นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,454 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92

    Overall
    1,454

ตอนที่ 5 : Episode : 5 เป็น...ข้านะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 พ.ย. 61

”มูราดก็มองสักพักก่อนจะหันไปอีกทาง
“นอนไม่หลับก็เรื่องเจ้าสิ นอนใครนอนมัน”มูราดก็พูดเสียงแข็งไอริก็ลุกขึ้นมาจากเตียงมานั่งที่พื้นตามทางที่มูราดหัน
“จะหลับจริงหรอ จะทิ้งๆอริไว้คนเดียวจริงหรอ”ไอริทำเสียงดูอ้อนๆมูราดก็ลืมตาขึ้นมา
“นี่ แล้วจะทำอะๆรหล่ะถ้าไม่นอน”
“…..สิ่งที่เจ้าอยากทำตอนนี้ไง”ไอริก็ยิ้มมุมปาก มูราดกระตุกคิ้วขึ้นสายตาเริ่มเจ้าเล่ห์
“บ้ารึเปล่า”มูราดก็ยิ้มมุมปากเขาก่อนจะเอานิ้วเสยคางขึ้นมาเบาๆ
“จะทำอะไร”ไอริเริ่มเหงื่อแยกขึ้นเรื่อยๆ

“จะ...ไง”มูราดเว้นช่วงไว้ไอริก็หลับตาปี๋ แต่กลับกันมูราดเปลี่ยนจากเสยเป็นจับทั้งกน้าและดันไปจนไอริหงายหลัง
“ไปนอนเลยไป!”มูราดก็หันไปอีกท่ง ไอริก็ลุกขึ้นกุมหัวตัวเอง
“ชิ! มิสนึกเอาสะเลย”ไอริก็ไปนอนทันทีเช้าวันรุ่งขึ้น มูราดตื่นขึ้นมาไม่เห็นไอริเขาอาบนํ้าเปลี่ยนชุดและออกไปด้านนอก
“ตื่นแล้วหรอมูราด คุณตาคุณยายไม่อยู่เลยช่วยงานแกทำน่ะ”ไอริในชุดแชนยาวเกงยีนขาสั้นใส่ผ้าเปื้อน มันดูน่ารัก ขาอันเนียนขาวพอถูกแสงอาทิตย์ส่องก็ดูกรจ่างขึ้นมา
“ใส่ชุดไรของเจ้า”

“ทำไมเล่า นี่ชุดสมัยยายแกเป็นสาวนะ แต่มันก็จำเป็นนิ รอผ้าแห้ง”
“งั้นหรอ”
“ชุดเจ้าข้าก็ศักให้ละ แต่เกงในเจ้าสกปรกจัง”มูราดได้ยอนก็อายทันที
“ก็อย่าซักสิ! ว่าแต่ทำอะไรน่ะ”
“ยายแกปลูกเผือกน่ะ ตอนนี้ก็เก็บอยู่ตอนดึงสนุกมาก”มูราดได้ยินเขาก็มาช่วย
“อันนี้รากดูใหญ่ๆนะ”มูราดชี้ไอริที่เห็นก็รีบวิ่งไปดึงท้นทีแต่ผิดคาด มันแน่นมทกดึงไม่ได้เลย
“มูราดช่วยด้วย!”ไอริที่ดึงไม่ขึ้นเลย

“มาๆเดี๋ยวข้าช่วย”มูราดใส่ถังมือก่อนจะเข้าไปช่วยดึง เหมือนกอดจากด้านหลังเขาก็ดึงจนในที่สึดมันก็หลุดออกมา พวงมันยาวและใหญ่มากเมื่อดึงมาได้แรงที่ทั้งสองอันทั้งหมดเขาก็หงายหลังล้มลงไอริก็ทับร่างมูราดแบบนั่งทับเขา
“โหสุดยอดะลยมูราดทำสำเร็จแล้ว!”ไอริก็เผลอกอดมูราดไม่รู้ตัวเช่นเดียวกับมูราดที่กอด
“เอ๊ะ!?”ไอริผละออกทะนที
“ช-ชั่ฃเถอะเก็บกันต่อ”มูราดก็เยือนหน้าหนีเขาก็ไปดึวอันอื่นๆต่อจนหมดแล้ว มูราดก็เช็ดเหงื่อ
“’หิวนํ้าว่ะ! นํ้า’มูราดมองหานํ้าก็เจอขวดนํ้ามันเหน็บเอวไอริไว้อยู่เขาจึงย่องไปข้างหลังและรวบเอวไอริไว้แน่น
“อ้าาากกก!! ทำไรเนี่ย!”ไอริดิ้นไม่ได้

“นิ่ง!”มูราดก็เอาขวดนํ้ามาดื่ม
“จะเอานํ้าทำไมไม่บอก ออกไปได้ละ”มูราดลืมตัวเขาก็ผละออกคืนนํ้าให้
“อยู่นิ่งๆนะ”ไอริจ้องที่ใบหน้ามูราด
“จ้องสายตาแบยนี้อีกแล้วนะ ต้องการจริงรึไง”มูราดก็แกล้งเย้าอารมณ์ไอริไม่ตอบเขาก็เอามือไปทาบที่หน้าก่อนจะเช็ดๆ
“ขี้ดิน”ไอริก็ยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นมันทำให้มูราดเผลอจับใบหน้าไอริขึ้นมา
“ปกติยิ้มแบบนี้ให้ใครเห็นรึเปล่า”
“ก็ไม่นะ ใส่หน้ากาก เอ๊ะ! ถามทำไม”
“เปล่า”มูราดก็ยกตระกร้านั้นกลับบ้านคุณตาคุณยาย มูราดนั้นเห็นหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งไอริกยิลมาอ่านก่อนแล้วกำลังอ่าน
“เรื่องไร”

“ผจญภัยของยูกะ มิอยากชเชื่อยเลยว่าคุณยายเขาเก็บเยอะขนาดนี้”
“นั้นสิ”มูราดก็นั่งมองไอริอ่านหนังสือไปด้วยหยิบไปด้วย
‘”นี่ไอริ”
“???”เงยหน้าขึ้นมา
“ถ้าหาทางออกเจอแล้ว คงมิไก้เจอกันอีกแล้ว?”มูราดก็ตีหน้าเศร้าเล็กน้อยทำให้ไอริขำขึ้นมาสะงั้น
“555 ทำไมคิดถึงข้ารึไงแหม! เจ้าชายๆ”ไอริก็อ่านหนังสือต่อ
“.....”มูราดก็เงียบไป เขาก็ลุกพรวด
“ไปไหน”

“อาบนํ้าสิ ขี้ดินนะ เจ้าก็อาบด้วย เหม็น”ไอริได้ยินก็หงุดหงิด มูราดอาบไม่นานก็เสร็จ ไอริก็อาบต่อจากเขา เมื่อไอริออกมาชุดก็เปลี่ยนคราวนี้เป็นชุดกระโปรงยาวสีชมพูอ่อนๆมีลายดอกไม้ที่ปลายกระโปรง แต่แปลกตาที่ดูเข้ากับไอริมาก
“ช้าพึ่งใส่กระโปรงก็คราวนี้แหละ”ไอริเขินๆหน่อย มูราดก็กวักมือเรียก
“อะไร”เดินไปมูราดก็จับไอรินั่งลงกับเก้าอี้ก่อนจะเช็ดผมให้
“เอ้องี้สิดีๆ”ไอริก็อ่านหนะฃสือไปด้วย ก่อนจะได้กลิ่นไฟ
“กลิ่นไรอ่ะ”ไอริใช้หางตาเหลือบดู มูราดจุดไฟแช็ค
“จะจุดไฟแช็คทำไมเนี่ย!!”
“ก็เอาคืนเจ้าไง”แกล้วเอาไฟมาใกล้
“มูราด!!!”ไอริก็กละวสุดขีดมูราดจึงดับไฟลง
“5555 สมนํ้าหน้า”มูราดก็เดินหนีไปไอริก็นั่งเช็ดผมอยู่คนเดียวจนคุณตาคุณยายกลับมา

“นี่พวกหนู ตาเจอเส้นทางหนึ่งน่ะ “
“???”ไอริหันมามอง
“งั้นถึงเวลาที่พวกเราต้องเดินทางแล้ว”มูราดพูดจบก็ไปเก็บเื้อผ้าของตนเปลี่ยนชุดเป็นชุดประจำขอฃเขา
“ลาละนะคะ ขอบคุณมากค่ะ!!”ไอริก้มหัวให้ก่อนจะวิ่งไปพร้อมกับมูราด
‘หนุ่มสาวนี่ดีจริงๆนะ’
“นั้นหรอทางที่คุณตาบอก แต่เป็นทางนํ้านิหน่า”
“มีเรือด้วย”มูราดกฌวิ่งขึ้นไปนั่งบนเรือ
“เจ้าพาย”ไอริก็นั่งลงให้มูราดพายไปำายไปได้สักพักมูราดก็บ่นขึ้นมา
“ผัวก็มิใช่ ใช้ยัฃกะทาส เดี๋ยวก็ถีบตกนํ้าสะนี้”
“ลองมั้ยใครจะตกก่อน พายไป!”ไอริดูนํ้าไปเรื่อยๆ มูราดก็พายๆมาจนเหมือนผ่านทุ่งดอกบัวเต็มไปหมด
“มูราดดูดอกบัวนั้นสิ สวยมากเลยเบ่งบานสุดยอด!”ไอริก๋ยิ้มแฉ่งถุงจะใส่หน้ากากก็เถอะ
“อยากได้มั้ย”

“อยาก”ไอริก็โดนมูราดถีบตกนํ้าสะงั้น ไอริก็รีบเกาะเรือ
“มูราด! ข้าว่ายนํ้าไม่เป็น!!”แทนที่มูราดจะช่วยเขากลับหัวเราะ
“เป็นถึงหัวกน้ากลุ่มโจนิน แต่กลับว่ายนํ้าไม่เป็น”

“หนอยแน่!”ไอริก็ปีนขึ้นมาตัวก็เปียกไปหมด(ไอรินางว่ายนํ้าเป็นนะจะ แต่นางไม่สามารถลงนํ้าที่มันลึกเนื่องจากมันลึกมันทำให้กลัวไอริจึงว่ายไม่ได้  ถ้าตอนแข่งกันที่นํ้าตก ไอริว่ายได้เพราะนํ้ามันไม่ลึก)(กลัวนํ้าลึกๆนั้นเอง)
“ลงไปเล่นนํ้าทำไมก็ไม่รู้”มูราดก็หันหลังให้ไอริก็เปลี่ยนผ้าก่อนจะเอาทันยันหัวสะงั้น
“อะไร! บาปนะรู้มั้ย! เท้ามันตํ่า!”
“….อ้อหรอ ก็เจ้าอยู่ตํ่ากว่าเท้าขเานิ”พูดจาชวนตี แต่ก็หัวเราะสะงั้นไอริตอนนี่ยังไม่ได้ใส่ผ้าปิดปากเพราะเธอตกนํ้ารอยยิ้มบวกกับใบหน้าอันงดงามนั้น
“.....อืม ///-“จู่ๆมูราดก็แก้มแดงขึ้นมาสะงั้น
“......”บรรยากาศเงียบสิบหาย ไอริก็โพล่วขึ้นมาว่า
“คำะามที่เจ้าถามตอนนั้นน่ะ ถึงตอนนั้นมิได้เจอกัน แต่สักวันงานที่มอบหมายเราก็ได้เจอกันอยู่ดี”ไอริก็ยิ้มมาอีกรอบ
“จะว่าถึงตอนนั้นก็คงจะรู้สึกแย่ล้ะใช่มั้ยหล่ะ”มูราดก็ถามไอริก็แก้มแดง
“ก็คงงั้นแหละ”
“ก็แน่หล่ะ ความสัมพันธ์ของเราสองคนตอนนี้น่ะ มันมากกว่าคนรู้จักอีกไอริ”หยุดพายเรือกลางนํ้ามูราดก็เขยิบมาใกล้ขึ้น
“ก็-คงงั้นมั้ง”หลบหน้า

“ไอริ”มูราดถอดผ้าปิดปากตัวเองวางไว้ข้างๆ พร้อมจับมือนุ่มทั้งสองข้างนั้นขึ้นมา
“เป็นคู่หูข้านะ”ไอริได้ยินก็แก้มแดงเล็กน้อย
“ช-ชิ! ตาบ้านี่แหละ ตอนนี้ก็เป็นอยู่มิใช่หรือไง!”ดึงมือกลับ
“….หึ”มูราดก็กระตุกยิ้มมุมปากเขาก็กำลังจะสวมผ้าปิดปากก็โดนไอริคว้าข้อมือไว้
“ตอนนี้เป็นคู่หูกันแล้วนะ ความลับที่ใบหน้าน่ะ มิต้อวปิดหรอก”ไอริก็ยิ้มอ่อนๆพอเป็นเสน่ห์มูราดก็เยิกตากว้างก่อนจะยอมทำตามที่เธอบอก มูราดก็พายเรือตรงมายังดอกบัวที่ไอริชี้เอามีดตัดออกมาแล้วยื่นให้
“อยากได้มิใช่กรอ เก็บไว้สิ”
“อ-อืม”รับมา มันสวยมากเป็นดอกบัวที่มีสีสันแปลกตาชมพูเข้มซะเกือบแดง มูราดก็พายต่อแต่ดูเหมือนจะพายเท่าไหร่ก็ไม่ถึงฝั่งสักที
“เอ…ข้าว่าแปลกแล้วนะ นี่นานแค่ไหนแล้วที่พายมาน่ะ”

“1 ชั่วโมงกว่าๆ”มูราดก็พายไปเรื่อยๆตอนนี้เขาเริ่มหมดแรงละ
“มาๆ ผลัดกัน”มูราดก็ลุกหนีนอนทันที ไอริก็พายต่อ
“เฮ้ ยัยบ้า ร้องเพลงให้ฟังดิ๊”
“ห๊ะ! ร้องไม่เป็นว้อย!”ไอริก็พายให้เร็วขึ้นจนเริ่มเห็นเกาะหนึ่งแล้วจึงพายๆจนถึงฝั่ง
“โอ้ว……ข้าชอบชีวิตแบบนี้จัง”ไอริลงจากเรือวิ่งไปที่เดาะนั้น มูราดตามมาทีหลังเขาก็ถอนหายใจยาว
“งั้นพักที่นีีมั้ย”
“…ก็ดีนะ”ไอริก็นั่งลงมูราดก็ไปหยิลไม้มาเหล้าให้มันแหลมๆ ก่อนยื่นให้ไอริอันหนึ่งเพื่อหาปลา
“นี่ไอริ! เป็นไง”ถือปลามาตัวใหฐ่เท่าขาตัวเขส ไอริก็มองก่อนจะอสยะยิ้ม
“ดู”แล้วก็ยกไม้ที่ตัวเองแทงให้ดู เป็นปลาไซร้xxlชัดๆ ใหญ่สุดๆจนมูราดอายเลย ก่อนที่จะปิ้งไฟย่างกิน
“นึกถึงสมัยข้ายัง16เลย”
“หืม”
“ตอนนั้นข้าอาศัยคนเดียวน่ะ ประมาณ2ปีกว่าๆ ใช้ชีวิตแบบนี้แหละ มีกระท่อมพออยู่”
“ทำไมหล่ะ”
“ท่านพ่อกับท่านแม่มีธุระน่ะ เขาเลยไปทำงานที่ฮ่องกง”พูดไปด้วยกลับปลาไปด้วยเมือมันสุกก็วางฃงบนใบตอง
“อุ้ยร้อนๆ!!”มูราดที่แตะก็ร้อนชักมือกลับ
“โธ่! ไอ่โง่”ไอริด่าไปทีเขาก็หยิบตะเกียบในกระเป๋า
“เอ้า..มีทำไมมิบอก”
“ก็อยากรู้ไงว่าเจ้าโง่เพียงใด”ไอริก็คีบเนื้อปลาขึ้นอย่างเอร็ดอร่อย

“มาแบ่งบ้างสิ”
“งั้นก็อ้อนสิ”ไอริแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย มูราดก็กัดแฟนแน่นก่อนจะทำหน้าตาอ้อนหวาน
“ไอริครับบ ขอปลาหน่อยสิ”ไอริที่เห็นก็ตกใจกับท่าทีนั้น
“5555”หัวเราะ ไอริก็เอาตะเกียบอีกอันในกระเป๋าให้ทั้งคู่ก็นั่งกินเงียบๆจนหมด
“จะเดินทางต่อป้ะ”ไอริหันมาถามแต่มูราดนั้นกำปิ่นปักผมมาดูอีก
“อะไร ดูมันมากก็กลับไปที้น้้นเลยไป”โมโหสะงั้น ไอริก็ไปนั่งอีกที่หนึ่ง
“มิใช่อย่างงั้นหน่า”มูราดก็ยิ้มบางๆและเดินตามไปนั่งข้างๆ
“ผู้หญิงอะไรขี้โวยวายชะมัดแถมขี้หึงด้วย”
“ห๊ะ! แหวะ!”ไอริก็ทำท่าสะอิดสะเอียนขึ้นมา
“หึ ไปสำรวจเกาะป่าว”

“อืม”ทั้งคูาก็เดินเข้าไปในป่ากัน ซึ่งก็เดินๆไปไอรินั้นก็ดันไปเกยียบใส่บางอย่าง The snake
“ฟ่ออๆๆๆ”งูนั้นก็ฉกเข้าที่ขาไอริก่อนจะเลื้อยหนีมาตั้งหลัก ไอริที่โดนฉกนั้นก็ล้มกุมแผล
“เฮ้ย! เจ้างูบ้า ไปชิ้วๆ เดี๋ยวก็ตีตายหรอก”มูราดก็วิ่งไปหาไอริเขารีบเอาผ้าพันแผลมาพัน
“งูเขียวนิ ไม่มีพิษก็ยังโชคดี”
“….อือ”มูราดสังเกตดีๆไอรินํ้าตาคลอ เตรียมจะไหลแล้ว
“จะร้องไห้หรอ”
“มันเหมือนเข็ม…ข้ากลัวเข็มข้าเจ็บ”เข้าโหมดอ้อนสะงั้น มูราดก็เลยแอบกลั้นขำเล็กน้อยพร้อมลูบหัว
“โอ๋….”ยิ้มไอริก็พึ่งรู้ส่าทำไรลงไปก็หันกน้าไปทางอื่น
“ไม่ได้ขอให้โอ๋!”
“555 เจ้านี่ซึนจริงๆ”
“ฟ่อฟ่อๆๆ”งูนั้นก็ยังอยู่ที่เดิม
“อ่าว ยังอยู่อยู่หรอ”มูราดหันมาก่อนที่งูนั้นจะพูดว่า
“ฟ่ออ…ฟ่อ…  ฟอ…ฟอแฟน”งูนั้นก็โดนไอริตบเกรียนเลย


มูราดคิดว่าไอริเดินต่อไม่ไหวแล้วแน่ๆ คงเพราะเจ็บขาถึงไม่มีพิษแต่งูเขียวนั้นมันตัวใหญ่ผิดปกติ มูราดจึงอุ้มไอริขึ้นแต่ดูเหมือนเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไรแล้วรีบพากลับไปที่ตั้งแคมป์
“อยู่นี่นะ เดี๋ยวข้าไปคนเดียว”ไอริก็พยักหน้าเบาๆ มูราดก็เข้าไปนานกว่า1ชั่วโมงฟ้าฝนก็เริ่มมืดและในที่สุดมันก็ตก ไอรินั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้เขาหนาวสั่นไปหมด
“ทำไมยังมิมาอีก”ไอริก็มองไปรอบๆก่อนจะได้เพียงแค่นั่งกอดตัวเอง กิ่งก้านใบของต้นไม้ก็ไม่เพียงพอจะกลั้นฝนได้หมด ก็มีย้อยตกบ้าง


“รีบกลับ..มาสักที…เถอะ”




_______________________________

มาลงอล้วนั สุขสันต์วันลอยกระทง

มีคู่ลอยกันยังงงง อยากรุ้ว่าใครมาจากอีกเรื่องบ้าง

อย่าลืมรายงานตัวด้วยนะๆ!!!

กดหัวใจ ตืดตาม คอมเมนกันเยอะๆนะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #3 I'หนูผู้เสwวๅย (@charuwanim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 01:27
    55555ฟอเเฟน งูน้อยย
    #3
    1
    • #3-1 egoswith (@egoswith) (จากตอนที่ 5)
      8 ธันวาคม 2561 / 11:06
      งูยังเห็นความรัก
      #3-1
  2. #2 asanemoonjan1234 (@asanemoonjan1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:57
    5555 อ้ายแหยมข่อยอยากได้ดอกบัว
    #2
    1
    • #2-1 egoswith (@egoswith) (จากตอนที่ 5)
      22 พฤศจิกายน 2561 / 20:09
      5555 อยากเป็นไอริ
      #2-1