุทานมองหน้าผมด้วยความตกใจ ทำเอาคู่สนทนาต้องเหลียวมามองทางผมอย่างพร้อมเพรียง แย่แล้ว!

ริท   นี่ริทจริงๆด้วย ตามหาแทบพลิกแผ่นดินไม่อยากจะเชื่อ คราวจะเจอก็เจอกันง่ายๆ  รู้มั้ยพวกพี่ตามหาเราขนาดไหน ริท.. มือเรียวเดินเข้ามาเขย่าตัวผมด้วยสีหน้าดีใจ ซึ่งต่างจากผมที่ยืนแข็งทื่อราวกับก้อนหินมองอีกฝ่ายด้วยความตื่นตะหนก ทำไมโลกถึงได้กลมแบบนี้  

เอ่อ..คือ..ผม..

อะไรกันน่ะคะ  สองคนนี้รู้จักกันด้วยเหรอคุณหญิงท่านเลิกคิ้วถามผู้ชายวัยกลางคนด้วยความสงสัย  ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าเนือยๆ  และนั่นยิ่งทำให้คุณหญิงตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อจู่ๆแขกผู้มาเยือนของเขากลับเดินสาวเท้าเข้ามาสวมกอดผมชนิดที่ว่าไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

ริท  ริทลูกพ่อ  รู้มั้ยพ่อตามหาแทบแย่ หายไปไหนมาแล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง บอกพ่อหน่อยซิ บอกพ่อหน่อย!   มือหนาลูบที่ศีรษะผมด้วยความห่วงใยทั้งยังกระชับกอดอย่างแนบแน่น

ลูก? นี่มันอะไรกันคะ ดิชั้นงงไปหมดแล้ว ใครก็ได้ช่วยอธิบายให้ชั้นได้เข้าใจที

             

                    
ณ ตอนนี้สายตาทั้งสามคู่จ้องมองหน้าผมด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างกัน  หลังจากเมื่อครู่ที่พี่บี้กับพ่อได้อธิบายและบอกความจริงเกี่ยวกับเรื่องทุกอย่างให้คุณหญิงท่านได้ทราบ ท่านถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ  ทำเอาผมที่นั่งฟังและนั่งตอบคำถามหลายๆอย่างให้ทุกคนรับรู้ถึงกับใจหายวาบ

ที่แท้เรื่องก็เป็นแบบนี้นี่เอง  ความจริงเธอน่าจะบอกชั้นตั้งแต่แรกแล้วนะริท เฮ้อ..ที่แท้ก็คนกันเองทั้งนั้น  ดีใจกับคุณไพโรจน์แล้วก็เราด้วยนะบี้เจอน้องชายซักทีคุณหญิงทอดรอยยิ้มแสดงความดีใจให้กับพ่อแล้วก็พี่บี้ที่กำลังนั่งยิ้มอย่างมีความสุขมองมาทางผม

นั่นแหละ  ความจริงถ้าริทไม่ย้ายที่อยู่พี่กับพ่อคงตามตัวเจอตั้งแต่แรก ริทจะได้ไม่ตกระกำลำบากทำงานหาเช้ากินค่ำเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยแบบนี้

มันจำเป็นนี่ครับ  อีกอย่างริทก็ไม่กล้ารบกวนพ่อกับพี่บี้ด้วย ยายริท..

รบกวนยังไง ริทก็ลูกพ่อทั้งคนทำไมพ่อจะเลี้ยงไม่ได้  รู้มั้ยตั้งแต่ยายเราเสียไปพอพ่อไปหาริทตามที่อยู่ริทกลับย้ายไปที่อื่นซะได้  พ่อออกตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอถ้าแม่เรารู้ว่าพ่อทำให้ริทลำบากต้องเสียใจแล้วก็โกรธพ่อมากแน่ๆ

แม่รักพ่อมากขนาดนั้นไม่มีทางที่จะรู้สึกแบบนั้นเป็นแน่

นี่ถ้าเมื่อหลายปีก่อนพ่อกับแม่อยู่ด้วยกันคงดี  ถ้าพ่ออธิบายเรื่องทุกอย่างให้ครอบครัวพ่อฟังว่าปัดทมากำลังตั้งท้องทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ ถ้าพ่อดูแลแม่ให้ดีกว่านี้ยายของลูกคงไม่เกียจและอคติจนพวกเราต้องแยกกันอยู่

มันคงเป็นได้ยาก ฟ้ากำหนดให้เป็นแบบนี้ไปแล้วเราคงเปลี่ยนอะไรไม่ได้  พ่อกับแม่ต่างกันเกินไป...ไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ  น้ำตาใสๆของตัวเองกลับเอ่อล้นออกมาอย่างหยุดไม่อยู่

            
             
  ตั้งแต่เล็กจนโตยายมักจะสอนให้ริทเจียมตัวไม่ใฝ่สูง ที่ทำแบบนี้ก็คงเพราะฝังใจเรื่อง ฐานะชาติตระกูลของพ่อที่ร่ำรวยมหาศาลซึ่งต่างกับแม่ที่เป็นแค่แม่ค้าธรรมดาๆเลยทำให้ตระกูลใหญ่ของพ่อต่างพากันรังเกียจแม่ที่มีฐานะต่ำต้อย  แม่ยอมทนฟังเสียงดูถูกเหยียดหยามสารพัดได้แค่เพียงเพราะ พี่บี้ ที่เพิ่งลืมตามองโลกได้แค่สองสามปีแต่เพราะคำดูถูกที่อีกฝ่ายที่เกินจะรับไหวนั่นทำให้ยายที่มีโรคประจำตัวอยู่แล้วถึงกับอาการกำเริบสั่งให้แม่หย่าร้างกับพ่ออย่างเด็ดขาดทั้งที่แม่กำลังอุ้มท้องผมอยู่  ตั้งแต่นั้นมายายเลยไม่ยอมให้พวกเราไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลนี้อีกเลย

            แต่เพียงไม่นาน พอผมอายุได้ซักประมาณ 15 ปีแม่ก็ต้องจากผมไปด้วยโรคมะเร็ง  พ่อที่มักจะคอยสังเกตการณ์พวกเราอยู่ห่างๆรู้ข่าวเข้าก็รีบมาร่วมงานศพและขอร้องให้ยายกับผมย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันแต่ยายกับค้านเสียงแข็งดังเดิมว่าจะไม่ไปไหนหากแต่เพียงให้ผมย้ายเข้าไปอยู่กับพวกเค้าเพื่อไม่ให้ผมลำบากอดมื้อกินมื้อ  นั่นเลยทำให้ผมไม่กล้าทิ้งท่านเราสองคนเลยอาศัยอยู่ด้วยกันสองคน  จนร่างกายยายทรุดโทรมลงเรื่อยๆผมจึงหางานพิเศษทำไปด้วยเรียนไปด้วยจนเมื่อหลายเดือนก่อนท่านก็ได้เสียชีวิตลงทำให้ผมต้องย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่นและไม่ได้ติดต่อกับพ่อและพี่บี้อีกเลย

ไม่เอาน่า  อย่าร้องไห้สิไม่ต้องกลัวนะ  ริทยังมีพ่อยังมีพี่ชายอีกทั้งคนยังไงพวกเราก็ไม่ยอมทิ้งริทไปอย่างเด็ดขาด    ริทย้ายเข้าไปอยู่กับพ่อนะผมส่ายหน้าเป็นพัลวัน

ทำไมล่ะ  โกรธพ่อหรือไง

เปล่าครับ  แต่ริท..

ทำไมไม่ย้ายเข้าไปอยู่กับพ่อเค้าล่ะฮึ  ริทจะได้สบายไง ทนอยู่อย่างลำบากมาตั้งหลายปี อีกอย่างนะเด็กนิสัยดีอย่างเธอก็สมควรแล้วที่ได้รับสิ่งดีๆตอบแทน ย้ายไปอยู่กับพ่อเถอะริท

คุณท่าน ริท..

นั่นสิริท  นี่เราพลัดพรากจากกันมาตั้งนานย้ายไปอยู่ด้วยกันนะ  ที่นั่นมีทุกอย่างที่ริทต้องการอยากได้อะไรต้องการอะไรพวกพี่จะหามาให้ขอแค่ริทย้ายไปอยู่ด้วยกันก็พอ

แล้ว... แล้วครอบครัวพวกพี่จะไม่....

ครอบครัวพี่ก็เหมือนครอบครัวริท  พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ต้องกลัว ตอนนี้ทุกคนเข้าใจเรื่องทุกอย่างดีแล้วทั้ง น้าน้อย ลุงใหญ่แล้วก็อารอง น่ะ  ต่างรู้สึกผิดที่ทำให้พวกเราต้องพลัดพรากจากกัน ต่อไปนี้จะไม่มีใครมาทำร้ายริท เชื่อพี่นะ  ผมพยักหน้าเนือยๆ ก่อนจะถูกผู้เป็นพี่ชายดึงเข้าไปกอดอย่างอบอุ่น  นี่ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลก ผมยังมีพี่ชายที่น่ารักอย่างพี่บี้ แล้วก็พ่อที่แสนจะอ่อนโยนอยู่เคียงข้าง

เฮ้อ...นี่ถ้าโตโน่รู้จะเป็นยังไงล่ะเนี่ย..ทันทีที่ได้ยินคำพูดของคุณหญิงทำเอาผมถึงกับใจหายวาบ นั่นสิผมจะบอกเค้ายังไงดี ถ้าผมย้ายไปอยู่กับพี่บี้จริงๆก็ไม่ได้อยู่กับเค้าอีกแล้วน่ะสิ

เอ่อ..คุณหญิงท่าน..

นี่..ไม่ได้แล้วนะ เราเป็นคนกันเองต่อจากนี้ไปริทต้องเรียกชั้นว่าคุณป้าไม่ก็คุณแม่ก็ได้สายตาล้อเลียนของคุณหญิงทำเอาผมถึงกับหลุดยิ้มออกมา ไม่แปลกใจเลยว่าโตโน่นิสัยเหมือนใคร แต่ยิ่งนึกถึงชื่อเขาผมก็ยิ่งใจแป้วขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ครับ  งั้นริทเรียกคุณป้าก็แล้วกัน  เอ่อ..คุณป้า ริทขอร้องอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้ให้โตโน่ได้รู้น่ะครับ

ทำไมล่ะ ไม่อยากบอกพี่เค้าหรือไง

คือ..มันไม่ใช่แบบนั้น  ริทแค่อยากจะเป็นคนบอกเค้าด้วยตัวเอง

อ๋อ ได้สิ นึกว่าเรื่องอะไร^^”

พ่อครับ

ว่าไงลูก..”  มือหนาลูบศีรษะผมเบาๆ

ริทขอไม่ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านทางนู้นในตอนนี้จะได้มั้ย

อ้าว ทำไมล่ะริทเมื่อกี้ริทก็พยักหน้าตอบตกลงให้พี่แล้ว...

ริทไม่ผิดสัญญาหรอก ริทแค่ขอเวลาจัดการธุระบางอย่างให้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยย้ายเข้าไปอยู่ก็เท่านั้นเอง  นะครับพ่อถือว่าริทขอร้อง..

เอาอย่างนั้นก็ได้  พ่อตามใจลูกอยู่แล้ว แต่อย่าลืมนะเดือนหน้าพ่อจะจัดงานเลี้ยงฉลองวันครบรอบวันเกิดโรงแรมที่ดีและมีคุณภาพที่สุดในไทยแล้ววันนั้นพ่อจะเปิดตัวลูกให้ทุกคนได้รับรู้

เอ่อ..ต้องเปิดตัวด้วยหรอครับ ริทว่าไม่ดีมั้งขออยู่แบบเงียบๆไม่ดีกว่าหรอ

ได้ยังไงกัน  เราเป็นถึงลูกชายคนเล็กของนักธุรกิจชื่อดังก็ต้องให้ทุกคนได้รับรู้สิ  ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นพี่จัดการให้เอง เอาเป็นว่าริทไปเคลียร์ธุระของริทให้เรียบร้อยแล้วกัน โอเคมั้ย?”

ก็คงต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว  ริทไม่มีทางเลือกอื่นนี่นา..คำพูดของผมทำเอาทุกคนถึงกับหัวเราะกันยกใหญ่ ไอ่เราก็มีความสุขอยู่หรอกหากแต่คิดถึงใครอีกคน เดือนหน้า! งั้นก็คงเหลือเวลาไม่นานสินะที่เราจะบอกโตโน่ในเรื่องนี้ โอ้ยยย!!  แล้วผมจะทำยังไงดีเนี่ยจะเริ่มต้นบอกเค้ายังไง   เฮ้อออ...

 






----------------
ตอนนี้อาจจะยาวและน่าเบื่อไปหน่อยนะคะ
ไม่ว่ากันเนาะ ยังไงไรเตอร์ฝากเม้นโหวตด้วยแล้วกันน๊า า
# ไรเตอร์ไม่ได้ตรวจคำผิดเลย ต้องขอโทษด้วยนะคะ
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

4,998 ความคิดเห็น

  1. #4979 chow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:10
    หนูริทเจอครอบครัวแล้วนะ จะได้อยู่กัพร้อมหน้าซะที แบ้วถ้าคุณชายรู้จะเป็นยังไงนะ. อาละวาด?
    #4979
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #4934 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 15:55
    ถ้าเฮียรู้จะเป็นยังงั้ยนะ
    #4934
    0
  4. #4906 ไข่มุกดำHB (@yaohur) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 22:12
    พี่ริทจะทิ้งพี่โน่ไปจริงๆหรอ ไม่นะอย่าทิ้งกันนะ ขอร้อง.
    #4906
    0
  5. #4883 โอ้เย้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2556 / 10:52
    เอิ่ม~ มันทิ้งยังไงอ่ะ เขาไม่ได้บอกให้ย้ายมหาลัยไม่ใช่ไง ก็ยังเป็นแฟนกันได้ แบบนี้ก็ไม่ต้องอายใครด้วย



    ถือว่าเท่าเทียบกันในทุกๆด้านแล้วด้วยซ่ำ งง แหะ
    #4883
    0
  6. วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 14:03
     พี่ริทอย่าทิ้งเฮียไปนะ 
    #4880
    0
  7. #4802 คนชอบจิตนาการ (@nattarin-arm-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 10:06
    กลัวพี่โน่โกธรพี่ริทจังเลยอะ
    #4802
    0
  8. #4758 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:36
    แล้วน้องริทกับพี่บี้นี่แม่เดียวกันป่ะคะ?
    อ่านแล้วเหมือนจะเข้าใจว่าแม่เดียวกัน
    แล้วทำไมครอบครัวฝั่งคุณพ่อถึงได้เกลียดแต่ริทล่ะ
    #4758
    0
  9. #4715 ภรรยาฮยอกแจ (@kunbright) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 17:46
    ไม่น้าาา ตัวเล็กห้ามกลับน้าาา อยู่กับเฮียก่อน
    #4715
    0
  10. #4656 Princess'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 00:29
     เฮียใจเย็นๆนะ =..=
    #4656
    0
  11. #4625 R . R OS E (@rosetmz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 16:20
    เฮียอย่าดราม่าอีกล่ะ  = =5555555555 
    #4625
    0
  12. #4547 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 09:33
    อั๊ยย๊ะ   สนุกๆ
    #4547
    0
  13. #4511 `พี่ชายน้องชาย{?} (@itsumimi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 11:07
    อ่อออ ที่เเท้เรื่องก็เป็นอย่างงี้นี่เอง! - -
    อิเฮียต้องโกรธแน่ๆเลยอ่ะ ดูท่าเเล้ว น่าจะโกรธ.
    #4511
    0
  14. #4437 แตมป์♪ (@stampna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 15:44
     ไม่อยากให้พี่โน่โกรธ...

    แต่มีลางว่าเฮียจะโกรธ -*-
    #4437
    0
  15. #4290 Mojicomback (@dominoritz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 10:25
    เฮียคงไม่โกรธนะ
    #4290
    0
  16. #4231 PizzCha~! (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2554 / 14:33
    จอร์จโดนใจมากเลย อิอิ ^^
    #4231
    0
  17. #4165 ● К௰an (@k-cm) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 21:09
     ว้าว ลูกนักธุรกิจชื่อดัง
    #4165
    0
  18. #4162 khunmine (@khunmine) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 17:24

    เฮียจะว่ายังไง

    #4162
    0
  19. #4079 thun_love (@thunthun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 16:11

    เฮียจะรุสึกยังไงเนี่ย ?

    #4079
    0
  20. #4042 phai-yh (@phai-yh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 23:24
    โอ้ววว

    เฮียจะว่ายังไงนิ
    #4042
    0
  21. #3948 ap-plai (@plai-14) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 เมษายน 2554 / 20:45
    เฮียจะอาละวาดมั้ยเนี่ย
    #3948
    0
  22. #3916 keyzerrbossza! (@kkkbbbbbb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:55
     อ่าาา -3
    #3916
    0
  23. #3872 JAKAW =)) (@rukjung101) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 23:01
    คราวนี้ก็คงเหมาะสมกันแล้วนะ ^^
    #3872
    0
  24. วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 23:09
    แล้วเฮียว่าว่ายังไง??
    #3788
    0
  25. วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 10:40
    เย้~ ในที่สุดพี่ริทก็เจอพ่อแล้ว >0<
    #3766
    0